Zo verdrietig... kat opgenomen
woensdag 28 september 2011 om 15:39
Ik ging eerder vanmiddag met mijn kat naar de dierenarts en heb kat achter moeten laten. Pffff, heb even een jankmomentje
Kat at sinds afgelopen vrijdag niet goed meer, stonk uit z'n bek en leek lusteloos. Heb hem allemaal lekkere hapjes voorgezet en sinds zondag leek het weer wat op te knappen. Maar vond hem anders dan anders, dus daarom vandaag naar de da want ik vertrouwde het niet.
Er is bloed afgenomen en het is foute boel met de nierwaarden.
Die zijn veel te hoog. De da denkt aan acuut/ernstig nierfalen
Kat moest blijven, krijgt een infuus en later vandaag een echo.Ze willen hem waarschijnlijk zeker tot vrijdag daar houden.
Ik mis hem zo... ik weet dat ze goed voor hem zorgen maar ik wil hem zo graag bij me hebben en knuffelen.
Heb de afgelopen jaren aardig wat klappen te verwerken gekregen en dit kon er nou net even niet meer bij. Ik hoop met heel mijn hart dat mijn lieve kat er weer een beetje bovenop komt en nog een paar jaar bij me kan zijn.
Kan niet wachten tot ik hem weer op kan halen, het idee dat het beestje daar zo alleen zit breekt mijn hart...
Weet niet wat ik met dit topic wil, het is gewoon even fijn om het van me af te schrijven denk ik.
En nu maar hopen dat de uitslag van de echo niet nog heftiger is dan de nierwaarden.... k*t dit zeg
Kat at sinds afgelopen vrijdag niet goed meer, stonk uit z'n bek en leek lusteloos. Heb hem allemaal lekkere hapjes voorgezet en sinds zondag leek het weer wat op te knappen. Maar vond hem anders dan anders, dus daarom vandaag naar de da want ik vertrouwde het niet.
Er is bloed afgenomen en het is foute boel met de nierwaarden.
Die zijn veel te hoog. De da denkt aan acuut/ernstig nierfalen
Kat moest blijven, krijgt een infuus en later vandaag een echo.Ze willen hem waarschijnlijk zeker tot vrijdag daar houden.
Ik mis hem zo... ik weet dat ze goed voor hem zorgen maar ik wil hem zo graag bij me hebben en knuffelen.
Heb de afgelopen jaren aardig wat klappen te verwerken gekregen en dit kon er nou net even niet meer bij. Ik hoop met heel mijn hart dat mijn lieve kat er weer een beetje bovenop komt en nog een paar jaar bij me kan zijn.
Kan niet wachten tot ik hem weer op kan halen, het idee dat het beestje daar zo alleen zit breekt mijn hart...
Weet niet wat ik met dit topic wil, het is gewoon even fijn om het van me af te schrijven denk ik.
En nu maar hopen dat de uitslag van de echo niet nog heftiger is dan de nierwaarden.... k*t dit zeg
.
maandag 3 oktober 2011 om 18:49
Oh wat ongelofelijk klote zeg!! Wat frustrerend dat er niks meer aan te doen is, dat is erg, die onmacht.
Ik kan me bijna helemaal voorstellen hoe je je voelt, heb je wel lieve begrijpende vrienden/partner om je heen? Steun is heel belangrijk. Gelukkig wordt je kat goed gemonitord en kun je hem mee naar huis nemen...
Weet verder effe niet wat te zeggen, ik denk dat als het bij mij zou gebeuren ik echt therapie nodig zou hebben, no joke hoor. Je raakt zo verknocht aan zo'n beest! Geniet nog van je tijd samen, en heel veel sterkte toegewenst, ik vind het heel erg voor je..
Ik kan me bijna helemaal voorstellen hoe je je voelt, heb je wel lieve begrijpende vrienden/partner om je heen? Steun is heel belangrijk. Gelukkig wordt je kat goed gemonitord en kun je hem mee naar huis nemen...
Weet verder effe niet wat te zeggen, ik denk dat als het bij mij zou gebeuren ik echt therapie nodig zou hebben, no joke hoor. Je raakt zo verknocht aan zo'n beest! Geniet nog van je tijd samen, en heel veel sterkte toegewenst, ik vind het heel erg voor je..
maandag 3 oktober 2011 om 18:59
Jeetje wat een ellende. Blijven jullie hem met medicijnen behandelen?
Morgen krijg je die andere uitslag?
Wat is dan het omslagpunt? Wat is de prognose wat het verdere verloop is?
Meis, ik weet ook even niet wat nog te zeggen. Klote en verdrietig zeg.
XXX
Verwen die schat morgen maar lekker, heeft hij toch nog een beetje een dierendag-dag. Of mag hij toch nog geen ander voedsel? Dan veel knuffels.
Morgen krijg je die andere uitslag?
Wat is dan het omslagpunt? Wat is de prognose wat het verdere verloop is?
Meis, ik weet ook even niet wat nog te zeggen. Klote en verdrietig zeg.
XXX
Verwen die schat morgen maar lekker, heeft hij toch nog een beetje een dierendag-dag. Of mag hij toch nog geen ander voedsel? Dan veel knuffels.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 3 oktober 2011 om 19:45
maandag 3 oktober 2011 om 20:37
Oei wat hard is dat he. Eerst hoop dat hij mogelijk nog een kans heeft en nu is alles de bodem in geslagen.
Het is liefde om je vriendje niet zonder slag of stoot op te geven en eerst alles uit de kast te halen.
En het is ook liefde om hem terug te halen naar zijn eigen omgeving en hem uiteindelijk los te laten op een plek die hem vertrouwd is, ook al doet jou dat nog zoveel pijn. Omdat dit nu eenmaal beter voor hem is.
Ik wens je heel veel sterkte in deze rottijd. Het zal je niet meevallen deze periode door te komen, want ik weet dat alle andere dingen nu tijdelijk onbelangrijk voor je zullen zijn. Ik hoop dat je omgeving begrip voor je op zal kunnen brengen.
Het is liefde om je vriendje niet zonder slag of stoot op te geven en eerst alles uit de kast te halen.
En het is ook liefde om hem terug te halen naar zijn eigen omgeving en hem uiteindelijk los te laten op een plek die hem vertrouwd is, ook al doet jou dat nog zoveel pijn. Omdat dit nu eenmaal beter voor hem is.
Ik wens je heel veel sterkte in deze rottijd. Het zal je niet meevallen deze periode door te komen, want ik weet dat alle andere dingen nu tijdelijk onbelangrijk voor je zullen zijn. Ik hoop dat je omgeving begrip voor je op zal kunnen brengen.
maandag 3 oktober 2011 om 20:46
Dankjulliewel
Kat is weer lekker thuis. Hij was erg blij me te zien, keihard spinnen en kopjes geven en vind het volgens mij superfijn om thuis te zijn. Hij wilde meteen eten (heb hem half zakje Sheba gegeven). Nu ligt hij lekker op bed.
Heel rustig, kijkt helder en hij lijkt nog steeds niet ziek
Dit is mijn rakker:
@Phoolan,
De kat is 13,5. Mijn vorige kat is bijna 21 geworden dus ik was eigenlijk nog niet voorbereid... Hoe naïef.
Die onmacht is inderdaad vreselijk, maar kan gelukkig zeggen alles geprobeerd te hebben. En de kat heeft een prachtig leven (gehad).
Ik heb geen partner, maar al gebeld met paar lieve vriendinnen en mijn collega's zijn ook erg lief. Niemand echt in de buurt nu, dat is wel jammer.
Maar het is fijn het hier van me af te schrijven.
@MV,
Ik ben vergeten te vragen of hij zijn medicijnen nog moet krijgen Ben ook niet helemaal helder merk ik. Ik zal morgenochtend nog even bellen en navragen.
Ja, morgen komt de uitslag van de urine. Maar da schat de kans op nierbekkenontsteking nu heel klein. Er is helemaal geen verbetering. In tegendeel
Het omslagpunt.... ik weet het niet goed. Volgens da dat hij dus ineens erg heftige symptomen krijgt, bijv. (heel veel) overgeven, raar gedoe met de hersenen, dat hij helemaal niet meer wil eten, dat soort dingen.
Ik hoop maar dat ik weet wanneer het zo ver is.
De prognose is dat het nu dagen of misschien enkele weken duurt... dat was niet te zeggen volgens da.
Mijn gevoel zegt dat het genoeg is als hij niet meer wil eten. Dat dat het moment is.
Want moet je zo'n zieke kat nog in leven houden d.m.v. dwangvoeding? Dat is m.i. geen leven voor een kat.
Het is ontzettend moeilijk maar binnenkort zal ik het toch echt onder ogen moeten zien.
Ik zal hem morgen nog meer verwennen dan anders. Gelukkig mag hij ook normaal voer, nu is alleen nog maar belangrijk dat hij nog eet. Voor zijn nieren (of wat daar van over is ) zal het niet veel meer uitmaken.
Voor jou en je katten heel veel knuffels en een mooie dierendag morgen
@Iris, ik zal het juiste doen
Bedankt voor je steun.
Kat is weer lekker thuis. Hij was erg blij me te zien, keihard spinnen en kopjes geven en vind het volgens mij superfijn om thuis te zijn. Hij wilde meteen eten (heb hem half zakje Sheba gegeven). Nu ligt hij lekker op bed.
Heel rustig, kijkt helder en hij lijkt nog steeds niet ziek
Dit is mijn rakker:
@Phoolan,
De kat is 13,5. Mijn vorige kat is bijna 21 geworden dus ik was eigenlijk nog niet voorbereid... Hoe naïef.
Die onmacht is inderdaad vreselijk, maar kan gelukkig zeggen alles geprobeerd te hebben. En de kat heeft een prachtig leven (gehad).
Ik heb geen partner, maar al gebeld met paar lieve vriendinnen en mijn collega's zijn ook erg lief. Niemand echt in de buurt nu, dat is wel jammer.
Maar het is fijn het hier van me af te schrijven.
@MV,
Ik ben vergeten te vragen of hij zijn medicijnen nog moet krijgen Ben ook niet helemaal helder merk ik. Ik zal morgenochtend nog even bellen en navragen.
Ja, morgen komt de uitslag van de urine. Maar da schat de kans op nierbekkenontsteking nu heel klein. Er is helemaal geen verbetering. In tegendeel
Het omslagpunt.... ik weet het niet goed. Volgens da dat hij dus ineens erg heftige symptomen krijgt, bijv. (heel veel) overgeven, raar gedoe met de hersenen, dat hij helemaal niet meer wil eten, dat soort dingen.
Ik hoop maar dat ik weet wanneer het zo ver is.
De prognose is dat het nu dagen of misschien enkele weken duurt... dat was niet te zeggen volgens da.
Mijn gevoel zegt dat het genoeg is als hij niet meer wil eten. Dat dat het moment is.
Want moet je zo'n zieke kat nog in leven houden d.m.v. dwangvoeding? Dat is m.i. geen leven voor een kat.
Het is ontzettend moeilijk maar binnenkort zal ik het toch echt onder ogen moeten zien.
Ik zal hem morgen nog meer verwennen dan anders. Gelukkig mag hij ook normaal voer, nu is alleen nog maar belangrijk dat hij nog eet. Voor zijn nieren (of wat daar van over is ) zal het niet veel meer uitmaken.
Voor jou en je katten heel veel knuffels en een mooie dierendag morgen
@Iris, ik zal het juiste doen
Bedankt voor je steun.
.
maandag 3 oktober 2011 om 20:51
maandag 3 oktober 2011 om 20:55
Iones, wat heb je dat mooi geschreven. Zit nu alweer te janken (bij de dierenarts ging ik ook alweer 'los' )
Al het andere lijkt nu inderdaad ineens onbelangrijk. Kan ook aan niets anders meer denken. Op dit moment is het even alles overheersend.
Voel me zo rot dat ik al dagen bijna niets heb gegeten (moet ook aan de dwangvoeding ) en amper heb geslapen. Ik ben zó gek op dat beest. Ik hou als een gek van mijn huisdieren.
Gelukkig krijg ik heel veel begrip uit mijn omgeving.
Degene die de woorden 'het is maar een kat' durft uit te spreken, krijgt 'em van me.
Al het andere lijkt nu inderdaad ineens onbelangrijk. Kan ook aan niets anders meer denken. Op dit moment is het even alles overheersend.
Voel me zo rot dat ik al dagen bijna niets heb gegeten (moet ook aan de dwangvoeding ) en amper heb geslapen. Ik ben zó gek op dat beest. Ik hou als een gek van mijn huisdieren.
Gelukkig krijg ik heel veel begrip uit mijn omgeving.
Degene die de woorden 'het is maar een kat' durft uit te spreken, krijgt 'em van me.
.
maandag 3 oktober 2011 om 21:03
Het is ook een poepie MV, bij de dierenarts waren ze ook helemaal weg van hem.
Als kitten was 'ie al om op te vreten, helaas kan ik nu even geen foto vinden.
De foto is van ongeveer 3 jaar geleden, maar tot vorige week zag hij er nog net zo uit. Zelfs nu ziet hij er dus niet ziek uit, zijn vacht is echt dik en glanzend. De dierenartsen hebben nog nooit zoiets meegemaakt. Zulke hoge waarden betekent een dood en doodzieke kat... het is een geval apart.
Vond hem nu vanavond echt opgeknapt, maar hij is weer aan het infuus geweest, heeft zijn medicatie gekregen en een eetlustopwekker. We zien morgen wel weer... dag voor dag nu is denk ik het beste.
Phoolan, goeie, ik zal de vragen weer opschrijven inderdaad!
Voel me wel een watje hoor, mijn gedachten heb ik niet meer helemaal op een rijtje geloof ik.
Heb van een vorige heftige gebeurtenis in m'n leven nog oxazepam liggen, denk dat ik er nu maar een neem. Heb echt even goede nachtrust nodig merk ik.
Als kitten was 'ie al om op te vreten, helaas kan ik nu even geen foto vinden.
De foto is van ongeveer 3 jaar geleden, maar tot vorige week zag hij er nog net zo uit. Zelfs nu ziet hij er dus niet ziek uit, zijn vacht is echt dik en glanzend. De dierenartsen hebben nog nooit zoiets meegemaakt. Zulke hoge waarden betekent een dood en doodzieke kat... het is een geval apart.
Vond hem nu vanavond echt opgeknapt, maar hij is weer aan het infuus geweest, heeft zijn medicatie gekregen en een eetlustopwekker. We zien morgen wel weer... dag voor dag nu is denk ik het beste.
Phoolan, goeie, ik zal de vragen weer opschrijven inderdaad!
Voel me wel een watje hoor, mijn gedachten heb ik niet meer helemaal op een rijtje geloof ik.
Heb van een vorige heftige gebeurtenis in m'n leven nog oxazepam liggen, denk dat ik er nu maar een neem. Heb echt even goede nachtrust nodig merk ik.
.
maandag 3 oktober 2011 om 21:07
quote:Soulcats schreef op 03 oktober 2011 @ 20:55:
Iones, wat heb je dat mooi geschreven. Zit nu alweer te janken (bij de dierenarts ging ik ook alweer 'los' )
Al het andere lijkt nu inderdaad ineens onbelangrijk. Kan ook aan niets anders meer denken. Op dit moment is het even alles overheersend.
Voel me zo rot dat ik al dagen bijna niets heb gegeten (moet ook aan de dwangvoeding ) en amper heb geslapen. Ik ben zó gek op dat beest. Ik hou als een gek van mijn huisdieren.
Gelukkig krijg ik heel veel begrip uit mijn omgeving.
Degene die de woorden 'het is maar een kat' durft uit te spreken, krijgt 'em van me.
Tsja, het is allemaal erg herkenbaar voor mij he. Heb het al diverse malen meegemaakt, alleen dan met honden.
Honden zijn heel andere dieren dan katten. Maar het gevoel, de affectie die van hun baasje naar ze uit gaat, of dat nu naar een kat is of naar een hond, dat is hetzelfde. Dat is herkenbaar.
Iones, wat heb je dat mooi geschreven. Zit nu alweer te janken (bij de dierenarts ging ik ook alweer 'los' )
Al het andere lijkt nu inderdaad ineens onbelangrijk. Kan ook aan niets anders meer denken. Op dit moment is het even alles overheersend.
Voel me zo rot dat ik al dagen bijna niets heb gegeten (moet ook aan de dwangvoeding ) en amper heb geslapen. Ik ben zó gek op dat beest. Ik hou als een gek van mijn huisdieren.
Gelukkig krijg ik heel veel begrip uit mijn omgeving.
Degene die de woorden 'het is maar een kat' durft uit te spreken, krijgt 'em van me.
Tsja, het is allemaal erg herkenbaar voor mij he. Heb het al diverse malen meegemaakt, alleen dan met honden.
Honden zijn heel andere dieren dan katten. Maar het gevoel, de affectie die van hun baasje naar ze uit gaat, of dat nu naar een kat is of naar een hond, dat is hetzelfde. Dat is herkenbaar.
maandag 3 oktober 2011 om 21:09
maandag 3 oktober 2011 om 21:27
maandag 3 oktober 2011 om 21:27
Phoolan, je doet helemaal niet vervelend hoor, lief dat je je zorgen maakt.
Ik ben een hele lichte slaper. De kat slaapt op bed en ik hoor hem als hij op het laminaat springt. Ben niet bang dat ik van de oxa zo diep in slaap val dat ik hem niet meer hoor.
Maar ik heb nog niets genomen hoor, ik ben toch een beetje huiverig voor dat spul. Ga denk ik eerst proberen gewoon in slaap te vallen.
Kat lekker dicht bij me op bed, zou moeten lukken toch?
Ik ben een hele lichte slaper. De kat slaapt op bed en ik hoor hem als hij op het laminaat springt. Ben niet bang dat ik van de oxa zo diep in slaap val dat ik hem niet meer hoor.
Maar ik heb nog niets genomen hoor, ik ben toch een beetje huiverig voor dat spul. Ga denk ik eerst proberen gewoon in slaap te vallen.
Kat lekker dicht bij me op bed, zou moeten lukken toch?
.
maandag 3 oktober 2011 om 21:35
Het is met recht een kanjer Iris
Ik ga je tip volgen. Had zoiets ook al op internet gelezen: "treat the cat, not the numbers". En zo is het natuurlijk ook.
Mijn strategie is dus nu, zolang hij eet en drinkt mag hij blijven
En dus inderdaad gewoon dag voor dag. Denk dat dat het enige juiste is op dit moment.
Mooi je laatste zin!
Nogmaals erg bedankt
Ik ga je tip volgen. Had zoiets ook al op internet gelezen: "treat the cat, not the numbers". En zo is het natuurlijk ook.
Mijn strategie is dus nu, zolang hij eet en drinkt mag hij blijven
En dus inderdaad gewoon dag voor dag. Denk dat dat het enige juiste is op dit moment.
Mooi je laatste zin!
Nogmaals erg bedankt
.
maandag 3 oktober 2011 om 21:39
quote:iones schreef op 03 oktober 2011 @ 21:07:
[...]
Tsja, het is allemaal erg herkenbaar voor mij he. Heb het al diverse malen meegemaakt, alleen dan met honden.
Honden zijn heel andere dieren dan katten. Maar het gevoel, de affectie die van hun baasje naar ze uit gaat, of dat nu naar een kat is of naar een hond, dat is hetzelfde. Dat is herkenbaar.
Ik herken dat gevoel als geen ander Iones. Ik heb zelf nooit honden gehad (zou er graag een willen, maar werk teveel).
Het is altijd verdrietig als je een huisdier waarmee je lief en leed gedeeld hebt te laten gaan.
[...]
Tsja, het is allemaal erg herkenbaar voor mij he. Heb het al diverse malen meegemaakt, alleen dan met honden.
Honden zijn heel andere dieren dan katten. Maar het gevoel, de affectie die van hun baasje naar ze uit gaat, of dat nu naar een kat is of naar een hond, dat is hetzelfde. Dat is herkenbaar.
Ik herken dat gevoel als geen ander Iones. Ik heb zelf nooit honden gehad (zou er graag een willen, maar werk teveel).
Het is altijd verdrietig als je een huisdier waarmee je lief en leed gedeeld hebt te laten gaan.
.
dinsdag 4 oktober 2011 om 10:08
quote:Soulcats schreef op 03 oktober 2011 @ 22:01:
Ben even door mijn foto's aan het bladeren, kat en ik hebben een heel leven achter de rug
Wilde jullie deze niet onthouden. Hier was hij 8 weken:
[afbeelding]Wat een schatje. Hoop dat jullie vandaag en morgen een heerlijke dag samen hebben.
Ben even door mijn foto's aan het bladeren, kat en ik hebben een heel leven achter de rug
Wilde jullie deze niet onthouden. Hier was hij 8 weken:
[afbeelding]Wat een schatje. Hoop dat jullie vandaag en morgen een heerlijke dag samen hebben.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven