Thuis
alle pijlers
bonje BIJ de buren...
donderdag 15 juli 2010 om 20:53
Sinds eind vorig jaar woon ik samen met mijn vriend. Hartstikke leuk en ik woon fijn in ons huisje. Ik ben overigens in het huis van mijn vriend gaan wonen, hij woont er al een aantal jaar.
Alleen wordt sinds deze zomer mijn woonplezier een beetje op de proef gesteld. Namelijk door de buren. Ik heb niet veel met de buren, groet ze vriendelijk gedag en heb me aan het begin netjes voorgesteld. Ze zijn wel wat stug en verder dan een vriendelijk gedag komt het niet. Maakt ook niet uit. Wat het probleem dan wel is. De buren hebben kleinkinderen (jongens van 2,5 en 5 jaar) en een paar dagen in de week passen ze op hen. Het zijn echte donderstenen, ze komen soms hier spelen wanneer de zoon van mijn vriend hier is. Maar goed, het zijn kinderen en het gaat niet over de grenzen. Eigenlijk zijn het superlieve kinderen. Nu weet ik dat vreemde ogen dwingen, misschien dat het daar aan ligt. Want zoals vandaag wordt er al de hele dag gescholden op de kinderen. Vanmorgen vroeg toen we nog op bed lagen hoorde ik het eerste scheldwoord door de tuin vliegen.
Met name de buurman (hun opa dus) kan behoorlijk bulderen (hij heeft een hele zware stem) en tekeer gaan. De kinderen krijgen echt vanalles om hun oren: van kankerjong tot stinkmongool. Ik word er gewoon onpasselijk van. Enkele weken geleden viel het me al een keer op. Toen bleef de buurman maar doorgaan, onderwijl het oudste jongetje heel hard huilend "sorry opa" riep en bleef roepen. Ik voelde me erg naar en wist me geen houding te nemen. Ik heb toen laten merken dat ik in de tuin zat en dat hielp, het gescheld nam af. Ik hoopte dat het daar bij bleef, maar helaas.
Vandaag is het dus weer heel de dag raak: Kutjong, kankerkind...vanálles. Stiekem hoopte ik dat hun moeder hier wel wat van zou zeggen, maar die scheld even vrolijk mee. Vanavond waren ze aan het barbecueen en wederom gescheld en getier. Ook door moeder en vader. Met zijn drieen gaan ze dan tekeer. Het verschrikkelijk om te horen. Het zijn nog kinderen...
Door het gescheld ben ik ook met andere ogen naar de buurman gaan kijken. De buurvrouw daarentegen lijkt me wel een lieve vrouw. Zij is de boel altijd aan het sussen en troosten.
Ik wil hier heel graag wat van zeggen of in ieder geval wat mee doen want het gaat echt heel ver. Ik heb met mijn vriend hierover gesproken. Hij kent ze al wat langer en zegt dat het "altijd zo gaat". En wat ik er mee wil bereiken als ik er wat van ga zeggen
Wat zouden jullie doen?
(as we speak krijgt de oudste van de twee weer de volle laag..zo naar)
Alleen wordt sinds deze zomer mijn woonplezier een beetje op de proef gesteld. Namelijk door de buren. Ik heb niet veel met de buren, groet ze vriendelijk gedag en heb me aan het begin netjes voorgesteld. Ze zijn wel wat stug en verder dan een vriendelijk gedag komt het niet. Maakt ook niet uit. Wat het probleem dan wel is. De buren hebben kleinkinderen (jongens van 2,5 en 5 jaar) en een paar dagen in de week passen ze op hen. Het zijn echte donderstenen, ze komen soms hier spelen wanneer de zoon van mijn vriend hier is. Maar goed, het zijn kinderen en het gaat niet over de grenzen. Eigenlijk zijn het superlieve kinderen. Nu weet ik dat vreemde ogen dwingen, misschien dat het daar aan ligt. Want zoals vandaag wordt er al de hele dag gescholden op de kinderen. Vanmorgen vroeg toen we nog op bed lagen hoorde ik het eerste scheldwoord door de tuin vliegen.
Met name de buurman (hun opa dus) kan behoorlijk bulderen (hij heeft een hele zware stem) en tekeer gaan. De kinderen krijgen echt vanalles om hun oren: van kankerjong tot stinkmongool. Ik word er gewoon onpasselijk van. Enkele weken geleden viel het me al een keer op. Toen bleef de buurman maar doorgaan, onderwijl het oudste jongetje heel hard huilend "sorry opa" riep en bleef roepen. Ik voelde me erg naar en wist me geen houding te nemen. Ik heb toen laten merken dat ik in de tuin zat en dat hielp, het gescheld nam af. Ik hoopte dat het daar bij bleef, maar helaas.
Vandaag is het dus weer heel de dag raak: Kutjong, kankerkind...vanálles. Stiekem hoopte ik dat hun moeder hier wel wat van zou zeggen, maar die scheld even vrolijk mee. Vanavond waren ze aan het barbecueen en wederom gescheld en getier. Ook door moeder en vader. Met zijn drieen gaan ze dan tekeer. Het verschrikkelijk om te horen. Het zijn nog kinderen...
Door het gescheld ben ik ook met andere ogen naar de buurman gaan kijken. De buurvrouw daarentegen lijkt me wel een lieve vrouw. Zij is de boel altijd aan het sussen en troosten.
Ik wil hier heel graag wat van zeggen of in ieder geval wat mee doen want het gaat echt heel ver. Ik heb met mijn vriend hierover gesproken. Hij kent ze al wat langer en zegt dat het "altijd zo gaat". En wat ik er mee wil bereiken als ik er wat van ga zeggen
Wat zouden jullie doen?
(as we speak krijgt de oudste van de twee weer de volle laag..zo naar)
donderdag 15 juli 2010 om 21:33
quote:Cateautje schreef op 15 juli 2010 @ 21:30:
[...]
Ja, wat zijn kleinkinderen dan IN HET GENIEP dan weer te verduren krijgen.
Geen goed plan!
Weet ik....
Sgaapie ken het fenomeen van blinde en dove buren/familie/kennissen en dergelijke net iets te goed helaas. Ouders/grootouders mogen heel veel van mensen helaas.
TO Respect voor je dat je het te ver vindt gaan!!!!
[...]
Ja, wat zijn kleinkinderen dan IN HET GENIEP dan weer te verduren krijgen.
Geen goed plan!
Weet ik....
Sgaapie ken het fenomeen van blinde en dove buren/familie/kennissen en dergelijke net iets te goed helaas. Ouders/grootouders mogen heel veel van mensen helaas.
TO Respect voor je dat je het te ver vindt gaan!!!!
Heb ik dat?!
donderdag 15 juli 2010 om 21:33
Ik probeer nu ook de moed te vinden om morgen eventjes bij de buren aan te bellen. Als stap 1, zeg maar. Dan heb ik tenminste álles gedaan en als er dan gescholden blijft, dan bel ik zeer zeker het AMK. En ik laat er geen weken over heen gaan in iedergeval. Het nare is dat wanneer de kindjes niet bij hun grootouders zijn, de scheldpartijen bij hun ouders gewoon doorgaan. Ik word er verdrietig van.
Ik hoop dat ik morgen nog steeds de moed bij elkaar heb om de wandeling naar de buren te maken...
Ik hoop dat ik morgen nog steeds de moed bij elkaar heb om de wandeling naar de buren te maken...
donderdag 15 juli 2010 om 22:07
Je kan je buren er op aanspreken en hopen dat ze er iets mee doen.
Doen ze dat niet dan kan je overwegen een (anonieme?) melding te doen. Het probleem dan is dat het erg herleidbaar zal zijn doordat je buren al hebt aangesproken en dus zullen de buren meteen aan jou denken. Het kan dan bijna niets anders dan een open melding worden.
Tip van de buurtregisseur is ook goed. Hij zou langs kunnen gaan met dat er klachten komen.
Uiteraard kan je altijd het AMK bellen. Advies kan dubbel anoniem. Dit houdt in dat het AMK jouw naam/telefoonnummer niet hoeft te weten. Wil je meerdere keren contact (consult) wordt alleen je naam/telefoonnummer geregistreerd. Ik beide gevallen onderneemt het AMK geen actie naar het gezin toe (aangezien je de naam van het gezin niet eens hoeft te noemen dus ze niet eens kunnen weten over welk gezin je het hebt, gaat puur om 'casusoverleg').
Doen ze dat niet dan kan je overwegen een (anonieme?) melding te doen. Het probleem dan is dat het erg herleidbaar zal zijn doordat je buren al hebt aangesproken en dus zullen de buren meteen aan jou denken. Het kan dan bijna niets anders dan een open melding worden.
Tip van de buurtregisseur is ook goed. Hij zou langs kunnen gaan met dat er klachten komen.
Uiteraard kan je altijd het AMK bellen. Advies kan dubbel anoniem. Dit houdt in dat het AMK jouw naam/telefoonnummer niet hoeft te weten. Wil je meerdere keren contact (consult) wordt alleen je naam/telefoonnummer geregistreerd. Ik beide gevallen onderneemt het AMK geen actie naar het gezin toe (aangezien je de naam van het gezin niet eens hoeft te noemen dus ze niet eens kunnen weten over welk gezin je het hebt, gaat puur om 'casusoverleg').
. Nee hoor, grapje. Ik moet inderdaad eens bij de buren aanbellen. Maar de stap is heel groot.
donderdag 15 juli 2010 om 22:20
donderdag 15 juli 2010 om 22:22
Verschrikkelijk zeg, consequent afgebekt worden (en met wat voor woorden ook, poe) is echt niet goed voor zo'n kleine kinderen. Het maakt het nog erger dat ze doorgaan (met 3!! tegen 1 klein kind), terwijl het schaap al 10x sorry heeft gezegd. Onbegrijpelijk..
Als je durft zou ik zelf op de buurman afstappen, vermijd hierbij woorden als 'ik vind' en 'je moet', maar geef de feiten weer. Zoek er misschien wat info bij over psychische mishandeling, hopelijk gaat zo'n knakker dan beseffen wat ie eigenlijk aan het doen is.
Bij het AMK kun je ook advies inwinnen over wat jij in dezen zou kunnen doen.
Ik wil je veel succes wensen, want ook jij zit zo in een erg last parket, sjonge!
donderdag 15 juli 2010 om 22:25
quote:Konela schreef op 15 juli 2010 @ 21:13:
Vreselijk zeg, dat schelden. Voor sommige mensen lijkt het wel normaal om zo tekeer te gaan tegen elkaar, of de kinderen.
Ik weet niet zo goed wat ik zou doen. Het zou op het puntje van mijn tong liggen om er iets van te zeggen, maar of ik het echt zou durven...
In het AMK zou ik in elk geval geen vertrouwen hebben. Ik heb laatst een melding gedaan waarvan ik zeker weet dat vader zowel de kinderen als moeder slaat en waarbij moeder een mes heeft getrokken naar vader en het AMK..... nam mijn melding niet in behandeling. (Heel lang verhaal en dit is even kort door de bocht hoor). In dit geval gaat het om scheldwoorden, want ik zelf heel erg vind, maar ik geloof niet dat ze hier iets mee zullen doen.
Blijft denk ik over; de buren aanspreken. Wat je er mee bereikt? Je hebt in elk geval geprobeerd er iets aan te doen. Ook al helpt het niets, je hebt het geprobeerd. En wie weet helpt het wel iets...Als tegen hanger van jouw ( afschuwelijke ! ) verhaal wil ik dan vertellen dat ik juist een hele "goede" ervaring heb. Mijn melding werd serieus genomen en nog dezelfde avond werd er actie ondernomen. ( Ik was wel de 4e die belde inc school, had in overleg met de juf een melding gedaan. )
Vreselijk zeg, dat schelden. Voor sommige mensen lijkt het wel normaal om zo tekeer te gaan tegen elkaar, of de kinderen.
Ik weet niet zo goed wat ik zou doen. Het zou op het puntje van mijn tong liggen om er iets van te zeggen, maar of ik het echt zou durven...
In het AMK zou ik in elk geval geen vertrouwen hebben. Ik heb laatst een melding gedaan waarvan ik zeker weet dat vader zowel de kinderen als moeder slaat en waarbij moeder een mes heeft getrokken naar vader en het AMK..... nam mijn melding niet in behandeling. (Heel lang verhaal en dit is even kort door de bocht hoor). In dit geval gaat het om scheldwoorden, want ik zelf heel erg vind, maar ik geloof niet dat ze hier iets mee zullen doen.
Blijft denk ik over; de buren aanspreken. Wat je er mee bereikt? Je hebt in elk geval geprobeerd er iets aan te doen. Ook al helpt het niets, je hebt het geprobeerd. En wie weet helpt het wel iets...Als tegen hanger van jouw ( afschuwelijke ! ) verhaal wil ik dan vertellen dat ik juist een hele "goede" ervaring heb. Mijn melding werd serieus genomen en nog dezelfde avond werd er actie ondernomen. ( Ik was wel de 4e die belde inc school, had in overleg met de juf een melding gedaan. )
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
vrijdag 16 juli 2010 om 01:29
Zou eerst info vragen bij AMK, brengt dat geen soelaas, zou ik zeker die opoe erop aanspreken. Lastig dat je er naast woont en hier getuige van moet zijn. Maar die kinderen zijn weerloos en worden duidelijk verbaal misbruikt. Wat voor volk is het? Niet erg chique stel ik me zo voor. Als de ouders van die jongetjes ook zo tekeer gaan, met dat soort taal, hebben ze het niet van een vreemde.
Als je de confrontatie aangaat, zou ikzelf ook het welzijn van je vriend`s kind aanhalen, die hoort van alles vanachter een schutting en denkt straks nog dat het normaal is.
Sterkte en lief van jou dat je je zorgen om die kinderen maakt, geheel terecht. Ikzelf had geloof ik in een reflex allang over de schutting gehangen en gezegt tegen opoe: 'gaat ie lekker ouwe tegen je weerloze kleinkinderen????' Maar ja, dat zal ongetwijfeld tot een ordinaire verbale oorlog gekomen zijn dan. Mijn rechtvaardigheidsgevoel kan wel eens erg ver gaan.
Ben benieuwd hoe dit verloopt!
Als je de confrontatie aangaat, zou ikzelf ook het welzijn van je vriend`s kind aanhalen, die hoort van alles vanachter een schutting en denkt straks nog dat het normaal is.
Sterkte en lief van jou dat je je zorgen om die kinderen maakt, geheel terecht. Ikzelf had geloof ik in een reflex allang over de schutting gehangen en gezegt tegen opoe: 'gaat ie lekker ouwe tegen je weerloze kleinkinderen????' Maar ja, dat zal ongetwijfeld tot een ordinaire verbale oorlog gekomen zijn dan. Mijn rechtvaardigheidsgevoel kan wel eens erg ver gaan.
Ben benieuwd hoe dit verloopt!
Wees de verandering die je in de wereld wil zien....
vrijdag 16 juli 2010 om 11:22
Gisteravond met mijn vriend een flinke discussie hierover gehad. Mijn vriend kent de buren al langer en zoals ik al zei: volgens hem gaat het al jaren zo. Nou ik ben van mening dat het nu dan een prima tijd is dat het verandert. Alleen denkt mijn vriend dat ik (of wij) dan niet de juiste persoon ben om dat aan het licht te brengen. En toen heb ik hem gewezen op het feit dat het daar altijd mis gaat met kindermishandeling. Mensen denken dat zij niet de juiste persoon zijn om aan de bel te trekken.
Het valt me ook wel een beetje tegen van mijn vriend, eerlijk gezegd. Ik snap zijn punt ook wel, ergens is hij ook bang dat de burenrelatie onder druk komt te staan..maar in mijn ogen is er geen burenrelatie en kan er dus ook niets onder druk staan. Ik moet van mijn vriend eventjes goed nadenken, voordat ik stappen ga ondernemen. Het weekend zullen de jongens hier wel weer zijn, ik ga dan eens een aantal uur in de tuin zitten.
Het valt me ook wel een beetje tegen van mijn vriend, eerlijk gezegd. Ik snap zijn punt ook wel, ergens is hij ook bang dat de burenrelatie onder druk komt te staan..maar in mijn ogen is er geen burenrelatie en kan er dus ook niets onder druk staan. Ik moet van mijn vriend eventjes goed nadenken, voordat ik stappen ga ondernemen. Het weekend zullen de jongens hier wel weer zijn, ik ga dan eens een aantal uur in de tuin zitten.
(Iranian version)
vrijdag 16 juli 2010 om 11:37
quote:bresant schreef op 16 juli 2010 @ 11:22:
Gisteravond met mijn vriend een flinke discussie hierover gehad. Mijn vriend kent de buren al langer en zoals ik al zei: volgens hem gaat het al jaren zo. Nou ik ben van mening dat het nu dan een prima tijd is dat het verandert. Alleen denkt mijn vriend dat ik (of wij) dan niet de juiste persoon ben om dat aan het licht te brengen. En toen heb ik hem gewezen op het feit dat het daar altijd mis gaat met kindermishandeling. Mensen denken dat zij niet de juiste persoon zijn om aan de bel te trekken.
Het valt me ook wel een beetje tegen van mijn vriend, eerlijk gezegd. Ik snap zijn punt ook wel, ergens is hij ook bang dat de burenrelatie onder druk komt te staan..maar in mijn ogen is er geen burenrelatie en kan er dus ook niets onder druk staan. Ik moet van mijn vriend eventjes goed nadenken, voordat ik stappen ga ondernemen. Het weekend zullen de jongens hier wel weer zijn, ik ga dan eens een aantal uur in de tuin zitten.Laat je door je vriend niet weerhouden hier iets aan te doen. Of je praat met je buren of je meldt het bij het AMK maar doe ajb iets. Sterkte, ik kan me voorstellen dat je het eng vindt om dit te doen maar als dit al jaren zo gaat moet er nu echt wat aan gebeuren.
Gisteravond met mijn vriend een flinke discussie hierover gehad. Mijn vriend kent de buren al langer en zoals ik al zei: volgens hem gaat het al jaren zo. Nou ik ben van mening dat het nu dan een prima tijd is dat het verandert. Alleen denkt mijn vriend dat ik (of wij) dan niet de juiste persoon ben om dat aan het licht te brengen. En toen heb ik hem gewezen op het feit dat het daar altijd mis gaat met kindermishandeling. Mensen denken dat zij niet de juiste persoon zijn om aan de bel te trekken.
Het valt me ook wel een beetje tegen van mijn vriend, eerlijk gezegd. Ik snap zijn punt ook wel, ergens is hij ook bang dat de burenrelatie onder druk komt te staan..maar in mijn ogen is er geen burenrelatie en kan er dus ook niets onder druk staan. Ik moet van mijn vriend eventjes goed nadenken, voordat ik stappen ga ondernemen. Het weekend zullen de jongens hier wel weer zijn, ik ga dan eens een aantal uur in de tuin zitten.Laat je door je vriend niet weerhouden hier iets aan te doen. Of je praat met je buren of je meldt het bij het AMK maar doe ajb iets. Sterkte, ik kan me voorstellen dat je het eng vindt om dit te doen maar als dit al jaren zo gaat moet er nu echt wat aan gebeuren.
Poep, wie heeft jou gescheten?
vrijdag 16 juli 2010 om 11:56
Ken je de reclames van SIRE?
reclame
Deze worden juist gemaakt voor dit soort gevallen.
De volgende website wordt erin vermeldt, misschien kan je daar vinden wat je het beste kan doen nu?
no-kidding.nu
Ik wil je zo graag op het hart drukken om iets te doen! Die arme, arme, arme kinderen, die hebben juist hulp nodig van mensen als hun buurvrouw, want hun ouders doen het niet voor ze!
Eén persoon moet de eerste zijn, anders stopt de mishandeling nooit.
reclame
Deze worden juist gemaakt voor dit soort gevallen.
De volgende website wordt erin vermeldt, misschien kan je daar vinden wat je het beste kan doen nu?
no-kidding.nu
Ik wil je zo graag op het hart drukken om iets te doen! Die arme, arme, arme kinderen, die hebben juist hulp nodig van mensen als hun buurvrouw, want hun ouders doen het niet voor ze!
Eén persoon moet de eerste zijn, anders stopt de mishandeling nooit.
vrijdag 16 juli 2010 om 14:35
vrijdag 16 juli 2010 om 14:38
Pfff, ik lees dit net en word er een beetje stil van.
Toch snap ik je vriend wel een beetje: niet wat betreft zijn mening dat je het niet zou moeten melden, maar wel wat het contact met de buren aangaat. Zo te horen zijn de buren zelf geen lieverdjes en die wil je niet tegen je hebben als je er nog jaren naast moet wonen. En dus zou ik ook afzien van het eerst bij hen aanbellen.
Maar melden zou ik het zeker, daar moet je geen minuut meer over twijfelen!!
Toch snap ik je vriend wel een beetje: niet wat betreft zijn mening dat je het niet zou moeten melden, maar wel wat het contact met de buren aangaat. Zo te horen zijn de buren zelf geen lieverdjes en die wil je niet tegen je hebben als je er nog jaren naast moet wonen. En dus zou ik ook afzien van het eerst bij hen aanbellen.
Maar melden zou ik het zeker, daar moet je geen minuut meer over twijfelen!!
vrijdag 16 juli 2010 om 14:40
vrijdag 16 juli 2010 om 15:35
vrijdag 16 juli 2010 om 21:42
Ik ga melding maken. Zonder mijn vriend in te lichten, want die is er toch niet mee eens.Hoeven we er ook niet meer over te hebben. Daarbij doe ik het geheel anoniem, dus zal men niet weten dat het van de buren van opa en oma afkomstig is.
Ze zitten nu weer buiten..En die man hoor ik overal overheen brullen, ik walg van zijn stem. Bah, strontvervelende kerel.
Ze zitten nu weer buiten..En die man hoor ik overal overheen brullen, ik walg van zijn stem. Bah, strontvervelende kerel.
vrijdag 16 juli 2010 om 22:04
quote:shahla schreef op 16 juli 2010 @ 11:29:
Konela, daar snap ik niks van. Ik dacht dat het AMK wettelijk verplicht was iets met een melding te doen.
Ja dat dacht ik ook.... Het ging over iemand die heel dicht bij mij staat (vreselijk genoeg) en vanwege veiligheid moest de melding anoniem. Samen met iemand anders alle moed verzameld en de telefoon gepakt. Ik had eerder gerekend op acute actie (tenminste, zo ernstig vond ik de signalen eigenlijk wel) maar de enige reactie die we kregen was "we nemen deze melding niet anoniem aan". Terwijl ik alleen maar die reclametekst in mijn hoofd had: "bellen, juist als je twijfelt". Dat maakt het AMK toch juist laagdrempelig.
Bellen in deze situatie kan sowieso geen kwaad. Sterker nog, ik denk dat het heel goed is dat het in elk geval ergens geregisteerd staat. Maar of ze in actie gaan komen.... ik vrees van niet.
De buurman aanspreken? Als ik het verhaal zo lees roep ik volmodig JA! Maar eerlijk gezegd, als ik in jouw schoenen zou staan zou ik toch wel twijfelen. Jouw vriend heeft wel een punt en ik vind het heel erg toe te moeten geven dat ik dus bij die groep "we wisten het wel maar hadden het lef niet er iets van te zeggen" hoor. Ik zou willen dat ik (of eigenlijk jij ) de moed had die buurman aan te spreken, want ik den wel dat dat hetgeen is wat het meeste zou helpen.
Konela, daar snap ik niks van. Ik dacht dat het AMK wettelijk verplicht was iets met een melding te doen.
Ja dat dacht ik ook.... Het ging over iemand die heel dicht bij mij staat (vreselijk genoeg) en vanwege veiligheid moest de melding anoniem. Samen met iemand anders alle moed verzameld en de telefoon gepakt. Ik had eerder gerekend op acute actie (tenminste, zo ernstig vond ik de signalen eigenlijk wel) maar de enige reactie die we kregen was "we nemen deze melding niet anoniem aan". Terwijl ik alleen maar die reclametekst in mijn hoofd had: "bellen, juist als je twijfelt". Dat maakt het AMK toch juist laagdrempelig.
Bellen in deze situatie kan sowieso geen kwaad. Sterker nog, ik denk dat het heel goed is dat het in elk geval ergens geregisteerd staat. Maar of ze in actie gaan komen.... ik vrees van niet.
De buurman aanspreken? Als ik het verhaal zo lees roep ik volmodig JA! Maar eerlijk gezegd, als ik in jouw schoenen zou staan zou ik toch wel twijfelen. Jouw vriend heeft wel een punt en ik vind het heel erg toe te moeten geven dat ik dus bij die groep "we wisten het wel maar hadden het lef niet er iets van te zeggen" hoor. Ik zou willen dat ik (of eigenlijk jij ) de moed had die buurman aan te spreken, want ik den wel dat dat hetgeen is wat het meeste zou helpen.
vrijdag 16 juli 2010 om 23:33
Ik ben meestal een heel assertief persoon, maar deze man is sowieso al heel vervelend. Ik verwacht niet dat hij met een mes voor de deur staat of molotovcocktails door het raam gaat smijten, dat niet. Maar ik denk dat hij wel heel erg vervelend kan worden, pesterijen enzo. Hij is namelijk niet zo assertief, zeg maar. En daarnaast heb ik zelf als kind zijnde jarenlang van dichtbij meegemaakt hoe het is om ruzie met de buren te hebben en dat zijn niet de fijnste herinneringen.
Voor de time being dat we hier nog wonen (ongeveer jaartje) wil ik wel fijn wonen, vooral nu hier binnenkort nog een kindje bij komt. En die jongens zijn hier van harte welkom, ook vanwege de zoon van mijn vriend..het zou zo jammer zijn als ze niet meer kwamen!
Voor de time being dat we hier nog wonen (ongeveer jaartje) wil ik wel fijn wonen, vooral nu hier binnenkort nog een kindje bij komt. En die jongens zijn hier van harte welkom, ook vanwege de zoon van mijn vriend..het zou zo jammer zijn als ze niet meer kwamen!