Breken met moeder?
zaterdag 17 september 2011 om 15:26
Mijn moeder en ik zijn nooit 2 handen op 1 buik geweest. Nooit heb ik met haar een 'moeder-dochter relatie' gehad, mijn hele leven lang erger ik me al dood aan haar. En dit is alleen maar erger geworden sinds ik een vriend heb die ze niet kan uitstaan. Elke keer als ik haar zie kan ze het niet laten om duidelijk te maken hoe teleurgesteld ze in me is dat ik voor hem gekozen heb, en als ik dan vertel hoe gelukkig ik met hem ben, hoe lief, leuk en zorgzaam hij voor me is, zegt ze dat ik maar iemand anders moet zoeken die lief, leuk en zorgzaam is... Nu hoorde ik laatst iets, en dit ging echt veeeeel te ver:
Ze had contact gezocht met de ex van mijn vriend (die ook een hekel aan mij heeft, omdat hij bij haar weg ging voor mij (waar ik overigens niks van wist op dat moment, dus eigenlijk niet eens mijn schuld)). En aan die ex had ze gevraagd of die mee wilde werken met een plannetje om mij en mijn vriend uit elkaar te drijven. Zo had zij haar (ex-)man terug, en zouden mijn ouders mij terug hebben. Waarbij ze over het hoofd zien dat, al zou ik bij mijn vriend weg gaan, ik never nooit meer bij mijn ouders zou komen wonen. Die ex heeft dit plan trouwens geweigerd, ik was tenslotte niet de reden dat ze uit elkaar gingen, slechts de aanleiding (en ja, daarin zit verschil). En dit vond ze wel heel erg laag, omdat zij ook wel zag dat mijn vriend met mij gelukkig is. Dit heeft ze dus wel doorgebriefd naar mij, en ik geloof dat. Omdat ik mijn moeder daar echt voor aan zie, en ze bepaalde dingen wist te vertellen die ze anders niet had kunnen weten.
Ik heb nu echt helemaal gehad met mijn moeder, en zou haar het liefst uit mijn leven wissen. Ja tuurlijk, *het is familie*, maar als iemand niet wil dat ik gelukkig ben, is het wat mij betreft geen familie meer. Als het aan mij ligt zou het contact tussen ons al lang verbroken zijn, alleen... Als ik het contact met mijn moeder zou verbreken, zou dat automatisch betekenen dat ik mijn broertje, zusje en vader ook vrijwel nooit meer zou zien. En met hen heb ik wel een hele hechte band, vooral met mijn broertje en zusje. Die wil ik voor geen goud kwijt. Maar voor hen zou het misschien tijdelijk zijn, over een paar jaar gaan ook zij het huis uit en zou ik gewoon contact met hun kunnen hebben zonder met mijn moeder te maken te krijgen. Ik weet echt even niet meer hoe ik hier mee om moet gaan. Ik kan me er echt niet toe zetten om mijn moeder te spreken, ik ben bang dat ik zo onderhand dr hersens in sla als ik haar te zien krijgen... Maar ik wil mijn broertje en zusje ook niet kwijt....
Heeft iemand tips hoe ik met deze hele situatie om kan gaan?
Ze had contact gezocht met de ex van mijn vriend (die ook een hekel aan mij heeft, omdat hij bij haar weg ging voor mij (waar ik overigens niks van wist op dat moment, dus eigenlijk niet eens mijn schuld)). En aan die ex had ze gevraagd of die mee wilde werken met een plannetje om mij en mijn vriend uit elkaar te drijven. Zo had zij haar (ex-)man terug, en zouden mijn ouders mij terug hebben. Waarbij ze over het hoofd zien dat, al zou ik bij mijn vriend weg gaan, ik never nooit meer bij mijn ouders zou komen wonen. Die ex heeft dit plan trouwens geweigerd, ik was tenslotte niet de reden dat ze uit elkaar gingen, slechts de aanleiding (en ja, daarin zit verschil). En dit vond ze wel heel erg laag, omdat zij ook wel zag dat mijn vriend met mij gelukkig is. Dit heeft ze dus wel doorgebriefd naar mij, en ik geloof dat. Omdat ik mijn moeder daar echt voor aan zie, en ze bepaalde dingen wist te vertellen die ze anders niet had kunnen weten.
Ik heb nu echt helemaal gehad met mijn moeder, en zou haar het liefst uit mijn leven wissen. Ja tuurlijk, *het is familie*, maar als iemand niet wil dat ik gelukkig ben, is het wat mij betreft geen familie meer. Als het aan mij ligt zou het contact tussen ons al lang verbroken zijn, alleen... Als ik het contact met mijn moeder zou verbreken, zou dat automatisch betekenen dat ik mijn broertje, zusje en vader ook vrijwel nooit meer zou zien. En met hen heb ik wel een hele hechte band, vooral met mijn broertje en zusje. Die wil ik voor geen goud kwijt. Maar voor hen zou het misschien tijdelijk zijn, over een paar jaar gaan ook zij het huis uit en zou ik gewoon contact met hun kunnen hebben zonder met mijn moeder te maken te krijgen. Ik weet echt even niet meer hoe ik hier mee om moet gaan. Ik kan me er echt niet toe zetten om mijn moeder te spreken, ik ben bang dat ik zo onderhand dr hersens in sla als ik haar te zien krijgen... Maar ik wil mijn broertje en zusje ook niet kwijt....
Heeft iemand tips hoe ik met deze hele situatie om kan gaan?
zaterdag 17 september 2011 om 15:35
nu gewoon nog even niks doen, contact verbreken k an altijd nog, eerst jezelf weer even rustig.
Dan kan je altijd gaan praten met je zus en broer en ook met je vader..
Wat zegt je vriend hiervan?
Als jij echt het contact wil verbreken vanwege deze teleurstellingen en gebrek aaconnectie dan is dat je goed recht.
Maar ga eerst overal eens praten, zodra je zelf weer wat kalmer bent ideze situatie is mijn advies.
Dan kan je altijd gaan praten met je zus en broer en ook met je vader..
Wat zegt je vriend hiervan?
Als jij echt het contact wil verbreken vanwege deze teleurstellingen en gebrek aaconnectie dan is dat je goed recht.
Maar ga eerst overal eens praten, zodra je zelf weer wat kalmer bent ideze situatie is mijn advies.
..popcorn?
zaterdag 17 september 2011 om 15:40
Lastig zeg, zo'n loeder.
Misschien kun je eerst een gesprek met je moeder aangaan en haar eens flink, maar op een volwassen manier, de waarheid zeggen.
Wat ze heeft gedaan kan niet en dat mag ze best weten, ook al is het je moeder.
Mocht je besluiten het contact met je moeder te verbreken, kun je best een gesprekje aangaan met de rest om ze te zeggen dat je geen contact meer met háár wil, maar dat je het erg jammer zou vinden als het jullie contact meer zou beïnvloeden dan nodig is.
Misschien kun je eerst een gesprek met je moeder aangaan en haar eens flink, maar op een volwassen manier, de waarheid zeggen.
Wat ze heeft gedaan kan niet en dat mag ze best weten, ook al is het je moeder.
Mocht je besluiten het contact met je moeder te verbreken, kun je best een gesprekje aangaan met de rest om ze te zeggen dat je geen contact meer met háár wil, maar dat je het erg jammer zou vinden als het jullie contact meer zou beïnvloeden dan nodig is.
zaterdag 17 september 2011 om 15:52
zaterdag 17 september 2011 om 16:00
Joh, dat snode plannetje van je moeder heeft totaal niet gewerkt dus ik zou haar keihard in haar gezicht uitlachen en het contact met je vader, zus en broer gewoon blijven onderhouden.
Als je moeder vervolgens weer een opmerking over je vriend maakt zou ik haar even fijntjes herinneren aan haar mislukte plannetje. Succes verzekerd.
Als je moeder vervolgens weer een opmerking over je vriend maakt zou ik haar even fijntjes herinneren aan haar mislukte plannetje. Succes verzekerd.
zaterdag 17 september 2011 om 17:05
Ik zou in ieder geval niet je broertje, zusje en vader opgeven. Dat enorm grote verlies is je moeder gewoon niet waard.
Jouw oplossing dat je je broertje en zusje "tijdelijk/een paar jaar" niet ziet is denk ik geen verstandige keuze. Dit, omdat dit onvermijdelijk jullie band zal veranderen. In het slechtste geval voelen ze zich in de steek gelaten of begrijpen het niet en wie weet willen ze jou dan niet meer zien als ze uit huis gaan. In het beste geval willen ze dat wel heel graag, maar dan heb je erg veel van ze gemist, en dat is zo zonde. En de kans is dan ook groot dat het toch een rol blijft spelen in jullie relatie.
Wat je dan wel moet doen weet ik ook niet zo goed....
Je krijgt vast nog goed advies van anderen. Sterkte!
Jouw oplossing dat je je broertje en zusje "tijdelijk/een paar jaar" niet ziet is denk ik geen verstandige keuze. Dit, omdat dit onvermijdelijk jullie band zal veranderen. In het slechtste geval voelen ze zich in de steek gelaten of begrijpen het niet en wie weet willen ze jou dan niet meer zien als ze uit huis gaan. In het beste geval willen ze dat wel heel graag, maar dan heb je erg veel van ze gemist, en dat is zo zonde. En de kans is dan ook groot dat het toch een rol blijft spelen in jullie relatie.
Wat je dan wel moet doen weet ik ook niet zo goed....
Je krijgt vast nog goed advies van anderen. Sterkte!
zaterdag 17 september 2011 om 18:24
En vraag je ook af in wat voor context dit gesprek tussen ex van je vriend en je moeder heeft plaatsgevonden. Misschien is ze erg bezorgd en heeft ze grote vraagtekens bij je vriend. Zorgen genoeg voor haar om de ex op te zoeken. De vraag is wat zich daar afgespeeld heeft. De ex doet nu voorkomen alsof het een idee van je moeder is, terwijl je zelf al zegt dat de ex jou niet moet. Misschien is je moeder een beetje dom in haar gedrag, maar de vraag is of ze dit doet om jou te pesten of omdat ze het doet omdat ze van je houdt en zich zorgen maakt.
zaterdag 17 september 2011 om 18:33
Ik heb net zoon moeder! Die vervolgens zegt dat ze iets niet gedaan heeft en zielig gaat zitten doen. En dan komt ze aan met 'het is ook altijd een ander en nooitt jou schuld' kots kots kots. Mijn moeder n vader zijn wel uit elkaar dus ik kan gewoon bij mijn vader langs enzo. (woon samen met mijn vriend) mijn moeder heeft ook een hekel aan hem. Kijkt hem steeds heel irritant aan schud dan haar hoofd.. Als me vriend haar eigenlijk nooit iets misdaan heeft :S maar wat ik eraan doe om de frustratie te voorkomen? Zo min mogelijk contact zoeken en afstand houden. Mijn zusje is alleen ook mijn beste vriedin en woont ook bij mijn moeder. Haar nodig ik dan ook altijd uit bij mij thuis en zit ook vaak hier. (Ergert zich nl ook dood aan haar moeder) echt zo vervelend als je moeder zo irritant is. Heb dan ook nooit een band met haar gehad maarja.. Als ik jou was zal ik haar gewoon op een afstand houden, beetje aan t lijntje houden ofzo.. Succes iig!
zaterdag 17 september 2011 om 18:58
quote:meds schreef op 17 september 2011 @ 18:22:
In hoeverre heeft ze gelijk? Handelt ze misschien uit bezorgdheid? Jouw nieuwe vriend is dus een vreemdganger, is hij wellicht ook wat ouder? Hoe oud ben jij?Bezorgdheid niet zozeer.. Waarom ze m niet mag kan je lezen in een ander topic van me:
Hoe kom ik onder mijn verjaardag uit?
Verder is hij geen vreemdganger, want hij ging pas achter mij aan nadat hij gescheiden was.. En ja, hij had een punt achter die relatie gezet omdat hij verliefd was geworden op mij, maar op dat moment wist ik dat niet. Ik wist niet dat hij me leuk vond. Ik ben ook niet de enige reden dat ze uit elkaar gingen. Volgens hen allebei zat het al langere tijd niet lekker in hun relatie, maar bleven ze eigenlijk bij elkaar om hun kindje, en een beetje 'bij gebrek aan beter'. Toen mijn verkondigde te willen scheiden, en zijn ex erachter kwam dat ie verliefd was op mij, was ze wel ff boos enzo, vandaar dat ze mij de schuld gaf en boos op me was, maar intussen ziet ze zelf ook in dat het niet mijn schuld is, en dat ze toch wel uit elkaar waren gegaan. Jammer alleen dat ze toch nog steeds boos op mij is :')
In hoeverre heeft ze gelijk? Handelt ze misschien uit bezorgdheid? Jouw nieuwe vriend is dus een vreemdganger, is hij wellicht ook wat ouder? Hoe oud ben jij?Bezorgdheid niet zozeer.. Waarom ze m niet mag kan je lezen in een ander topic van me:
Hoe kom ik onder mijn verjaardag uit?
Verder is hij geen vreemdganger, want hij ging pas achter mij aan nadat hij gescheiden was.. En ja, hij had een punt achter die relatie gezet omdat hij verliefd was geworden op mij, maar op dat moment wist ik dat niet. Ik wist niet dat hij me leuk vond. Ik ben ook niet de enige reden dat ze uit elkaar gingen. Volgens hen allebei zat het al langere tijd niet lekker in hun relatie, maar bleven ze eigenlijk bij elkaar om hun kindje, en een beetje 'bij gebrek aan beter'. Toen mijn verkondigde te willen scheiden, en zijn ex erachter kwam dat ie verliefd was op mij, was ze wel ff boos enzo, vandaar dat ze mij de schuld gaf en boos op me was, maar intussen ziet ze zelf ook in dat het niet mijn schuld is, en dat ze toch wel uit elkaar waren gegaan. Jammer alleen dat ze toch nog steeds boos op mij is :')
zaterdag 17 september 2011 om 23:33
Hee meid, ik begrijp heel goed wat je zegt. Ik heb namelijk ook geen contact meer met mijn familie en dat is ook door aldoor ruzies met mijn moeder gekomen. Toen ik de eerste keer met mijn vriend binnen kwam moest ze er gelijk al niets van weten. Ze heeft zich ook niet normaal voorgesteld ofzo. Na een hoop ruzie heb ik voor mijn eigen pad gekozen en heb ik alle contacten verbroken. Ik heb nu ruim 4 jaar geen contact meer met haar omdat ik dingen die gebeurd zijn haar niet kan vergeven en ik ben eerlijk gezegd blij dat ik geen contact heb omdat ik nu mezelf kan zijn en de dingen kan doen die voor mij belangrijk zijn.
Het feit dat je geen contact hebt met je moeder hoeft niet te betekenen dat je de rest van je familie niet hoeft te zien.
Je kunt brieven schrijven, e-mailen of apart afspreken.
Geef de mensen die je lief hebt niet op en als zij jou ook liefhebben respecteren zij jou keuze.
Denk hier alsjeblieft goed over na meid, ik zie namelijk niemand meer van mijn familie, ik kan mijn nichtje niet zien opgroeien en dat doet nog steeds super veel pijn.
Heel veel sterkte, denk aan je zelf en geef niet zomaar op!!
Het feit dat je geen contact hebt met je moeder hoeft niet te betekenen dat je de rest van je familie niet hoeft te zien.
Je kunt brieven schrijven, e-mailen of apart afspreken.
Geef de mensen die je lief hebt niet op en als zij jou ook liefhebben respecteren zij jou keuze.
Denk hier alsjeblieft goed over na meid, ik zie namelijk niemand meer van mijn familie, ik kan mijn nichtje niet zien opgroeien en dat doet nog steeds super veel pijn.
Heel veel sterkte, denk aan je zelf en geef niet zomaar op!!
Leef van dag tot dag en geniet van elke dag!!