Thuis
alle pijlers
Twijfel over aankoop huis
zondag 30 oktober 2016 om 15:41
Hallo allemaal,
Normaal ben ik alleen een meelezer, maar nu zit ik zelf met een dilemma.
Momenteel woon ik een paar jaar samen met mijn vriend in de stad. Hij heeft een leuk oud klein huisje opgeknapt, met 2 slaapkamers en een tuintje. Voor nu helemaal perfect!
Ik heb mij er in het begin niet thuis gevoeld, het was vooral 'zijn' huis. Nu gaat het wel wat beter, ik ben eraan gewend.
We zijn al een paar jaar opzoek naar een nieuw huisje om op te knappen. Ik heb een kinderwens, en het 'gebrek' aan ruimte zorgt ervoor dat we er niet aan beginnen,
Het liefst woon ik in de stad. Er voldoet weinig aan ons budget in de stad; te klein, weinig parkeerplek, teveel 'extreme' klussen, te duur in verhouding met wat je krijgt. Naast gelegen stad is op 15 minuten met de auto, dus dat is ook nog wel te doen.
Een paar maanden geleden hebben we een bod gedaan op een huis 1 wat ik helemaal perfect vond, in de stad waar we nu wonen. Ik zag mij er al helemaal wonen. Uiteindelijk veel te duur voor ons, en zijn we overboden door een ander.
Vorige week hebben we een bod gedaan op huis 2 in naastgelegen dorp. 20.000 onder de vraagprijs. Het huis hadden we een paar maanden terug gezien, en toen zijn we toch verder gaan kijken. Wel hadden we allebei het gevoel van; 'nou als het nog te koop staat over een tijd, dan doen we het!'
Op zich is het dit huis een buitenkansje. Het is een elitair-dorp waar de prijzen van de huizen over het algemeen 50.000-100.000 hoger liggen dan gemiddeld. Ik verwacht dat we op ten duur 'winst' kunnen maken, maar ik weet niet hoe het gaat zijn met de woningmarkt.
Maar het nieuws; ze hebben ons bod geaccepteerd!
... In het begin super blij natuurlijk. Nu zijn we een paar dagen verder en nou bekruipt mij het gevoel dat ik er niet wil wonen. Dat ik er nog niet aan toe ben. Ik ben bang dat ik mij er niet thuis ga voelen, tussen de mensen, dat het tegenvalt. Dat ik dit kleine schattige huisje ga missen, wat ik voor nu helemaal perfect vindt. Dat ik volwassen wordt en geen student meer ben in de stad.
Er zitten ook echt nadelen op ten opzichte waar we nu wonen; meer geluid van de snelweg, voor beiden verder van het werk, van stad naar 'dorp'/kleine stad.
We hebben het koopcontract toegestuurd gekregen, al breekt het zweet mij al uit als ik eraan denk. Diep van binnen wil ik het huis wel, maar toch ook weer niet.
Wat nu?
Normaal ben ik alleen een meelezer, maar nu zit ik zelf met een dilemma.
Momenteel woon ik een paar jaar samen met mijn vriend in de stad. Hij heeft een leuk oud klein huisje opgeknapt, met 2 slaapkamers en een tuintje. Voor nu helemaal perfect!
Ik heb mij er in het begin niet thuis gevoeld, het was vooral 'zijn' huis. Nu gaat het wel wat beter, ik ben eraan gewend.
We zijn al een paar jaar opzoek naar een nieuw huisje om op te knappen. Ik heb een kinderwens, en het 'gebrek' aan ruimte zorgt ervoor dat we er niet aan beginnen,
Het liefst woon ik in de stad. Er voldoet weinig aan ons budget in de stad; te klein, weinig parkeerplek, teveel 'extreme' klussen, te duur in verhouding met wat je krijgt. Naast gelegen stad is op 15 minuten met de auto, dus dat is ook nog wel te doen.
Een paar maanden geleden hebben we een bod gedaan op een huis 1 wat ik helemaal perfect vond, in de stad waar we nu wonen. Ik zag mij er al helemaal wonen. Uiteindelijk veel te duur voor ons, en zijn we overboden door een ander.
Vorige week hebben we een bod gedaan op huis 2 in naastgelegen dorp. 20.000 onder de vraagprijs. Het huis hadden we een paar maanden terug gezien, en toen zijn we toch verder gaan kijken. Wel hadden we allebei het gevoel van; 'nou als het nog te koop staat over een tijd, dan doen we het!'
Op zich is het dit huis een buitenkansje. Het is een elitair-dorp waar de prijzen van de huizen over het algemeen 50.000-100.000 hoger liggen dan gemiddeld. Ik verwacht dat we op ten duur 'winst' kunnen maken, maar ik weet niet hoe het gaat zijn met de woningmarkt.
Maar het nieuws; ze hebben ons bod geaccepteerd!
... In het begin super blij natuurlijk. Nu zijn we een paar dagen verder en nou bekruipt mij het gevoel dat ik er niet wil wonen. Dat ik er nog niet aan toe ben. Ik ben bang dat ik mij er niet thuis ga voelen, tussen de mensen, dat het tegenvalt. Dat ik dit kleine schattige huisje ga missen, wat ik voor nu helemaal perfect vindt. Dat ik volwassen wordt en geen student meer ben in de stad.
Er zitten ook echt nadelen op ten opzichte waar we nu wonen; meer geluid van de snelweg, voor beiden verder van het werk, van stad naar 'dorp'/kleine stad.
We hebben het koopcontract toegestuurd gekregen, al breekt het zweet mij al uit als ik eraan denk. Diep van binnen wil ik het huis wel, maar toch ook weer niet.
Wat nu?
Ik ga sterrenlopen!
zondag 30 oktober 2016 om 20:32
quote:We zijn al een paar jaar opzoek naar een nieuw huisje om op te knappen. Ik heb een kinderwens, en het 'gebrek' aan ruimte zorgt ervoor dat we er niet aan beginnen,Ik vind dit zo'n raar stukje... Jíj hebt een kinderwens en ruimtegebrek is de reden dat júllie er niet aan beginnen??? Zitten jullie wel op één lijn?
zondag 30 oktober 2016 om 21:16
Ik vroeg me ook af hoe dat nu precies zit met die kinderwens, delen jullie die echt?
En twijfels bij de aankoop van een huis zijn natuurlijk niet vreemd, het is nogal een aankoop. Ik heb bij de koop van ons huis ook slapeloze nachten gehad, en tijdens de drie dagen bedenktijd zelfs gedacht 'nu kan ik er nog vanaf!', maar dat ging vooral om het financiele plaatje en de grondige verbouwing die nodig was. Voor het huis zelf was ik wel echt gevallen, en dat is echt iets anders dan dat het rationeel gezien wel een prima huis is. In wat jij schrijft lijkt die klik met het huis te missen (al is dat natuurlijk van een afstand lastig te beoordelen), en in dat geval zou ik het dus niet doen. Daarvoor is het een te grote stap. En ook wij hebben lang rondgekeken en toen het serieus werd omdat we ons eigen huis verkocht hadden hebben we meer dan 20 huizen bekeken. Dit was het enige huis waar we ons echt zagen wonen, en ik ben blij dat we dat gevoel hebben afgewacht.
Maar jij bent de enige die kan beoordelen of dit normale spanning is, of dat dit gewoon niet het huis voor jou is. Probeer daar ook goed met je vriend over te praten, maar laat je niet onder druk zetten om zulke grote beslissingen te nemen.
En twijfels bij de aankoop van een huis zijn natuurlijk niet vreemd, het is nogal een aankoop. Ik heb bij de koop van ons huis ook slapeloze nachten gehad, en tijdens de drie dagen bedenktijd zelfs gedacht 'nu kan ik er nog vanaf!', maar dat ging vooral om het financiele plaatje en de grondige verbouwing die nodig was. Voor het huis zelf was ik wel echt gevallen, en dat is echt iets anders dan dat het rationeel gezien wel een prima huis is. In wat jij schrijft lijkt die klik met het huis te missen (al is dat natuurlijk van een afstand lastig te beoordelen), en in dat geval zou ik het dus niet doen. Daarvoor is het een te grote stap. En ook wij hebben lang rondgekeken en toen het serieus werd omdat we ons eigen huis verkocht hadden hebben we meer dan 20 huizen bekeken. Dit was het enige huis waar we ons echt zagen wonen, en ik ben blij dat we dat gevoel hebben afgewacht.
Maar jij bent de enige die kan beoordelen of dit normale spanning is, of dat dit gewoon niet het huis voor jou is. Probeer daar ook goed met je vriend over te praten, maar laat je niet onder druk zetten om zulke grote beslissingen te nemen.
maandag 31 oktober 2016 om 15:30
quote:Agaphantus schreef op 30 oktober 2016 @ 16:13:
Ik zit net 2 weken in ons nieuwe huis,toen we de hypotheek rond hadden en de sleutel kregen was ik helemaal happy!
Daarna een paar dagen twijfels van: waar zijn we aan begonnen? ( zien nu toch wel een paar klussen wat op den duur moet gebeuren of dingen die toch niet zo handig zijn)
Maar volgens mij is het ook wel wennen want ben nu weer helemaal blij van dit huis.
En klussen krijg je toch aan een huis uit beginjaren 70.
Jij verhuist ook nog eens naar een andere plaats dus denk dat je gevoelens begrijpelijk zijn.
Wat zegt je vriend?Dit had ik ook! We liepen de inspectieronde en dachten omg... waren we blind ofzo?? Maar nu weer helemaal happy hoor! Tis altijd eng een huis kopen.
Ik zit net 2 weken in ons nieuwe huis,toen we de hypotheek rond hadden en de sleutel kregen was ik helemaal happy!
Daarna een paar dagen twijfels van: waar zijn we aan begonnen? ( zien nu toch wel een paar klussen wat op den duur moet gebeuren of dingen die toch niet zo handig zijn)
Maar volgens mij is het ook wel wennen want ben nu weer helemaal blij van dit huis.
En klussen krijg je toch aan een huis uit beginjaren 70.
Jij verhuist ook nog eens naar een andere plaats dus denk dat je gevoelens begrijpelijk zijn.
Wat zegt je vriend?Dit had ik ook! We liepen de inspectieronde en dachten omg... waren we blind ofzo?? Maar nu weer helemaal happy hoor! Tis altijd eng een huis kopen.