Oma heeft het te druk

Interesse, liefde, een goede band.....allemaal dingen die je - helaas - niet af kunt dwingen.

Ik denk dat je te veel verwacht. Je moeder heeft duidelijk andere ideeën over het oma-schap dan jij. Blijkbaar heeft zij geen behoefte om een goede band op te bouwen met haar kleinkind.



Je kunt haar niet verplichten om een (leuke) oma voor je kind te zijn, hoe triest je dat ook vindt.

Hoe is haar band met haar andere kleinkind ( die in Nederland woont, neem ik aan? )?

Je moeder moet niks. Ik vind dat jij niet mag bepalen hoe jouw moeder met jouw kind omgaat. Als het is een leuke oma is dan is dat meegenomen en heel fijn. Maar als dat niet zo is mag je dat niet van haar eisen.

Je kunt iemand helaas niet dwingen. Let it go.

Hoe vaak gaan jullie naar NL?

Oma is goed bezig met haar eigen leven aan het opbouwen.

Wie weet heeft ze dat altijd gemist doordat ze druk was met kinderen opvoeden.

Fijn dat je moeder een leven heeft..jammer voor haar kleinkind idd maar cru gezegd zit jouw moeder daar ook niet op te wachten blijkbaar.

Sterkte!

Waarom laat je je dochter niet zo nu en dan oma bellen?

Of een tekening opsturen? De meeste mensen houden van aandacht.



En verder, zet je verwachtingen in de koelkast. Je kan iemand niet dwingen en daar win je ook niets mee.

Fijn toch dat je moeder een eigen leven heeft. Zij heeft niet gekozen voor een kleinkind of dat jij naar het buitenland bent verhuisd.

Ik kan me voorstellen dat je hier erg verdrietig over bent, het is niet leuk dat je moeder weinig interesse toont en telkens het bezoek aan jullie afzegt. Het is makkelijk gezegd hier dat je moeder niets hoeft en haar eigen leven heeft maar het doet toch zeer als daarin weinig interesse en contact met jullie is.

Maar als je het al besproken hebt en het lukt niet om dit te veranderen dan is er weinig wat je eraan kunt doen. Neem zelf initatief naar je moeder, probeer zelf haar erbij te betrekken, laat je dochter wat doen voo r oma. Als dat allemaal ook niet lukt dan probeer het wat los te laten en te accepteren zoals ze is.

Je legt jezelf erg veel verwachtingen op. Omdat zij de einige grootouder is verwacht je veel van haar. Teveel. Je moeder is vrij haar eigen keuzes te maken. Kennlijk wil zij helemaal geen oma spelen, teminste niet de rol die jij voor haar bedacht hebt.



Laat de verwachtingen varen. Daar win je meer mee dan op de huidige voet door te gaan.

Ik kan me voorstellen dat je dit niet leuk vindt voor je dochter, en dat het misschien ook wel pijn doet dat ze niet meer belangstelling heeft voor je kindje, maar als het er niet in zit dan kan je het niet veranderen.

hoe jammer ook, ik denk dat je je er het beste bij neer kunt leggen.

als je je er bij neerlegt, en het van je af zet, dan geeft het jou ook minder ergernis en negatieve gevoelens, is voor jezelf ook prettiger.

Ik weet dat het makkelijk klinkt, maar ik denk echt dat het zo is.

Mijn kinderen hebben ook weinig met een van hun oma's, en ik denk dat zo'n oma veel mist, maar ze doet het zelf, ik ben gestopt om steeds contact te maken, het is graag of niet.

Het kan in een relatie gewoon niet alleen van een kant komen.

quote:reseh schreef op 15 oktober 2011 @ 11:24:

Mijn relatie met mijn moeder is nooit bijzonder close geweest maar ik had altijd gehoopt dat ze een lieve zorgzame en geintereseerde oma zou zijn.Was die hoop ergens op gebaseerd?quote:Helaas is dat niet het geval. Ze initieerd ongeveer eens in de 3 weken contact maar altijd op een tijdstip dat mijn dochter al lang en breed ligt te slapen en als ze elkaar zien dan is er geen interactie, ze doet niets met mijn dochter tenzij ik er haar specefiek om vraag en dan nog lijkt het allemaal teveel moeite.Haar kleindochter is, als ik het goed begrijp, in het buitenland geboren? Je moeder kan haar kleindochter alleen zien na een vliegreis van een uur? Lijkt me op zichzelf niet extreem bizar dat er dan wat problemen zijn met de bonding, zeg maar.quote:Helaas is er geen opa in het spel of een andere oma om voor dit gebrek to compenseren.Anders gezegd: "oma" is een vervangbaar artikel dat jij helaas niet kan vervangen. Als je je moeder dat duidelijk maakt, ook al doe je dat onbewust, dan kan ik me wel voorstellen waarom oma er niet zoveel trek in heeft. Zoals je het hier stelt boeit het je eigenlijk verdomd weinig of er goed contact is tussen je dochter en je moeder, je wil alleen "een oma" voor je dochter.quote:Dit kan ik niet anders zien dan 'te druk' met 'belangrijker zaken' dan haar kleindochter.Kan je dat niet, of wil je dat niet?



Overigens, te druk is altijd "te druk voor...". Iedereen heeft 24 uur in een dag zitten, het draait nooit om tijd, alleen om prioriteit. Kennelijk ligt haar prioriteit niet zo bij jou en je dochter.quote:Ze werkt 4 dagen in de week maar als ik haar spreek is ze altijd vol verhalen over alle dingen die ze naast werk onderneemt...en waar ze dus wel tijd voor heeft.Natuurlijk, aangezien iedereen 24 uur in een dag heeft, heeft ook zij genoeg tijd voor dat waar ze genoeg tijd aan wil besteden.quote:Ik verwacht van haar dat ze moeite doet om haar relatie met kleinkind op te bouwen...En waar is die verwachting op gebaseerd? Of bedoel je: ik eis?quote:Ze heeft in totaal 2 kleinkinderen dus het niet een kwestie van teveel.En dat maak jij uit?quote:Ze gaat elke maand een weekend weg en ongeveer 2 keer op vakantie...is het gek dat ik kwaad werd dat ze ons afblies voor een lang weekend Portugal?Of het gek is? Nee. Of je er iets mee opschiet? Ook niet.



Ik snap best dat het je ergert als iemand afspraken afzegt, en dat het je verdriet doet dat je moeder blijkbaar niet zo veel interesse heeft in haar kleindochter. Maar aan de andere kant, jij hebt kennelijk al geen beste band met haar, jij woont op een afstand waardoor het moeilijk is een band op te bouwen, jij schijnt te denken dat jij wel kan bepalen hoe je moeder haar tijd mag besteden en je praat over de rol van je moeder als vrij totaal inwisselbaar zolang er maar een oma is maakt het niet zoveel uit wie dat is. Sorry, maar ik kan jouw kant van het verhaal ook niet bepaald sympathiek vinden.



quote:

Mijn man drukt mij op het hart dat ik niets verkeerd heb gedaan door voor mijn kind op te komen maar, zoals bij alle vrouwen en de relaties met moeders, de twijfel kruipt er toch in.

Kortom, verwacht ik teveel?Blijkbaar. En als je het mij vraagt zijn jij en je man wat al te makkelijk tot de conclusie gekomen dat er een schuldige aangewezen moet worden, en dat dat uitsluitend je moeder is.

@djuuls,

Ze zegt dat haar band met haar moeder nooit zo close is geweest. Ik snap dan echt niet dat ze verwacht dat die met kleinkind dan wel close wordt.

Toen mijn (enige) dochter vertelde dat zij en haar man geen kinderen willen, was ik een beetje teleurgesteld. Niet omdat ik hun keuze niet respecteer, maar omdat het mij zo leuk lijkt oma te zijn. Aan de andere kant: Zij wonen in het buitenland en een band opbouwen als je elkaar 2 x per jaar ziet, gaat ook moeilijk. Misschien als kinderen wat groter zijn, dan kun je chatten/skypen, maar tot een jaar of 4 is life zién toch nodig om een band op te bouwen.



Nu is die teleurstelling weg hoor, ik geniet van alle mensen om me heen die wel oma zijn en luister met plezier naar hun verhalen.



Dus ik begrijp dat jouw moeder haar eigen leven even belangrijker vindt nu, dan de band die ze met haar (klein)dochter zou kunnen opbouwen.

Jammer, maar je kunt niets anders doen dan te accepteren. Of zelf regelmatig(er) naar Nederland komen.

Ik vind het altijd zo raar dat mensen hun moeder ´oma´ gaan noemen zodra ze zelf een kind hebben



Maar goed, hoeveel inzet toon jij om je moeder te zien?

Helaas kan je iemand niet dwingen om van iemand anders te houden en daar je best voor te willen doen. Het klinkt alsof oma het niet belangrijk genoeg vindt om haar best te willen doen voor haar kleinkind. Ik zou er zelf ook klaar mee zijn, als mijn eigen moeder mijn kind niet de moeite vindt. Maar iets anders dan dit te accepteren, zit er niet in. Hoe jammer en onbegrijpelijk ook.



Nb. Heb je enig idee waarom dit jouw moeder kennelijk zo koud laat? Ik kan me voorstellen dat als haar eigen leven altijd in het teken heeft gestaan van anderen en opgroeiende kinderen, dat ze nu sterk de behoefte heeft om niet veel meer te willen 'geven'.



Ik herken het van de ouders van mijn man. Zij zijn iig wel veel betrokkener dan jouw moeder, dat terzijde. Maar qua oppas-dingen is er wel een heel duidelijke limiet aan wat zij willen. Er is niet veel -geestelijke- ruimte voor dat soort extra's. Dus doet dochter het met wat er wel is en dat zijn de kaartjes vanaf vakantieadres en de bezoekjes als ze weer in Nederland zijn.



Weet je trouwens wel zeker dat je dochter niet teleurgesteld is, omdat ze jouw teleurstelling proeft? Ik bedoel, er zijn wel meer kinderen die geen (betrokken) grootouders hebben, al was het maar omdat ze niet meer leven. Presenteer de feiten zoals ze zijn, zonder daarin je eigen teleurstelling door te laten klinken. Dat zal jouw dochter veel meer helpen om er goed mee om te gaan.

Jammer inderdaad dat je moeder niet veel interesse toont. De afstand is natuurlijk een belangrijk punt, maar ik denk dat de meeste oma's dan allemaal leuke dingen zouden gaan doen met hun kleinkind, zeker als ze het zo weinig zien... Ik snap je teleurstelling heel goed hoor! Ik vind ook niet dat je teveel verwacht.



Het feit blijft dat je je moeder niet kan dwingen om te zijn wie jij wilt dat ze is. Misschien kan je op zoek gaan naar een surrogaat-oma? De buurvrouw of een andere lieve oudere vrouw die jullie al een beetje kennen in het dorp/de stad?

quote:schouderklopje schreef op 15 oktober 2011 @ 11:45:



Weet je trouwens wel zeker dat je dochter niet teleurgesteld is, omdat ze jouw teleurstelling proeft? Ik bedoel, er zijn wel meer kinderen die geen (betrokken) grootouders hebben, al was het maar omdat ze niet meer leven. Presenteer de feiten zoals ze zijn, zonder daarin je eigen teleurstelling door te laten klinken. Dat zal jouw dochter veel meer helpen om er goed mee om te gaan.

Hier ben ik het erg mee eens.

Je dochter kan het natuurlijk jammer vinden dat ze niet, zoals sommige andere kinderen, ook leuke dingen doet met andere mensen dan haar ouders, maar dat hoeft niet perse oma te zijn.

Wat ik me af loop te vragen: Als het zo moeilijk voor je moeder is om naar jou toe te komen, waarom ga je dan niet een keer met je dochter naar je moeder toe?



Als het namelijk om de band tussen oma en kleinkind gaat, dan maakt het niet uit waar die band gevormd wordt. Bij jou thuis, bij haar thuis, dat is dan om het even.



En, zoals je zelf ook al aangeeft, als de band tussen jou en je moeder niet denderend is, waarom verwacht je dan wel dat ze een x-aantal dagen bij jou doorbrengt, in een voor haar onbekende omgeving, zonder vrienden/kennissen, en zonder "uitweg" ?



Als e.e.a moeilijk ligt, dan zou ik eerst eens op "neutraal" terrein iets organiseren, bijv. een weekje in een vakantiepark in belgie, elk in een huisje apart

Is het ook niet vooral de aandacht van je moeder die je zelf hebt gemist die zich nu vertaalt in de missende relatie tussen jouw dochter en je moeder? Dat dit extra pijn doet, omdat het eigenlijk voelt als een herhaling van jouw eigen jeugd waarin je moeder niet aanwezig was?

quote:Mijn relatie met mijn moeder is nooit bijzonder close geweest maar ik had altijd gehoopt dat ze een lieve zorgzame en geintereseerde oma zou zijn. Helaas is dat niet het geval.



Yep je hebt hier bepaalde verwachtingen over, die zij niet waarmaakt en die je ook niet kan afdwingen, en dus kan je alleen maar teleurgesteld worden.



Ik lees dat je het al hebt besproken met je moeder en hoe zij erop reageert, laat blijken dat ze meer met zichzelf bezig is dan anderen. Accepteer dat het zo is. Over het algemeen veranderen mensen moeilijk of niet, zeker op die leeftijd.

Kwam je moeder ook wel eens langs voordat je je dochter kreeg? Oftewel, zou ze alleen voor je dochter langskomen of ook voor een gezellige tijd met jou en je man?



Verder, misschien speelt er wel iets anders waardoor ze niet naar jullie wilt komen. Ik kan mij voostellen dat je toch een keer naar haar toegaat me je dochter en dan eens een gesprekje voert hierover. Heb je je moeder al eens eerlijk gezegd dat jij het jammer vindt voor je dochter. Maar misschien voel jij je ook een beeje gepasseerd door je moeder, dat ze in feite geen interesse heeft in jou en jouw gezin?



Als laatste: jij hebt de keuze gemaakt om een kind te krijgen. Waarom zou je moeder daar enthousiast over moeten zijn? Misschien wil ze helemaal geen oma zijn en heeft ze weinig met kinderen.