Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
zondag 16 oktober 2011 om 20:35
quote:hova schreef op 16 oktober 2011 @ 20:00:
Wat ook verschrikkelijk voelt, is dat hij morgen op de zaak waarschijnlijk wel aan haar vertelt dat hij nu gescheiden is. Ze heeft gewonnen.
Ja meissie...zo voelt het nu....maar misschien klopt het wel helemaal niet. Misschien gebeurt er niets tussen hen. Misschien komen ze nu bij elkaar, maar bedenk je wel dat zij waarschijnlijk gewoon een rebound zal zijn. Niets meer en niets minder. Als hij nu niet de tijd neemt om dit te verwerken, gaat ook zijn volgende 'relatie' niet werken. Echt niet. Je hoort wel vaker dat meestal mannen heel snel een nieuw schatje hebben maar ook dat dat vaak al gauw helemaal mis is. Ze steken hun kop in het zand en hun ....ergens in en gaan vaak pas veel later rouwen en verwerken en vervolgens hun nieuwe schatje vergelijken en beseffen dan pas wat er is gebeurd en wat ze kwijt zijn.
Sterkte meissie...ik geef je virtueel een heel dikke knuffel...konden we elkaar maar troosten, paar flessen wijn en flink klagen, huilen en praten!
Wat ook verschrikkelijk voelt, is dat hij morgen op de zaak waarschijnlijk wel aan haar vertelt dat hij nu gescheiden is. Ze heeft gewonnen.
Ja meissie...zo voelt het nu....maar misschien klopt het wel helemaal niet. Misschien gebeurt er niets tussen hen. Misschien komen ze nu bij elkaar, maar bedenk je wel dat zij waarschijnlijk gewoon een rebound zal zijn. Niets meer en niets minder. Als hij nu niet de tijd neemt om dit te verwerken, gaat ook zijn volgende 'relatie' niet werken. Echt niet. Je hoort wel vaker dat meestal mannen heel snel een nieuw schatje hebben maar ook dat dat vaak al gauw helemaal mis is. Ze steken hun kop in het zand en hun ....ergens in en gaan vaak pas veel later rouwen en verwerken en vervolgens hun nieuwe schatje vergelijken en beseffen dan pas wat er is gebeurd en wat ze kwijt zijn.
Sterkte meissie...ik geef je virtueel een heel dikke knuffel...konden we elkaar maar troosten, paar flessen wijn en flink klagen, huilen en praten!
zondag 16 oktober 2011 om 22:55
Mijn lieve broertje is weer weg, ga zo proberen te slapen, morgen vroeg op pad. Mijn broertje zei dat ik hem elke avond mocht bellen als ik het naar vond alleen te zijn, hij kwam graag. Zo lief. Ik heb maar 1 broertje, maar wel een hele lieve...
Tascha en Sisselalova, echt elk woord dat jullie schrijven zou ik geschreven kunnen hebben! Sisse, hoe jij beschrijft dat 'die leuke vent van jaren geleden' weer terug zou moeten keren; ik denk hier precies hetzelfde over mijn man. Het is toch frappant. Moet wel een mlc zijn, toch met zoveel gelijke punten. Kan niet anders...
Tascha, ik hoop toch dat ze niet bij elkaar komen. Kan me bijna niet voorstellen dat zij (15 jaar jonger, ongebonden, geen kids) al bijna een jaar op hem zou zitten te wachten. Maar ja, ze is wel erg voorhanden natuurlijk en ze zien elkaar elke werkdag. Als ze wel bij elkaar komen, hoop ik dat hij het niet aan mij vertelt. Ik wil het liever niet weten, veel te veel pijn.
Jullie ook weer een knuffel terug!! Tascha, we moeten toch eens uitzoeken of we bij elkaar in de buurt wonen met zijn allen, kunnen we in het echt eens klagen en huilen bij een wijntje!!
Ga proberen te slapen. Welterusten, lieve, sterke vrouwen!
Tascha en Sisselalova, echt elk woord dat jullie schrijven zou ik geschreven kunnen hebben! Sisse, hoe jij beschrijft dat 'die leuke vent van jaren geleden' weer terug zou moeten keren; ik denk hier precies hetzelfde over mijn man. Het is toch frappant. Moet wel een mlc zijn, toch met zoveel gelijke punten. Kan niet anders...
Tascha, ik hoop toch dat ze niet bij elkaar komen. Kan me bijna niet voorstellen dat zij (15 jaar jonger, ongebonden, geen kids) al bijna een jaar op hem zou zitten te wachten. Maar ja, ze is wel erg voorhanden natuurlijk en ze zien elkaar elke werkdag. Als ze wel bij elkaar komen, hoop ik dat hij het niet aan mij vertelt. Ik wil het liever niet weten, veel te veel pijn.
Jullie ook weer een knuffel terug!! Tascha, we moeten toch eens uitzoeken of we bij elkaar in de buurt wonen met zijn allen, kunnen we in het echt eens klagen en huilen bij een wijntje!!
Ga proberen te slapen. Welterusten, lieve, sterke vrouwen!
maandag 17 oktober 2011 om 03:37
Ik kan dit niet, hoor. Ik mis hem zo. Zijn lijf naast me in bed, zijn armen om me heen, zelfs zijn vertrouwde gesnurk. Ik heb altijd een hekel gehad aan alleen slapen. Is dit het nu voor mij; overdag met de kids, dan alleen slapen? Ik kan dit niet hoor, echt niet. mis hem zo. Wil hem smsen, kijken of hij ook wakker ligt. Maar hij slaapt vast lekker, blij met mijn keuze. Opgelucht. Ik kan niet meer huilen, tranen lijken op, voel me verdoofd. Moet slapen, moet morgen 156 km rijden heen en terug. Maar slaap wil niet meer komen. Had ik nou maar niet gepushed, dan was hij nu nog bij me geweest.
Als ik wakker wordt, denk ik steeds een fractie van een seconde dat alles normaal is, om dan met een grote klap in de waarheid te belanden. Wanneer stopt deze nachtmerrie?
Misschien was ik ooit sterk en krachtig, maar nu is al mijn vechtlust verdwenen. Ik kan dit niet.
Kom alsjeblieft bij me terug.
Als ik wakker wordt, denk ik steeds een fractie van een seconde dat alles normaal is, om dan met een grote klap in de waarheid te belanden. Wanneer stopt deze nachtmerrie?
Misschien was ik ooit sterk en krachtig, maar nu is al mijn vechtlust verdwenen. Ik kan dit niet.
Kom alsjeblieft bij me terug.
maandag 17 oktober 2011 om 03:51
Ja hoor, je kunt het best.
Sterker nog, je deed het al.
Eenzaam samen. Niet meer samen maar wel nog een setje en in één huis wonend maar niet meer voor hetzelfde team spelend. Denk maar even terug aan hoe ontzéttend alleen jij was het afgelopen jaar. Hoe ongelooflijk graag je wilde dat het weer werd als vanouds en wat het nimmer werd. Slechts een glimp van hoe het was kreeg je soms te zien. Een glansje van hoe het zou kúnnen zijn en nooit werd, hoe hard je ook je best deed.
Het is al een jaar uit vrouw. Echt.
'Zij' heeft trouwens no way gewonnen. Wat heeft ze gewonnen? Een twijfelkont met drie kinderen. Áls hij al naar haar terug gaat. Nu het 'mag' is het niet perse leuker. Hij zal, net als jij, verdriet hebben. Ik zou kilometers uit zijn buurt blijven als ik haar was. Ook voor hem komt er nu een héle zware periode.
Sterker nog, je deed het al.
Eenzaam samen. Niet meer samen maar wel nog een setje en in één huis wonend maar niet meer voor hetzelfde team spelend. Denk maar even terug aan hoe ontzéttend alleen jij was het afgelopen jaar. Hoe ongelooflijk graag je wilde dat het weer werd als vanouds en wat het nimmer werd. Slechts een glimp van hoe het was kreeg je soms te zien. Een glansje van hoe het zou kúnnen zijn en nooit werd, hoe hard je ook je best deed.
Het is al een jaar uit vrouw. Echt.
'Zij' heeft trouwens no way gewonnen. Wat heeft ze gewonnen? Een twijfelkont met drie kinderen. Áls hij al naar haar terug gaat. Nu het 'mag' is het niet perse leuker. Hij zal, net als jij, verdriet hebben. Ik zou kilometers uit zijn buurt blijven als ik haar was. Ook voor hem komt er nu een héle zware periode.
maandag 17 oktober 2011 om 03:55
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Jij kunt het. Je wil er niet aan maar je deed het al, de kar trekken en alleen zijn. Je dacht dat je het wel zou fixen als je maar je best deed maar als je heel eerlijk bent dan weet jij dondersgoed dat het enige wat nu veranderd is, zijn fysieke afwezigheid is. Mentaal en emotioneel was hij er al lang niet meer.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Je kunt het wél.
Je kunt het wél
Je kunt het wél
Jij kunt het. Je wil er niet aan maar je deed het al, de kar trekken en alleen zijn. Je dacht dat je het wel zou fixen als je maar je best deed maar als je heel eerlijk bent dan weet jij dondersgoed dat het enige wat nu veranderd is, zijn fysieke afwezigheid is. Mentaal en emotioneel was hij er al lang niet meer.
maandag 17 oktober 2011 om 06:57
Hova meisje, blijf gewoon schrijven hier! Ben blij dat ook jij hier de nodige steun vind! Jammer, begrijp her en der dat jullie in hele andere delen van het land wonen...voelt allemaal zo vertrouwd dat ik jullie graag een keertje irl zou willen zien...samen wat drinken...praten... Wat een begrip...in mijn omgeving is dat helaas een stuk minder...
Hova,dat wanhopige gevoel wat je overvalt ken ik ook zo goed....ik wil dit niet...ik wil niet dat hij bij die ander is,ook hij gaat en staat waar hij wil,is helemaal vrij. Hij heeft al weer zoveel plezier en lol in zijn leven.....vraag me werkelijk af of hij nog wel eens aan me denkt.....en ach...daar wordt het natuurlijk niet anders van...
Maar eens was ik de belangrijkste persoon in zijn leven en nu is zij dat en dat.....dat doet zo verschrikkelijk wanhpig veel pijn...
Hova en natuurlijk alle andere meiden wens jullie vandaag alle kracht toe die jullie nodig zijn,dikke,warme knuffel
Hova,dat wanhopige gevoel wat je overvalt ken ik ook zo goed....ik wil dit niet...ik wil niet dat hij bij die ander is,ook hij gaat en staat waar hij wil,is helemaal vrij. Hij heeft al weer zoveel plezier en lol in zijn leven.....vraag me werkelijk af of hij nog wel eens aan me denkt.....en ach...daar wordt het natuurlijk niet anders van...
Maar eens was ik de belangrijkste persoon in zijn leven en nu is zij dat en dat.....dat doet zo verschrikkelijk wanhpig veel pijn...
Hova en natuurlijk alle andere meiden wens jullie vandaag alle kracht toe die jullie nodig zijn,dikke,warme knuffel
maandag 17 oktober 2011 om 07:22
@Allalone, voelt ongelofelijk he, dat je nu niet meer de belangrijkste persoon in zijn leven bent. Bij mij doet dat ook zo'n pijn. En toch... zou jij hem terugwillen als hij voor je deur stond? Ondanks alle pijn en verdriet denk ik nl dat ik dat niet meer zou willen. Denk ik...
Ik zou trouwens ook best graag keer irl willen. Misschien valt de afstand mee, kunnen we ergens met elkaar 'in het midden' afspreken of zo?
@Leo, lieve Leo, ik wilde dat je naast me woonde. Jouw berichtjes geven me op de eoa manier altijd rust. Ik mail je niet op het moment omdat ik al al mijn gedachten en gevoelens hier neer zet momenteel. Ben blij dat je dit topic hebt gevonden.
Ik weet dat je gelijk hebt met je laatste twee berichtjes. Ik ben al een jaar alleen, eigenlijk al langer als ik heel eerlijk ben. Wat ik nu mis is inderdaad zijn lijfelijke aanwezigheid, maar ook de hoop die ik toch altijd nog had. Die is nu echt weg, samen met de illusie van samen zijn die ik had. Het verlangen naar de man die ik ooit had blijft. Want ooit was hij zo lief voor me. Iedereen in onze omgeving zei dat ze het van iedereen hadden verwacht, maar niet van hem. Hij droeg me op handen, was echt stapelgek op me.
Maar ik verlang naar iets dat er al heel lang niet meer was.
Misschien kom ik over een tijdje iemand tegen op wie ik weer gek kan worden en voel ik dan pas het verschil tussen samen alleen zijn en echt samen met iemand zijn. En heel, heel misschien denk ik dan wel; het is goed zo.
Maar voor nu is er alleen naar pijn, voel echt soort van lijfelijk gat ergens boven mijn maag.
Meiden, ik ken jullie allemaal niet, maar ergens toch ook weer wel. Ben zo blij met dit forum. We gaan elkaar er doorheen slepen en ooit, ooit kunnen we zeggen; het is goed zo!
Ik zou trouwens ook best graag keer irl willen. Misschien valt de afstand mee, kunnen we ergens met elkaar 'in het midden' afspreken of zo?
@Leo, lieve Leo, ik wilde dat je naast me woonde. Jouw berichtjes geven me op de eoa manier altijd rust. Ik mail je niet op het moment omdat ik al al mijn gedachten en gevoelens hier neer zet momenteel. Ben blij dat je dit topic hebt gevonden.
Ik weet dat je gelijk hebt met je laatste twee berichtjes. Ik ben al een jaar alleen, eigenlijk al langer als ik heel eerlijk ben. Wat ik nu mis is inderdaad zijn lijfelijke aanwezigheid, maar ook de hoop die ik toch altijd nog had. Die is nu echt weg, samen met de illusie van samen zijn die ik had. Het verlangen naar de man die ik ooit had blijft. Want ooit was hij zo lief voor me. Iedereen in onze omgeving zei dat ze het van iedereen hadden verwacht, maar niet van hem. Hij droeg me op handen, was echt stapelgek op me.
Maar ik verlang naar iets dat er al heel lang niet meer was.
Misschien kom ik over een tijdje iemand tegen op wie ik weer gek kan worden en voel ik dan pas het verschil tussen samen alleen zijn en echt samen met iemand zijn. En heel, heel misschien denk ik dan wel; het is goed zo.
Maar voor nu is er alleen naar pijn, voel echt soort van lijfelijk gat ergens boven mijn maag.
Meiden, ik ken jullie allemaal niet, maar ergens toch ook weer wel. Ben zo blij met dit forum. We gaan elkaar er doorheen slepen en ooit, ooit kunnen we zeggen; het is goed zo!
maandag 17 oktober 2011 om 08:48
@hova: jeetje meid, als ik van iemand had gedacht dat ze het zouden redden, dan was jij het wel. Je pakte het elke keer zo goed aan. Met bewondering heb ik je reacties toen gelezen.
Maar meid, op een gegeven moment houdt het op. Als je het elke keer alleen moet doen, dan kan je het ook letterlijk alleen!!
Geniet vandaag van slagharen en je bakkie met new woman.
Ook aan alle andere meiden, kop op, we komen er wel!
@crissie, 1 stap vooruit, 2 achteruit. Jouw man doet tenminste nog moeite, bij mij is dat pas de laatste paar maanden. Maar Meid, wat kost het een hoop moeite en vechten .....
Aan iedereen een hele dikke knuffel
Maar meid, op een gegeven moment houdt het op. Als je het elke keer alleen moet doen, dan kan je het ook letterlijk alleen!!
Geniet vandaag van slagharen en je bakkie met new woman.
Ook aan alle andere meiden, kop op, we komen er wel!
@crissie, 1 stap vooruit, 2 achteruit. Jouw man doet tenminste nog moeite, bij mij is dat pas de laatste paar maanden. Maar Meid, wat kost het een hoop moeite en vechten .....
Aan iedereen een hele dikke knuffel
maandag 17 oktober 2011 om 09:41
Over dat weinig vrienden/ vooral kennissen hebben en hele dagen alleen bij de kinderen zitten. Toen ik na een paar maanden alle afschuwelijke scheidingsdingen wat meer op een rijtje ging krijgen, ben ik bewust gaan stappen en naar leuke concerten gegaan. In mijn eentje en soms ook met mijn zus (maar die woont in een heel ander deel van Nederland). Concerten en andere leuke dingen ook wel met kinderen erbij. En dat maakte mijn wereld langzamerhand weer stukken groter.
Ik vind het soms heerlijk dat ik thuis alle aandacht heb voor kinderverhalen aan tafel; de grote mensenverhalen gaan niet langer voor!
Na zes maanden kwam ik X tegen, maar pas na 11 maanden werd het wat. Hij zat niet te wachten op een hoogopgeleide vrouw met veel kinderen namelijk. Vond hij eng!
Ik vind het soms heerlijk dat ik thuis alle aandacht heb voor kinderverhalen aan tafel; de grote mensenverhalen gaan niet langer voor!
Na zes maanden kwam ik X tegen, maar pas na 11 maanden werd het wat. Hij zat niet te wachten op een hoogopgeleide vrouw met veel kinderen namelijk. Vond hij eng!
maandag 17 oktober 2011 om 13:35
Lieve Hova en Newwoman, een fijne dag in Slagharen! Ik hoop dat jullie elkaar daar ontmoeten voor een bakkie.
Zelf ben ik vanaf nu een week niet meer online (ja, dat bestaat nog in deze tijden), maar ik zal aan jullie denken en natuurlijk ook aan de overige vrouwen hier die hier schrijven. Allalone, ik weet dat je je topic hebt geopend uit totale radeloosheid, toch wil ik je bedanken voor dit topic, want het doet zovelen goed om hier hun verhaal te vertellen. Ik wil je nog wel een ding zeggen en dat is dat echt niet alles slecht was tussen jou en je man. Probeer aan de positieve dingen te denken, ook al is dat moeilijk. "Zij " heeft echt niet gewonnen hoor, jij en je man hebben ontelbaar veel herinneringen samen, samen hebben jullie een zoon. Je kent hem van haver tot gort. Daar kunnen zij samen echt niet tegenop. En bedenk ook dat jij en je man elkaar ontmoet hebben als "vrije" mensen, zij hebben alleen de stiekeme uurtjes kunnen nemen. Daar hoef je echt niet jaloers op te zijn. Want welke vrouw/man die een beetje stevig met beide benen op de grond staat wil zo iets. Precies, niet een.
Zelf ben ik vanaf nu een week niet meer online (ja, dat bestaat nog in deze tijden), maar ik zal aan jullie denken en natuurlijk ook aan de overige vrouwen hier die hier schrijven. Allalone, ik weet dat je je topic hebt geopend uit totale radeloosheid, toch wil ik je bedanken voor dit topic, want het doet zovelen goed om hier hun verhaal te vertellen. Ik wil je nog wel een ding zeggen en dat is dat echt niet alles slecht was tussen jou en je man. Probeer aan de positieve dingen te denken, ook al is dat moeilijk. "Zij " heeft echt niet gewonnen hoor, jij en je man hebben ontelbaar veel herinneringen samen, samen hebben jullie een zoon. Je kent hem van haver tot gort. Daar kunnen zij samen echt niet tegenop. En bedenk ook dat jij en je man elkaar ontmoet hebben als "vrije" mensen, zij hebben alleen de stiekeme uurtjes kunnen nemen. Daar hoef je echt niet jaloers op te zijn. Want welke vrouw/man die een beetje stevig met beide benen op de grond staat wil zo iets. Precies, niet een.
maandag 17 oktober 2011 om 13:58
quote:hova schreef op 16 oktober 2011 @ 14:19:
Ik had ergens denk ik gehoopt dat hij zou mailen/bellen dat hij me nu al miste en spijt heeft en...
.
Probeer die passieve houding om te zetten in een zelfverzekerd-
heid, zo van "hallo ben ik niet goed genoeg, nou barst lekker ik
heb jou niet nodig om gelukkig te worden"quote:hova schreef op 16 oktober 2011 @ 06:47:
Gijs, ik weet niet of ik single zijn leuk ga vinden. Ben gelijk vanuit huis bij man ingetrokken. Sowieso;.wie zit er te wachten op een (net) veertiger met drie kids? Weet ook niet of ik er nog op wacht. Als ik hem na 22 jaar al niet kon vertrouwen...
Alleen maar niet eenzaam met 3 kids.
Let maar op, je gaat krachten krijgen die je verbazen, je
gaat leuk worden voor mannen al geloof je dat zelf niet.
Ik was uit huis ook samen gaan wonen en 26 toen ik echt
op mezelf ging na een verbroken relatie.
Nou geloof me dat was wel ingewikkeld hoor boerenkool
die ik 6 uur op liet staan en de sudderlappen 25 minuten
Maar ik groeide , vond de eenzaamheid wel prettig en toen
na 14 maanden gevoelens die ik
lang niet had gehad.
Uiteindelijk ging ook die relatie over, 6 jaar is mijn uiterste
houdbaarheidsdatum
Ik had ergens denk ik gehoopt dat hij zou mailen/bellen dat hij me nu al miste en spijt heeft en...
.
Probeer die passieve houding om te zetten in een zelfverzekerd-
heid, zo van "hallo ben ik niet goed genoeg, nou barst lekker ik
heb jou niet nodig om gelukkig te worden"quote:hova schreef op 16 oktober 2011 @ 06:47:
Gijs, ik weet niet of ik single zijn leuk ga vinden. Ben gelijk vanuit huis bij man ingetrokken. Sowieso;.wie zit er te wachten op een (net) veertiger met drie kids? Weet ook niet of ik er nog op wacht. Als ik hem na 22 jaar al niet kon vertrouwen...
Alleen maar niet eenzaam met 3 kids.
Let maar op, je gaat krachten krijgen die je verbazen, je
gaat leuk worden voor mannen al geloof je dat zelf niet.
Ik was uit huis ook samen gaan wonen en 26 toen ik echt
op mezelf ging na een verbroken relatie.
Nou geloof me dat was wel ingewikkeld hoor boerenkool
die ik 6 uur op liet staan en de sudderlappen 25 minuten
Maar ik groeide , vond de eenzaamheid wel prettig en toen
na 14 maanden gevoelens die ik
lang niet had gehad.
Uiteindelijk ging ook die relatie over, 6 jaar is mijn uiterste
houdbaarheidsdatum
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
maandag 17 oktober 2011 om 14:05
Ik probeer het Gijs, heel hard!! Ben altijd zelfverzekerd geweest, maar,nu is het moeilijk.
Ik denk soms ook zo, ben ook klaar met zijn laffe, twijfelachtige gedoe. Maar het is onmogelijk hem niet te missen. Meer dan de helft van mijn leven heb ik met hem doorgebracht.
Vandaag gaat redelijk. Met kids in slagharen, net bakkie met NewWoman gedaan. Kan het soms even vergeten. Probeer van mijn kids te genieten, dat is al heel wat.
Wat ik niet snap is dat hij zijn kids nog niet een keer gebeld heeft. Hij verlaat het huis na een bom gedropt te hebben en informeert niet eens meer hoe het met de kids gaat. Wie,is die man die mijn lieve Hovaman heeft vervangen?
Ik denk soms ook zo, ben ook klaar met zijn laffe, twijfelachtige gedoe. Maar het is onmogelijk hem niet te missen. Meer dan de helft van mijn leven heb ik met hem doorgebracht.
Vandaag gaat redelijk. Met kids in slagharen, net bakkie met NewWoman gedaan. Kan het soms even vergeten. Probeer van mijn kids te genieten, dat is al heel wat.
Wat ik niet snap is dat hij zijn kids nog niet een keer gebeld heeft. Hij verlaat het huis na een bom gedropt te hebben en informeert niet eens meer hoe het met de kids gaat. Wie,is die man die mijn lieve Hovaman heeft vervangen?
maandag 17 oktober 2011 om 14:18
Leo wat ontzetten lief dat jij meteen reageert als hova het zwaar heeft,, al is het diep in de nacht
Hova je zit nu midden in het zwarte gat meis ,,bekijk het dag voor dag stapje voor stapje huil als je huilen moet ,en raap jezelf daarna bijeen en ga verder,
Het komt goed geloof me ik ben zelf ook heel diep gegaan tranen met tuiten gehuild
klampten tijdens de hond uitlaten iedereen aan en vertelde jankent mn verhaal
nu 3 jaar verder ,,is het goed zo echt geloof me die tijd komt voor jou ook xx
Hova je zit nu midden in het zwarte gat meis ,,bekijk het dag voor dag stapje voor stapje huil als je huilen moet ,en raap jezelf daarna bijeen en ga verder,
Het komt goed geloof me ik ben zelf ook heel diep gegaan tranen met tuiten gehuild
klampten tijdens de hond uitlaten iedereen aan en vertelde jankent mn verhaal
nu 3 jaar verder ,,is het goed zo echt geloof me die tijd komt voor jou ook xx
maandag 17 oktober 2011 om 17:09
Vandaag deed je het goed Hova, het is dat ik wist dat je vannacht weer zo slecht hebt geslapen, en je ellende van je af hebt geschreven etc etc etc.
Je zag er desondanks goed uit vond ik, en wat heb je een leuke maar ook lieve, beleefde kinderen.
Apart he, zo zit je nog te gillen in de achtbaan, en zo zit je met een forummer aan de koffie,.
Praat niet zo handig he, met al die kinderen erbij... Ze horen ook alles, wat niet voor hun oren bestemd is..
Als we al onze aanhang niet mee hadden gehad, dan zaten we nu vast nog te kletsen...
Maar leuk om je even te zien in het echt. Toch even 1 echte knuffel kunnen doen, haha.
@All. hoe is het met jou?
Ben je vandaag weer naar school geweest?
Of ook vakantie.
En de rest van de dames, hoe gaat het?
Je zag er desondanks goed uit vond ik, en wat heb je een leuke maar ook lieve, beleefde kinderen.
Apart he, zo zit je nog te gillen in de achtbaan, en zo zit je met een forummer aan de koffie,.
Praat niet zo handig he, met al die kinderen erbij... Ze horen ook alles, wat niet voor hun oren bestemd is..
Als we al onze aanhang niet mee hadden gehad, dan zaten we nu vast nog te kletsen...
Maar leuk om je even te zien in het echt. Toch even 1 echte knuffel kunnen doen, haha.
@All. hoe is het met jou?
Ben je vandaag weer naar school geweest?
Of ook vakantie.
En de rest van de dames, hoe gaat het?
maandag 17 oktober 2011 om 18:15
maandag 17 oktober 2011 om 18:43
maandag 17 oktober 2011 om 18:51
ik weet dat ik doorheen moet..dat is waar ik al die tijd al mee bezig ben...ik laat het dan ook maar over me heen komen...alleen...zo af en toe doet het zo onwijs veel pijn..ben er dan letterlijk misselijk van
ben bang voor de toelomst...weet niet of ik het ga redden met werk en school...zie ook nog steeds niks positiefs naar de toekomst toe en zou dat zo ontzettend graag anders zien..iets van een lichtpuntje
ben bang voor de toelomst...weet niet of ik het ga redden met werk en school...zie ook nog steeds niks positiefs naar de toekomst toe en zou dat zo ontzettend graag anders zien..iets van een lichtpuntje
maandag 17 oktober 2011 om 20:23
Praktische problemen ga je oplossen. Let maar op.
Pak één ding tegelijk aan als het kan, en je zult zien dat dat allemaal goed gaat komen.
Je hart is gebroken en het helen er van heeft tijd nodig. Misschien wel veel tijd.
Je doet een stapje naar voren en soms twee stapjes terug. Dan stort je even helemaal in.
Kun je afleiding zoeken? Heb je vrienden? Kun je je week goed vol plannen?
Wil je praten over hoe en wat er mis is gegaan? Jouw rol in het verhaal, zijn rol, hoe het uiteindelijk fout liep?
Pak één ding tegelijk aan als het kan, en je zult zien dat dat allemaal goed gaat komen.
Je hart is gebroken en het helen er van heeft tijd nodig. Misschien wel veel tijd.
Je doet een stapje naar voren en soms twee stapjes terug. Dan stort je even helemaal in.
Kun je afleiding zoeken? Heb je vrienden? Kun je je week goed vol plannen?
Wil je praten over hoe en wat er mis is gegaan? Jouw rol in het verhaal, zijn rol, hoe het uiteindelijk fout liep?
maandag 17 oktober 2011 om 20:59
All; je kunt het; echt! Maar je moet je gebroken hart eerst weer stukje bij beetje aan elkaar plakken. En dat dat vreselijk veel pijn doet is onafwendbaar. Daar moet je d w a r s doorheen. Later is dat winst. Het is niet eng, want je kunt het. Maar het is wel heel erg pijnlijk! We zijn er voor je hoor en we denken aan je; weet dat! Gianna
maandag 17 oktober 2011 om 21:04
elonara,kan de week niet vol plannen maar dat vind ik niet erg...door de week school en werk kost mij erg veel energie en vind het dan niet erg s' avonds alleen te zijn. Weekend is een ander verhaal,maar doordat ik vind dat weekend echt een familieding is wil ik niet " lastig" zijn naar vrienden..ook zij werken heel de week hard en hebben hun weekend gewoon nodig...
Mijn rol in het verhaal.....mede door mijn jeugd,mishandeling, heb ik ex te centraal in het hele verhaal gezet. Toen ik daar ook nog 5 jaar geleden een ongeluk bij kreeg werd mijn wereldje erg klein waardoor ex de buitenwereld werd voor mij....
Na een operatie,ongeveer 2 jaar geleden werd mijn wereld weer groter en ging ik mijn eigen ding weer wat meer doen.
Vanaf het moment dat ex de functie kreeg die hij nu heeft heb ik vanwege de manier van omgang van collega's met elkaar onbewust en niet wetende met wie, de angst gekregen dat datgene wat nu gebeurt is zou gaan gebeuren...
Het hele clubje ging dan ook regelmatig met elkaar uit...te veel naar mijn smaak...
Mijn ex had verder ook niet heel veel behoefte iets te ondernemen,had hier genoeg aan
rol van mijn ex.....vanaf het begin was het een rustige, soms te rustige man. Hij had er genoeg aan s'avonds op de bank te zitten en had zijn hobby's in huis, ging daar de deur niet voor uit.
Vrienden had hij niet, had hij niet nodig.
Als we woorden hadden ging dat vaak omdat ik er niet altijd genoeg aan had thuis te zitten, wilde ook wel eens wat samen ondernemen
toch overheersde, in ieder geval bij mij, het gevoel van het is goed. Heb gewoon echt nooit gemerkt dat hij er op deze manier in stond.
Dat wat hij nu aan geeft te willen, vrij zijn, kunnen doen en laten wat hij wil, heb ik nooit maar dan ook nooit bij hem gemerk
t..integendeel hij was een echte gezinsman, voor onze zoon en voor mij.
Ik vraag mij dan ook af, wie en wat hij nu werkelijk is.... Was hij mij werkelijk zat, is het zijn mlc in combinatie met verliefdheid...en ergens...ergens maakt dat ook helemaal nils meer uit maar toch....
Mijn rol in het verhaal.....mede door mijn jeugd,mishandeling, heb ik ex te centraal in het hele verhaal gezet. Toen ik daar ook nog 5 jaar geleden een ongeluk bij kreeg werd mijn wereldje erg klein waardoor ex de buitenwereld werd voor mij....
Na een operatie,ongeveer 2 jaar geleden werd mijn wereld weer groter en ging ik mijn eigen ding weer wat meer doen.
Vanaf het moment dat ex de functie kreeg die hij nu heeft heb ik vanwege de manier van omgang van collega's met elkaar onbewust en niet wetende met wie, de angst gekregen dat datgene wat nu gebeurt is zou gaan gebeuren...
Het hele clubje ging dan ook regelmatig met elkaar uit...te veel naar mijn smaak...
Mijn ex had verder ook niet heel veel behoefte iets te ondernemen,had hier genoeg aan
rol van mijn ex.....vanaf het begin was het een rustige, soms te rustige man. Hij had er genoeg aan s'avonds op de bank te zitten en had zijn hobby's in huis, ging daar de deur niet voor uit.
Vrienden had hij niet, had hij niet nodig.
Als we woorden hadden ging dat vaak omdat ik er niet altijd genoeg aan had thuis te zitten, wilde ook wel eens wat samen ondernemen
toch overheersde, in ieder geval bij mij, het gevoel van het is goed. Heb gewoon echt nooit gemerkt dat hij er op deze manier in stond.
Dat wat hij nu aan geeft te willen, vrij zijn, kunnen doen en laten wat hij wil, heb ik nooit maar dan ook nooit bij hem gemerk
t..integendeel hij was een echte gezinsman, voor onze zoon en voor mij.
Ik vraag mij dan ook af, wie en wat hij nu werkelijk is.... Was hij mij werkelijk zat, is het zijn mlc in combinatie met verliefdheid...en ergens...ergens maakt dat ook helemaal nils meer uit maar toch....
