Thuis
alle pijlers
Geen eigen plek in appartment
zondag 29 november 2015 om 13:25
Dag allemaal
Een tijdje geleden ben ik snel verhuisd omdat ik problemen had met mijn bovenburen (waarbij het op een gegeven moment ook echt gevaarlijk werd voor mij en mijn twee kinderen, zie mijn vorige topics hierover). Ik ben erg snel verhuisd zonder vooraf echt de tijd te nemen of een appartement nu wel of niet geschikt was voor ons drieën (ik, zoon van 6 en dochter van 8 jaar).
Dit appartement is vele malen kleiner (60m2) dan ons vorig appartement (bijna 90 m2). Beide appartementen hebben twee slaapkamers. Maar in het vorige appartement was de kleinste kamer bijna even groot als mijn grootste kamer.
Verschillen:
Vorig appartement:
90m2
2 zeer grote slaapkamers
Huiskamer dubbel zo groot
Balkon
Kelder
Aparte keuken met tussen huiskamer en keuken nog een gang
Badkamer met toilet, waar nog een grote kast kon staan
Huidig appartement
60m2
Huiskamer en open keuken
Badkamer en toilet apart
Badkamer kan geen kast meer in
Slaapkamers maar de helft zo groot
Geen kelder voor de bewoners
Vanuit mijn slaapkamer loop ik bijna direct de huiskamer met open keuken in (afstand slaapvertrekken en leefruimte zit zo dicht op elkaar)
Daar waar we voorheen niet zo heel erg dicht op elkaar zaten, krijg ik hier echt het gevoel dat alles op me af komt.
Ik baal zo erg van de open keuken omdat ik me dus heel de dag bevind in een lawaaierige omgeving. De tv staat aan, de kids spelen in de huiskamer omdat ze zich bijna niet kunnen keren in de slaapkamers. Voorheen trok ik me terug in de keuken en was dat een beetje mijn domein om te koken, te bellen, iets te lezen terwijl het eten pruttelde....Nu kook ik dus min of meer midden in die drukte omdat het bij de huiskamer hoort.
Mijn zoontje slaapt naast me op de kamer (wel eigen bedje). Samen met zijn zus slapen is geen optie, daar is de kamer veel te klein voor en zij zit al met huiswerk. Bovendien verschillen hun slaapritmes enorm. Ik heb dit al uitgeprobeerd en twee kinderen op zo een kleine ruimte zetten is continue ruzie, irritaties, lawaai, de ruimte is gewoon te klein.
Iedereen trekt dus heel de dag naar de huiskamer.
Ik zou graag tips willen over hoe je een eigen plek creëert als er bijna helemaal geen plek is daarvoor. Weer verhuizen is geen optie op dit moment. Ik sta wel op een wachtlijst voor een sociale woning met 3 slaapkamers, maar de wachtlijsten hier zijn enorm.
Bovendien hoe ouder mijn kinderen worden hoe meer ruimte ze ´opeisen` in deze kleine woning, hoe pak ik dit nou aan?
Iemand tips?
Een tijdje geleden ben ik snel verhuisd omdat ik problemen had met mijn bovenburen (waarbij het op een gegeven moment ook echt gevaarlijk werd voor mij en mijn twee kinderen, zie mijn vorige topics hierover). Ik ben erg snel verhuisd zonder vooraf echt de tijd te nemen of een appartement nu wel of niet geschikt was voor ons drieën (ik, zoon van 6 en dochter van 8 jaar).
Dit appartement is vele malen kleiner (60m2) dan ons vorig appartement (bijna 90 m2). Beide appartementen hebben twee slaapkamers. Maar in het vorige appartement was de kleinste kamer bijna even groot als mijn grootste kamer.
Verschillen:
Vorig appartement:
90m2
2 zeer grote slaapkamers
Huiskamer dubbel zo groot
Balkon
Kelder
Aparte keuken met tussen huiskamer en keuken nog een gang
Badkamer met toilet, waar nog een grote kast kon staan
Huidig appartement
60m2
Huiskamer en open keuken
Badkamer en toilet apart
Badkamer kan geen kast meer in
Slaapkamers maar de helft zo groot
Geen kelder voor de bewoners
Vanuit mijn slaapkamer loop ik bijna direct de huiskamer met open keuken in (afstand slaapvertrekken en leefruimte zit zo dicht op elkaar)
Daar waar we voorheen niet zo heel erg dicht op elkaar zaten, krijg ik hier echt het gevoel dat alles op me af komt.
Ik baal zo erg van de open keuken omdat ik me dus heel de dag bevind in een lawaaierige omgeving. De tv staat aan, de kids spelen in de huiskamer omdat ze zich bijna niet kunnen keren in de slaapkamers. Voorheen trok ik me terug in de keuken en was dat een beetje mijn domein om te koken, te bellen, iets te lezen terwijl het eten pruttelde....Nu kook ik dus min of meer midden in die drukte omdat het bij de huiskamer hoort.
Mijn zoontje slaapt naast me op de kamer (wel eigen bedje). Samen met zijn zus slapen is geen optie, daar is de kamer veel te klein voor en zij zit al met huiswerk. Bovendien verschillen hun slaapritmes enorm. Ik heb dit al uitgeprobeerd en twee kinderen op zo een kleine ruimte zetten is continue ruzie, irritaties, lawaai, de ruimte is gewoon te klein.
Iedereen trekt dus heel de dag naar de huiskamer.
Ik zou graag tips willen over hoe je een eigen plek creëert als er bijna helemaal geen plek is daarvoor. Weer verhuizen is geen optie op dit moment. Ik sta wel op een wachtlijst voor een sociale woning met 3 slaapkamers, maar de wachtlijsten hier zijn enorm.
Bovendien hoe ouder mijn kinderen worden hoe meer ruimte ze ´opeisen` in deze kleine woning, hoe pak ik dit nou aan?
Iemand tips?
maandag 30 november 2015 om 15:01
O ja. En je zaterdag... zolang je geen huisdieren hebt, zal het niet echt goor worden in huis. Ff stofzuigen en dweilen plus wat afstoffen en opruimen is in een 3 kwartier a uur gedaan. En anders is t geen slecht idee, wanneer financien het toelaten, een huishoudelijke hulp te nemen voor de lastigere klussen (badkamer, keuken).
Grote boodschappen lekker laten bezorgen. Vooruit koken kan toch ook als kids ff tv kijken/spelletje doen? Ik zou iig minimaal een uur van die ateliertijd voor mezelf gebruiken. (Mocht ik daar behoefte aan hebben)
Maar ik vind t wel knap van je dat je als alleenstaande moeder het zo goed redt zonder hulp van buiten af. Een beetje hulp is voor jou al een wereld van verschil...
*hug*
Grote boodschappen lekker laten bezorgen. Vooruit koken kan toch ook als kids ff tv kijken/spelletje doen? Ik zou iig minimaal een uur van die ateliertijd voor mezelf gebruiken. (Mocht ik daar behoefte aan hebben)
Maar ik vind t wel knap van je dat je als alleenstaande moeder het zo goed redt zonder hulp van buiten af. Een beetje hulp is voor jou al een wereld van verschil...
*hug*
maandag 30 november 2015 om 15:07
Is het overigens een optie om een koptelefoon te kopen voor thuis?
Als je dan je koptelefoon op hebt, wil je niet gestoord worden.
Heb es iemand gehoord voor wie het wel hielp met 2 drukke kinderen in huis.
Geen uren natuurlijk, maar wel af en toe een half uurtje of een uurtje bijvoorbeeld bij het strijken.
Als je dan je koptelefoon op hebt, wil je niet gestoord worden.
Heb es iemand gehoord voor wie het wel hielp met 2 drukke kinderen in huis.
Geen uren natuurlijk, maar wel af en toe een half uurtje of een uurtje bijvoorbeeld bij het strijken.
vrijdag 4 december 2015 om 20:34
Ik heb het deze week even anders gedaan (wel jullie tips en adviezen gelezen). Ik kook/of warm het eten op vd vorige dag, ondertussen nemen we de dag samen door, daarna mogen ze van mij eten in de huiskamer. Ik ben daarna gaan liggen in de kamer van mijn dochter met een boek of mijn ogen een half uurtje gewoon sluitend.
Zij hebben dan hun momentje met mij gehad, ik trek me terug voor minimaal een half uurtje. Ik doe de deur dicht en hoor dan veel minder lawaai vanuit de huiskamer
Ik heb me toch een paar keer zo kunnen opladen ( wel een keer gestoord door mijn zoon, maar dan is het niet erg)
De praktische tips ga ik volgende week doornemen met mijn broer
Zij hebben dan hun momentje met mij gehad, ik trek me terug voor minimaal een half uurtje. Ik doe de deur dicht en hoor dan veel minder lawaai vanuit de huiskamer
Ik heb me toch een paar keer zo kunnen opladen ( wel een keer gestoord door mijn zoon, maar dan is het niet erg)
De praktische tips ga ik volgende week doornemen met mijn broer
zaterdag 5 december 2015 om 10:28
quote:streepjessokken schreef op 04 december 2015 @ 20:57:
Eet je dan wel samen met je kinderen? Dat zou ik niet skippen, en jij moet ook eten ten slotte.Ik eet soms een warme maaltijd op het opleidingsinstituut, het wordt ons aangeboden voor een sociaal tarief en dan hoef ik soms maar een kindermenu te maken s´avonds en voor mezelf een paar boterhammen. Dat spaart ook tijd uit voor mij en dan ben ik niet zo erg hongerig als ik thuis kom ( want dan ben ik ook niet te genieten)
Eet je dan wel samen met je kinderen? Dat zou ik niet skippen, en jij moet ook eten ten slotte.Ik eet soms een warme maaltijd op het opleidingsinstituut, het wordt ons aangeboden voor een sociaal tarief en dan hoef ik soms maar een kindermenu te maken s´avonds en voor mezelf een paar boterhammen. Dat spaart ook tijd uit voor mij en dan ben ik niet zo erg hongerig als ik thuis kom ( want dan ben ik ook niet te genieten)
dinsdag 8 december 2015 om 15:10
quote:marana schreef op 30 november 2015 @ 11:59:
Ik lees in je laatste posts dat jij vooral veel stress ervaart omdat je denkt aan wat je allemaal moet doen. Dat is stress die in jezelf zit. Misschien is het goed als je daar aan probeert te werken. Je kunt in de trein nog niets doen aan wat je daarna allemaal moet, en je daar alvast druk over maken helpt je helemaal niets de rest van de avond. Even je rust pakken helpt je wel.
Waarom zie jij de avonden, als de kinderen op bed liggen, niet als een moment voor jezelf, met rust? Besteed iedere avond een kwartier of een half uur aan ontspanningsoefeningen of zo, dat verlaagt je stressniveau ook.Als alleenstaand ouder met fulltime zorg heb je geen rust. Dat heeft weinig met planning te maken, het is gewoon een druk bestaan.
Ik lees in je laatste posts dat jij vooral veel stress ervaart omdat je denkt aan wat je allemaal moet doen. Dat is stress die in jezelf zit. Misschien is het goed als je daar aan probeert te werken. Je kunt in de trein nog niets doen aan wat je daarna allemaal moet, en je daar alvast druk over maken helpt je helemaal niets de rest van de avond. Even je rust pakken helpt je wel.
Waarom zie jij de avonden, als de kinderen op bed liggen, niet als een moment voor jezelf, met rust? Besteed iedere avond een kwartier of een half uur aan ontspanningsoefeningen of zo, dat verlaagt je stressniveau ook.Als alleenstaand ouder met fulltime zorg heb je geen rust. Dat heeft weinig met planning te maken, het is gewoon een druk bestaan.
dinsdag 8 december 2015 om 15:15
quote:nina1966 schreef op 30 november 2015 @ 12:09:
[...]
60m2 is echt niet klein. Misschien als je uit een durp komt met alleen maar eengezinswoningen maar als je de binnenstad gewend bent dan is het ruim. Die mensen tekenen voor 60m2. Echt huizen hier gaan voor meer dan 2 ton weg en ik heb het breedste pand van de straat! Die hebben dus minder dan 45m2Niet iedereen woont in de binnenstad. Of in Amsterdam. Ik vind 60 m2 klein. Wij hebben 90 m2 en grote tuin. En wonen ook in een stad.
[...]
60m2 is echt niet klein. Misschien als je uit een durp komt met alleen maar eengezinswoningen maar als je de binnenstad gewend bent dan is het ruim. Die mensen tekenen voor 60m2. Echt huizen hier gaan voor meer dan 2 ton weg en ik heb het breedste pand van de straat! Die hebben dus minder dan 45m2Niet iedereen woont in de binnenstad. Of in Amsterdam. Ik vind 60 m2 klein. Wij hebben 90 m2 en grote tuin. En wonen ook in een stad.
dinsdag 8 december 2015 om 15:21
quote:tvandattum schreef op 08 december 2015 @ 15:10:
[...]
Als alleenstaand ouder met fulltime zorg heb je geen rust. Dat heeft weinig met planning te maken, het is gewoon een druk bestaan.Ik zeg toch nergens dat het niet druk is? Ik geef aan dat ze ipv in de trein alvast stressen om wat daarna allemaal moet gebeuren je alleen maar extra druk laat voelen,terwijl je op dat moment daar toch niet alvast iets voor kunt doen. Dus moet je je gedachten juist op dat moment naar iets anders proberen te brengen, iets wat ontspant ipv de stress verhoogd.
[...]
Als alleenstaand ouder met fulltime zorg heb je geen rust. Dat heeft weinig met planning te maken, het is gewoon een druk bestaan.Ik zeg toch nergens dat het niet druk is? Ik geef aan dat ze ipv in de trein alvast stressen om wat daarna allemaal moet gebeuren je alleen maar extra druk laat voelen,terwijl je op dat moment daar toch niet alvast iets voor kunt doen. Dus moet je je gedachten juist op dat moment naar iets anders proberen te brengen, iets wat ontspant ipv de stress verhoogd.
dinsdag 8 december 2015 om 17:12
dinsdag 8 december 2015 om 17:14
quote:lila01 schreef op 08 december 2015 @ 17:12:
TO, ik zat te denken: de kinderen samen op een slaapkamer. Tussen hun bedden een kast zodat ze elk een eigen plekje hebben.
Jouw slaapkamer wordt dan helemaal jouw plek om je terug te kunnen trekken met een boek, muziek of iets dergelijks en om te slapen, alleen! Echt, ik denk dat dit gaat schelen.ik zat ook te denken aan een wandscherm in de grote kamer voor de kids zodat ze een beetje privacy voor zichzelf hebben en ik dus de kleinste kamer
TO, ik zat te denken: de kinderen samen op een slaapkamer. Tussen hun bedden een kast zodat ze elk een eigen plekje hebben.
Jouw slaapkamer wordt dan helemaal jouw plek om je terug te kunnen trekken met een boek, muziek of iets dergelijks en om te slapen, alleen! Echt, ik denk dat dit gaat schelen.ik zat ook te denken aan een wandscherm in de grote kamer voor de kids zodat ze een beetje privacy voor zichzelf hebben en ik dus de kleinste kamer
dinsdag 8 december 2015 om 17:19
quote:lila01 schreef op 08 december 2015 @ 17:14:
O, en ik lees dat je een broer hebt en in je andere topic schrijf je over je vader. Kunnen die niet af en toe eens oppassen, zodat jij een dagje voor jezelf hebt?
Ja mijn vader springt af en toe binnen bij mij, vooral op dagen als het uitloopt op de opleiding (dat geven ze dan wel vooraf aan op school gelukkig) waardoor ik niet om 17.45 uur op de naschoolse opvang kan zijn, dan komt mijn vader, haalt de kids op van school n zorgt dat ze in ieder geval al iets hebben gegeten als ik thuiskom. Maar dat is alleen als de nood heel erg hoog is, hij kwakkelt intussen ook met zijn gezondheid
Dan merk ik trouwens pas hoeveel het zou schelen als er een partner was die gewoon eens een keer zou overpakken. Dat zou al zoveel spanning en gestress bij me weghalen
O, en ik lees dat je een broer hebt en in je andere topic schrijf je over je vader. Kunnen die niet af en toe eens oppassen, zodat jij een dagje voor jezelf hebt?
Ja mijn vader springt af en toe binnen bij mij, vooral op dagen als het uitloopt op de opleiding (dat geven ze dan wel vooraf aan op school gelukkig) waardoor ik niet om 17.45 uur op de naschoolse opvang kan zijn, dan komt mijn vader, haalt de kids op van school n zorgt dat ze in ieder geval al iets hebben gegeten als ik thuiskom. Maar dat is alleen als de nood heel erg hoog is, hij kwakkelt intussen ook met zijn gezondheid
Dan merk ik trouwens pas hoeveel het zou schelen als er een partner was die gewoon eens een keer zou overpakken. Dat zou al zoveel spanning en gestress bij me weghalen
dinsdag 8 december 2015 om 17:21
quote:marana schreef op 08 december 2015 @ 15:21:
[...]
Ik zeg toch nergens dat het niet druk is? Ik geef aan dat ze ipv in de trein alvast stressen om wat daarna allemaal moet gebeuren je alleen maar extra druk laat voelen,terwijl je op dat moment daar toch niet alvast iets voor kunt doen. Dus moet je je gedachten juist op dat moment naar iets anders proberen te brengen, iets wat ontspant ipv de stress verhoogd.Ik heb deze week geprobeerd eea los te laten in de trein, maar het blijft moeilijk
[...]
Ik zeg toch nergens dat het niet druk is? Ik geef aan dat ze ipv in de trein alvast stressen om wat daarna allemaal moet gebeuren je alleen maar extra druk laat voelen,terwijl je op dat moment daar toch niet alvast iets voor kunt doen. Dus moet je je gedachten juist op dat moment naar iets anders proberen te brengen, iets wat ontspant ipv de stress verhoogd.Ik heb deze week geprobeerd eea los te laten in de trein, maar het blijft moeilijk
dinsdag 8 december 2015 om 19:26
quote:Hanaa schreef op 08 december 2015 @ 17:14:
[...]
ik zat ook te denken aan een wandscherm in de grote kamer voor de kids zodat ze een beetje privacy voor zichzelf hebben en ik dus de kleinste kamerJa, heel goed idee. Voor je zoontje lijkt het me ook niet goed als hij bij jou op de kamer blijft slapen.
[...]
ik zat ook te denken aan een wandscherm in de grote kamer voor de kids zodat ze een beetje privacy voor zichzelf hebben en ik dus de kleinste kamerJa, heel goed idee. Voor je zoontje lijkt het me ook niet goed als hij bij jou op de kamer blijft slapen.
dinsdag 8 december 2015 om 19:51