Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
dinsdag 18 oktober 2011 om 14:09
Ik zeg ook niet dat Hova perse verkeerde beslissingen genomen heeft.
Maar als ik dan zo hoor dat hun huwelijk bestond uit een man die 70-urige werkweken maakt en verder alleen maar uitrust op de bank, en een vrouw die het gezin draaiend houdt, en verder hobbies voor haarzelf doet, dan denk ik dat je weinig meer samen hebt. Waarom zou je dan nog bij elkaar blijven? Was Hova daar werkelijk zo gelukkig mee?
Maar als ik dan zo hoor dat hun huwelijk bestond uit een man die 70-urige werkweken maakt en verder alleen maar uitrust op de bank, en een vrouw die het gezin draaiend houdt, en verder hobbies voor haarzelf doet, dan denk ik dat je weinig meer samen hebt. Waarom zou je dan nog bij elkaar blijven? Was Hova daar werkelijk zo gelukkig mee?
dinsdag 18 oktober 2011 om 14:12
Nee, je zegt dat ze een zeur was en dat haar man hun huwelijk net zo lang heeft volgehouden totdat er iets lekkers voorbij kwam.
Man....zoiets zeg je toch niet tegen iemand die net een paar dagen geleden definitief van haar man af is en ontzettend veel verdriet heeft.
En waarom je nog bij elkaar zou blijven ???
Ehhhh....misschien om een huwelijk van ruim 20 jaar niet zomaar op te geven, hopen op betere tijden, voor de kinderen er alles aan gedaan hebbende. Dit in tegenstelling tot haar man, die er nooit echt moeite voor heeft willen doen !
Man....zoiets zeg je toch niet tegen iemand die net een paar dagen geleden definitief van haar man af is en ontzettend veel verdriet heeft.
En waarom je nog bij elkaar zou blijven ???
Ehhhh....misschien om een huwelijk van ruim 20 jaar niet zomaar op te geven, hopen op betere tijden, voor de kinderen er alles aan gedaan hebbende. Dit in tegenstelling tot haar man, die er nooit echt moeite voor heeft willen doen !
dinsdag 18 oktober 2011 om 14:22
Er zijn hier wel meer mannen die hun mening geven hoor Thijs, het gaat er ook niet om of je een man bent of niet, het gaat erom dat je zo eventjes een partij generaliserende dingen opschrijft, die kant noch wal raken.
"Vrouwen zeuren en klagen nou eenmaal over alles in hun relatie, en mannen hebben daar dan snel genoeg van. Dus die zeggen lekker niks tot er een lekker gewillig hapje voorbij komt.
Maar dat is een beetje eigen schuld, dikke bult, hadden wij vrouwen maar niet zo moeten zitten zeuren om niks... " Tsssk
Ach ja als je het zo bekijkt Thijs heb je gelijk hoor, die arme mannen, ze kunnen ook niet anders dan he, zielig is dat toch. Nou, dan zou ik ook vreemd gaan hoor....
Hoe krijg je het bij elkaar verzonnen...
En helemaal gezien je eigen voorgeschiedenis vind ik dat vreemd.
"Vrouwen zeuren en klagen nou eenmaal over alles in hun relatie, en mannen hebben daar dan snel genoeg van. Dus die zeggen lekker niks tot er een lekker gewillig hapje voorbij komt.
Maar dat is een beetje eigen schuld, dikke bult, hadden wij vrouwen maar niet zo moeten zitten zeuren om niks... " Tsssk
Ach ja als je het zo bekijkt Thijs heb je gelijk hoor, die arme mannen, ze kunnen ook niet anders dan he, zielig is dat toch. Nou, dan zou ik ook vreemd gaan hoor....
Hoe krijg je het bij elkaar verzonnen...
En helemaal gezien je eigen voorgeschiedenis vind ik dat vreemd.
dinsdag 18 oktober 2011 om 14:28
Ik praat helemaal niks goed, ik zeg alleen hoe het in de praktijk vaak gaat, en wat ik om me heen zie.
En dit: " Maar dat is een beetje eigen schuld, dikke bult, hadden wij vrouwen maar niet zo moeten zitten zeuren om niks... " verzin je er zelf bij.
Ik weet niet hoe het in het huwelijk van Hova precies ging, maar kan me niet voorstellen dat ze daar beiden gelukkig in waren. De een vlucht in zijn werk, de vrouw zoekt uit arremoede maar wat hobbies....... Ik kan me alleen wel voorstellen dat je er dan op een gegeven moment van tussen gaat. Ook al is het zijn schuld dat ie er nooit wat aan gedaan heeft.
En dit: " Maar dat is een beetje eigen schuld, dikke bult, hadden wij vrouwen maar niet zo moeten zitten zeuren om niks... " verzin je er zelf bij.
Ik weet niet hoe het in het huwelijk van Hova precies ging, maar kan me niet voorstellen dat ze daar beiden gelukkig in waren. De een vlucht in zijn werk, de vrouw zoekt uit arremoede maar wat hobbies....... Ik kan me alleen wel voorstellen dat je er dan op een gegeven moment van tussen gaat. Ook al is het zijn schuld dat ie er nooit wat aan gedaan heeft.
dinsdag 18 oktober 2011 om 14:31
quote:champoepel schreef op 18 oktober 2011 @ 14:25:
Jouw vrouw had Borderline Thijs?
Heeft ze dat nu nog bij die nieuwe vriend?Ze lijkt zich voorlopig in te houden richting hem omdat ze hem nodig heeft qua financien en woonruimte, als is hij er wel 1 keer vandoor gegaan geloof ik na een zware ruzie. Maar voorlopig lijkt ze mijn dochter gevonden te hebben als nieuw slachtoffer, helaas......
Jouw vrouw had Borderline Thijs?
Heeft ze dat nu nog bij die nieuwe vriend?Ze lijkt zich voorlopig in te houden richting hem omdat ze hem nodig heeft qua financien en woonruimte, als is hij er wel 1 keer vandoor gegaan geloof ik na een zware ruzie. Maar voorlopig lijkt ze mijn dochter gevonden te hebben als nieuw slachtoffer, helaas......
dinsdag 18 oktober 2011 om 14:34
quote:thijs72 schreef op 18 oktober 2011 @ 14:19:
Als die man er nooit echt moeite voor heeft willen doen, waarom dan 20 jaar gebleven? Uit gemaktzucht? Voor de kinderen? Wees blij dat die weg is.....
Uit deze reactie blijkt weer dat je niet eens de moeite hebt genomen het verhaal van Hova door te lezen.
Van die 20 jaar is er 18 jaar geen vuiltje aan de lucht geweest. Hebben zij een gelukkige relatie gehad met wederzijds respect en liefde. In het laatste jaar na Hovaman's slippertje heeft hij er weinig tot geen moeite voor willen doen om hun huwelijk te redden.
Nogmaals...totaal ongepast wat je hier allemaal neerplempt.
Als die man er nooit echt moeite voor heeft willen doen, waarom dan 20 jaar gebleven? Uit gemaktzucht? Voor de kinderen? Wees blij dat die weg is.....
Uit deze reactie blijkt weer dat je niet eens de moeite hebt genomen het verhaal van Hova door te lezen.
Van die 20 jaar is er 18 jaar geen vuiltje aan de lucht geweest. Hebben zij een gelukkige relatie gehad met wederzijds respect en liefde. In het laatste jaar na Hovaman's slippertje heeft hij er weinig tot geen moeite voor willen doen om hun huwelijk te redden.
Nogmaals...totaal ongepast wat je hier allemaal neerplempt.
dinsdag 18 oktober 2011 om 14:59
Voor het proces waar Hova nu inzit lijkt het me niet fijn dat er een discussie ontstaat over haar huwelijk.... Ze heeft het al moeilijk genoeg en uit respect hiervoor lijkt het mij beter om hierover op te houden. Misschien een idde; start een eigen topic. Wij proberen elkaar te ondersteunen in een situatie waar ieder hier in zit en/of heeft gezeten
dinsdag 18 oktober 2011 om 15:07
quote:sisselalova schreef op 18 oktober 2011 @ 14:59:
Voor het proces waar Hova nu inzit lijkt het me niet fijn dat er een discussie ontstaat over haar huwelijk.... Ze heeft het al moeilijk genoeg en uit respect hiervoor lijkt het mij beter om hierover op te houden. Misschien een idde; start een eigen topic. Wij proberen elkaar te ondersteunen in een situatie waar ieder hier in zit en/of heeft gezeten
Voor het proces waar Hova nu inzit lijkt het me niet fijn dat er een discussie ontstaat over haar huwelijk.... Ze heeft het al moeilijk genoeg en uit respect hiervoor lijkt het mij beter om hierover op te houden. Misschien een idde; start een eigen topic. Wij proberen elkaar te ondersteunen in een situatie waar ieder hier in zit en/of heeft gezeten
dinsdag 18 oktober 2011 om 18:11
@Siss, ik had er niet verder op in moeten gaan, is goed dat je het zei.
Hova, het is hartstikke moeilijk.
Probeer de momenten dat hij ze meeneemt even tijd puur voor jezelf te maken.
Maak een lekker warm bad voor jezelf of misschien heb je een zonnebank.
Ik herken nog zo het gevoel wat je hebt,
Veel liefs.
Hova, het is hartstikke moeilijk.
Probeer de momenten dat hij ze meeneemt even tijd puur voor jezelf te maken.
Maak een lekker warm bad voor jezelf of misschien heb je een zonnebank.
Ik herken nog zo het gevoel wat je hebt,
Veel liefs.
dinsdag 18 oktober 2011 om 18:24
Hova, dit is zo ontzettend naar, ik herken het ook helemaal.
De eerste paar keren dat ex de kinderen ophaalde weet ik nog goed, daar reden ze de straat uit, op weg naar.. wat ooit mijn huis was, en zij zat daar op ze te wachten..
Dus heel flink tegen mijn kinderen zeggen "nou veel plezier hoor doei doei" en vervolgens naar binnen vluchten, en zo ontzettend hard gehuild hier..
Ik weet haast zeker dat mijn nieuwe buren het gehoord moeten hebben toen..
Maar zelfs dat gaat op een gegeven moment beter Hova...
Maar die eerste keren zijn het ergst, er komen helaas nog een heleboel eerste keren voor jou, daar kom je gewoon niet onderuit.
Je moet er dwars doorheen en dat doet pijn, meer pijn dan je uit kan leggen.
Schrijf het hier maar op meid, wij zijn er hier voor je...
De eerste paar keren dat ex de kinderen ophaalde weet ik nog goed, daar reden ze de straat uit, op weg naar.. wat ooit mijn huis was, en zij zat daar op ze te wachten..
Dus heel flink tegen mijn kinderen zeggen "nou veel plezier hoor doei doei" en vervolgens naar binnen vluchten, en zo ontzettend hard gehuild hier..
Ik weet haast zeker dat mijn nieuwe buren het gehoord moeten hebben toen..
Maar zelfs dat gaat op een gegeven moment beter Hova...
Maar die eerste keren zijn het ergst, er komen helaas nog een heleboel eerste keren voor jou, daar kom je gewoon niet onderuit.
Je moet er dwars doorheen en dat doet pijn, meer pijn dan je uit kan leggen.
Schrijf het hier maar op meid, wij zijn er hier voor je...
dinsdag 18 oktober 2011 om 18:44
Het is gewoon stom. Hij reed achterom, we hadden dat afgesproken, dat hij niet binnen hoefde te komen, maar de kinderen zo achter voor de garage in konden stappen. Hij reed met de kids terug om het huis heen en ik zat op de bank, vanwaar ik dus op het pad om het huis kijk. Ik keek de auto in, hoopte een glimp van hem op te vangen. en hij keek niet eens mijn richting uit, zat te lachen met de kids. Alleen zoon keek mijn kant uit, hoop dat hij mijn tranen niet heeft gezien.
Ik wilde zo ontzettend graag de achterdeur uit lopen, naar hem toe, hem omhelzen...
En straks komt hij ze weer terugbrengen. Zit te twijfelen tussen naar boven gaan, zodat ik de verleiding om weer naar hem te kijken kan weerstaan. of door het raam zien of hij ook naar mij kijkt. Tjeez, waar ben ik in veranderd... waar is de echte Hova gebleven?
Ik wilde zo ontzettend graag de achterdeur uit lopen, naar hem toe, hem omhelzen...
En straks komt hij ze weer terugbrengen. Zit te twijfelen tussen naar boven gaan, zodat ik de verleiding om weer naar hem te kijken kan weerstaan. of door het raam zien of hij ook naar mij kijkt. Tjeez, waar ben ik in veranderd... waar is de echte Hova gebleven?
dinsdag 18 oktober 2011 om 19:01
quote:hova schreef op 18 oktober 2011 @ 18:44:
Het is gewoon stom. Hij reed achterom, we hadden dat afgesproken, dat hij niet binnen hoefde te komen, maar de kinderen zo achter voor de garage in konden stappen. Hij reed met de kids terug om het huis heen en ik zat op de bank, vanwaar ik dus op het pad om het huis kijk. Ik keek de auto in, hoopte een glimp van hem op te vangen. en hij keek niet eens mijn richting uit, zat te lachen met de kids. Alleen zoon keek mijn kant uit, hoop dat hij mijn tranen niet heeft gezien.
Ik wilde zo ontzettend graag de achterdeur uit lopen, naar hem toe, hem omhelzen...
En straks komt hij ze weer terugbrengen. Zit te twijfelen tussen naar boven gaan, zodat ik de verleiding om weer naar hem te kijken kan weerstaan. of door het raam zien of hij ook naar mij kijkt. Tjeez, waar ben ik in veranderd... waar is de echte Hova gebleven?De echte Hova is hier de echte Hova is in de rouw ,de echte Hova is net in een nieuw en moeilijk proces beland de echte Hova is niet weg en nooit weg geweest ,je bent alleen maar tijdelijk zoekende en overmand door verdriet Hova
Het is gewoon stom. Hij reed achterom, we hadden dat afgesproken, dat hij niet binnen hoefde te komen, maar de kinderen zo achter voor de garage in konden stappen. Hij reed met de kids terug om het huis heen en ik zat op de bank, vanwaar ik dus op het pad om het huis kijk. Ik keek de auto in, hoopte een glimp van hem op te vangen. en hij keek niet eens mijn richting uit, zat te lachen met de kids. Alleen zoon keek mijn kant uit, hoop dat hij mijn tranen niet heeft gezien.
Ik wilde zo ontzettend graag de achterdeur uit lopen, naar hem toe, hem omhelzen...
En straks komt hij ze weer terugbrengen. Zit te twijfelen tussen naar boven gaan, zodat ik de verleiding om weer naar hem te kijken kan weerstaan. of door het raam zien of hij ook naar mij kijkt. Tjeez, waar ben ik in veranderd... waar is de echte Hova gebleven?De echte Hova is hier de echte Hova is in de rouw ,de echte Hova is net in een nieuw en moeilijk proces beland de echte Hova is niet weg en nooit weg geweest ,je bent alleen maar tijdelijk zoekende en overmand door verdriet Hova
dinsdag 18 oktober 2011 om 19:11
Ik weet het niet, RM, zo ben ik niet, dit ben ik niet.
Hij kwam ze net weer terugbrengen en ik wilde zo graag naar buiten lopen, met hem praten, hem zien, omhelzen. Ik heb het niet gedaan, maar wilde het zo graag.
De kids vertelden dat hij waarschijnlijk een tijdelijke woning hier in de buurt heeft gevonden, waar hij voor een half jaar in kan. Ik dacht gelijk; een half jaar? We hebben een proefscheiding voor 3/4 maanden, dus hij gaat er nu al vanuit dat de scheiding definitief is? Hij zal er wel blij mee zijn, hij is vrij, van mij af. En misschien word ik er ook ooit blij mee. Maar voorlopig doet het alleen maar zoveel zeer. Ik mis hem zo verschrikkelijk. Wil hem bellen en zeggen dat ik me vergist heb. Dat hij maar terug moet komen, dat ik hem ruimte en tijd kan geven, dat we het weer moeten gaan proberen. Ik kan niet zonder hem.
Ik kan niet meer, ben kapot...
Hij kwam ze net weer terugbrengen en ik wilde zo graag naar buiten lopen, met hem praten, hem zien, omhelzen. Ik heb het niet gedaan, maar wilde het zo graag.
De kids vertelden dat hij waarschijnlijk een tijdelijke woning hier in de buurt heeft gevonden, waar hij voor een half jaar in kan. Ik dacht gelijk; een half jaar? We hebben een proefscheiding voor 3/4 maanden, dus hij gaat er nu al vanuit dat de scheiding definitief is? Hij zal er wel blij mee zijn, hij is vrij, van mij af. En misschien word ik er ook ooit blij mee. Maar voorlopig doet het alleen maar zoveel zeer. Ik mis hem zo verschrikkelijk. Wil hem bellen en zeggen dat ik me vergist heb. Dat hij maar terug moet komen, dat ik hem ruimte en tijd kan geven, dat we het weer moeten gaan proberen. Ik kan niet zonder hem.
Ik kan niet meer, ben kapot...
dinsdag 18 oktober 2011 om 19:26
Dit is echt heel normaal , je hebt zo gehoopt en zo gevochten en elke keer waren de teleurstellingen nog net niet groot genoeg om jouw gevoel voor hem te veranderen, Hova je hebt nooit een scheiding gewild ,je bent al die tijd hoop blijven houden vind je het gek dat je kapot bent , in feite is het uitstel van executie geweest en diep in je hart wist je het eigenlijk wel , maar je wilde koste wat koste vechten en dat is heel begrijpelijk, maar je bepaald niet in je kouwe kleren gaan zitten
dinsdag 18 oktober 2011 om 19:27
Lieverd, je hart is gebroken, je hart schreeuwt om hem, maar met je verstand weet je beter.
De enige manier waarop jullie ooit weer verder zouden kunnen is als hij je op zijn knieen komt smeken..
En dat gaat hij niet doen, dat denk ik niet tenminste.
Ik vind het zo'n lage rotstreek van hem dat hij het erop aan heeft laten komen, dat hij zo laf was om jou die knoop te laten doorhakken, want nu denk jij dat je dit had kunnen voorkomen, dat het misschien jouw schuld, of zelfs jouw keus was.
Maar dat is het niet,
Het was zijn keus om jullie huwelijk op de helling te zetten, maar dat laatste zetje dat mocht jij doen...
Hoe goed komt hem dat uit nu, want "jij wilde toch niet meer?"....
Je hebt geknokt tot er niets meer was om voor te knokken, en als je hem zou vragen om terug te komen... wat dan?
Is dan alles weer goed? Is dan alles vergeten?
Is hij dan weer de liefhebbende Hovaman, of is er al teveel kapot.
Meisje toch, mijn hart bloedt voor jou, echt waar...
Maar hou vol, deze dag, dit moment is alweer voorbij, morgen weer een nieuwe dag...
Weer een dag dichterbij jezelf..
Lieverd ik denk aan je, een hele dikke
De enige manier waarop jullie ooit weer verder zouden kunnen is als hij je op zijn knieen komt smeken..
En dat gaat hij niet doen, dat denk ik niet tenminste.
Ik vind het zo'n lage rotstreek van hem dat hij het erop aan heeft laten komen, dat hij zo laf was om jou die knoop te laten doorhakken, want nu denk jij dat je dit had kunnen voorkomen, dat het misschien jouw schuld, of zelfs jouw keus was.
Maar dat is het niet,
Het was zijn keus om jullie huwelijk op de helling te zetten, maar dat laatste zetje dat mocht jij doen...
Hoe goed komt hem dat uit nu, want "jij wilde toch niet meer?"....
Je hebt geknokt tot er niets meer was om voor te knokken, en als je hem zou vragen om terug te komen... wat dan?
Is dan alles weer goed? Is dan alles vergeten?
Is hij dan weer de liefhebbende Hovaman, of is er al teveel kapot.
Meisje toch, mijn hart bloedt voor jou, echt waar...
Maar hou vol, deze dag, dit moment is alweer voorbij, morgen weer een nieuwe dag...
Weer een dag dichterbij jezelf..
Lieverd ik denk aan je, een hele dikke
dinsdag 18 oktober 2011 om 20:44
Nee, ik weet dat je gelijk hebt NewWoman; als hij nu terugkomt, is niet alles goed. Het zou alleen nog goed kunnen komen als hij na deze 4 maanden terug zou komen, me verschrikkelijk gemist zou hebben en ervan overtuigd zou zijn dat hij er voor de volle 100% voor kan gaan...
En dat kleine sprankje hoop heb ik dus nog steeds (helaas?). Maar de kans is groot dat hij deze maanden ook benut om de relatie met 'haar' te verkennen en als dat gebeurt is de deur voor altijd gesloten. Hij kan niet eerst anderen uitproberen en dan weer terug willen komen bij mij.
Maar goed, hij zei dat hij helemaal niet met haar bezig is, dus dan zal het niet...
Maar misschien wil ik na deze proefscheiding wel niet meer verder met hem... Kan het me bijna niet voorstellen, mis hem zo. Zoon vertelde dat man zijn tand per ongeluk heeft afgebroken vanochtend en pijn had. Ik wilde hem zo graag bellen meteen... Heb hem een sms gestuurd met alleen erin 'Sterkte bij de tandarts morgen'. Kreeg een sms terug met 'dank je'. Had toch op meer gehoopt....
Pfff... wil dat die hoop weggaat. Wil geen hoop meer hebben. Hoop doet teveel zeer. Maar wil ook tegelijkertijd wel nog hoop hebben. Hoop houdt nog een beetje de moed erin.
Wou dat het een jaar verder was.. Wil gaan slapen en over een jaar wakker worden en dat dan alle problemen zijn opgelost. Welke kant op dan ook maakt me niet uit, maar ik wil dat deze pijn, die verdriet, de wanhoop en dat diepe, diepe gat dat binnenin me zit weg zijn..
En dat kleine sprankje hoop heb ik dus nog steeds (helaas?). Maar de kans is groot dat hij deze maanden ook benut om de relatie met 'haar' te verkennen en als dat gebeurt is de deur voor altijd gesloten. Hij kan niet eerst anderen uitproberen en dan weer terug willen komen bij mij.
Maar goed, hij zei dat hij helemaal niet met haar bezig is, dus dan zal het niet...
Maar misschien wil ik na deze proefscheiding wel niet meer verder met hem... Kan het me bijna niet voorstellen, mis hem zo. Zoon vertelde dat man zijn tand per ongeluk heeft afgebroken vanochtend en pijn had. Ik wilde hem zo graag bellen meteen... Heb hem een sms gestuurd met alleen erin 'Sterkte bij de tandarts morgen'. Kreeg een sms terug met 'dank je'. Had toch op meer gehoopt....
Pfff... wil dat die hoop weggaat. Wil geen hoop meer hebben. Hoop doet teveel zeer. Maar wil ook tegelijkertijd wel nog hoop hebben. Hoop houdt nog een beetje de moed erin.
Wou dat het een jaar verder was.. Wil gaan slapen en over een jaar wakker worden en dat dan alle problemen zijn opgelost. Welke kant op dan ook maakt me niet uit, maar ik wil dat deze pijn, die verdriet, de wanhoop en dat diepe, diepe gat dat binnenin me zit weg zijn..
dinsdag 18 oktober 2011 om 20:47
Over drie weken is trouwens onze jongste jarig. We hadden in principe afgesproken dat gewoon hier te vieren ,met allebei erbij. Moet ook eigenlijk vind ik, voor dochter.
Maar ik weet echt niet of ik dat ga trekken; samen met hem hier, net alsof we weer bij elkaar zijn in dit huis. En dat hij daarna dan weer vertrekt. Ik weet echt niet of ik dat trek...
Maar wat moet ik anders? Het moet toch wel, voor de kleine?
Maar ik weet echt niet of ik dat ga trekken; samen met hem hier, net alsof we weer bij elkaar zijn in dit huis. En dat hij daarna dan weer vertrekt. Ik weet echt niet of ik dat trek...
Maar wat moet ik anders? Het moet toch wel, voor de kleine?
