Thuis
alle pijlers
Hond sloopt alles
maandag 12 september 2011 om 18:43
Hoi, ik hoop dat iemand hier mij kan helpen of in ieder geval advies heeft!
Wij hebben een golden x labrador retriever (teefje) van net 1 jaar. Toen ze pup was sloopt ze de eerste 2 maanden dat ze hier was het halve huis als we even weg waren. De bench was echt geen optie, want ze jankte de hele boel bij elkaar. (Klachten van de buren, zelf konden we 's nachts niet slapen). Dat was na 2 maanden toch veelal over. (Gelukkig). Ze was de afgelopen maanden heel lief, maakte nooit meer iets kapot en is heel aanhankelijk. Alleen sinds een paar weken is het slopen weer begonnen en het lijkt wel erger dan ooit. Ze heeft een gat in ons tapijt gebeten, sloopt dvd hoesjes, boeken, krabt aan de muur en deuren, graaft de hele tuin om. Ik weet gewoon niet meer wat we moeten doen! De bench is ze inmiddels ontgroeid, dus dachten we; dan sluiten we haar 's nachts op in de keuken, nou geen succes. Ze blijft piepen en huilen (uren lang) tot we haar er uiteindelijk uitlaten, echt drama! Ze doet dit ook als we even weg zijn. En dan bedoel ik hooguit 3 uurtjes, want verder ben of ik, of mijn vriend thuis. Ze was ook hartstikke zindelijk deed bij elke keer uitlaten alle 2 de dingen die ze moet doen. Echter weigert ze dat nu soms en doet ze het als we thuis komen als nog in tuin. (Zucht).
Nu heb ik aan twee dingen zitten denken, zou het komen omdat ze loops moet worden? (Ze is het nog nooit geweest) of zou het komen omdat ik zwanger ben? (Ben 24 weken zwanger, sinds ik een paar weken zwanger ben trekt ze al wel veel meer naar mijn vriend toe, terwijl ik eerst haar kroelmaatje was).
Wie heeft hier ervaring mee? En wat is er aan te doen? Want het is voor zowel ons als haar zelf natuurlijk niet leuk. Het lijkt wel of haar gewoon iets dwars zit. Terwijl ze als we thuis zijn echt een engeltje is; heel aanhankelijk, heel goed luisteren enzovoorts.
Alvast bedankt!
Wij hebben een golden x labrador retriever (teefje) van net 1 jaar. Toen ze pup was sloopt ze de eerste 2 maanden dat ze hier was het halve huis als we even weg waren. De bench was echt geen optie, want ze jankte de hele boel bij elkaar. (Klachten van de buren, zelf konden we 's nachts niet slapen). Dat was na 2 maanden toch veelal over. (Gelukkig). Ze was de afgelopen maanden heel lief, maakte nooit meer iets kapot en is heel aanhankelijk. Alleen sinds een paar weken is het slopen weer begonnen en het lijkt wel erger dan ooit. Ze heeft een gat in ons tapijt gebeten, sloopt dvd hoesjes, boeken, krabt aan de muur en deuren, graaft de hele tuin om. Ik weet gewoon niet meer wat we moeten doen! De bench is ze inmiddels ontgroeid, dus dachten we; dan sluiten we haar 's nachts op in de keuken, nou geen succes. Ze blijft piepen en huilen (uren lang) tot we haar er uiteindelijk uitlaten, echt drama! Ze doet dit ook als we even weg zijn. En dan bedoel ik hooguit 3 uurtjes, want verder ben of ik, of mijn vriend thuis. Ze was ook hartstikke zindelijk deed bij elke keer uitlaten alle 2 de dingen die ze moet doen. Echter weigert ze dat nu soms en doet ze het als we thuis komen als nog in tuin. (Zucht).
Nu heb ik aan twee dingen zitten denken, zou het komen omdat ze loops moet worden? (Ze is het nog nooit geweest) of zou het komen omdat ik zwanger ben? (Ben 24 weken zwanger, sinds ik een paar weken zwanger ben trekt ze al wel veel meer naar mijn vriend toe, terwijl ik eerst haar kroelmaatje was).
Wie heeft hier ervaring mee? En wat is er aan te doen? Want het is voor zowel ons als haar zelf natuurlijk niet leuk. Het lijkt wel of haar gewoon iets dwars zit. Terwijl ze als we thuis zijn echt een engeltje is; heel aanhankelijk, heel goed luisteren enzovoorts.
Alvast bedankt!
vrijdag 16 september 2011 om 15:20
Dat had ze toen wel aangeboden inderdaad, was dat haast vergeten. Ik vond dat toen nog een stap te ver, omdat ze het gratis doet voelde ik me bezwaard. Stomme muts dat ik ben, bedenk ik me nu (wist ik al langer natuurlijk, maar het schiet me nu weer even te binnen dat ik dat ben ). Kan haar natuurlijk altijd opnieuw even bellen.
Het kost haar sowieso geen geld, het is op kosten van de DA, in zíjn uren althans. Zal het binnenkort toch nog eens vragen. Dank je voor het herinneren!
Het kost haar sowieso geen geld, het is op kosten van de DA, in zíjn uren althans. Zal het binnenkort toch nog eens vragen. Dank je voor het herinneren!
vrijdag 16 september 2011 om 15:51
Mijn golden drama is nu bijna 10. En is nu een schat. Maar wat een drama was hij in zijn puppy en daarna de 1 jaar puber tijd. Hij sloopte alles wat hij tegen kwam. Haalde de wasmand leeg en vrat de gaten in de sokken, ondergoed.. Vuilnisbakken waren niet veilig en de tuin was een mollenveld. Blafte naar iedereen. Tot overmaat vsn ramp werd hij van de hondenschool afgestuurd nadat hij de juf had willen bijten en de dierenarts gaf na dat hij haar wilde bijten de keuze of in laten slapen of een andere dierenarts zoeken.
En dat terwijl hij het allemaal wel goed had geleerd.
Ik ben toen overgestapt van het reguliere africht systeem naar de martin gaus dood knuffel methode. Als een blad sloeg hij om en werd een hele gezellige knuffelbeer. Hij bleek een underdog van het nest te zijn. Eigenlijk heel bang en onderdanig. Maar dat was hij even vergeten.. Het gaat over... Gelukkig..
En dat terwijl hij het allemaal wel goed had geleerd.
Ik ben toen overgestapt van het reguliere africht systeem naar de martin gaus dood knuffel methode. Als een blad sloeg hij om en werd een hele gezellige knuffelbeer. Hij bleek een underdog van het nest te zijn. Eigenlijk heel bang en onderdanig. Maar dat was hij even vergeten.. Het gaat over... Gelukkig..
vrijdag 16 september 2011 om 17:50
"Ik ben toen overgestapt van het reguliere africht systeem naar de martin gaus dood knuffel methode. Als een blad sloeg hij om en werd een hele gezellige knuffelbeer. Hij bleek een underdog van het nest te zijn. Eigenlijk heel bang en onderdanig. Maar dat was hij even vergeten."
Goh, da's ook sneu zeg! Wat wil dat (figuurlijk mag ik hopen) doodknuffelen zeggen? Dat je hem gewoon met beleid aanpakt, lekker tuttelt, etc.?
Ik heb als eerste hond, terwijl ik heel bang was voor honden, een rottweiler gehad. Uit het asiel, was plots verliefd, ook al stond ik doodsangsten uit eerst (had ik van iedere hond). Zij (de hond) was ook van het zachte soort. Wilde heel graag tegen je aan hangen, liefst op schoot zitten, week geen meter van mijn zijde en verstopte zich achter mij als er een klein hondje aan kwam lopen. Zij zou dan waarschijnlijk ook niet geschikt zijn voor de reguliere manier vermoed ik. Ze was een schat en ze heeft me van mijn angst afgeholpen. Misschien is voor haar die knuffelmethode dus ook goed geweest, zonder dat ik het bestaan ervan wist.
Fijne DA had je trouwens, NOT. Als ze je laat kiezen tussen overstappen of laten inslapen van de hond. Hoort dat niet bij het beroepsrisico?
Goh, da's ook sneu zeg! Wat wil dat (figuurlijk mag ik hopen) doodknuffelen zeggen? Dat je hem gewoon met beleid aanpakt, lekker tuttelt, etc.?
Ik heb als eerste hond, terwijl ik heel bang was voor honden, een rottweiler gehad. Uit het asiel, was plots verliefd, ook al stond ik doodsangsten uit eerst (had ik van iedere hond). Zij (de hond) was ook van het zachte soort. Wilde heel graag tegen je aan hangen, liefst op schoot zitten, week geen meter van mijn zijde en verstopte zich achter mij als er een klein hondje aan kwam lopen. Zij zou dan waarschijnlijk ook niet geschikt zijn voor de reguliere manier vermoed ik. Ze was een schat en ze heeft me van mijn angst afgeholpen. Misschien is voor haar die knuffelmethode dus ook goed geweest, zonder dat ik het bestaan ervan wist.
Fijne DA had je trouwens, NOT. Als ze je laat kiezen tussen overstappen of laten inslapen van de hond. Hoort dat niet bij het beroepsrisico?
vrijdag 16 september 2011 om 18:47
Dan heb je onbewust de juiste methode gebruikt, want Rottweilers lijken dominant en dan denk je dus streng en hard op te moeten treden, maar het zijn juist zeer teergevoelige honden, waarbij de zachte aanpak veel beter werkt.
Ik ben sowieso erg van de zachte aanpak, gecombineerd met rust uitstralen, geduld hebben, duidelijk zijn en consequent zijn
Ik ben sowieso erg van de zachte aanpak, gecombineerd met rust uitstralen, geduld hebben, duidelijk zijn en consequent zijn
vrijdag 16 september 2011 om 19:51
quote:iris1969 schreef op 16 september 2011 @ 18:47:
Dan heb je onbewust de juiste methode gebruikt, want Rottweilers lijken dominant en dan denk je dus streng en hard op te moeten treden, maar het zijn juist zeer teergevoelige honden, waarbij de zachte aanpak veel beter werkt.
Ik ben sowieso erg van de zachte aanpak, gecombineerd met rust uitstralen, geduld hebben, duidelijk zijn en consequent zijn
Zó waar!! Blij dat iemand dit zegt! Zulke honden worden vaak door van die opgefokte baasjes aangeschaft worden. Dat staat dan stoer en het beestje moet dan ook 'stoer' doen. Daardoor máken ze er agressieve dieren van, zo zielig.
En dat ik onbewust de juiste methode gehanteerd heb: daar heb ik eigenlijk nooit zo bij stil gestaan dat dit onbewust was. Maar het is eigenlijk wel logisch, gezien mijn 'verliefdheid' op haar. Toen we (ex en ik) een hond uit gingen zoeken, was dit omdat mijn vriend toen een hond wilde. Ik was er dus doodsbang van. Er waren in ons asiel geen kleine hondjes, want dat zou het verstandigst zijn om mee te beginnen in mijn geval.
Er liep wel een grote zwarte (dat was ZIJ dus). Ze kwam toen rustig aanlopen en ging met haar hoofd op mijn knie liggen. Ik stond doodsangsten uit, zat te huilen omdat ik het eng vond. Maar uiteindelijk durfde ik haar te aaien. We zijn nog naar een ander asiel geweest, om te zien of daar wel kleintjes waren. Maar toen we daar een ander (ook leuk) hondje uitlieten, begon ik te huilen. Maar nu van verdriet 'want ik wilde die grote zwarte uit het eerste asiel!' Ik voelde me helemaal warm worden, alsof ik onder een soort van droge warme douche stond.
Wij terug naar asiel 1. Die eigenares geloofde me niet, dacht dat ze me nooit meer terug zou zien. We hebben 'die grote zwarte' nog een paar keer uitgelaten en geaaid, maar ze mocht niet meteen mee (bedenktijd uiteraard). De volgende dag mocht ze mee en o, wat was dat spannend! Maar die verliefdheid ging nooit meer over. Wat ZIJ voor mij betekent heeft uiteindelijk is onbeschrijfelijk. Ze heeft gewoon mijn leven gered (letterlijk), want zij was op den duur de enige reden dat ik nog wilde leven. Zo bijzonder, zo speciaal.... Hoeveel ik ook van mijn huidige hondjes uit, zó wordt het met geen één hond meer....
Dus dat ik onbewust op de goede manier met haar omging, kwam voort uit het feit dat ik puur op gevoel met haar omging, zonder denken, zonder oordelen, vanuit het binnenste van het binnenste, met heel veel liefde.
Dan heb je onbewust de juiste methode gebruikt, want Rottweilers lijken dominant en dan denk je dus streng en hard op te moeten treden, maar het zijn juist zeer teergevoelige honden, waarbij de zachte aanpak veel beter werkt.
Ik ben sowieso erg van de zachte aanpak, gecombineerd met rust uitstralen, geduld hebben, duidelijk zijn en consequent zijn
Zó waar!! Blij dat iemand dit zegt!
Zulke honden worden vaak door van die opgefokte baasjes aangeschaft worden. Dat staat dan stoer en het beestje moet dan ook 'stoer' doen. Daardoor máken ze er agressieve dieren van, zo zielig.En dat ik onbewust de juiste methode gehanteerd heb: daar heb ik eigenlijk nooit zo bij stil gestaan dat dit onbewust was. Maar het is eigenlijk wel logisch, gezien mijn 'verliefdheid' op haar. Toen we (ex en ik) een hond uit gingen zoeken, was dit omdat mijn vriend toen een hond wilde. Ik was er dus doodsbang van. Er waren in ons asiel geen kleine hondjes, want dat zou het verstandigst zijn om mee te beginnen in mijn geval.
Er liep wel een grote zwarte (dat was ZIJ dus). Ze kwam toen rustig aanlopen en ging met haar hoofd op mijn knie liggen. Ik stond doodsangsten uit, zat te huilen omdat ik het eng vond. Maar uiteindelijk durfde ik haar te aaien. We zijn nog naar een ander asiel geweest, om te zien of daar wel kleintjes waren. Maar toen we daar een ander (ook leuk) hondje uitlieten, begon ik te huilen. Maar nu van verdriet 'want ik wilde die grote zwarte uit het eerste asiel!' Ik voelde me helemaal warm worden, alsof ik onder een soort van droge warme douche stond.
Wij terug naar asiel 1. Die eigenares geloofde me niet, dacht dat ze me nooit meer terug zou zien. We hebben 'die grote zwarte' nog een paar keer uitgelaten en geaaid, maar ze mocht niet meteen mee (bedenktijd uiteraard). De volgende dag mocht ze mee en o, wat was dat spannend! Maar die verliefdheid ging nooit meer over.
Wat ZIJ voor mij betekent heeft uiteindelijk is onbeschrijfelijk. Ze heeft gewoon mijn leven gered (letterlijk), want zij was op den duur de enige reden dat ik nog wilde leven. Zo bijzonder, zo speciaal.... Hoeveel ik ook van mijn huidige hondjes uit, zó wordt het met geen één hond meer....Dus dat ik onbewust op de goede manier met haar omging, kwam voort uit het feit dat ik puur op gevoel met haar omging, zonder denken, zonder oordelen, vanuit het binnenste van het binnenste, met heel veel liefde.
maandag 19 september 2011 om 14:17
quote:molly74 schreef op 19 september 2011 @ 13:53:
Mooi he Iris! Dank je in ieder geval.
Fuzzies: die klikker, daar heb ik wel 's van gehoord ja. Zou dat klikje overeenkomen met de TSSSCH van Cesar Millan?
Vroeg me ook af hoe het met de hondjes van TO is afgelopen.
:-)Nee niet helemaal, want Cesar doet "tssch" om iets af te leren wat fout is en de klikker is vooral om iets aan te leren wat goed is.
Mooi he Iris!
Dank je in ieder geval. Fuzzies: die klikker, daar heb ik wel 's van gehoord ja. Zou dat klikje overeenkomen met de TSSSCH van Cesar Millan?
Vroeg me ook af hoe het met de hondjes van TO is afgelopen.
:-)Nee niet helemaal, want Cesar doet "tssch" om iets af te leren wat fout is en de klikker is vooral om iets aan te leren wat goed is.
maandag 19 september 2011 om 15:18
quote:molly74 schreef op 19 september 2011 @ 15:13:
Oh, dus je klikt dan met zo'n ding als de hond bvb. gaat zitten bij 'zit'. Die klik is dan de beloning zeg maar?Nee een hond is niet gek , want hij hoort de klik en hij krijgt dan een snoepje als beloning als hij is gaan zitten. Later hoort hij alleen nog de klik en dan heeft hij het snoepje niet meer nodig.
Oh, dus je klikt dan met zo'n ding als de hond bvb. gaat zitten bij 'zit'. Die klik is dan de beloning zeg maar?Nee een hond is niet gek , want hij hoort de klik en hij krijgt dan een snoepje als beloning als hij is gaan zitten. Later hoort hij alleen nog de klik en dan heeft hij het snoepje niet meer nodig.
maandag 19 september 2011 om 17:06
quote:iris1969 schreef op 19 september 2011 @ 15:18:
[...]
Nee een hond is niet gek , want hij hoort de klik en hij krijgt dan een snoepje als beloning als hij is gaan zitten. Later hoort hij alleen nog de klik en dan heeft hij het snoepje niet meer nodig.Eigenlijk hoort na de klik altijd een beloning. Zelf gebuik ik de clicker nooit zonder beloning. Ik stap na het beheersen van de oefening over op verbaal en interval belonen, maar bij mij blijft altijd klik= beloning
[...]
Nee een hond is niet gek , want hij hoort de klik en hij krijgt dan een snoepje als beloning als hij is gaan zitten. Later hoort hij alleen nog de klik en dan heeft hij het snoepje niet meer nodig.Eigenlijk hoort na de klik altijd een beloning. Zelf gebuik ik de clicker nooit zonder beloning. Ik stap na het beheersen van de oefening over op verbaal en interval belonen, maar bij mij blijft altijd klik= beloning
maandag 19 september 2011 om 17:14
quote:Equus schreef op 19 september 2011 @ 17:06:
[...]
Eigenlijk hoort na de klik altijd een beloning. Zelf gebuik ik de clicker nooit zonder beloning. Ik stap na het beheersen van de oefening over op verbaal en interval belonen, maar bij mij blijft altijd klik= beloningIk klikker zelf niet en ik beloon ook nooit met een snoepje, maar ik vind het wel logisch vanuit de hond gezien om niet alleen zo'n dom klikje als beloning te krijgen .
[...]
Eigenlijk hoort na de klik altijd een beloning. Zelf gebuik ik de clicker nooit zonder beloning. Ik stap na het beheersen van de oefening over op verbaal en interval belonen, maar bij mij blijft altijd klik= beloningIk klikker zelf niet en ik beloon ook nooit met een snoepje, maar ik vind het wel logisch vanuit de hond gezien om niet alleen zo'n dom klikje als beloning te krijgen .
dinsdag 20 september 2011 om 13:22
Ik klikker ook niet , wel ALTIJD beloning met mijn stem en daarna een snoepje.. Zo heeft hond t als pup geleerd en gaande weg zijn de snoepjes geminderd en uiteindelijk gestopt. Nu is Goed zo voldoende om mijn hond te belonen.. En af en toe gaan er nog eens snoepjes mee om dingen weer wat fanatieker aan te pakken die beetje verslonst zijn door mij.
Fuzzies rare dame van de hondenschool en ook erg rare dierenarts. Beetje goede hondenschool met een gedragstherapeut weet hoe men met een hond moet omgaan die wat bijterig is.
Fuzzies rare dame van de hondenschool en ook erg rare dierenarts. Beetje goede hondenschool met een gedragstherapeut weet hoe men met een hond moet omgaan die wat bijterig is.
dinsdag 27 september 2011 om 22:05
Wat belachelijk dat een dierenarts je de keuze geeft tussen overstappen of in slapen.. Dat geeft toch wel goed aan dat die dierenarts geen kaas heeft gegeten van hondengedrag.. erg jammer!
En hetzelfde geld voor die hondenschool. Geef dan aan dat de hond misschien te lastig is om in een groep te trainen en bied dan privé les aan ofzo.. Of verwijs op zn minst door naar iemand die verder kan helpen als je het zelf niet kan..
En hetzelfde geld voor die hondenschool. Geef dan aan dat de hond misschien te lastig is om in een groep te trainen en bied dan privé les aan ofzo.. Of verwijs op zn minst door naar iemand die verder kan helpen als je het zelf niet kan..
woensdag 28 september 2011 om 21:58
Ik dacht dat de klikker ook goed gebruikt kon worden om op afstand te belonen. Dus een hond op afstand laten liggen en klikken. Dan naar hem toe lopen en met een koekje belonen. Dus klikken ipv met je stem belonen. Maar ik gebruik het niet en ken ook geen mensen die het gebruiken. Ik beloon met koekjes, dat gaan bij mijn hond beter dan een stem of een aai. Bij stem gebruik of een aai, is zij commando (bijv blijf) meteen weg en gaat hij er vandoor. Bij koekje blijft hij wel. (natuurlijk is dat wel te trainen, maar het bevalt ons zo prima)
