Reizen
alle pijlers
Verhuizen naar Amerika
maandag 3 oktober 2011 om 11:09
Hallo allemaal, ik had al wel gezien dat er meerdere onderwerpen lopen over emigreren en wonen in het buitenland maar zag dat die soms al vol of heel oud waren..
De reden dat ik dit topic open is omdat mijn vriend en ik alletwee heel erg gek zijn op amerika. Hij heeft er zelf een jaar gestudeerd en ging sindsdien ook ieder jaar terug in de zomer of met kerst.
Nu ons leven samen en serieuze wending neemt (net een huis gekocht en in 2012 gaan we trouwen!) kwam het onderwerp 'wonen in amerika' weer boven.
Ik heb al wel gezien dat het allemaal een hoop geregel is maar waar wij vooral mee 'zitten' is de vraag wanneer we het beste kunnen gaan. We zijn nu 26 en 27 jaar en hebben nog geen kinderen. Is het juist slim om te gaan voordat we kinderen krijgen of kan je prima emigreren als je al kinderen hebt.. wat zijn jullie ervaringen?
Zelf dachten we .. als we het doen dan zouden we over maximaal 5 jaar moeten gaan (ivm vertrekken voor er kinderen zijn bijvoorbeeld).
En hoeveel startkapitaal moeten we bij elkaar sparen als we die kant op gaan?
Ik hoop dat er hier mensen zijn die me wat meer kunnen vertellen want ik zou o zo graag die kant op willen!
De reden dat ik dit topic open is omdat mijn vriend en ik alletwee heel erg gek zijn op amerika. Hij heeft er zelf een jaar gestudeerd en ging sindsdien ook ieder jaar terug in de zomer of met kerst.
Nu ons leven samen en serieuze wending neemt (net een huis gekocht en in 2012 gaan we trouwen!) kwam het onderwerp 'wonen in amerika' weer boven.
Ik heb al wel gezien dat het allemaal een hoop geregel is maar waar wij vooral mee 'zitten' is de vraag wanneer we het beste kunnen gaan. We zijn nu 26 en 27 jaar en hebben nog geen kinderen. Is het juist slim om te gaan voordat we kinderen krijgen of kan je prima emigreren als je al kinderen hebt.. wat zijn jullie ervaringen?
Zelf dachten we .. als we het doen dan zouden we over maximaal 5 jaar moeten gaan (ivm vertrekken voor er kinderen zijn bijvoorbeeld).
En hoeveel startkapitaal moeten we bij elkaar sparen als we die kant op gaan?
Ik hoop dat er hier mensen zijn die me wat meer kunnen vertellen want ik zou o zo graag die kant op willen!
maandag 3 oktober 2011 om 15:07
Dat lijkt me ook Primabella. Het lijkt me heel onwaarschijnlijk dat je als NLs psychodiagnotisch medewerker direct aan de slag kan in de US. Dit soort beroepen zijn vaak niet wederzijds erkend, en de eisen verschillen van land tot land. Hoe dan ook zal onderwijs/gezondsheidszorg systeem anders zijn, en zullen er andere testen gebruikt worden. Misschien bestaat het hele beroep niet. Eerst dat dus uitzoeken (kijken naar evt bij/nascholing) en de behoefte aan dit soort krachten etc onderzoeken.
Yette, de situatie die jij omschrijft komt op mij toch anders over. Ik lees dat je man daar ging werken en jullie toen ook meegingen. Als je weet dat je ergens graag wil gaan wonen en nog geen kinderen hebt, begin je vanaf een heel ander punt. Je kan natuurlijk de mazzel hebben dat je een baan vindt op een plek die leuk is en waarbij je meteen een gezin kan onderhouden, maar je vergroot wel je kansen en mogelijkheden als je eerst flexibeler bent en minder verantwoordelijkheden hebt. Zeker gezien de achtergrond van TO en haar vriend denk ik dat die okay baan in een redelijke omgeving nog even hard werken en een dosis mazzel zal zijn.
Yette, de situatie die jij omschrijft komt op mij toch anders over. Ik lees dat je man daar ging werken en jullie toen ook meegingen. Als je weet dat je ergens graag wil gaan wonen en nog geen kinderen hebt, begin je vanaf een heel ander punt. Je kan natuurlijk de mazzel hebben dat je een baan vindt op een plek die leuk is en waarbij je meteen een gezin kan onderhouden, maar je vergroot wel je kansen en mogelijkheden als je eerst flexibeler bent en minder verantwoordelijkheden hebt. Zeker gezien de achtergrond van TO en haar vriend denk ik dat die okay baan in een redelijke omgeving nog even hard werken en een dosis mazzel zal zijn.
maandag 3 oktober 2011 om 15:10
Ik zou vooral blijven dagdromen over je kinderwens, want anders sta je straks met lege handen. Geen Amerika en geen kinderen.
Het Hbo-diploma van jouw vriend moet wel iets heel specialistisch zijn wil hij voor toelating in aanmerking komen. Als zijn diploma daar überhaupt al van waarde is.
Gezien je manier van schrijven en reageren op dit topic vind ik je overigens nogal naïef overkomen. Daarmee ga je het in Amerika niet redden.
Het Hbo-diploma van jouw vriend moet wel iets heel specialistisch zijn wil hij voor toelating in aanmerking komen. Als zijn diploma daar überhaupt al van waarde is.
Gezien je manier van schrijven en reageren op dit topic vind ik je overigens nogal naïef overkomen. Daarmee ga je het in Amerika niet redden.
maandag 3 oktober 2011 om 15:31
quote:elninjoo schreef op 03 oktober 2011 @ 13:19:
Voor expats en hun gezin wordt doorgaans goed gezorgd en het is 'n tijdelijk iets. Bij emigratie wordt je volledig afhankelijk van je nieuwe land en kun je niet meer terugvallen op de zekerheden die je hier had.
Zo zijn wij dus Amerika binnen gekomen. Daarna moet je de juiste opleiding hebben om in aanmerking te kunnen komen voor de Greencard. Geloof mij dat is niet zo eenvoudig.
Ik wil niet zeggen dat het jullie niet lukken kan, maar denk er niet te gemakkelijk over. Ik zal eerst maar eens flink geld opzij gaan zetten en google maar eens op Greencard lottery.
Voor expats en hun gezin wordt doorgaans goed gezorgd en het is 'n tijdelijk iets. Bij emigratie wordt je volledig afhankelijk van je nieuwe land en kun je niet meer terugvallen op de zekerheden die je hier had.
Zo zijn wij dus Amerika binnen gekomen. Daarna moet je de juiste opleiding hebben om in aanmerking te kunnen komen voor de Greencard. Geloof mij dat is niet zo eenvoudig.
Ik wil niet zeggen dat het jullie niet lukken kan, maar denk er niet te gemakkelijk over. Ik zal eerst maar eens flink geld opzij gaan zetten en google maar eens op Greencard lottery.
maandag 3 oktober 2011 om 16:00
Ik besef dat wij in een heel andere situatie zaten, Anna. Ik noem het 'emigreren voor watjes'.
De volgorde eerst een baan en een huis en dan pas kinderen krijgen, geldt als de geijkte, want veiligste weg. Waar je ook woont. Maar dat is niet de enige weg en ook met kinderen kan je best enig risico nemen en hoef je het avontuur niet uit de weg te gaan.
De volgorde eerst een baan en een huis en dan pas kinderen krijgen, geldt als de geijkte, want veiligste weg. Waar je ook woont. Maar dat is niet de enige weg en ook met kinderen kan je best enig risico nemen en hoef je het avontuur niet uit de weg te gaan.
maandag 3 oktober 2011 om 18:22
quote:olyfor schreef op 03 oktober 2011 @ 13:42:
Mijn zwager woont en werkt nu in de VS. Zijn bedrijf heeft het werkvisum voor hem geregeld. Hj heeft een specialistisch beroep in de IT. Hij kan dus na 5 jaar een greencard aanvragen.
Voor de VS heb je dus echt een werkvisum nodig. Willen jullie echt daar jullie toekomst opbouwen moet je aan een greencard zien te komen.
Ik ken trouwens verhalen van boeren die vanuit Nederland naar de VS zijn vertrokken. Ze stonden destijds om boeren bedrijven te springen. Deze gezinnen wonen daar al 15 jaar, maar krijgen geen greencard. Het werkvisum is alleen geldig voor de boer(in) en echtgeno(o)t(e). Gevolg, de kinderen die in Nederland zijn geboren moeten als ze 18 zijn terug naar Nederland want ze verblijven vanaf die leeftijd illegaal in de VS.
Maar dan is het nog niet gezegd dat hij een greencard krijgt.
Wij hebben kenissen die zijn al 14 jaar bezig om de greencard in hun bezit te krijgen.
De gemakkelijkste manier is om met een Amerikaan te trouwen, de lottery winnen..of een bedrijf vinden die je volledig wilt steunen en dan moet je nog eens in het bezit zijn van de juisten diploma's en management ervaring in Nederland. Maar waar een wil is is een weg. Geef niet op als je echt wilt.
Mijn zwager woont en werkt nu in de VS. Zijn bedrijf heeft het werkvisum voor hem geregeld. Hj heeft een specialistisch beroep in de IT. Hij kan dus na 5 jaar een greencard aanvragen.
Voor de VS heb je dus echt een werkvisum nodig. Willen jullie echt daar jullie toekomst opbouwen moet je aan een greencard zien te komen.
Ik ken trouwens verhalen van boeren die vanuit Nederland naar de VS zijn vertrokken. Ze stonden destijds om boeren bedrijven te springen. Deze gezinnen wonen daar al 15 jaar, maar krijgen geen greencard. Het werkvisum is alleen geldig voor de boer(in) en echtgeno(o)t(e). Gevolg, de kinderen die in Nederland zijn geboren moeten als ze 18 zijn terug naar Nederland want ze verblijven vanaf die leeftijd illegaal in de VS.
Maar dan is het nog niet gezegd dat hij een greencard krijgt.
Wij hebben kenissen die zijn al 14 jaar bezig om de greencard in hun bezit te krijgen.
De gemakkelijkste manier is om met een Amerikaan te trouwen, de lottery winnen..of een bedrijf vinden die je volledig wilt steunen en dan moet je nog eens in het bezit zijn van de juisten diploma's en management ervaring in Nederland. Maar waar een wil is is een weg. Geef niet op als je echt wilt.
maandag 3 oktober 2011 om 20:39
Ik ken veel voorbeelden van mensen die naar de VS zijn gegaan (en ook veel van mensen die weer terug zijn gekomen).
Volgens mij maakt het niet bar veel uit of je met of zonder kinderen emigreerd. Als je voldoende geld hebt tenminste. Als je weinig geld heb dan is het veel risicovoller en zou ik dat dus liever zonder kids doen.
Zoals al eerder gemeld een kind geboren op Amerikaans grondgebied is automatisch staatsburger. (Of je dat nu perse wilt voor je kind is een tweede)
Dus zwanger "op vakantie" naar de VS is het allermakkelijkst.
Volgens mij maakt het niet bar veel uit of je met of zonder kinderen emigreerd. Als je voldoende geld hebt tenminste. Als je weinig geld heb dan is het veel risicovoller en zou ik dat dus liever zonder kids doen.
Zoals al eerder gemeld een kind geboren op Amerikaans grondgebied is automatisch staatsburger. (Of je dat nu perse wilt voor je kind is een tweede)
Dus zwanger "op vakantie" naar de VS is het allermakkelijkst.
dinsdag 4 oktober 2011 om 07:47
Ik heb vroeger 14 jaar in de VS gewoond en er later nog een paar jaar gestudeerd en gewoond. Wij wonen nu in Azië met twee kleine kinderen. Het maakt niet zoveel uit of je met of zonder kinderen emigreert, mits ze nog jong zijn. Kleine kinderen zijn heel flexibel, pikken de taal snel op en vinden alles prima als ze maar papa en mama in de buurt hebben.
In jullie specifieke geval schat ik met jullie ervaring en opleiding in dat tenzij jullie een greencard "winnen", de kans nagenoeg nihil is om de VS binnen te komen. En ook al zouden jullie een greencard winnen dan moeten jullie vooral niet de realiteit van het wonen en werken daar onderschatten. Tenzij je een dijk van een baan hebt en/of een banksaldo met minimaal zes nullen is het daar vooral kei-en keihard werken om je hoofd boven water te houden. Kinderopvang is verschrikkelijk duur, goede scholen nog duurder en een studie aan een goede universiteit onbetaalbaar voor de "middle class". Een goede ziektekostenverzekering is ook voor veel Amerikanan onbetaalbaar. Je kan ook van de één op de andere dag je baan
verliezen, je krijgt nog twee weken salaris mee en that's it. Bij ziekte idem dito. En sociale voorzieningen, vergeet het maar. Ikzelf zou het met een kind(erwens) niet aandurven met jullie achtergrond. Alleen als expat of met hele specifieke kennis-en kunde in huis zou ik denk de grote oversteek wagen.
Ik wens jullie heel veel succes, maar ook ik krijg de indruk dat jullie je hier niet echt in verdiept hebben en bijzonder "clueless" zijn over emigreren in het algemeen.
In jullie specifieke geval schat ik met jullie ervaring en opleiding in dat tenzij jullie een greencard "winnen", de kans nagenoeg nihil is om de VS binnen te komen. En ook al zouden jullie een greencard winnen dan moeten jullie vooral niet de realiteit van het wonen en werken daar onderschatten. Tenzij je een dijk van een baan hebt en/of een banksaldo met minimaal zes nullen is het daar vooral kei-en keihard werken om je hoofd boven water te houden. Kinderopvang is verschrikkelijk duur, goede scholen nog duurder en een studie aan een goede universiteit onbetaalbaar voor de "middle class". Een goede ziektekostenverzekering is ook voor veel Amerikanan onbetaalbaar. Je kan ook van de één op de andere dag je baan
verliezen, je krijgt nog twee weken salaris mee en that's it. Bij ziekte idem dito. En sociale voorzieningen, vergeet het maar. Ikzelf zou het met een kind(erwens) niet aandurven met jullie achtergrond. Alleen als expat of met hele specifieke kennis-en kunde in huis zou ik denk de grote oversteek wagen.
Ik wens jullie heel veel succes, maar ook ik krijg de indruk dat jullie je hier niet echt in verdiept hebben en bijzonder "clueless" zijn over emigreren in het algemeen.
dinsdag 4 oktober 2011 om 09:08
Het lijkt mij dat elk kind behoefte heeft aan stabiliteit en rust, dus het lijkt me het verstandigst om eerst te emigreren ( als je dat voor elkaar zou kunnen krijgen ) en dan aan kinderen te beginnen.
Maar als ik jou was zou ik me eerst even wat meer verdiepen in de hele procedure want je klinkt nogal naief. Nicht van mijn oma woont in Amerika, die is getrouwd met een Amerikaan.
Maar als ik jou was zou ik me eerst even wat meer verdiepen in de hele procedure want je klinkt nogal naief. Nicht van mijn oma woont in Amerika, die is getrouwd met een Amerikaan.
dinsdag 4 oktober 2011 om 12:56
Ik ben het niet met je eens, Rogue. Kinderen hebben inderdaad baat bij rust, maar als je een stabiel gezin hebt, hebben ze rust zat. Emigreren is dan een avontuurlijke levensles die je als gezin aangaat. Wij zijn nu 3 maanden terug in Nederland en nog steeds is er elke dag wel een kind dat aangeeft weer weg te willen. Maakt ze niet uit waarheen. Gewoon op reis
dinsdag 4 oktober 2011 om 14:36
dinsdag 4 oktober 2011 om 15:17
quote:yette schreef op 04 oktober 2011 @ 12:56:
Ik ben het niet met je eens, Rogue. Kinderen hebben inderdaad baat bij rust, maar als je een stabiel gezin hebt, hebben ze rust zat. Emigreren is dan een avontuurlijke levensles die je als gezin aangaat. Wij zijn nu 3 maanden terug in Nederland en nog steeds is er elke dag wel een kind dat aangeeft weer weg te willen. Maakt ze niet uit waarheen. Gewoon op reis
Ariette: fijn dat het voor jullie allemaal zo'n goede ervaring is geweest.
Mijn kinderen hebben er ook nog geen moeite mee gehad om hier naar toe te gaan. Ze waren ook nog te jong om antwoord te geven: 3 jaar en de andere 3 maanden. Het bedrijf deed natuurlijk ook veel voor ons dat je geeft je in het begin veiligheid. Maar daarnaast kunnen er ook altijd dingen gebeuren die je zelf moet oplossen.
Sommigen zijn wel erg zwart over Amerika, als je een normale baan hebt je maakt geen schulden (wat helaas de meesten wel doen) en je leeft normaal dan kun je hier heel goed vertoefen, wij zijn per slot van rekening niet voor niks gebleven.
Ik ben het niet met je eens, Rogue. Kinderen hebben inderdaad baat bij rust, maar als je een stabiel gezin hebt, hebben ze rust zat. Emigreren is dan een avontuurlijke levensles die je als gezin aangaat. Wij zijn nu 3 maanden terug in Nederland en nog steeds is er elke dag wel een kind dat aangeeft weer weg te willen. Maakt ze niet uit waarheen. Gewoon op reis
Ariette: fijn dat het voor jullie allemaal zo'n goede ervaring is geweest.
Mijn kinderen hebben er ook nog geen moeite mee gehad om hier naar toe te gaan. Ze waren ook nog te jong om antwoord te geven: 3 jaar en de andere 3 maanden. Het bedrijf deed natuurlijk ook veel voor ons dat je geeft je in het begin veiligheid. Maar daarnaast kunnen er ook altijd dingen gebeuren die je zelf moet oplossen.
Sommigen zijn wel erg zwart over Amerika, als je een normale baan hebt je maakt geen schulden (wat helaas de meesten wel doen) en je leeft normaal dan kun je hier heel goed vertoefen, wij zijn per slot van rekening niet voor niks gebleven.
dinsdag 4 oktober 2011 om 19:24
Wij zitten hier voor een jaar in Amerika voor het werk van mijn man. We hebben 3 kinderen, de oudste is 6, middelste is 3 en jongste is een jaar. We hebben goed uitgelegd wat er ging gebeuren en een mooie positieve draai gegeven eraan, dus niet gezegd, je moet je vriendjes een jaar missen, maar je gaat er nog meer vriendjes bij krijgen. Dat gaf vooral voor de oudste de doorslag. Verder vonden ze het prima als wij maar bij ze waren.
Nu zitten we 6 weken hier, de oudste begint al Engels te praten thuis, de middelste praat het Engels na wat er gezegd wordt tegen haar en de jongste kan nog niet praten gelukkig .
Over emigreren kan ik niet zoveel zeggen omdat we hier maar voor een jaar blijven maar ik was blij dat we begeleiding kregen bij het aanvragen van een visum want ik vond dit al voor een jaar niet niks.
Goed voorbereiden en inlezen dus!
Nu zitten we 6 weken hier, de oudste begint al Engels te praten thuis, de middelste praat het Engels na wat er gezegd wordt tegen haar en de jongste kan nog niet praten gelukkig .
Over emigreren kan ik niet zoveel zeggen omdat we hier maar voor een jaar blijven maar ik was blij dat we begeleiding kregen bij het aanvragen van een visum want ik vond dit al voor een jaar niet niks.
Goed voorbereiden en inlezen dus!
dinsdag 4 oktober 2011 om 20:01
quote:rogue_25 schreef op 04 oktober 2011 @ 14:36:
Dat ligt aan je kinderen denk ik, mijn broer en ik zijn enorme gewoonte dieren en wij kunnen heel slecht tegen veranderingen. Een emigratie zou voor ons vreselijk zijn, zeker op jonge leeftijd.
Ligt aan je kinderen denk ik, aan hun karakter.
Niet met je eens, natuurlijk heeft het ene kind wat meer moeite met verandering dan een ander. Maar zo'n verandering kan juist heel goed zijn voor kinderen die er wat moeite mee hebben, zolang wat iemand anders ook aangeeft, de basis maar goed is (het gezin).
In een kinderleven zijn altijd veel veranderingen, beginnen op de peuterzaal, naar de kleuterschool, naar groep 3, een verhuizing, middelbare school, allemaal grote veranderingen die de eerste paar weken wat lastig kunnen zijn, maar dan passen kinderen zich heel snel aan, hoe jonger, hoe sneller.
Heb zelf ook heel veel stellen zien emigreren (met kinderen) en alle kinderen daarvan vonden het geweldig (nou kan ik me voorstellen dat het wel enigzins afhankelijk is waar naar toe je ging emigreren, mijn ervaring is in een warm land aan het strand, welk kind vind dat nou niet geweldig?
Dat ligt aan je kinderen denk ik, mijn broer en ik zijn enorme gewoonte dieren en wij kunnen heel slecht tegen veranderingen. Een emigratie zou voor ons vreselijk zijn, zeker op jonge leeftijd.
Ligt aan je kinderen denk ik, aan hun karakter.
Niet met je eens, natuurlijk heeft het ene kind wat meer moeite met verandering dan een ander. Maar zo'n verandering kan juist heel goed zijn voor kinderen die er wat moeite mee hebben, zolang wat iemand anders ook aangeeft, de basis maar goed is (het gezin).
In een kinderleven zijn altijd veel veranderingen, beginnen op de peuterzaal, naar de kleuterschool, naar groep 3, een verhuizing, middelbare school, allemaal grote veranderingen die de eerste paar weken wat lastig kunnen zijn, maar dan passen kinderen zich heel snel aan, hoe jonger, hoe sneller.
Heb zelf ook heel veel stellen zien emigreren (met kinderen) en alle kinderen daarvan vonden het geweldig (nou kan ik me voorstellen dat het wel enigzins afhankelijk is waar naar toe je ging emigreren, mijn ervaring is in een warm land aan het strand, welk kind vind dat nou niet geweldig?
dinsdag 4 oktober 2011 om 20:07
Overigens vind ik wel dat er heel negatief wordt gedaan over de kansen van TO. Het is absoluut niet een makkie om naar de usa te verhuizen, maar hier wordt gedaan alsof het zo goed als onmogelijk is, terwijl ik echt wel een behoorlijk aantal mensen ken die het wel is gelukt (zonder met een amerikaan getrouwd te zijn).
@ TO: wel/niet kinderen voor de emigratie is denk ik niet de belangrijkste keuze die je nu moet maken. Ik zou me in eerste instantie richten op de mogelijkheden om werk te vinden in amerika en/of daar naar toe te verhuizen. Met wat voor soort baan kom je in aanmerking om daar werk te vinden, bij welke soort organisaties, wat heb je nodig? Wat heb je al? (qua werkervaring, papieren, vaardigheden, motivatie) Wat heb je nog nodig? Het kan best zijn dat je een tijdje iets moet gaan doen wat je minder leuk vind of wat minder verdient om dichter bij je Amerikaanse droom te komen.
Ik denk dat wanneer je op een rijtje hebt wat je allemaal moet doen (zowel op korte als lange termijn) dat je beter een inschatting kunt maken over wanneer je aan kinderen begint.
Ik denk dat je aan de ervaringen hier wel kunt zien, dat kinderen een emigratie echt niet in de weg hoeven te staan, maar iets meer zekerheid (zoals bijv. een baan en onderkomen) is wel een vereiste als je met kinderen gaat emigreren. Zonder kinderen kun je iets meer 'op de bonnefooi' gaan.
@ TO: wel/niet kinderen voor de emigratie is denk ik niet de belangrijkste keuze die je nu moet maken. Ik zou me in eerste instantie richten op de mogelijkheden om werk te vinden in amerika en/of daar naar toe te verhuizen. Met wat voor soort baan kom je in aanmerking om daar werk te vinden, bij welke soort organisaties, wat heb je nodig? Wat heb je al? (qua werkervaring, papieren, vaardigheden, motivatie) Wat heb je nog nodig? Het kan best zijn dat je een tijdje iets moet gaan doen wat je minder leuk vind of wat minder verdient om dichter bij je Amerikaanse droom te komen.
Ik denk dat wanneer je op een rijtje hebt wat je allemaal moet doen (zowel op korte als lange termijn) dat je beter een inschatting kunt maken over wanneer je aan kinderen begint.
Ik denk dat je aan de ervaringen hier wel kunt zien, dat kinderen een emigratie echt niet in de weg hoeven te staan, maar iets meer zekerheid (zoals bijv. een baan en onderkomen) is wel een vereiste als je met kinderen gaat emigreren. Zonder kinderen kun je iets meer 'op de bonnefooi' gaan.
dinsdag 4 oktober 2011 om 20:18