Thuis
alle pijlers
Spijt van je hond
zondag 3 juli 2016 om 21:13
Hallo, al een tijd denk ik na over een nieuw gezinslid: een hond. Zelf ben ik niet opgevoed met huisdieren. Ik zie wel hoeveel liefde het kan brengen in een gezin. Ik heb me goed ingelezen en weet dat het opvoeden van een pup veel energie kost en het niet zomaar een leuk iets is wat je koopt. Nu wil ik tips of ervaringen. Is het je bevallen? Vond je het tegenvallen? Is het het beste wat je is overkomen? Ik ben benieuwd.
zondag 3 juli 2016 om 22:05
Ik heb zeker geen spijt, ben helemaal gek op haar maar soms vond ik het wel lastig toen ik single werd en in m'n eentje voor haar moest zorgen, of nouja lastig misschien niet, maar toch met afspraken altijd op tijd terug zijn want ze moet eten, ze moet uitgelaten worden etc maar goed dat weet je van te voren als je een hond hebt.
Ze is ook blind geworden sinds haar 2e dus ik heb toch nog net iets meer zorg voor haar.
Maar zou haar voor geen goud willen missen.
Ze is ook blind geworden sinds haar 2e dus ik heb toch nog net iets meer zorg voor haar.
Maar zou haar voor geen goud willen missen.
.
zondag 3 juli 2016 om 22:07
Ik heb geen spijt van onze keuze maar we hebben van te voren inderdaad er goed over nagedacht. Omdat we allebei veel uren werken en dus veel weg zijn (hoewel ik deels vanuit huis werk) hebben we van te voren ons al verdiept in hondenopvang. Het is ergens heel decadent natuurlijk om je hond naar een opvang te brengen maar het is wel heel handig. Uitlaat service kan natuurlijk ook. Wij hebben een informeel opvangadres gevonden waar ze meerdere honden opvangen. Onze honden gaan drie dagen per week naar de opvang. De overige twee dagen werk ik meestal vanuit huis. Heel soms zijn ze een dag alleen thuis maar dat is gelukkig niet te vaak.
Ook in de vakantie kunnen ze in pension bij de opvang voor 1 dag, voor 1 week of voor langer. Toen de infrastructuur geregeld was zijn we pas aan de honden begonnen. Zonder die opvang (en de mogelijkheid er voor te betalen) zouden we er nooit aan zijn begonnen. Bovendien zijn we hier in huis met drie volwassenen (mijn schoonzusje woont hier ook en zij wilde ook echt graag een hond)
Mijn man wandelt elke ochtend met de honden. Daarna gaan ze naar de opvang waar ze vrij kunnen spelen. 's avonds wandelen we er dan nog 1 a 2 keer mee. Onze oudste kinderen zijn oud genoeg om ook af en toe met de honden te wandelen.
Dagjes uit nemen we ze regelmatig mee dus dan moeten we ook hondvriendelijke activiteiten verzinnen.
Het is veel werk maar het is ook erg leuk. Ik geniet enorm van de honden, van de interactie tussen de honden, van de interactie tussen de honden en kinderen, ik vind het meestal helemaal niet vervelend om met ze te wandelen. Maar ik hoef dus niet elke dag 4x zelf met ze te wandelen (ze komen er wel 4x uit) en dat scheelt ook wel.
Maar ze zijn echt ontzettend leuk en lief en het is ook echt heel leuk.
Dus nee, geen spijt maar weet wel waar je aan begint qua tijd en qua geld.
Ook in de vakantie kunnen ze in pension bij de opvang voor 1 dag, voor 1 week of voor langer. Toen de infrastructuur geregeld was zijn we pas aan de honden begonnen. Zonder die opvang (en de mogelijkheid er voor te betalen) zouden we er nooit aan zijn begonnen. Bovendien zijn we hier in huis met drie volwassenen (mijn schoonzusje woont hier ook en zij wilde ook echt graag een hond)
Mijn man wandelt elke ochtend met de honden. Daarna gaan ze naar de opvang waar ze vrij kunnen spelen. 's avonds wandelen we er dan nog 1 a 2 keer mee. Onze oudste kinderen zijn oud genoeg om ook af en toe met de honden te wandelen.
Dagjes uit nemen we ze regelmatig mee dus dan moeten we ook hondvriendelijke activiteiten verzinnen.
Het is veel werk maar het is ook erg leuk. Ik geniet enorm van de honden, van de interactie tussen de honden, van de interactie tussen de honden en kinderen, ik vind het meestal helemaal niet vervelend om met ze te wandelen. Maar ik hoef dus niet elke dag 4x zelf met ze te wandelen (ze komen er wel 4x uit) en dat scheelt ook wel.
Maar ze zijn echt ontzettend leuk en lief en het is ook echt heel leuk.
Dus nee, geen spijt maar weet wel waar je aan begint qua tijd en qua geld.
zondag 3 juli 2016 om 22:10
En verdiep je van te voren ook goed in het ras. Als je bijvoorbeeld gebruik wil maken van een uitlaatservice kan je beter kiezen voor een ras wat bekend staat om vriendelijkheid tegen andere honden dan een ras wat gemiddeld meer hond agressie vertoont. Je kan niet alles voorkomen maar raskenmerken kunnen wel wat zeggen. Ga dus niet perse voor het ras wat je in eerste instantie het meest aanspreekt maar ook wat goed bij je situatie past.
Of kies voor een al volwassen asielhond waarbij al bekend is hoe en wat.
Of kies voor een al volwassen asielhond waarbij al bekend is hoe en wat.
zondag 3 juli 2016 om 22:19
quote:-NummerZoveel- schreef op 03 juli 2016 @ 21:27:
Ik heb geen seconde spijt gehad, maar ik ben in de puppy- en vooral ook in pubertijd wel regelmatig de wanhoop nabij geweest. Maar toen hield ik al zoveel van dat beestje (en hij van mij), dat het ook altijd zo weer over was. Het wandelen vind ik echt nooit vervelend, ook niet als ik moe ben of wanneer het regent. Dat ik niet meer hele dag weg kan, vind ik ook geen punt, want ik ben liever bij hem. Het enige wat ik misschien heb onderschat is hoe verknocht ik zelf aan hem ben geraakt, en hoe naar ik het vind als ik het even zonder hem moet stellen (bijv als ik op zakenreis moet).
Beestje....
Ik heb geen seconde spijt gehad, maar ik ben in de puppy- en vooral ook in pubertijd wel regelmatig de wanhoop nabij geweest. Maar toen hield ik al zoveel van dat beestje (en hij van mij), dat het ook altijd zo weer over was. Het wandelen vind ik echt nooit vervelend, ook niet als ik moe ben of wanneer het regent. Dat ik niet meer hele dag weg kan, vind ik ook geen punt, want ik ben liever bij hem. Het enige wat ik misschien heb onderschat is hoe verknocht ik zelf aan hem ben geraakt, en hoe naar ik het vind als ik het even zonder hem moet stellen (bijv als ik op zakenreis moet).
Beestje....
zondag 3 juli 2016 om 22:22
Nadelen
Vier keer per dag flinke wandeling om uit te laten
Met de poepzakjes klooien en commentaar horen van andere mensen met jakkes etc.
Haren en kwijl in huis op de vloer, tegen de meubels, kwijl tegen je kleding.
Muffe hondengeur in huis.
Hond niet lief tegen andere dieren of kinderen.
Hond springt overal op, je bank etc.
Hond kwijlt bedelt tijdens het eten
Hond laat vieze scheten
Allergie
Hond blijft blaffen
Gebonden aan huis
Kosten indien bepaalde voeding, arts
Voordelen
Band met je huisdier
Structuur in je dag
Gezelligheid
Bescherming
Spelen
Lekker erop uit
Genoeg beweging
Aanspraak met uitlaten
Verzorgen
Zo hier ff lijst met voor en nadelen
Vier keer per dag flinke wandeling om uit te laten
Met de poepzakjes klooien en commentaar horen van andere mensen met jakkes etc.
Haren en kwijl in huis op de vloer, tegen de meubels, kwijl tegen je kleding.
Muffe hondengeur in huis.
Hond niet lief tegen andere dieren of kinderen.
Hond springt overal op, je bank etc.
Hond kwijlt bedelt tijdens het eten
Hond laat vieze scheten
Allergie
Hond blijft blaffen
Gebonden aan huis
Kosten indien bepaalde voeding, arts
Voordelen
Band met je huisdier
Structuur in je dag
Gezelligheid
Bescherming
Spelen
Lekker erop uit
Genoeg beweging
Aanspraak met uitlaten
Verzorgen
Zo hier ff lijst met voor en nadelen
Of course i talk to myself. Sometimes i need expert advice.
zondag 3 juli 2016 om 22:29
quote:blackberry1980 schreef op 03 juli 2016 @ 21:27:
Een kat is geen optie?
Dat wou ik ook vragen.
Katten zijn wat minder arbeidsintensief, er is minder aan op te voeden (zijn sowieso onopvoedbaar ) en je bent minder aan huis gebonden qua vakanties als je iemand vindt die dagelijks wil langskomen.
En ze zijn geweldig; ik was nooit een kattenmens maar mijn tweetal zijn echt mijn oogappels en entertainers
Een kat is geen optie?
Dat wou ik ook vragen.
Katten zijn wat minder arbeidsintensief, er is minder aan op te voeden (zijn sowieso onopvoedbaar ) en je bent minder aan huis gebonden qua vakanties als je iemand vindt die dagelijks wil langskomen.
En ze zijn geweldig; ik was nooit een kattenmens maar mijn tweetal zijn echt mijn oogappels en entertainers
zondag 3 juli 2016 om 22:33
quote:tsjatsjietsjie schreef op 03 juli 2016 @ 22:22:
Nadelen
Vier keer per dag flinke wandeling om uit te laten
Met de poepzakjes klooien en commentaar horen van andere mensen met jakkes etc.
Haren en kwijl in huis op de vloer, tegen de meubels, kwijl tegen je kleding.
Muffe hondengeur in huis.
Hond niet lief tegen andere dieren of kinderen.
Hond springt overal op, je bank etc.
Hond kwijlt bedelt tijdens het eten
Hond laat vieze scheten
Allergie
Hond blijft blaffen
Gebonden aan huis
Kosten indien bepaalde voeding, arts
Voordelen
Band met je huisdier
Structuur in je dag
Gezelligheid
Bescherming
Spelen
Lekker erop uit
Genoeg beweging
Aanspraak met uitlaten
Verzorgen
Zo hier ff lijst met voor en nadelenRaar vind ik dat altijd, die commentaren op de poepzakjes.
Nadelen
Vier keer per dag flinke wandeling om uit te laten
Met de poepzakjes klooien en commentaar horen van andere mensen met jakkes etc.
Haren en kwijl in huis op de vloer, tegen de meubels, kwijl tegen je kleding.
Muffe hondengeur in huis.
Hond niet lief tegen andere dieren of kinderen.
Hond springt overal op, je bank etc.
Hond kwijlt bedelt tijdens het eten
Hond laat vieze scheten
Allergie
Hond blijft blaffen
Gebonden aan huis
Kosten indien bepaalde voeding, arts
Voordelen
Band met je huisdier
Structuur in je dag
Gezelligheid
Bescherming
Spelen
Lekker erop uit
Genoeg beweging
Aanspraak met uitlaten
Verzorgen
Zo hier ff lijst met voor en nadelenRaar vind ik dat altijd, die commentaren op de poepzakjes.
zondag 3 juli 2016 om 22:35
Wij hebben er jaren over nagedacht voordat we een hond in ons gezin verwelkomt hebben.
Heel lang getwijfeld of dat te combineren viel met jonge kids en werk.
Nu zijn de kinderen op een schoolleeftijd en hebben we eindelijk de knoop doorgehakt.
En wat is het leuk!!
Ja ik moest er even aan wennen dat ik er in het begin tig keer met hem uit moest. En ja, lastig dat hij niet alle voeding kan verdragen, dat is nog best een puzzel.
En inderdaad moet je wat regelen als je een dag moet werken of een dagje weggaat.
Maar gelukkig waren we ons daar van tevoren al van bewust, en hadden we voor veel dingen al oplossingen, en de rest ontdekken we gaandeweg.
We hebben de tijd, de middelen en de liefde om hem hier groot te brengen en een goed leven te bieden.
Absoluut geen spijt, het is echt een verrijking voor ons gezin en zowel ik, man en kinderen zijn er dol op.
Wel heel goed gekeken naar welk ras bij ons paste.
Denk goed na waar je aan begint, maar als je dat gedaan hebt en he gaat ervoor weet ik zeker dat je er geen spijt van zult hebben.
Heel lang getwijfeld of dat te combineren viel met jonge kids en werk.
Nu zijn de kinderen op een schoolleeftijd en hebben we eindelijk de knoop doorgehakt.
En wat is het leuk!!
Ja ik moest er even aan wennen dat ik er in het begin tig keer met hem uit moest. En ja, lastig dat hij niet alle voeding kan verdragen, dat is nog best een puzzel.
En inderdaad moet je wat regelen als je een dag moet werken of een dagje weggaat.
Maar gelukkig waren we ons daar van tevoren al van bewust, en hadden we voor veel dingen al oplossingen, en de rest ontdekken we gaandeweg.
We hebben de tijd, de middelen en de liefde om hem hier groot te brengen en een goed leven te bieden.
Absoluut geen spijt, het is echt een verrijking voor ons gezin en zowel ik, man en kinderen zijn er dol op.
Wel heel goed gekeken naar welk ras bij ons paste.
Denk goed na waar je aan begint, maar als je dat gedaan hebt en he gaat ervoor weet ik zeker dat je er geen spijt van zult hebben.
Niks moet, Niksen mag
zondag 3 juli 2016 om 22:40
zondag 3 juli 2016 om 22:45
quote:florabel80 schreef op 03 juli 2016 @ 22:05:
[...]
Herkenbaar! Hier geen spijt, maar in alle drukte van ons leven met 2 kleintjes krijgt de hond niet meer de tijd/aandacht die hij verdient. Man en kids zijn verknocht aan het beest, dus wegdoen is geen optie. Maar als ik héél eerlijk ben, schiet dat wel door mijn hoofd als win-win voor zowel ons als de hond..Idd wegdoen zou ik zeker nooit doen! Maar ik weet wel dat als deze hond onverhoopt overlijdt, er de komende 6 jaar geen nieuwe hond gaat komen, hoe leuk ik het ook vind. Daarom hoop ik dus dat onze hond nog lekker lang bij ons blijft!
[...]
Herkenbaar! Hier geen spijt, maar in alle drukte van ons leven met 2 kleintjes krijgt de hond niet meer de tijd/aandacht die hij verdient. Man en kids zijn verknocht aan het beest, dus wegdoen is geen optie. Maar als ik héél eerlijk ben, schiet dat wel door mijn hoofd als win-win voor zowel ons als de hond..Idd wegdoen zou ik zeker nooit doen! Maar ik weet wel dat als deze hond onverhoopt overlijdt, er de komende 6 jaar geen nieuwe hond gaat komen, hoe leuk ik het ook vind. Daarom hoop ik dus dat onze hond nog lekker lang bij ons blijft!
zondag 3 juli 2016 om 23:50
maandag 4 juli 2016 om 10:07
Ik lees het eea over katten, maar ik moet zeggen dat als ik eerder overstag zou zijn gegaan voor een hond, ik nu niet 4 katten zou hebben. Vergeleken met mijn hond zijn die namelijk zoveel minder leuk dan ikvoorheen dacht dat ze waren.
Ben gek op ze en verzorg ze heel goed, maar het zijn toch minder maatjes.
Ben gek op ze en verzorg ze heel goed, maar het zijn toch minder maatjes.
maandag 4 juli 2016 om 10:39
Zo, en dan ga ik nu gigantisch met de billen bloot:
Ja, ik heb spijt van mijn hond. (maar hou wel van hem!)
Ik heb altijd honden gehad, heb ze altijd goed op kunnen voeden (rottweilers). Waren ze perfect? Nee, dat hoeft ook niet.
En 2 jaar terug wilden we heel graag een pup. We wisten wat we dede, we zijn niet vreemd van honden.
Veel tijd, aandacht, lopen, oppas als je een dag weg wilt, pension boeken als je op vakantie gaat: allemaal geen probleem! Dat kenden we al.
Maar wat hebben wij ons vergist zeg.
Ik heb genoten van de puppytijd! Zelfs het nachtelijke janken en het zindelijk maken traject.
Heerlijk zo'n doedeltje bij je.
Wat wij niet wisten is welk ras er in zat: wij hebben een vuilnisbak uit het asiel gehaald. Moeder was zwanger op straat aangetroffen.
Gaandeweg zijn we daar achter gekomen. Niet alleen zijn ras, maar ook zijn (vooral onzekere, uitend in agressieve, karakter)
Ik heb hem zo goed mogelijk sociaal gemaakt. Met andere honden, mee naar de markt, mee naar het schoolplein, mee op visite....
Maar nu: hij is niet sociaal. Naar volwassen mensen wel: de grootste schat.
Maar naar kinderen haalt hij uit (en ja: ik zit er bot bovenop. Ik hou hem weg van kinderen en ik hou kinderen weg van hem). Maar allejezus wat is dat beperkend!
Hij haalt ook uit naar 85% van andere honden.
Hij kan niet langer dan 3 uur alleen zijn.
Hij blaft naar alles wat langsloopt, aanbelt, de buren in hun tuin, spelende kinderen voor de deur, alles.
Hij BARST van de energie. Ik fiets een halfuur/45 minuten per dag met hem, naast de 4 wandelingen.
En ja, ik heb cursussen gedaan, en nee het heeft niet geholpen (lijkt zelfs het gedrag erger gemaakt te hebben).
Ik heb er aan gedacht om hem weg te doen. Maar ik durf dat al geeneens meer. Want wie is er berekend op zijn aanvallen op kinderen? Alleen wij. Wat als hij een kindje te pakken krijgt omdat een ander denkt dat 'het wel kan'.
Dus ik maak er het beste van. Ik hou van hem, ik knuffel met hem en ik geef hem het beste wat ik kan geven.
Maar het gaat nu ten koste van mijn levensvrijheid, terwijl ik juist een verrijking van mijn leven in gedachte had.
So shoot me.
Maar: ja, ik heb spijt.
Ja, ik heb spijt van mijn hond. (maar hou wel van hem!)
Ik heb altijd honden gehad, heb ze altijd goed op kunnen voeden (rottweilers). Waren ze perfect? Nee, dat hoeft ook niet.
En 2 jaar terug wilden we heel graag een pup. We wisten wat we dede, we zijn niet vreemd van honden.
Veel tijd, aandacht, lopen, oppas als je een dag weg wilt, pension boeken als je op vakantie gaat: allemaal geen probleem! Dat kenden we al.
Maar wat hebben wij ons vergist zeg.
Ik heb genoten van de puppytijd! Zelfs het nachtelijke janken en het zindelijk maken traject.
Heerlijk zo'n doedeltje bij je.
Wat wij niet wisten is welk ras er in zat: wij hebben een vuilnisbak uit het asiel gehaald. Moeder was zwanger op straat aangetroffen.
Gaandeweg zijn we daar achter gekomen. Niet alleen zijn ras, maar ook zijn (vooral onzekere, uitend in agressieve, karakter)
Ik heb hem zo goed mogelijk sociaal gemaakt. Met andere honden, mee naar de markt, mee naar het schoolplein, mee op visite....
Maar nu: hij is niet sociaal. Naar volwassen mensen wel: de grootste schat.
Maar naar kinderen haalt hij uit (en ja: ik zit er bot bovenop. Ik hou hem weg van kinderen en ik hou kinderen weg van hem). Maar allejezus wat is dat beperkend!
Hij haalt ook uit naar 85% van andere honden.
Hij kan niet langer dan 3 uur alleen zijn.
Hij blaft naar alles wat langsloopt, aanbelt, de buren in hun tuin, spelende kinderen voor de deur, alles.
Hij BARST van de energie. Ik fiets een halfuur/45 minuten per dag met hem, naast de 4 wandelingen.
En ja, ik heb cursussen gedaan, en nee het heeft niet geholpen (lijkt zelfs het gedrag erger gemaakt te hebben).
Ik heb er aan gedacht om hem weg te doen. Maar ik durf dat al geeneens meer. Want wie is er berekend op zijn aanvallen op kinderen? Alleen wij. Wat als hij een kindje te pakken krijgt omdat een ander denkt dat 'het wel kan'.
Dus ik maak er het beste van. Ik hou van hem, ik knuffel met hem en ik geef hem het beste wat ik kan geven.
Maar het gaat nu ten koste van mijn levensvrijheid, terwijl ik juist een verrijking van mijn leven in gedachte had.
So shoot me.
Maar: ja, ik heb spijt.
maandag 4 juli 2016 om 10:44
quote:s-a-r-kast schreef op 04 juli 2016 @ 10:39:
Zo, en dan ga ik nu gigantisch met de billen bloot:
Ja, ik heb spijt van mijn hond. (maar hou wel van hem!)
Ik heb altijd honden gehad, heb ze altijd goed op kunnen voeden (rottweilers). Waren ze perfect? Nee, dat hoeft ook niet.
En 2 jaar terug wilden we heel graag een pup. We wisten wat we dede, we zijn niet vreemd van honden.
Veel tijd, aandacht, lopen, oppas als je een dag weg wilt, pension boeken als je op vakantie gaat: allemaal geen probleem! Dat kenden we al.
Maar wat hebben wij ons vergist zeg.
Ik heb genoten van de puppytijd! Zelfs het nachtelijke janken en het zindelijk maken traject.
Heerlijk zo'n doedeltje bij je.
Wat wij niet wisten is welk ras er in zat: wij hebben een vuilnisbak uit het asiel gehaald. Moeder was zwanger op straat aangetroffen.
Gaandeweg zijn we daar achter gekomen. Niet alleen zijn ras, maar ook zijn (vooral onzekere, uitend in agressieve, karakter)
Ik heb hem zo goed mogelijk sociaal gemaakt. Met andere honden, mee naar de markt, mee naar het schoolplein, mee op visite....
Maar nu: hij is niet sociaal. Naar volwassen mensen wel: de grootste schat.
Maar naar kinderen haalt hij uit (en ja: ik zit er bot bovenop. Ik hou hem weg van kinderen en ik hou kinderen weg van hem). Maar allejezus wat is dat beperkend!
Hij haalt ook uit naar 85% van andere honden.
Hij kan niet langer dan 3 uur alleen zijn.
Hij blaft naar alles wat langsloopt, aanbelt, de buren in hun tuin, spelende kinderen voor de deur, alles.
Hij BARST van de energie. Ik fiets een halfuur/45 minuten per dag met hem, naast de 4 wandelingen.
En ja, ik heb cursussen gedaan, en nee het heeft niet geholpen (lijkt zelfs het gedrag erger gemaakt te hebben).
Ik heb er aan gedacht om hem weg te doen. Maar ik durf dat al geeneens meer. Want wie is er berekend op zijn aanvallen op kinderen? Alleen wij. Wat als hij een kindje te pakken krijgt omdat een ander denkt dat 'het wel kan'.
Dus ik maak er het beste van. Ik hou van hem, ik knuffel met hem en ik geef hem het beste wat ik kan geven.
Maar het gaat nu ten koste van mijn levensvrijheid, terwijl ik juist een verrijking van mijn leven in gedachte had.
So shoot me.
Maar: ja, ik heb spijt.Respect, elke hond verdient zo'n baas als jou.
Zo, en dan ga ik nu gigantisch met de billen bloot:
Ja, ik heb spijt van mijn hond. (maar hou wel van hem!)
Ik heb altijd honden gehad, heb ze altijd goed op kunnen voeden (rottweilers). Waren ze perfect? Nee, dat hoeft ook niet.
En 2 jaar terug wilden we heel graag een pup. We wisten wat we dede, we zijn niet vreemd van honden.
Veel tijd, aandacht, lopen, oppas als je een dag weg wilt, pension boeken als je op vakantie gaat: allemaal geen probleem! Dat kenden we al.
Maar wat hebben wij ons vergist zeg.
Ik heb genoten van de puppytijd! Zelfs het nachtelijke janken en het zindelijk maken traject.
Heerlijk zo'n doedeltje bij je.
Wat wij niet wisten is welk ras er in zat: wij hebben een vuilnisbak uit het asiel gehaald. Moeder was zwanger op straat aangetroffen.
Gaandeweg zijn we daar achter gekomen. Niet alleen zijn ras, maar ook zijn (vooral onzekere, uitend in agressieve, karakter)
Ik heb hem zo goed mogelijk sociaal gemaakt. Met andere honden, mee naar de markt, mee naar het schoolplein, mee op visite....
Maar nu: hij is niet sociaal. Naar volwassen mensen wel: de grootste schat.
Maar naar kinderen haalt hij uit (en ja: ik zit er bot bovenop. Ik hou hem weg van kinderen en ik hou kinderen weg van hem). Maar allejezus wat is dat beperkend!
Hij haalt ook uit naar 85% van andere honden.
Hij kan niet langer dan 3 uur alleen zijn.
Hij blaft naar alles wat langsloopt, aanbelt, de buren in hun tuin, spelende kinderen voor de deur, alles.
Hij BARST van de energie. Ik fiets een halfuur/45 minuten per dag met hem, naast de 4 wandelingen.
En ja, ik heb cursussen gedaan, en nee het heeft niet geholpen (lijkt zelfs het gedrag erger gemaakt te hebben).
Ik heb er aan gedacht om hem weg te doen. Maar ik durf dat al geeneens meer. Want wie is er berekend op zijn aanvallen op kinderen? Alleen wij. Wat als hij een kindje te pakken krijgt omdat een ander denkt dat 'het wel kan'.
Dus ik maak er het beste van. Ik hou van hem, ik knuffel met hem en ik geef hem het beste wat ik kan geven.
Maar het gaat nu ten koste van mijn levensvrijheid, terwijl ik juist een verrijking van mijn leven in gedachte had.
So shoot me.
Maar: ja, ik heb spijt.Respect, elke hond verdient zo'n baas als jou.
Enjoy the little things in life
maandag 4 juli 2016 om 10:52
Ga alsjeblieft eerst (ook) in het asiel kijken. Het laatste wat we nodig hebben is nóg een puppynest. Laat je goed voorlichten over achtergrond, gedrag. Goed dat je je zo hebt ingelezen en dat je niet over één nacht ijs gaat.
Ik ben opgegroeid met honden en heb zelf ook weer een hond (half teckeltje). Het is inderdaad niet niks en je moet het echt willen. Ik zou zelf niet anders willen, maar het is nogal iets anders dan een goudvis natuurlijk!
Ik ben opgegroeid met honden en heb zelf ook weer een hond (half teckeltje). Het is inderdaad niet niks en je moet het echt willen. Ik zou zelf niet anders willen, maar het is nogal iets anders dan een goudvis natuurlijk!