Lieve poes is ziek

Hoi allemaal,



ik moet het even van mij afschrijven. Mijn lieve poes is ziek

6 jaar geleden heb ik mijn poes die toen 10 jaar oud was uit het asiel gehaald. Sindsdien zijn we de dikste vrienden. Ze is altijd bij mij in de buurt als ik thuis ben, het is een grote knuffelkont, ik hou heel veel van haar. Ze heeft me al door een aantal moeilijke tijden heen gesleept.

En nu is ze ziek..



Ze heeft beginnend nierfalen waar ze dieetvoer voor krijgt, daar functioneert ze normaal prima op, maar nu heeft ze anderhalve week geleden een of ander virusje opgelopen, en sindsdien gaat het niet goed. Ik ben dat weekend 3 keer met haar bij de dierenarts geweest, ook 's nachts, omdat ze steeds verder aftakelde. De dierenarts heeft verschillende onderzoeken uitgevoerd en haar een aantal prikken en infuus gegeven, en antibiotica voor thuis. Het infuus heeft ze drie dagen achter elkaar gehad (grote spuiten vocht in haar nekplooi gespoten). Ondertussen at ze niets, en moest ik haar dwangvoeren, wat een ramp was. Ze is een driekleur, en een vrij eigenwijze Het dwangvoeren lukte alleen omdat ze zo zwak was.



Vorige week dinsdag leek ze wat op te knappen, ze kreeg weer interesse in een beetje eten, dus ik was blij!



Maar.. sinds woensdag gaat het weer minder goed, ze heeft er namelijk niesziekte overheen gekregen. Ik heb daar toen andere antibiotica voor gekregen die ze nu al een aantal dagen krijgt, maar het lijkt nog niet beter te gaan. Ze eet hele kleine beetjes natvoer, na lang aandringen, 2 of 3x per dag, het kan nooit genoeg zijn.. Maar het dwangvoeren heb ik op moeten geven, ze bijt de spuit stuk en krabbelt mij helemaal open, duwt het eten eruit met haar tong, en het is een enorm stressvolle gebeurtenis voor het beestje. Die strijd bewaar ik liever voor haar pillen die er in moeten.



Ik weet dat ze oud is, en besef dat haar tijd er misschien wel op zit, maar wat doet het mij pijn! Ze lijdt nu niet, voor zover ik dat kan weten, maar het is wel duidelijk dat ze zich niet helemaal top voelt. De dierenarts vond euthanasie nog geen optie, maar ze zegt wel eerlijk dat poes nu echt moet gaan opknappen en dat ze niet veel dingen meer voor haar kan doen. Ze ligt nu lekker tegen me aan op de bank, af en toe niest ze en haar oogjes zijn waterig. Ze heeft eerder niesziekte gehad, maar toen was ze fit en gezond en was ze er binnen een week bovenop. Nu ben ik bang dat het misschien teveel is voor haar lijfje, omdat ze al dagen slecht at en al zo weinig energiereserves had.



Ik maak me zo'n zorgen. Naast dit alles heeft ze ook nog een hartruisje dat erger wordt, ze heeft het niet getroffen op dit moment.



Ik durf bijna mijn huis niet uit voor meer dan een paar uur omdat ik haar niet alleen wil laten, en zit er ook over na te denken om mijn zeer snel naderende vakantie te annuleren om voor haar te zorgen en voor een eventueel afscheid.



Wat ik met dit topic wil weet ik niet, ik heb heel internet al afgespeurd, bel vaak met de dierenarts en ben daar in anderhalve week al 5x met haar geweest, dus advies heb ik niet echt nodig, maar misschien gewoon een hart onder de riem. Mijn lieve poesje, aan het aftakelen

Bedankt voor de lieve reacties, moest er even een traantje om wegpinken.



Ik ga zaterdag meds, dus er kan voor die tijd nog van alles gebeuren, en ik hoop echt dat ze opknapt. Maar wil het annuleren niet tot het laatste moment uitstellen zodat mijn reisgezelschap evt. nog iets/iemand anders kan regelen (ze is al op de hoogte van de situatie).

Soulcats, ze krijgt nog geen medicatie voor haar nierfalen omdat het daar nog niet erg genoeg voor was (waarden waren licht verhoogd) maar zodra de antibiotica klaar is ga ik daar toch mee beginnen, als extra ondersteuning. Ik heb het namelijk vorige week gekregen (fortekor) en gegeven, maar toen reageerde ze er heel slecht op, dus weer opnieuw proberen als ze beter is. Bedankt voor wat je over de vakantie zegt, dat kan inderdaad altijd nog, helpt me om het even in perspectief te plaatsen!



Louise, ze krijgt inderdaad dat hele lekkere voer, beetje voorgeprakt en een beetje warm gemaakt (oh wat stinkt dat ) maar zelfs daar eet ze maar heeel weinig van. Ik bied ook maar heel weinig aan per keer, ik kan het blijven weggooien.

Pilou, een goede vriend heeft me een aantal keer geholpen, dan ging het iets beter, maar zelfs met z'n tweeën lukt het nu niet meer, ze verzet zich zo hard dat ik bang ben dat haar hart het opgeeft van stress of dat ze iets breekt ofzo. Zolang ze een beetje blijft eten laat ik het erbij.



mater_matuta, ik had een paar dagen terug zalm voor haar gekocht (ben zelf vegetariër, maar alles voor de poes! ), maar zelfs daar moet ze niets van weten terwijl ze het normaal van je brood jat (bij ex-vriend). Maar ik ga morgen nog wel even kijken voor vis of kip, wie weet...



Bedankt voor alle harten onder de riem! Doet me goed!

aliva, inderdaad, continu die afwegingen, wel niet, wel niet.. over alles! Was heel dankbaar als ik even een extra paar ogen had (een goede vriend heeft me een beetje geholpen) want vind het soms in mijn eentje zo lastig om te beoordelen wat nou wel of niet te doen!

En het wrak-zijn herken ik, ik heb weinig energie over voor andere dingen.

Ik hoop dat mijn katje ook zo opknapt als die van jou ze verdient een gelukkig, pijnvrij leven.

meds, je hebt denk ik gelijk, vooral ook na de reactie van soulcats bedenk ik me dat een vakantie altijd nog kan. Ik zou er moeilijk vrede mee kunnen hebben als de kat dood gaat, ik er niet voor haar ben geweest de laatste dagen, en ik ook geen afscheid heb genomen.

Ik voel me enorm schuldig tegenover de vriendin waarmee ik zou gaan, ze was ook vrij teleurgesteld toen ik haar inlichtte, maar misschien moet ik daar maar even niet zo zwaar aan tillen.

Soulcats, ze heeft inderdaad een eetlustopwekkende injectie gekregen, 2x zelfs, ze heeft ook eetlustopwekkende pilletjes, maar als ik die er al in krijg helpt het amper. Ze heeft de antibiotica voor de niesziekte nu sinds afgelopen donderdag, dus hoop dat het een dezer dagen aan gaat slaan.



Ik begrijp inderdaad ook goed dat vriendin teleurgesteld is, ik heb de neiging om daar mijn keuze op te baseren, maar eigenlijk voelt dat niet goed.