Geest in huis
zaterdag 25 april 2020 om 18:55
Na aanleiding van mijn eigen reactie in een topic, hebben jullie weleens een 'spirit' gevoelt in huis?
TO trapt af; Ja. Familieleden van mij hadden een landhuis in het bos, daar had een man zelfmoord gepleegd voordat ze er kwamen wonen. Jaren langer (iets van 50) ben ik daar weer naartoe geweest om wat spullen op te halen. De tussendeuren tussen de verschillende ruimtes gingen af en toe open, vanzelf. Dan hoorde je ook altijd getik op de vloer, alsof honden daar liepen (Ze hadden veel honden gehad in de tijd dat ze er woonde)
Als je er niet in geloofd mag het natuurlijk ook! Ik jugde niet, maar vraag me af of mensen dit (her)kennen.
TO trapt af; Ja. Familieleden van mij hadden een landhuis in het bos, daar had een man zelfmoord gepleegd voordat ze er kwamen wonen. Jaren langer (iets van 50) ben ik daar weer naartoe geweest om wat spullen op te halen. De tussendeuren tussen de verschillende ruimtes gingen af en toe open, vanzelf. Dan hoorde je ook altijd getik op de vloer, alsof honden daar liepen (Ze hadden veel honden gehad in de tijd dat ze er woonde)
Als je er niet in geloofd mag het natuurlijk ook! Ik jugde niet, maar vraag me af of mensen dit (her)kennen.
zaterdag 25 april 2020 om 19:41
Als kind begon ik 'schimmen' te zien in huis. Tot een jaar of 14 denk ik. Daarna wel altijd nog bang in het donker of ineens een heel onbehaaglijk gevoel en pure angst, dan dacht ik echt dat er iemand in de kamer stond. Toen ik schimmen zag dacht ik wel geesten te zien.
Maar daarna werden mijn psychiatrische klachten steeds erger, tijdens mijn traumabehandeling ook borderline psychotisch geweest, en nu de traumas officieel zijn verwerkt heb ik nergens meer last van. Dus ik denk dat het bij mij toch met de trauma's te maken had op de een of andere manier.
En ik denk dus dat er altijd wel een logische verklaring is want ik geloof niet in geesten.
Maar daarna werden mijn psychiatrische klachten steeds erger, tijdens mijn traumabehandeling ook borderline psychotisch geweest, en nu de traumas officieel zijn verwerkt heb ik nergens meer last van. Dus ik denk dat het bij mij toch met de trauma's te maken had op de een of andere manier.
En ik denk dus dat er altijd wel een logische verklaring is want ik geloof niet in geesten.
zaterdag 25 april 2020 om 19:46
Ik weet niet wat ik moet geloven. Ik ben meestal van het eerst zien dan geloven maar ik wil het eigenlijk niet zien want als het echt is vind ik het doodeng.
Ik heb wel eens verhalen gehoord, ervaringrn van mensen waarbij gewoon geen logische verklaring te vinden was. Dat vind ik dan wel bijzonder en dan ga ik er bijna in geloven. Ik hoop het zelf niet mee te maken. Geestenfilms vind ik ook het engste, andere horror maak je mij niet bang mee.
Ik heb ook wel eens een filmpje gezien van kinderen die hun vorig leven konden herinneren. Dat vond ik zo bijzonder! Ergens denk ik hoe kan dat nou?! Maar ook die verhalen kwamen zo echt over... en wie ben ik om te zeggen wat niet kan...
Ik heb wel eens verhalen gehoord, ervaringrn van mensen waarbij gewoon geen logische verklaring te vinden was. Dat vind ik dan wel bijzonder en dan ga ik er bijna in geloven. Ik hoop het zelf niet mee te maken. Geestenfilms vind ik ook het engste, andere horror maak je mij niet bang mee.
Ik heb ook wel eens een filmpje gezien van kinderen die hun vorig leven konden herinneren. Dat vond ik zo bijzonder! Ergens denk ik hoe kan dat nou?! Maar ook die verhalen kwamen zo echt over... en wie ben ik om te zeggen wat niet kan...
zaterdag 25 april 2020 om 19:50
Is juggen engels?
ik jug, hij jugt,
verleden tijd:
ik jugde
(al weet ik ook niet wat hij moet betekenen hoor, maar ik oordeel niet)
De antwoorden op het forum zijn niet altijd bedoeld als hulp.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
zaterdag 25 april 2020 om 19:51
Mijn moeder lag op sterven, en zei tegen mijn vader d at haar overleden vader in de kamer stond. Mijn vader zag niks en dacht dat ze ijlde. Toen vroeg ze of hij alsjeblieft een teken wilde geven. Vervolgens ging het nachtlampje 3x aan en uit.
Mijn vader heeft het nachtlampje nog uit elkaar gehaald om te kijken of er iets mis mee was, maar heeft niks kunnen vinden.
Mijn vader heeft het nachtlampje nog uit elkaar gehaald om te kijken of er iets mis mee was, maar heeft niks kunnen vinden.
zaterdag 25 april 2020 om 19:53
Ja, die kun je nog een huis met spoken aansmeren.ShaunTheSheep schreef: ↑25-04-2020 19:22Tuurlijk wisten (de meeste) mensen in het dorp dat wel. Kijkers/kopers komen hier meestal vanuit de steden. ImportKoper was uiteindelijk ook iemand uit een grote stad, ca 90km verderop.
De antwoorden op het forum zijn niet altijd bedoeld als hulp.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
zaterdag 25 april 2020 om 19:53
Ik geloof er wel in maar ik heb een keer zoiets verdrietigs meegemaakt dat ik hoop dat ik het verkeerd had.
Toen ik zwanger was had ik een vage kennis die met de doden zei te kunne praten.
Ik had een andere, nog vagere kennis die in een ander land woonde, en op een dramatische manier haar peuter had verloren.
Op de een of andere manier was ik er met dat verhaal bezig (ik dacht hormonen).
Ik was zwanger van een jongetje, en had de hele tijd het gevoel dat ik een jongetje bij me had. Ook dat weet ik aan de hormonen.
Liep ik op straat, voelde ik een jongetje naast me.
Als ik ergens zat, een lijfje tegen me aan.
Er kwamen tot twee keer toe vage mensen op straat naar me toe die 'zagen dat ik een jongetje bij me had, en dat jongetje wilde me wat zeggen'.
Ja hehe, dacht ik, die zit in mijn buik.
Ik liep op een dag bij ons in de buurt en zag op straat een spiksplinternieuw speelgoedautootje liggen.
Ik raapte het op en stopte het in mijn zak.
Die avond kreeg ik een mailtje van de kennis die weleens dode mensen zei te spreken.
Ze zei dat dat jongetje had doorgegeven dat hij niet wist waar hij naartoe moest maar bij een aardige vrouw was, en die had hem weer zijn autootje teruggegeven. Nu kon hij naar zijn opa. Zij had sterk het gevoel dat ik die vrouw was.
Het autootje heb ik nooit meer gevonden.
Nou weiger ik te geloven dat dode kinderen geen vrede hebben en bij vreemde kennisen van hun moeder blijven hangen. Maar het is wel een rare opeenstapeling van gebeurtenissen.
Toen ik zwanger was had ik een vage kennis die met de doden zei te kunne praten.
Ik had een andere, nog vagere kennis die in een ander land woonde, en op een dramatische manier haar peuter had verloren.
Op de een of andere manier was ik er met dat verhaal bezig (ik dacht hormonen).
Ik was zwanger van een jongetje, en had de hele tijd het gevoel dat ik een jongetje bij me had. Ook dat weet ik aan de hormonen.
Liep ik op straat, voelde ik een jongetje naast me.
Als ik ergens zat, een lijfje tegen me aan.
Er kwamen tot twee keer toe vage mensen op straat naar me toe die 'zagen dat ik een jongetje bij me had, en dat jongetje wilde me wat zeggen'.
Ja hehe, dacht ik, die zit in mijn buik.
Ik liep op een dag bij ons in de buurt en zag op straat een spiksplinternieuw speelgoedautootje liggen.
Ik raapte het op en stopte het in mijn zak.
Die avond kreeg ik een mailtje van de kennis die weleens dode mensen zei te spreken.
Ze zei dat dat jongetje had doorgegeven dat hij niet wist waar hij naartoe moest maar bij een aardige vrouw was, en die had hem weer zijn autootje teruggegeven. Nu kon hij naar zijn opa. Zij had sterk het gevoel dat ik die vrouw was.
Het autootje heb ik nooit meer gevonden.
Nou weiger ik te geloven dat dode kinderen geen vrede hebben en bij vreemde kennisen van hun moeder blijven hangen. Maar het is wel een rare opeenstapeling van gebeurtenissen.
zaterdag 25 april 2020 om 19:54
Wat leuk dat zij haar schoonmoeder ook kon zien!
Was ze werkelijk al overleden?
De antwoorden op het forum zijn niet altijd bedoeld als hulp.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
zaterdag 25 april 2020 om 19:54
Ttroeteltje schreef: ↑25-04-2020 19:12Ik ken iemand waarvan zoon sins peuterleeftijd (misschien al eerder, echter toen viel dat nog niet op) elke avond in zijn kamertje communiceerde met een vrouw.
Toen kind groter groeide bleek het zijn overleden oma te zijn die elke avond in de stoel bij zijn bed kwam zitten en bij hem bleef tot hij sliep.
Tuurlijk
zaterdag 25 april 2020 om 19:55
Dan denk ik: kan een geest niet contact opnemen op een fijnere manier dan met voetstappen?icequeen2000 schreef: ↑25-04-2020 19:07ik geloof pas als ik het zie.
ik had wel de avond dat mijn vader thuis overleden was dan hoorde mijn moeder op de gang snachts voetstappen die aan elke deur halt hield. en zij zei dat het was alsof ons vader kwam chekken of iedereen oke was... heb het zelf niet gehoord of achteraf ook niks meer waargenomen.
aan de andere kant wel spijtig...
Voor mijn part verschijnt hij/zij in een droom.
De antwoorden op het forum zijn niet altijd bedoeld als hulp.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
zaterdag 25 april 2020 om 19:57
Als het een geest van een jongetje was, hoeft het niet de geest van de peuter van jouw kennis te zijn geweest.Het-groepje schreef: ↑25-04-2020 19:53Ik geloof er wel in maar ik heb een keer zoiets verdrietigs meegemaakt dat ik hoop dat ik het verkeerd had.
Toen ik zwanger was had ik een vage kennis die met de doden zei te kunne praten.
Ik had een andere, nog vagere kennis die in een ander land woonde, en op een dramatische manier haar peuter had verloren.
Op de een of andere manier was ik er met dat verhaal bezig (ik dacht hormonen).
Ik was zwanger van een jongetje, en had de hele tijd het gevoel dat ik een jongetje bij me had. Ook dat weet ik aan de hormonen.
Liep ik op straat, voelde ik een jongetje naast me.
Als ik ergens zat, een lijfje tegen me aan.
Er kwamen tot twee keer toe vage mensen op straat naar me toe die 'zagen dat ik een jongetje bij me had, en dat jongetje wilde me wat zeggen'.
Ja hehe, dacht ik, die zit in mijn buik.
Ik liep op een dag bij ons in de buurt en zag op straat een spiksplinternieuw speelgoedautootje liggen.
Ik raapte het op en stopte het in mijn zak.
Die avond kreeg ik een mailtje van de kennis die weleens dode mensen zei te spreken.
Ze zei dat dat jongetje had doorgegeven dat hij niet wist waar hij naartoe moest maar bij een aardige vrouw was, en die had hem weer zijn autootje teruggegeven. Nu kon hij naar zijn opa. Zij had sterk het gevoel dat ik die vrouw was.
Het autootje heb ik nooit meer gevonden.
Nou weiger ik te geloven dat dode kinderen geen vrede hebben en bij vreemde kennisen van hun moeder blijven hangen. Maar het is wel een rare opeenstapeling van gebeurtenissen.
Ik denk eerder dat een kind met nare ouders zich aan een willekeurige (maar wel lieve) vrouw vastklampt.
De antwoorden op het forum zijn niet altijd bedoeld als hulp.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
zaterdag 25 april 2020 om 19:59
Toen ik 12 was zat ik aan een tafeltje met mensen die geesten opriepen met een glas. Ze hielden hun vinger op het glas, dus toen stelde ik voor dat we onze vingers een stukje boven het glas zouden houden.
Het glas bewoog nog steeds.
(dat is tenminste mijn herinnering)
Er kwamen geen duidelijke teksten uit.
Het glas bewoog nog steeds.
(dat is tenminste mijn herinnering)
Er kwamen geen duidelijke teksten uit.
De antwoorden op het forum zijn niet altijd bedoeld als hulp.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
zaterdag 25 april 2020 om 20:01
Het medisch centrum waar ik werk was vroeger een klooster. Regelmatig heb ik het idee dat ik iemand vanuit mijn ooghoeken in een deuropening naar ons zie kijken. En als ik dan naar die hoek opkijk is er niemand. Nu wilde de nonnen die er vroeger woonde niet dat het complete klooster werd gesloopt voor een compleet nieuw centrum wat dus wel gebeurd is. Ik denk dat altijd dat ze komen spoken omdat ze het nog steeds niet met het nieuwe pand eens zijn...
zaterdag 25 april 2020 om 20:04
Overigens ga ik er niet van uit dat overleden mensen voor de eeuwigheid op de aarde blijven zweven.
Ik geloof eerder soms een deel van hun herinneringen nog bestaat, en dat levende mensen die herinnering soms kunnen waarnemen.
Zelf heb ik nooit een spook gezien.
Maar ik zou ook niet graag verblijven in een huis waar het spookt.
En ik geloof dat spoken e.d. nooit fysisch aangetoond worden kunnen.
Dus foto's, video's of geluidsopnames zijn nep.
Ik geloof eerder soms een deel van hun herinneringen nog bestaat, en dat levende mensen die herinnering soms kunnen waarnemen.
Zelf heb ik nooit een spook gezien.
Maar ik zou ook niet graag verblijven in een huis waar het spookt.
En ik geloof dat spoken e.d. nooit fysisch aangetoond worden kunnen.
Dus foto's, video's of geluidsopnames zijn nep.
De antwoorden op het forum zijn niet altijd bedoeld als hulp.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
zaterdag 25 april 2020 om 20:06
Vertel ze in gedachten eens wat je doet, misschien vinden ze het dan niet meer erg.marjon1980 schreef: ↑25-04-2020 20:01Het medisch centrum waar ik werk was vroeger een klooster. Regelmatig heb ik het idee dat ik iemand vanuit mijn ooghoeken in een deuropening naar ons zie kijken. En als ik dan naar die hoek opkijk is er niemand. Nu wilde de nonnen die er vroeger woonde niet dat het complete klooster werd gesloopt voor een compleet nieuw centrum wat dus wel gebeurd is. Ik denk dat altijd dat ze komen spoken omdat ze het nog steeds niet met het nieuwe pand eens zijn...
De antwoorden op het forum zijn niet altijd bedoeld als hulp.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
zaterdag 25 april 2020 om 20:06
Misschien zijn geesten ook maar beperkt in de manieren waarop ze zichzelf kenbaar kunnen maken.docotrandus schreef: ↑25-04-2020 19:55Dan denk ik: kan een geest niet contact opnemen op een fijnere manier dan met voetstappen?
Voor mijn part verschijnt hij/zij in een droom.
Ik weet het niet, ik heb wel wat vage dingen meegemaakt, zoals in een lege ruimte steeds iets zien bewegen in m'n ooghoek. En als ik dan die kant op keek was er niks. Maar om nou te zeggen dat het geesten waren.
Ik vind het wel heel interessant. De geesten en spoken variant is mijn favoriete horrorgenre. Ik kijk ook graag naar allerlei spokenjaagprogramma's op tv. Het is zelden overtuigend maar ik vermaak me er wel mee.
zaterdag 25 april 2020 om 20:16
Ik geloof er in.
Vroeger bij een vriendin hoorden we beiden altijd de traptreden kraken. Ik vroeg heel vaak: 'Is je vader soms thuis'?. Ze gaf aan dat het normaal was en zij dit heel vaak hoorde. Ik vond het doodeng. Ook durfden we beiden de beneden lichten niet uit te doen en renden we samen keihard naar boven. We voelden altijd iets.
Ook op die zolder een heel eng naar gevoel. Als we beneden zaten hoorden we van alles op de zolder gebeuren.
Haar broer en neef zagen vaak schimmen in het huis.
Vriendin zong een lied en de radio sprong aan op dat nummer.
Ik krijg nog steeds de kriebels als ik aan dat nummer denk.
Mijn broer en ik renden vroeger altijd de trap op naar boven. Ik wist dit niet van hem. We hadden het er later over en hij zei dat hij altijd achterna gerend werd door iets.
Later hoorde hij in zijn eigen huis altijd mensen eten. Vorken en messen hoorde hij schrapen over de tafel.
Neefjes hebben heel lang onzichtbare vriendjes gehad. Later zagen ze ook een man in mijn huis met hele grote ogen. Hij achtervolgde hen constant.
We hebben samen gevraagd via salie en ritueel of hij het licht mocht vinden. Sindsdien is hij weg.
Ik geloof dat zielen hier eeuwen kunnen hangen. Sommigen gewild, andere hopeloos op zoek naar het licht. Ze zoeken vaak spirituele mensen en kinderen op, omdat zij gevoeld kunnen worden door deze groepen.
Zelf voel ik ze wel, maar zie ze niet. Ik heb dat volledig afgesloten, want ik blijf het doodeng vinden.
Van die overleden vader geloof ik meteen. Wat ze zeggen is dat je vaak door je dierbaren wordt opgehaald. En omdat je al half over bent, kan je hen weer zien en voelen.
Mijn broer heeft in de nacht ooit een meisje hard horen schreeuwen. Ze riep:
Mama mama waar ben je?!
Hij naar zijn kinderen kijken, maar iedereen sliep. Later hoorde hij het weer.
Dit meisje bleek een auto ongeluk te hebben gehad. Moeder was al naar het licht en het meisje zocht haar moeder. Een medium heeft haar toen overgebracht.
Ik vond het ook echt hartverscheurend om te horen dat ze zolang 'vast' zat.
Maar het is iets waarin je gelooft of niet. Het beste is om er niet in te geloven, dat maakt het allemaal makkelijker en minder angstig.
Vroeger bij een vriendin hoorden we beiden altijd de traptreden kraken. Ik vroeg heel vaak: 'Is je vader soms thuis'?. Ze gaf aan dat het normaal was en zij dit heel vaak hoorde. Ik vond het doodeng. Ook durfden we beiden de beneden lichten niet uit te doen en renden we samen keihard naar boven. We voelden altijd iets.
Ook op die zolder een heel eng naar gevoel. Als we beneden zaten hoorden we van alles op de zolder gebeuren.
Haar broer en neef zagen vaak schimmen in het huis.
Vriendin zong een lied en de radio sprong aan op dat nummer.
Ik krijg nog steeds de kriebels als ik aan dat nummer denk.
Mijn broer en ik renden vroeger altijd de trap op naar boven. Ik wist dit niet van hem. We hadden het er later over en hij zei dat hij altijd achterna gerend werd door iets.
Later hoorde hij in zijn eigen huis altijd mensen eten. Vorken en messen hoorde hij schrapen over de tafel.
Neefjes hebben heel lang onzichtbare vriendjes gehad. Later zagen ze ook een man in mijn huis met hele grote ogen. Hij achtervolgde hen constant.
We hebben samen gevraagd via salie en ritueel of hij het licht mocht vinden. Sindsdien is hij weg.
Ik geloof dat zielen hier eeuwen kunnen hangen. Sommigen gewild, andere hopeloos op zoek naar het licht. Ze zoeken vaak spirituele mensen en kinderen op, omdat zij gevoeld kunnen worden door deze groepen.
Zelf voel ik ze wel, maar zie ze niet. Ik heb dat volledig afgesloten, want ik blijf het doodeng vinden.
Van die overleden vader geloof ik meteen. Wat ze zeggen is dat je vaak door je dierbaren wordt opgehaald. En omdat je al half over bent, kan je hen weer zien en voelen.
Mijn broer heeft in de nacht ooit een meisje hard horen schreeuwen. Ze riep:
Mama mama waar ben je?!
Hij naar zijn kinderen kijken, maar iedereen sliep. Later hoorde hij het weer.
Dit meisje bleek een auto ongeluk te hebben gehad. Moeder was al naar het licht en het meisje zocht haar moeder. Een medium heeft haar toen overgebracht.
Ik vond het ook echt hartverscheurend om te horen dat ze zolang 'vast' zat.
Maar het is iets waarin je gelooft of niet. Het beste is om er niet in te geloven, dat maakt het allemaal makkelijker en minder angstig.
zaterdag 25 april 2020 om 20:35
Zielen kunnen niet zwerven. Er is nog nooit een ziel geweest die langer dan 1 seconde op aarde bleef na het overlijden.
Dat wat zwerft zijn geesten, het afvalproduct van de mens, dat tijdens leven heeft gediend als verbindingslichaam tussen ziel en lijf.
De reden dat geesten zwerven is omdat steeds meer mensen niet geloven in een hiernamaals en ervan overtuigd zijn dat het allemaal helemaal afgelopen is na het overlijden, dus zo'n geest staat dan wel heel raar te kijken als dat niet het geval blijkt te zijn.
Het is de bedoeling van de geest dat het zich laat zakken diep in de aarde, daar komen alle geesten samen, zoals zielen samen komen in het hiernamaals.
Door angst en onzekerheid blijft het hier rondzwerven en zoekt contact met mensen die ervoor open staan.
Dat wat zwerft zijn geesten, het afvalproduct van de mens, dat tijdens leven heeft gediend als verbindingslichaam tussen ziel en lijf.
De reden dat geesten zwerven is omdat steeds meer mensen niet geloven in een hiernamaals en ervan overtuigd zijn dat het allemaal helemaal afgelopen is na het overlijden, dus zo'n geest staat dan wel heel raar te kijken als dat niet het geval blijkt te zijn.
Het is de bedoeling van de geest dat het zich laat zakken diep in de aarde, daar komen alle geesten samen, zoals zielen samen komen in het hiernamaals.
Door angst en onzekerheid blijft het hier rondzwerven en zoekt contact met mensen die ervoor open staan.
zaterdag 25 april 2020 om 20:42
Klopt!Cateautje schreef: ↑25-04-2020 20:35Zielen kunnen niet zwerven. Er is nog nooit een ziel geweest die langer dan 1 seconde op aarde bleef na het overlijden.
Dat wat zwerft zijn geesten, het afvalproduct van de mens, dat tijdens leven heeft gediend als verbindingslichaam tussen ziel en lijf.
De reden dat geesten zwerven is omdat steeds meer mensen niet geloven in een hiernamaals en ervan overtuigd zijn dat het allemaal helemaal afgelopen is na het overlijden, dus zo'n geest staat dan wel heel raar te kijken als dat niet het geval blijkt te zijn.
Het is de bedoeling van de geest dat het zich laat zakken diep in de aarde, daar komen alle geesten samen, zoals zielen samen komen in het hiernamaals.
Door angst en onzekerheid blijft het hier rondzwerven en zoekt contact met mensen die ervoor open staan.
zaterdag 25 april 2020 om 20:48
maar ik geloof wel dat er iets is, waar gaat al die energie dat ons identiteit uitmaakt na de dood naartoe? zelf mijn ouders vroeg verloren en bij het afscheid alles wat mijn moeder was, dat was gewoon verdwenen, alsof letterlijk haar licht was uitgegaan. dus ergens geloof ik wel dat energie van de overleden mensen moet ronddwalen. sommigen hebben mss rust gevonden, alhoewel weet ook niet echt wat ze daarmee bedoelen, en andere zijn gedoemd om tussen twee werelden in te leven.
zaterdag 25 april 2020 om 20:48
nee joh, die gaan eerst koffie drinken in het enige dorpscafe, waar barman Kees onmiddellijk vraagt waar ze vandaan komen en wat ze gaan doen. Zij: we komen kijken naar een huis. Hij (achterdochtig en vijandig, in het dorp hebben ze liever geen vreemden): toch niet het huis van wijlen baron van Dievensteyn? Staat al 40 jaar leeg, het is geen enkele makelaar ooit gelukt om die burcht van onheil te verkopen.
Nou daar ga je al