Thuis
alle pijlers
Nog meer burenproblemen...
donderdag 11 juli 2013 om 18:46
Soms is het moeilijk om te beoordelen wat wel of geen overlast is. Mijn buren leggen hun veel (en heel hard) huilende kind van 14 maanden de hele dag in de tuin, en ik probeer te werken en word er gek van. Wij (zij dus ook) wonen heel klein en heel gehorig, dus ik zit er pal bovenop.
Kan ik daar nou wat van zeggen? Ik realiseer me best dat de ouders (die beiden thuis zijn) het zelf ook heel vervelend vinden dat die kleine zo huilt, maar moet dat per se de hele dag buiten? Eerlijkheidshalve: ik heb zelf geen kinderen, en ik word ontzettend afgeleid door dat lawaai. Ik doe al mijn deuren dicht, maar dat geluid scheurt overal doorheen.
Ik aarzel om er wat van te zeggen, omdat het hier in Nederland maar een paar dagen per jaar mooi weer is, dus voel ik me zo'n zeikerd. Maar ik zit met een krappe deadline en word zo'n beetje wanhopig van de toestand.
Mijn vraag: kan ik mijn buren vragen hun kind ook eens een paar uurtjes binnen te stallen, of is dat asociaal?
Kan ik daar nou wat van zeggen? Ik realiseer me best dat de ouders (die beiden thuis zijn) het zelf ook heel vervelend vinden dat die kleine zo huilt, maar moet dat per se de hele dag buiten? Eerlijkheidshalve: ik heb zelf geen kinderen, en ik word ontzettend afgeleid door dat lawaai. Ik doe al mijn deuren dicht, maar dat geluid scheurt overal doorheen.
Ik aarzel om er wat van te zeggen, omdat het hier in Nederland maar een paar dagen per jaar mooi weer is, dus voel ik me zo'n zeikerd. Maar ik zit met een krappe deadline en word zo'n beetje wanhopig van de toestand.
Mijn vraag: kan ik mijn buren vragen hun kind ook eens een paar uurtjes binnen te stallen, of is dat asociaal?
donderdag 11 juli 2013 om 20:14
quote:blueeyes*3 schreef op 11 juli 2013 @ 19:11:
Ik denk wel dat je het kan vragen... Of eerder, zo'n subtiele hint geven als in 'ja, de huizen zijn wel wat gehorig he, wat fijn dat jullie het kamertje van X in het souterrain hebben kunnen maken, daar heeft hij het vast rustig. Hoe het met mijn werk gaat? Nou, ik zit een beetje krap in de tijd, ik heb een deadline over zoveel tijd...' En als dat niet werkt, gewoon uitleggen dat je snapt dat ze graag met hun kindje buiten zijn, maar dat jij echt met die deadline zit en dus graag iedere dag een paar uurtjes zou werken. Dus of ze hem voor zijn slaapje alsjeblieft naar binnen willen brengen? Desnoods kook jij na je deadline een keer, als dank, of je nodigt ze uit om een avondje in jouw tuin te komen borrelen ofzo.Dan kan hij wel buiten blijven. Heerlijk rustig, een slapend kind
Ik denk wel dat je het kan vragen... Of eerder, zo'n subtiele hint geven als in 'ja, de huizen zijn wel wat gehorig he, wat fijn dat jullie het kamertje van X in het souterrain hebben kunnen maken, daar heeft hij het vast rustig. Hoe het met mijn werk gaat? Nou, ik zit een beetje krap in de tijd, ik heb een deadline over zoveel tijd...' En als dat niet werkt, gewoon uitleggen dat je snapt dat ze graag met hun kindje buiten zijn, maar dat jij echt met die deadline zit en dus graag iedere dag een paar uurtjes zou werken. Dus of ze hem voor zijn slaapje alsjeblieft naar binnen willen brengen? Desnoods kook jij na je deadline een keer, als dank, of je nodigt ze uit om een avondje in jouw tuin te komen borrelen ofzo.Dan kan hij wel buiten blijven. Heerlijk rustig, een slapend kind
donderdag 11 juli 2013 om 20:15
quote:sri schreef op 11 juli 2013 @ 20:02:
[...]
Dat is jouw invulling van mijn 'hoofd'. Ik vind helemaal niet dat het kind binnen 'hoort'.
Ik vraag mij af of ik de ouders de onrust mag aandoen om het probleem bespreekbaar te maken en naar een oplossing te zoeken, of dat ik het moet laten rusten. De rest is jouw invulling.Je schrijft dat je een deadline hebt en dat je je ergert aan het poelepoele van ouders en visite en het circus er omheen. Dus de frustratie zit volgens mij behoorlijk in jouw hoofd ja.
Ik snap nog steeds niet waarom oordoppen geen oplossing zijn. Of zelf een ander plekje in je eigen huis zoeken.
Realiseer je dat als dit kindje groter wordt de overlast misschien nog erger wordt. Sommige gehandicapte kinderen huilen gewoon heel veel.
[...]
Dat is jouw invulling van mijn 'hoofd'. Ik vind helemaal niet dat het kind binnen 'hoort'.
Ik vraag mij af of ik de ouders de onrust mag aandoen om het probleem bespreekbaar te maken en naar een oplossing te zoeken, of dat ik het moet laten rusten. De rest is jouw invulling.Je schrijft dat je een deadline hebt en dat je je ergert aan het poelepoele van ouders en visite en het circus er omheen. Dus de frustratie zit volgens mij behoorlijk in jouw hoofd ja.
Ik snap nog steeds niet waarom oordoppen geen oplossing zijn. Of zelf een ander plekje in je eigen huis zoeken.
Realiseer je dat als dit kindje groter wordt de overlast misschien nog erger wordt. Sommige gehandicapte kinderen huilen gewoon heel veel.
donderdag 11 juli 2013 om 20:37
quote:iones schreef op 11 juli 2013 @ 20:15:
Een hond lenen die de hele dag gaat zitten blaffen.
"daar kun je immers ook niets aan doen".
Eens kijken hoe ze dan reageren.
Ja maar, Iones, dan wordt het helemaal een pandemonium . Ik ben dol op honden, maar op die manier kan ik helemaal niet meer werken.
Single-lady, ik heb het idee dat je me met alle geweld verkeerd wilt begrijpen. Ik had het over het keihard poelepoele van de buren. Wat ze verder tegen minibuur zeggen moeten ze zelf weten.
Wat de komende jaren betreft: ik ben op zoek naar een ander huis. Dat vind ik heel jammer, want ik heb hier altijd heel lekker gewoond, maar deze situatie gaat voorlopig niet veranderen. Daar trek ik mijn conclusies uit. Helaas heb ik daar nu nog even niks aan.
En oh ja, oordoppen: ik heb niet erg veel zin in om de drie dagen oorontsteking. Ik kan niet tegen oorvullers.
Een hond lenen die de hele dag gaat zitten blaffen.
"daar kun je immers ook niets aan doen".
Eens kijken hoe ze dan reageren.
Ja maar, Iones, dan wordt het helemaal een pandemonium . Ik ben dol op honden, maar op die manier kan ik helemaal niet meer werken.
Single-lady, ik heb het idee dat je me met alle geweld verkeerd wilt begrijpen. Ik had het over het keihard poelepoele van de buren. Wat ze verder tegen minibuur zeggen moeten ze zelf weten.
Wat de komende jaren betreft: ik ben op zoek naar een ander huis. Dat vind ik heel jammer, want ik heb hier altijd heel lekker gewoond, maar deze situatie gaat voorlopig niet veranderen. Daar trek ik mijn conclusies uit. Helaas heb ik daar nu nog even niks aan.
En oh ja, oordoppen: ik heb niet erg veel zin in om de drie dagen oorontsteking. Ik kan niet tegen oorvullers.
donderdag 11 juli 2013 om 20:48
Dit is hun huis. Ze leven met hun kind in dat huis, een kind met een (zoals ik je begrijp) beperking.
Ook deze kinderen moeten naar buiten, net zoals alle andere kindjes, al helemaal met dit weer.
Zoals ik je begrijp heb je vooral last van leefgeluiden die er nu eenmaal zijn met kleine kinderen.
Je kunt gaan vragen wanneer de slaaptijd van het kind is zodat je je daar iets meer op kunt instellen qua werken maar bedenk je vooral dat dit geen heilige regel is. Al helemaal niet met deze leeftijd en met dit weer.
Persoonlijk denk ik dat jij gewoon geen goede omgeving hebt om thuis te werken en dat de enige oplossing de oordoppen is. Of een betere werkplek opzoeken.
Maar je kunt niet verwachten dat mensen hun 'koeliekoelie' gedrag vreselijk veel aanpassen, dat hoort nu eenmaal bij een gezin
Ook deze kinderen moeten naar buiten, net zoals alle andere kindjes, al helemaal met dit weer.
Zoals ik je begrijp heb je vooral last van leefgeluiden die er nu eenmaal zijn met kleine kinderen.
Je kunt gaan vragen wanneer de slaaptijd van het kind is zodat je je daar iets meer op kunt instellen qua werken maar bedenk je vooral dat dit geen heilige regel is. Al helemaal niet met deze leeftijd en met dit weer.
Persoonlijk denk ik dat jij gewoon geen goede omgeving hebt om thuis te werken en dat de enige oplossing de oordoppen is. Of een betere werkplek opzoeken.
Maar je kunt niet verwachten dat mensen hun 'koeliekoelie' gedrag vreselijk veel aanpassen, dat hoort nu eenmaal bij een gezin
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
donderdag 11 juli 2013 om 20:52
quote:single-lady schreef op 11 juli 2013 @ 20:15:
[...]
Je schrijft dat je een deadline hebt en dat je je ergert aan het poelepoele van ouders en visite en het circus er omheen. Dus de frustratie zit volgens mij behoorlijk in jouw hoofd ja.
Ik snap nog steeds niet waarom oordoppen geen oplossing zijn. Of zelf een ander plekje in je eigen huis zoeken.
Realiseer je dat als dit kindje groter wordt de overlast misschien nog erger wordt. Sommige gehandicapte kinderen huilen gewoon heel veel.
Jeetje Single-Lady, wat lees jij 'tussen de regels' door, wat ik echt niet zie?
Als je in je eigen huis oordoppen in moet doen of maar op 1 plek kan gaan zitten omdat je 'last' van de buren hebt, lijkt me dat behoorlijk vervelend.
Waarom zou SRI zich ZO hard aanpassen en waarom de buren absoluut niet, want dat is wat jij suggereert...
En dat het kindje gehandicapt is en veel huilt en het nog waarschijnlijk nog erger gaat worden is natuurlijk vreselijk, maar ik vind het ook heel vervelend dat Sri moet gaan verhuizen daardoor. Aanpassing kan van 2 kanten komen.
Sri; ik zou je twijfels en kanttekeningen toch in een gesprek uiten. Wat de buren daar verder mee doen, heb je niet in de hand, maar ik vind dat je het zeker moet/kan aankaarten!
[...]
Je schrijft dat je een deadline hebt en dat je je ergert aan het poelepoele van ouders en visite en het circus er omheen. Dus de frustratie zit volgens mij behoorlijk in jouw hoofd ja.
Ik snap nog steeds niet waarom oordoppen geen oplossing zijn. Of zelf een ander plekje in je eigen huis zoeken.
Realiseer je dat als dit kindje groter wordt de overlast misschien nog erger wordt. Sommige gehandicapte kinderen huilen gewoon heel veel.
Jeetje Single-Lady, wat lees jij 'tussen de regels' door, wat ik echt niet zie?
Als je in je eigen huis oordoppen in moet doen of maar op 1 plek kan gaan zitten omdat je 'last' van de buren hebt, lijkt me dat behoorlijk vervelend.
Waarom zou SRI zich ZO hard aanpassen en waarom de buren absoluut niet, want dat is wat jij suggereert...
En dat het kindje gehandicapt is en veel huilt en het nog waarschijnlijk nog erger gaat worden is natuurlijk vreselijk, maar ik vind het ook heel vervelend dat Sri moet gaan verhuizen daardoor. Aanpassing kan van 2 kanten komen.
Sri; ik zou je twijfels en kanttekeningen toch in een gesprek uiten. Wat de buren daar verder mee doen, heb je niet in de hand, maar ik vind dat je het zeker moet/kan aankaarten!
donderdag 11 juli 2013 om 20:53
donderdag 11 juli 2013 om 20:54
quote:saaaaar81 schreef op 11 juli 2013 @ 20:48:
Dit is hun huis. Ze leven met hun kind in dat huis, een kind met een (zoals ik je begrijp) beperking.
Ook deze kinderen moeten naar buiten, net zoals alle andere kindjes, al helemaal met dit weer.
Zoals ik je begrijp heb je vooral last van leefgeluiden die er nu eenmaal zijn met kleine kinderen.
Je kunt gaan vragen wanneer de slaaptijd van het kind is zodat je je daar iets meer op kunt instellen qua werken maar bedenk je vooral dat dit geen heilige regel is. Al helemaal niet met deze leeftijd en met dit weer.
Persoonlijk denk ik dat jij gewoon geen goede omgeving hebt om thuis te werken en dat de enige oplossing de oordoppen is. Of een betere werkplek opzoeken.
Maar je kunt niet verwachten dat mensen hun 'koeliekoelie' gedrag vreselijk veel aanpassen, dat hoort nu eenmaal bij een gezin
Daarom ben ik dus voorzichtig op zoek naar een ander huis. Maar ik vroeg me af of ik mijn buren mag lastigvallen over een oplossing voor nu, aangezien ik niet denk op zeer korte termijn iets anders te vinden.
Nogmaals, mijn dilemma is: kan ik ze vragen mee te denken over een oplossing op korte termijn, of is dat aso? Het probleem op lange termijn los ik zelf wel op.
Dit is hun huis. Ze leven met hun kind in dat huis, een kind met een (zoals ik je begrijp) beperking.
Ook deze kinderen moeten naar buiten, net zoals alle andere kindjes, al helemaal met dit weer.
Zoals ik je begrijp heb je vooral last van leefgeluiden die er nu eenmaal zijn met kleine kinderen.
Je kunt gaan vragen wanneer de slaaptijd van het kind is zodat je je daar iets meer op kunt instellen qua werken maar bedenk je vooral dat dit geen heilige regel is. Al helemaal niet met deze leeftijd en met dit weer.
Persoonlijk denk ik dat jij gewoon geen goede omgeving hebt om thuis te werken en dat de enige oplossing de oordoppen is. Of een betere werkplek opzoeken.
Maar je kunt niet verwachten dat mensen hun 'koeliekoelie' gedrag vreselijk veel aanpassen, dat hoort nu eenmaal bij een gezin
Daarom ben ik dus voorzichtig op zoek naar een ander huis. Maar ik vroeg me af of ik mijn buren mag lastigvallen over een oplossing voor nu, aangezien ik niet denk op zeer korte termijn iets anders te vinden.
Nogmaals, mijn dilemma is: kan ik ze vragen mee te denken over een oplossing op korte termijn, of is dat aso? Het probleem op lange termijn los ik zelf wel op.
donderdag 11 juli 2013 om 20:58
Ja maar Saaaaar, het is ook Sri's huis. Sri leeft in dat huis, en werkt ook in dat huis. Dat moet toch ook gewoon kunnen?
Ik denk dat het bespreken met je buren toch een optie is Sri. Ik woon ook in een gehorig vrij klein huisje. Mijn buren hebben 3 jonge kinderen waarvan 1 met een stoornis, en die hebben juist graag dat wij aangeven wanneer we overlast ervaren. Dat is tot nu toe nog niet het geval geweest (ja regelmatig geschreeuw en gehuil buiten maar voor ons niet storend), maar de overburen hebben bijvoorbeeld al wel geklaagd.
Ik denk dat het bespreken met je buren toch een optie is Sri. Ik woon ook in een gehorig vrij klein huisje. Mijn buren hebben 3 jonge kinderen waarvan 1 met een stoornis, en die hebben juist graag dat wij aangeven wanneer we overlast ervaren. Dat is tot nu toe nog niet het geval geweest (ja regelmatig geschreeuw en gehuil buiten maar voor ons niet storend), maar de overburen hebben bijvoorbeeld al wel geklaagd.
donderdag 11 juli 2013 om 20:58
quote:sri schreef op 11 juli 2013 @ 20:54:
[...]
Daarom ben ik dus voorzichtig op zoek naar een ander huis. Maar ik vroeg me af of ik mijn buren mag lastigvallen over een oplossing voor nu, aangezien ik niet denk op zeer korte termijn iets anders te vinden.
Nogmaals, mijn dilemma is: kan ik ze vragen mee te denken over een oplossing op korte termijn, of is dat aso? Het probleem op lange termijn los ik zelf wel op.
Wanneer het om mijn kind zou gaan zou ik me niet kunnen voorstellen hoe ik je zou kunnen helpen.
Kinderen huilen nu eenmaal, en op deze leeftijd soms zelfs best vaak.
Wat denk je zelf waar een verbetering zou kunnen zitten? Gooi eens een concreet idee op tafel, dan kunnen wij je vertellen of het een reeel iets is.
[...]
Daarom ben ik dus voorzichtig op zoek naar een ander huis. Maar ik vroeg me af of ik mijn buren mag lastigvallen over een oplossing voor nu, aangezien ik niet denk op zeer korte termijn iets anders te vinden.
Nogmaals, mijn dilemma is: kan ik ze vragen mee te denken over een oplossing op korte termijn, of is dat aso? Het probleem op lange termijn los ik zelf wel op.
Wanneer het om mijn kind zou gaan zou ik me niet kunnen voorstellen hoe ik je zou kunnen helpen.
Kinderen huilen nu eenmaal, en op deze leeftijd soms zelfs best vaak.
Wat denk je zelf waar een verbetering zou kunnen zitten? Gooi eens een concreet idee op tafel, dan kunnen wij je vertellen of het een reeel iets is.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
donderdag 11 juli 2013 om 21:01
quote:Magdalan schreef op 11 juli 2013 @ 20:58:
Ja maar Saaaaar, het is ook Sri's huis. Sri leeft in dat huis, en werkt ook in dat huis. Dat moet toch ook gewoon kunnen?
Ik denk dat het bespreken met je buren toch een optie is Sri. Ik woon ook in een gehorig vrij klein huisje. Mijn buren hebben 3 jonge kinderen waarvan 1 met een stoornis, en die hebben juist graag dat wij aangeven wanneer we overlast ervaren. Dat is tot nu toe nog niet het geval geweest (ja regelmatig geschreeuw en gehuil buiten maar voor ons niet storend), maar de overburen hebben bijvoorbeeld al wel geklaagd.Ik heb ook 3 jonge kinderen en idd gehuil en geschreeuw hoort er wel bij. Natuurlijk corrigeren wij ze en weten ze dt ze niet mogen schreeuwen. Met name wanneer ze moe zijn beginnen ze met overlast geven Maar dan halen we ze ook naar binnen omdat het overduidelijk bedtijd is. Maar bij gewone leefgeluiden kun je helaas niet veel doen. Het hoort bij het wonen.
Ja maar Saaaaar, het is ook Sri's huis. Sri leeft in dat huis, en werkt ook in dat huis. Dat moet toch ook gewoon kunnen?
Ik denk dat het bespreken met je buren toch een optie is Sri. Ik woon ook in een gehorig vrij klein huisje. Mijn buren hebben 3 jonge kinderen waarvan 1 met een stoornis, en die hebben juist graag dat wij aangeven wanneer we overlast ervaren. Dat is tot nu toe nog niet het geval geweest (ja regelmatig geschreeuw en gehuil buiten maar voor ons niet storend), maar de overburen hebben bijvoorbeeld al wel geklaagd.Ik heb ook 3 jonge kinderen en idd gehuil en geschreeuw hoort er wel bij. Natuurlijk corrigeren wij ze en weten ze dt ze niet mogen schreeuwen. Met name wanneer ze moe zijn beginnen ze met overlast geven Maar dan halen we ze ook naar binnen omdat het overduidelijk bedtijd is. Maar bij gewone leefgeluiden kun je helaas niet veel doen. Het hoort bij het wonen.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
donderdag 11 juli 2013 om 21:01
quote:tzippa2 schreef op 11 juli 2013 @ 20:52:
[...]
Jeetje Single-Lady, wat lees jij 'tussen de regels' door, wat ik echt niet zie?
Als je in je eigen huis oordoppen in moet doen of maar op 1 plek kan gaan zitten omdat je 'last' van de buren hebt, lijkt me dat behoorlijk vervelend.
Waarom zou SRI zich ZO hard aanpassen en waarom de buren absoluut niet, want dat is wat jij suggereert...
En dat het kindje gehandicapt is en veel huilt en het nog waarschijnlijk nog erger gaat worden is natuurlijk vreselijk, maar ik vind het ook heel vervelend dat Sri moet gaan verhuizen daardoor. Aanpassing kan van 2 kanten komen.
Sri; ik zou je twijfels en kanttekeningen toch in een gesprek uiten. Wat de buren daar verder mee doen, heb je niet in de hand, maar ik vind dat je het zeker moet/kan aankaarten!Dank Tzip! Het probleem is dat ik het gevoel heb dat de buren onrustig en ongemakkelijk worden als we het hier over gaan hebben, en dat probeer ik te vermijden. Daarom wilde ik hier eerst weten in hoeverre het not done is om er überhaupt over te beginnen. Ik gun ze zo een fijne zomer met hun kind, maar ik moet helaas óók werken, geschikte ruimte of niet. Ik woon hier al bijna 30 jaar, zij 2 (voor degenen die zich afvragen waarom ik thuis werk in een 'ongeschikte' omgeving).
[...]
Jeetje Single-Lady, wat lees jij 'tussen de regels' door, wat ik echt niet zie?
Als je in je eigen huis oordoppen in moet doen of maar op 1 plek kan gaan zitten omdat je 'last' van de buren hebt, lijkt me dat behoorlijk vervelend.
Waarom zou SRI zich ZO hard aanpassen en waarom de buren absoluut niet, want dat is wat jij suggereert...
En dat het kindje gehandicapt is en veel huilt en het nog waarschijnlijk nog erger gaat worden is natuurlijk vreselijk, maar ik vind het ook heel vervelend dat Sri moet gaan verhuizen daardoor. Aanpassing kan van 2 kanten komen.
Sri; ik zou je twijfels en kanttekeningen toch in een gesprek uiten. Wat de buren daar verder mee doen, heb je niet in de hand, maar ik vind dat je het zeker moet/kan aankaarten!Dank Tzip! Het probleem is dat ik het gevoel heb dat de buren onrustig en ongemakkelijk worden als we het hier over gaan hebben, en dat probeer ik te vermijden. Daarom wilde ik hier eerst weten in hoeverre het not done is om er überhaupt over te beginnen. Ik gun ze zo een fijne zomer met hun kind, maar ik moet helaas óók werken, geschikte ruimte of niet. Ik woon hier al bijna 30 jaar, zij 2 (voor degenen die zich afvragen waarom ik thuis werk in een 'ongeschikte' omgeving).
donderdag 11 juli 2013 om 21:03
Een huilbaby de hele dag in de tuin, ja, daar mag je best iets van zeggen. Grote kans dat ze er niet eens bij stil staan. Dus verzamel moed, bedenk hoe je dit zo tactvol mogelijk kan brengen en probeer samen tot een oplossing te komen.
Een wijs persoon leert meer door het stellen van een domme vraag dan een dom persoon leert van een wijs antwoord.
donderdag 11 juli 2013 om 21:11
donderdag 11 juli 2013 om 21:19
Wat een sneu verhaal, zowel voor jou als voor de buren.
Ik denk dat ik toch maar zou proberen het met de buren op een akkoordje te gooien. Als je je naar de buren net zo invoelend opstelt als hier doe je echt niks verkeerd hoor. Ik zou voorstellen dat ze dat arme kind twee of drie uur per dag in het souterrain neerleggen, en dat jij daarna als het nodig is nog een paar uurtjes in de bieb gaat werken zodat het kind nog even lekker buiten kan liggen.
Ik denk dat ik toch maar zou proberen het met de buren op een akkoordje te gooien. Als je je naar de buren net zo invoelend opstelt als hier doe je echt niks verkeerd hoor. Ik zou voorstellen dat ze dat arme kind twee of drie uur per dag in het souterrain neerleggen, en dat jij daarna als het nodig is nog een paar uurtjes in de bieb gaat werken zodat het kind nog even lekker buiten kan liggen.
donderdag 11 juli 2013 om 21:47
Mijn jongste schatje heeft ook een enorm volume als ze huilt. Nou laat ik haar niet buiten huilen maar de tuindeur staat wel open. Ik vraag mijn buren geregeld of ze last van haar hebben. Tot nu toe niet maar mocht het wel zo zijn dan hoop ik dat ze het aangeven.
Ik zou zeker een gesprek aan gaan met je buren. Eenkind met beperking of niet veel huilen is vervelend. Voor de ouders maar ook voor de omgeving. Het lijkt mij heel normaal om afspraken te maken. Zodat je een paar uurtjes rustig kunt werken. Gewoon doen hoor.
Ik zou zeker een gesprek aan gaan met je buren. Eenkind met beperking of niet veel huilen is vervelend. Voor de ouders maar ook voor de omgeving. Het lijkt mij heel normaal om afspraken te maken. Zodat je een paar uurtjes rustig kunt werken. Gewoon doen hoor.
donderdag 11 juli 2013 om 22:26
quote:tzippa2 schreef op 11 juli 2013 @ 20:52:
[...]
Als je in je eigen huis oordoppen in moet doen of maar op 1 plek kan gaan zitten omdat je 'last' van de buren hebt, lijkt me dat behoorlijk vervelend.
Waarom zou SRI zich ZO hard aanpassen en waarom de buren absoluut niet, want dat is wat jij suggereert...
Ik ben gewoon reëel. Ik woon in een kinderrijke buurt. En in de zomer is er geen plek in huis waar ik de spelende kinderen die hier rondom wonen niet hoor. Heel normaal. En als het warm genoeg is voor badjes in de tuin dan is er nog meer gelach en gegil.
Mijn kinderen zijn inmiddels studenten, maar maakten ook herrie toen ze klein waren. In de zomer hoor je nu eenmaal meer geluiden van je buren dan in de winter.
Mensen hebben muziek aan buiten, gebruiken elektrische apparaten in hun tuin, geven een feestje of een bbq of drie.
De buurjongen wast zijn auto voor de derde keer deze week met de auto radio flink aan.
Kortom, leefgeluiden van mensen om je heen. Net zoals een huilend kind wat naast je woont en uren aan een stuk huilt.
En nee, ik vind niet dat je daarover kunt praten met de buren. Als ze er iets aan konden doen , dan deden ze dat echt wel. Een kind van 14 maanden wat uren en dagen huilt dat is vreselijk voor de ouders.
Dus ik vind dat TO zeurt. En het is not-done om daar over te beginnen. Maar blijkbaar wil je alleen maar lezen wat de medestanders vinden. Succes met de discussie met de buren.
[...]
Als je in je eigen huis oordoppen in moet doen of maar op 1 plek kan gaan zitten omdat je 'last' van de buren hebt, lijkt me dat behoorlijk vervelend.
Waarom zou SRI zich ZO hard aanpassen en waarom de buren absoluut niet, want dat is wat jij suggereert...
Ik ben gewoon reëel. Ik woon in een kinderrijke buurt. En in de zomer is er geen plek in huis waar ik de spelende kinderen die hier rondom wonen niet hoor. Heel normaal. En als het warm genoeg is voor badjes in de tuin dan is er nog meer gelach en gegil.
Mijn kinderen zijn inmiddels studenten, maar maakten ook herrie toen ze klein waren. In de zomer hoor je nu eenmaal meer geluiden van je buren dan in de winter.
Mensen hebben muziek aan buiten, gebruiken elektrische apparaten in hun tuin, geven een feestje of een bbq of drie.
De buurjongen wast zijn auto voor de derde keer deze week met de auto radio flink aan.
Kortom, leefgeluiden van mensen om je heen. Net zoals een huilend kind wat naast je woont en uren aan een stuk huilt.
En nee, ik vind niet dat je daarover kunt praten met de buren. Als ze er iets aan konden doen , dan deden ze dat echt wel. Een kind van 14 maanden wat uren en dagen huilt dat is vreselijk voor de ouders.
Dus ik vind dat TO zeurt. En het is not-done om daar over te beginnen. Maar blijkbaar wil je alleen maar lezen wat de medestanders vinden. Succes met de discussie met de buren.
donderdag 11 juli 2013 om 23:04
Ik zou ook gek worden van een krijsende baby.. Alleen kan je er niet veel aan doen omdat het kindje nog te klein is.. Je kunt ouders later pas aanspreken op het geluid wat hun kinderen produceren.. Gillen en schreeuwen bijvoorbeeld.. Nu moet je door de zure appel heen bijten, die ouders kunnen moeilijk een pleister op de mond van het kind plakken..
donderdag 11 juli 2013 om 23:14
quote:single-lady schreef op 11 juli 2013 @ 22:26:
[...]
Ik ben gewoon reëel. Ik woon in een kinderrijke buurt. En in de zomer is er geen plek in huis waar ik de spelende kinderen die hier rondom wonen niet hoor. Heel normaal. En als het warm genoeg is voor badjes in de tuin dan is er nog meer gelach en gegil.
Mijn kinderen zijn inmiddels studenten, maar maakten ook herrie toen ze klein waren. In de zomer hoor je nu eenmaal meer geluiden van je buren dan in de winter.
Mensen hebben muziek aan buiten, gebruiken elektrische apparaten in hun tuin, geven een feestje of een bbq of drie.
De buurjongen wast zijn auto voor de derde keer deze week met de auto radio flink aan.
Kortom, leefgeluiden van mensen om je heen. Net zoals een huilend kind wat naast je woont en uren aan een stuk huilt.
En nee, ik vind niet dat je daarover kunt praten met de buren.Als ze er iets aan konden doen , dan deden ze dat echt wel. Een kind van 14 maanden wat uren en dagen huilt dat is vreselijk voor de ouders.
Dus ik vind dat TO zeurt. En het is not-done om daar over te beginnen. Maar blijkbaar wil je alleen maar lezen wat de medestanders vinden. Succes met de discussie met de buren.
Ze kunnen er wel iets aan doen: ze zouden de kleine voor een uurtje of twee ook binnen kunnen leggen, dat zou het volume waarschijnlijk al naar beneden halen.
[...]
Ik ben gewoon reëel. Ik woon in een kinderrijke buurt. En in de zomer is er geen plek in huis waar ik de spelende kinderen die hier rondom wonen niet hoor. Heel normaal. En als het warm genoeg is voor badjes in de tuin dan is er nog meer gelach en gegil.
Mijn kinderen zijn inmiddels studenten, maar maakten ook herrie toen ze klein waren. In de zomer hoor je nu eenmaal meer geluiden van je buren dan in de winter.
Mensen hebben muziek aan buiten, gebruiken elektrische apparaten in hun tuin, geven een feestje of een bbq of drie.
De buurjongen wast zijn auto voor de derde keer deze week met de auto radio flink aan.
Kortom, leefgeluiden van mensen om je heen. Net zoals een huilend kind wat naast je woont en uren aan een stuk huilt.
En nee, ik vind niet dat je daarover kunt praten met de buren.Als ze er iets aan konden doen , dan deden ze dat echt wel. Een kind van 14 maanden wat uren en dagen huilt dat is vreselijk voor de ouders.
Dus ik vind dat TO zeurt. En het is not-done om daar over te beginnen. Maar blijkbaar wil je alleen maar lezen wat de medestanders vinden. Succes met de discussie met de buren.
Ze kunnen er wel iets aan doen: ze zouden de kleine voor een uurtje of twee ook binnen kunnen leggen, dat zou het volume waarschijnlijk al naar beneden halen.
donderdag 11 juli 2013 om 23:21
quote:Louise70 schreef op 11 juli 2013 @ 23:04:
Ik zou ook gek worden van een krijsende baby.. Alleen kan je er niet veel aan doen omdat het kindje nog te klein is.. Je kunt ouders later pas aanspreken op het geluid wat hun kinderen produceren.. Gillen en schreeuwen bijvoorbeeld.. Nu moet je door de zure appel heen bijten, die ouders kunnen moeilijk een pleister op de mond van het kind plakken..Dat ze het kind niet kunnen laten stoppen met huilen is duidelijk, maar de plaats waar het kind huilt kunnen zij wel veranderen. Dus kunnen de ouders wel iets doen om de overlast te verminderen, zodra ze weten dat er iemand overlast ondervind. Ik zou dus zeker eens een gesprekken met de buren aangaan.
Ik zou ook gek worden van een krijsende baby.. Alleen kan je er niet veel aan doen omdat het kindje nog te klein is.. Je kunt ouders later pas aanspreken op het geluid wat hun kinderen produceren.. Gillen en schreeuwen bijvoorbeeld.. Nu moet je door de zure appel heen bijten, die ouders kunnen moeilijk een pleister op de mond van het kind plakken..Dat ze het kind niet kunnen laten stoppen met huilen is duidelijk, maar de plaats waar het kind huilt kunnen zij wel veranderen. Dus kunnen de ouders wel iets doen om de overlast te verminderen, zodra ze weten dat er iemand overlast ondervind. Ik zou dus zeker eens een gesprekken met de buren aangaan.
vrijdag 12 juli 2013 om 00:00