Thuis
alle pijlers
Vermenselijken van dieren
maandag 12 oktober 2009 om 15:34
Ik zit Oprah te kijken (bij gebrek aan beter) en het gaat over mensen die een 'bijzondere band' hebben met een dier.
Ik kan eigenlijk niet geloven wat ik zie. Mensen die een nijlpaard opvoeden als hun eigen kind, een man die een beer als zijn getuige op zijn bruiloft heeft.
Is dit nu raar of ligt dat aan mij? Ik verbaasde me al over de hele rage van hondenkleding (inclusief schoenen), maar dit gaat toch een stapje verder. Zulke dieren zijn toch nooit helemaal tam te krijgen? Lijkt me niet alleen levensgevaarlijk, maar ook nog eens een vorm van dierenmishandeling. Nijlpaarden koffie voeren en een beer een broodje kip met avocado??? Waar ben je dan mee bezig?
Ik kan eigenlijk niet geloven wat ik zie. Mensen die een nijlpaard opvoeden als hun eigen kind, een man die een beer als zijn getuige op zijn bruiloft heeft.
Is dit nu raar of ligt dat aan mij? Ik verbaasde me al over de hele rage van hondenkleding (inclusief schoenen), maar dit gaat toch een stapje verder. Zulke dieren zijn toch nooit helemaal tam te krijgen? Lijkt me niet alleen levensgevaarlijk, maar ook nog eens een vorm van dierenmishandeling. Nijlpaarden koffie voeren en een beer een broodje kip met avocado??? Waar ben je dan mee bezig?
Winter is the season in which people try to keep the house as warm as it was in the summer, when they complained about the heat.
vrijdag 16 oktober 2009 om 10:37
Ik denk trouwens dat het niet waar is dat een kat zich alleen aan een huis hecht en niet aan zijn baasje, want toen ik een zeer eenkennige half wilde kat van het asiel mee naar huis nam, was deze eerst van slag, maar toen hij mij zag was het goed. Hij had mij dus als veiligheidspunt uitgekozen en dat is nog steeds zo.
Ook denk ik dat de redenatie van Geve mank gaat door te stellen dat de vervangingswaarde van huisdieren 1 op 1 is. Dit was vroeger wel zo (de kat moest het huis muizenvrij houden en de hond moest het erf bewaken), maar daar zijn ze al een eeuw of meer te veel huisgenoot voor en dus vermenselijkt.
Ik zag trouwens laatst een kwalijk stukje vermenselijking: een Whestie zat met een jasje aan in een wandelwagentje, terwijl een wat oudere dame met hem aan het wandelen was. Dit diertje was óf vreselijk verwend óf kon niet goed meer lopen. Beiden mogelijkheden vind ik zielig voor de hond en dieronwaardig.
Ook denk ik dat de redenatie van Geve mank gaat door te stellen dat de vervangingswaarde van huisdieren 1 op 1 is. Dit was vroeger wel zo (de kat moest het huis muizenvrij houden en de hond moest het erf bewaken), maar daar zijn ze al een eeuw of meer te veel huisgenoot voor en dus vermenselijkt.
Ik zag trouwens laatst een kwalijk stukje vermenselijking: een Whestie zat met een jasje aan in een wandelwagentje, terwijl een wat oudere dame met hem aan het wandelen was. Dit diertje was óf vreselijk verwend óf kon niet goed meer lopen. Beiden mogelijkheden vind ik zielig voor de hond en dieronwaardig.
vrijdag 16 oktober 2009 om 10:43
quote:iris1969 schreef op 16 oktober 2009 @ 10:37:
Ik denk trouwens dat het niet waar is dat een kat zich alleen aan een huis hecht en niet aan zijn baasje, want toen ik een zeer eenkennige half wilde kat van het asiel mee naar huis nam, was deze eerst van slag, maar toen hij mij zag was het goed. Hij had mij dus als veiligheidspunt uitgekozen en dat is nog steeds zo.
Mijn kat mist mij niet als wij op vakantie zijn en ze gewoon thuis zijn met mijn nichtje bij ons in huis. Maar idd bij de dierenarts kroop ie ook zo ongeveer in me, omdat ie zo bang was en ik wel vertrouwd was voor hem.
Ook denk ik dat de redenatie van Geve mank gaat door te stellen dat de vervangingswaarde van huisdieren 1 op 1 is. Dit was vroeger wel zo (de kat moest het huis muizenvrij houden en de hond moest het erf bewaken), maar daar zijn ze al een eeuw of meer te veel huisgenoot voor en dus vermenselijkt.
Ik zag trouwens laatst een kwalijk stukje vermenselijking: een Whestie zat met een jasje aan in een wandelwagentje, terwijl een wat oudere dame met hem aan het wandelen was. Dit diertje was óf vreselijk verwend óf kon niet goed meer lopen. Beiden mogelijkheden vind ik zielig voor de hond en dieronwaardig.
Dat laatste verschilt ook per geval. Mijn collega heeft een hondje van 14 jaar oud (weet niet welk ras, lijkt op een maltezer. In ieder geval is het voor dat ras al ouder dan dat ze normaal worden). Hij heeft verder geen pijn en is niet ziek, maar door zijn ouderdom kan ie niet meer zo ver lopen, dan wordt ie te moe. Ze nemen hem vaak mee ergens naar toe om hem niet hele dagen alleen thuis te laten. Als ze iets grotere afstanden moeten lopen gaat dat beestje ook in zo'n 'doggie bag': zo'n wandelwagentje voor de hond.
Ze heeft hem bij haar bruiloft ook de hele dag in zo'n wagentje erbij gehad. Dat zou mij dan weer wat te ver gaan, maar goed, da's persoonlijk. (dat beestje vindt alle aandacht die ie op zo'n dag van andere mensen krijgt overigens heerlijk).
Ik denk trouwens dat het niet waar is dat een kat zich alleen aan een huis hecht en niet aan zijn baasje, want toen ik een zeer eenkennige half wilde kat van het asiel mee naar huis nam, was deze eerst van slag, maar toen hij mij zag was het goed. Hij had mij dus als veiligheidspunt uitgekozen en dat is nog steeds zo.
Mijn kat mist mij niet als wij op vakantie zijn en ze gewoon thuis zijn met mijn nichtje bij ons in huis. Maar idd bij de dierenarts kroop ie ook zo ongeveer in me, omdat ie zo bang was en ik wel vertrouwd was voor hem.
Ook denk ik dat de redenatie van Geve mank gaat door te stellen dat de vervangingswaarde van huisdieren 1 op 1 is. Dit was vroeger wel zo (de kat moest het huis muizenvrij houden en de hond moest het erf bewaken), maar daar zijn ze al een eeuw of meer te veel huisgenoot voor en dus vermenselijkt.
Ik zag trouwens laatst een kwalijk stukje vermenselijking: een Whestie zat met een jasje aan in een wandelwagentje, terwijl een wat oudere dame met hem aan het wandelen was. Dit diertje was óf vreselijk verwend óf kon niet goed meer lopen. Beiden mogelijkheden vind ik zielig voor de hond en dieronwaardig.
Dat laatste verschilt ook per geval. Mijn collega heeft een hondje van 14 jaar oud (weet niet welk ras, lijkt op een maltezer. In ieder geval is het voor dat ras al ouder dan dat ze normaal worden). Hij heeft verder geen pijn en is niet ziek, maar door zijn ouderdom kan ie niet meer zo ver lopen, dan wordt ie te moe. Ze nemen hem vaak mee ergens naar toe om hem niet hele dagen alleen thuis te laten. Als ze iets grotere afstanden moeten lopen gaat dat beestje ook in zo'n 'doggie bag': zo'n wandelwagentje voor de hond.
Ze heeft hem bij haar bruiloft ook de hele dag in zo'n wagentje erbij gehad. Dat zou mij dan weer wat te ver gaan, maar goed, da's persoonlijk. (dat beestje vindt alle aandacht die ie op zo'n dag van andere mensen krijgt overigens heerlijk).
vrijdag 16 oktober 2009 om 14:10
Mijn katten zijn alle vier überkneusjes, die zich twee weken verstoppen tot ik weer terug ben van vakantie, dus die "missen" mij dan wel, maar er zijn dan ook eenkennige katten, allemansvriendjes en alles wat daartussen zit.
Wat betreft die hond: hij kon natuurlijk ook stokoud zijn, maar dat kon ik niet echt aan hem af zien.
Een dame in mijn buurt sjort iedere dag haar oude, veel te dikke labrador die nog nauwelijks kan lopen over de straat en dan denk ik altijd "wat een arm beestje".
Wat betreft die hond: hij kon natuurlijk ook stokoud zijn, maar dat kon ik niet echt aan hem af zien.
Een dame in mijn buurt sjort iedere dag haar oude, veel te dikke labrador die nog nauwelijks kan lopen over de straat en dan denk ik altijd "wat een arm beestje".