Thuis
alle pijlers
Geen eigen plek in appartment
zondag 29 november 2015 om 13:25
Dag allemaal
Een tijdje geleden ben ik snel verhuisd omdat ik problemen had met mijn bovenburen (waarbij het op een gegeven moment ook echt gevaarlijk werd voor mij en mijn twee kinderen, zie mijn vorige topics hierover). Ik ben erg snel verhuisd zonder vooraf echt de tijd te nemen of een appartement nu wel of niet geschikt was voor ons drieën (ik, zoon van 6 en dochter van 8 jaar).
Dit appartement is vele malen kleiner (60m2) dan ons vorig appartement (bijna 90 m2). Beide appartementen hebben twee slaapkamers. Maar in het vorige appartement was de kleinste kamer bijna even groot als mijn grootste kamer.
Verschillen:
Vorig appartement:
90m2
2 zeer grote slaapkamers
Huiskamer dubbel zo groot
Balkon
Kelder
Aparte keuken met tussen huiskamer en keuken nog een gang
Badkamer met toilet, waar nog een grote kast kon staan
Huidig appartement
60m2
Huiskamer en open keuken
Badkamer en toilet apart
Badkamer kan geen kast meer in
Slaapkamers maar de helft zo groot
Geen kelder voor de bewoners
Vanuit mijn slaapkamer loop ik bijna direct de huiskamer met open keuken in (afstand slaapvertrekken en leefruimte zit zo dicht op elkaar)
Daar waar we voorheen niet zo heel erg dicht op elkaar zaten, krijg ik hier echt het gevoel dat alles op me af komt.
Ik baal zo erg van de open keuken omdat ik me dus heel de dag bevind in een lawaaierige omgeving. De tv staat aan, de kids spelen in de huiskamer omdat ze zich bijna niet kunnen keren in de slaapkamers. Voorheen trok ik me terug in de keuken en was dat een beetje mijn domein om te koken, te bellen, iets te lezen terwijl het eten pruttelde....Nu kook ik dus min of meer midden in die drukte omdat het bij de huiskamer hoort.
Mijn zoontje slaapt naast me op de kamer (wel eigen bedje). Samen met zijn zus slapen is geen optie, daar is de kamer veel te klein voor en zij zit al met huiswerk. Bovendien verschillen hun slaapritmes enorm. Ik heb dit al uitgeprobeerd en twee kinderen op zo een kleine ruimte zetten is continue ruzie, irritaties, lawaai, de ruimte is gewoon te klein.
Iedereen trekt dus heel de dag naar de huiskamer.
Ik zou graag tips willen over hoe je een eigen plek creëert als er bijna helemaal geen plek is daarvoor. Weer verhuizen is geen optie op dit moment. Ik sta wel op een wachtlijst voor een sociale woning met 3 slaapkamers, maar de wachtlijsten hier zijn enorm.
Bovendien hoe ouder mijn kinderen worden hoe meer ruimte ze ´opeisen` in deze kleine woning, hoe pak ik dit nou aan?
Iemand tips?
Een tijdje geleden ben ik snel verhuisd omdat ik problemen had met mijn bovenburen (waarbij het op een gegeven moment ook echt gevaarlijk werd voor mij en mijn twee kinderen, zie mijn vorige topics hierover). Ik ben erg snel verhuisd zonder vooraf echt de tijd te nemen of een appartement nu wel of niet geschikt was voor ons drieën (ik, zoon van 6 en dochter van 8 jaar).
Dit appartement is vele malen kleiner (60m2) dan ons vorig appartement (bijna 90 m2). Beide appartementen hebben twee slaapkamers. Maar in het vorige appartement was de kleinste kamer bijna even groot als mijn grootste kamer.
Verschillen:
Vorig appartement:
90m2
2 zeer grote slaapkamers
Huiskamer dubbel zo groot
Balkon
Kelder
Aparte keuken met tussen huiskamer en keuken nog een gang
Badkamer met toilet, waar nog een grote kast kon staan
Huidig appartement
60m2
Huiskamer en open keuken
Badkamer en toilet apart
Badkamer kan geen kast meer in
Slaapkamers maar de helft zo groot
Geen kelder voor de bewoners
Vanuit mijn slaapkamer loop ik bijna direct de huiskamer met open keuken in (afstand slaapvertrekken en leefruimte zit zo dicht op elkaar)
Daar waar we voorheen niet zo heel erg dicht op elkaar zaten, krijg ik hier echt het gevoel dat alles op me af komt.
Ik baal zo erg van de open keuken omdat ik me dus heel de dag bevind in een lawaaierige omgeving. De tv staat aan, de kids spelen in de huiskamer omdat ze zich bijna niet kunnen keren in de slaapkamers. Voorheen trok ik me terug in de keuken en was dat een beetje mijn domein om te koken, te bellen, iets te lezen terwijl het eten pruttelde....Nu kook ik dus min of meer midden in die drukte omdat het bij de huiskamer hoort.
Mijn zoontje slaapt naast me op de kamer (wel eigen bedje). Samen met zijn zus slapen is geen optie, daar is de kamer veel te klein voor en zij zit al met huiswerk. Bovendien verschillen hun slaapritmes enorm. Ik heb dit al uitgeprobeerd en twee kinderen op zo een kleine ruimte zetten is continue ruzie, irritaties, lawaai, de ruimte is gewoon te klein.
Iedereen trekt dus heel de dag naar de huiskamer.
Ik zou graag tips willen over hoe je een eigen plek creëert als er bijna helemaal geen plek is daarvoor. Weer verhuizen is geen optie op dit moment. Ik sta wel op een wachtlijst voor een sociale woning met 3 slaapkamers, maar de wachtlijsten hier zijn enorm.
Bovendien hoe ouder mijn kinderen worden hoe meer ruimte ze ´opeisen` in deze kleine woning, hoe pak ik dit nou aan?
Iemand tips?
zondag 29 november 2015 om 13:33
He wat een vervelende situatie.
Balen vooral van je zoontje op je kamer.
Ik heb een vriendin die, omdat ze alleenstaand is en ook zoiets woont, strakke regels hanteert.
Haar kinderen moeten bijv om 20.00 naar bed. Dan heeft ze nog een paar uurtjes voor zichzelf. Er wordt daar anders gespeeld. Wij wonen ook klein en ik kan goed tegen troep, maar zij is daar strakker in. Na 20.00 is de woonkamer kindvrij, dus geen speelgoed meer, dan is het haar kamer.
Kinderen komen ook niet uit bed als er wat is, roepen haar en zij gaat daarnaartoe.
En gaan de kinderen niet naar hun vader of opa en oma? Ik hoor juist van gescheiden mensen dat ze in de weekenden vaak alleen thuis zijn omdat de kinderen her en der logeren.
Balen vooral van je zoontje op je kamer.
Ik heb een vriendin die, omdat ze alleenstaand is en ook zoiets woont, strakke regels hanteert.
Haar kinderen moeten bijv om 20.00 naar bed. Dan heeft ze nog een paar uurtjes voor zichzelf. Er wordt daar anders gespeeld. Wij wonen ook klein en ik kan goed tegen troep, maar zij is daar strakker in. Na 20.00 is de woonkamer kindvrij, dus geen speelgoed meer, dan is het haar kamer.
Kinderen komen ook niet uit bed als er wat is, roepen haar en zij gaat daarnaartoe.
En gaan de kinderen niet naar hun vader of opa en oma? Ik hoor juist van gescheiden mensen dat ze in de weekenden vaak alleen thuis zijn omdat de kinderen her en der logeren.
zondag 29 november 2015 om 13:37
Is het een optie dat je zelf in de huiskamer gaat slapen (slaapbank), zodat er op de kamer van je zoontje wat ruimte vrijkomt? En dat die kamer dan als speelkamer wordt gebruikt?
En misschien voor ander meubilair kijken? Je hebt bedden die je tegen de muur kan klappen (had ik als kind), waardoor je in een klein kamertje overdag veel ruimte krijgt.
En misschien voor ander meubilair kijken? Je hebt bedden die je tegen de muur kan klappen (had ik als kind), waardoor je in een klein kamertje overdag veel ruimte krijgt.
limon wijzigde dit bericht op 29-11-2015 13:39
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
% gewijzigd
zondag 29 november 2015 om 13:39
quote:MarianneDavids schreef op 29 november 2015 @ 13:33:
Het enige dat in me opkomt is een kamerscherm bij de keuken.Daar heb ik ook al over nagedacht. Ik heb het gezien bij een vriendin, maar dat lost niks op omdat de keuken en de huiskamer eigenlijk nog steeds een geheel vormen naar mijn gevoel vanwege het geluid en de rumoer die blijven komen vanuit de huiskamer.
Het enige dat in me opkomt is een kamerscherm bij de keuken.Daar heb ik ook al over nagedacht. Ik heb het gezien bij een vriendin, maar dat lost niks op omdat de keuken en de huiskamer eigenlijk nog steeds een geheel vormen naar mijn gevoel vanwege het geluid en de rumoer die blijven komen vanuit de huiskamer.
zondag 29 november 2015 om 13:40
quote:Damselindistress schreef op 29 november 2015 @ 13:35:
Stoel met tafel in je slaapkamer zetten?
Onze kinderen spelen altijd beneden en wij hebben ook open keuken. Ik kan naar boven maar nooit de behoefte daarvoor.Ik denk dat als je een huis hebt dat je sneller het gevoel hebt van een eigen ruimte, alleen al maar omdat je naar boven/beneden kunt gaan.
Stoel met tafel in je slaapkamer zetten?
Onze kinderen spelen altijd beneden en wij hebben ook open keuken. Ik kan naar boven maar nooit de behoefte daarvoor.Ik denk dat als je een huis hebt dat je sneller het gevoel hebt van een eigen ruimte, alleen al maar omdat je naar boven/beneden kunt gaan.
zondag 29 november 2015 om 13:43
quote:vruchtgebruik schreef op 29 november 2015 @ 13:33:
He wat een vervelende situatie.
Balen vooral van je zoontje op je kamer.
Ik heb een vriendin die, omdat ze alleenstaand is en ook zoiets woont, strakke regels hanteert.
Haar kinderen moeten bijv om 20.00 naar bed. Dan heeft ze nog een paar uurtjes voor zichzelf. Er wordt daar anders gespeeld. Wij wonen ook klein en ik kan goed tegen troep, maar zij is daar strakker in. Na 20.00 is de woonkamer kindvrij, dus geen speelgoed meer, dan is het haar kamer.
Kinderen komen ook niet uit bed als er wat is, roepen haar en zij gaat daarnaartoe.
En gaan de kinderen niet naar hun vader of opa en oma? Ik hoor juist van gescheiden mensen dat ze in de weekenden vaak alleen thuis zijn omdat de kinderen her en der logeren.
Dat doe ik ook, ik hanteer strenge tijden half acht moet ieder gaan lezen of op bed gaan spelen en is de huiskamer van mij.
Nee mijn kinderen hebben geen contact met hun vader. Ik denk dat als ze om de twee weken naar hun vader zouden gaan voor een weekend het minder een probleem zou zijn omdat ik dan wel kan uitkijken naar weekend alleen voor mezelf
He wat een vervelende situatie.
Balen vooral van je zoontje op je kamer.
Ik heb een vriendin die, omdat ze alleenstaand is en ook zoiets woont, strakke regels hanteert.
Haar kinderen moeten bijv om 20.00 naar bed. Dan heeft ze nog een paar uurtjes voor zichzelf. Er wordt daar anders gespeeld. Wij wonen ook klein en ik kan goed tegen troep, maar zij is daar strakker in. Na 20.00 is de woonkamer kindvrij, dus geen speelgoed meer, dan is het haar kamer.
Kinderen komen ook niet uit bed als er wat is, roepen haar en zij gaat daarnaartoe.
En gaan de kinderen niet naar hun vader of opa en oma? Ik hoor juist van gescheiden mensen dat ze in de weekenden vaak alleen thuis zijn omdat de kinderen her en der logeren.
Dat doe ik ook, ik hanteer strenge tijden half acht moet ieder gaan lezen of op bed gaan spelen en is de huiskamer van mij.
Nee mijn kinderen hebben geen contact met hun vader. Ik denk dat als ze om de twee weken naar hun vader zouden gaan voor een weekend het minder een probleem zou zijn omdat ik dan wel kan uitkijken naar weekend alleen voor mezelf
zondag 29 november 2015 om 13:44
Probeer je niet te focussen op wat je niet meer hebt.
Ga met je kinderen om tafel om samen te praten over waar jij last van hebt, en om over oplossingen na te denken. Ze zijn oud genoeg.
Kan je dochter een hoogslaper zodat er op haar kamer meer speelruimte over blijft?
Waarom moet de tv de hele dag aan? Zou ik ook knettergek van worden.
Kun je je afsluiten met een koptelefoon met lekkere muziek?
Ga met je kinderen om tafel om samen te praten over waar jij last van hebt, en om over oplossingen na te denken. Ze zijn oud genoeg.
Kan je dochter een hoogslaper zodat er op haar kamer meer speelruimte over blijft?
Waarom moet de tv de hele dag aan? Zou ik ook knettergek van worden.
Kun je je afsluiten met een koptelefoon met lekkere muziek?
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
In memoriam AnnA_C
In memoriam AnnA_C
zondag 29 november 2015 om 13:47
quote:Hanaa schreef op 29 november 2015 @ 13:40:
[...]
Ik denk dat als je een huis hebt dat je sneller het gevoel hebt van een eigen ruimte, alleen al maar omdat je naar boven/beneden kunt gaan.Dat bedoel ik met mijn andere reactie..... Je moet het gevoel dat het groter kan loslaten. Waarom terugtrekken? Er zijn weinig ouders die boven gaan zitten als de kinderen spelen.
[...]
Ik denk dat als je een huis hebt dat je sneller het gevoel hebt van een eigen ruimte, alleen al maar omdat je naar boven/beneden kunt gaan.Dat bedoel ik met mijn andere reactie..... Je moet het gevoel dat het groter kan loslaten. Waarom terugtrekken? Er zijn weinig ouders die boven gaan zitten als de kinderen spelen.
zondag 29 november 2015 om 13:49
quote:Limon schreef op 29 november 2015 @ 13:37:
Is het een optie dat je zelf in de huiskamer gaat slapen (slaapbank), zodat er op de kamer van je zoontje wat ruimte vrijkomt? En dat die kamer dan als speelkamer wordt gebruikt?
En misschien voor ander meubilair kijken? Je hebt bedden die je tegen de muur kan klappen (had ik als kind), waardoor je in een klein kamertje overdag veel ruimte krijgt.
Zit ook in mijn hoofd, alleen heb je dan het probleem dat als de kids eerder wakker worden en honger hebben (weekend bv) ze nu zelf eten gaan pakken smorgens en mij even gerust laten in bed. Dat is dan ook heel even het enigste moment van de dag dat ik eventjes alleen kan zijn.
Mijn slaapkamer is zo klein dat het bedje van mijn zoon bijna tegen mij aan zit. In het vorig appartement had ik twee grote kledingkasten in mijn slaapkamer staan, er was zelfs plaats voor een derde kast als ik zou willen. Nu was er slechts plek voor 1 kleine kast, deze is zo klein dat een deel van mijn kleren boven op de kast moeten in dozen omdat ze niet in deze kleine kast passen. Zo ook op de kamer van mijn dochter. Een kast, waarvan de helft van de kleren (bijv nu zomerkleren ) boven op de kast moeten.
En geloof me, ik heb zoveel spullen weggegooid die niet mee konden.
Is het een optie dat je zelf in de huiskamer gaat slapen (slaapbank), zodat er op de kamer van je zoontje wat ruimte vrijkomt? En dat die kamer dan als speelkamer wordt gebruikt?
En misschien voor ander meubilair kijken? Je hebt bedden die je tegen de muur kan klappen (had ik als kind), waardoor je in een klein kamertje overdag veel ruimte krijgt.
Zit ook in mijn hoofd, alleen heb je dan het probleem dat als de kids eerder wakker worden en honger hebben (weekend bv) ze nu zelf eten gaan pakken smorgens en mij even gerust laten in bed. Dat is dan ook heel even het enigste moment van de dag dat ik eventjes alleen kan zijn.
Mijn slaapkamer is zo klein dat het bedje van mijn zoon bijna tegen mij aan zit. In het vorig appartement had ik twee grote kledingkasten in mijn slaapkamer staan, er was zelfs plaats voor een derde kast als ik zou willen. Nu was er slechts plek voor 1 kleine kast, deze is zo klein dat een deel van mijn kleren boven op de kast moeten in dozen omdat ze niet in deze kleine kast passen. Zo ook op de kamer van mijn dochter. Een kast, waarvan de helft van de kleren (bijv nu zomerkleren ) boven op de kast moeten.
En geloof me, ik heb zoveel spullen weggegooid die niet mee konden.
zondag 29 november 2015 om 13:53
quote:streepjessokken schreef op 29 november 2015 @ 13:44:
Probeer je niet te focussen op wat je niet meer hebt.
Ga met je kinderen om tafel om samen te praten over waar jij last van hebt, en om over oplossingen na te denken. Ze zijn oud genoeg.
Kan je dochter een hoogslaper zodat er op haar kamer meer speelruimte over blijft?
Waarom moet de tv de hele dag aan? Zou ik ook knettergek van worden.
Kun je je afsluiten met een koptelefoon met lekkere muziek?
Dat mag alleen op zondag, de rest vd week probeer ik ze toch veel mee naar buiten te krijgen.
Het is alleen vervelend at als ik een hele dag op opleiding ben geweest, ik dan thuis kom met zo een gevoel van is er nou echt nergens een plekje waar ik me eventjes kan opladen?
Voorheen was dat dus in de aparte keuken, eventjes rustig koken, gedachten op 0, terwijl de kinderen speelden in de huiskamer.
Nu probeer ik dus zo een ruimte te zoeken in deze ruimte
Probeer je niet te focussen op wat je niet meer hebt.
Ga met je kinderen om tafel om samen te praten over waar jij last van hebt, en om over oplossingen na te denken. Ze zijn oud genoeg.
Kan je dochter een hoogslaper zodat er op haar kamer meer speelruimte over blijft?
Waarom moet de tv de hele dag aan? Zou ik ook knettergek van worden.
Kun je je afsluiten met een koptelefoon met lekkere muziek?
Dat mag alleen op zondag, de rest vd week probeer ik ze toch veel mee naar buiten te krijgen.
Het is alleen vervelend at als ik een hele dag op opleiding ben geweest, ik dan thuis kom met zo een gevoel van is er nou echt nergens een plekje waar ik me eventjes kan opladen?
Voorheen was dat dus in de aparte keuken, eventjes rustig koken, gedachten op 0, terwijl de kinderen speelden in de huiskamer.
Nu probeer ik dus zo een ruimte te zoeken in deze ruimte
zondag 29 november 2015 om 13:53
quote:Ietjefietje schreef op 29 november 2015 @ 13:49:
Ik zou de grotere slaapkamer voor de kinderen gebruiken om te slapen en te spelen.
Deze slaapkamer grenst aan de huiskamer, dus spelen kan met de deur open of dicht.
Zelf zou ik de kleine slaapkamer nemen, zonder kind.Ja dat is wel een idee en daar ook een soort speelhoekje maken misschien
Ik zou de grotere slaapkamer voor de kinderen gebruiken om te slapen en te spelen.
Deze slaapkamer grenst aan de huiskamer, dus spelen kan met de deur open of dicht.
Zelf zou ik de kleine slaapkamer nemen, zonder kind.Ja dat is wel een idee en daar ook een soort speelhoekje maken misschien
zondag 29 november 2015 om 13:55
Het heeft weinig zin om terug te kijken op je oude woning, omdat je daar weg moest. Dus vooruit kijken en denken in mogelijkheden. Kijk eens op de IKEA-site voor ideeën voor de slaapkamer van je dochter. Of toch de kinderen bij elkaar met bijvoorbeeld opklapbedden of een stapelbed.
En tel je zegeningen: je woont hier veilig en je kinderen laten je op zaterdag uitslapen
En tel je zegeningen: je woont hier veilig en je kinderen laten je op zaterdag uitslapen
zondag 29 november 2015 om 13:58
quote:Hanaa schreef op 29 november 2015 @ 13:53:
[...]
Dat mag alleen op zondag, de rest vd week probeer ik ze toch veel mee naar buiten te krijgen.
Het is alleen vervelend at als ik een hele dag op opleiding ben geweest, ik dan thuis kom met zo een gevoel van is er nou echt nergens een plekje waar ik me eventjes kan opladen?
Voorheen was dat dus in de aparte keuken, eventjes rustig koken, gedachten op 0, terwijl de kinderen speelden in de huiskamer.
Nu probeer ik dus zo een ruimte te zoeken in deze ruimteIk kan me je probleem voorstellen. Heb alleen geen oplossing behalve kinderen toch bij elkaar op de kamer en 1 slaapkamer om jezelf in terug te trekken.
[...]
Dat mag alleen op zondag, de rest vd week probeer ik ze toch veel mee naar buiten te krijgen.
Het is alleen vervelend at als ik een hele dag op opleiding ben geweest, ik dan thuis kom met zo een gevoel van is er nou echt nergens een plekje waar ik me eventjes kan opladen?
Voorheen was dat dus in de aparte keuken, eventjes rustig koken, gedachten op 0, terwijl de kinderen speelden in de huiskamer.
Nu probeer ik dus zo een ruimte te zoeken in deze ruimteIk kan me je probleem voorstellen. Heb alleen geen oplossing behalve kinderen toch bij elkaar op de kamer en 1 slaapkamer om jezelf in terug te trekken.
zondag 29 november 2015 om 13:59
Is het een idee van 'opladen' anders in te richten? Bijvoorbeeld door elke dag met de kinderen een half uurtje naar buiten te gaan? Lekker wandelen, op een bankje zitten (als het niet te koud is) terwijl de kinderen even lekker spelen. Of zijn je kinderen al oud genoeg om een half uurtje alleen te zijn? Dan gewoon zelf elke dag een half uur wandelen.
zondag 29 november 2015 om 14:03
Misschien accepteren dat je een gevaarlijke situatie ingeruild hebt voor een veiligere situatie. Ik zou dat wel voor ogen blijven houden. Misschien had je toen een groter en ruimer huis, maar echte rust had je daar ook niet. Nu ben je - neem ik aan? - veiliger en je kinderen ook. Ik denk dat je het niet zozeer in de praktische oplossingshoek moet zoeken, maar meer in je houding naar de huidige - hopelijk tijdelijke - situatie. Dan is het rumoer beter te verteren. Zo probeer ik met situaties om te gaan waar ik voor heb gekozen om een andere situatie te ontlopen/op te lossen. Niet altijd handig en haast is zelden een goede richtingaanwijzer, maar ik moet wel de gevolgen braaf ondergaan. En dan kan ik - als zich weer zoiets voordoet - leren van mijn 'fout' en alvorens tot handelen over te gaan, goed de tijd er voor nemen.
zondag 29 november 2015 om 14:15
quote:HelgaV schreef op 29 november 2015 @ 13:55:
Het heeft weinig zin om terug te kijken op je oude woning, omdat je daar weg moest. Dus vooruit kijken en denken in mogelijkheden. Kijk eens op de IKEA-site voor ideeën voor de slaapkamer van je dochter. Of toch de kinderen bij elkaar met bijvoorbeeld opklapbedden of een stapelbed.
En tel je zegeningen: je woont hier veilig en je kinderen laten je op zaterdag uitslapen Dat blijf ik steeds zeggen tegen mezelf
Het heeft weinig zin om terug te kijken op je oude woning, omdat je daar weg moest. Dus vooruit kijken en denken in mogelijkheden. Kijk eens op de IKEA-site voor ideeën voor de slaapkamer van je dochter. Of toch de kinderen bij elkaar met bijvoorbeeld opklapbedden of een stapelbed.
En tel je zegeningen: je woont hier veilig en je kinderen laten je op zaterdag uitslapen Dat blijf ik steeds zeggen tegen mezelf