Minnares zijn

27-08-2014 12:27 377 berichten
Ik lees hier zo nu en dan verhalen over mensen die een geheime relatie hebben met een gebonden persoon.



Ik vraag me dan toch steeds weer wat dingen af..

Voel je je bv niet schuldig t.o.v. zijn vrouw en ev kinderen?

Waarom neem je genoegen met een "bijrol"?

Word je er nu echt happy van?



Is niet aanvallend bedoeld maar ik vraag me gewoon af hoe de gedachtegang dan is.

Ik heb zelf een hekel aan bedriegen,dus zou bij het woord vrouw al meteen afknappen en afhaken. Waarom jullie niet?
Alle reacties Link kopieren
quote:Ismene schreef op 27 augustus 2014 @ 17:23:

[...]



Voor elkaar gekozen als minnaars of voor elkaar gekozen als "nu hebben we een echte relatie"?Dat laatste, we zijn inmiddels getrouwd
quote:Lady-Voldemort schreef op woensdag 27 augustus 2014 17:24 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="shockingblue in "Minnares zijn"" class="messagelink">shockingblue schreef op 27 augustus 2014 @ 17:20</a>:</b>

Ik heb een''vriend'' scharrel maar hij is niet gebonden ik wel.</div></blockquote>En weet je partner van je scharrel? Dat zou ik dan weer heel belangrijk vinden. Een keertje vreemdgaan of voor mijn part een scharrel zou ik als vrouw-van nog best kunnen handelen, maar ik hou er niet van om voor het lapje te worden gehouden. +1
Met alle eisen die ik zou stellen aan een minnares, kom ik bij mijn eigen vrouw uit. Maar dat is hier niet echt relevant. Pardon.
Alle reacties Link kopieren
Ja soms steken de schuld gevoelens wel de kop op.
Ik kan me niet heugen wanneer ik voor het laatst een vreemdganger in mijn bed mocht inviteren maar schuldig... eeehm. Bij een one night stand niet, als het langer duurt, ik hoor meer over haar, ik probeer me een beeld te vormen van hun gezin, ja dan wel. Ook omdat het risico dat het niet geheim blijft groter is. En zoals ik eerder schreef, als ik mijn best doe kan ik me echt wel inleven in haar!
Alle reacties Link kopieren
Denk dat er verschillende manieren zijn.



De paar keren dat ik met een gebonden man ben omgegaan was het vanaf het begin duidelijk. We wisten beiden wat we konden verwachten van de ander en het was leuk zolang het duurde. 1x ben ik door een boze vrouw opgebeld, heb haar duidelijk gemaakt dat al gaf ze geld toe ik haar man niet hebben wou en dat zij dit met hem moest uitvechten. Was er ook meteen klaar mee. Wat vreemdgaan betreft zijn veel mannen te slordig.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ismene schreef op 27 augustus 2014 @ 17:36:

Ik heb dezelfde mening als LV. 1 keer seks met een vreemde, op een zatte avond bij iemand in bed belanden, kan ik nog begrijpen (zou razend zijn op mijn partner, maar ik kan het nog ergens begrijpen).



Maar een echte relatie achter mijn rug zou "mijn wereld laten instorten" om het dramatisch te zeggen. Ik geloof dat de band tussen mij en mijn partner speciaal is, en dat we die band met niemand anders kunnen bereiken (de naïviteit van de jongeren, is het niet prachtig ).



Het is zoals bij een inbraak. Dat de spullen weg zijn, ach het zijn maar spullen. Maar het idee dat iemand, tegen mijn wil in, in mijn huis is geweest, zou me een heel onveilig gevoel geven. Mijn huis is er nog, maar mijn thuis is vernietigt.Ik ervaar het precies andersom. Ik zou beledigd zijn en het echt niet begrijpen als mijn partner onze relatie op het spel zou zetten voor één leuk nachtje (ik geloof niet in 'ik was dronken') maar als je echt verliefd wordt, dan betékent het tenminste nog iets. Uiteindelijk heeft mijn ex me ook vergeven en aangegeven dat hij dat ook zo ervaarde - juist omdat ik nu met mijn 'minnaar' getrouwd ben, weet mijn ex dat ik hem niet 'zomaar' aan de kant heb geschoven.
quote:olympiacolbert schreef op 27 augustus 2014 @ 17:43:

[...]





Dat laatste, we zijn inmiddels getrouwd Nooit bang voor het "eens een vreemdganger, altijd een vreemdganger"?
quote:Rooss4 schreef op 27 augustus 2014 @ 17:40:

Weet je Ismene, zo werkt het precies. Als inbreker ben je blij met de computer, de breedbeeld, het tafelzilver en de autosleutels. Zonder enig kutgevoel verpats je die zooi en het geld steek je in je zak.

Maar als omaatje van de inbreker beroofd wordt zal hij in alle staten zijn.



Het is niet zo moeilijk iemand schade aan te doen als je de pijn niet ontvouwt ziet voor je oog. Ik denk ook altijd dat het non-schuldgevoel werkt zo lang het niet uitgekomen is. Ik moet er zelf ook niet denken een gesprek te voeren met mijn partner terwijl mijn vreemdgaan net uitgekomen is.Daarom zou ik het dus nooit stiekem doen, en mijn man ook niet. We hebben nooit een gelofte van eeuwige trouw afgelegd, en volgens mij is zo'n gelofte ook niet realistisch. Man en ik zijn al veertien jaar monogaam en dat werkt prima, maar ik heb niet de illusie dat dat nooit zou kunnen (of mogen) veranderen.
Alle reacties Link kopieren
Neemt niet weg dat het waarschijnlijk pijnlijker is als iemand je verlaat voor een ander - ik heb het meer over het retrospect (mijn ex is ook heel lang woedend geweest).
Alle reacties Link kopieren
quote:Ismene schreef op 27 augustus 2014 @ 17:48:

[...]



Nooit bang voor het "eens een vreemdganger, altijd een vreemdganger"?



Nee, heb ik eerder dit topic ook aangegeven. Dat zou dan namelijk ook op mijzelf van toepassing zijn. Twee onbetrouwbare klootzakken bij elkaar ;)

Ik geloof niet dat iemand die één keer vreemdgaat, dat altijd blijft doen. Ik geloof dat de meeste mensen het zouden kunnen, en dat de helft het soms doet.
quote:Rooss4 schreef op 27 augustus 2014 @ 17:45:

Ik kan me niet heugen wanneer ik voor het laatst een vreemdganger in mijn bed mocht inviteren maar schuldig... eeehm. Bij een one night stand niet, als het langer duurt, ik hoor meer over haar, ik probeer me een beeld te vormen van hun gezin, ja dan wel. Ook omdat het risico dat het niet geheim blijft groter is. En zoals ik eerder schreef, als ik mijn best doe kan ik me echt wel inleven in haar!Dit zou ik kwetsend vinden (het "als ik mijn best zou doen"). Als er een vrouw met mijn partner in bed eindigt (en ik kan haar begrijpen, hij is zo leuk ) hoop ik toch dat ze een schuldgevoel naar mij toe heeft. Naïviteit, ik weet het .
Lady-eng, het is natuurlijk ook ronduit een schoftenstreek om eenzijdig de regels "even" te veranderen zonder ooit aan je partner te laten weten dat je niet helemaal happy meer bent, laten we wel wezen.

In sommige gevallen denk ik zelfs dat het goed kan zijn om als schrik effect te melden dat je het als optie ziet, sommige partners zitten zo vastgeroest en hebben zo géén oog voor de noden van hun (seks) partner.

Elke relatie, elk minnaarschap, elke vorm van bedrog heeft zo zijn verhaal. Wat doe je met dat verhaal en wat doet de partner daarmee, daar valt nog een berg winst te behalen.
Ismene, ik denk dat menig minnares zich de edele kunst van de struisvogelpolitiek wel heeft meester gemaakt.

Ikzelf ook wel vrees ik.
quote:khemam schreef op 27 augustus 2014 @ 17:46:

Denk dat er verschillende manieren zijn.



De paar keren dat ik met een gebonden man ben omgegaan was het vanaf het begin duidelijk. We wisten beiden wat we konden verwachten van de ander en het was leuk zolang het duurde. 1x ben ik door een boze vrouw opgebeld, heb haar duidelijk gemaakt dat al gaf ze geld toe ik haar man niet hebben wou en dat zij dit met hem moest uitvechten. Was er ook meteen klaar mee. Wat vreemdgaan betreft zijn veel mannen te slordig.Dat zou me juist heel hard kwetsen. Mijn relatie, huidige leven en toekomst is kapot. Dan zou ik liever hebben dat je stapelverliefd op mijn partner bent. Dat het "ware liefde" (je snapt wat ik bedoel, geloof er ook niet in hoor ) is ipv een leuke avond. Voor de minnares dan, voor mijn partner mag het niets betekenen want ik wil "beter zijn" (wat ben ik toch hypocriet bezig).
Alle reacties Link kopieren
quote:Rooss4 schreef op woensdag 27 augustus 2014 17:41 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="Ismene in "Minnares zijn"" class="messagelink">Ismene schreef op 27 augustus 2014 @ 17:39</a>:</b>

[...]



Wil je niet kwetsen, maar is dat dan ook niet hypocriet? Ik bedoel, je wist er dan toch van en hebt toch meegewerkt. (Vooral bedoelt op de zin "hoe stom hij wel niet is).</div></blockquote>

Natuurlijk is dat hypocriet, het was ook meer een grapje (dat van het zeggen over hoe stom hij is).

Mocht het serieus gebeuren dat ik een furieuze vrouw aan de lijn heb dan zal ik openstaan voor haar boosheid, dat beslist. "quote: Ismene schreef op 27 augustus 2014 @ 17:39 :

[...]



Mocht het serieus gebeuren dat ik een furieuze vrouw aan de lijn heb dan zal ik openstaan voor haar boosheid, dat beslist."



Echt? Nee ik niet. Ik leg de verantwoordelijkheid van discretie echt bij hem neer. Zorg dat ik geen gezeik met niemand krijg anders ben ik er meteen klaar mee. En hoe rot het ook voor die vrouw is kap ik dat meteen af. Wat kan je tegen zo'n iemand zeggen? Denk dat sorry de lading niet dekt en dat arme mens daar helemaal niet op zit te wachten. Ga dan ook absoluut niet schijnheilig lopen doen of natrappen, praat met je man, vriendinnen, familie maar niet met mij.
quote:olympiacolbert schreef op 27 augustus 2014 @ 17:46:

[...]





Ik ervaar het precies andersom. Ik zou beledigd zijn en het echt niet begrijpen als mijn partner onze relatie op het spel zou zetten voor één leuk nachtje (ik geloof niet in 'ik was dronken') maar als je echt verliefd wordt, dan betékent het tenminste nog iets. Uiteindelijk heeft mijn ex me ook vergeven en aangegeven dat hij dat ook zo ervaarde - juist omdat ik nu met mijn 'minnaar' getrouwd ben, weet mijn ex dat ik hem niet 'zomaar' aan de kant heb geschoven.Voor één nacht is 1 domme fout. Is 4 uurtjes in een jarenlange relatie. Maar een echte relatie "oh wat zijn we verliefd op elkaar, smsen heel de tijd, leven in onze eigen droomwereld", daar waren meerdere momenten dat mijn partner dan kon stoppen. Dat hij onze relatie kon beëindigen. Meerdere kansen om mij de waarheid te zeggen of om in te zien dat hij verkeerd bezig is. Dus dat zou mij meer kwetsen.
Alle reacties Link kopieren
quote:bmsg schreef op 27 augustus 2014 @ 15:13:

maar je hebt zelf ook een relatie en bedriegt je man/vriend dus ook? Of weet je man/vriend dat hij jou met een ander moet delen? Daarnaast vind ik het véél te makkelijk om te zeggen 'zijn keuze': jij biedt jezelf ook aan hè... je had je minnaar ook kunnen zeggen dat jij niet mee wilt werken aan het bedrog van zijn vriendin.

Maar ik wil kennelijk wel meewerken aan het bedrog. Het is echt een keuze dat je maakt. Waarschijnlijk niet met je volle verstand of rationeel maar vertroebeld door lust. Heb ik medelijden met zijn vriendin of schuldgevoelens naar haar toe? Eerlijk waar nee. Naar mijn eigen partner toe? Echt waar, zo goed als niet, omdat hij het niet weet, omdat het op dit moment hem niet kwetst.



totdat het uitkomt, of je meer gevoelens gaat ontwikkelen en met jezelf in de knoop komt door conflicterende loyaliteiten. Dat vind ik wel typisch aan vreemdgangers: het korte-termijn denken, alleen de lol 'nu' en de kop in het zand voor gevolgen op langere termijn.

Ze vroeg ook "nu" :-)

Gevolgen op langere termijn komen zeker in mij op hoor maar weer, het is een keuze die ik maak op dit moment. Daarom geen slimme of goede, maar wel eentje die me inderdaad 'nu' plezier en geluk brengt.



jezelf een 'walgelijk mens' noemen is een (te) makkelijke manier om het gesprek dood te slaan. Naar mijn mening is het vooral een kwestie van het besef dat je volwassen bent met bijkomende verantwoordelijkheden, dat je niet meer zo vrijblijvend in het leven kunt staan dan toen je een verliefde puber was.

Het is niet bedoeld als dooddoener, het is gewoon zo. Kennelijk heb ik weinig moeite op dit moment om zo iets walgelijks te doen. Uitleggen waarom dat precies is, waarom ik het doe, een verklaring geven voor mijn gedrag aan anderen is toch niet mogelijk. Het komt er altijd op neer dat je je partner zoiets niet mag en kunt aan doen. + 100000.......mooi gezegd......precies zoals ik het ook zie!
Ismene, ik vind het niet hypocriet hoor, tien jaar geleden had ik jouw gedachtengang ook "wie de piep ben jij dat je wel met mijn man neukt maar hem verder niet hebben wil maar wel mijn relatie aan flenters neukt, jij kutwijf"



Tegenwoordig, 6duizend minnaars, een open relatie en een scheiding later denk ik, tis maar seks. Tis maar aandacht, tis maar dit moment.

Mocht mijn man (die ik nu effe niet heb) een keertje vreemdgaan dan moet hij me vooral niet met die pruttel vermoeien, ik hoef het niet te weten.

Als hij er een complete relatie op na houdt zonder ooit zijn baklapje open te hebben getrokken dan mag hij door de voordeur zo naar buiten, ik smijt er wel een schoon boxershortje achteraan.
quote:Lady-Voldemort schreef op 27 augustus 2014 @ 17:48:

[...]





Daarom zou ik het dus nooit stiekem doen, en mijn man ook niet. We hebben nooit een gelofte van eeuwige trouw afgelegd, en volgens mij is zo'n gelofte ook niet realistisch. Man en ik zijn al veertien jaar monogaam en dat werkt prima, maar ik heb niet de illusie dat dat nooit zou kunnen (of mogen) veranderen.Zo staan wij ook in onze relatie (al is de 14 jaar nog maar 4 jaar). We kunnen elkaar niet beloven om eeuwig van elkaar te houden. Maar we hopen het wel. We houden nu van elkaar, dat is het belangrijkste. En als dat ooit verandert, hoop ik dat we dit eerlijk tegen elkaar kunnen zeggen.
Alle reacties Link kopieren
Heel naïef was ik,ondertussen niet meer.Maar ik had zeker in de pijler relaties terecht kunnen komen met:verliefd op een ander...en dan worden doorverwezen naar minnaars topic.Voor mij was verliefdheid tot twee jaar terug toch altijd een voorstadium van een eventuele relatie.
Khemam, ze mag tieren, ze mag schelden, ze mag alle bedorven vissoorten uit de kast trekken, ik vind dat dat allemaal best mag. Sorry zeggen doe ik niet aan, alleen als ik ergens daadwerkelijk spijt van heb.

Mocht ze kwaad ophangen dan was dat het gesprek.

Mocht ze een tikje tot bedaren komen dan zal ik haar inderdaad aanraden met haar man om tafel te gaan en de hele familie af te bellen over zijn klote streek. Maar even tieren, jawel hoor. Ik heb hele grote schouders.
quote:Rooss4 schreef op 27 augustus 2014 @ 17:53:

Ismene, ik denk dat menig minnares zich de edele kunst van de struisvogelpolitiek wel heeft meester gemaakt.

Ikzelf ook wel vrees ik.

Ik denk dat iedereen dat wel doet. Waarschijnlijk heeft mijn partner wel een hele lijst met dingen die hij irritant vindt aan mij. Maar in mijn wereld vindt hij me perfect en zou hij niets aan mij veranderen .



De realiteit is meestal niet leuk.
quote:Rooss4 schreef op 27 augustus 2014 @ 17:52:

Lady-eng, het is natuurlijk ook ronduit een schoftenstreek om eenzijdig de regels "even" te veranderen zonder ooit aan je partner te laten weten dat je niet helemaal happy meer bent, laten we wel wezen.

In sommige gevallen denk ik zelfs dat het goed kan zijn om als schrik effect te melden dat je het als optie ziet, sommige partners zitten zo vastgeroest en hebben zo géén oog voor de noden van hun (seks) partner.

Elke relatie, elk minnaarschap, elke vorm van bedrog heeft zo zijn verhaal. Wat doe je met dat verhaal en wat doet de partner daarmee, daar valt nog een berg winst te behalen.



Heel mooi gezegd Rooss.



Ik snap trouwens de 'stiekemerds' ook wel, ergens. Je kunt in een affaire meegezogen worden, eerst in de veronderstelling dat het een eenmalige kwestie zal zijn. Dan hou je in het kader van 'ignorance is bliss' je mond maar het gaat toch verder, en voor je het weet zit je met een probleem. In die zin is 'het overkwam me gewoon' niet eens altijd een rotsmoes denk ik.



Maar juist omdat ik dergelijke toestanden niet wil, en man ook niet, hebben we afgesproken dat we iedere 'misstap', al is het maar een per ongelukke tongzoen in de kroeg, meteen zullen melden. Zoals je een puistje uitknijpt om te voorkomen dat het een smerige furunkel wordt, om maar eens een onsmakelijke vergelijking in de groep te gooien.



Het scheelt ook dat we allebei van mening zijn dat een slippertje nou niet direct reden hoeft te zijn om gillend naar de advocaat te rennen. Mensen zijn nou eenmaal mensen, en mensen worden wel eens op het verkeerde moment geil. Niks aan te doen.
quote:khemam schreef op 27 augustus 2014 @ 17:57:

[...]

"quote: Ismene schreef op 27 augustus 2014 @ 17:39 :

[...]



Mocht het serieus gebeuren dat ik een furieuze vrouw aan de lijn heb dan zal ik openstaan voor haar boosheid, dat beslist."



Echt? Nee ik niet. Ik leg de verantwoordelijkheid van discretie echt bij hem neer. Zorg dat ik geen gezeik met niemand krijg anders ben ik er meteen klaar mee. En hoe rot het ook voor die vrouw is kap ik dat meteen af. Wat kan je tegen zo'n iemand zeggen? Denk dat sorry de lading niet dekt en dat arme mens daar helemaal niet op zit te wachten. Ga dan ook absoluut niet schijnheilig lopen doen of natrappen, praat met je man, vriendinnen, familie maar niet met mij.Het enige dat je voor die vrouw op dat moment kan doen is, volgens mij, haar haar woede laten uiten. Ik vind persoonlijk dat de bedrogen partij wel even het recht heeft om haar frustraties te laten zien aan diegene die achter haar rug om nieuwe "spelregels" hebben bedacht. Maar dat is mijn mening.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven