Thuis
alle pijlers
Help, wat is er met mijn hond?!
dinsdag 7 december 2010 om 17:57
Dag dames,
Eerder goede adviezen hier gelezen wat betreft huisdieren, ik hoop dat iemand hier weet wat dit kan zijn.
Ik heb een 4 jarige labrador/ collie kruising. Schat van een beest, heb haar van 1.5 jaar. Ze heeft meerdere huizen gehad, nooit een echt thuis, was bang van mannen dus zal iets zijn voorgevallen "vroeger".
Het heeft lang geduurd maar nu is ze naar andere honden toe een stuk dominanter en veel minder onzeker.
Wel volgt ze mij en vriend overal, maar alleen blijven is altijd goed gegaan en alleen slapen ook.
Ze slaapt normaal gesproken in de huiskamer op de bank op haar dekentje of in haar mand, wat ze wilt. Af en toe in het weekend mag ze gezellig in bed (tjah heeft vriend liever niet maar toch).
Dat is vorige week een paar keer gebeurd.
Afgelopen nacht, ik lag er al een tijdje in en vriend ook, hoorde ik haar janken en piepen en sprong ze tegen de deur aan en probeerde hem open te maken. Vriend gaan kijken en toen was ze helemaal aan het hijgen , tong hing eruit aan de zijkant en een hartslag van heel hoog!
Haar deken lag aan de andere kant van de kamer (die ligt altijd op de bank) en ze is daar waarschijnlijk eerst heen gelopen.
Gevraagd laat kijken wat er is, keek ze steeds naar de deur (?) en ging aan mijn voeten liggen als in, ik blijf bij je.
We kregen haar niet rustig zijn toen een einde gaan lopen en weer geprobeerd, zij in de huiskamer wij naar bed. Ze bleef rond lopen voor de deur en weer begin het hijgen.
Uit pure noodzaak om toch slaap te krijgen in bed genomen, fout ik weet het!
Ze sliep direct als een roosje.
Maak me toch zorgen, verder eet en drinkt ze normaal speelt ook alleen waarom deed ze zo? Aan die deur zitten en zo janken, heeft ze nog nooit gedaan.
Een nachtmerrie, iets gehoord? Een geest, alles passeert mijn gedachten. Of aanstel omdat ze gewoon bij ons wilt liggen?
Vanavond gaat ze gewoon op de bank, maar wellicht herkent iemand dit en heeft een goede tip?
Bedankt alvast.
Eerder goede adviezen hier gelezen wat betreft huisdieren, ik hoop dat iemand hier weet wat dit kan zijn.
Ik heb een 4 jarige labrador/ collie kruising. Schat van een beest, heb haar van 1.5 jaar. Ze heeft meerdere huizen gehad, nooit een echt thuis, was bang van mannen dus zal iets zijn voorgevallen "vroeger".
Het heeft lang geduurd maar nu is ze naar andere honden toe een stuk dominanter en veel minder onzeker.
Wel volgt ze mij en vriend overal, maar alleen blijven is altijd goed gegaan en alleen slapen ook.
Ze slaapt normaal gesproken in de huiskamer op de bank op haar dekentje of in haar mand, wat ze wilt. Af en toe in het weekend mag ze gezellig in bed (tjah heeft vriend liever niet maar toch).
Dat is vorige week een paar keer gebeurd.
Afgelopen nacht, ik lag er al een tijdje in en vriend ook, hoorde ik haar janken en piepen en sprong ze tegen de deur aan en probeerde hem open te maken. Vriend gaan kijken en toen was ze helemaal aan het hijgen , tong hing eruit aan de zijkant en een hartslag van heel hoog!
Haar deken lag aan de andere kant van de kamer (die ligt altijd op de bank) en ze is daar waarschijnlijk eerst heen gelopen.
Gevraagd laat kijken wat er is, keek ze steeds naar de deur (?) en ging aan mijn voeten liggen als in, ik blijf bij je.
We kregen haar niet rustig zijn toen een einde gaan lopen en weer geprobeerd, zij in de huiskamer wij naar bed. Ze bleef rond lopen voor de deur en weer begin het hijgen.
Uit pure noodzaak om toch slaap te krijgen in bed genomen, fout ik weet het!
Ze sliep direct als een roosje.
Maak me toch zorgen, verder eet en drinkt ze normaal speelt ook alleen waarom deed ze zo? Aan die deur zitten en zo janken, heeft ze nog nooit gedaan.
Een nachtmerrie, iets gehoord? Een geest, alles passeert mijn gedachten. Of aanstel omdat ze gewoon bij ons wilt liggen?
Vanavond gaat ze gewoon op de bank, maar wellicht herkent iemand dit en heeft een goede tip?
Bedankt alvast.
woensdag 8 december 2010 om 01:50
Je aanpak was goed, want hij vertrouwde je en zette zich over zijn angst heen, dan hoef je dus niets met die angst. Al had je best vriendelijk kunnen zeggen dat het OK was. Dat kan nooit kwaad.
Als je hem echt over de weg had moeten sleuren, hij straten later nog schrikachtig was geweest of hij toen naar je had gebromd uit angst, had je hem wel beter even tot zichzelf kunnen laten komen en hem met je stem moeten laten weten dat het OK was en hem wellicht zelfs even moeten omarmen en knuffelen.
Mijn methode staat haaks op de tradiotionele negeerleer, dus je zal ongetwijfeld ook andere reacties krijgen.
Als je hem echt over de weg had moeten sleuren, hij straten later nog schrikachtig was geweest of hij toen naar je had gebromd uit angst, had je hem wel beter even tot zichzelf kunnen laten komen en hem met je stem moeten laten weten dat het OK was en hem wellicht zelfs even moeten omarmen en knuffelen.
Mijn methode staat haaks op de tradiotionele negeerleer, dus je zal ongetwijfeld ook andere reacties krijgen.
woensdag 8 december 2010 om 02:00
Dank je Iris voor je antwoord, jouw advies komt denk ik ook overheen met leermethode van cursus. Wil het daar zeker ook voorleggen.
Ik was in ieder geval super trots op mijn lieverd, dat hij samen met mij doorliep en heb hem na het kruispunt en bus met knuffels en koekjes erg beloond!
Enne sorry TO, voor deze vraag van mij.
Ik was in ieder geval super trots op mijn lieverd, dat hij samen met mij doorliep en heb hem na het kruispunt en bus met knuffels en koekjes erg beloond!
Enne sorry TO, voor deze vraag van mij.
woensdag 8 december 2010 om 07:51
quote:iris1969 schreef op 07 december 2010 @ 20:42:
Ja hoor en daarom hijgen ze als gekken en hebben ze een hoge hartslag. Knap hoor. Welke cursus hebben ze gevolgd?
Mijn ouwe hond had ook een cursus gevolgd, ze kon het volgende:
Op een dag liep ze met haar poot door het glas. Een flinke wond met een flinke bloeding. Direct naar de dierenarts gegaan en die poot moest gehecht worden en daarna in het verband. Ze had duidelijk pijn en kon niet op d'r poot staan. Ze hinkte, piepte regelmatig en was enorm zielig. Arm beest, het was een aandoenlijk gezicht.
Na ongeveer twee weken had ze er duidelijk nog steeds last van. Ze weigerde die poot te gebruiken, hinkte en piepte. Behalve als je niet 'duidelijk' naar haar keek. Als ik haar observeerde vanuit mijn ooghoek of met mijn rug half naar haar toe stond gebruikte ze haar poot normaal. Als ik me weer omdraaide dan stopte ze met rennen en spelen en hinkte ze weer.
Toen wist ik dat ze ons flink in de maling nam. Erg grappig en ook slim van haar. Na consequent negeren van dit aanstel gedrag is ze de poot weer normaal gaan gebruiken.
Waar ze de cursus heeft gevolgd is me een raadsel maar ik denk dat ze met vlag en wimpel geslaagd was
Ja hoor en daarom hijgen ze als gekken en hebben ze een hoge hartslag. Knap hoor. Welke cursus hebben ze gevolgd?
Mijn ouwe hond had ook een cursus gevolgd, ze kon het volgende:
Op een dag liep ze met haar poot door het glas. Een flinke wond met een flinke bloeding. Direct naar de dierenarts gegaan en die poot moest gehecht worden en daarna in het verband. Ze had duidelijk pijn en kon niet op d'r poot staan. Ze hinkte, piepte regelmatig en was enorm zielig. Arm beest, het was een aandoenlijk gezicht.
Na ongeveer twee weken had ze er duidelijk nog steeds last van. Ze weigerde die poot te gebruiken, hinkte en piepte. Behalve als je niet 'duidelijk' naar haar keek. Als ik haar observeerde vanuit mijn ooghoek of met mijn rug half naar haar toe stond gebruikte ze haar poot normaal. Als ik me weer omdraaide dan stopte ze met rennen en spelen en hinkte ze weer.
Toen wist ik dat ze ons flink in de maling nam. Erg grappig en ook slim van haar. Na consequent negeren van dit aanstel gedrag is ze de poot weer normaal gaan gebruiken.
Waar ze de cursus heeft gevolgd is me een raadsel maar ik denk dat ze met vlag en wimpel geslaagd was
woensdag 8 december 2010 om 09:48
Goede morgen dames .
Even een update!
We gingen gisteren slapen, ik iets eerder dan vriend, en ze moest nog een laatste rondje. Bij terugkomst probeerde ze het al, maar netjes naar haar slaapplek gebracht.
We waren natuurlijk alert, eerst niets maar toen begon ze te tippelen, zoals wij zeggen, en stond voor de deur te staan.
Vriend terug gegaan en op slaapplek gewezen en weer hetzelfde riedeltje.
Na de 3e keer begon het piepen. Vriend meteen ingegrepen en ze lag weer beetje te hijgen en re rillen zeg maar, maar ging wel op de plaats, met staart tussen benen toen ze vriend al zag komen, ze weet dus wel dat het niet mag.
Toen naar bed en we hoorden haar weer opstaan, maar niet piepen of iets dergelijks en niet meer lopen dus misschien ging ze in de mand liggen.
We zijn in slaap gevallen en vanochtend lag ze op de slaapplek en kwam pas toen we zeiden goedemorgen.
Even een update!
We gingen gisteren slapen, ik iets eerder dan vriend, en ze moest nog een laatste rondje. Bij terugkomst probeerde ze het al, maar netjes naar haar slaapplek gebracht.
We waren natuurlijk alert, eerst niets maar toen begon ze te tippelen, zoals wij zeggen, en stond voor de deur te staan.
Vriend terug gegaan en op slaapplek gewezen en weer hetzelfde riedeltje.
Na de 3e keer begon het piepen. Vriend meteen ingegrepen en ze lag weer beetje te hijgen en re rillen zeg maar, maar ging wel op de plaats, met staart tussen benen toen ze vriend al zag komen, ze weet dus wel dat het niet mag.
Toen naar bed en we hoorden haar weer opstaan, maar niet piepen of iets dergelijks en niet meer lopen dus misschien ging ze in de mand liggen.
We zijn in slaap gevallen en vanochtend lag ze op de slaapplek en kwam pas toen we zeiden goedemorgen.
woensdag 8 december 2010 om 09:52
quote:Guinevieve schreef op 08 december 2010 @ 07:51:
[...]
Mijn ouwe hond had ook een cursus gevolgd, ze kon het volgende:
Op een dag liep ze met haar poot door het glas. Een flinke wond met een flinke bloeding. Direct naar de dierenarts gegaan en die poot moest gehecht worden en daarna in het verband. Ze had duidelijk pijn en kon niet op d'r poot staan. Ze hinkte, piepte regelmatig en was enorm zielig. Arm beest, het was een aandoenlijk gezicht.
Na ongeveer twee weken had ze er duidelijk nog steeds last van. Ze weigerde die poot te gebruiken, hinkte en piepte. Behalve als je niet 'duidelijk' naar haar keek. Als ik haar observeerde vanuit mijn ooghoek of met mijn rug half naar haar toe stond gebruikte ze haar poot normaal. Als ik me weer omdraaide dan stopte ze met rennen en spelen en hinkte ze weer.
Toen wist ik dat ze ons flink in de maling nam. Erg grappig en ook slim van haar. Na consequent negeren van dit aanstel gedrag is ze de poot weer normaal gaan gebruiken.
Waar ze de cursus heeft gevolgd is me een raadsel maar ik denk dat ze met vlag en wimpel geslaagd was
Dit herken ik overigens wel hoor, zielig als we kijken maar zodra ze denkt dat we niet kijken haha..
Het was overigens moeilijk vannacht, vond het echt zielig om haar alleen te laten terwijl ik wist dat ze bang was, of zoiets, maar heb wel het gevoel dat ze het op een gegeven moment opgaf anders hadden we haar wel gehoord?
[...]
Mijn ouwe hond had ook een cursus gevolgd, ze kon het volgende:
Op een dag liep ze met haar poot door het glas. Een flinke wond met een flinke bloeding. Direct naar de dierenarts gegaan en die poot moest gehecht worden en daarna in het verband. Ze had duidelijk pijn en kon niet op d'r poot staan. Ze hinkte, piepte regelmatig en was enorm zielig. Arm beest, het was een aandoenlijk gezicht.
Na ongeveer twee weken had ze er duidelijk nog steeds last van. Ze weigerde die poot te gebruiken, hinkte en piepte. Behalve als je niet 'duidelijk' naar haar keek. Als ik haar observeerde vanuit mijn ooghoek of met mijn rug half naar haar toe stond gebruikte ze haar poot normaal. Als ik me weer omdraaide dan stopte ze met rennen en spelen en hinkte ze weer.
Toen wist ik dat ze ons flink in de maling nam. Erg grappig en ook slim van haar. Na consequent negeren van dit aanstel gedrag is ze de poot weer normaal gaan gebruiken.
Waar ze de cursus heeft gevolgd is me een raadsel maar ik denk dat ze met vlag en wimpel geslaagd was
Dit herken ik overigens wel hoor, zielig als we kijken maar zodra ze denkt dat we niet kijken haha..
Het was overigens moeilijk vannacht, vond het echt zielig om haar alleen te laten terwijl ik wist dat ze bang was, of zoiets, maar heb wel het gevoel dat ze het op een gegeven moment opgaf anders hadden we haar wel gehoord?
woensdag 8 december 2010 om 10:18
Ze is gaan slapen, dus das een goed teken! Ik heb momenteel een opvanghondje, die wisselend piept als ze voor de nacht in de bench moet. Net als bij een baby loop ik een soort checklist na; ze is uitgeweest, ze heeft water staan, ze heeft haar koekje gehad, radio staat aan. Dus het is geen nood. Al klinkt het heel zielig, na een minuut of wat is het over en zoekt ze zuchtend haar fijnste houding en gaat slapen.
Ze kan best ergens van geschrokken zijn, dat ze daardoor eng vindt om weer alleen te zijn, maar als afgelopen nacht (en komende nachten) dat enge wegblijft, krijgt ze er vast weer vertrouwen in. Maar dan nog is op bed slapen het allerrrfijnste, dus geef dr ongelijk dat ze het toch probeert!
Iris, heeft doe stroming ook een naam? Schrijf jij toevallig ook op een hondenforum?
Ze kan best ergens van geschrokken zijn, dat ze daardoor eng vindt om weer alleen te zijn, maar als afgelopen nacht (en komende nachten) dat enge wegblijft, krijgt ze er vast weer vertrouwen in. Maar dan nog is op bed slapen het allerrrfijnste, dus geef dr ongelijk dat ze het toch probeert!
Iris, heeft doe stroming ook een naam? Schrijf jij toevallig ook op een hondenforum?
woensdag 8 december 2010 om 13:12
quote:arrasje schreef op 07 december 2010 @ 22:01:
[...]
Het feit dat hij gelijk sliep toen hij zijn doel had bereikt (bij de baasjes op bed) heeft niks te maken met een fobie maar gewoon alles in het werk stellen om z'n zin te krijgen en dat heeft hij bereikt.
En omdat hij dat heeft bereikt zal hij vanavond weer zijn best doen(met alles erop en eraan ) om zijn doel te bereiken.
Ik heb ook zo'n hond Je wil niet wten wat zij in Center Parcs heeft uitgehaald om op bed te mogen liggen. Snuiven onder de deur door, piepen, krabbelen en als laatste hard blaffen en toen mevrouw lag was derust terug gekeerd. Honden voelen feilloos aan hoe ze je moeten bespelen en houden het net zo lang vol totdat je zegt: toemaar..............Of hij voelde zich toen meteen veilig en dat in combinatie met uitgeput zijn van de stress....
[...]
Het feit dat hij gelijk sliep toen hij zijn doel had bereikt (bij de baasjes op bed) heeft niks te maken met een fobie maar gewoon alles in het werk stellen om z'n zin te krijgen en dat heeft hij bereikt.
En omdat hij dat heeft bereikt zal hij vanavond weer zijn best doen(met alles erop en eraan ) om zijn doel te bereiken.
Ik heb ook zo'n hond Je wil niet wten wat zij in Center Parcs heeft uitgehaald om op bed te mogen liggen. Snuiven onder de deur door, piepen, krabbelen en als laatste hard blaffen en toen mevrouw lag was derust terug gekeerd. Honden voelen feilloos aan hoe ze je moeten bespelen en houden het net zo lang vol totdat je zegt: toemaar..............Of hij voelde zich toen meteen veilig en dat in combinatie met uitgeput zijn van de stress....
woensdag 8 december 2010 om 13:15
quote:passiebloempje65 schreef op 08 december 2010 @ 01:40:
Mag ik ervaren honden-opvoeders het volgende voorleggen en vragen of ik het niet of goed heb aan gepakt?
Op hele kleine stoep stopte een bus vlak naast ons voor het stoplicht. Net toen ik met hond door wilde lopen naar voetgangers stoplicht, remde bus piepend en "ontluchtte" de bus met een hard sissend geluid... (hoop dat ik het duidelijk omschrijf...) Hond van bijna 7 maanden sprong een meter in de lucht, had staart tussen de benen en weigerde verder langs de bus te lopen.
Onder commando "naast" kwam hij naast mijn benen zitten en met "goed zo" en "volg" liep ik samen met hem vlak naast de bus verder...
Hij was duidelijk bang, maar was het toch beter geweest om te wachten of was mijn aktie goed omdat ik meteen wist waarvoor hij bang was en niet zoals TO moet gissen.
Ik stel deze vraag omdat ik nu enorm ga twijfelen.....Je hebt WEL rekening gehouden met d ehond, door even aandacht te schenken en hem daarmee afgeleid. Ik vind dat je het heel goed hebt aangepakt. Volgende keer weer zo doen als het effe kan.
Mag ik ervaren honden-opvoeders het volgende voorleggen en vragen of ik het niet of goed heb aan gepakt?
Op hele kleine stoep stopte een bus vlak naast ons voor het stoplicht. Net toen ik met hond door wilde lopen naar voetgangers stoplicht, remde bus piepend en "ontluchtte" de bus met een hard sissend geluid... (hoop dat ik het duidelijk omschrijf...) Hond van bijna 7 maanden sprong een meter in de lucht, had staart tussen de benen en weigerde verder langs de bus te lopen.
Onder commando "naast" kwam hij naast mijn benen zitten en met "goed zo" en "volg" liep ik samen met hem vlak naast de bus verder...
Hij was duidelijk bang, maar was het toch beter geweest om te wachten of was mijn aktie goed omdat ik meteen wist waarvoor hij bang was en niet zoals TO moet gissen.
Ik stel deze vraag omdat ik nu enorm ga twijfelen.....Je hebt WEL rekening gehouden met d ehond, door even aandacht te schenken en hem daarmee afgeleid. Ik vind dat je het heel goed hebt aangepakt. Volgende keer weer zo doen als het effe kan.
woensdag 8 december 2010 om 15:52
woensdag 8 december 2010 om 20:05
Ik vind die doglistener wel grappig met zijn jingler. Toch heb ik ook vergelijkbare resultaten behaald zonder jingler maar wel een lange riem. Maar goed ik zag hem zojuist ook vertellen dat een hond een bepaald respect voor jou als mens moet hebben. En dat is eigenlijk de boodschap die ikzelf vooral uit Cesar gehaald heb. Geef duidelijk je grenzen aan. Ik ga weer even verder kijken. Leuke site!
vrijdag 10 december 2010 om 15:37
Even een kleine update, we zijn in overleg met de dierenarts toch naar een gedragsdeskundige gegaan en ze is waarschijnlijk ergens zo erg van geschrokken dat ze gewoon helemaal moet gaan leren alleen thuis te blijven en 's nachts alleen te blijven, net als bij een puppie dus eigenlijk!
Mocht iemand hier goede tips voor hebben dan heel graag!
Mocht iemand hier goede tips voor hebben dan heel graag!
vrijdag 10 december 2010 om 15:39
vrijdag 10 december 2010 om 15:46
Mijn hond die heeft hetzelfde gedrag als er vuurwerk afgeschoten wordt of er flink onweer is, 's nachts. Ik heb wel geleerd om hem maar zijn gang te laten gaan. Behalve bij het vuurwerk, als het na de kerst is. Dat wordt hier dan veel en vaak met luide knallers afgeschoten. Ik ben altijd blij als het nieuwjaar is en het vuurwerk op is.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
vrijdag 10 december 2010 om 15:46
vrijdag 10 december 2010 om 15:55
quote:theeleutertje schreef op 10 december 2010 @ 15:37:
Even een kleine update, we zijn in overleg met de dierenarts toch naar een gedragsdeskundige gegaan en ze is waarschijnlijk ergens zo erg van geschrokken dat ze gewoon helemaal moet gaan leren alleen thuis te blijven en 's nachts alleen te blijven, net als bij een puppie dus eigenlijk!
Mocht iemand hier goede tips voor hebben dan heel graag!
Fijn dat je het toch serieus hebt genomen, want dit was duidelijk geen manipulatie.
Ik vind de tip om haar als een puppie te behandelen een hele goede tip. Kijk maar op het internet daar staat vast een hele hoop informatie.
Mijn tips:
- Koop een overdekte bench en maak dat zijn eigen veilige wereldje door een zachte deken erin te leggen en laat hem daar liggen als je thuis bent en geef hem daar ook zijn kluif. Daarna kun je het ook gebruiken als zijn veilige wereldje als je weggaat. Laat de deur wel open, want het is geen straf hok!
- Geef hem weinig tot geen aandacht voordat je weggaat en doe dat ook niet als je terug komt. Ik bedoel dus niet dat je hem moet negeren, maar dat je geen aandacht schenkt aan je komen en gaan.
- Zet de radio of de TV aan als je weggaat.
- Bouw het alleen zijn weer langzaam op.
Even een kleine update, we zijn in overleg met de dierenarts toch naar een gedragsdeskundige gegaan en ze is waarschijnlijk ergens zo erg van geschrokken dat ze gewoon helemaal moet gaan leren alleen thuis te blijven en 's nachts alleen te blijven, net als bij een puppie dus eigenlijk!
Mocht iemand hier goede tips voor hebben dan heel graag!
Fijn dat je het toch serieus hebt genomen, want dit was duidelijk geen manipulatie.
Ik vind de tip om haar als een puppie te behandelen een hele goede tip. Kijk maar op het internet daar staat vast een hele hoop informatie.
Mijn tips:
- Koop een overdekte bench en maak dat zijn eigen veilige wereldje door een zachte deken erin te leggen en laat hem daar liggen als je thuis bent en geef hem daar ook zijn kluif. Daarna kun je het ook gebruiken als zijn veilige wereldje als je weggaat. Laat de deur wel open, want het is geen straf hok!
- Geef hem weinig tot geen aandacht voordat je weggaat en doe dat ook niet als je terug komt. Ik bedoel dus niet dat je hem moet negeren, maar dat je geen aandacht schenkt aan je komen en gaan.
- Zet de radio of de TV aan als je weggaat.
- Bouw het alleen zijn weer langzaam op.
vrijdag 10 december 2010 om 19:50
Onze Bobbes kan ook niet tegen vuurwerk. Ze verandert dan een 1 brok depressie. Sinds we haar hebben, heb ik een hekel gekregen aan vuurwerk. Maar ze slaapt bij ons op de kamer. Bang of niet bang, het maakt niets uit want ze voelt zich dan veilig en is dan rustig.
Verder zijn mijn honden altijd met 3en en dus nooit alleen.
Verder zijn mijn honden altijd met 3en en dus nooit alleen.
vrijdag 10 december 2010 om 20:05
Die honden van mij (3 stuks) staan gewoon buiten als er vuurwerk is en blaffen ernaar
Ik maak ze alleen maar ongelukkig als ik ze binnen zou houden. Dan raken ze meer van slag dan wanneer ze op de stoep kunnen kijken wat er gebeurt (dus waar ik ook sta) en ze het blaffend kunnen 'wegjagen'.
Maar goed, daar ging het hier feitelijk niet over
Ik maak ze alleen maar ongelukkig als ik ze binnen zou houden. Dan raken ze meer van slag dan wanneer ze op de stoep kunnen kijken wat er gebeurt (dus waar ik ook sta) en ze het blaffend kunnen 'wegjagen'.
Maar goed, daar ging het hier feitelijk niet over
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
vrijdag 10 december 2010 om 20:16
quote:Miss Innuendo schreef op 10 december 2010 @ 20:05:
Die honden van mij (3 stuks) staan gewoon buiten als er vuurwerk is en blaffen ernaar
Ik maak ze alleen maar ongelukkig als ik ze binnen zou houden. Dan raken ze meer van slag dan wanneer ze op de stoep kunnen kijken wat er gebeurt (dus waar ik ook sta) en ze het blaffend kunnen 'wegjagen'.
Maar goed, daar ging het hier feitelijk niet over Dat lijkt me heerlijk, de meeste honden zijn een hoopje ellende en dan gaan hun baasjes ze ook nog een verdoven met pilletjes .
Die honden van mij (3 stuks) staan gewoon buiten als er vuurwerk is en blaffen ernaar
Ik maak ze alleen maar ongelukkig als ik ze binnen zou houden. Dan raken ze meer van slag dan wanneer ze op de stoep kunnen kijken wat er gebeurt (dus waar ik ook sta) en ze het blaffend kunnen 'wegjagen'.
Maar goed, daar ging het hier feitelijk niet over Dat lijkt me heerlijk, de meeste honden zijn een hoopje ellende en dan gaan hun baasjes ze ook nog een verdoven met pilletjes .