Thuis
alle pijlers
asieldier
zondag 22 januari 2012 om 22:30
Even nog ter aanvulling, mijn dikke dodo kwam uit asiel zonder ook maar enige opvoeding gehad te hebben. Ook niet door andere honden, hij snapte niets van een roedel en dat soort dingen. Doordat ik een hele fijne uitlaatservice heb gevonden, sloeg ik 2 vliegen in 1 klap. Hij werd overdags meegenomen door dame om met andere honden te rennen en te spelen, waardoor ik mijn schuldgevoel afkocht TIjdens dat spelen werd hij ook door de andere honden opgevoed en werd hem bijgebracht wat normaal is en wat niet. Voor mij was de uitlaatservice een uitkomst en voor hem ook. Ik weet nog dat op dagen dat ik zomaar vrij was, hij rond middagtijd onrustig werd en teleurgesteld was als ze niet kwam...
maandag 23 januari 2012 om 19:39
Ik had twee hondjes waarvan één uit het asiel, en één gekregen buiten het asiel om. Beide hondjes zijn helaas in de afgelopen maand overleden. Even mijn ervaring met het asielhondje. Ik heb haar op haar 10e uit het asiel gehaald waar ze al voor de tweede keer zat. Hond was helaas ernstig verwaarloosd en had haar halve leven als fokteef in een schuur gewoond. Toen de eigenaar genoeg had van het fokken besloot hij de honden dood te schieten. Gelukkig zijn de honden gered door een voorbijganger maar mijn hond was wel ernstig getraumatiseerd. Na een tijdje werd ze door een alleenstaande vrouw geadopteerd. Ze was erg bang voor mannen en toen die vrouw een relatie kreeg werd ze van angst onzindelijk. Dus hup weer naar het asiel. Maar helaas werd ze niet herplaatst want niet zindelijk, kankergezwellen op de buik, half kaal van de stress, bang voor mannen. Uiteindelijk besloot het asiel om haar in een advertentie in de krant te zetten. En daar zag ik haar staan. Zelf had ik al een hondje van 12 jaar (gekregen op haar derde) van hetzelfde ras.
Uiteindelijk heeft ze bijna 5 jaar bij mij gewoond en echt onherkenbaar geworden. Al haar haar is weer teruggegroeid, en binnen een week was ze zindelijk. Wat vooral leuk was voor haar was dat ik nog een hondje had. Daar heeft ze heel veel van geleerd, zoals dat ze niet bang hoefde te zijn voor mannen en hoe ze moest apporteren, en schooien Al met al was het echt een geweldige en aanhankelijke hond.
Uiteindelijk heeft ze bijna 5 jaar bij mij gewoond en echt onherkenbaar geworden. Al haar haar is weer teruggegroeid, en binnen een week was ze zindelijk. Wat vooral leuk was voor haar was dat ik nog een hondje had. Daar heeft ze heel veel van geleerd, zoals dat ze niet bang hoefde te zijn voor mannen en hoe ze moest apporteren, en schooien Al met al was het echt een geweldige en aanhankelijke hond.
maandag 23 januari 2012 om 20:33
madamecannibale, wat een lief aandoenlijk verhaal.
Wat fijn dat jij dit meisje nog íets van levensvreugde hebt kunnen geven.
Petje af voor jou.
En gecondoleerd, met het verlies van je hondjes.
Wat fijn dat jij dit meisje nog íets van levensvreugde hebt kunnen geven.
Petje af voor jou.
En gecondoleerd, met het verlies van je hondjes.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
maandag 23 januari 2012 om 20:37
quote:Eindeloos schreef op 23 januari 2012 @ 20:33:
madamecannibale, wat een lief aandoenlijk verhaal.
Wat fijn dat jij dit meisje nog íets van levensvreugde hebt kunnen geven.
Petje af voor jou.
En gecondoleerd, met het verlies van je hondjes.Dankjewel, uiteindelijk is het nog een blij hondje geworden gelukkig.
madamecannibale, wat een lief aandoenlijk verhaal.
Wat fijn dat jij dit meisje nog íets van levensvreugde hebt kunnen geven.
Petje af voor jou.
En gecondoleerd, met het verlies van je hondjes.Dankjewel, uiteindelijk is het nog een blij hondje geworden gelukkig.
maandag 23 januari 2012 om 22:46
quote:Eindeloos schreef op 22 januari 2012 @ 20:11:
[...]
Iris, je doet me blozen.
Echt het was/is geen verdienste van mijn kant.
Ik ben zò blij met haar.
En het klinkt misschien heel gek.
Maar, waar, dit beestje met al haar liefde, mij reeds doorheen gesleept heeft.
Neen, dat is met geen pen te beschrijven.
Ik ben degene, die dankbaar moet zijn.
Dat dit mooie wezen, op mijn pad is gekomen.Wat een schat ben je, eindeloos! Je schrijft zo lief over haar! Ik wens dat jullie nog heel lang samen zijn. Mensen die zo van dieren houden ik vind dat echt een graadmeter van hoe iemand in elkaar zit.Mooi om te lezen!
[...]
Iris, je doet me blozen.
Echt het was/is geen verdienste van mijn kant.
Ik ben zò blij met haar.
En het klinkt misschien heel gek.
Maar, waar, dit beestje met al haar liefde, mij reeds doorheen gesleept heeft.
Neen, dat is met geen pen te beschrijven.
Ik ben degene, die dankbaar moet zijn.
Dat dit mooie wezen, op mijn pad is gekomen.Wat een schat ben je, eindeloos! Je schrijft zo lief over haar! Ik wens dat jullie nog heel lang samen zijn. Mensen die zo van dieren houden ik vind dat echt een graadmeter van hoe iemand in elkaar zit.Mooi om te lezen!
maandag 23 januari 2012 om 23:39
quote:madamecannibale schreef op 23 januari 2012 @ 19:39:
Ik had twee hondjes waarvan één uit het asiel, en één gekregen buiten het asiel om. Beide hondjes zijn helaas in de afgelopen maand overleden. Even mijn ervaring met het asielhondje. Ik heb haar op haar 10e uit het asiel gehaald waar ze al voor de tweede keer zat. Hond was helaas ernstig verwaarloosd en had haar halve leven als fokteef in een schuur gewoond. Toen de eigenaar genoeg had van het fokken besloot hij de honden dood te schieten. Gelukkig zijn de honden gered door een voorbijganger maar mijn hond was wel ernstig getraumatiseerd. Na een tijdje werd ze door een alleenstaande vrouw geadopteerd. Ze was erg bang voor mannen en toen die vrouw een relatie kreeg werd ze van angst onzindelijk. Dus hup weer naar het asiel. Maar helaas werd ze niet herplaatst want niet zindelijk, kankergezwellen op de buik, half kaal van de stress, bang voor mannen. Uiteindelijk besloot het asiel om haar in een advertentie in de krant te zetten. En daar zag ik haar staan. Zelf had ik al een hondje van 12 jaar (gekregen op haar derde) van hetzelfde ras.
Uiteindelijk heeft ze bijna 5 jaar bij mij gewoond en echt onherkenbaar geworden. Al haar haar is weer teruggegroeid, en binnen een week was ze zindelijk. Wat vooral leuk was voor haar was dat ik nog een hondje had. Daar heeft ze heel veel van geleerd, zoals dat ze niet bang hoefde te zijn voor mannen en hoe ze moest apporteren, en schooien Al met al was het echt een geweldige en aanhankelijke hond.Ook een voor jou! Ik krijg gewoon tranen in mijn ogen van je prachtige verhaal.
Ik had twee hondjes waarvan één uit het asiel, en één gekregen buiten het asiel om. Beide hondjes zijn helaas in de afgelopen maand overleden. Even mijn ervaring met het asielhondje. Ik heb haar op haar 10e uit het asiel gehaald waar ze al voor de tweede keer zat. Hond was helaas ernstig verwaarloosd en had haar halve leven als fokteef in een schuur gewoond. Toen de eigenaar genoeg had van het fokken besloot hij de honden dood te schieten. Gelukkig zijn de honden gered door een voorbijganger maar mijn hond was wel ernstig getraumatiseerd. Na een tijdje werd ze door een alleenstaande vrouw geadopteerd. Ze was erg bang voor mannen en toen die vrouw een relatie kreeg werd ze van angst onzindelijk. Dus hup weer naar het asiel. Maar helaas werd ze niet herplaatst want niet zindelijk, kankergezwellen op de buik, half kaal van de stress, bang voor mannen. Uiteindelijk besloot het asiel om haar in een advertentie in de krant te zetten. En daar zag ik haar staan. Zelf had ik al een hondje van 12 jaar (gekregen op haar derde) van hetzelfde ras.
Uiteindelijk heeft ze bijna 5 jaar bij mij gewoond en echt onherkenbaar geworden. Al haar haar is weer teruggegroeid, en binnen een week was ze zindelijk. Wat vooral leuk was voor haar was dat ik nog een hondje had. Daar heeft ze heel veel van geleerd, zoals dat ze niet bang hoefde te zijn voor mannen en hoe ze moest apporteren, en schooien Al met al was het echt een geweldige en aanhankelijke hond.Ook een voor jou! Ik krijg gewoon tranen in mijn ogen van je prachtige verhaal.
vrijdag 30 maart 2012 om 20:46
We hebben het toch gedaan! We hebben ondertussen al 2 maanden de eer te mogen zorgen voor een oude dame van 8 jaar, en ik kan jullie vertellen dat ze een ontzettend lieve hond is.
Ze doet de hele dag niets anders als slapen dus ze mist ons ook niet echt heb ik het idee. En toch breekt mijn hartje iedere keer als ik haar alleen laat om aan het werk te gaan. Maar ja zoals ik al aangaf het ik niet het idee dat zij er erg veel last van heeft. Ik hoop dat we haar nog jaren bij ons mogen hebben maar de doggen worden niet echt oud dus ik hou mijn hart vast. Ik hoop in ieder geval dat we haar nog een leuke warme oude dag kunnen geven.
Ze doet de hele dag niets anders als slapen dus ze mist ons ook niet echt heb ik het idee. En toch breekt mijn hartje iedere keer als ik haar alleen laat om aan het werk te gaan. Maar ja zoals ik al aangaf het ik niet het idee dat zij er erg veel last van heeft. Ik hoop dat we haar nog jaren bij ons mogen hebben maar de doggen worden niet echt oud dus ik hou mijn hart vast. Ik hoop in ieder geval dat we haar nog een leuke warme oude dag kunnen geven.
vrijdag 30 maart 2012 om 21:19