Thuis
alle pijlers
Kat in laten slapen
vrijdag 2 november 2012 om 10:03
Mijn kat van 14 jaar oud is al een paar weken ziek. De nierwaarden waren gigantisch hoog, zulke hoge waarden komen bijna niet voor. De dierenarts vond behandeling teveel stress voor haar en had hoogstwaarschijnlijk ook geen nut. Wel begonnen met dieetvoeding en ze knapte daar erg van op.
Helaas is het nu klaar. Ze heeft al 2 dagen niet gegeten, drinken doet ze nog maar heel weinig. Ze is ontzettend mager, ligt alleen maar en miauwt heel klagelijk. Vannacht opgezeten om haar in de gaten te houden, kon echt niet slapen. En vannacht ook de beslissing genomen om haar in te slapen. Ze is gewoon op.
Vanmiddag om 4 uur is de afspraak bij de dierenarts. Loop heel de nacht en ochtend al te janken. Ik weet dat het voor haar beter is, ze lijdt overduidelijk en dat wil ik absoluut niet. Maar ik vind het zo vreselijk,
Heb ooit 2 andere katten verloren, de ene lag plotseling dood in de kamer (hartstilstand), de andere is aangereden. Heb alleen een konijn ooit moeten laten inslapen, hij had suikerziekte, maar die had ik nog niet zo lang.
Deze kat heb ik 14 jaar en is een onderdeel van mijn leven. Ze is mijn maatje, waar ik ben is zij ook. Nou ja..was, want ze ligt alleen nog maar in de hal. Ik zal haar zo vreselijk missen.
Helaas is het nu klaar. Ze heeft al 2 dagen niet gegeten, drinken doet ze nog maar heel weinig. Ze is ontzettend mager, ligt alleen maar en miauwt heel klagelijk. Vannacht opgezeten om haar in de gaten te houden, kon echt niet slapen. En vannacht ook de beslissing genomen om haar in te slapen. Ze is gewoon op.
Vanmiddag om 4 uur is de afspraak bij de dierenarts. Loop heel de nacht en ochtend al te janken. Ik weet dat het voor haar beter is, ze lijdt overduidelijk en dat wil ik absoluut niet. Maar ik vind het zo vreselijk,
Heb ooit 2 andere katten verloren, de ene lag plotseling dood in de kamer (hartstilstand), de andere is aangereden. Heb alleen een konijn ooit moeten laten inslapen, hij had suikerziekte, maar die had ik nog niet zo lang.
Deze kat heb ik 14 jaar en is een onderdeel van mijn leven. Ze is mijn maatje, waar ik ben is zij ook. Nou ja..was, want ze ligt alleen nog maar in de hal. Ik zal haar zo vreselijk missen.
dinsdag 20 november 2012 om 21:45
Wat lief dat je het vraagt!
Het gaat redelijk. Totdat ik aan haar denk (zoals nu dus), dan komen de tranen weer. Ik mis haar zo.
Ik heb maar besloten even niet aan een andere kat te beginnen. De kat die ik nu nog heb wordt steeds aanhaliger en vraagt nu ook vaker om aandacht. Het lijkt alsof ze het fijn vindt dat ze de aandacht niet meer hoeft te delen. Ik wil haar graag een rustige oude dag bezorgen.
Maar ik wil het toch wel steeds meer. Ik kijk op Marktplaats en bij het plaatselijke dierenasiel, maar ik doe het. Ik doe het niet voor deze kat. Mijn tijd komt later wel weer.
Het gaat redelijk. Totdat ik aan haar denk (zoals nu dus), dan komen de tranen weer. Ik mis haar zo.
Ik heb maar besloten even niet aan een andere kat te beginnen. De kat die ik nu nog heb wordt steeds aanhaliger en vraagt nu ook vaker om aandacht. Het lijkt alsof ze het fijn vindt dat ze de aandacht niet meer hoeft te delen. Ik wil haar graag een rustige oude dag bezorgen.
Maar ik wil het toch wel steeds meer. Ik kijk op Marktplaats en bij het plaatselijke dierenasiel, maar ik doe het. Ik doe het niet voor deze kat. Mijn tijd komt later wel weer.
dinsdag 20 november 2012 om 22:41
Meid wat verschrikkelijk! Ik heb ooit een kat van 17 moeten laten inslapen, wat een drama.
Wat kun je ze missen he! Sterkte met je verlies. Ik heb trouwens een week later een kat verloren, die is hier op de hoek aangereden, heb er nog steeds veel verdriet om. Maar ook hier lijkt de andere kat het wel prima te vinden, dat hij alle aandacht krijgt. Hij is niet weg te slaan van ons, en wil alleen nog maar naar buiten om te plassen.
Wat kun je ze missen he! Sterkte met je verlies. Ik heb trouwens een week later een kat verloren, die is hier op de hoek aangereden, heb er nog steeds veel verdriet om. Maar ook hier lijkt de andere kat het wel prima te vinden, dat hij alle aandacht krijgt. Hij is niet weg te slaan van ons, en wil alleen nog maar naar buiten om te plassen.
woensdag 21 november 2012 om 13:48
Ik heb ook nog steeds mijn momenten dat ik mijn kat enorm mis en ineens flink moet huilen. Maar dat hoort erbij, ik mis hem elke dag nog, maar het heftige verdriet slijt (langzaam aan).
Mijn andere katten zijn ook veel aanhankelijker geworden, dus dat is ook wel fijn.
Als het tijd is voor een andere kat merk je dat vanzelf.Ik had ook de neiging om een nieuwe kat erbij te nemen, maar dat is volgens mij een manier om het verdriet minder te laten worden. Dus ook ik heb dat niet gedaan. Ook omdat ik nog genoeg huisdieren heb trouwens
Mijn andere katten zijn ook veel aanhankelijker geworden, dus dat is ook wel fijn.
Als het tijd is voor een andere kat merk je dat vanzelf.Ik had ook de neiging om een nieuwe kat erbij te nemen, maar dat is volgens mij een manier om het verdriet minder te laten worden. Dus ook ik heb dat niet gedaan. Ook omdat ik nog genoeg huisdieren heb trouwens
woensdag 21 november 2012 om 13:49
quote:sparood2010 schreef op 20 november 2012 @ 22:41:
Meid wat verschrikkelijk! Ik heb ooit een kat van 17 moeten laten inslapen, wat een drama.
Wat kun je ze missen he! Sterkte met je verlies. Ik heb trouwens een week later een kat verloren, die is hier op de hoek aangereden, heb er nog steeds veel verdriet om. Maar ook hier lijkt de andere kat het wel prima te vinden, dat hij alle aandacht krijgt. Hij is niet weg te slaan van ons, en wil alleen nog maar naar buiten om te plassen.Mijn kat is ook aangereden, nu bijna drie maanden geleden, heb het er vooral moeilijk mee dat ik geen afscheid heb kunnen nemen. Heel veel gedachtes had als, had ik hem maar niet buiten gelaten enz. De andere katjes mogen pas weer naar buiten als de tuin is afgezet. Ze lijken het gelukkig ook niet echt te missen.
Meid wat verschrikkelijk! Ik heb ooit een kat van 17 moeten laten inslapen, wat een drama.
Wat kun je ze missen he! Sterkte met je verlies. Ik heb trouwens een week later een kat verloren, die is hier op de hoek aangereden, heb er nog steeds veel verdriet om. Maar ook hier lijkt de andere kat het wel prima te vinden, dat hij alle aandacht krijgt. Hij is niet weg te slaan van ons, en wil alleen nog maar naar buiten om te plassen.Mijn kat is ook aangereden, nu bijna drie maanden geleden, heb het er vooral moeilijk mee dat ik geen afscheid heb kunnen nemen. Heel veel gedachtes had als, had ik hem maar niet buiten gelaten enz. De andere katjes mogen pas weer naar buiten als de tuin is afgezet. Ze lijken het gelukkig ook niet echt te missen.