Psyche
alle pijlers
Optimisme en veerkracht - de val?
zaterdag 1 oktober 2011 om 12:51
Hoi allemaal,
Ben vandaag aan het nadenken over optimisme, positivisme en veerkracht. Reden daarvoor is natuurlijk mijn eigen situatie momenteel. Liefdesverdriet, dertigersdilemma, elkaar nog eens versterkend.
Als ik mezelf beschrijf, omschrijf ik mezelf als een optimistisch, positief en veerkrachtig persoon. Zit niet bij de pakken neer. Maar nu het laatste jaar vraag ik me af of ik het mezelf door die eigenschappen ook niet moeilijk maak.
Andere mensen hier meningen over - in tweede bericht zal ik mijn overwegingen schrijven, anders wordt de OP zo groot...
Ben vandaag aan het nadenken over optimisme, positivisme en veerkracht. Reden daarvoor is natuurlijk mijn eigen situatie momenteel. Liefdesverdriet, dertigersdilemma, elkaar nog eens versterkend.
Als ik mezelf beschrijf, omschrijf ik mezelf als een optimistisch, positief en veerkrachtig persoon. Zit niet bij de pakken neer. Maar nu het laatste jaar vraag ik me af of ik het mezelf door die eigenschappen ook niet moeilijk maak.
Andere mensen hier meningen over - in tweede bericht zal ik mijn overwegingen schrijven, anders wordt de OP zo groot...
zaterdag 1 oktober 2011 om 23:00
zeker het is een cirkel redenering; maar dan moet ik dieper ingaan op chaos en fractals. De kern van leven is beweging. Dit zet alles ingang; de dans der atomen. Emotie (op het ritme van je hartslag) is dus primair; ratio is secundair bijsturen. Maar wij hebben door een evolutionair toeval dit vermogen gekregen en kunnen dit vol benutten. Ik erken dus ook gewoon "de gevangenis" van ons atomaire brein. Ik zie mijzelf als een atomaire eenheid met een "kritisch volume" M.a.w. hoewel ik mijn eigen kader ken; kan ik het plaatsen in het geheel; maar je ziet ook dat je dat kritisch-volume in stand moet houden; omdat je je jezelf anders letterlijk uitschakelt. Een optie die altijd open is en daarmee een bevrijdende basis en een zaadje voor een positive levensvisie
Vandaar ook mijn pleidooi voor rationeel optimisme. Dit leer je naar mijn mening dus op basis van wetenschap i.t.t. een magisch optimisme dat bij tegenslag niet in context te plaatsen is.
Door vergaande (nano) technieken kunnen we straks experimenteren met onze identiteit. Onze sexe wordt fluide. Ik zie dit dus gewoon technologisch op ons afkomen.
Dat de maatschappij wellicht nog teveel een mannen feestje is zegt natuurlijk niets over 2 (hoog)opgeleide mensen die samen er voor kiezen androgyn in een relatie te staan.
In de ratio aanspreken is voor mij geen emotionele argumenten gebruiken. Je bespreekt (knel)punten waarbij je beide voor elkaar maximaal geluk wenst. Geen onuitgesproken verwachtingen over een weer. Alles is dan meegenomen; elk gebaar een kado.
Vandaar ook mijn pleidooi voor rationeel optimisme. Dit leer je naar mijn mening dus op basis van wetenschap i.t.t. een magisch optimisme dat bij tegenslag niet in context te plaatsen is.
Door vergaande (nano) technieken kunnen we straks experimenteren met onze identiteit. Onze sexe wordt fluide. Ik zie dit dus gewoon technologisch op ons afkomen.
Dat de maatschappij wellicht nog teveel een mannen feestje is zegt natuurlijk niets over 2 (hoog)opgeleide mensen die samen er voor kiezen androgyn in een relatie te staan.
In de ratio aanspreken is voor mij geen emotionele argumenten gebruiken. Je bespreekt (knel)punten waarbij je beide voor elkaar maximaal geluk wenst. Geen onuitgesproken verwachtingen over een weer. Alles is dan meegenomen; elk gebaar een kado.
zondag 2 oktober 2011 om 00:20
quote:PoIIy schreef op 01 oktober 2011 @ 16:15:
(en psycholoog was het er ook wel mee eens) dat ik het allemaal wel weet.
En psych wilde niet je helpen onderzoeken waarom je ondanks dat je het weet, er niet naar handelt? Dat lijkt me juist het probleem.
Hoe ga jij met dit opstapelen om? Sta je eerder stil nu?
Ik ben met alles gestopt, echt alles. Vanuit daar ben ik gaan opbouwen en ben veel selectiever geweest in wat ik wil doen en aan welke mensen ik aandacht wil besteden. Inmiddels doe ik minstens zoveel, maar alleen dingen waar ik achtersta en die me energie geven. Je bedoelde toch werk gerelateerd?
Weet ook dat ik de wereld niet kan beheersen.
Maar zou je dat niet heel graag wel willen en ben je aan het vechten hiertegen?
(en psycholoog was het er ook wel mee eens) dat ik het allemaal wel weet.
En psych wilde niet je helpen onderzoeken waarom je ondanks dat je het weet, er niet naar handelt? Dat lijkt me juist het probleem.
Hoe ga jij met dit opstapelen om? Sta je eerder stil nu?
Ik ben met alles gestopt, echt alles. Vanuit daar ben ik gaan opbouwen en ben veel selectiever geweest in wat ik wil doen en aan welke mensen ik aandacht wil besteden. Inmiddels doe ik minstens zoveel, maar alleen dingen waar ik achtersta en die me energie geven. Je bedoelde toch werk gerelateerd?
Weet ook dat ik de wereld niet kan beheersen.
Maar zou je dat niet heel graag wel willen en ben je aan het vechten hiertegen?
zondag 2 oktober 2011 om 00:28
quote:PoIIy schreef op 01 oktober 2011 @ 16:40:
Nee, ik denk het echt. Ik denk dat ik iemand ben bij wie het altijd wel goed komt. Is het niet linksom dan is het wel rechtsom. Hoef nergens de beste te zijn, of de rijkste of wat dan ook. Neem ook genoegen met minder. Kan mijn doelen ook aanpassen. Zal niet zwelgen in zelfmedelijden.
Vind je dat je deze levenshouding moet aannemen, of voel je het echt zo? Je opent niet voor niks dit topic, je twijfelt. In je OP schreef je juist dat je in een dertigers crisis zit, praat je jezelf nu (onbewust) weer moed in? Of wil je niet weten dat je misschien ook wel zwakke plekken hebt?
Overlevingsmechanisme klinkt als iets verstandelijks, maar ik denk niet dat mijn enthousiasme om iets aan te pakken verstandelijk is, zou misschien af en toe slimmer zijn om niet te doen...Overlevingsmechanismes ben je je vaak niet bewust van en je kiest natuurlijk ook voor iets dat bij je past.
Nee, ik denk het echt. Ik denk dat ik iemand ben bij wie het altijd wel goed komt. Is het niet linksom dan is het wel rechtsom. Hoef nergens de beste te zijn, of de rijkste of wat dan ook. Neem ook genoegen met minder. Kan mijn doelen ook aanpassen. Zal niet zwelgen in zelfmedelijden.
Vind je dat je deze levenshouding moet aannemen, of voel je het echt zo? Je opent niet voor niks dit topic, je twijfelt. In je OP schreef je juist dat je in een dertigers crisis zit, praat je jezelf nu (onbewust) weer moed in? Of wil je niet weten dat je misschien ook wel zwakke plekken hebt?
Overlevingsmechanisme klinkt als iets verstandelijks, maar ik denk niet dat mijn enthousiasme om iets aan te pakken verstandelijk is, zou misschien af en toe slimmer zijn om niet te doen...Overlevingsmechanismes ben je je vaak niet bewust van en je kiest natuurlijk ook voor iets dat bij je past.
zondag 2 oktober 2011 om 00:34
quote:PoIIy schreef op 01 oktober 2011 @ 16:49:
En daarom Idalee heb ik nog contact, relatie is door externe omstandigheden over, niet gebrek door liefde, die is nog zo sterk, en ik heb het gevoel dat liefde uiteindelijk overwint, ik geloof in liefde, en gun hem daarom de kansen. Om zodra de omstandigheden verbeteren, toch weer verder te kunnen.Maar dat maakt het niet minder pijnlijk om hem nu te zien toch? Ik zou, hoe moeilijk ook, afstand nemen, maak keuzes voor het nu. Je gaat toch ook niet in een te strakke broek lopen omdat je m over een tijdje misschien weer past?
En daarom Idalee heb ik nog contact, relatie is door externe omstandigheden over, niet gebrek door liefde, die is nog zo sterk, en ik heb het gevoel dat liefde uiteindelijk overwint, ik geloof in liefde, en gun hem daarom de kansen. Om zodra de omstandigheden verbeteren, toch weer verder te kunnen.Maar dat maakt het niet minder pijnlijk om hem nu te zien toch? Ik zou, hoe moeilijk ook, afstand nemen, maak keuzes voor het nu. Je gaat toch ook niet in een te strakke broek lopen omdat je m over een tijdje misschien weer past?
zondag 2 oktober 2011 om 00:54
Ik kom hier wel met allemaal adviezen, maar het is echt niet zo dat ik het allemaal weet hoor, integendeel.
Vroeger dacht ik ook altijd dat ik zo'n optimist was en alles kwam wel weer goed. Maar het begon met een onrustig gevoel en na dat genegeerd te hebben barstte de bom en kwam er allerlei oud zeer naar boven. Dus als ik je lees denk ik vaak; ja, dat dacht ik eerst ook, maar nu weet ik dat het niet zo is. Bij jou hoeft dat natuurlijk niet zo te zijn.
Mijn ervaring is wel dat juist als je denkt ergens iets van te weten, je juist niet veel weet. Als je ergens meer over weet weet je namelijk ook wat je niet weet. Eh, lekker vaag.
Ik heb niet alles gelezen van RC, maar over die basis; ik miste dat. Het is niet zo dat ik een geloof oid zoek, maar die richtlijnen zijn wel belangrijk. Die had ik wel, maar ze werken niet meer. (bvb Alles komt goed, maar als je dan dingen meemaakt die niet meer goed komen heb je daar niets aan en verlies je het vertrouwen in je richtlijnen. Je hele basis raak je zo kwijt).
Een ander ding is bij mij een negatief zelfbeeld; ik vertrouw er niet op dat ik het leven aankan. En mijn verleden, dat heeft iedereen.
Als ik jou was zou ik er wel iets mee doen, het klinkt niet heel heftig, maar toch. Een poosje terug heb ik interapy.nl gedaan. Dan krijg je schrijf opdrachten en werk je zo aan je problemen. Je moet dus echt op onderzoek naar waar het 'mankement' zit bij jou waardoor de machine stroef werkt. Het geeft veel inzicht. Belangrijk is wel dat je eerlijk bent, volgens mij ben je niet helemaal eerlijk naar jezelf toe (hier nog zo 1 )
Sorry als het een beetje een warrig verhaal is, het is al laat...
Vroeger dacht ik ook altijd dat ik zo'n optimist was en alles kwam wel weer goed. Maar het begon met een onrustig gevoel en na dat genegeerd te hebben barstte de bom en kwam er allerlei oud zeer naar boven. Dus als ik je lees denk ik vaak; ja, dat dacht ik eerst ook, maar nu weet ik dat het niet zo is. Bij jou hoeft dat natuurlijk niet zo te zijn.
Mijn ervaring is wel dat juist als je denkt ergens iets van te weten, je juist niet veel weet. Als je ergens meer over weet weet je namelijk ook wat je niet weet. Eh, lekker vaag.
Ik heb niet alles gelezen van RC, maar over die basis; ik miste dat. Het is niet zo dat ik een geloof oid zoek, maar die richtlijnen zijn wel belangrijk. Die had ik wel, maar ze werken niet meer. (bvb Alles komt goed, maar als je dan dingen meemaakt die niet meer goed komen heb je daar niets aan en verlies je het vertrouwen in je richtlijnen. Je hele basis raak je zo kwijt).
Een ander ding is bij mij een negatief zelfbeeld; ik vertrouw er niet op dat ik het leven aankan. En mijn verleden, dat heeft iedereen.
Als ik jou was zou ik er wel iets mee doen, het klinkt niet heel heftig, maar toch. Een poosje terug heb ik interapy.nl gedaan. Dan krijg je schrijf opdrachten en werk je zo aan je problemen. Je moet dus echt op onderzoek naar waar het 'mankement' zit bij jou waardoor de machine stroef werkt. Het geeft veel inzicht. Belangrijk is wel dat je eerlijk bent, volgens mij ben je niet helemaal eerlijk naar jezelf toe (hier nog zo 1 )
Sorry als het een beetje een warrig verhaal is, het is al laat...
zondag 2 oktober 2011 om 09:28
Idalee: ik heb wel wat oefeningen gekregen van de psycholoog (mn idd op werksituatie), maar naast dat ik het idee heb dat ik de wereled echt aan kan als ik daar geweest ben heeft het eigenlijk weinig effect gehad
En ja, ik zou graag de wereld beheersen. Vind het moeilijk om te gaan met onzekerheden, waardoor ik die onzekerheden al ga invullen en optimistisch bedenk dat die onzekerheden niet zoveel voorstellen - ook een cirkel.
Ik weet ook dat ik zwakke plekken heb, maar wil het allemaal graag. Ik wil dit beroep wat zo veel van je vraagt, ik wilde deze relatie zo graag omdat het zo goed voelde, ik wil (later) graag kinderen. Maar ja, een werkweek van (verplicht) >50uur (thuiswerk niet meegerekend) en een afstand van 2uur (hij is voor werk verhuisd) van je geliefde na eerst heel gelukkig samengewoond te hebben, dat is niet niets. En dan vraag je je als bijna-dertiger toch af of dit het is...
En ja, ik zou graag de wereld beheersen. Vind het moeilijk om te gaan met onzekerheden, waardoor ik die onzekerheden al ga invullen en optimistisch bedenk dat die onzekerheden niet zoveel voorstellen - ook een cirkel.
Ik weet ook dat ik zwakke plekken heb, maar wil het allemaal graag. Ik wil dit beroep wat zo veel van je vraagt, ik wilde deze relatie zo graag omdat het zo goed voelde, ik wil (later) graag kinderen. Maar ja, een werkweek van (verplicht) >50uur (thuiswerk niet meegerekend) en een afstand van 2uur (hij is voor werk verhuisd) van je geliefde na eerst heel gelukkig samengewoond te hebben, dat is niet niets. En dan vraag je je als bijna-dertiger toch af of dit het is...
zondag 2 oktober 2011 om 10:48
Als ik het zo lees heb ik van mijn kleinere afzonderlijke moeilijkheden weer een groot gecombineerd probleem gemaakt. Alles weer aan elkaar gerelateerd. Psycholoog heeft me in verleden wel geholpen om het dan weer kleiner en overzichtelijker te maken, want zo ben ik inderdaad mijn controle helemaal kwijt...
zondag 2 oktober 2011 om 11:46
Die wanden gaan nog steiler en glipperiger worden als je nog harder je best gaat doen (wat ik al zei, heb er ervaring mee). Ik zou zeggen heb vertouwen dat het goed komt. Goede momenten komen en gaan en dat geldt ook voor de wat mindere momenten. Laat het een moment los. Je hoeft niet altijd te moeten. Als de druk er af is, zie je de richting vast en zeker.
zondag 2 oktober 2011 om 11:53
zondag 2 oktober 2011 om 11:56
zondag 2 oktober 2011 om 12:25
zondag 2 oktober 2011 om 14:37
quote:PoIIy schreef op 02 oktober 2011 @ 10:50:
RC, ik heb ooit film 'what the bleep' ofzo gezien. Heb moeite met de uitleg die ze toen gaven. Het waren zoveel aannames, nog stress niet volledig te bewijzen. Dus hoe haal je zekerheid daaruit?
Die film is heel slecht en heeft niets met "echte" wetenschap van doen. Nee; mijn basis is: bouwen op de "harde feiten". Zekerheid haal ik uit de het feit dat je een toevallige samenstelling bent uit een "wolk" van atomen. Eenvoudig toeval als bijproduct van een Big Bang. Maar het feit dat je hier bent en altijd kunt kiezen hier niet meer te zijn; geeft dus een feitelijk positivisme; Je kunt helemaal vrij in het Universum je laven aan alle wonderlijke combinaties die met deze "Lego-stenen" mogelijk zijn. Je kunt binnen het kader van de fysica-wetten doen en laten wat je wil. Je kunt zijn wie je wil zijn. Wij kunnen dankzij kennis en kunde ontsnappen aan ons evolutionaire "opdracht" om alleen maar onze genen door te geven. We kunnen onze emoties beredeneren en afzetten tegen de gewenste werkelijkheid. Het feit dat iets je een bepaald (negatief) gevoel geeft maakt het nog niet waar. De ratio geeft je het vermogen om (samen) de werkelijkheid te bouwen die je wenst.
Maar het is lastig om 20 jaar studie in een paar posts samen te vatten
Als je hier echt meer van wil weten is dit boek (als een vertrekpunt) wellicht iets voor je.
http://www.bol.com/nl/p/n ... 01004010961707/index.html
RC, ik heb ooit film 'what the bleep' ofzo gezien. Heb moeite met de uitleg die ze toen gaven. Het waren zoveel aannames, nog stress niet volledig te bewijzen. Dus hoe haal je zekerheid daaruit?
Die film is heel slecht en heeft niets met "echte" wetenschap van doen. Nee; mijn basis is: bouwen op de "harde feiten". Zekerheid haal ik uit de het feit dat je een toevallige samenstelling bent uit een "wolk" van atomen. Eenvoudig toeval als bijproduct van een Big Bang. Maar het feit dat je hier bent en altijd kunt kiezen hier niet meer te zijn; geeft dus een feitelijk positivisme; Je kunt helemaal vrij in het Universum je laven aan alle wonderlijke combinaties die met deze "Lego-stenen" mogelijk zijn. Je kunt binnen het kader van de fysica-wetten doen en laten wat je wil. Je kunt zijn wie je wil zijn. Wij kunnen dankzij kennis en kunde ontsnappen aan ons evolutionaire "opdracht" om alleen maar onze genen door te geven. We kunnen onze emoties beredeneren en afzetten tegen de gewenste werkelijkheid. Het feit dat iets je een bepaald (negatief) gevoel geeft maakt het nog niet waar. De ratio geeft je het vermogen om (samen) de werkelijkheid te bouwen die je wenst.
Maar het is lastig om 20 jaar studie in een paar posts samen te vatten
Als je hier echt meer van wil weten is dit boek (als een vertrekpunt) wellicht iets voor je.
http://www.bol.com/nl/p/n ... 01004010961707/index.html
zondag 2 oktober 2011 om 20:40
Inderdaad, het is zeker niet niks! Je bent ineens al je zekerheden kwijt, daar word je, eh, onzeker van Gun het jezelf dat het even kut gaat. Ja het komt weer goed, maar nu is het gewoon even klote.
En voelt die relatie nog steeds zo goed? Of hou je vast aan iets wat er eigenlijk niet meer is?
Je wilt die baan, die man, die kinderen en waarschijnlijk nog veel meer en dan ook nog eens allemaal perfect, dat is veel te veel. Je moet niet zulke hoge eisen stellen, je wil teveel. Vraag me niet hoe, voor mij is dat ook een struikel blok...
En voelt die relatie nog steeds zo goed? Of hou je vast aan iets wat er eigenlijk niet meer is?
Je wilt die baan, die man, die kinderen en waarschijnlijk nog veel meer en dan ook nog eens allemaal perfect, dat is veel te veel. Je moet niet zulke hoge eisen stellen, je wil teveel. Vraag me niet hoe, voor mij is dat ook een struikel blok...
zondag 2 oktober 2011 om 20:44
quote:PoIIy schreef op 02 oktober 2011 @ 11:25:
Ben wel een beetje tegen mezelf aan het praten...
En misschien is het ook wel omdat ik nooit echt tegenslag heb gekend. En probeer ik zo hard uit mijn dal te komen, maar zijn de wanden te stijl en zak ik steeds weer terug...Je analyseert heel veel en denkt er veel over na, maar sommige pijn moet ook gewoon slijten. Gun jezelf wat rust, tijd etc.
Ben wel een beetje tegen mezelf aan het praten...
En misschien is het ook wel omdat ik nooit echt tegenslag heb gekend. En probeer ik zo hard uit mijn dal te komen, maar zijn de wanden te stijl en zak ik steeds weer terug...Je analyseert heel veel en denkt er veel over na, maar sommige pijn moet ook gewoon slijten. Gun jezelf wat rust, tijd etc.
zondag 2 oktober 2011 om 20:46
quote:amy2010 schreef op 02 oktober 2011 @ 11:53:
@idalee, ik denk dat je richtlijn alles komt goed een hele goede is. Het probleem is 'wat is goed'. Mss is er niet aan je verwachtingen voldaan (dat is de pestzooi met verwachtingen hebben) maar je zal er ongetwijfeld wel veel van hebben geleerd.Ik moet die richtlijnen nu bijstellen, de standaard van mijn levenskwaliteit iets verlagen. Als me dat lukt denk ik idd dat het goed komt. Nu heb ik er nog niet veel van geleerd, ik zit midden in het proces, maar de lijn is stijgende
@idalee, ik denk dat je richtlijn alles komt goed een hele goede is. Het probleem is 'wat is goed'. Mss is er niet aan je verwachtingen voldaan (dat is de pestzooi met verwachtingen hebben) maar je zal er ongetwijfeld wel veel van hebben geleerd.Ik moet die richtlijnen nu bijstellen, de standaard van mijn levenskwaliteit iets verlagen. Als me dat lukt denk ik idd dat het goed komt. Nu heb ik er nog niet veel van geleerd, ik zit midden in het proces, maar de lijn is stijgende
zondag 2 oktober 2011 om 20:51
quote:PoIIy schreef op 02 oktober 2011 @ 11:56:
Alles komt goed is altijd wel een mantra van me geweest
Of adem in adem uit.
En ik denk ook wel dat het goed komt, maar het duurt me nu te lang... Althans, mijn liefdesverdriet duurt te lang. Op alle andere gebieden van mijn leven gaat het wel goed, ook al vraagt met name mijn werk wel veel van me.
Je opent een topic omdat het juist niet goed gaat! Geef nu eens aan jezelf toe dat het niet allemaal wel mee valt. Je liefdesleven en je werk gaan niet goed, dat zijn zo ongeveer de grootste dingen in je leven.
Het is nu gewoon kut, je mag best even zielig zijn. Durf je niet aan jezelf toe te geven dat het slecht gaat, wil je anderen niet tot last zijn, is het zoiets?
Alles komt goed is altijd wel een mantra van me geweest
Of adem in adem uit.
En ik denk ook wel dat het goed komt, maar het duurt me nu te lang... Althans, mijn liefdesverdriet duurt te lang. Op alle andere gebieden van mijn leven gaat het wel goed, ook al vraagt met name mijn werk wel veel van me.
Je opent een topic omdat het juist niet goed gaat! Geef nu eens aan jezelf toe dat het niet allemaal wel mee valt. Je liefdesleven en je werk gaan niet goed, dat zijn zo ongeveer de grootste dingen in je leven.
Het is nu gewoon kut, je mag best even zielig zijn. Durf je niet aan jezelf toe te geven dat het slecht gaat, wil je anderen niet tot last zijn, is het zoiets?
zondag 2 oktober 2011 om 20:54
quote:PoIIy schreef op 02 oktober 2011 @ 15:59:
Ik denk dat het trouwens ook aan het weer ligt. Als het zonnig is "moet" ik van mezelf ook vrolijk zijn. En dat ben ik gewoon niet...
-ben ook meer een herfst-winter-voorjaar-type, in de zomer heb ik altijd wat meer moeite...Volgens mij is er een heel groot verschil tussen wie je van jezelf moet zijn en wie je bent. Het is ook typisch voor dertigers om een identiteitscrisis te hebben (ikke!). Het geeft misschien een hoop rust om meer de dingen te doen die bij je passen. Ipv je heel erg in te spannen voor dingen die je wil, maar waar je je niet op je gemak bij voelt.
Ik denk dat het trouwens ook aan het weer ligt. Als het zonnig is "moet" ik van mezelf ook vrolijk zijn. En dat ben ik gewoon niet...
-ben ook meer een herfst-winter-voorjaar-type, in de zomer heb ik altijd wat meer moeite...Volgens mij is er een heel groot verschil tussen wie je van jezelf moet zijn en wie je bent. Het is ook typisch voor dertigers om een identiteitscrisis te hebben (ikke!). Het geeft misschien een hoop rust om meer de dingen te doen die bij je passen. Ipv je heel erg in te spannen voor dingen die je wil, maar waar je je niet op je gemak bij voelt.