Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
woensdag 19 oktober 2011 om 18:19
@Marahbloem, als hij in de tussentijd een ander (of dezelfde als toen) krijgt, is het ook duidelijk. Dat heb ik ook duidelijk gesteld toen we het hadden over geen anderen deze paar maanden; als dat wel gebeurt, is mijn deur helemaal dicht. Hij kan niet eerst anderen gaan uitproberen en dan weer vrolijk terugkomen bij mij. Maar misschien wil ik wel anderen gaan uitproberen... als ik straks de kids af en toe niet meer heb, heb ik ook vrij spel, haha
@Gijs, mijn zwakke momenten (waarop ik dus zit te hopen op een belletje oid) zijn voornamelijk 's ochtends vroeg; als ik wakker ben geworden en ineens weer in een klap in de nare werkelijkheid beland. Volgende week heb ik geen tijd meer om lang in bed erover na te denken, want dan moet ik weer werken (als dat lukt) en de kids weer naar school, dus opschieten 's ochtends. Ik ga niet drie maanden wachten, ik ga proberen mijn leven weer een beetje op de rails te zetten voor mij en de kids. En als hij daar later weer in blijkt te passen, dan is dat goed. Blijkt hij er gewoon helemaal niet meer in te passen, dan is dat tegen die tijd hopelijk ook goed.
Ik weet dat ik mijn eigen dingen moet gaan doen nu, beginnende met mijn baas volgende week vragen om een dag extra werken. Dan werk ik 26 uur per week, hoop dat dat voorlopig genoeg is. Als het niet zo is, ga ik als de scheiding definitief is verder kijken. Ik wil wel nog twee dagen overhouden dat ik na schooltijd er voor de kleine ben, maar misschien kan ik tegen die tijd nog een (klein) baantje erbij krijgen voor die twee ochtenden of thuiswerk oid. Iemand een briljant idee voor thuiswerk?
@Gijs, mijn zwakke momenten (waarop ik dus zit te hopen op een belletje oid) zijn voornamelijk 's ochtends vroeg; als ik wakker ben geworden en ineens weer in een klap in de nare werkelijkheid beland. Volgende week heb ik geen tijd meer om lang in bed erover na te denken, want dan moet ik weer werken (als dat lukt) en de kids weer naar school, dus opschieten 's ochtends. Ik ga niet drie maanden wachten, ik ga proberen mijn leven weer een beetje op de rails te zetten voor mij en de kids. En als hij daar later weer in blijkt te passen, dan is dat goed. Blijkt hij er gewoon helemaal niet meer in te passen, dan is dat tegen die tijd hopelijk ook goed.
Ik weet dat ik mijn eigen dingen moet gaan doen nu, beginnende met mijn baas volgende week vragen om een dag extra werken. Dan werk ik 26 uur per week, hoop dat dat voorlopig genoeg is. Als het niet zo is, ga ik als de scheiding definitief is verder kijken. Ik wil wel nog twee dagen overhouden dat ik na schooltijd er voor de kleine ben, maar misschien kan ik tegen die tijd nog een (klein) baantje erbij krijgen voor die twee ochtenden of thuiswerk oid. Iemand een briljant idee voor thuiswerk?
woensdag 19 oktober 2011 om 18:27
Waarom zou hij over 3 maanden niet meer twijfelen? Ik geloof ook niet dat hij twijfelt. hij heeft allang een keuze gemaakt en wil daar gewoon de verantw. niet voor. Als hij echt zou twijfelen zou hij in het belang van het gezin hulp zoeken/ therapie nemen. Maar hij wil dat niet omdat ie de uitkomst al weet
woensdag 19 oktober 2011 om 18:29
Gijs, puur verstandelijk gezien heb je gelijk, da's duidelijk.
Maar Hova, doe jij het nou maar gewoon op jouw manier. Niet iedereen is in staat om de stekker er ineens uit te trekken.
Ik heb gezien hoe het bij een collega ging, een beetje op eenzelfde manier, het zou niet mijn manier zijn,maar voor haar werkte het blijkbaar wel.
Nu is alsnog de kogel door de kerk en zijn ze in staat om het op een rustige manier af te sluiten, voor de kinderen wel zo prettig.
Zonder die heftige, allesverslindende emoties, het bedrog is al een tijd geleden, en hij ging niet meer over haar grenzen heen, de scharrelerij was al over.
Zoals ik al zei, ik denk niet dat ik het zo zou willen doen, maar uiteindelijk moet iedereen doen wat bij diegene past.
En in dit kader moet ik denken aan wat Leo schreef, het is wellicht een verlenging van voorarrest. Als we daar dan vanuit gaan kunnen deze paar maanden van de uiteindelijke 'straf' worden afgetrokken toch?
Ondanks alles blijf je toch knokken Hova, je kan het gewoon niet laten, meis als dat is wat bij jou past en hoort, moet je het zo doen.
In mijn topic indertijd werd mij ook van alles geadviseerd waar ik gewoon nog niet aan toe was. Het duurde ook maanden voordat ik het woord 'ex' uit mijn toetsenbord kreeg...
En ik heb soms gewoon gesmeekt of ik alsje - alsjeblieft ZELF mijn hoop mocht begraven, pas op het moment dat ik daar zelf aan toe was..
Ik wist het allemaal wel, met mijn hoofd, maar mijn gevoel kon het niet zo snel bijbenen.
Dus ik herken het wel, je bent gewoon een pitbull Hova, je kan het nog niet loslaten. Neem je tijd maar.
En ik denk dat als Hovaman het gore lef heeft om toch wat te beginnen met die vrouw van het werk, of met wie dan ook.
Dat Hova op dat moment ineens het punt bereikt waar ze zelf keihard de deur dicht zal smijten, zonder aarzelen..
Maar Hova, doe jij het nou maar gewoon op jouw manier. Niet iedereen is in staat om de stekker er ineens uit te trekken.
Ik heb gezien hoe het bij een collega ging, een beetje op eenzelfde manier, het zou niet mijn manier zijn,maar voor haar werkte het blijkbaar wel.
Nu is alsnog de kogel door de kerk en zijn ze in staat om het op een rustige manier af te sluiten, voor de kinderen wel zo prettig.
Zonder die heftige, allesverslindende emoties, het bedrog is al een tijd geleden, en hij ging niet meer over haar grenzen heen, de scharrelerij was al over.
Zoals ik al zei, ik denk niet dat ik het zo zou willen doen, maar uiteindelijk moet iedereen doen wat bij diegene past.
En in dit kader moet ik denken aan wat Leo schreef, het is wellicht een verlenging van voorarrest. Als we daar dan vanuit gaan kunnen deze paar maanden van de uiteindelijke 'straf' worden afgetrokken toch?
Ondanks alles blijf je toch knokken Hova, je kan het gewoon niet laten, meis als dat is wat bij jou past en hoort, moet je het zo doen.
In mijn topic indertijd werd mij ook van alles geadviseerd waar ik gewoon nog niet aan toe was. Het duurde ook maanden voordat ik het woord 'ex' uit mijn toetsenbord kreeg...
En ik heb soms gewoon gesmeekt of ik alsje - alsjeblieft ZELF mijn hoop mocht begraven, pas op het moment dat ik daar zelf aan toe was..
Ik wist het allemaal wel, met mijn hoofd, maar mijn gevoel kon het niet zo snel bijbenen.
Dus ik herken het wel, je bent gewoon een pitbull Hova, je kan het nog niet loslaten. Neem je tijd maar.
En ik denk dat als Hovaman het gore lef heeft om toch wat te beginnen met die vrouw van het werk, of met wie dan ook.
Dat Hova op dat moment ineens het punt bereikt waar ze zelf keihard de deur dicht zal smijten, zonder aarzelen..
woensdag 19 oktober 2011 om 18:33
Hoof, geloof jij in proefscheidingen? Ik weet eigenlijk niet hoe het werkt. Heb je daar zelf beeld bij?
Jullie gaan drie, vier maanden uit elkaar en dan is het kijken of er doorgegaan wordt of gestopt?
Wat mij opviel in zijn gesprek met jou vanmorgen is dat hij zei dat hij zichzelf haat om wat hij je aandoet.
Ik weet niet hoe dat op jou overkomt en of ik het verkeerd interpreteer maar dat komt op míj over als 'het is voorbij, ik zie dat dat jou pijn doet en dat vind ik rot'.
Ik kan er helemaal naast zitten natuurlijk, maar hoe interpreteer jij zo'n zin?
Jullie gaan drie, vier maanden uit elkaar en dan is het kijken of er doorgegaan wordt of gestopt?
Wat mij opviel in zijn gesprek met jou vanmorgen is dat hij zei dat hij zichzelf haat om wat hij je aandoet.
Ik weet niet hoe dat op jou overkomt en of ik het verkeerd interpreteer maar dat komt op míj over als 'het is voorbij, ik zie dat dat jou pijn doet en dat vind ik rot'.
Ik kan er helemaal naast zitten natuurlijk, maar hoe interpreteer jij zo'n zin?
woensdag 19 oktober 2011 om 18:39
quote:bacchus schreef op 19 oktober 2011 @ 18:27:
Waarom zou hij over 3 maanden niet meer twijfelen? Ik geloof ook niet dat hij twijfelt. hij heeft allang een keuze gemaakt en wil daar gewoon de verantw. niet voor. Als hij echt zou twijfelen zou hij in het belang van het gezin hulp zoeken/ therapie nemen. Maar hij wil dat niet omdat ie de uitkomst al weet
Gevoelsmatig sluit ik me daar bij aan liefste Hova. Hij neemt geen beslissingen, nauwelijks in ieder geval. Hij doet niks of zet zich niet in en wacht dan tot jij het initiatief neemt tot wat er gebeuren gaat. Een proefscheiding met een besluiteloze man betekent in de praktijk voor jou waarschijnlijk gewoon weer wachten. Op niks. En het woord 'proefscheiding' geeft aan dat het niet definitief is maar een tijdelijk iets in afwachting op het definitieve besluit. In de praktijk betekent dat in de wachtkamer zitten. En dat héb je al zo lang gedaan.
Wat denk je uit een proefscheiding te halen?
Waarom zou hij over 3 maanden niet meer twijfelen? Ik geloof ook niet dat hij twijfelt. hij heeft allang een keuze gemaakt en wil daar gewoon de verantw. niet voor. Als hij echt zou twijfelen zou hij in het belang van het gezin hulp zoeken/ therapie nemen. Maar hij wil dat niet omdat ie de uitkomst al weet
Gevoelsmatig sluit ik me daar bij aan liefste Hova. Hij neemt geen beslissingen, nauwelijks in ieder geval. Hij doet niks of zet zich niet in en wacht dan tot jij het initiatief neemt tot wat er gebeuren gaat. Een proefscheiding met een besluiteloze man betekent in de praktijk voor jou waarschijnlijk gewoon weer wachten. Op niks. En het woord 'proefscheiding' geeft aan dat het niet definitief is maar een tijdelijk iets in afwachting op het definitieve besluit. In de praktijk betekent dat in de wachtkamer zitten. En dat héb je al zo lang gedaan.
Wat denk je uit een proefscheiding te halen?
woensdag 19 oktober 2011 om 18:58
Ik ben het op zich ook wel met jullie eens overigens.
Ik heb ook nog nooit gezien dat een proefscheiding leidde tot een grootse hereniging.
Maar het verschil met de afgelopen tijd is toch wel dat Hova went aan het niet meer fysiek aanwezig zijn van Hovaman.
Plus dat ze zoals ze zelf al schrijft, bezig gaat met het opnieuw inrichten van haar leven.
Nu kan ze wennen aan alleen slapen, aan het komen en gaan van de kinderen.
Ze gaat toch voor de 'zachte dood' van haar huwelijk denk ik.
Niet iedereen kan die stekker er zomaar resoluut uittrekken.
Ik denk dat Hovaman inderdaad niet van plan is om er ooit weer voor te gaan, en dat hij het er opnieuw op laat aankomen.
En heel diep van binnen weet Hova dat ook wel..
Ik was ook net een 'zombie' op een gegeven moment, ik bleef maar incasseren en opstaan en ex heefft mij meerdere keren KO moeten slaan (figuurlijk uiteraard) voordat ik ook echt losliet en stopte met vechten tegen windmolens...
Ik was ook erg hardnekkig, ik kon het gewoonweg niet geloven, dat het echt was, dat hij het meende...
Achteraf,, ja achteraf... had ik dit en dat en zus en zo,.....
Mja.. achteraf weet je het wel..
Ik heb ook nog nooit gezien dat een proefscheiding leidde tot een grootse hereniging.
Maar het verschil met de afgelopen tijd is toch wel dat Hova went aan het niet meer fysiek aanwezig zijn van Hovaman.
Plus dat ze zoals ze zelf al schrijft, bezig gaat met het opnieuw inrichten van haar leven.
Nu kan ze wennen aan alleen slapen, aan het komen en gaan van de kinderen.
Ze gaat toch voor de 'zachte dood' van haar huwelijk denk ik.
Niet iedereen kan die stekker er zomaar resoluut uittrekken.
Ik denk dat Hovaman inderdaad niet van plan is om er ooit weer voor te gaan, en dat hij het er opnieuw op laat aankomen.
En heel diep van binnen weet Hova dat ook wel..
Ik was ook net een 'zombie' op een gegeven moment, ik bleef maar incasseren en opstaan en ex heefft mij meerdere keren KO moeten slaan (figuurlijk uiteraard) voordat ik ook echt losliet en stopte met vechten tegen windmolens...
Ik was ook erg hardnekkig, ik kon het gewoonweg niet geloven, dat het echt was, dat hij het meende...
Achteraf,, ja achteraf... had ik dit en dat en zus en zo,.....
Mja.. achteraf weet je het wel..
woensdag 19 oktober 2011 om 19:13
@Bacchus, nee, dat geloof ik niet. Het is namelijk ook niet alleen onze relatie momenteel waar hij over twijfelt, hij is op zijn werk ook van alles om aan het gooien, twijfelt over vrienden, het is eigenlijk zijn gehele leven waar hij aan/over twijfelt. En ook in gesprekken met vrienden geeft hij aan dat hij het gewoon niet weet, hij weet niet wat hij met zichzelf en zijn leven aanmoet momenteel.
@NewWoman, ik ga nog steeds ervan uit dat we niet meer bij elkaar komen. Er is alleen nog een flintertje hoop over. En misschien, heel misschien, wil ik die hoop misschien niet meer over 3/4 maanden, ben ik er zelf klaar mee. Dat hoop ik eigenlijik....
@Leo, we gaan inderdaad na die maanden kijken of we definitief willen scheiden of niet.
Vwb wat hij zei over mij niet zoveel verdriet willen zien, heb ik dat hierboven (een bericht tegen Gijs) wellicht een beetje verkeerd opgeschreven, want het leek net of dat zijn antwoord was op mijn 'Ik hou nog steeds van je en mijn deur staat nog op een kier" (oid). Maar dat was niet zo, het was ergens anders in het gesprek en stond daar los van. Hij bedoelde ermee dat hij wist dat hij mij de afgelopen tijd met al zijn getwijfel en gedraai ontzettend veel pijn heeft gedaan en dat dat het laatste is wat hij wil. Maar ja, hij doet het wel...
@NewWoman, ik ga nog steeds ervan uit dat we niet meer bij elkaar komen. Er is alleen nog een flintertje hoop over. En misschien, heel misschien, wil ik die hoop misschien niet meer over 3/4 maanden, ben ik er zelf klaar mee. Dat hoop ik eigenlijik....
@Leo, we gaan inderdaad na die maanden kijken of we definitief willen scheiden of niet.
Vwb wat hij zei over mij niet zoveel verdriet willen zien, heb ik dat hierboven (een bericht tegen Gijs) wellicht een beetje verkeerd opgeschreven, want het leek net of dat zijn antwoord was op mijn 'Ik hou nog steeds van je en mijn deur staat nog op een kier" (oid). Maar dat was niet zo, het was ergens anders in het gesprek en stond daar los van. Hij bedoelde ermee dat hij wist dat hij mij de afgelopen tijd met al zijn getwijfel en gedraai ontzettend veel pijn heeft gedaan en dat dat het laatste is wat hij wil. Maar ja, hij doet het wel...
woensdag 19 oktober 2011 om 19:32
Hova blijf in ieder geval op de signalen letten.
Bij een tijdelijke pauze hoort een tijdelijk gehuurde
gemeubileerde etage.
Gaat hij zijn huis op en top naar eigen smaak inrichten
is er geen sprake van "voor 3/4 maanden"
En laat je geen zand in de ogen strooien met opmerkingen
als "ik twijfel aan alles" en "ik twijfel aan iedereen"
Je gezin hoort niet in het rijtje "alles en iedereen" te staan.
Maar New Woman heeft gelijk, doe het in je eigen tempo
en blijf schrijven.
Veel plezier vanavond en je weet he, niet nuchter thuis komen.
Bij een tijdelijke pauze hoort een tijdelijk gehuurde
gemeubileerde etage.
Gaat hij zijn huis op en top naar eigen smaak inrichten
is er geen sprake van "voor 3/4 maanden"
En laat je geen zand in de ogen strooien met opmerkingen
als "ik twijfel aan alles" en "ik twijfel aan iedereen"
Je gezin hoort niet in het rijtje "alles en iedereen" te staan.
Maar New Woman heeft gelijk, doe het in je eigen tempo
en blijf schrijven.
Veel plezier vanavond en je weet he, niet nuchter thuis komen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
woensdag 19 oktober 2011 om 20:04
Niemand zegt dat Hova dingen niet in haar eigen tempo moet doen maar het argument van het wennen aan fysiek uit elkaar zijn gaat niet op in dit geval. Hovaman is een hele tijd fysiek uit huis geweest toen zijn bedrog net uitkwam en hij wilde zelf maar wat graag nog langer wegblijven.
Als er eigenlijk geen hoop meer is dat het nog goedkomt, vraag ik me gewoon af waarom het 'proefscheiding' heet en wat daarvan het doel is. Ik snap echt heel goed hoe zwaar dit is, serieus, maar Hovaman staat niet bekend als een knopen doorhakker. Ook dit is weer een halve maatregel en ik vraag me even hardop af in wiens voordeel dit is, in dat van Hova of in dat van haar man. En ik denk, dat dit hem weer eens heel goed uitkomt. Hij hoeft weer eens niet écht te kiezen.
Dat is even mijn zorg.
Voor Hoof dus.
Als er eigenlijk geen hoop meer is dat het nog goedkomt, vraag ik me gewoon af waarom het 'proefscheiding' heet en wat daarvan het doel is. Ik snap echt heel goed hoe zwaar dit is, serieus, maar Hovaman staat niet bekend als een knopen doorhakker. Ook dit is weer een halve maatregel en ik vraag me even hardop af in wiens voordeel dit is, in dat van Hova of in dat van haar man. En ik denk, dat dit hem weer eens heel goed uitkomt. Hij hoeft weer eens niet écht te kiezen.
Dat is even mijn zorg.
Voor Hoof dus.
woensdag 19 oktober 2011 om 20:23
Heej ladies (en Gijs )
Ik lees nog mee hoor, reageer even wat minder. Zit een paar dagen met kind bij familie. Ik ben heel daadkrachtig momenteel. Ben aan het solliciteren geslagen en heb aan ex voorgesteld om het mediatorstraject in te gaan. Hij wil het zo, hij kan het zo krijgen. En hij gaat akkoord dus dan gaat het eerdaags maar allemaal van start. Maarja, nog wel veel verdriet hoor. Moest vanmiddag een foto bij een soll.brf bijvoegen en laat die foto nu net tussen onze foto's van onze huwelijksreis zitten... God, dat lijkt pas gisteren en tegelijkertijd een ander leven. Wat een geluk en vreugde stralen die foto's uit. En wat gooit hij toch een hoop weg. Hij ziet onze relatie zo'n beetje als negatief terwijl ik alleen maar wil schreeuwen 'kijk naar onze foto's debiel!! kijk hoe gelukkig we waren!! dat kan weer, als we maar....' Maar hij wil mij niet meer toelaten, voelt het niet meer dus over en uit....Dit is wat hij wil, en basta.
Hova, ik snap hoe je erin staat meis. Ik had dat dus precies hetzelfde. Maar op een gegeven moment kom je op het punt waarop ik nu beland ben. Dan wil je niet meer afwachten en wordt je daadkrachtig. En die gemoedstoestand gaat je kracht geven. Ik heb nu de touwtjes in handen genomen en bereid me tot de tanden toe gewapend voor. Hij gaat zich verbazen. Ik kan het ook zonder hem. Hij wil dit nieuwe leven? Prima, dag ex. Ik zie je bij de mediator. Contact alleen nog over ons kind en al kruip ik over de vloer van de pijn, hém zal ik het niet meer laten weten.
Ik herken dat moment dat je hem ziet wegrijden ook zo goed. En ook dat afstandelijke van hem in sms-jes of aan de telefoon. Zo is mijn ex ook. Alsof het hem allemaal geen reet doet. Maar Hova, jij weet ook wel dat dat komt omdat ze al verder in het proces zijn. Ze hebben al afscheid genomen. En wij staan pas aan het begin.
Hoe is het met de rest van de meiden? Dikke knuffel voor jullie allemaal.
Ik lees nog mee hoor, reageer even wat minder. Zit een paar dagen met kind bij familie. Ik ben heel daadkrachtig momenteel. Ben aan het solliciteren geslagen en heb aan ex voorgesteld om het mediatorstraject in te gaan. Hij wil het zo, hij kan het zo krijgen. En hij gaat akkoord dus dan gaat het eerdaags maar allemaal van start. Maarja, nog wel veel verdriet hoor. Moest vanmiddag een foto bij een soll.brf bijvoegen en laat die foto nu net tussen onze foto's van onze huwelijksreis zitten... God, dat lijkt pas gisteren en tegelijkertijd een ander leven. Wat een geluk en vreugde stralen die foto's uit. En wat gooit hij toch een hoop weg. Hij ziet onze relatie zo'n beetje als negatief terwijl ik alleen maar wil schreeuwen 'kijk naar onze foto's debiel!! kijk hoe gelukkig we waren!! dat kan weer, als we maar....' Maar hij wil mij niet meer toelaten, voelt het niet meer dus over en uit....Dit is wat hij wil, en basta.
Hova, ik snap hoe je erin staat meis. Ik had dat dus precies hetzelfde. Maar op een gegeven moment kom je op het punt waarop ik nu beland ben. Dan wil je niet meer afwachten en wordt je daadkrachtig. En die gemoedstoestand gaat je kracht geven. Ik heb nu de touwtjes in handen genomen en bereid me tot de tanden toe gewapend voor. Hij gaat zich verbazen. Ik kan het ook zonder hem. Hij wil dit nieuwe leven? Prima, dag ex. Ik zie je bij de mediator. Contact alleen nog over ons kind en al kruip ik over de vloer van de pijn, hém zal ik het niet meer laten weten.
Ik herken dat moment dat je hem ziet wegrijden ook zo goed. En ook dat afstandelijke van hem in sms-jes of aan de telefoon. Zo is mijn ex ook. Alsof het hem allemaal geen reet doet. Maar Hova, jij weet ook wel dat dat komt omdat ze al verder in het proces zijn. Ze hebben al afscheid genomen. En wij staan pas aan het begin.
Hoe is het met de rest van de meiden? Dikke knuffel voor jullie allemaal.
woensdag 19 oktober 2011 om 21:45
Nu zit ik er even doorheen...
Ex is net geweest. Eerst leuk en aardig en dan BAM meldt hij dat hij al 's ochtendsvroeg wil komen op dochters verjaardag en dan 's middags niet, wanneer de familie komt..... Wist niet wat ik zeggen moest, woede borrelde op. Maar zodra ik merk dat hij geirriteerd raakt door mijn reactie, dan klap ik dicht en zit mezelf op te vreten van binnen.
Ben boos....en verdrietig...
Ex is net geweest. Eerst leuk en aardig en dan BAM meldt hij dat hij al 's ochtendsvroeg wil komen op dochters verjaardag en dan 's middags niet, wanneer de familie komt..... Wist niet wat ik zeggen moest, woede borrelde op. Maar zodra ik merk dat hij geirriteerd raakt door mijn reactie, dan klap ik dicht en zit mezelf op te vreten van binnen.
Ben boos....en verdrietig...
donderdag 20 oktober 2011 om 07:02
sis...wat een lafbek...wat mekkelijk om zo overal onder weg te komen en geen nare/vervelende vragen te hoeven beantwoorden. En,nee...hij heeft geen ballen anders haf hij niet deze o zo makkelijke (voor hem) oplossing gekozen.... Sterkte meid, dikke knuffel...
Hova, hoe moe kun je zijn he? Ervaar hetzelfde,zowel lichamelijk als geestelijk helemaal kapot... Rotkerels...zij slapen wel,hoor.... Opgelucht en blij met de door ons gemaakte keuze.....kunnen doen en laten met hun leven wat zij willen en daar helemaal happy mee zijn..(mijn ex in ieder geval)
ben d'r zooooo klaar mee....
Knuffel meid....
Hova, hoe moe kun je zijn he? Ervaar hetzelfde,zowel lichamelijk als geestelijk helemaal kapot... Rotkerels...zij slapen wel,hoor.... Opgelucht en blij met de door ons gemaakte keuze.....kunnen doen en laten met hun leven wat zij willen en daar helemaal happy mee zijn..(mijn ex in ieder geval)
ben d'r zooooo klaar mee....
Knuffel meid....
donderdag 20 oktober 2011 om 08:29
Mijn beste vriendin en ik verbaasden ons ook over het gewoon doorgaan met leven van onze exen terwijl zij en ik kapot gingen aan liefdesverdriet. Wij noemden dat het 'hij at gewoon door' complex. Gebaseerd op een moment waarop haar ex, al ferm etend, met volle mond, vertelde hoezeer zij niet deugde en hoeveel leuker zijn minnares was. Zij kon intussen geen hap door haar keel krijgen en wilde het liefst in de grond verdwijnen.
Maar goed, zij en ik hadden niet te maken met gevoelige mannen. Dat kan. Ik ken ook zat voorbeelden van mannen die hélemaal stuk gingen na het verbreken van een relatie.
Mannen gaan anders met verdriet om dan vrouwen en dan heb je ook daar nog heel veel verschil tussen, afhangend van iemands persoonlijkheid. De een is de ander niet tenslotte.
Volgens mij ga je als mens pas na verloop van tijd het 'nut' inzien van een scheiding. Als je niet meer kwaad en/of verdrietig bent. Ik ken maar weinig mensen die nog terug willen als ze eenmaal gescheiden zijn. Zelfs zij die het proberen (en dat gebeurt natuurlijk best vaak) lopen na verloop van tijd tegen dezelfde problemen op die er al waren. En dán moet je elkaar wel ontzéttend accepteren zoals je bent hoor. Ook tweede pogingen lopen vaak mis.
Ik kan me heel erg indenken dat vrouwen zich wel eens benadeeld vinden worden als ze met de kinderen achterblijven. Maar stel je voor dat je die kinderen níet bij je zou hebben, dat is toch vreselijk? Ik zou er voor mezelf niet aan moeten denken niet lekker met mijn dochter te zijn en haar op afspraak moeten zien.
Het 'hij leeft lekker door' terwijl een man vader is (er van uitgaand dat hij een betrokken vader is) lijkt me dan ook erg relatief. Ook bij hem is de bodem onder zijn bestaan weg. Lang niet alle mannen zijn happydepeppy na een scheiding. Denk je dat dat voor jouw ex geldt Allalone? Hova's man is - voor zo ver ik het kan beoordelen - te veel een tobber en twijfelkont om echt te genieten.
Maar goed, zij en ik hadden niet te maken met gevoelige mannen. Dat kan. Ik ken ook zat voorbeelden van mannen die hélemaal stuk gingen na het verbreken van een relatie.
Mannen gaan anders met verdriet om dan vrouwen en dan heb je ook daar nog heel veel verschil tussen, afhangend van iemands persoonlijkheid. De een is de ander niet tenslotte.
Volgens mij ga je als mens pas na verloop van tijd het 'nut' inzien van een scheiding. Als je niet meer kwaad en/of verdrietig bent. Ik ken maar weinig mensen die nog terug willen als ze eenmaal gescheiden zijn. Zelfs zij die het proberen (en dat gebeurt natuurlijk best vaak) lopen na verloop van tijd tegen dezelfde problemen op die er al waren. En dán moet je elkaar wel ontzéttend accepteren zoals je bent hoor. Ook tweede pogingen lopen vaak mis.
Ik kan me heel erg indenken dat vrouwen zich wel eens benadeeld vinden worden als ze met de kinderen achterblijven. Maar stel je voor dat je die kinderen níet bij je zou hebben, dat is toch vreselijk? Ik zou er voor mezelf niet aan moeten denken niet lekker met mijn dochter te zijn en haar op afspraak moeten zien.
Het 'hij leeft lekker door' terwijl een man vader is (er van uitgaand dat hij een betrokken vader is) lijkt me dan ook erg relatief. Ook bij hem is de bodem onder zijn bestaan weg. Lang niet alle mannen zijn happydepeppy na een scheiding. Denk je dat dat voor jouw ex geldt Allalone? Hova's man is - voor zo ver ik het kan beoordelen - te veel een tobber en twijfelkont om echt te genieten.
donderdag 20 oktober 2011 om 09:54
Hova....wat een stoere avatar....hoe kom je er op ? Vind 'm echt super bij je passen !!!
Was het nog een beetje gezellig bij je vriendin gisteravond ?
Je moet alles ook idd op je eigen manier en tempo doen hoor, wij willen je hier alleen een beetje met beide benen op de grond houden. Zouden het vreselijk vinden als je straks een heel klein beetje aan de nieuwe situatie gewend bent en dat de "ellende" dan weer van voor af aan begint.
Je bent nu zeker lekker bij je "pony". Hopelijk kun je daar je gedachten even loslaten van alles. Zie je erg tegen het weekend op of heb je al allerlei plannen gemaakt om bezig te blijven ?
Liefs
Was het nog een beetje gezellig bij je vriendin gisteravond ?
Je moet alles ook idd op je eigen manier en tempo doen hoor, wij willen je hier alleen een beetje met beide benen op de grond houden. Zouden het vreselijk vinden als je straks een heel klein beetje aan de nieuwe situatie gewend bent en dat de "ellende" dan weer van voor af aan begint.
Je bent nu zeker lekker bij je "pony". Hopelijk kun je daar je gedachten even loslaten van alles. Zie je erg tegen het weekend op of heb je al allerlei plannen gemaakt om bezig te blijven ?
Liefs
donderdag 20 oktober 2011 om 12:48
@Tascha; wou dat ik me al zo kon voelen!! You go, girl!!
@Sisse; echt ongelofelijk laf van je ex, om zo op het laatste moment het af te laten weten!! Hoop dat je de verjaardag een beetje doorkomt in je eentje als gastvrouw! Sterkte meis!
@Allalone, ik weet niet of mijn man goed slaapt, ik heb het idee van niet, hij ziet er niet bepaald super uit momenteel. Hij werkt zich drie slagen in de rondte, nog wat meer dan normaal want nu hoeft hij niet meer 's avonds nog op een redelijke tijd (lees 9 uur, half 10) thuis te zijn omdat er mensen op hem wachten...
@Gijs, hij is duidelijk op zoek naar een tijdelijk iets; een bij voorkeur gemeubileerde stacaravan/etage/woonboot hier in de omgeving. Maar ik ben het zo met je eens; je gezin hoort niet in het rijtje 'ik twijfel over alles' te staan, je gezin zou boven alles uit moeten staan! En dat staat het, achteraf gezien, al heel lang niet meer voor man. Zaak staat bovenaan, hij kan nu eenmaal niet de zaak overhoop gooien, zei hij...
@Leo, je hebt gelijk; ik weet eigenlijk wel zeker dat man nu ook niet happydepeppy is. Hij is zelf ook ontzettend verdrietig en ik denk ook echt dat hij het liefst ook zou willen dat wij het weer gaan redden met zijn vijfjes, maar dat hij oprecht niet weet hoe. Voor hem is de bodem er misschien nog wel meer onderuit inderdaad; hij logeert bij anderen, ziet zijn kids alleen op afspraak... Je hebt gelijk, ik zou niet willen ruilen; ben blij dat de kids overwegend bij mij zijn.!
@Breezer; ik was inderdaad bij mijn 'pony', haha. Het kostte me heel veel moeite vanochtend zo vroeg mijn bed uit te komen (heb om half 10 les en moet daarvoor nog van alles op stal doen) en wilde eigenlijk de dekens over mijn hoofd trekken en gewoon niet gaan. Maar ben blij dat ik het niet heb gedaan; mijn zwakke momenten zijn voornamelijk 's ochtends als ik net wakker word, als ik eenmaal bezig ben gaat het wel. En tijdens het rijden ben ik echt alleen met mijn 'pony' bezig, dus dat is wel even fijn; een uurtje je hoofd leegrijden!
Gisterenavond was supergezellig! Had tegen oudste gezegd rond 2300 uur thuis te zijn, maar was 2400 uur geworden, haha! Volgende week hebben we weer afgesproken. Zij is ook pas gescheiden, dus we hebben nu veel aan elkaar!
Heb nog niet echt plannen voor het weekend, wil zondag even naar schoonmoeder. Verder wil ik misschien een van de vele klusjes in huis gaan proberen aan te pakken die man heeft laten liggen... Eens kijken hoe handig ik ben, haha!
Jongens, wat is de verleiding groot om hem gewoon te bellen en te zeggen; kom gewoon weer hier wonen, we gaan er samen gewoon verder aan werken. NIet alleen omdat ik hem mis, maar ook omdat het zo verschrikkelijk veel geld gaat kosten allemaal! Ergens een tijdelijk huisje huren kost toch een heleboel geld per maand er extra bij en hoe dan ook gaat dat ten koste van andere dingen... Zo zonde... want wat mij betreft had het niet gehoeven.
Ik weet dat het nu beter met me gaat omdat ik hem niet zie. Als hij vanavond voor me zou staan, zou ik weer instorten, hem vragen te blijven. En waarschijnlijk zou hij dan ook blijven, omdat de aantrekkingskracht tussen ons nog steeds groot is.
Conclusie; ik kan hem nog niet zien voorlopig...
Maar over twee/drie weekjes zal ik wel moeten, dan is jongste jarig en dat zouden we samen vieren....
Pfff.... volgens mij zei Leo het, maar het klopt: ik wil geen week, geen maand, maar een jaar of twee terug in de tijd!! En dan wel weten wat ik nu weet, zodat we de problemen op tijd aan kunnen pakken. Maar ja, het is zoals het is..
@Sisse; echt ongelofelijk laf van je ex, om zo op het laatste moment het af te laten weten!! Hoop dat je de verjaardag een beetje doorkomt in je eentje als gastvrouw! Sterkte meis!
@Allalone, ik weet niet of mijn man goed slaapt, ik heb het idee van niet, hij ziet er niet bepaald super uit momenteel. Hij werkt zich drie slagen in de rondte, nog wat meer dan normaal want nu hoeft hij niet meer 's avonds nog op een redelijke tijd (lees 9 uur, half 10) thuis te zijn omdat er mensen op hem wachten...
@Gijs, hij is duidelijk op zoek naar een tijdelijk iets; een bij voorkeur gemeubileerde stacaravan/etage/woonboot hier in de omgeving. Maar ik ben het zo met je eens; je gezin hoort niet in het rijtje 'ik twijfel over alles' te staan, je gezin zou boven alles uit moeten staan! En dat staat het, achteraf gezien, al heel lang niet meer voor man. Zaak staat bovenaan, hij kan nu eenmaal niet de zaak overhoop gooien, zei hij...
@Leo, je hebt gelijk; ik weet eigenlijk wel zeker dat man nu ook niet happydepeppy is. Hij is zelf ook ontzettend verdrietig en ik denk ook echt dat hij het liefst ook zou willen dat wij het weer gaan redden met zijn vijfjes, maar dat hij oprecht niet weet hoe. Voor hem is de bodem er misschien nog wel meer onderuit inderdaad; hij logeert bij anderen, ziet zijn kids alleen op afspraak... Je hebt gelijk, ik zou niet willen ruilen; ben blij dat de kids overwegend bij mij zijn.!
@Breezer; ik was inderdaad bij mijn 'pony', haha. Het kostte me heel veel moeite vanochtend zo vroeg mijn bed uit te komen (heb om half 10 les en moet daarvoor nog van alles op stal doen) en wilde eigenlijk de dekens over mijn hoofd trekken en gewoon niet gaan. Maar ben blij dat ik het niet heb gedaan; mijn zwakke momenten zijn voornamelijk 's ochtends als ik net wakker word, als ik eenmaal bezig ben gaat het wel. En tijdens het rijden ben ik echt alleen met mijn 'pony' bezig, dus dat is wel even fijn; een uurtje je hoofd leegrijden!
Gisterenavond was supergezellig! Had tegen oudste gezegd rond 2300 uur thuis te zijn, maar was 2400 uur geworden, haha! Volgende week hebben we weer afgesproken. Zij is ook pas gescheiden, dus we hebben nu veel aan elkaar!
Heb nog niet echt plannen voor het weekend, wil zondag even naar schoonmoeder. Verder wil ik misschien een van de vele klusjes in huis gaan proberen aan te pakken die man heeft laten liggen... Eens kijken hoe handig ik ben, haha!
Jongens, wat is de verleiding groot om hem gewoon te bellen en te zeggen; kom gewoon weer hier wonen, we gaan er samen gewoon verder aan werken. NIet alleen omdat ik hem mis, maar ook omdat het zo verschrikkelijk veel geld gaat kosten allemaal! Ergens een tijdelijk huisje huren kost toch een heleboel geld per maand er extra bij en hoe dan ook gaat dat ten koste van andere dingen... Zo zonde... want wat mij betreft had het niet gehoeven.
Ik weet dat het nu beter met me gaat omdat ik hem niet zie. Als hij vanavond voor me zou staan, zou ik weer instorten, hem vragen te blijven. En waarschijnlijk zou hij dan ook blijven, omdat de aantrekkingskracht tussen ons nog steeds groot is.
Conclusie; ik kan hem nog niet zien voorlopig...
Maar over twee/drie weekjes zal ik wel moeten, dan is jongste jarig en dat zouden we samen vieren....
Pfff.... volgens mij zei Leo het, maar het klopt: ik wil geen week, geen maand, maar een jaar of twee terug in de tijd!! En dan wel weten wat ik nu weet, zodat we de problemen op tijd aan kunnen pakken. Maar ja, het is zoals het is..
