Relaties
alle pijlers
Help ik claim te veel.
dinsdag 25 oktober 2011 om 19:55
Hallo,
Ik (20) heb nu zo'n 7 maanden een relatie met mijn vriend (33). Ik merk echter aan mezelf dat ik in het begin altijd alles wel best vond, maar nu stel ik me zo ontzettend afhankelijk van hem op dat ik, net als nu, mezelf helemaal gek en verdrietig kan maken omdat hij belooft had om te bellen maar dit niet doet.
Ik weet dat hij het druk heeft met werk, maar ik voel me er gewoon zo waardeloos onder omdat dit al de zoveelste keer is dat hij beloofde me terug te bellen maar vervolgens gewoon de telefoon niet opneemt terwijl ik weet dat hij in de auto zit met zijn telefoon bij zich.
Echter moet ik hem hier niet de schuld van geven, ik wil gewoon dat ik me hier overheen kan zetten en hem niet 5 keer ga bellen en ook nog 3 smsjes stuur omdat ik het gewoon echt niet kan hebben dat hij me niet terug heeft gebeld.
Pas ook, maandag is zijn vrije dag en ik had toevallig ook een maandag vrij dus ik wilde graag afspreken maar hij had geen zin want hij was moe.. als je hier gewoon logisch overna denkt is het helemaal niet raar, maar ik kan daar zo onwijs emotioneel van worden en dat wil ik helemaal niet, ik wil hem los kunnen laten en hem de vrijheid geven zoals ik dat de eerste tijd ook kon maar het wordt alleen maar erger omdat hij me voor mijn gevoel al veel te vaak heeft laten zitten door gewoon weg te gaan als ik verdrietig ben, of gewoon 2 dagen niets van zich laat horen, of zoals het eerdere probleem dat hij vaak belooft terug te bellen maar dit zelden doet..(en dan is er ook nog een probleem met alcohol wat ik allemaal precies door heb hoe het zit maar hij niet de waarheid over spreekt, dit gaat echter al beter en hij accepteert mijn hulp want het gaat gewoon echt te ver en hij zegt dat het mijn taak ook is om hem te begrenzen maar speelt wellicht wel mee)
Overdag belt hij me gerust 6 keer, en als ik in de avond sms van wil je me alsjeblief morgen terug bellen krijg ik hem ook gewoon als hij in de auto naar zijn werk zit direct aan de lijn, dat verwart het gewoon voor mij. Als ik dan vraag waarom het dan wel kan is het 'ja sorry ik was het vergeten', maar hoe kan je na zeker 5 keer dat we er een woordenwisseling over hebben gehad nog vergeten? lijkt me eerder een stukje eigenwijzigheid omdat ik zo graag van hem verwacht dat hij gewoon nog even terugbelt om weltrusten te zeggen.. maar hij zei letterlijk net nog 'nu ga ik je echt zo terugbellen want ik weet dat je anders niet slaapt'.. waarom doet ie het dan niet
Als ik bij hem ben zit hij eigenlijk alleen achter zijn computer omdat hij wil genieten van zijn vrije dag, ik wil dan altijd gewoon samen iets doen.. eigenlijk slaap ik al 7 maanden elk weekend bij hem, en hij heeft twee keer bij mij geslapen ivm verjaardag. Nu vroeg ik hem 3 weken terug om eens bij mij te slapen maar dan is hij ineens ziek.. bij hem slapen kan dan wel en dan is hij gewoon fit.. de sfeer bij ons thuis is echt onwijs goed en hij past er goed bij maar ik snap gewoon niet waarom hij niet bij mij wil zijn
Ik hoop hier tips op te doen want dit moet echt niet verder gaan.. het breekt me nu emotioneel op (als ik niet even weltrusten tegen hem gezegd heb en niet weet dat alles goed met hem is dan kan ik gewoon de hele nacht niet slapen en dat gebeurt dus nogal heel erg vaak) en onze relatie krijgt hier ook spanning door
Moest het echt even van me afschrijven
Ik (20) heb nu zo'n 7 maanden een relatie met mijn vriend (33). Ik merk echter aan mezelf dat ik in het begin altijd alles wel best vond, maar nu stel ik me zo ontzettend afhankelijk van hem op dat ik, net als nu, mezelf helemaal gek en verdrietig kan maken omdat hij belooft had om te bellen maar dit niet doet.
Ik weet dat hij het druk heeft met werk, maar ik voel me er gewoon zo waardeloos onder omdat dit al de zoveelste keer is dat hij beloofde me terug te bellen maar vervolgens gewoon de telefoon niet opneemt terwijl ik weet dat hij in de auto zit met zijn telefoon bij zich.
Echter moet ik hem hier niet de schuld van geven, ik wil gewoon dat ik me hier overheen kan zetten en hem niet 5 keer ga bellen en ook nog 3 smsjes stuur omdat ik het gewoon echt niet kan hebben dat hij me niet terug heeft gebeld.
Pas ook, maandag is zijn vrije dag en ik had toevallig ook een maandag vrij dus ik wilde graag afspreken maar hij had geen zin want hij was moe.. als je hier gewoon logisch overna denkt is het helemaal niet raar, maar ik kan daar zo onwijs emotioneel van worden en dat wil ik helemaal niet, ik wil hem los kunnen laten en hem de vrijheid geven zoals ik dat de eerste tijd ook kon maar het wordt alleen maar erger omdat hij me voor mijn gevoel al veel te vaak heeft laten zitten door gewoon weg te gaan als ik verdrietig ben, of gewoon 2 dagen niets van zich laat horen, of zoals het eerdere probleem dat hij vaak belooft terug te bellen maar dit zelden doet..(en dan is er ook nog een probleem met alcohol wat ik allemaal precies door heb hoe het zit maar hij niet de waarheid over spreekt, dit gaat echter al beter en hij accepteert mijn hulp want het gaat gewoon echt te ver en hij zegt dat het mijn taak ook is om hem te begrenzen maar speelt wellicht wel mee)
Overdag belt hij me gerust 6 keer, en als ik in de avond sms van wil je me alsjeblief morgen terug bellen krijg ik hem ook gewoon als hij in de auto naar zijn werk zit direct aan de lijn, dat verwart het gewoon voor mij. Als ik dan vraag waarom het dan wel kan is het 'ja sorry ik was het vergeten', maar hoe kan je na zeker 5 keer dat we er een woordenwisseling over hebben gehad nog vergeten? lijkt me eerder een stukje eigenwijzigheid omdat ik zo graag van hem verwacht dat hij gewoon nog even terugbelt om weltrusten te zeggen.. maar hij zei letterlijk net nog 'nu ga ik je echt zo terugbellen want ik weet dat je anders niet slaapt'.. waarom doet ie het dan niet
Als ik bij hem ben zit hij eigenlijk alleen achter zijn computer omdat hij wil genieten van zijn vrije dag, ik wil dan altijd gewoon samen iets doen.. eigenlijk slaap ik al 7 maanden elk weekend bij hem, en hij heeft twee keer bij mij geslapen ivm verjaardag. Nu vroeg ik hem 3 weken terug om eens bij mij te slapen maar dan is hij ineens ziek.. bij hem slapen kan dan wel en dan is hij gewoon fit.. de sfeer bij ons thuis is echt onwijs goed en hij past er goed bij maar ik snap gewoon niet waarom hij niet bij mij wil zijn
Ik hoop hier tips op te doen want dit moet echt niet verder gaan.. het breekt me nu emotioneel op (als ik niet even weltrusten tegen hem gezegd heb en niet weet dat alles goed met hem is dan kan ik gewoon de hele nacht niet slapen en dat gebeurt dus nogal heel erg vaak) en onze relatie krijgt hier ook spanning door
Moest het echt even van me afschrijven
woensdag 26 oktober 2011 om 19:58
Meisje toch,ik heb 17 jaar van mijn leven gedacht dat ik mijn ex(ook een alcoholist) wel zou gaan redden.
17 jaar en 2 kinderen later heb ik toch maar voor mezelf gekozen,en hij voor de alcohol.
Nooit zijn kinderen meer gezien,die pasten niet in zijn nieuwe leven(zuipen stappen en nog meer zuipen)
Vergooi je leven toch niet aan zo'n lozer.
17 jaar en 2 kinderen later heb ik toch maar voor mezelf gekozen,en hij voor de alcohol.
Nooit zijn kinderen meer gezien,die pasten niet in zijn nieuwe leven(zuipen stappen en nog meer zuipen)
Vergooi je leven toch niet aan zo'n lozer.
donderdag 27 oktober 2011 om 10:30
quote:nokiafan schreef op 26 oktober 2011 @ 08:06:
Maar als jij je leven wil vergooien Aqua en niet naar onze adviezen wil luisteren, moet je dat lekker doen. Veel succes!
Ik wil mijn leven niet vergooien en jullie moeten ook echt niet denken dat ik jullie adviezen negeer, echt helemaal niet, ik zit er heel erg mee maar ik wil gewoon zo graag DE oplossing vinden..
En als je dit vergelijkt met hoeveel drank het eerst was vind ik het gewoon een stap in de goede richting maar ik besef heel goed dat een kans op een terugval heel groot is en dat is ook een onwijs grote angst
Maar als jij je leven wil vergooien Aqua en niet naar onze adviezen wil luisteren, moet je dat lekker doen. Veel succes!
Ik wil mijn leven niet vergooien en jullie moeten ook echt niet denken dat ik jullie adviezen negeer, echt helemaal niet, ik zit er heel erg mee maar ik wil gewoon zo graag DE oplossing vinden..
En als je dit vergelijkt met hoeveel drank het eerst was vind ik het gewoon een stap in de goede richting maar ik besef heel goed dat een kans op een terugval heel groot is en dat is ook een onwijs grote angst
donderdag 27 oktober 2011 om 10:37
ik schrik van je openingszin : Help ik claim teveel, en dan je verhaal erbij.
Het probleem is niet dat jij teveel claimt, maar dat hij een drankprobleem heeft, waardoor de relatie niet lekker loopt.
De keren dat hij jou niet wil zien (op maandag b.v.) komt omdat hij dan waarschijnlijk een kater heeft van de zondag ervoor...?
Verder, als hij jou s avonds niet meer belt, terwijl hij dat wel beloofd heeft,dan zal hij ook wel weer een stuk in zijn kraag hebben.
Jij moet hem niet helpen met zijn drankprobleem, sterker nog, die wedstrijd ga je altijd verliezen. De enige die hier wat aan kan veranderen, is HIJ
Het probleem is niet dat jij teveel claimt, maar dat hij een drankprobleem heeft, waardoor de relatie niet lekker loopt.
De keren dat hij jou niet wil zien (op maandag b.v.) komt omdat hij dan waarschijnlijk een kater heeft van de zondag ervoor...?
Verder, als hij jou s avonds niet meer belt, terwijl hij dat wel beloofd heeft,dan zal hij ook wel weer een stuk in zijn kraag hebben.
Jij moet hem niet helpen met zijn drankprobleem, sterker nog, die wedstrijd ga je altijd verliezen. De enige die hier wat aan kan veranderen, is HIJ
donderdag 27 oktober 2011 om 10:51
donderdag 27 oktober 2011 om 10:57
quote:aqua7 schreef op 27 oktober 2011 @ 10:51:
Dat wil hij ook, heel soms krijg ik hem een zondag zo ver dat hij ong 5 drinkt en dan zegt ie ook van goh eigenlijk moet ik dit altijd doen nu voel ik me tenminste fit, het probleem is dat hij die remming zelf totaal niet heeft, het is echt geen onwil maar hij is niet sterk genoeg hiertegen
Het is niet aan jou om hem zover te krijgen dat hij minder gaat drinken. jij bent niet zijn hulpverlener, maar zou zijn partner moeten zijn. Kijk uit dat je niet in de valkuil gaat stappen van "redder".
Maar zo te lezen doe je dit wel, en gaat er nog heel veel ellende komen.
Dat wil hij ook, heel soms krijg ik hem een zondag zo ver dat hij ong 5 drinkt en dan zegt ie ook van goh eigenlijk moet ik dit altijd doen nu voel ik me tenminste fit, het probleem is dat hij die remming zelf totaal niet heeft, het is echt geen onwil maar hij is niet sterk genoeg hiertegen
Het is niet aan jou om hem zover te krijgen dat hij minder gaat drinken. jij bent niet zijn hulpverlener, maar zou zijn partner moeten zijn. Kijk uit dat je niet in de valkuil gaat stappen van "redder".
Maar zo te lezen doe je dit wel, en gaat er nog heel veel ellende komen.
donderdag 27 oktober 2011 om 12:52
Nja ik ben er nu dus, mede dankzij de reacties hier (bedank)t, mee gestopt om hem te bellen sinds hij mij niet meer gebelt had maar net als vandaag belt ie me 's ochtends twee keer wakker en ik denk dat we totaal al 2 uur gebeld hebben vandaag zonder dat ik hem gebelt heb, dat verwardt me dus eigenlijk want dat geeft me niet bepaald de indruk dat hij me helemaal niet wil spreken maar 's avonds is hij gewoon anders wat dat betreft en dat claimerige komt dan misschien ook wel omdat ik hem niet vertrouw met alcohol.. maarja het is gewoon zo overdreven van mezelf dat ik dan gelijk de hele nacht wakker lig alleen ik zit er gewoon heel erg mee omdat ik van hem hou en hij van mij, maar hij weet dat hij me gaat verliezen als hij laat merken dat hij nog steeds drinkt terwijl ik dat echt wel door heb
Ik ben echt blij dat ik dit topic geopend heb, ik praat hier nooit met iemand over maar op deze manier kan ik het soort op een rijtje krijgen en beslissingen verstandig maken ipv emotioneel, bedankt hiervoor. En nogmaals, ik reageer niet overal op maar dat betekent echt niet dat ik de reacties negeer..
Ik ben echt blij dat ik dit topic geopend heb, ik praat hier nooit met iemand over maar op deze manier kan ik het soort op een rijtje krijgen en beslissingen verstandig maken ipv emotioneel, bedankt hiervoor. En nogmaals, ik reageer niet overal op maar dat betekent echt niet dat ik de reacties negeer..
donderdag 27 oktober 2011 om 13:07
Ja vandaag heeft hij jou al twee keer gebeld, zonder alcohol op dus, want hij is aan het werk. Vanavond is alles weer anders, want dan drinkt ie, en kan hij jou niet meer te woord staan.
Hij heeft een drankprobleem, en als jij niet uitkijkt, heb je ook een probleem, en dat is, dat je verslaafd gaat raken aan een verslaafde partner.
En dat je hem niet vertrouwt met alcohol, logisch toch? want hij heeft je al tig keer laten zien dat hij daarmee niet te vertrouwen is.
Ik hoop echt dat je het ooit gaat inzien, voordat het te laat is.
Hij heeft een drankprobleem, en als jij niet uitkijkt, heb je ook een probleem, en dat is, dat je verslaafd gaat raken aan een verslaafde partner.
En dat je hem niet vertrouwt met alcohol, logisch toch? want hij heeft je al tig keer laten zien dat hij daarmee niet te vertrouwen is.
Ik hoop echt dat je het ooit gaat inzien, voordat het te laat is.
donderdag 27 oktober 2011 om 15:55
quote:aqua7 schreef op 25 oktober 2011 @ 22:09:
Ik word gelukkig van zijn liefde, de hele situatie maakt me ongelukkig en niet zo'n beetje ook..
Het is absoluut niet dat ik jullie ervaringen wil negeren en ik ben echt onwijs dankbaar voor de adviezen, maar er moet toch wel iets zijn wat ik kan doen? Weggaan is echt geen optie
Hoe uit hij zijn liefde dan? Die ene keer in de maand (?) dat hij tijd voor jou wil maken en iets leuks wil gaan doen?
Wat je kan doen? Laat hem een beetje met rust, wacht totdat hij wel zelf de telefoon pakt om jou te bellen. Ik heb zelf het gevoel dat dat nooit gebeurt, maar dan weet je toch ook genoeg?
Liefde moet van twee kanten komen. Jezelf volledig verliezen in iemand die niet hetzelfde voor jou voelt is op zn zachts gezegd niet heel erg verstandig.
Ik word gelukkig van zijn liefde, de hele situatie maakt me ongelukkig en niet zo'n beetje ook..
Het is absoluut niet dat ik jullie ervaringen wil negeren en ik ben echt onwijs dankbaar voor de adviezen, maar er moet toch wel iets zijn wat ik kan doen? Weggaan is echt geen optie
Hoe uit hij zijn liefde dan? Die ene keer in de maand (?) dat hij tijd voor jou wil maken en iets leuks wil gaan doen?
Wat je kan doen? Laat hem een beetje met rust, wacht totdat hij wel zelf de telefoon pakt om jou te bellen. Ik heb zelf het gevoel dat dat nooit gebeurt, maar dan weet je toch ook genoeg?
Liefde moet van twee kanten komen. Jezelf volledig verliezen in iemand die niet hetzelfde voor jou voelt is op zn zachts gezegd niet heel erg verstandig.
donderdag 27 oktober 2011 om 17:08
Jawel hij belt me juist heel vaak(we zitten allebei veel in de auto, niet dat we werkloos thuis zitten ofzo), normaal was ik ook nooit zo'n beller maar juist omdat ik er nu aan gewend ben geraakt 'moet' ik voor mijn gevoel ook gewoon de dag lekker afsluiten met een leuk telefoontje.
En hij uit zijn liefde niet in dingen doen of cadeautjes geven of wat dan ook, we hebben twee keer iets gedaan samen maar gewoon door alles wat hij zegt weet ik dat hij van me houdt maar omdat hij niet zo sterk is in zijn daden (hij heeft het momenteel erg moeilijk met zichzelf en kan het er denk niet bij hebben ofzo) maakt dat het wel moeilijker
Ik hoop gewoon dat het veranderd als hij beter in zijn vel zit en moet zeggen dat ik er eigenlijk nog wel vertrouwen in heb
En hij uit zijn liefde niet in dingen doen of cadeautjes geven of wat dan ook, we hebben twee keer iets gedaan samen maar gewoon door alles wat hij zegt weet ik dat hij van me houdt maar omdat hij niet zo sterk is in zijn daden (hij heeft het momenteel erg moeilijk met zichzelf en kan het er denk niet bij hebben ofzo) maakt dat het wel moeilijker
Ik hoop gewoon dat het veranderd als hij beter in zijn vel zit en moet zeggen dat ik er eigenlijk nog wel vertrouwen in heb
donderdag 27 oktober 2011 om 20:15
Je hebt in 7maanden 2!! keer iets leuks samen gedaan?
Als je net een relatie begint en de relatie begint op deze manier wil ik niet weten hoe het er over 2jaar uit ziet.
Na alles een beetje te hebben gelezen zie ik niet in waarom je in hemelsnaam nog bij hem zou moeten blijven!
Een man die verslaafd is maakt jou kapot. En kost na de relatie jaren om van te herstellen met therapie.
Hem kan het echt niets schelen.
Geloof me, 4 jaar later en een zoon die hij niet heeft op zien groeien omdat hij te vaak dronken was. En nog kan het meneer niets schelen. Zegt genoeg.
Sorry als mijn bericht wat hard over komt maar dat is meer door mijn eigen ervaring.
Als je net een relatie begint en de relatie begint op deze manier wil ik niet weten hoe het er over 2jaar uit ziet.
Na alles een beetje te hebben gelezen zie ik niet in waarom je in hemelsnaam nog bij hem zou moeten blijven!
Een man die verslaafd is maakt jou kapot. En kost na de relatie jaren om van te herstellen met therapie.
Hem kan het echt niets schelen.
Geloof me, 4 jaar later en een zoon die hij niet heeft op zien groeien omdat hij te vaak dronken was. En nog kan het meneer niets schelen. Zegt genoeg.
Sorry als mijn bericht wat hard over komt maar dat is meer door mijn eigen ervaring.
Blijf jezelf
zaterdag 29 oktober 2011 om 00:36
Aqua...
ik hoop dat ik je over 5 jaar nog eens hoor hier op het forum..
Dan zul je zien hoe naïef je bent geweest en hoeveel pijn hij jou heeft gedaan.
Zonde van je tijd...
Maar ja sommige moeten het leren op de harde manier...
ik hoop dat ik je over 5 jaar nog eens hoor hier op het forum..
Dan zul je zien hoe naïef je bent geweest en hoeveel pijn hij jou heeft gedaan.
Zonde van je tijd...
Maar ja sommige moeten het leren op de harde manier...
Straks blijken mijn statiegeld flessen.... De enige stabiele valuta te zijn!
zaterdag 29 oktober 2011 om 09:24
Hij houdt niet van je. Houden van ziet er heel anders uit. Hij houdt van de drank, DIE staat op nummer 1. Jou, heeft ie nodig voor z'n andere behoeftes, hij gebruikt je dus. Maar houden van jou doet ie niet.
Als ie echt van jou hield dan wilde hij je gelukkig zien, zou hij je loslaten zodat jij je kon ontwikkelen (je bent nog zo jong!) en ging hij aan zichzelf werken zodat als hij beter was, jullie op een gezonde manier verder konden gaan.
Als ie echt van jou hield dan wilde hij je gelukkig zien, zou hij je loslaten zodat jij je kon ontwikkelen (je bent nog zo jong!) en ging hij aan zichzelf werken zodat als hij beter was, jullie op een gezonde manier verder konden gaan.
zaterdag 29 oktober 2011 om 09:37
Quote uit de OP:
het breekt me nu emotioneel op (als ik niet even weltrusten tegen hem gezegd heb en niet weet dat alles goed met hem is dan kan ik gewoon de hele nacht niet slapen en dat gebeurt dus nogal heel erg vaak)
Meen je dit werkelijk? Je bent 7 maanden min of meer "samen" met iemand waar je eigenlijk weinig aan hebt en jij maakt je zorgen of alles wel goed met hem is? Hij heeft het al 32 jaar zonder jou gedaan.
Schat, je bent geen Florence Nightingale.
Geen idee wat nu precies de bedoeling is, want je heb al heel veel tips gekregen en die hebben allemaal dezelfde strekking. Beter kwijt dan rijk. Er zijn genoeg leuke jongens en mannen! Lui die wel al een eigen leven zijn gestart ipv nog thuis wonen, een drankprobleem hebben of het leuker vinden om met hun partner iets te doen ipv achter de computer te zitten.
Je doet jezelf tekort.
het breekt me nu emotioneel op (als ik niet even weltrusten tegen hem gezegd heb en niet weet dat alles goed met hem is dan kan ik gewoon de hele nacht niet slapen en dat gebeurt dus nogal heel erg vaak)
Meen je dit werkelijk? Je bent 7 maanden min of meer "samen" met iemand waar je eigenlijk weinig aan hebt en jij maakt je zorgen of alles wel goed met hem is? Hij heeft het al 32 jaar zonder jou gedaan.
Schat, je bent geen Florence Nightingale.
Geen idee wat nu precies de bedoeling is, want je heb al heel veel tips gekregen en die hebben allemaal dezelfde strekking. Beter kwijt dan rijk. Er zijn genoeg leuke jongens en mannen! Lui die wel al een eigen leven zijn gestart ipv nog thuis wonen, een drankprobleem hebben of het leuker vinden om met hun partner iets te doen ipv achter de computer te zitten.
Je doet jezelf tekort.
zaterdag 29 oktober 2011 om 09:42
quote:aqua7 schreef op 27 oktober 2011 @ 17:08:
En hij uit zijn liefde niet in dingen doen of cadeautjes geven of wat dan ook, we hebben twee keer iets gedaan samen maar gewoon door alles wat hij zegt weet ik dat hij van me houdt maar omdat hij niet zo sterk is in zijn daden (hij heeft het momenteel erg moeilijk met zichzelf en kan het er denk niet bij hebben ofzo) maakt dat het wel moeilijker
Liefde is NIET wat er gezegd wordt. Liefde is hoe men met jou omgaat.
En op basis van wat ik hier heb gelezen............................
En hij uit zijn liefde niet in dingen doen of cadeautjes geven of wat dan ook, we hebben twee keer iets gedaan samen maar gewoon door alles wat hij zegt weet ik dat hij van me houdt maar omdat hij niet zo sterk is in zijn daden (hij heeft het momenteel erg moeilijk met zichzelf en kan het er denk niet bij hebben ofzo) maakt dat het wel moeilijker
Liefde is NIET wat er gezegd wordt. Liefde is hoe men met jou omgaat.
En op basis van wat ik hier heb gelezen............................
zaterdag 29 oktober 2011 om 14:05
zondag 30 oktober 2011 om 22:48
Hallo aqua..wat een gedoe. Ik heb dit meegemaakt in mijn omgeving en me er extreem in verdiept. Ik wil dus graag reageren op je topic.
Weet je? Ik geloof dat hij van je houdt! Dat kan namelijk heel goed.
En jij kunt ook van hem blijven houden.
Maar zorg ervoor dat je niet van zijn verslaving houdt! Dat doet hij namelijk ook niet...maar dat toegeven is voor hem nu nog zoooooo moeilijk.
Jij kunt zijn probleem niet oplossen. Je kunt hem wel steunen..
maar dat gaat alleen door duidelijk grenzen te trekken.
Laat gerust merken dat je van hem houdt en leef (als je deze relatie echt wilt) mee met de moeilijkheden rond die verslaving, maar zwak het probleem er niet mee af. Snap je dat?
Hij zou vast t liefst geloven dat jij de oplossing bent voor deze vreselijke "ziekte". Maar dat BEN JE NIET! Nu niet, nooit niet...hooguit een steun in de rug die heel fijn kan zijn. Maak er aub geen oogkleppen van. Geef het probleem niet nog meer grond en tijd om dieper te wortelen .
Als jullie zo doorgaan...dan wordt het een hele lange weg voor beide. Dat wil je elkaar niet aandoen...zeker niet als je veel van elkaar houdt.
Echt hoor...stel grenzen. Bel bv wel om te horen hoe het gaat en laat merken dat je veel om elkaar geeft, maar ga niet mee in smoezen waardoor hij steeds verder wegzakt. Dus laat hem bv bij jou komen de volgende keer. Doet hij het? wees trots!
Stap NOOIT in zn auto als hij gedronken heeft. NOOIT! Bied bv aan mee te gaan naar de huisarts of verslavingszorg...maar doe de dingen die je doet voor HEM! Dus niet voor zijn probleem of om zijn probleem goed te praten.
Dat probleem moet weg...hoe sneller hoe beter. Voor jullie alle2. Het is moeilijk...en als je veel van elkaar houdt hoef je elkaar heus niet te laten vallen, maar laat dit niet je leven worden. En al helemaal niet door er in mee te gaan.
Het gaat niet zomaar over en is een hel om mee te maken...maar t kan anders. Kun je het niet aan? wegwezen! Anders maak je het alleen maar erger . Voor jou en voor hem. kun je het wel?...lees dan veel over verslaving, maak een dagboek met afspraken (en hou je eraan) of zoek hulp...maar los het op. Of samen..Of ieder voor zich.
Het kan zooo groot worden...daar heb je geen idee van en dat wil je ook niet hebben. Geloof me! Als jullie eruit komen zie je de wereld anders en kan het leven fijn worden. Dan kun je trots zijn .. maar zul je mss nog genoeg moeilijkheden tegenkomen.
Het is net drijfzand. Onderschat het niet! Als je elkaar echt liefhebt.. geef je elkaar een hand en dan niet spartelen en denken nu is het klaar. Blijf nadenken, stel grenzen en maak doelen.
Men houdt zichzelf t snelst voor de gek (zeker in deze situatie)..dus wees jezelf en elkaar te slim af en betrap elkaar daarop...hoe moeilijk het soms ook is en hoe hard het soms ook lijkt
Ik hoop dat het jullie lukt. Ik hoop dat jij niet verdrinkt in dit gebeuren. En ik hoop dat hij hier uit komt!!!
SUCCES!!!! Ik leef met je mee!!!
Weet je? Ik geloof dat hij van je houdt! Dat kan namelijk heel goed.
En jij kunt ook van hem blijven houden.
Maar zorg ervoor dat je niet van zijn verslaving houdt! Dat doet hij namelijk ook niet...maar dat toegeven is voor hem nu nog zoooooo moeilijk.
Jij kunt zijn probleem niet oplossen. Je kunt hem wel steunen..
maar dat gaat alleen door duidelijk grenzen te trekken.
Laat gerust merken dat je van hem houdt en leef (als je deze relatie echt wilt) mee met de moeilijkheden rond die verslaving, maar zwak het probleem er niet mee af. Snap je dat?
Hij zou vast t liefst geloven dat jij de oplossing bent voor deze vreselijke "ziekte". Maar dat BEN JE NIET! Nu niet, nooit niet...hooguit een steun in de rug die heel fijn kan zijn. Maak er aub geen oogkleppen van. Geef het probleem niet nog meer grond en tijd om dieper te wortelen .
Als jullie zo doorgaan...dan wordt het een hele lange weg voor beide. Dat wil je elkaar niet aandoen...zeker niet als je veel van elkaar houdt.
Echt hoor...stel grenzen. Bel bv wel om te horen hoe het gaat en laat merken dat je veel om elkaar geeft, maar ga niet mee in smoezen waardoor hij steeds verder wegzakt. Dus laat hem bv bij jou komen de volgende keer. Doet hij het? wees trots!
Stap NOOIT in zn auto als hij gedronken heeft. NOOIT! Bied bv aan mee te gaan naar de huisarts of verslavingszorg...maar doe de dingen die je doet voor HEM! Dus niet voor zijn probleem of om zijn probleem goed te praten.
Dat probleem moet weg...hoe sneller hoe beter. Voor jullie alle2. Het is moeilijk...en als je veel van elkaar houdt hoef je elkaar heus niet te laten vallen, maar laat dit niet je leven worden. En al helemaal niet door er in mee te gaan.
Het gaat niet zomaar over en is een hel om mee te maken...maar t kan anders. Kun je het niet aan? wegwezen! Anders maak je het alleen maar erger . Voor jou en voor hem. kun je het wel?...lees dan veel over verslaving, maak een dagboek met afspraken (en hou je eraan) of zoek hulp...maar los het op. Of samen..Of ieder voor zich.
Het kan zooo groot worden...daar heb je geen idee van en dat wil je ook niet hebben. Geloof me! Als jullie eruit komen zie je de wereld anders en kan het leven fijn worden. Dan kun je trots zijn .. maar zul je mss nog genoeg moeilijkheden tegenkomen.
Het is net drijfzand. Onderschat het niet! Als je elkaar echt liefhebt.. geef je elkaar een hand en dan niet spartelen en denken nu is het klaar. Blijf nadenken, stel grenzen en maak doelen.
Men houdt zichzelf t snelst voor de gek (zeker in deze situatie)..dus wees jezelf en elkaar te slim af en betrap elkaar daarop...hoe moeilijk het soms ook is en hoe hard het soms ook lijkt
Ik hoop dat het jullie lukt. Ik hoop dat jij niet verdrinkt in dit gebeuren. En ik hoop dat hij hier uit komt!!!
SUCCES!!!! Ik leef met je mee!!!
zondag 30 oktober 2011 om 23:23
Ik snap trouwens niet dat mensen zo stellig kunnen zeggen dat deze man niet van aqua houdt?
In mijn ogen heb je dan dus echt geen idee van verslaving!!!?
En ik moet eerlijk zeggen...Gelukkig maar. Ik hoop heeeel erg voor deze mensen dat het zo blijft.
Maar heb je een verslaafde in je omgeving? of zie je ergens iemand met deze problemen? Denk dan ook niet dat je ook maar enig idee hebt van hoe die persoon zich voelt.
En voor de mensen die er zelf mee rondlopen (of een naaste hebben met dit probleem). Het kan wel anders! laat je niet meetrekken en als t jezelf betreft...GEEF NOOIT OP!!!
groeten van een trotse ex-verslaafde knyn (en ik heb zelf echt NOOIT verwacht daarin terecht te komen!!!).. Een knytsje die ook een verslaafde vader heeft die t nog niet redde (en die het nu dus helaas zover heeft geschopt dat hij t maar even zonder knyn moet uitzoeken)
In mijn ogen heb je dan dus echt geen idee van verslaving!!!?
En ik moet eerlijk zeggen...Gelukkig maar. Ik hoop heeeel erg voor deze mensen dat het zo blijft.
Maar heb je een verslaafde in je omgeving? of zie je ergens iemand met deze problemen? Denk dan ook niet dat je ook maar enig idee hebt van hoe die persoon zich voelt.
En voor de mensen die er zelf mee rondlopen (of een naaste hebben met dit probleem). Het kan wel anders! laat je niet meetrekken en als t jezelf betreft...GEEF NOOIT OP!!!
groeten van een trotse ex-verslaafde knyn (en ik heb zelf echt NOOIT verwacht daarin terecht te komen!!!).. Een knytsje die ook een verslaafde vader heeft die t nog niet redde (en die het nu dus helaas zover heeft geschopt dat hij t maar even zonder knyn moet uitzoeken)
maandag 31 oktober 2011 om 01:43
Bedankt voor de uitgebreide reactie knynsje, ik ben heel erg blij om ook eens zo'n stuk te lezen..
Pff zaterdagavond was het echt weer even niks.. ik had hem aan de telefoon en toen wist ik al dat ie gedronken had maar ik ben toch maar gewoon naar hem toe gegaan, ik heb ook gewoon eerlijk gezegd dat hij nu zijn kansen wel aan het opmaken is en hoe raar eigenlijk ook heb ik gezegd dat hij mag kiezen of hij mij wilde en vechten tegen de verslaving of dat hij gewoon zo door wilde gaan. Ik kreeg als antwoord dat hij gewoon met zijn bier door wil gaan en dat ik daar toch niks aan kan veranderen want het gaat al jaren zo etc. en we konden er beter maar mij stoppen want hij had een vriendin nodig die tenminste niet zo moeilijk deed over zijn bier. Pff dacht echt even dat mijn hart verscheurde aangezien het een bijzonder onprettige toon was en ik al zoveel heb geaccepteerd van hem.
Toen wilde ik vertrekken maar dat was ook weer niet de bedoeling dus ik ben toch gebleven want ik wilde het nuchter eigenlijk ook wel uitpraten, toen zei die dat hij het niet meende, dat ik alles voor hem ben en dat hij zwak is tegenover alcohol. We zijn samen ergens heen geweest, maar toen we terug kwamen begon hij weer met drinken en heeft deze avond zo even 17 bier weggetankt, vervolgens komt ie op bed liggen en dan zeg ik er wat van(en nee ik begon niet te schelden/dreigen of hysterisch te doen zo ben ik echt niet); draait ie gelijk zijn rug naar me toe. Toen knapte er soort echt iets, ik heb dag gezegd en ben net weggegaan. Ben benieuwd of hij morgenochtend uberhaubt weet waar ik gebleven ben en ben ook benieuwd of hij morgen contact opneemt maar ik doe het niet..
Echt ik voel me zo rot nu, als hij zichzelf is issie zo geweldig en lief maar ik snap gewoon niet hoe je zo tegenstrijdig kan zijn met woorden en daden
Sorry als het verhaal warrig is, heb mn best gedaan en ik geef zoveel om hem maar als hij het ene moment zelf zegt dat hij niet wil veranderen en het andere moment dat hij het wel wil.. ik weet het ook allemaal niet meer, het is nu aan hem om een stap te zetten. of niet.
Pff zaterdagavond was het echt weer even niks.. ik had hem aan de telefoon en toen wist ik al dat ie gedronken had maar ik ben toch maar gewoon naar hem toe gegaan, ik heb ook gewoon eerlijk gezegd dat hij nu zijn kansen wel aan het opmaken is en hoe raar eigenlijk ook heb ik gezegd dat hij mag kiezen of hij mij wilde en vechten tegen de verslaving of dat hij gewoon zo door wilde gaan. Ik kreeg als antwoord dat hij gewoon met zijn bier door wil gaan en dat ik daar toch niks aan kan veranderen want het gaat al jaren zo etc. en we konden er beter maar mij stoppen want hij had een vriendin nodig die tenminste niet zo moeilijk deed over zijn bier. Pff dacht echt even dat mijn hart verscheurde aangezien het een bijzonder onprettige toon was en ik al zoveel heb geaccepteerd van hem.
Toen wilde ik vertrekken maar dat was ook weer niet de bedoeling dus ik ben toch gebleven want ik wilde het nuchter eigenlijk ook wel uitpraten, toen zei die dat hij het niet meende, dat ik alles voor hem ben en dat hij zwak is tegenover alcohol. We zijn samen ergens heen geweest, maar toen we terug kwamen begon hij weer met drinken en heeft deze avond zo even 17 bier weggetankt, vervolgens komt ie op bed liggen en dan zeg ik er wat van(en nee ik begon niet te schelden/dreigen of hysterisch te doen zo ben ik echt niet); draait ie gelijk zijn rug naar me toe. Toen knapte er soort echt iets, ik heb dag gezegd en ben net weggegaan. Ben benieuwd of hij morgenochtend uberhaubt weet waar ik gebleven ben en ben ook benieuwd of hij morgen contact opneemt maar ik doe het niet..
Echt ik voel me zo rot nu, als hij zichzelf is issie zo geweldig en lief maar ik snap gewoon niet hoe je zo tegenstrijdig kan zijn met woorden en daden
Sorry als het verhaal warrig is, heb mn best gedaan en ik geef zoveel om hem maar als hij het ene moment zelf zegt dat hij niet wil veranderen en het andere moment dat hij het wel wil.. ik weet het ook allemaal niet meer, het is nu aan hem om een stap te zetten. of niet.
maandag 31 oktober 2011 om 02:30
Wat ontzettend naar voor je.
Dat hij het op t ene moment zo ziet en op het het andere moment totaal anders, komt door zijn verslaving. Alleen moet hij het wel echt zelf gaan zien. En weten dat dit dus zo werkt in zn hoofd. Niet makkelijk voor hem en ook zeker niet voor jou en zijn omgeving
Laat het niet ten koste van jezelf gaan Aqua
Heel veel sterkte!
Dat hij het op t ene moment zo ziet en op het het andere moment totaal anders, komt door zijn verslaving. Alleen moet hij het wel echt zelf gaan zien. En weten dat dit dus zo werkt in zn hoofd. Niet makkelijk voor hem en ook zeker niet voor jou en zijn omgeving
Laat het niet ten koste van jezelf gaan Aqua
Heel veel sterkte!
maandag 31 oktober 2011 om 02:57
Bedankt
Ik wil best een hele hoop van mezelf inleveren maar dan moet het wel zin hebben en als hij me dan zelf heeft overtuigd dat t allemaal geen zin heeft, en de volgende dag zo graag er bovenop wil komen maar dezelfde avond het tegenovergestelde doet is dat zo verwarrend
Fijn dat ik hier m'n verhaal kwijt kan, ik vind het in het echte leven moeilijk hier over te praten omdat ik hem niet zwart wil maken
Ik wil best een hele hoop van mezelf inleveren maar dan moet het wel zin hebben en als hij me dan zelf heeft overtuigd dat t allemaal geen zin heeft, en de volgende dag zo graag er bovenop wil komen maar dezelfde avond het tegenovergestelde doet is dat zo verwarrend
Fijn dat ik hier m'n verhaal kwijt kan, ik vind het in het echte leven moeilijk hier over te praten omdat ik hem niet zwart wil maken
maandag 31 oktober 2011 om 07:19
Dat is de verslaving Aqua,en ik denk dat je heel goed moet gaan beseffen dat wat jij ook doet en hoe jij je best ook doet zolang hij niet actief met zijn verslaving aan de slag gaat en professionele hulp gaat zoeken en ook daadwerkelijk erkent dat hij een verslaving heeft dan zal de verslaving altijd de grote winnaar zijn.!
