Seks
alle pijlers
Minnares zijn
woensdag 27 augustus 2014 om 12:27
Ik lees hier zo nu en dan verhalen over mensen die een geheime relatie hebben met een gebonden persoon.
Ik vraag me dan toch steeds weer wat dingen af..
Voel je je bv niet schuldig t.o.v. zijn vrouw en ev kinderen?
Waarom neem je genoegen met een "bijrol"?
Word je er nu echt happy van?
Is niet aanvallend bedoeld maar ik vraag me gewoon af hoe de gedachtegang dan is.
Ik heb zelf een hekel aan bedriegen,dus zou bij het woord vrouw al meteen afknappen en afhaken. Waarom jullie niet?
Ik vraag me dan toch steeds weer wat dingen af..
Voel je je bv niet schuldig t.o.v. zijn vrouw en ev kinderen?
Waarom neem je genoegen met een "bijrol"?
Word je er nu echt happy van?
Is niet aanvallend bedoeld maar ik vraag me gewoon af hoe de gedachtegang dan is.
Ik heb zelf een hekel aan bedriegen,dus zou bij het woord vrouw al meteen afknappen en afhaken. Waarom jullie niet?
dinsdag 2 september 2014 om 08:20
quote:Ismene schreef op 02 september 2014 @ 02:03:
Ik denk dat je het minnaar topic en dit topic ook niet met elkaar kan vergelijken. Ze hebben beide een andere insteek.
Klopt. Er is daar eigenlijk niet zo heel veel discussie (meestal) het is meer ons-kent-ons, te vergelijken met de "ik wil zwanger worden" topics of "klets gezellig mee" topics.
Een topic kan je niet sluiten, wel laten sluiten maar dat doen de mods niet als je gewoon uitgepraat bent. Alleen als privacy in het geding is of TO zich dusdanig misdraagt dat ze een perma-ban krijgt incl sluiting van al haar topics.
Als niemand meer reageert zakt het vanzelf naar onder en mocht iemand over een jaar zich verbazen over het bestaan van minnaressen dan komt ze zoekenderwijs weer op dit topic terecht!
Ik denk dat je het minnaar topic en dit topic ook niet met elkaar kan vergelijken. Ze hebben beide een andere insteek.
Klopt. Er is daar eigenlijk niet zo heel veel discussie (meestal) het is meer ons-kent-ons, te vergelijken met de "ik wil zwanger worden" topics of "klets gezellig mee" topics.
Een topic kan je niet sluiten, wel laten sluiten maar dat doen de mods niet als je gewoon uitgepraat bent. Alleen als privacy in het geding is of TO zich dusdanig misdraagt dat ze een perma-ban krijgt incl sluiting van al haar topics.
Als niemand meer reageert zakt het vanzelf naar onder en mocht iemand over een jaar zich verbazen over het bestaan van minnaressen dan komt ze zoekenderwijs weer op dit topic terecht!
dinsdag 2 september 2014 om 10:43
Ja dat klopt ook zeker. Ik zal het proberen beter uit te leggen.
Hier proef ik meer het gevoel je te moeten verdedigen. Wat ik ook snap en waardeer want je kan ook gewoon niet reageren. Neem bv mijn vraag of je er echt gelukkig van word? Word er hier door de meeste stellig ja geantwoord. Maar wat ik daar lees komt daar ( naar mijn mening) grotendeels niet echt mee overeen.
Maar had ik daar eerst beter gelezen had ik de vraag en wellicht dit hele topic niet geopend.
Want dat er geen pasklare antwoorden zijn is me inmiddels heel goed duidelijk.
Achteraf had ik dus misschien ook wel vooroordelen. Of beter gezegd had ik maar 1 beeld bij het woord minnares. De eeuwige 2e viool zeg maar.
Ondanks dat ik nog steeds een voorstander van eerlijkheid ben,heb ik nu wat meer begrip maar ben ik vooral geraakt door de emoties die sommige ervaren.
Die zijn soms killing,en doen me dus beseffen dat je daar ook helemaal niet over moet willen discussiëren.
Hier proef ik meer het gevoel je te moeten verdedigen. Wat ik ook snap en waardeer want je kan ook gewoon niet reageren. Neem bv mijn vraag of je er echt gelukkig van word? Word er hier door de meeste stellig ja geantwoord. Maar wat ik daar lees komt daar ( naar mijn mening) grotendeels niet echt mee overeen.
Maar had ik daar eerst beter gelezen had ik de vraag en wellicht dit hele topic niet geopend.
Want dat er geen pasklare antwoorden zijn is me inmiddels heel goed duidelijk.
Achteraf had ik dus misschien ook wel vooroordelen. Of beter gezegd had ik maar 1 beeld bij het woord minnares. De eeuwige 2e viool zeg maar.
Ondanks dat ik nog steeds een voorstander van eerlijkheid ben,heb ik nu wat meer begrip maar ben ik vooral geraakt door de emoties die sommige ervaren.
Die zijn soms killing,en doen me dus beseffen dat je daar ook helemaal niet over moet willen discussiëren.
dinsdag 2 september 2014 om 11:12
Nee, als je op dit moment het minnaartopic leest is het allemaal kommer en kwel, ben ik met je eens. Dan is het best gek om te lezen dat men er wel degelijk gelukkig van wordt.
De vraag "word je gelukkig van...." vind ik sowieso een rare, geluk zit in jezelf en je kiest daarbij mensen/omstandigheden die dit geluk onderstrepen of juist niet. Dus ik word niet gelukkig van minnaars maar ik kan wel schoftig genieten op het moment van daten waardoor het gelukshormoon door mijn hele lijf giert. Als hij dan de week daarop geen moer laat horen maar wel steeds online is op "onze" oppiksite dan ben ik even heel ongelukkig. (niet dat dit bij mij aan de orde is maar ik schets even een situatie).
Ik denk dat het juist wel goed is dat je dit topic bent opgestart, je hebt je inzicht verbreed en verhalen gelezen, dat is sowieso leerzaam.
De vraag "word je gelukkig van...." vind ik sowieso een rare, geluk zit in jezelf en je kiest daarbij mensen/omstandigheden die dit geluk onderstrepen of juist niet. Dus ik word niet gelukkig van minnaars maar ik kan wel schoftig genieten op het moment van daten waardoor het gelukshormoon door mijn hele lijf giert. Als hij dan de week daarop geen moer laat horen maar wel steeds online is op "onze" oppiksite dan ben ik even heel ongelukkig. (niet dat dit bij mij aan de orde is maar ik schets even een situatie).
Ik denk dat het juist wel goed is dat je dit topic bent opgestart, je hebt je inzicht verbreed en verhalen gelezen, dat is sowieso leerzaam.
dinsdag 2 september 2014 om 11:37
dinsdag 2 september 2014 om 11:41
Nee maar Lelie, je zal ze de kost moeten geven die hun ongelukkige gevoel proberen om te zetten in geluk op allerlei onverstandige manieren.
Hoe vaak hoor je niet dat mensen nog maar even een kind krijgen omdat ze iets pijnlijks te compenseren hebben.
Of hoeveel mensen aan de alcohol gaan, vreetbuien krijgen of anderszins hun gaten proberen op te vullen. Dan vind ik het hebben van een minnaar nog redelijk mild.
Hoe vaak hoor je niet dat mensen nog maar even een kind krijgen omdat ze iets pijnlijks te compenseren hebben.
Of hoeveel mensen aan de alcohol gaan, vreetbuien krijgen of anderszins hun gaten proberen op te vullen. Dan vind ik het hebben van een minnaar nog redelijk mild.
dinsdag 2 september 2014 om 11:55
Dat niet iedereen even makkelijk voor zich zelf kiest weet ik.
Daar gaat ook een heel proces aan vooraf.
De meeste zullen ook niet zonder allerlei andere alternatieven te hebben geprobeerd een minnaar nemen.
Maar dan nog.. Je komt uiteindelijk ff heel plat gezegd dan wel aan je trekken maar die onwil of onbegrip in je relatie wat het echte probleem voor mij zou zijn los je er niet mee op.
Daar gaat ook een heel proces aan vooraf.
De meeste zullen ook niet zonder allerlei andere alternatieven te hebben geprobeerd een minnaar nemen.
Maar dan nog.. Je komt uiteindelijk ff heel plat gezegd dan wel aan je trekken maar die onwil of onbegrip in je relatie wat het echte probleem voor mij zou zijn los je er niet mee op.
vrijdag 5 september 2014 om 11:29
Hart01, herkenbaar hoe je het allemaal schrijft.
Het ontoerekeningsvatbaar zijn, je laten meeslepen en het verliefd worden....
Als ik op dit soort forums lees of het er met iemand over heb kan ik mijzelf wel voor de kop slaan en vind ik me oerstom.. maar tegelijkertijd ben ik zo verliefd en kan ik het niet meer loslaten ofzo !
Ik ben er van overtuigd dat het hem ook is overkomen, dat hij het niet heeft opgezocht maar dat is in elke situatie bij elke man natuurlijk een ander verhaal.........
Het ontoerekeningsvatbaar zijn, je laten meeslepen en het verliefd worden....
Als ik op dit soort forums lees of het er met iemand over heb kan ik mijzelf wel voor de kop slaan en vind ik me oerstom.. maar tegelijkertijd ben ik zo verliefd en kan ik het niet meer loslaten ofzo !
Ik ben er van overtuigd dat het hem ook is overkomen, dat hij het niet heeft opgezocht maar dat is in elke situatie bij elke man natuurlijk een ander verhaal.........
vrijdag 5 september 2014 om 15:53
quote:hart01 schreef op 05 september 2014 @ 15:44:
M89b
Je bent al verhuisd van de relatiepijler naar seks.Das stap 1.
Het besef komt echt wel,geleidelijk en stapje voor stapje.
Sterkte de komende tijd,want die zal niet makkelijk zijn.
Verhuisd Hart01 omdat ik op zoek ben naar verhalen, naar hoe andere hier mee omgaan en misschien ook wel om tot besef te komen.
Ik weet het eigelijk niet eens. Weet alleen dat ik met mezelf in de knoop zit door deze situatie en geen uitweg zie.
En hoe harder mensen roepen dat ik een hoer ben, walgelijk ben of in en in triest, des te liever ik lekker in zn armen ga liggen Alles wat ik zeg klinkt ook dubbel , omdat het voor mezelf niet eens meer logisch is.
M89b
Je bent al verhuisd van de relatiepijler naar seks.Das stap 1.
Het besef komt echt wel,geleidelijk en stapje voor stapje.
Sterkte de komende tijd,want die zal niet makkelijk zijn.
Verhuisd Hart01 omdat ik op zoek ben naar verhalen, naar hoe andere hier mee omgaan en misschien ook wel om tot besef te komen.
Ik weet het eigelijk niet eens. Weet alleen dat ik met mezelf in de knoop zit door deze situatie en geen uitweg zie.
En hoe harder mensen roepen dat ik een hoer ben, walgelijk ben of in en in triest, des te liever ik lekker in zn armen ga liggen Alles wat ik zeg klinkt ook dubbel , omdat het voor mezelf niet eens meer logisch is.
vrijdag 5 september 2014 om 16:10
Vreselijk vond ik het: vreemdgaan... Waardeloze mensen, hoe kunnen ze hun geliefde bedriegen?
Tot ik (net van mijn man af) na een jarenlang huwelijk met veel emotionele armoede een man tegen kwam en als een blok voor hem viel. Geen idee waarom, maar álles aan hem vond ik geweldig. Zijn stem, bewegingen, AANDACHT(?)
Hij vond mij even leuk, en ik dacht dat dit het lot was. Na al die jaren van afzien, had ik het verdiend dat ik zo'n leuke man tegen kwam... Nog voor we voor het eerst zoenden vertelde hij dat hij een vaste relatie had. Al 18 jaar! Ik was kapot (want ik was er van overtuigd dat hij vrijgezel was) maar had mezelf niet in de hand en begon een relatie met hem. In de verwachting, of moet ik zeggen in de hoop dat zijn relatie inderdaad slecht was en hij echt voor mij was. Maar in de loop der tijd en ik weer een beetje helder kon denken, realiseerde dat ik "niks meer was dan een minnares" Eindeloos met mezelf overhoop gelegen, en jáá ook omdat ik me schuldig voelde tegenover zijn vriendin. Eindeloos vaak een einde aan de verhouding gemaakt, en oneindig vaak ook weer bij elkaar terug gekomen.... Uiteindelijk (3(!) jaar later trok ik het écht niet meer en was ik pas in staat om er definitief, maar met nog steeds pijn in mijn hart een einde aan te maken. Geloof me: IK was het, die hier het hardst over oordeelde als dit soort onderwerpen ter sprake kwamen, maar toch "overkwam" het me. Ik begrijp het als mensen hier enorm boos over worden, dat zou ik ook zijn als ik deze ervaring niet had... Ik praat het niet goed. Want hoe dan ook, het is en blijft iets waardeloos, maar wat ik wil zeggen is dat één en ander soms complexer is dan het lijkt. Al schiet je me lek: tot op de dag van vandaag begrijp ik niet hoe ik (nuchter tot op het bot) in deze situatie verzeilde... Misschien was het het jarenlange gebrek aan aandacht, wat me over mijn eigen principes trok.
Tot ik (net van mijn man af) na een jarenlang huwelijk met veel emotionele armoede een man tegen kwam en als een blok voor hem viel. Geen idee waarom, maar álles aan hem vond ik geweldig. Zijn stem, bewegingen, AANDACHT(?)
Hij vond mij even leuk, en ik dacht dat dit het lot was. Na al die jaren van afzien, had ik het verdiend dat ik zo'n leuke man tegen kwam... Nog voor we voor het eerst zoenden vertelde hij dat hij een vaste relatie had. Al 18 jaar! Ik was kapot (want ik was er van overtuigd dat hij vrijgezel was) maar had mezelf niet in de hand en begon een relatie met hem. In de verwachting, of moet ik zeggen in de hoop dat zijn relatie inderdaad slecht was en hij echt voor mij was. Maar in de loop der tijd en ik weer een beetje helder kon denken, realiseerde dat ik "niks meer was dan een minnares" Eindeloos met mezelf overhoop gelegen, en jáá ook omdat ik me schuldig voelde tegenover zijn vriendin. Eindeloos vaak een einde aan de verhouding gemaakt, en oneindig vaak ook weer bij elkaar terug gekomen.... Uiteindelijk (3(!) jaar later trok ik het écht niet meer en was ik pas in staat om er definitief, maar met nog steeds pijn in mijn hart een einde aan te maken. Geloof me: IK was het, die hier het hardst over oordeelde als dit soort onderwerpen ter sprake kwamen, maar toch "overkwam" het me. Ik begrijp het als mensen hier enorm boos over worden, dat zou ik ook zijn als ik deze ervaring niet had... Ik praat het niet goed. Want hoe dan ook, het is en blijft iets waardeloos, maar wat ik wil zeggen is dat één en ander soms complexer is dan het lijkt. Al schiet je me lek: tot op de dag van vandaag begrijp ik niet hoe ik (nuchter tot op het bot) in deze situatie verzeilde... Misschien was het het jarenlange gebrek aan aandacht, wat me over mijn eigen principes trok.
zondag 14 december 2014 om 22:26
Ik ben al 1,5 jaar iemand zijn minares. Ik ben er niet trots op en schaam me een beetje maar ik voel me totaal niet schuldig tegenover zijn vriendin. Ik ken haar niet, ze staat niet op z'n Facebook, hij heeft het nooit over haar. Ik weet niet eens hoe ze heet. Voor mij bestaat ze niet maar ze is er wel. Hij knuffelt me in het openbaar en we delen onze geheimen met elkaar. Ik ben vanuit mezelf dominant maar bij hem word ik gewoon een mak hondje... Hij word boos als tie erachter komt dat ik met iemand anders date en vaak kap ik het dan af. Het is vreselijk maar dat gevoel wat ik voor hem heb is gewoon te sterk. M'n vriendinnen verklaren me voor gek dat ik me zo op de 2e plaats laat zetten maar het erge is dat ik het niet eens erg vind. Ik ben stekeblind en zo verliefd dat ik er misselijk van word
Make love not war
zondag 14 december 2014 om 22:40
quote:Naaienzondernaald schreef op 14 december 2014 @ 22:26:
Ik ben al 1,5 jaar iemand zijn minares. Ik ben er niet trots op en schaam me een beetje maar ik voel me totaal niet schuldig tegenover zijn vriendin. Ik ken haar niet, ze staat niet op z'n Facebook, hij heeft het nooit over haar. Ik weet niet eens hoe ze heet. Voor mij bestaat ze niet maar ze is er wel. Hij knuffelt me in het openbaar en we delen onze geheimen met elkaar. Ik ben vanuit mezelf dominant maar bij hem word ik gewoon een mak hondje... Hij word boos als tie erachter komt dat ik met iemand anders date en vaak kap ik het dan af. Het is vreselijk maar dat gevoel wat ik voor hem heb is gewoon te sterk. M'n vriendinnen verklaren me voor gek dat ik me zo op de 2e plaats laat zetten maar het erge is dat ik het niet eens erg vind. Ik ben stekeblind en zo verliefd dat ik er misselijk van wordKoekoek.
Ik ben al 1,5 jaar iemand zijn minares. Ik ben er niet trots op en schaam me een beetje maar ik voel me totaal niet schuldig tegenover zijn vriendin. Ik ken haar niet, ze staat niet op z'n Facebook, hij heeft het nooit over haar. Ik weet niet eens hoe ze heet. Voor mij bestaat ze niet maar ze is er wel. Hij knuffelt me in het openbaar en we delen onze geheimen met elkaar. Ik ben vanuit mezelf dominant maar bij hem word ik gewoon een mak hondje... Hij word boos als tie erachter komt dat ik met iemand anders date en vaak kap ik het dan af. Het is vreselijk maar dat gevoel wat ik voor hem heb is gewoon te sterk. M'n vriendinnen verklaren me voor gek dat ik me zo op de 2e plaats laat zetten maar het erge is dat ik het niet eens erg vind. Ik ben stekeblind en zo verliefd dat ik er misselijk van wordKoekoek.
maandag 15 december 2014 om 00:28
quote:tuinvogel schreef op 05 september 2014 @ 16:10:
Vreselijk vond ik het: vreemdgaan... Waardeloze mensen, hoe kunnen ze hun geliefde bedriegen?
Het kan soms raar lopen.
Op een ander vrouwenforum, was er iemand die altijd heel zwaar uithaalde tegen vreemdgangers.
Kwam per toeval met haar in contact, en kreeg verrassend genoeg een relatie met haar. Heel wat jaren zelfs.
Ik vond het altijd heel speciaal, van alle vrouwen in de wereld had ik nooit verwacht dat zij juist nu vreemdging.
Vreselijk vond ik het: vreemdgaan... Waardeloze mensen, hoe kunnen ze hun geliefde bedriegen?
Het kan soms raar lopen.
Op een ander vrouwenforum, was er iemand die altijd heel zwaar uithaalde tegen vreemdgangers.
Kwam per toeval met haar in contact, en kreeg verrassend genoeg een relatie met haar. Heel wat jaren zelfs.
Ik vond het altijd heel speciaal, van alle vrouwen in de wereld had ik nooit verwacht dat zij juist nu vreemdging.
Geniet elke dag
maandag 15 december 2014 om 08:42
quote:Naaienzondernaald schreef op 14 december 2014 @ 22:26:
Ik ben al 1,5 jaar iemand zijn minares. Ik ben er niet trots op en schaam me een beetje maar ik voel me totaal niet schuldig tegenover zijn vriendin. Ik ken haar niet, ze staat niet op z'n Facebook, hij heeft het nooit over haar. Ik weet niet eens hoe ze heet. Voor mij bestaat ze niet maar ze is er wel. Hij knuffelt me in het openbaar en we delen onze geheimen met elkaar. Ik ben vanuit mezelf dominant maar bij hem word ik gewoon een mak hondje... Hij word boos als tie erachter komt dat ik met iemand anders date en vaak kap ik het dan af. Het is vreselijk maar dat gevoel wat ik voor hem heb is gewoon te sterk. M'n vriendinnen verklaren me voor gek dat ik me zo op de 2e plaats laat zetten maar het erge is dat ik het niet eens erg vind. Ik ben stekeblind en zo verliefd dat ik er misselijk van word
Dit heb ik dus toendertijd ook gehad. Als hij weer eens niet voor mij ging, en ik door wilde gaan met mijn leven, werd hij pissed en kwam hij weer terug met de "Ik mis je".
Er wordt hier aangegeven dat dat misschien is omdat hij goed in bed is. Bij mij was dat echt niet de "hoofd" reden (als je het zo al kunt uitdrukken). Ik was blind van verliefdheid. Zodra ik hem weer zag, was ik verkocht. Dat hij goed in bed was, was natuurlijk ook meegenomen :p.
Bij ons is het overigens voorbij. HIj is verloofd en krijgt een kleintje met haar. We hebben wel nog contact. Maar dan puur vriendschappelijk, wat soms wel moeilijk is. We zullen altijd wel een speciaal plekje in elkaars hart hebben.
Ik ben al 1,5 jaar iemand zijn minares. Ik ben er niet trots op en schaam me een beetje maar ik voel me totaal niet schuldig tegenover zijn vriendin. Ik ken haar niet, ze staat niet op z'n Facebook, hij heeft het nooit over haar. Ik weet niet eens hoe ze heet. Voor mij bestaat ze niet maar ze is er wel. Hij knuffelt me in het openbaar en we delen onze geheimen met elkaar. Ik ben vanuit mezelf dominant maar bij hem word ik gewoon een mak hondje... Hij word boos als tie erachter komt dat ik met iemand anders date en vaak kap ik het dan af. Het is vreselijk maar dat gevoel wat ik voor hem heb is gewoon te sterk. M'n vriendinnen verklaren me voor gek dat ik me zo op de 2e plaats laat zetten maar het erge is dat ik het niet eens erg vind. Ik ben stekeblind en zo verliefd dat ik er misselijk van word
Dit heb ik dus toendertijd ook gehad. Als hij weer eens niet voor mij ging, en ik door wilde gaan met mijn leven, werd hij pissed en kwam hij weer terug met de "Ik mis je".
Er wordt hier aangegeven dat dat misschien is omdat hij goed in bed is. Bij mij was dat echt niet de "hoofd" reden (als je het zo al kunt uitdrukken). Ik was blind van verliefdheid. Zodra ik hem weer zag, was ik verkocht. Dat hij goed in bed was, was natuurlijk ook meegenomen :p.
Bij ons is het overigens voorbij. HIj is verloofd en krijgt een kleintje met haar. We hebben wel nog contact. Maar dan puur vriendschappelijk, wat soms wel moeilijk is. We zullen altijd wel een speciaal plekje in elkaars hart hebben.
Carpe Diem!
maandag 15 december 2014 om 10:00
maandag 15 december 2014 om 10:04