Thuis
alle pijlers
Hekel aan feestjes...
zondag 13 september 2015 om 13:05
Ik heb -persoonlijk- een beetje een hekel aan sommige, niet alle, feestjes.
Aan verjaardagen, waarbij iedereen in een kringetje zit op een harde keukenstoel. Natuurlijk mag iedereen dat zelf weten. Dus iedereen kan in dit topic laten weten of hij/zij het ermee eens is. Zonder elkaar aan te vallen.
(Oorspronkelijke openingspost veranderd; eigen mening afgezwakt, humor eruit gehaald, hopelijk nu minder kans op misverstanden)
Aan verjaardagen, waarbij iedereen in een kringetje zit op een harde keukenstoel. Natuurlijk mag iedereen dat zelf weten. Dus iedereen kan in dit topic laten weten of hij/zij het ermee eens is. Zonder elkaar aan te vallen.
(Oorspronkelijke openingspost veranderd; eigen mening afgezwakt, humor eruit gehaald, hopelijk nu minder kans op misverstanden)
zaterdag 27 februari 2016 om 12:07
quote:Pink-Ink schreef op 27 februari 2016 @ 10:00:
[...]
Vroeger waren de kinderfeestjes kleiner. Zes kinderen hier over de vloer trek ik nog wel, meer dan tien absoluut niet. Wij wonen overigens in het centrum en het gebeurt maar heel weinig dat kinderen met een auto ergens heen moeten. Hier gaat bijna alles lopend of met de fiets.
Dat betwijfel ik zeer hoor. Vroeger hadden wij (ook mijn oudere broers en zussen) altijd alle jongens of meisjes uit de klas op de verjaardag. Na schooltijd werd iedereen in 2 auto's gepropt (een buurvrouw of opa werd gevraagd mee te rijden) en vierden we altijd thuis de verjaardag. En toch bij iedereen anders. Weinig geknutseld trouwens. En toevallig hadden wij een groot huis, maar ook bij de klasgenootjes je smet een kleiner huis was het gewoon iedereen en gewoon thuis.
Ik ben nu wel eens met die kinderen van mijn broers/zussen mee geweest naar een in indoorspeeltuin en zwembad. Ook leuk en veel plezier gehoord. Moet overigens wel allemaal met auto's, want wonen in dorpen waar de faciliteiten niet zijn of waar de kinderen al 100x zijn geweest.
Maar wij hadden ook gewoon superleuke verjaardagen met heel veel kinderen thuis.
[...]
Vroeger waren de kinderfeestjes kleiner. Zes kinderen hier over de vloer trek ik nog wel, meer dan tien absoluut niet. Wij wonen overigens in het centrum en het gebeurt maar heel weinig dat kinderen met een auto ergens heen moeten. Hier gaat bijna alles lopend of met de fiets.
Dat betwijfel ik zeer hoor. Vroeger hadden wij (ook mijn oudere broers en zussen) altijd alle jongens of meisjes uit de klas op de verjaardag. Na schooltijd werd iedereen in 2 auto's gepropt (een buurvrouw of opa werd gevraagd mee te rijden) en vierden we altijd thuis de verjaardag. En toch bij iedereen anders. Weinig geknutseld trouwens. En toevallig hadden wij een groot huis, maar ook bij de klasgenootjes je smet een kleiner huis was het gewoon iedereen en gewoon thuis.
Ik ben nu wel eens met die kinderen van mijn broers/zussen mee geweest naar een in indoorspeeltuin en zwembad. Ook leuk en veel plezier gehoord. Moet overigens wel allemaal met auto's, want wonen in dorpen waar de faciliteiten niet zijn of waar de kinderen al 100x zijn geweest.
Maar wij hadden ook gewoon superleuke verjaardagen met heel veel kinderen thuis.
zaterdag 27 februari 2016 om 12:07
quote:blijfgewoonbianca schreef op 27 februari 2016 @ 10:29:
[...]
Ik heb in het begin ook mee geschreven, daarom komt dit topic bij mij ook steeds naar boven als zijnde " favoriet " . Maar dit topic ging niet - lang - over saaie, zoute, snertfeestjes, het ging over liever totaal met rust gelaten worden, over familie die het om te beginnen al helemaal nooit goed kunnen doen.
Dan kan ik wel vertellen dat ik dol ben op onverwachtse bezoekjes, mensen die spontaan blijven eten, op grootse feestjes met muziek en dansen , maar ik denk niet dat dat echt veel toevoegt. Dat verandert jullie niet en jullie veranderen mij niet.
Maar zo af en toe lees ik iets wat ik echt stuitend vindt en dan reageer ik. Dat stuitende is dan hoe " jullie " reageren op mensen die anders zijn. Want jullie willen graag in jullie waarde gelaten worden als zijnde niet zulke sociale mensen, maar dat willen mensen in jullie omgeving net zo goed, lijkt mij.
Ah, bedankt voor je toelichting. Nu begrijp ik je wat beter.
Ik denk dat 'we' allemaal anders reageren. Ik reageer zelf zelfs op verschillende dagen anders op onverwachte situaties of feestjes.
Soms kan ik dat prima handelen, zoek ik het ook op. Maar soms baal ik echt als ik aan het einde van een drukke dag thuis kom, en ik merk dat mijn energie al op is, maar er ineens nog meer dingen op het programma gezet zijn.
Omdat dit topic gaat over die balans, gaat het er regelmatig ook over hoe je ermee omgaat als het over je grens gaat. Ik kan me voorstellen als je dat dan leest dat dat dan wat 'ongezellig' of 'over assertief' overkomt.
De één laadt juist op van contact met anderen, KRIJGT daar energie van, de ander laadt juist op als hij zich even terug kan trekken. Ik begrijp uit het introverten topic dat daarin het verschil zit tussen introverten en extraverten. Dat heeft niets te maken met elkaar willen veranderen: die verschillen ZIJN er gewoon. Zonder dat het één 'beter' of 'slechter' is.
En wat je zegt over het elkaar in de waarde laten, ookal zijn die verschillen er.....: helemaal mee eens!
[...]
Ik heb in het begin ook mee geschreven, daarom komt dit topic bij mij ook steeds naar boven als zijnde " favoriet " . Maar dit topic ging niet - lang - over saaie, zoute, snertfeestjes, het ging over liever totaal met rust gelaten worden, over familie die het om te beginnen al helemaal nooit goed kunnen doen.
Dan kan ik wel vertellen dat ik dol ben op onverwachtse bezoekjes, mensen die spontaan blijven eten, op grootse feestjes met muziek en dansen , maar ik denk niet dat dat echt veel toevoegt. Dat verandert jullie niet en jullie veranderen mij niet.
Maar zo af en toe lees ik iets wat ik echt stuitend vindt en dan reageer ik. Dat stuitende is dan hoe " jullie " reageren op mensen die anders zijn. Want jullie willen graag in jullie waarde gelaten worden als zijnde niet zulke sociale mensen, maar dat willen mensen in jullie omgeving net zo goed, lijkt mij.
Ah, bedankt voor je toelichting. Nu begrijp ik je wat beter.
Ik denk dat 'we' allemaal anders reageren. Ik reageer zelf zelfs op verschillende dagen anders op onverwachte situaties of feestjes.
Soms kan ik dat prima handelen, zoek ik het ook op. Maar soms baal ik echt als ik aan het einde van een drukke dag thuis kom, en ik merk dat mijn energie al op is, maar er ineens nog meer dingen op het programma gezet zijn.
Omdat dit topic gaat over die balans, gaat het er regelmatig ook over hoe je ermee omgaat als het over je grens gaat. Ik kan me voorstellen als je dat dan leest dat dat dan wat 'ongezellig' of 'over assertief' overkomt.
De één laadt juist op van contact met anderen, KRIJGT daar energie van, de ander laadt juist op als hij zich even terug kan trekken. Ik begrijp uit het introverten topic dat daarin het verschil zit tussen introverten en extraverten. Dat heeft niets te maken met elkaar willen veranderen: die verschillen ZIJN er gewoon. Zonder dat het één 'beter' of 'slechter' is.
En wat je zegt over het elkaar in de waarde laten, ookal zijn die verschillen er.....: helemaal mee eens!
zaterdag 27 februari 2016 om 12:12
quote:hoppala schreef op 27 februari 2016 @ 12:00:
Ik heb straks een lunch bij mijn schoonouders, vanwege de verjaardag van schoonzus. Dinsdag een diner omdat schoonvader 70 wordt en volgend weekend een weeekendje weg voor dezelfde verjaardag. En ik ben dol op mijn schoonfamilie, maar dit is een beetje veel van het goede. Ik vraag me af of en wanneer ik de zwangerschapskaart ga spelen, ben vandaag 37 weken zwanger.Oei, dat zit idd allemaal wel dicht op elkaar ja. Twee keer erheen EN een heel weekend. Zou mij ook wat veel van het goede zijn.
Ik heb straks een lunch bij mijn schoonouders, vanwege de verjaardag van schoonzus. Dinsdag een diner omdat schoonvader 70 wordt en volgend weekend een weeekendje weg voor dezelfde verjaardag. En ik ben dol op mijn schoonfamilie, maar dit is een beetje veel van het goede. Ik vraag me af of en wanneer ik de zwangerschapskaart ga spelen, ben vandaag 37 weken zwanger.Oei, dat zit idd allemaal wel dicht op elkaar ja. Twee keer erheen EN een heel weekend. Zou mij ook wat veel van het goede zijn.
zaterdag 27 februari 2016 om 12:15
quote:juliaaana schreef op 27 februari 2016 @ 12:07:
Dat betwijfel ik zeer hoor. Vroeger hadden wij (ook mijn oudere broers en zussen) altijd alle jongens of meisjes uit de klas op de verjaardag. Na schooltijd werd iedereen in 2 auto's gepropt (een buurvrouw of opa werd gevraagd mee te rijden) en vierden we altijd thuis de verjaardag. En toch bij iedereen anders. Weinig geknutseld trouwens. En toevallig hadden wij een groot huis, maar ook bij de klasgenootjes je smet een kleiner huis was het gewoon iedereen en gewoon thuis.
Ja, dit is precíes hoe ik het me herinner!
Ook echt wel met een grote groep bij iemand thuis, en we vermaakten ons geweldig.
Na afloop werd iedereen thuisgebracht, alleen dat was al een feest.
Vooral als je dan als laatste overbleef, en dus bij elk kind langs had gemogen om het af te leveren.
Dat betwijfel ik zeer hoor. Vroeger hadden wij (ook mijn oudere broers en zussen) altijd alle jongens of meisjes uit de klas op de verjaardag. Na schooltijd werd iedereen in 2 auto's gepropt (een buurvrouw of opa werd gevraagd mee te rijden) en vierden we altijd thuis de verjaardag. En toch bij iedereen anders. Weinig geknutseld trouwens. En toevallig hadden wij een groot huis, maar ook bij de klasgenootjes je smet een kleiner huis was het gewoon iedereen en gewoon thuis.
Ja, dit is precíes hoe ik het me herinner!
Ook echt wel met een grote groep bij iemand thuis, en we vermaakten ons geweldig.
Na afloop werd iedereen thuisgebracht, alleen dat was al een feest.
Vooral als je dan als laatste overbleef, en dus bij elk kind langs had gemogen om het af te leveren.
zaterdag 27 februari 2016 om 12:18
Nu ik eens terugdenk aan kinderfeestjes uit mijn eigen lagere school periode... Ja, daar hebben ook hele klassenfeesten bij gezeten. Maar dat was ook bij een indoor speeltuin vaak. En dan in de '6 de klas' (tegenwoordige groep 8) een paar klassenfeesten met van die 'zwemnummers' Van die langzame schuifel-muziek en dan stiekem super zenuwachtig zijn, maar heeeeeel casual doen. Want 'Ooooow, gaat-hij-me-vragen? , of 'durf-ik-hem-te-vragen?'.....!?
zaterdag 27 februari 2016 om 13:09
Hallo allemaal, ik sluit mij graag aan bij dit topic. Ik herken veel in jullie verhalen zullen we maar zeggen! Mijn schoonfamilie is kampioen feestjes vieren, eigenlijk elke gelegenheid grijpen ze wel aan om ook vooral iets GROOTS aan te pakken. Het huwelijk van mijn zwager leek bijvoorbeeld verdacht veel op een huwelijk binnen de koninklijke familie, inclusief gala en twee daags feest met meerdere kledingwissels. Ook mijn schoonvader wordt later dit jaar 70 en viert het op meerdere dagen, plus nog een weekendje weg met iedereen. Gelukkig is mijn man net als ik en zijn we ons steeds meer aan het feestgedruis aan het onttrekken. Geen zin om alle verjaardagen van neefjes en nichtjes te blijven aflopen en dat doen we dus ook niet meer. Vooral ik vind het nee zeggen dan wel lastig, vooral omdat het totaal niet begrepen wordt dat we niet elke keer in hetzelfde kringetje willen zitten. Mijn man heeft dan weer geen moeite met het woord nee
zaterdag 27 februari 2016 om 13:33
quote:hoppala schreef op 27 februari 2016 @ 12:00:
Ik heb straks een lunch bij mijn schoonouders, vanwege de verjaardag van schoonzus. Dinsdag een diner omdat schoonvader 70 wordt en volgend weekend een weeekendje weg voor dezelfde verjaardag. En ik ben dol op mijn schoonfamilie, maar dit is een beetje veel van het goede. Ik vraag me af of en wanneer ik de zwangerschapskaart ga spelen, ben vandaag 37 weken zwanger.
Bij het weekendje weg. Is het ver?
Het hoeft niet dan al te gebeuren natuurlijk, en je kan je ook best heel goed voelen, maar het kan zomaar het laatste weekend zijn dat je man zijn handen vrij heeft. (Ik neem aan dat hij door de week werkt.) En als je tóch al gefeliciteerd hebt met een diner, zou ik er voor kiezen om thuis/samen iets te doen.
Ik heb straks een lunch bij mijn schoonouders, vanwege de verjaardag van schoonzus. Dinsdag een diner omdat schoonvader 70 wordt en volgend weekend een weeekendje weg voor dezelfde verjaardag. En ik ben dol op mijn schoonfamilie, maar dit is een beetje veel van het goede. Ik vraag me af of en wanneer ik de zwangerschapskaart ga spelen, ben vandaag 37 weken zwanger.
Bij het weekendje weg. Is het ver?
Het hoeft niet dan al te gebeuren natuurlijk, en je kan je ook best heel goed voelen, maar het kan zomaar het laatste weekend zijn dat je man zijn handen vrij heeft. (Ik neem aan dat hij door de week werkt.) En als je tóch al gefeliciteerd hebt met een diner, zou ik er voor kiezen om thuis/samen iets te doen.
zaterdag 27 februari 2016 om 13:58
Dank voor het warme welkom! Nee, het is de bedoeling dat we er elke keer bij zijn. Een keer met alle kleinkinderen en andere familieleden overdag en dan daarna nog een etentje op een andere dag in een kleiner gezelschap met alleen volwassenen. O ja, en dan dus ook nog het weekendje weg. Ik moet wel bekennen dat ik me flink met de bestemming bezig gehouden. Als we dan toch gaan, dan maar op een plek die ik zelf leuk vind
zaterdag 27 februari 2016 om 14:01
quote:Marana_ schreef op 27 februari 2016 @ 10:10:
De denkfout van je collega is dat het ieder jaar groter, luxer, duurder zou moeten. Dat is natuurlijk niet zo. Juist als ze twaalf zijn willen ze graag een feestje thuis, slaapfeestje. Denk dat je collega ze dan met liefde naar een pretpark zou brengen om 2 uur 's nachts
De denkfout van je collega is dat het ieder jaar groter, luxer, duurder zou moeten. Dat is natuurlijk niet zo. Juist als ze twaalf zijn willen ze graag een feestje thuis, slaapfeestje. Denk dat je collega ze dan met liefde naar een pretpark zou brengen om 2 uur 's nachts
LOEP ME MAAR aub.
zaterdag 27 februari 2016 om 14:18
quote:ikbenik schreef op 27 februari 2016 @ 12:07:
[...]
Ah, bedankt voor je toelichting. Nu begrijp ik je wat beter.
Ik denk dat 'we' allemaal anders reageren. Ik reageer zelf zelfs op verschillende dagen anders op onverwachte situaties of feestjes.
Soms kan ik dat prima handelen, zoek ik het ook op. Maar soms baal ik echt als ik aan het einde van een drukke dag thuis kom, en ik merk dat mijn energie al op is, maar er ineens nog meer dingen op het programma gezet zijn.
Omdat dit topic gaat over die balans, gaat het er regelmatig ook over hoe je ermee omgaat als het over je grens gaat. Ik kan me voorstellen als je dat dan leest dat dat dan wat 'ongezellig' of 'over assertief' overkomt.
De één laadt juist op van contact met anderen, KRIJGT daar energie van, de ander laadt juist op als hij zich even terug kan trekken. Ik begrijp uit het introverten topic dat daarin het verschil zit tussen introverten en extraverten. Dat heeft niets te maken met elkaar willen veranderen: die verschillen ZIJN er gewoon. Zonder dat het één 'beter' of 'slechter' is.
En wat je zegt over het elkaar in de waarde laten, ookal zijn die verschillen er.....: helemaal mee eens! Ah, je begrijpt het plotsklaps.....Het ging dus allemaal over onverwachte feestjes? Je houd al tien jaar geen verjaardag en je moeder weet dat ze d'r niet inkomt als ze alleen een cadeautje wil afgeven. De deur blijft dicht en ze krijgt geen koffie schreef je voordat je jarig werd...en die geboorteherdenkingsdag is toch elk jaar ruim van te voren bekend. Dat je man zijn ouders uitnodigde omdat hij zou koken wist je ook al vóórdat je naar je werk vertrok.
Ik denk dat jij het woord "introvert" soms misbruikt omdat je gewoon geen zin hebt in je ouders/schoonfamilie op bezoek.
[...]
Ah, bedankt voor je toelichting. Nu begrijp ik je wat beter.
Ik denk dat 'we' allemaal anders reageren. Ik reageer zelf zelfs op verschillende dagen anders op onverwachte situaties of feestjes.
Soms kan ik dat prima handelen, zoek ik het ook op. Maar soms baal ik echt als ik aan het einde van een drukke dag thuis kom, en ik merk dat mijn energie al op is, maar er ineens nog meer dingen op het programma gezet zijn.
Omdat dit topic gaat over die balans, gaat het er regelmatig ook over hoe je ermee omgaat als het over je grens gaat. Ik kan me voorstellen als je dat dan leest dat dat dan wat 'ongezellig' of 'over assertief' overkomt.
De één laadt juist op van contact met anderen, KRIJGT daar energie van, de ander laadt juist op als hij zich even terug kan trekken. Ik begrijp uit het introverten topic dat daarin het verschil zit tussen introverten en extraverten. Dat heeft niets te maken met elkaar willen veranderen: die verschillen ZIJN er gewoon. Zonder dat het één 'beter' of 'slechter' is.
En wat je zegt over het elkaar in de waarde laten, ookal zijn die verschillen er.....: helemaal mee eens! Ah, je begrijpt het plotsklaps.....Het ging dus allemaal over onverwachte feestjes? Je houd al tien jaar geen verjaardag en je moeder weet dat ze d'r niet inkomt als ze alleen een cadeautje wil afgeven. De deur blijft dicht en ze krijgt geen koffie schreef je voordat je jarig werd...en die geboorteherdenkingsdag is toch elk jaar ruim van te voren bekend. Dat je man zijn ouders uitnodigde omdat hij zou koken wist je ook al vóórdat je naar je werk vertrok.
Ik denk dat jij het woord "introvert" soms misbruikt omdat je gewoon geen zin hebt in je ouders/schoonfamilie op bezoek.
LOEP ME MAAR aub.
zaterdag 27 februari 2016 om 14:48
Je denkt maar wat je wil, missie. Ik ben duidelijk geweest.
Nogmaals: schrijf gerust mee, maar houd op met elk stukje zin verkeerd te interpreteren. Beetje vermoeiend om jouw scheve vertalingen steeds te moeten corrigeren.
@peppa : ow, ja, de verwachte 'spontane' stukjes van de kleinkinderen....
Dan maar hopen dat de kleinkinderen dit leuk vinden om te doen. Kan me voorstellen dat het lastig is om ze hier opdracht toe te geven als je het zelf al niet ziet zitten.
Wel slim om je actief bezig te houden met de uiteindelijke locatie. Kan een boel irritatie schelen. Ik heb op deze manier ook ooit een hele feestdag georganiseerd voor een alleenstaande oom. Niet speciaal omdat ik dat organiseren nou zo geweldig leuk vind, maar zo heb je wel wat controle over het geheel. Kun je het nog een beetje omzetten naar je eigen definitie van 'leuk'. Dat is toen -gelukkig- een heel geslaagde dag geworden. In de eerste plaats voor hem natuurlijk, maar ook voor de rest van de familie.
Nogmaals: schrijf gerust mee, maar houd op met elk stukje zin verkeerd te interpreteren. Beetje vermoeiend om jouw scheve vertalingen steeds te moeten corrigeren.
@peppa : ow, ja, de verwachte 'spontane' stukjes van de kleinkinderen....
Dan maar hopen dat de kleinkinderen dit leuk vinden om te doen. Kan me voorstellen dat het lastig is om ze hier opdracht toe te geven als je het zelf al niet ziet zitten.
Wel slim om je actief bezig te houden met de uiteindelijke locatie. Kan een boel irritatie schelen. Ik heb op deze manier ook ooit een hele feestdag georganiseerd voor een alleenstaande oom. Niet speciaal omdat ik dat organiseren nou zo geweldig leuk vind, maar zo heb je wel wat controle over het geheel. Kun je het nog een beetje omzetten naar je eigen definitie van 'leuk'. Dat is toen -gelukkig- een heel geslaagde dag geworden. In de eerste plaats voor hem natuurlijk, maar ook voor de rest van de familie.
zaterdag 27 februari 2016 om 16:19
quote:2koffie schreef op 27 februari 2016 @ 13:33:
[...]
Bij het weekendje weg. Is het ver?
Het hoeft niet dan al te gebeuren natuurlijk, en je kan je ook best heel goed voelen, maar het kan zomaar het laatste weekend zijn dat je man zijn handen vrij heeft. (Ik neem aan dat hij door de week werkt.) En als je tóch al gefeliciteerd hebt met een diner, zou ik er voor kiezen om thuis/samen iets te doen.
Het is anderhalf uur met de auto, en we hebben een eigen kamer gehuurd ipv bij hun in het grote huis te slapen, zodat ik mijn rust heb. We hebben ook een eigen auto geregeld, dan kunnen we terug als we willen/ moeten.
Daar heb ik best zin in, meer dan in het diner, dat ik denk ik da skippen.
[...]
Bij het weekendje weg. Is het ver?
Het hoeft niet dan al te gebeuren natuurlijk, en je kan je ook best heel goed voelen, maar het kan zomaar het laatste weekend zijn dat je man zijn handen vrij heeft. (Ik neem aan dat hij door de week werkt.) En als je tóch al gefeliciteerd hebt met een diner, zou ik er voor kiezen om thuis/samen iets te doen.
Het is anderhalf uur met de auto, en we hebben een eigen kamer gehuurd ipv bij hun in het grote huis te slapen, zodat ik mijn rust heb. We hebben ook een eigen auto geregeld, dan kunnen we terug als we willen/ moeten.
Daar heb ik best zin in, meer dan in het diner, dat ik denk ik da skippen.
zaterdag 27 februari 2016 om 16:29
quote:hoppala schreef op 27 februari 2016 @ 16:19:
[...]
Het is anderhalf uur met de auto, en we hebben een eigen kamer gehuurd ipv bij hun in het grote huis te slapen, zodat ik mijn rust heb. We hebben ook een eigen auto geregeld, dan kunnen we terug als we willen/ moeten.
Daar heb ik best zin in, meer dan in het diner, dat ik denk ik da skippen.
Slim. Eigen kamer huren, eigen vervoer regelen. Heb je toch wat privacy.
In de auto kan het ook nog wel eens gezellig zijn; lekker kletsen, verzameling goede muziek mee om lekker hard te draaien en mee te blèren
[...]
Het is anderhalf uur met de auto, en we hebben een eigen kamer gehuurd ipv bij hun in het grote huis te slapen, zodat ik mijn rust heb. We hebben ook een eigen auto geregeld, dan kunnen we terug als we willen/ moeten.
Daar heb ik best zin in, meer dan in het diner, dat ik denk ik da skippen.
Slim. Eigen kamer huren, eigen vervoer regelen. Heb je toch wat privacy.
In de auto kan het ook nog wel eens gezellig zijn; lekker kletsen, verzameling goede muziek mee om lekker hard te draaien en mee te blèren
zaterdag 27 februari 2016 om 16:45
Ik heb gisteren het boek "Quiet: The Power of Introverts in a World That Can't Stop Talking" uitgelezen. Echt een aanrader voor de mensen die hier meeschrijven. Ik herken me enorm in haar beschrijving van de introvert. Heeft me doen inzien dat ik zeker niet de enige ben die niet altijd zin heeft in feestjes en veel interactie met anderen en dat daar niks mis mee is. Ze legt ook uit waar dit vandaag kan komen en hoe je hier het beste mee om kunt gaan. Tips voor het dagelijks leven. Aanrader!
zaterdag 27 februari 2016 om 17:14
quote:ikbenik schreef op 27 februari 2016 @ 16:29:
[...]
Slim. Eigen kamer huren, eigen vervoer regelen. Heb je toch wat privacy.
In de auto kan het ook nog wel eens gezellig zijn; lekker kletsen, verzameling goede muziek mee om lekker hard te draaien en mee te blèren Ja ik heb tegen mijn vriend gezegd dat ik best mee wil als ik me goed genoeg voel, maar dan een eigen kamer wil hebben en alleen met eigen vervoer. Dat snapte hij en zijn familie heel goed, dus zo is het wel te doen denk ik.
[...]
Slim. Eigen kamer huren, eigen vervoer regelen. Heb je toch wat privacy.
In de auto kan het ook nog wel eens gezellig zijn; lekker kletsen, verzameling goede muziek mee om lekker hard te draaien en mee te blèren Ja ik heb tegen mijn vriend gezegd dat ik best mee wil als ik me goed genoeg voel, maar dan een eigen kamer wil hebben en alleen met eigen vervoer. Dat snapte hij en zijn familie heel goed, dus zo is het wel te doen denk ik.
zaterdag 27 februari 2016 om 17:24
quote:Nomad schreef op 27 februari 2016 @ 16:45:
Ik heb gisteren het boek "Quiet: The Power of Introverts in a World That Can't Stop Talking" uitgelezen. Echt een aanrader voor de mensen die hier meeschrijven. Ik herken me enorm in haar beschrijving van de introvert. Heeft me doen inzien dat ik zeker niet de enige ben die niet altijd zin heeft in feestjes en veel interactie met anderen en dat daar niks mis mee is. Ze legt ook uit waar dit vandaag kan komen en hoe je hier het beste mee om kunt gaan. Tips voor het dagelijks leven. Aanrader!
Interessant, Nomad! Heb je het in het Engels gelezen? Is er ook een vertaling van? Mijn Engels is niet (meer) zo goed.
@hoppala : fijn dat daar dan ook begrip voor is vanuit z'n familie..!
Ik heb gisteren het boek "Quiet: The Power of Introverts in a World That Can't Stop Talking" uitgelezen. Echt een aanrader voor de mensen die hier meeschrijven. Ik herken me enorm in haar beschrijving van de introvert. Heeft me doen inzien dat ik zeker niet de enige ben die niet altijd zin heeft in feestjes en veel interactie met anderen en dat daar niks mis mee is. Ze legt ook uit waar dit vandaag kan komen en hoe je hier het beste mee om kunt gaan. Tips voor het dagelijks leven. Aanrader!
Interessant, Nomad! Heb je het in het Engels gelezen? Is er ook een vertaling van? Mijn Engels is niet (meer) zo goed.
@hoppala : fijn dat daar dan ook begrip voor is vanuit z'n familie..!
zaterdag 27 februari 2016 om 19:00
zaterdag 27 februari 2016 om 21:38
Ik had vandaag een meevaller, de babyshower was echt leuk. Duurde 3 uur en er was een relaxte sfeer. Beetje kletsen, eten, spelletjes en weer tijd om te gaan. Fijn!
De laatste tijd valt het me op ik vaak geen zin heb in een feestje en dan is het onverwacht toch gezellig. Terwijl als ik er van tevoren wel zin in heb, dan valt het tegen.
Was wel een lastige keuze voor vandaag, nichtjecis jarig en vierde verjaardag en de babyshower, voorheen zou ik hebben geprobeerd beiden te bezoeken. Man is nu uiteindelijk alleen bij nichtje geweest omdat de kinderen ook wat anders hadden. Een stuk relaxter zo, ik voel me nu niet doodmoe, al is er nog wel een restje schuldgevoel.
De laatste tijd valt het me op ik vaak geen zin heb in een feestje en dan is het onverwacht toch gezellig. Terwijl als ik er van tevoren wel zin in heb, dan valt het tegen.
Was wel een lastige keuze voor vandaag, nichtjecis jarig en vierde verjaardag en de babyshower, voorheen zou ik hebben geprobeerd beiden te bezoeken. Man is nu uiteindelijk alleen bij nichtje geweest omdat de kinderen ook wat anders hadden. Een stuk relaxter zo, ik voel me nu niet doodmoe, al is er nog wel een restje schuldgevoel.
zaterdag 27 februari 2016 om 22:15
Ik krijg van dit soort topics altijd spontaan medelijden met schoonouders. En dan stel ik mezelf voor dat degene die de schoonouders niet eens te eten wil hebben, ooit zélf de schoonouder wordt. Je wordt door je kind uitgenodigd om te komen eten. Je verheugt je erop om je kleinkinderen te mogen zien. En dan voel je aan alles dat je schoondochter je daar helemaal niet wil hebben. Ze zegt het niet maar het is oh zo duidelijk. Ineens smaakt het eten je niet meer zo goed. Wanneer je met je kleinkind wil spelen voel je ook weer die afkeuring. Je gaat maar redelijk snel naar huis en in de auto zeg je tegen je man: "Nou dat was...gezellig." En je man fronst terug: "Vind je?"
Echt. Ooit worden de rollen omgedraaid.
Echt. Ooit worden de rollen omgedraaid.
zaterdag 27 februari 2016 om 22:42
quote:ikbenik schreef op 23 februari 2016 @ 07:43:
Mijn man is vandaag overdag vrij, hij bood aan dat ze konden komen eten omdat hij dacht (ergens logisch) " Dat is makkelijk, want ik kook vandaag toch." Dus ik heb eigenlijk geen recht om te zeuren; ik kom straks thuis van mijn werk en hoef alleen nog maar aan te schuiven.
Toch heb ik daar dan niet zo'n zin in omdat ik niet 100% 'thuis' ben als er visite aan de dinertafel zit. Dan kan ik mijn werkkleding wel omruilen voor iets losser kleding, maar ik zit dan nog steeds in de modus van "opzitten en pootjesgeven".
Ik weet het, zit tussen de oren. Maar ik ben pas 'thuis' als ik met mijn gezinnetje alleen ben.quote:stokst@@rtje schreef op 23 februari 2016 @ 10:59:
Maar waarom laat je het nu toch doorgaan? Je probeert er nu het beste van te maken, wat op zich de juiste insteek is als het niet anders kan, maar je man had toch af kunnen bellen? Heb je hem wel gezelgd dat je er van baalt?quote:missie_m schreef op 25 februari 2016 @ 13:18:
[...]
Dan maar hopen dat het "gezinnetje-van-je" straks niet zegt "je hoeft niet te komen, we zijn niet thuis en de deur blijft dicht"...... "maar je man had toch af kunnen bellen".???? Ik kan inderdaad maar beter niet meer mee lezen op dit topic.
Mijn man is vandaag overdag vrij, hij bood aan dat ze konden komen eten omdat hij dacht (ergens logisch) " Dat is makkelijk, want ik kook vandaag toch." Dus ik heb eigenlijk geen recht om te zeuren; ik kom straks thuis van mijn werk en hoef alleen nog maar aan te schuiven.
Toch heb ik daar dan niet zo'n zin in omdat ik niet 100% 'thuis' ben als er visite aan de dinertafel zit. Dan kan ik mijn werkkleding wel omruilen voor iets losser kleding, maar ik zit dan nog steeds in de modus van "opzitten en pootjesgeven".
Ik weet het, zit tussen de oren. Maar ik ben pas 'thuis' als ik met mijn gezinnetje alleen ben.quote:stokst@@rtje schreef op 23 februari 2016 @ 10:59:
Maar waarom laat je het nu toch doorgaan? Je probeert er nu het beste van te maken, wat op zich de juiste insteek is als het niet anders kan, maar je man had toch af kunnen bellen? Heb je hem wel gezelgd dat je er van baalt?quote:missie_m schreef op 25 februari 2016 @ 13:18:
[...]
Dan maar hopen dat het "gezinnetje-van-je" straks niet zegt "je hoeft niet te komen, we zijn niet thuis en de deur blijft dicht"...... "maar je man had toch af kunnen bellen".???? Ik kan inderdaad maar beter niet meer mee lezen op dit topic.
LOEP ME MAAR aub.
zaterdag 27 februari 2016 om 22:42
quote:topdropje schreef op 27 februari 2016 @ 22:15:
Ik krijg van dit soort topics altijd spontaan medelijden met schoonouders. En dan stel ik mezelf voor dat degene die de schoonouders niet eens te eten wil hebben, ooit zélf de schoonouder wordt. Je wordt door je kind uitgenodigd om te komen eten. Je verheugt je erop om je kleinkinderen te mogen zien. En dan voel je aan alles dat je schoondochter je daar helemaal niet wil hebben. Ze zegt het niet maar het is oh zo duidelijk. Ineens smaakt het eten je niet meer zo goed. Wanneer je met je kleinkind wil spelen voel je ook weer die afkeuring. Je gaat maar redelijk snel naar huis en in de auto zeg je tegen je man: "Nou dat was...gezellig." En je man fronst terug: "Vind je?"
Echt. Ooit worden de rollen omgedraaid.+10
Ik krijg van dit soort topics altijd spontaan medelijden met schoonouders. En dan stel ik mezelf voor dat degene die de schoonouders niet eens te eten wil hebben, ooit zélf de schoonouder wordt. Je wordt door je kind uitgenodigd om te komen eten. Je verheugt je erop om je kleinkinderen te mogen zien. En dan voel je aan alles dat je schoondochter je daar helemaal niet wil hebben. Ze zegt het niet maar het is oh zo duidelijk. Ineens smaakt het eten je niet meer zo goed. Wanneer je met je kleinkind wil spelen voel je ook weer die afkeuring. Je gaat maar redelijk snel naar huis en in de auto zeg je tegen je man: "Nou dat was...gezellig." En je man fronst terug: "Vind je?"
Echt. Ooit worden de rollen omgedraaid.+10
LOEP ME MAAR aub.
