Thuis
alle pijlers
Tranendal... mijn kat gaat dood
dinsdag 26 januari 2010 om 19:22
Lieve mensen,
Ik besef dat ik niet mag klagen... want hij zou in mei 21 jaar zijn geworden. Maar mijn grote kanjer, mijn lieve, allerliefste kat gaat dood. En dat doet godsgruwelijk veel pijn. Ik hou met heel m'n hart van dat beest. De tranen blijven stromen, ik weet me geen raad.
Ooit een ware bink en spierbundel van 8,5 kg... nu al zo'n half jaar ziek en een zwak hoopje ellende, ik durf hem niet te wegen.. ik schat zo'n anderhalve kilo
Stevig knuffelen durf ik niet meer, hij is zo broos... zo mager...
Hij ligt nu op bed en regelmatig loop ik even naar hem toe om hem zachtjes over zijn bol te aaien en hem te vertellen dat hij mag gaan. En dan komen de tranen alweer.
Ik heb hem zien aftakelen en zie en voel nu dat hij niet meer wil.
Hij eet nu al een paar dagen niet, zakt door zijn achterpoten en ik besefte me zojuist ineens dat morgen de dag is dat ik de dierenarts moet bellen.
Ik wil dat mijn lieverd verdere aftakeling bespaard blijft. Ik kan het niet meer aanzien, hij verdient de rust die hij zo hard nodig heeft.
Maar ik vind het zo moeilijk! Ik weet niet of ik het kan....
Ik voel mezelf een slappeling en een egoïst, ik kan hem niet missen, ik wil hem niet missen maar het moet. Al weet ik niet hoe.
Hopelijk vind ik over een tijdje troost in de gedachten dat hij zo'n fantastisch en liefdevol leven bij me gehad heeft maar nu overheerst vooralsnog alleen het verdriet over de zware beslissing die ik moet nemen en het gemis dat eraan gaat komen.
Moest dit even van me afschrijven... en kan geloof ik wel wat knuffels gebruiken. Hopelijk steekt iemand me even een hart onder de riem of kan me vertellen of het gemis ooit gaat wennen?
Sorry voor het lange verhaal.
*gaat nu weer even naar haar kat toe *
Ik besef dat ik niet mag klagen... want hij zou in mei 21 jaar zijn geworden. Maar mijn grote kanjer, mijn lieve, allerliefste kat gaat dood. En dat doet godsgruwelijk veel pijn. Ik hou met heel m'n hart van dat beest. De tranen blijven stromen, ik weet me geen raad.
Ooit een ware bink en spierbundel van 8,5 kg... nu al zo'n half jaar ziek en een zwak hoopje ellende, ik durf hem niet te wegen.. ik schat zo'n anderhalve kilo
Stevig knuffelen durf ik niet meer, hij is zo broos... zo mager...
Hij ligt nu op bed en regelmatig loop ik even naar hem toe om hem zachtjes over zijn bol te aaien en hem te vertellen dat hij mag gaan. En dan komen de tranen alweer.
Ik heb hem zien aftakelen en zie en voel nu dat hij niet meer wil.
Hij eet nu al een paar dagen niet, zakt door zijn achterpoten en ik besefte me zojuist ineens dat morgen de dag is dat ik de dierenarts moet bellen.
Ik wil dat mijn lieverd verdere aftakeling bespaard blijft. Ik kan het niet meer aanzien, hij verdient de rust die hij zo hard nodig heeft.
Maar ik vind het zo moeilijk! Ik weet niet of ik het kan....
Ik voel mezelf een slappeling en een egoïst, ik kan hem niet missen, ik wil hem niet missen maar het moet. Al weet ik niet hoe.
Hopelijk vind ik over een tijdje troost in de gedachten dat hij zo'n fantastisch en liefdevol leven bij me gehad heeft maar nu overheerst vooralsnog alleen het verdriet over de zware beslissing die ik moet nemen en het gemis dat eraan gaat komen.
Moest dit even van me afschrijven... en kan geloof ik wel wat knuffels gebruiken. Hopelijk steekt iemand me even een hart onder de riem of kan me vertellen of het gemis ooit gaat wennen?
Sorry voor het lange verhaal.
*gaat nu weer even naar haar kat toe *
Wegens grote belangstelling ben ik momenteel verminderd beschikbaar. Dit kan tijdelijk zijn.
woensdag 27 januari 2010 om 18:13
Lieve SC, wat ben je moedig meisje
Een dikke knuffel voor je grote verlies
Wat schijf je mooi over je lieverd en wat was hij een prachtige kat!
Ik denk, nee ik weet dat hij een fantastisch leven bij je heeft gehad, en je hebt hem een prachtig en liefdevol afscheid gegeven
Precies wat hij en jij verdienen.
Heel veel sterkte komende tijd.
Een dikke knuffel voor je grote verlies
Wat schijf je mooi over je lieverd en wat was hij een prachtige kat!
Ik denk, nee ik weet dat hij een fantastisch leven bij je heeft gehad, en je hebt hem een prachtig en liefdevol afscheid gegeven
Precies wat hij en jij verdienen.
Heel veel sterkte komende tijd.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 27 januari 2010 om 18:30
SD, ik denk dat ze bedoelt dat je, wanneer je je huisdier laat cremeren, de as kunt verwerken in een steen. Zoals bijvoorbeeld op dit linkje: http://www.hdc-oost.nl/in ... task=view&id=25&Itemid=40
Peas on earth!
woensdag 27 januari 2010 om 19:10
Lieverd, wat fijn dat het goed was!
Het is vreselijk moeilijk, maar je hebt inderdaad de beste keuze gemaakt!
Ik vind het wel heel apart trouwens. Ik herkende zóveel in je verhaal omdat het voor ons ook nog maar zo kort geleden is dat we poes in hebben laten slapen.
En toen postte jij een foto en toen was de herkenning compleet. Dit was mijn poes;
Sterkte meid, de komende tijd!!
Het is vreselijk moeilijk, maar je hebt inderdaad de beste keuze gemaakt!
Ik vind het wel heel apart trouwens. Ik herkende zóveel in je verhaal omdat het voor ons ook nog maar zo kort geleden is dat we poes in hebben laten slapen.
En toen postte jij een foto en toen was de herkenning compleet. Dit was mijn poes;
Sterkte meid, de komende tijd!!
668, the neighbour of the Beast
woensdag 27 januari 2010 om 19:22
Ik ben een huilie hoor, je verhaal heb ik niet met droge ogen kunnen lezen. Wat heb je het mooi beschreven, ik leef erg met je mee. Zoals het nu gegaan is, beter had je kat en jij het niet kunnen wensen. Op zijn geliefde plekje, vrouwtje er bij en een lieve dierenarts.
Sterkte meis, je hebt het goed gedaan.
Sterkte meis, je hebt het goed gedaan.
woensdag 27 januari 2010 om 19:24
Lieve Summerdance,
Even snel voor nu, want buurvrouw komt zo even op bezoek. Hieronder de link naar de knuffelsteenvoorbeelden. Ik ga kiezen voor de blauwe, glimmende "kiezel"steen (onderste rijtje, 2e plaatje van links).
http://www.shcn.nl/paginas/AshouderOpties.html
(ik hoop dat de link zo goed gaat)
Ik moet het morgen nog vragen bij het crematorium, maar ik denk dat er maar een klein beetje as in zo'n steen gaat. De rest van de as wil ik dan mee naar huis nemen zodat ik dit in de tuin kan uitstrooien. Mijn kanjer was heel graag buiten.
Marels, valt me nu pas op zeg! Als twee druppels water inderdaad
Vanavond reageer ik ook nog op alle andere lieve berichten!
Ik ben gewoon helemaal stil geworden van de vele mooie reacties.
Even snel voor nu, want buurvrouw komt zo even op bezoek. Hieronder de link naar de knuffelsteenvoorbeelden. Ik ga kiezen voor de blauwe, glimmende "kiezel"steen (onderste rijtje, 2e plaatje van links).
http://www.shcn.nl/paginas/AshouderOpties.html
(ik hoop dat de link zo goed gaat)
Ik moet het morgen nog vragen bij het crematorium, maar ik denk dat er maar een klein beetje as in zo'n steen gaat. De rest van de as wil ik dan mee naar huis nemen zodat ik dit in de tuin kan uitstrooien. Mijn kanjer was heel graag buiten.
Marels, valt me nu pas op zeg! Als twee druppels water inderdaad
Vanavond reageer ik ook nog op alle andere lieve berichten!
Ik ben gewoon helemaal stil geworden van de vele mooie reacties.
Wegens grote belangstelling ben ik momenteel verminderd beschikbaar. Dit kan tijdelijk zijn.
woensdag 27 januari 2010 om 19:28
Lieve Marels, ik zie nu je foto in je nieuw geplaatste bericht! Ze lijken ongelooflijk veel op elkaar. Bizar dit. Had jouw kat ook deels witte pootjes en een witte buik?
Tsssss, op die foto is het echt of ik mijn eigen kat zie, heel onwerkelijk eigenlijk.
Tsssss, op die foto is het echt of ik mijn eigen kat zie, heel onwerkelijk eigenlijk.
Wegens grote belangstelling ben ik momenteel verminderd beschikbaar. Dit kan tijdelijk zijn.
woensdag 27 januari 2010 om 19:30
SC, ik heb gister en vandaag met je meegeleefd, maar nog geen tijd gehad om te reageren. Heb een flinke traan (oke ik geef toe t waren er meerdere) weg moeten pinken. Ik heb zelf ook twee heerlijke poezebeesten en ik hoop dat zij ook zo oud mogen worden als jou lieverd (dan kan ik nog zo'n 9 jaar van ze genieten)
Ontzettend veel sterkte in de komende tijd!
Ontzettend veel sterkte in de komende tijd!
woensdag 27 januari 2010 om 20:09
Hi Soulcats,
ik zit nou weer met mascara op mijn wangen van het huilen. Ja, vanwege jouw mooie verhaal , maar ook omdat ik vorige week woensdag mijn eigen lieve schattepoes heb weggebracht.
En nou zie ik dat linkje van het SHCN, en daar is ze de 23ste gecremeerd. Ik heb geen urn besteld, maar wat ik wel wil doen is een mooie grote kei in de tuin plaatsen waar haar naam dan in is gebeiteld ofzo. Ik weet het nog niet hoe ik dat ga doen, maar ik ga wel iets verzinnen.
Ben nou een week zonder haar en vreemd genoeg krijg ik veel troost van de andere poes, die eigenlijk al die 16 jaar dat ik haar heb nog nooit bij me op schoot heeft gezeten. En nu ligt ze de hele tijd op me.
Heel veel sterkte, je zal hem nog een hele tijd missen...
ik zit nou weer met mascara op mijn wangen van het huilen. Ja, vanwege jouw mooie verhaal , maar ook omdat ik vorige week woensdag mijn eigen lieve schattepoes heb weggebracht.
En nou zie ik dat linkje van het SHCN, en daar is ze de 23ste gecremeerd. Ik heb geen urn besteld, maar wat ik wel wil doen is een mooie grote kei in de tuin plaatsen waar haar naam dan in is gebeiteld ofzo. Ik weet het nog niet hoe ik dat ga doen, maar ik ga wel iets verzinnen.
Ben nou een week zonder haar en vreemd genoeg krijg ik veel troost van de andere poes, die eigenlijk al die 16 jaar dat ik haar heb nog nooit bij me op schoot heeft gezeten. En nu ligt ze de hele tijd op me.
Heel veel sterkte, je zal hem nog een hele tijd missen...
woensdag 27 januari 2010 om 20:35
Ooooh nee he, ik zit weer te janken als een idioot en ik moet nog naar buiten om het vuilnis buiten te zetten. Lekker met die betraande wangen.
Ik vond je verhaal zo mooi beschreven Soulcats! Ik vind het heel fijn voor je dat je nog zo'n mooi knuffelmoment met je kat hebt mogen hebben. En ik ben ook heel blij voor je dat je nu zo'n rust voelt. Veel sterkte en geniet van je andere katten!
Ik vond je verhaal zo mooi beschreven Soulcats! Ik vind het heel fijn voor je dat je nog zo'n mooi knuffelmoment met je kat hebt mogen hebben. En ik ben ook heel blij voor je dat je nu zo'n rust voelt. Veel sterkte en geniet van je andere katten!
woensdag 27 januari 2010 om 20:46
Ik vond het eigenlijk wel een heel leuk toeval Soulcats, maar wel bizar dat ik dan zoveel in je verhaal herken en dat je kat dan ook zo veel op de mijne lijkt...
Ze had witte pootjes en een wit puntje aan haar staart, echt heel leuk. Qua tekening op hun koppie leken ze echt precies op elkaar!
Ze had witte pootjes en een wit puntje aan haar staart, echt heel leuk. Qua tekening op hun koppie leken ze echt precies op elkaar!
668, the neighbour of the Beast
woensdag 27 januari 2010 om 20:57
Dag Soulcats,
Ik wil je ook veel sterkte wensen met het verlies van je kat. Fijn om te horen dat het voor jou ook goed voelde, ondanks je verdriet. Toen ik mijn kat drie jaar geleden heb moeten laten inslapen, heb ik het volgende gedicht bij haar foto gezet.
gelachen hebben we...
maar we zouden niet vergeten dat
we hebben gelachen, gelachen hebben
we veel en dat zal ik niet vergeten
want we hebben gelachen en veel hè?
en dat zullen we nooit vergeten om-
dat we zoveel gelachen hebben en dat
niet vergeten gvd wat hebben we gelachen
en niet en nooit vergeten dat we zo
hebben gelachen omdat we samen waren
en zoveel gelachen hebben dat we
het nooit zullen vergeten
Bert Schierbeek
Inmiddels kan ik weer genieten van de goede herinneringen aan mijn kat en gelachen heb ik, om haar...
Ik wil je ook veel sterkte wensen met het verlies van je kat. Fijn om te horen dat het voor jou ook goed voelde, ondanks je verdriet. Toen ik mijn kat drie jaar geleden heb moeten laten inslapen, heb ik het volgende gedicht bij haar foto gezet.
gelachen hebben we...
maar we zouden niet vergeten dat
we hebben gelachen, gelachen hebben
we veel en dat zal ik niet vergeten
want we hebben gelachen en veel hè?
en dat zullen we nooit vergeten om-
dat we zoveel gelachen hebben en dat
niet vergeten gvd wat hebben we gelachen
en niet en nooit vergeten dat we zo
hebben gelachen omdat we samen waren
en zoveel gelachen hebben dat we
het nooit zullen vergeten
Bert Schierbeek
Inmiddels kan ik weer genieten van de goede herinneringen aan mijn kat en gelachen heb ik, om haar...
woensdag 27 januari 2010 om 20:59
Buurvrouw is naar huis, heb een tijdje boven gezeten bij het mandje van overleden kat. Krijg het er nu weer even erg moeilijk mee merk ik. Lieverd is nu zo..... definitief dood, zeg maar.
Hij ligt er erg mooi bij hoor, maar is nu koud en stijf terwijl hij eigenlijk gewoon springlevend en gezond uit zijn mand zou moeten springen om mij te knuffelen en te zeggen dat het een grap was en hij nog 100 jaar blijft!
Maar het blijft zo stil in het mandje..... zo vreemd en onwerkelijk maar tegelijkertijd gruwelijk realistisch
Mijn andere katten zijn al de hele middag en avond vreselijk lief voor me, er ligt er nu een op mijn schoot. Maar ze willen nu niet in de slaapkamer zijn, terwijl de hele horde normaliter rond deze tijd in de meest creatieve vormen uitgerekt of opgerold op bed liggen te snorren. Ik ben in ieder geval dolblij dat zij er zijn, het helpt me in m'n verdriet.
Ik moet ook nog zo wennen aan het niet meer hoeven "zorgen". Ik rende de laatste tijd wel zo'n 20 keer per avond naar boven met 10 verschillende soorten favo kattenhapjes, om te zien of hij misschien weer ergens trek in had. De laatste dagen bleek alles tevergeefs helaas, maar ik ben blij dat ik het in ieder geval geprobeerd heb.
Ben nog erg alert op elk geluid van boven, wil beginnen te rennen, en dan de schok, het besef van oh nee, hij is er niet meer. Zo raar is dat.
Ik mis alleen al zoiets simpels als het horen van zijn vertrouwde gemiauw. Ik mis hem gewoon als een gek. Vanavond slapen zonder mijn trouwe lieverd op het voeteneind? Ik zou niet weten hoe....
Aan al diegene met hun lieve poezebeesten: vooral blijven knuffelen, ze verdienen het zo! Geniet van elk moment met je lieve kat. Het doet me echt goed dat jullie n.a.v. dit topic jullie levende lieverds volop geknuffeld hebben
Hij ligt er erg mooi bij hoor, maar is nu koud en stijf terwijl hij eigenlijk gewoon springlevend en gezond uit zijn mand zou moeten springen om mij te knuffelen en te zeggen dat het een grap was en hij nog 100 jaar blijft!
Maar het blijft zo stil in het mandje..... zo vreemd en onwerkelijk maar tegelijkertijd gruwelijk realistisch
Mijn andere katten zijn al de hele middag en avond vreselijk lief voor me, er ligt er nu een op mijn schoot. Maar ze willen nu niet in de slaapkamer zijn, terwijl de hele horde normaliter rond deze tijd in de meest creatieve vormen uitgerekt of opgerold op bed liggen te snorren. Ik ben in ieder geval dolblij dat zij er zijn, het helpt me in m'n verdriet.
Ik moet ook nog zo wennen aan het niet meer hoeven "zorgen". Ik rende de laatste tijd wel zo'n 20 keer per avond naar boven met 10 verschillende soorten favo kattenhapjes, om te zien of hij misschien weer ergens trek in had. De laatste dagen bleek alles tevergeefs helaas, maar ik ben blij dat ik het in ieder geval geprobeerd heb.
Ben nog erg alert op elk geluid van boven, wil beginnen te rennen, en dan de schok, het besef van oh nee, hij is er niet meer. Zo raar is dat.
Ik mis alleen al zoiets simpels als het horen van zijn vertrouwde gemiauw. Ik mis hem gewoon als een gek. Vanavond slapen zonder mijn trouwe lieverd op het voeteneind? Ik zou niet weten hoe....
Aan al diegene met hun lieve poezebeesten: vooral blijven knuffelen, ze verdienen het zo! Geniet van elk moment met je lieve kat. Het doet me echt goed dat jullie n.a.v. dit topic jullie levende lieverds volop geknuffeld hebben
Wegens grote belangstelling ben ik momenteel verminderd beschikbaar. Dit kan tijdelijk zijn.
woensdag 27 januari 2010 om 21:11
quote:Propje39 schreef op 27 januari 2010 @ 00:44:
Oh, sterkte, Ik heb mijn allerbeste oudste vriendje 26 november laten inslapen. Ongeveer hetzelfde ziektebeeld als jouw kat en hij was nog maar 15 jaar en glimmen dat zijn pels deed, niet normaal.
Ik heb met hem gesleept van dierenarts naar dierenarts, nachtopnames enz.
Daar heb ik hem geen plezier mee gedaan maar ik dacht oprecht dat het zou lukken om hem er doorheen te slepen.
Heel, heel veel sterkte! Propje, ach... da's nog zo kort geleden. Wat zul je hem nog missen. De vacht van mijn kat glansde ook nog zo mooi tot op het eind, zijn vacht was wel een stuk dunner, maar echt glanzend. Je snapt gewoon niet hoe... Ik wilde mijn kat al dat gesleep juist besparen alhoewel dat ook al een helse keuze was. Wil je hem nog even bij je houden en daar alles voor doen, of thuislaten en verder en verder af laten takelen.... Het is gewoon verschrikkelijk moeilijk. Je hebt je best gedaan voor je lieve kat, en dat weet het beestje ook, echt. Sterkte lieve meid!
Oh, sterkte, Ik heb mijn allerbeste oudste vriendje 26 november laten inslapen. Ongeveer hetzelfde ziektebeeld als jouw kat en hij was nog maar 15 jaar en glimmen dat zijn pels deed, niet normaal.
Ik heb met hem gesleept van dierenarts naar dierenarts, nachtopnames enz.
Daar heb ik hem geen plezier mee gedaan maar ik dacht oprecht dat het zou lukken om hem er doorheen te slepen.
Heel, heel veel sterkte! Propje, ach... da's nog zo kort geleden. Wat zul je hem nog missen. De vacht van mijn kat glansde ook nog zo mooi tot op het eind, zijn vacht was wel een stuk dunner, maar echt glanzend. Je snapt gewoon niet hoe... Ik wilde mijn kat al dat gesleep juist besparen alhoewel dat ook al een helse keuze was. Wil je hem nog even bij je houden en daar alles voor doen, of thuislaten en verder en verder af laten takelen.... Het is gewoon verschrikkelijk moeilijk. Je hebt je best gedaan voor je lieve kat, en dat weet het beestje ook, echt. Sterkte lieve meid!
Wegens grote belangstelling ben ik momenteel verminderd beschikbaar. Dit kan tijdelijk zijn.
