Relaties
alle pijlers
Oma heeft het te druk
zaterdag 15 oktober 2011 om 11:24
Hi,
Ik ben getrouwd en we hebben samen 1 dochter van 4. Sinds 10 jaar woon ik buiten Nederland op ongeveer een uur vliegen van Schiphol. Mijn moeder heeft laatst voor de 4 keer op een rij, een gepland bezoek naar mijn afgezegd en ik ben daar heel boos over geworden. Mijn relatie met mijn moeder is nooit bijzonder close geweest maar ik had altijd gehoopt dat ze een lieve zorgzame en geintereseerde oma zou zijn. Helaas is dat niet het geval. Ze initieerd ongeveer eens in de 3 weken contact maar altijd op een tijdstip dat mijn dochter al lang en breed ligt te slapen en als ze elkaar zien dan is er geen interactie, ze doet niets met mijn dochter tenzij ik er haar specefiek om vraag en dan nog lijkt het allemaal teveel moeite. Helaas is er geen opa in het spel of een andere oma om voor dit gebrek to compenseren. Mijn dochter komt nu in de leeftijd dat ze andere oma's wel gezellige leuke dingen ziet doen met hun kleinkinderen en ik merk aan haar dat ze het mist. Tijdens on laatse bezoek aan NL zei mijn dochter na drie dagen dat ze oma niet lief vind....Ik heb dit allemaal ter sprake gebracht bij mijn moeder maar die vind allemaal maar onzin en dat ik niet op alls slakken zout moet leggen. Ze heeft het tenslotte druk...Dit kan ik niet anders zien dan 'te druk' met 'belangrijker zaken' dan haar kleindochter. Ze werkt 4 dagen in de week maar als ik haar spreek is ze altijd vol verhalen over alle dingen die ze naast werk onderneemt...en waar ze dus wel tijd voor heeft. Ik verwacht van haar dat ze moeite doet om haar relatie met kleinkind op te bouwen...
Ze heeft in totaal 2 kleinkinderen dus het niet een kwestie van teveel. Ze gaat elke maand een weekend weg en ongeveer 2 keer op vakantie...is het gek dat ik kwaad werd dat ze ons afblies voor een lang weekend Portugal?
Mijn man drukt mij op het hart dat ik niets verkeerd heb gedaan door voor mijn kind op te komen maar, zoals bij alle vrouwen en de relaties met moeders, de twijfel kruipt er toch in.
Kortom, verwacht ik teveel?
Ik ben getrouwd en we hebben samen 1 dochter van 4. Sinds 10 jaar woon ik buiten Nederland op ongeveer een uur vliegen van Schiphol. Mijn moeder heeft laatst voor de 4 keer op een rij, een gepland bezoek naar mijn afgezegd en ik ben daar heel boos over geworden. Mijn relatie met mijn moeder is nooit bijzonder close geweest maar ik had altijd gehoopt dat ze een lieve zorgzame en geintereseerde oma zou zijn. Helaas is dat niet het geval. Ze initieerd ongeveer eens in de 3 weken contact maar altijd op een tijdstip dat mijn dochter al lang en breed ligt te slapen en als ze elkaar zien dan is er geen interactie, ze doet niets met mijn dochter tenzij ik er haar specefiek om vraag en dan nog lijkt het allemaal teveel moeite. Helaas is er geen opa in het spel of een andere oma om voor dit gebrek to compenseren. Mijn dochter komt nu in de leeftijd dat ze andere oma's wel gezellige leuke dingen ziet doen met hun kleinkinderen en ik merk aan haar dat ze het mist. Tijdens on laatse bezoek aan NL zei mijn dochter na drie dagen dat ze oma niet lief vind....Ik heb dit allemaal ter sprake gebracht bij mijn moeder maar die vind allemaal maar onzin en dat ik niet op alls slakken zout moet leggen. Ze heeft het tenslotte druk...Dit kan ik niet anders zien dan 'te druk' met 'belangrijker zaken' dan haar kleindochter. Ze werkt 4 dagen in de week maar als ik haar spreek is ze altijd vol verhalen over alle dingen die ze naast werk onderneemt...en waar ze dus wel tijd voor heeft. Ik verwacht van haar dat ze moeite doet om haar relatie met kleinkind op te bouwen...
Ze heeft in totaal 2 kleinkinderen dus het niet een kwestie van teveel. Ze gaat elke maand een weekend weg en ongeveer 2 keer op vakantie...is het gek dat ik kwaad werd dat ze ons afblies voor een lang weekend Portugal?
Mijn man drukt mij op het hart dat ik niets verkeerd heb gedaan door voor mijn kind op te komen maar, zoals bij alle vrouwen en de relaties met moeders, de twijfel kruipt er toch in.
Kortom, verwacht ik teveel?
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:03
Ik vind het wel logisch dat je moeder vooral op tijden belt dat je dochter al op bed ligt. Kan ze tenminste rustig een gesprek met jou voeren zonder dat je afgeleid wordt door jouw dochter.
Waarom zou je moeder jouw dochter zelf aan de telefoon willen?
Jouw dochter kent haar niet of nauwelijks en zij kent haar kleindochter ook niet. Dat verander je ook niet door je dochter de telefoon te geven als je moeder belt.
Jij hebt ervoor gekozen om in het buitenland te gaan wonen. Daarmee heb je er voor gekozen dat je familie je niet vaak zal zien en met mensen die je niet regelmatig ziet kan je ook geen band opbouwen.
Bel jij trouwens zelf wel eens met je moeder? Of moet het vooral van haar kant komen?
Waarom zou je moeder jouw dochter zelf aan de telefoon willen?
Jouw dochter kent haar niet of nauwelijks en zij kent haar kleindochter ook niet. Dat verander je ook niet door je dochter de telefoon te geven als je moeder belt.
Jij hebt ervoor gekozen om in het buitenland te gaan wonen. Daarmee heb je er voor gekozen dat je familie je niet vaak zal zien en met mensen die je niet regelmatig ziet kan je ook geen band opbouwen.
Bel jij trouwens zelf wel eens met je moeder? Of moet het vooral van haar kant komen?
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:07
quote:sugarmiss schreef op 15 oktober 2011 @ 12:03:
Ik vind het wel logisch dat je moeder vooral op tijden belt dat je dochter al op bed ligt. Kan ze tenminste rustig een gesprek met jou voeren zonder dat je afgeleid wordt door jouw dochter.
Waarom zou je moeder jouw dochter zelf aan de telefoon willen?
Jouw dochter kent haar niet of nauwelijks en zij kent haar kleindochter ook niet. Dat verander je ook niet door je dochter de telefoon te geven als je moeder belt.
Jij hebt ervoor gekozen om in het buitenland te gaan wonen. Daarmee heb je er voor gekozen dat je familie je niet vaak zal zien en met mensen die je niet regelmatig ziet kan je ook geen band opbouwen.
Bel jij trouwens zelf wel eens met je moeder? Of moet het vooral van haar kant komen?Hoezo verandert dat niet? Als oma elke week even met kleindochter zou bellen of skypen verandert het natuurlijk wel.
Ik vind het wel logisch dat je moeder vooral op tijden belt dat je dochter al op bed ligt. Kan ze tenminste rustig een gesprek met jou voeren zonder dat je afgeleid wordt door jouw dochter.
Waarom zou je moeder jouw dochter zelf aan de telefoon willen?
Jouw dochter kent haar niet of nauwelijks en zij kent haar kleindochter ook niet. Dat verander je ook niet door je dochter de telefoon te geven als je moeder belt.
Jij hebt ervoor gekozen om in het buitenland te gaan wonen. Daarmee heb je er voor gekozen dat je familie je niet vaak zal zien en met mensen die je niet regelmatig ziet kan je ook geen band opbouwen.
Bel jij trouwens zelf wel eens met je moeder? Of moet het vooral van haar kant komen?Hoezo verandert dat niet? Als oma elke week even met kleindochter zou bellen of skypen verandert het natuurlijk wel.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:13
quote:reseh schreef op 15 oktober 2011 @ 11:24:
Ik verwacht van haar dat ze moeite doet om haar relatie met kleinkind op te bouwen...
Verwachting is de basis van alle teleurstelling.
Je kunt wel dingen verwachten, maar als je moeder die dingen niet kan of wil bieden houdt het op. Dan kun je 2 dingen doen: je kont tegen de krib gooien en de relatie nog verder bemoeilijken of je realiseren dat je de verwachtingen moet loslaten en alles wat je dan van je moeder aan aandacht krijgt als extra te beschouwen.
Als je je verwachtingen loslaat, dan leeft dat een stuk prettiger. Natuurlijk is het verdrietig als jij en je kind niet de oma hebben die je graag zou willen. Is er een alternatief voorhanden? Een oudere tante, lieve buurvrouw of een vriendin om dat gat een beetje op te vullen?
Ik verwacht van haar dat ze moeite doet om haar relatie met kleinkind op te bouwen...
Verwachting is de basis van alle teleurstelling.
Je kunt wel dingen verwachten, maar als je moeder die dingen niet kan of wil bieden houdt het op. Dan kun je 2 dingen doen: je kont tegen de krib gooien en de relatie nog verder bemoeilijken of je realiseren dat je de verwachtingen moet loslaten en alles wat je dan van je moeder aan aandacht krijgt als extra te beschouwen.
Als je je verwachtingen loslaat, dan leeft dat een stuk prettiger. Natuurlijk is het verdrietig als jij en je kind niet de oma hebben die je graag zou willen. Is er een alternatief voorhanden? Een oudere tante, lieve buurvrouw of een vriendin om dat gat een beetje op te vullen?
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:21
Je verwacht te veel. Je moeder gaat namelijk nooit aan jouw verwachting voldoen en daarom ben jij teleurgesteld.
Ik snap dat je boos bent en verdrietig dat een bestaande afspraak voor de 4e keer wordt afgezegd. Daar zou ik ook pissig om worden. En daar mag je ook best wat van zeggen vind ik. Maar probeer dan nu of je het los kan laten. Je hebt gezegd wat je op je hart hebt en verder kan je niets doen. Je kan je moeder niets verplichten.
Ik snap dat je boos bent en verdrietig dat een bestaande afspraak voor de 4e keer wordt afgezegd. Daar zou ik ook pissig om worden. En daar mag je ook best wat van zeggen vind ik. Maar probeer dan nu of je het los kan laten. Je hebt gezegd wat je op je hart hebt en verder kan je niets doen. Je kan je moeder niets verplichten.
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:21
quote:Nammma schreef op 15 oktober 2011 @ 11:44:
Toen mijn (enige) dochter vertelde dat zij en haar man geen kinderen willen, was ik een beetje teleurgesteld. Niet omdat ik hun keuze niet respecteer, maar omdat het mij zo leuk lijkt oma te zijn. Aan de andere kant: Zij wonen in het buitenland en een band opbouwen als je elkaar 2 x per jaar ziet, gaat ook moeilijk. Misschien als kinderen wat groter zijn, dan kun je chatten/skypen, maar tot een jaar of 4 is life zién toch nodig om een band op te bouwen.
Nu is die teleurstelling weg hoor, ik geniet van alle mensen om me heen die wel oma zijn en luister met plezier naar hun verhalen.
Dus ik begrijp dat jouw moeder haar eigen leven even belangrijker vindt nu, dan de band die ze met haar (klein)dochter zou kunnen opbouwen.
Jammer, maar je kunt niets anders doen dan te accepteren. Of zelf regelmatig(er) naar Nederland komen.
Misschien wil jij de oma-rol voor TO's dochter opnemen? Heb jij kleinkind, TO's dochter een oma
Verder TO
Rottige situatie. Ik kan me voorstellen dat het pijn doet als iemand zo laconiek doet over de band met de persoon op aarde, die jou het liefst is. Bij anderen zie je ook nog eens dat het anders kan en gáát. Helaas kun je daar niets aan veranderen. Je moeder is zo. Misschien leeft ze nu het leven dat ze altijd wilde, maar vroeger niet kon leven ivm man en kinderen. Misschien was ze altijd al zo (je had tenslotte zelf ook niet zo'n goede band met haar)
Het enige dat je kunt doen, waar je zelf (en je dochter) uiteindelijk het minste last van hebt is het accepteren en loslaten. Dit is je moeder, je kunt haar niet veranderen, je moet het ermee doen. Als je blijft hameren op de situatie word je er zelf niet gelukkiger van, en blijft je moeder misschien wel nog meer weg, omdat het voor haar op zo'n manier ook niet gezellig is, als je iets van haar verlangd en ze dat niet kan/wil geven, maar je blijft het er wel over hebben.
loslaten dus. Hoe moeilijk ook. En vooral geen verwachtingen meer. Niet voor jezelf, ook niet scheppen voor je dochter. Blij zijn met je moeder zoals ze is.
Toen mijn (enige) dochter vertelde dat zij en haar man geen kinderen willen, was ik een beetje teleurgesteld. Niet omdat ik hun keuze niet respecteer, maar omdat het mij zo leuk lijkt oma te zijn. Aan de andere kant: Zij wonen in het buitenland en een band opbouwen als je elkaar 2 x per jaar ziet, gaat ook moeilijk. Misschien als kinderen wat groter zijn, dan kun je chatten/skypen, maar tot een jaar of 4 is life zién toch nodig om een band op te bouwen.
Nu is die teleurstelling weg hoor, ik geniet van alle mensen om me heen die wel oma zijn en luister met plezier naar hun verhalen.
Dus ik begrijp dat jouw moeder haar eigen leven even belangrijker vindt nu, dan de band die ze met haar (klein)dochter zou kunnen opbouwen.
Jammer, maar je kunt niets anders doen dan te accepteren. Of zelf regelmatig(er) naar Nederland komen.
Misschien wil jij de oma-rol voor TO's dochter opnemen? Heb jij kleinkind, TO's dochter een oma
Verder TO
Rottige situatie. Ik kan me voorstellen dat het pijn doet als iemand zo laconiek doet over de band met de persoon op aarde, die jou het liefst is. Bij anderen zie je ook nog eens dat het anders kan en gáát. Helaas kun je daar niets aan veranderen. Je moeder is zo. Misschien leeft ze nu het leven dat ze altijd wilde, maar vroeger niet kon leven ivm man en kinderen. Misschien was ze altijd al zo (je had tenslotte zelf ook niet zo'n goede band met haar)
Het enige dat je kunt doen, waar je zelf (en je dochter) uiteindelijk het minste last van hebt is het accepteren en loslaten. Dit is je moeder, je kunt haar niet veranderen, je moet het ermee doen. Als je blijft hameren op de situatie word je er zelf niet gelukkiger van, en blijft je moeder misschien wel nog meer weg, omdat het voor haar op zo'n manier ook niet gezellig is, als je iets van haar verlangd en ze dat niet kan/wil geven, maar je blijft het er wel over hebben.
loslaten dus. Hoe moeilijk ook. En vooral geen verwachtingen meer. Niet voor jezelf, ook niet scheppen voor je dochter. Blij zijn met je moeder zoals ze is.
Later is nu
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:24
Het belangrijkste is al gezegd: de verwachtingen hebben geen basis, en als je ze loslaat word je minder teleurgesteld.
Het blijft wel vervelend dat je moeder beloftes doet, die ze vervolgens niet nakomt. Als ze niet kan of wil komen moet ze het niet toezeggen. Maar, gezien hoe je hier schrijft, voelt ze zich wellicht gepusht door jou. En dan komt het niet vanuit haarzelf.
Trouwens kinderen nemen hun eigen situatie als vanzelfsprekend, dus ik denk dat je je eigen negatieve gevoelens op je dochter hebt overgebracht en dat ze dáárdoor zegt een oma te missen. Ze weet immers totaal niet wat een oma inhoudt?
Het blijft wel vervelend dat je moeder beloftes doet, die ze vervolgens niet nakomt. Als ze niet kan of wil komen moet ze het niet toezeggen. Maar, gezien hoe je hier schrijft, voelt ze zich wellicht gepusht door jou. En dan komt het niet vanuit haarzelf.
Trouwens kinderen nemen hun eigen situatie als vanzelfsprekend, dus ik denk dat je je eigen negatieve gevoelens op je dochter hebt overgebracht en dat ze dáárdoor zegt een oma te missen. Ze weet immers totaal niet wat een oma inhoudt?
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:33
Herkenbaar. Net als jij had ik gehoopt dat mijn moeder een geïnteresseerde oma zou zijn. Ik denk dat ik dat hoopte om mijn eigen gemis aan een geïnteresseerde moeder goed te maken. Mijn moeder is helaas geen oma voor mijn kind, zoals ze niet echt een moeder voor mij was.
Toen mijn moeder voor de zoveelste keer afzei (op de eerste verjaardag van mijn dochter), heb ik het contact verbroken. Ik was de teleurstelling zat. Misschien kunnen we ooit weer contact hebben als ik heb geaccepteerd dat mijn moeder mij en mijn kind gewoon niet zo boeiend vindt. Nu doet die gedachte echter nog teveel pijn, dus voorlopig is dit beter.
Je kunt interesse en vriendelijk contact van niemand afdwingen, zelfs niet van je moeder. Dat is slikken en dat doet pijn. Sterkte meid
Toen mijn moeder voor de zoveelste keer afzei (op de eerste verjaardag van mijn dochter), heb ik het contact verbroken. Ik was de teleurstelling zat. Misschien kunnen we ooit weer contact hebben als ik heb geaccepteerd dat mijn moeder mij en mijn kind gewoon niet zo boeiend vindt. Nu doet die gedachte echter nog teveel pijn, dus voorlopig is dit beter.
Je kunt interesse en vriendelijk contact van niemand afdwingen, zelfs niet van je moeder. Dat is slikken en dat doet pijn. Sterkte meid
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:40
quote:Onderdezon schreef op 15 oktober 2011 @ 12:33:
Herkenbaar. Net als jij had ik gehoopt dat mijn moeder een geïnteresseerde oma zou zijn. Ik denk dat ik dat hoopte om mijn eigen gemis aan een geïnteresseerde moeder goed te maken. Mijn moeder is helaas geen oma voor mijn kind, zoals ze niet echt een moeder voor mij was.
Maar serieus he, hoe kan je dat nou serieus verwachten? Er komt ene (klein)kind en dan is de relatie tussen moeder en dochter ineens hersteld ofzo? Of moeder draait in haar oma-rol ineens als een blad aan een boom?
Het zal best pijnlijk zijn, maar het begint wel met nogal onrealistische verwachtingen.
Nog even los van de vraag aan wie dat ligt.
Herkenbaar. Net als jij had ik gehoopt dat mijn moeder een geïnteresseerde oma zou zijn. Ik denk dat ik dat hoopte om mijn eigen gemis aan een geïnteresseerde moeder goed te maken. Mijn moeder is helaas geen oma voor mijn kind, zoals ze niet echt een moeder voor mij was.
Maar serieus he, hoe kan je dat nou serieus verwachten? Er komt ene (klein)kind en dan is de relatie tussen moeder en dochter ineens hersteld ofzo? Of moeder draait in haar oma-rol ineens als een blad aan een boom?
Het zal best pijnlijk zijn, maar het begint wel met nogal onrealistische verwachtingen.
Nog even los van de vraag aan wie dat ligt.
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:44
quote:ritmeester schreef op 15 oktober 2011 @ 12:40:
[...]
Maar serieus he, hoe kan je dat nou serieus verwachten? Er komt ene (klein)kind en dan is de relatie tussen moeder en dochter ineens hersteld ofzo? Of moeder draait in haar oma-rol ineens als een blad aan een boom?Lieverd, lees eens goed. Ik had het gehoopt, niet verwacht. En ja, misschien was de kans dat mijn hoop werkelijkheid zou worden niet zo groot, maar dat heb je vaker met hoop, hè. Kuddes religieuzen die er hun leven lang lol van hebben
[...]
Maar serieus he, hoe kan je dat nou serieus verwachten? Er komt ene (klein)kind en dan is de relatie tussen moeder en dochter ineens hersteld ofzo? Of moeder draait in haar oma-rol ineens als een blad aan een boom?Lieverd, lees eens goed. Ik had het gehoopt, niet verwacht. En ja, misschien was de kans dat mijn hoop werkelijkheid zou worden niet zo groot, maar dat heb je vaker met hoop, hè. Kuddes religieuzen die er hun leven lang lol van hebben
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:45
quote:ritmeester schreef op 15 oktober 2011 @ 12:40:
[...]
Maar serieus he, hoe kan je dat nou serieus verwachten? Er komt ene (klein)kind en dan is de relatie tussen moeder en dochter ineens hersteld ofzo? Of moeder draait in haar oma-rol ineens als een blad aan een boom?
Het zal best pijnlijk zijn, maar het begint wel met nogal onrealistische verwachtingen.
Nog even los van de vraag aan wie dat ligt.
Je ziet en hoort vaak genoeg dat mensen als ze opa of oma worden inderdaad ineens heel veel moeite in de relatie met hun kleinkind steken wat ze bij hun eigen kinderen vaak niet hebben gedaan.
Waarom zou je er van uit gaan dat als de relatie met je moeder niet hecht was die met je kleinkind ook wel niet hecht zal zijn?
Maar ontopic: sluit me aan bij m'n voorgangers: probeer het los te laten. En misschien een gesprek aangaan waarom ze zo vaak op het laatste moment afzegt. Zeg dat je liever hebt dat ze eerlijk is en dan niks toezegt. Is de reisduur haar te lang, of de prijs van een vliegticket? Of heeft ze gewoon geen zin? Dat moet ze je toch zeggen vind ik.
En verwacht niks meer, nodig haar niet meer uit, laat het van haar kant komen. En betekent dat een lange stilte, so be it. Sterkte.
[...]
Maar serieus he, hoe kan je dat nou serieus verwachten? Er komt ene (klein)kind en dan is de relatie tussen moeder en dochter ineens hersteld ofzo? Of moeder draait in haar oma-rol ineens als een blad aan een boom?
Het zal best pijnlijk zijn, maar het begint wel met nogal onrealistische verwachtingen.
Nog even los van de vraag aan wie dat ligt.
Je ziet en hoort vaak genoeg dat mensen als ze opa of oma worden inderdaad ineens heel veel moeite in de relatie met hun kleinkind steken wat ze bij hun eigen kinderen vaak niet hebben gedaan.
Waarom zou je er van uit gaan dat als de relatie met je moeder niet hecht was die met je kleinkind ook wel niet hecht zal zijn?
Maar ontopic: sluit me aan bij m'n voorgangers: probeer het los te laten. En misschien een gesprek aangaan waarom ze zo vaak op het laatste moment afzegt. Zeg dat je liever hebt dat ze eerlijk is en dan niks toezegt. Is de reisduur haar te lang, of de prijs van een vliegticket? Of heeft ze gewoon geen zin? Dat moet ze je toch zeggen vind ik.
En verwacht niks meer, nodig haar niet meer uit, laat het van haar kant komen. En betekent dat een lange stilte, so be it. Sterkte.
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:46
quote:Onderdezon schreef op 15 oktober 2011 @ 12:44:
[...]
Lieverd, lees eens goed. Ik had het gehoopt, niet verwacht. En ja, misschien was de kans dat mijn hoop werkelijkheid zou worden niet zo groot, maar dat heb je vaker met hoop, hè. Kuddes religieuzen die er hun leven lang lol van hebben Bon, ijdele hoop is inderdaad reuze lollig voor wie geduld hebben
[...]
Lieverd, lees eens goed. Ik had het gehoopt, niet verwacht. En ja, misschien was de kans dat mijn hoop werkelijkheid zou worden niet zo groot, maar dat heb je vaker met hoop, hè. Kuddes religieuzen die er hun leven lang lol van hebben Bon, ijdele hoop is inderdaad reuze lollig voor wie geduld hebben
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:47
quote:Beauke schreef op 15 oktober 2011 @ 12:45:
[...]
Je ziet en hoort vaak genoeg dat mensen als ze opa of oma worden inderdaad ineens heel veel moeite in de relatie met hun kleinkind steken wat ze bij hun eigen kinderen vaak niet hebben gedaan.
Waarom zou je er van uit gaan dat als de relatie met je moeder niet hecht was die met je kleinkind ook wel niet hecht zal zijn? Geen idee. Maar de vraag was waarom je daar wel op zou rekenen.quote:Maar ontopic: sluit me aan bij m'n voorgangers: probeer het los te laten. En misschien een gesprek aangaan waarom ze zo vaak op het laatste moment afzegt. Zeg dat je liever hebt dat ze eerlijk is en dan niks toezegt. Is de reisduur haar te lang, of de prijs van een vliegticket? Of heeft ze gewoon geen zin? Dat moet ze je toch zeggen vind ik.
En verwacht niks meer, nodig haar niet meer uit, laat het van haar kant komen. En betekent dat een lange stilte, so be it. Sterkte. Of vraag je af wat je zelf gedaan hebt en/of kan doen. Het is natuurlijk een mogelijkheid dat TO en haar man geen gelijk hebben als ze beweren dat alle schuld bij oma moet worden gelegd.
[...]
Je ziet en hoort vaak genoeg dat mensen als ze opa of oma worden inderdaad ineens heel veel moeite in de relatie met hun kleinkind steken wat ze bij hun eigen kinderen vaak niet hebben gedaan.
Waarom zou je er van uit gaan dat als de relatie met je moeder niet hecht was die met je kleinkind ook wel niet hecht zal zijn? Geen idee. Maar de vraag was waarom je daar wel op zou rekenen.quote:Maar ontopic: sluit me aan bij m'n voorgangers: probeer het los te laten. En misschien een gesprek aangaan waarom ze zo vaak op het laatste moment afzegt. Zeg dat je liever hebt dat ze eerlijk is en dan niks toezegt. Is de reisduur haar te lang, of de prijs van een vliegticket? Of heeft ze gewoon geen zin? Dat moet ze je toch zeggen vind ik.
En verwacht niks meer, nodig haar niet meer uit, laat het van haar kant komen. En betekent dat een lange stilte, so be it. Sterkte. Of vraag je af wat je zelf gedaan hebt en/of kan doen. Het is natuurlijk een mogelijkheid dat TO en haar man geen gelijk hebben als ze beweren dat alle schuld bij oma moet worden gelegd.
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:49
Ben het volledig eens met Ritmeester. De oma moet opeens van alles, misschien heeft dat er nooit ingezeten. En het lijkt alsof het kleinkind een oma 'moet' hebben omdat de overige drie er niet meer zijn, nee hoor helemaal geen druk. Als er helemaal geen oma meer was, zijn er toch ook nog leuke dingen te doen met je dochter.
Ik ben benieuwd naar de reactie van TO op de reacties. Ik vind het te kort door de bocht om de schuld bij de oma te leggen, ookal heeft ze 4x een afspraak afgezegd, misschien wel met heel erg goede redenen toevallig? Daarbij 4 dagen werken in de week en je (klein)kind woont niet om de hoek is ook best zwaar om een band mee op te bouwen he?
Ik ben benieuwd naar de reactie van TO op de reacties. Ik vind het te kort door de bocht om de schuld bij de oma te leggen, ookal heeft ze 4x een afspraak afgezegd, misschien wel met heel erg goede redenen toevallig? Daarbij 4 dagen werken in de week en je (klein)kind woont niet om de hoek is ook best zwaar om een band mee op te bouwen he?
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:55
quote:Ikbenanoniem schreef op 15 oktober 2011 @ 12:13:
[...]
Verwachting is de basis van alle teleurstelling.
Mooi gezegd en zo waar!
Ik heb als kind geen goede relatie met mijn moeder gehad.
Dit echter (langzaam) veranderd toen ik zelf moeder werd.
Nu is mijn moeder meer moeder dan ooit en doet ze veel moeite om op haar manier een band met mijn kinderen te hebben.
Maar ik had dan ook niets van haar verwacht.
Met mijn vader is het anders.
Van hem en zijn vrouw had ik juist wel veel verwacht.
Maar hij heeft me teleurgesteld.
We hebben niet veel contact met hem en het (de kinderen) is hem allemaal snel teveel.
Zo hebben ze bijv (nu 8 en 9) nog nooit bij hun gelogeerd.
Maar waarom ben ik teleurgesteld?
Omdat ik iets heb verwacht....
[...]
Verwachting is de basis van alle teleurstelling.
Mooi gezegd en zo waar!
Ik heb als kind geen goede relatie met mijn moeder gehad.
Dit echter (langzaam) veranderd toen ik zelf moeder werd.
Nu is mijn moeder meer moeder dan ooit en doet ze veel moeite om op haar manier een band met mijn kinderen te hebben.
Maar ik had dan ook niets van haar verwacht.
Met mijn vader is het anders.
Van hem en zijn vrouw had ik juist wel veel verwacht.
Maar hij heeft me teleurgesteld.
We hebben niet veel contact met hem en het (de kinderen) is hem allemaal snel teveel.
Zo hebben ze bijv (nu 8 en 9) nog nooit bij hun gelogeerd.
Maar waarom ben ik teleurgesteld?
Omdat ik iets heb verwacht....
zaterdag 15 oktober 2011 om 12:55
Je zegt dat het een uur vliegen vanaf Schiphol is. Hoe lang is het reizen voor je moeder naar Schiphol toe, en van het vliegveld naar jou toe? Ik denk dat je met in- en uitchecken, bagage halen enzo zo nog 1 tot 1,5 uur extra mag rekenen, nog los van de reistijd.
Ze werkt 4 dagen in de week: hoe laat is ze dan thuis? Misschien heeft ze dan onwijs trek en gaat ze eerst koken, en daarna de boel opruimen voordat ze er rustig bij gaat zitten en de telefoon pakt om jou te bellen? En afhankelijk van waar jij woont met eventueel tijdverschil: Stel dat ze om 6 uur thuis is. Heeft ze om 7 uur misschien tijd om te bellen. Ik kan me voorstellen dat ze denkt dat jij dan óf midden in de avondspits zit (eten, naar bed brengen etc.), of als het bij jou een uur later is, je dochter dus al in bed ligt.
En ik merk het als mijn ouders bellen: het gaat niet alleen even om de kinderen. En we laten de kinderen ook niet alleen even bellen om daarna op te hangen, dan kletsen we zelf ook nog even. Maar dan heb je weinig tijd om uitgebreid te bellen, want je kind moet naar bed. Dat is dan ook niet handig.
En leuk, bij jou op bezoek komen: of het moet dus ruim van tevoren gepland worden, maar daarnaast heeft ze ook nog de kosten van het ticket etc. En om dan dus een weekend bij jou te zitten en daarmee (wellicht ook beperkt in haar agenda qua activiteiten), daar zit ze misschien niet op te wachten.
En hoe vaak ga jij naar haar? Als je naar Nederland komt, ga je dan altijd naar haar, of kom je ook wel eens hier om anderen te bezoeken en je moeder niet?
Ze werkt 4 dagen in de week: hoe laat is ze dan thuis? Misschien heeft ze dan onwijs trek en gaat ze eerst koken, en daarna de boel opruimen voordat ze er rustig bij gaat zitten en de telefoon pakt om jou te bellen? En afhankelijk van waar jij woont met eventueel tijdverschil: Stel dat ze om 6 uur thuis is. Heeft ze om 7 uur misschien tijd om te bellen. Ik kan me voorstellen dat ze denkt dat jij dan óf midden in de avondspits zit (eten, naar bed brengen etc.), of als het bij jou een uur later is, je dochter dus al in bed ligt.
En ik merk het als mijn ouders bellen: het gaat niet alleen even om de kinderen. En we laten de kinderen ook niet alleen even bellen om daarna op te hangen, dan kletsen we zelf ook nog even. Maar dan heb je weinig tijd om uitgebreid te bellen, want je kind moet naar bed. Dat is dan ook niet handig.
En leuk, bij jou op bezoek komen: of het moet dus ruim van tevoren gepland worden, maar daarnaast heeft ze ook nog de kosten van het ticket etc. En om dan dus een weekend bij jou te zitten en daarmee (wellicht ook beperkt in haar agenda qua activiteiten), daar zit ze misschien niet op te wachten.
En hoe vaak ga jij naar haar? Als je naar Nederland komt, ga je dan altijd naar haar, of kom je ook wel eens hier om anderen te bezoeken en je moeder niet?
zaterdag 15 oktober 2011 om 13:06
quote:ritmeester schreef op 15 oktober 2011 @ 12:46:
[...]
Bon, ijdele hoop is inderdaad reuze lollig voor wie geduld hebben
Precies. In sommige situaties komt er een moment waarop die hoop inderdaad ijdel blijkt. Dat blijkt dat de moeder die al geen interesse in haar eigen kind had, ook geen interesse in haar kleinkind heeft. Dat is objectief gezien wellicht allemaal heel logisch en heel vanzelfsprekend, maar zaken als ouder-kind relaties zijn vaak maar moeilijk te objectiveren. Dat is niet dom of onnozel, dat is menselijk.
De bevestiging dat een van je ouders niet geïnteresseerd is in jou of in je kind, voelt als een afwijzing. En dat is het in zekere zin ook. Dat is geen verwijtbare afwijzing, want natuurlijk kan niemand gedwongen worden tot interesse, ook ouders niet. Maar ik kan me levendig () voorstellen hoe verdrietig het is om te ontdekken dat je moeder jou niet leuk vindt en de dingen die uit je voortkomen ook niet. Dat voelt ontzettend kut, hoe je dat gegeven ook kunt rationaliseren.
[...]
Bon, ijdele hoop is inderdaad reuze lollig voor wie geduld hebben
Precies. In sommige situaties komt er een moment waarop die hoop inderdaad ijdel blijkt. Dat blijkt dat de moeder die al geen interesse in haar eigen kind had, ook geen interesse in haar kleinkind heeft. Dat is objectief gezien wellicht allemaal heel logisch en heel vanzelfsprekend, maar zaken als ouder-kind relaties zijn vaak maar moeilijk te objectiveren. Dat is niet dom of onnozel, dat is menselijk.
De bevestiging dat een van je ouders niet geïnteresseerd is in jou of in je kind, voelt als een afwijzing. En dat is het in zekere zin ook. Dat is geen verwijtbare afwijzing, want natuurlijk kan niemand gedwongen worden tot interesse, ook ouders niet. Maar ik kan me levendig () voorstellen hoe verdrietig het is om te ontdekken dat je moeder jou niet leuk vindt en de dingen die uit je voortkomen ook niet. Dat voelt ontzettend kut, hoe je dat gegeven ook kunt rationaliseren.
zaterdag 15 oktober 2011 om 13:09
zaterdag 15 oktober 2011 om 13:12
quote:Onderdezon schreef op 15 oktober 2011 @ 13:06:
[...]
Dat is niet dom of onnozel, dat is menselijk. Gelukkig dat ik het noch dom, noch onnozel heb genoemd. Ik vraag alleen wel of TO zich voldoende gerealiseerd heeft dat een relatie geen kwestie is van klagen over wat er niet goed is en daar de ander de schuld van geven.quote:De bevestiging dat een van je ouders niet geïnteresseerd is in jou of in je kind, voelt als een afwijzing.breek me de bek niet open.quote:En dat is het in zekere zin ook. Dat is geen verwijtbare afwijzing, want natuurlijk kan niemand gedwongen worden tot interesse, ook ouders niet. Maar ik kan me levendig () voorstellen hoe verdrietig het is om te ontdekken dat je moeder jou niet leuk vindt en de dingen die uit je voortkomen ook niet. Dat voelt ontzettend kut, hoe je dat gegeven ook kunt rationaliseren.ik weet vrij nauwkeurig hoe dat voelt.
[...]
Dat is niet dom of onnozel, dat is menselijk. Gelukkig dat ik het noch dom, noch onnozel heb genoemd. Ik vraag alleen wel of TO zich voldoende gerealiseerd heeft dat een relatie geen kwestie is van klagen over wat er niet goed is en daar de ander de schuld van geven.quote:De bevestiging dat een van je ouders niet geïnteresseerd is in jou of in je kind, voelt als een afwijzing.breek me de bek niet open.quote:En dat is het in zekere zin ook. Dat is geen verwijtbare afwijzing, want natuurlijk kan niemand gedwongen worden tot interesse, ook ouders niet. Maar ik kan me levendig () voorstellen hoe verdrietig het is om te ontdekken dat je moeder jou niet leuk vindt en de dingen die uit je voortkomen ook niet. Dat voelt ontzettend kut, hoe je dat gegeven ook kunt rationaliseren.ik weet vrij nauwkeurig hoe dat voelt.
zaterdag 15 oktober 2011 om 13:27
Affectie kun je niet afdwingen. Ik zou daar dus maar mee ophouden.
Het is wel zo dat je doorgaans zaait wat je oogst. Als oma echt zo'n kouwe kikker is, zit ze straks alleen in het bejaardenhuis.
Zo gaan die dingen nu eenmaal. Je kan de wederkerigheid ervan niet afdwingen, richt je liever op mensen die wel warmte uitstralen.
Het is wel zo dat je doorgaans zaait wat je oogst. Als oma echt zo'n kouwe kikker is, zit ze straks alleen in het bejaardenhuis.
Zo gaan die dingen nu eenmaal. Je kan de wederkerigheid ervan niet afdwingen, richt je liever op mensen die wel warmte uitstralen.
zaterdag 15 oktober 2011 om 13:31
quote:ritmeester schreef op 15 oktober 2011 @ 13:12:
[...]
Gelukkig dat ik het noch dom, noch onnozel heb genoemd.
[...]
ik weet vrij nauwkeurig hoe dat voelt.
Waarom dan toch deze vragen, als ze niet retorisch bedoeld zijn? Heb jij serieus nooit de hoop gekoesterd dat je ouders toch opeens interesse voor jou of je kinderen zouden tonen?
quote:ritmeester schreef op 15 oktober 2011 @ 12:40:
[...]
Maar serieus he, hoe kan je dat nou serieus verwachten? Er komt ene (klein)kind en dan is de relatie tussen moeder en dochter ineens hersteld ofzo? Of moeder draait in haar oma-rol ineens als een blad aan een boom?
[...]
Gelukkig dat ik het noch dom, noch onnozel heb genoemd.
[...]
ik weet vrij nauwkeurig hoe dat voelt.
Waarom dan toch deze vragen, als ze niet retorisch bedoeld zijn? Heb jij serieus nooit de hoop gekoesterd dat je ouders toch opeens interesse voor jou of je kinderen zouden tonen?
quote:ritmeester schreef op 15 oktober 2011 @ 12:40:
[...]
Maar serieus he, hoe kan je dat nou serieus verwachten? Er komt ene (klein)kind en dan is de relatie tussen moeder en dochter ineens hersteld ofzo? Of moeder draait in haar oma-rol ineens als een blad aan een boom?
zaterdag 15 oktober 2011 om 13:32
quote:ailien schreef op 15 oktober 2011 @ 13:22:
Het is toch logisch dat je enige verwachting heb van je moeder wat betreft haar moeder en oma rol? Dat je hierin teleurgesteld bent is heel goed te begrijpen.
Dat is inderdaad best goed te begrijpen. Alleen: wat doe je vervolgens met die teleurstelling? Blijf je iets verwachten wat moeder niet kan of wil geven en blijf je dus voortdurend boos en teleurgesteld?
Of accepteer je dat moeder is zoals ze is en laat je je verwachtingen los? Accepteren dat je niet krijgt wat je graag wilt, geeft heel vaak een stuk rust. Alles wat moeder dan wel aan aandacht geeft is extra en mooi meegenomen.
Of je kiest voor de oplossing van Onderdezon en verbreekt het contact. Waarbij je je dan moet realiseren dat het contact wellicht nooit hersteld zal worden. TO zal zelf een afweging moeten maken wat voor haar werkt.
Het is gewoon jammer om op basis van teleurstelling een keuze te maken. Misschien kan die moeder er helemaal niets aan doen dat ze is zoals ze is. Er zijn al genoeg redenen gegeven waarom het contact wellicht niet geweldig is.
Het is toch logisch dat je enige verwachting heb van je moeder wat betreft haar moeder en oma rol? Dat je hierin teleurgesteld bent is heel goed te begrijpen.
Dat is inderdaad best goed te begrijpen. Alleen: wat doe je vervolgens met die teleurstelling? Blijf je iets verwachten wat moeder niet kan of wil geven en blijf je dus voortdurend boos en teleurgesteld?
Of accepteer je dat moeder is zoals ze is en laat je je verwachtingen los? Accepteren dat je niet krijgt wat je graag wilt, geeft heel vaak een stuk rust. Alles wat moeder dan wel aan aandacht geeft is extra en mooi meegenomen.
Of je kiest voor de oplossing van Onderdezon en verbreekt het contact. Waarbij je je dan moet realiseren dat het contact wellicht nooit hersteld zal worden. TO zal zelf een afweging moeten maken wat voor haar werkt.
Het is gewoon jammer om op basis van teleurstelling een keuze te maken. Misschien kan die moeder er helemaal niets aan doen dat ze is zoals ze is. Er zijn al genoeg redenen gegeven waarom het contact wellicht niet geweldig is.
