Relaties
alle pijlers
Help ik claim te veel.
dinsdag 25 oktober 2011 om 19:55
Hallo,
Ik (20) heb nu zo'n 7 maanden een relatie met mijn vriend (33). Ik merk echter aan mezelf dat ik in het begin altijd alles wel best vond, maar nu stel ik me zo ontzettend afhankelijk van hem op dat ik, net als nu, mezelf helemaal gek en verdrietig kan maken omdat hij belooft had om te bellen maar dit niet doet.
Ik weet dat hij het druk heeft met werk, maar ik voel me er gewoon zo waardeloos onder omdat dit al de zoveelste keer is dat hij beloofde me terug te bellen maar vervolgens gewoon de telefoon niet opneemt terwijl ik weet dat hij in de auto zit met zijn telefoon bij zich.
Echter moet ik hem hier niet de schuld van geven, ik wil gewoon dat ik me hier overheen kan zetten en hem niet 5 keer ga bellen en ook nog 3 smsjes stuur omdat ik het gewoon echt niet kan hebben dat hij me niet terug heeft gebeld.
Pas ook, maandag is zijn vrije dag en ik had toevallig ook een maandag vrij dus ik wilde graag afspreken maar hij had geen zin want hij was moe.. als je hier gewoon logisch overna denkt is het helemaal niet raar, maar ik kan daar zo onwijs emotioneel van worden en dat wil ik helemaal niet, ik wil hem los kunnen laten en hem de vrijheid geven zoals ik dat de eerste tijd ook kon maar het wordt alleen maar erger omdat hij me voor mijn gevoel al veel te vaak heeft laten zitten door gewoon weg te gaan als ik verdrietig ben, of gewoon 2 dagen niets van zich laat horen, of zoals het eerdere probleem dat hij vaak belooft terug te bellen maar dit zelden doet..(en dan is er ook nog een probleem met alcohol wat ik allemaal precies door heb hoe het zit maar hij niet de waarheid over spreekt, dit gaat echter al beter en hij accepteert mijn hulp want het gaat gewoon echt te ver en hij zegt dat het mijn taak ook is om hem te begrenzen maar speelt wellicht wel mee)
Overdag belt hij me gerust 6 keer, en als ik in de avond sms van wil je me alsjeblief morgen terug bellen krijg ik hem ook gewoon als hij in de auto naar zijn werk zit direct aan de lijn, dat verwart het gewoon voor mij. Als ik dan vraag waarom het dan wel kan is het 'ja sorry ik was het vergeten', maar hoe kan je na zeker 5 keer dat we er een woordenwisseling over hebben gehad nog vergeten? lijkt me eerder een stukje eigenwijzigheid omdat ik zo graag van hem verwacht dat hij gewoon nog even terugbelt om weltrusten te zeggen.. maar hij zei letterlijk net nog 'nu ga ik je echt zo terugbellen want ik weet dat je anders niet slaapt'.. waarom doet ie het dan niet
Als ik bij hem ben zit hij eigenlijk alleen achter zijn computer omdat hij wil genieten van zijn vrije dag, ik wil dan altijd gewoon samen iets doen.. eigenlijk slaap ik al 7 maanden elk weekend bij hem, en hij heeft twee keer bij mij geslapen ivm verjaardag. Nu vroeg ik hem 3 weken terug om eens bij mij te slapen maar dan is hij ineens ziek.. bij hem slapen kan dan wel en dan is hij gewoon fit.. de sfeer bij ons thuis is echt onwijs goed en hij past er goed bij maar ik snap gewoon niet waarom hij niet bij mij wil zijn
Ik hoop hier tips op te doen want dit moet echt niet verder gaan.. het breekt me nu emotioneel op (als ik niet even weltrusten tegen hem gezegd heb en niet weet dat alles goed met hem is dan kan ik gewoon de hele nacht niet slapen en dat gebeurt dus nogal heel erg vaak) en onze relatie krijgt hier ook spanning door
Moest het echt even van me afschrijven
Ik (20) heb nu zo'n 7 maanden een relatie met mijn vriend (33). Ik merk echter aan mezelf dat ik in het begin altijd alles wel best vond, maar nu stel ik me zo ontzettend afhankelijk van hem op dat ik, net als nu, mezelf helemaal gek en verdrietig kan maken omdat hij belooft had om te bellen maar dit niet doet.
Ik weet dat hij het druk heeft met werk, maar ik voel me er gewoon zo waardeloos onder omdat dit al de zoveelste keer is dat hij beloofde me terug te bellen maar vervolgens gewoon de telefoon niet opneemt terwijl ik weet dat hij in de auto zit met zijn telefoon bij zich.
Echter moet ik hem hier niet de schuld van geven, ik wil gewoon dat ik me hier overheen kan zetten en hem niet 5 keer ga bellen en ook nog 3 smsjes stuur omdat ik het gewoon echt niet kan hebben dat hij me niet terug heeft gebeld.
Pas ook, maandag is zijn vrije dag en ik had toevallig ook een maandag vrij dus ik wilde graag afspreken maar hij had geen zin want hij was moe.. als je hier gewoon logisch overna denkt is het helemaal niet raar, maar ik kan daar zo onwijs emotioneel van worden en dat wil ik helemaal niet, ik wil hem los kunnen laten en hem de vrijheid geven zoals ik dat de eerste tijd ook kon maar het wordt alleen maar erger omdat hij me voor mijn gevoel al veel te vaak heeft laten zitten door gewoon weg te gaan als ik verdrietig ben, of gewoon 2 dagen niets van zich laat horen, of zoals het eerdere probleem dat hij vaak belooft terug te bellen maar dit zelden doet..(en dan is er ook nog een probleem met alcohol wat ik allemaal precies door heb hoe het zit maar hij niet de waarheid over spreekt, dit gaat echter al beter en hij accepteert mijn hulp want het gaat gewoon echt te ver en hij zegt dat het mijn taak ook is om hem te begrenzen maar speelt wellicht wel mee)
Overdag belt hij me gerust 6 keer, en als ik in de avond sms van wil je me alsjeblief morgen terug bellen krijg ik hem ook gewoon als hij in de auto naar zijn werk zit direct aan de lijn, dat verwart het gewoon voor mij. Als ik dan vraag waarom het dan wel kan is het 'ja sorry ik was het vergeten', maar hoe kan je na zeker 5 keer dat we er een woordenwisseling over hebben gehad nog vergeten? lijkt me eerder een stukje eigenwijzigheid omdat ik zo graag van hem verwacht dat hij gewoon nog even terugbelt om weltrusten te zeggen.. maar hij zei letterlijk net nog 'nu ga ik je echt zo terugbellen want ik weet dat je anders niet slaapt'.. waarom doet ie het dan niet
Als ik bij hem ben zit hij eigenlijk alleen achter zijn computer omdat hij wil genieten van zijn vrije dag, ik wil dan altijd gewoon samen iets doen.. eigenlijk slaap ik al 7 maanden elk weekend bij hem, en hij heeft twee keer bij mij geslapen ivm verjaardag. Nu vroeg ik hem 3 weken terug om eens bij mij te slapen maar dan is hij ineens ziek.. bij hem slapen kan dan wel en dan is hij gewoon fit.. de sfeer bij ons thuis is echt onwijs goed en hij past er goed bij maar ik snap gewoon niet waarom hij niet bij mij wil zijn
Ik hoop hier tips op te doen want dit moet echt niet verder gaan.. het breekt me nu emotioneel op (als ik niet even weltrusten tegen hem gezegd heb en niet weet dat alles goed met hem is dan kan ik gewoon de hele nacht niet slapen en dat gebeurt dus nogal heel erg vaak) en onze relatie krijgt hier ook spanning door
Moest het echt even van me afschrijven
donderdag 15 december 2011 om 14:21
quote:aqua7 schreef op 14 december 2011 @ 20:14:
Nee dus ik kan niet zonder hem omdat ik het niet wil en geloof me ik ben een type die alles liever stabiel en cliche heeft dan elke keer weer dat gezeik dus dat is een vrij vreemde aannameBlijkbaar wil je niet alles liever stabiel, anders was je al weg geweest. Het lijkt wel alsof je kickt op drama en dit labiel gedrag.
Nee dus ik kan niet zonder hem omdat ik het niet wil en geloof me ik ben een type die alles liever stabiel en cliche heeft dan elke keer weer dat gezeik dus dat is een vrij vreemde aannameBlijkbaar wil je niet alles liever stabiel, anders was je al weg geweest. Het lijkt wel alsof je kickt op drama en dit labiel gedrag.
dinsdag 20 december 2011 om 06:47
Ik kom hier niet voor aandacht spiegelster als dat is wat ik uit je berichten mag concluderen. Ga dr ook niet verder op in. Deze situatie is voor mij in mijn eentje gewoon superlastig te handelen omdat mijn leven voorheen uit niks anders bestond dan hobbys hebben, beetje school en feesten en verder niks en dan ineens word je verliefd op iemand die om het maar even rot te zeggen zijn leven al naar de klote geholpen heeft. In het echte leven wil ik er met niemand behalve mijn vader over praten en die kan ook neit alles weten dus sorry dat ik hier kom zeuren en al helemaal sorry als het opgevat word als aandachttrekkerij.
Wat ik probeerde te zeggen is dat ik gewoon nooit in deze situatie had willen zitten, maar ik geef wel om hem
Hij is nu echt aan het afkicken (deze keer niet gelogen het is duidelijk zichtbaar), dus ik hoop echt heel erg dat hij het vol kan houden.
Wat ik probeerde te zeggen is dat ik gewoon nooit in deze situatie had willen zitten, maar ik geef wel om hem
Hij is nu echt aan het afkicken (deze keer niet gelogen het is duidelijk zichtbaar), dus ik hoop echt heel erg dat hij het vol kan houden.
woensdag 21 december 2011 om 23:15
Ik hoop voor je dat hij kan afkicken. Ik wil niet negatief zijn, maar mensen die jaren aan de alcohol hebben gezeten, kunnen niet zomaar ineens alleen gaan afkicken. Daar hebben zij hulp bij nodig, plus zij moeten heel veel discipline hebben en er volledig achter staan. Anders gaat het niet lukken en vallen ze terug in hun oude gedrag. Dit betekent ook dat als hij afgekickt is, hij ook nooit meer alcohol mag drinken, nog geen biertje. Eens een alcoholist, altijd een alcoholist en dat betekent dat de drang naar alcohol in zijn lichaam blijft zitten en dus altijd een innerlijk gevecht op zal leveren.
Dan vind ik het vervelend voor jou dat je hier alleen in staat. Je zegt dat je dit alleen moet handelen. Waarom? Dat is nl. niet te doen. Zeker niet op jouw leeftijd. Ik denk dat jij er niet met anderen over kan praten omdat iedereen jou afraadt om met hem verder te gaan.
Ik vind het moeilijk om jou te zeggen dat het allemaal goed komt, omdat ik, door ervaringen helaas, weet dat dit soort dingen heel zwaar zijn en bijna nooit goed komen en ik zou jou zo graag een fijn leven toewensen. Je bent net zo oud als mijn zoon, staat gewoon aan het begin van je leven. Als ik zie hoe leuk hij het heeft, met zijn vrienden en studie. Dan zou ik er niet aan moeten denken dat hij een alcoholistische vriendin van 33 heeft met alle zorgen die erbij horen. Ik zou daar echt ongelukkig om zijn. Ik vind het gewoon zo sneu voor jou dat je aan hem vast zit. Waarom heb jij toch het gevoel dat je er voor hem moet zijn, dat je je leven moet opofferen voor zijn welzijn en geluk? Waarom heb jij dat gevoel niet naar je ouders toe en maak je het uit met deze man? Of vinden je ouders het prima? Zij lijden hier toch ook onder?
Dan vind ik het vervelend voor jou dat je hier alleen in staat. Je zegt dat je dit alleen moet handelen. Waarom? Dat is nl. niet te doen. Zeker niet op jouw leeftijd. Ik denk dat jij er niet met anderen over kan praten omdat iedereen jou afraadt om met hem verder te gaan.
Ik vind het moeilijk om jou te zeggen dat het allemaal goed komt, omdat ik, door ervaringen helaas, weet dat dit soort dingen heel zwaar zijn en bijna nooit goed komen en ik zou jou zo graag een fijn leven toewensen. Je bent net zo oud als mijn zoon, staat gewoon aan het begin van je leven. Als ik zie hoe leuk hij het heeft, met zijn vrienden en studie. Dan zou ik er niet aan moeten denken dat hij een alcoholistische vriendin van 33 heeft met alle zorgen die erbij horen. Ik zou daar echt ongelukkig om zijn. Ik vind het gewoon zo sneu voor jou dat je aan hem vast zit. Waarom heb jij toch het gevoel dat je er voor hem moet zijn, dat je je leven moet opofferen voor zijn welzijn en geluk? Waarom heb jij dat gevoel niet naar je ouders toe en maak je het uit met deze man? Of vinden je ouders het prima? Zij lijden hier toch ook onder?
donderdag 22 december 2011 om 00:18
donderdag 22 december 2011 om 00:21
quote:lavan568 schreef op 22 december 2011 @ 00:18:
Amen Huismuts, wat zeg je het toch goed en respect voor al je geduld. ik heb het niet meer zoals jij, ik zie een jong meisje wat al verdomd is ongelukkig te worden met een alcoholist. Iemand die blijft knokken tegen beter weten in, en zich vastklampt aan elke strohalm, oooooo zo triest.Maar zo zie ik het ook!!!! Maar ik denk dat het ook een meisje is wat niet kan loskomen hiervan omdat ze het nodig heeft om nodig te zijn.
Amen Huismuts, wat zeg je het toch goed en respect voor al je geduld. ik heb het niet meer zoals jij, ik zie een jong meisje wat al verdomd is ongelukkig te worden met een alcoholist. Iemand die blijft knokken tegen beter weten in, en zich vastklampt aan elke strohalm, oooooo zo triest.Maar zo zie ik het ook!!!! Maar ik denk dat het ook een meisje is wat niet kan loskomen hiervan omdat ze het nodig heeft om nodig te zijn.
donderdag 22 december 2011 om 00:45
quote:huismuts schreef op 22 december 2011 @ 00:21:
[...]
Maar zo zie ik het ook!!!! Maar ik denk dat het ook een meisje is wat niet kan loskomen hiervan omdat ze het nodig heeft om nodig te zijn.precies,een meisje wat verslaafd is aan de man die aan alcohol verslaafd is. Maar zij ziet het niet, ze moet eerst de pijn ondergaan.
[...]
Maar zo zie ik het ook!!!! Maar ik denk dat het ook een meisje is wat niet kan loskomen hiervan omdat ze het nodig heeft om nodig te zijn.precies,een meisje wat verslaafd is aan de man die aan alcohol verslaafd is. Maar zij ziet het niet, ze moet eerst de pijn ondergaan.
maandag 2 januari 2012 om 12:32
Tegen mijn ouders zeg ik hier niets meer over en ik ben er niet zo emotioneel meer onder dus ze merken vrij weinig aan me
Hij had nu zo'n 2 weken opgesloten gezeten in zn eigen huis, donderdag heeft ie met een smoesje zijn broer zijn auto kunnen lenen en hij heeft daar gelijk weer behoorlijk misbruik van gemaakt.
Ik was even naar een klant en was mijn telefoon vergeten, dus kwam thuis en had gelijk meer dan 20 gemiste oproepen, dus ik dacht snel terug bellen wat er nou weer aan de hand is.. bleek dat het allemaal weer mis was gegaan..
Ik heb gezegt dat ie naar mijn huis moest rijden (was dicht bij waar die was)en dat ik hem dan thuis zo brengen, deed ie, en zeg maar 7 km bij mijn huis vandaan zijn we even gestopt om te praten.. had ik nooit moeten doen aangezien hij toen niet meer toeliet dat ik verder zou rijden met de auto omdat hij nog niet naar huis wilde (hij had de sleutel eruit gehaald en kreeg ik niet meer te pakken en verder zal ik de details voor me houden). Heb ben toen naar huis gelopen en heb zijn vader gebeld, die heeft hem opgehaald en nu zit hij weer thuis opgesloten.
Ben met oud en nieuw s nachts wel naar hem toegegaan want het was echt voor zijn doen zo lang goed gegaan met niet drinken, maargoed, ik was even op zijn computer aan het computeren en toen (was nieteens bewust aan het zoeken) zag ik bij zijn favorieten weer allemaal sites van escort dames staan, en toen kon ik het weer niet laten om zijn msn gespreken na te lezen en ja nouja niet zo leuk om het zo maar te zeggen dat hij daar wel geld aan uitgeeft, maar ik elke keer het eten moet betalen omdat ik medelijden heb dat hij nauwelijks nog inkomen heeft
Ik snap mezelf echt gewoon totaal niet, ben blij dat ik het hier zo kan plaatsen die berichten want dan zie ik nog eens duidelijk wat voor idioot ik ben.
Het ergste is eigenlijk gewoon dat ik gewoon niet spoor, het begint er bijna op te lijken dat ik me gewoon het meest op mijn gemak voel als ik niet gelukkig ben, anders was ik allang weggeweest
mja ik heb zijn telefoonnummer verwijderd en het niet opnemen van de telefoon lukt ook dus dat is denk wel een goede stap om alles met hem te doorbreken
Hij had nu zo'n 2 weken opgesloten gezeten in zn eigen huis, donderdag heeft ie met een smoesje zijn broer zijn auto kunnen lenen en hij heeft daar gelijk weer behoorlijk misbruik van gemaakt.
Ik was even naar een klant en was mijn telefoon vergeten, dus kwam thuis en had gelijk meer dan 20 gemiste oproepen, dus ik dacht snel terug bellen wat er nou weer aan de hand is.. bleek dat het allemaal weer mis was gegaan..
Ik heb gezegt dat ie naar mijn huis moest rijden (was dicht bij waar die was)en dat ik hem dan thuis zo brengen, deed ie, en zeg maar 7 km bij mijn huis vandaan zijn we even gestopt om te praten.. had ik nooit moeten doen aangezien hij toen niet meer toeliet dat ik verder zou rijden met de auto omdat hij nog niet naar huis wilde (hij had de sleutel eruit gehaald en kreeg ik niet meer te pakken en verder zal ik de details voor me houden). Heb ben toen naar huis gelopen en heb zijn vader gebeld, die heeft hem opgehaald en nu zit hij weer thuis opgesloten.
Ben met oud en nieuw s nachts wel naar hem toegegaan want het was echt voor zijn doen zo lang goed gegaan met niet drinken, maargoed, ik was even op zijn computer aan het computeren en toen (was nieteens bewust aan het zoeken) zag ik bij zijn favorieten weer allemaal sites van escort dames staan, en toen kon ik het weer niet laten om zijn msn gespreken na te lezen en ja nouja niet zo leuk om het zo maar te zeggen dat hij daar wel geld aan uitgeeft, maar ik elke keer het eten moet betalen omdat ik medelijden heb dat hij nauwelijks nog inkomen heeft
Ik snap mezelf echt gewoon totaal niet, ben blij dat ik het hier zo kan plaatsen die berichten want dan zie ik nog eens duidelijk wat voor idioot ik ben.
Het ergste is eigenlijk gewoon dat ik gewoon niet spoor, het begint er bijna op te lijken dat ik me gewoon het meest op mijn gemak voel als ik niet gelukkig ben, anders was ik allang weggeweest
mja ik heb zijn telefoonnummer verwijderd en het niet opnemen van de telefoon lukt ook dus dat is denk wel een goede stap om alles met hem te doorbreken
maandag 2 januari 2012 om 12:52
je moet niet over jezelf zeggen dat je niet spoort. Je bent helaas niet de enige vrouw die afhankelijk is geworden van een verslaafde man. En juist van een foute man is het zo moeilijk loskomen. Hopelijk is nu je emmertje vol van medelijden tonen, begrip hebben en kijken of er nog wat te redden valt.
Je hebt nu een hele goeie stap gezet om zijn telefoon nummer te verwijderen, en niet meer op te nemen als hij belt.
Heel veel sterkte
Je hebt nu een hele goeie stap gezet om zijn telefoon nummer te verwijderen, en niet meer op te nemen als hij belt.
Heel veel sterkte
maandag 2 januari 2012 om 12:57
Aqua, wat voor een relatie heb je nu met deze man? Is het je partner? Is het 'gewoon een vriend'? Heb je alleen nog contact met hem omdat je medelijden met hem hebt.
En wat nog belangrijker is: wat wil je met deze man? Heb je de hoop dat hij gaat veranderen en gaat stoppen met drinken? Wil je hem redden?
En wat nog belangrijker is: wat wil je met deze man? Heb je de hoop dat hij gaat veranderen en gaat stoppen met drinken? Wil je hem redden?
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
maandag 2 januari 2012 om 13:13
Dat hoop ik ook lavan..
Ik geef gewoon echt om hem, hij is niet meer mijn partner (sinds nieuwjaarsdag dus echtechtecht niet meer)
Wat ik wil weet ik ook niet, ik weet dat hij ergens helemaal niet verkeerd is, maar hij kan alle slechte dingen zo slecht laten en vervolgens zit ie weer te janken dat hij overal zo'n spijt van heeft en dat snap ik gewoon niet.. doe dan gewoon gelijk normaal
Vind het gewoon zo moeilijk om zo iemand waar ik echt om geef zeg maar zo toekomstloos te zien maar sommige mensen zijn blijkbaar gewoon zo..
Ik geef gewoon echt om hem, hij is niet meer mijn partner (sinds nieuwjaarsdag dus echtechtecht niet meer)
Wat ik wil weet ik ook niet, ik weet dat hij ergens helemaal niet verkeerd is, maar hij kan alle slechte dingen zo slecht laten en vervolgens zit ie weer te janken dat hij overal zo'n spijt van heeft en dat snap ik gewoon niet.. doe dan gewoon gelijk normaal
Vind het gewoon zo moeilijk om zo iemand waar ik echt om geef zeg maar zo toekomstloos te zien maar sommige mensen zijn blijkbaar gewoon zo..
maandag 2 januari 2012 om 16:12
Dit blijft een vicieuze cirkel tot je er (waarschijnlijk pas over een paar jaar) écht schoon genoeg van hebt. Heel veel succes en ik hoop dat je het vol kan houden. Ik weet inmiddels uit ervaring dat helemaal geen contact meer het beste werkt maar daar zal je denk ik zelf achter moeten komen. Sterkte!
woensdag 4 januari 2012 om 00:26
Je hebt het zelf helemaal door. Hij is ook niet meer je grote liefde, je kunt hem alleen niet loslaten, omdat hij verder niemand meer heeft. Als jij hem in de steek laat, zit jij met een giga schuldgevoel. Maar hij verandert niet. Dus ik ben bang dat jij de rest van je leven met hem opgescheept zit. Je gaat steeds verder mee in zijn stoornis, totdat je zelf je eigen grenzen ver overschreden bent en niet meer door hebt dat je zelf ook in een gestoorde wereld zit. En vanuit deze gevangenschap zie je dat anderen mensen een leuk fijn leven hebben, leuke relaties krijgen, kinderen, leuke baan. En jij niet, want jij hebt deze zielige man de rest van je leven als een blok aan je been hangen. En op een gegeven moment zie je dat het niet uitmaakt wat je doet, wordt je moedeloos, onverschillig. Maar je blijft bij hem, want jij bent verantwoordelijk voor zijn leven en zonder jou zou hij niets zijn. Zo triest.
woensdag 4 januari 2012 om 16:32
Beetje confronterend maar eigenlijk is dat wel een juiste omschrijving
Superstar, heb ik ook al aan gedacht, heb al een klein stapje gezet door mijn mentor van school een klein deel van het verhaal te vertellen toen hij vroeg waarom ik zoveel dagdelen ineens afwezig was maar misschien is er via die weg ook wel hulp te regelen
Superstar, heb ik ook al aan gedacht, heb al een klein stapje gezet door mijn mentor van school een klein deel van het verhaal te vertellen toen hij vroeg waarom ik zoveel dagdelen ineens afwezig was maar misschien is er via die weg ook wel hulp te regelen
woensdag 4 januari 2012 om 17:42
quote:aqua7 schreef op 04 januari 2012 @ 16:32:
Beetje confronterend maar eigenlijk is dat wel een juiste omschrijving
Superstar, heb ik ook al aan gedacht, heb al een klein stapje gezet door mijn mentor van school een klein deel van het verhaal te vertellen toen hij vroeg waarom ik zoveel dagdelen ineens afwezig was maar misschien is er via die weg ook wel hulp te regelen
Misschien kun je je mentor het hele verhaal eens vertellen?
Of aan een vertrouwenspersoon of hoe dat tegenwoordig ook maar heet op school?
Hij/zij kan je dan misschien advies geven over wat je nu het beste kunt doen,want dat jij hard hulp nodig hebt lijkt me wel duidelijk.
Het is doodzonde om je hele leven te vergooien voor zo'n lapzwans.
Beetje confronterend maar eigenlijk is dat wel een juiste omschrijving
Superstar, heb ik ook al aan gedacht, heb al een klein stapje gezet door mijn mentor van school een klein deel van het verhaal te vertellen toen hij vroeg waarom ik zoveel dagdelen ineens afwezig was maar misschien is er via die weg ook wel hulp te regelen
Misschien kun je je mentor het hele verhaal eens vertellen?
Of aan een vertrouwenspersoon of hoe dat tegenwoordig ook maar heet op school?
Hij/zij kan je dan misschien advies geven over wat je nu het beste kunt doen,want dat jij hard hulp nodig hebt lijkt me wel duidelijk.
Het is doodzonde om je hele leven te vergooien voor zo'n lapzwans.
donderdag 5 januari 2012 om 20:25
quote:aqua7 schreef op 04 januari 2012 @ 16:32:
Beetje confronterend maar eigenlijk is dat wel een juiste omschrijving
Superstar, heb ik ook al aan gedacht, heb al een klein stapje gezet door mijn mentor van school een klein deel van het verhaal te vertellen toen hij vroeg waarom ik zoveel dagdelen ineens afwezig was maar misschien is er via die weg ook wel hulp te regelenDit ga jij niet menen. Blijf jij al dagdelen weg van school? Dus jij bent ook al je eigen toekomst aan het verzieken? Sorry, maar jij gaat echt te ver. Ik trek mij dit zo aan, ik zit in eenzelfde situatie als jij, maar ik kan er niet uit, want het is mijn zoon. Maar jij kunt gewoon verder met je toekomst en jij hoeft niet eens in deze situatie te zitten. Nu ga je zelfs je eigen studie al verpesten. Ik krijg het idee, dat je ondanks alle adviezen, gewoon slachtoffer wil zijn van deze man, dat jij hem nodig hebt om jou nodig te hebben, dat jij dit tot jouw probleem wilt maken omdat je dit nodig hebt voor je eigenwaarde. Ik denk dat jij hulp moet hebben, want dit is niet normaal gedrag. In elk geval stop ik ermee om jouw topic te lezen, want ik word er letterlijk naar van dat jij zover gaat voor deze man. Sterkte verder en ik hoop dat anderen je nog wel willen steunen in jouw missie.
Beetje confronterend maar eigenlijk is dat wel een juiste omschrijving
Superstar, heb ik ook al aan gedacht, heb al een klein stapje gezet door mijn mentor van school een klein deel van het verhaal te vertellen toen hij vroeg waarom ik zoveel dagdelen ineens afwezig was maar misschien is er via die weg ook wel hulp te regelenDit ga jij niet menen. Blijf jij al dagdelen weg van school? Dus jij bent ook al je eigen toekomst aan het verzieken? Sorry, maar jij gaat echt te ver. Ik trek mij dit zo aan, ik zit in eenzelfde situatie als jij, maar ik kan er niet uit, want het is mijn zoon. Maar jij kunt gewoon verder met je toekomst en jij hoeft niet eens in deze situatie te zitten. Nu ga je zelfs je eigen studie al verpesten. Ik krijg het idee, dat je ondanks alle adviezen, gewoon slachtoffer wil zijn van deze man, dat jij hem nodig hebt om jou nodig te hebben, dat jij dit tot jouw probleem wilt maken omdat je dit nodig hebt voor je eigenwaarde. Ik denk dat jij hulp moet hebben, want dit is niet normaal gedrag. In elk geval stop ik ermee om jouw topic te lezen, want ik word er letterlijk naar van dat jij zover gaat voor deze man. Sterkte verder en ik hoop dat anderen je nog wel willen steunen in jouw missie.
donderdag 5 januari 2012 om 20:58
Wat je zegt huismuts,het is meer dan triest.!
Ik kan me heel goed voorstellen dat jij dit topic voor gezien houdt.
Ik ga dat ook doen,wat we ook zeggen het helpt toch niet.
Ik mag hopen dat aqua niet ook nog eens ooit zwanger van hem wordt want dan is het drama helemaal compleet.
Succes verder aqua maar ik hou het ook voor gezien.
Ik kan me heel goed voorstellen dat jij dit topic voor gezien houdt.
Ik ga dat ook doen,wat we ook zeggen het helpt toch niet.
Ik mag hopen dat aqua niet ook nog eens ooit zwanger van hem wordt want dan is het drama helemaal compleet.
Succes verder aqua maar ik hou het ook voor gezien.
zaterdag 7 januari 2012 om 18:03
Zwanger zal echt niet gebeuren. Maar ik begrijp het, in ieder geval bedankt voor de berichten want hoewel het misschien niet direct zo lijkt heb ik er echt wel heel veel aan gehad en daar ben ik jullie echt dankbaar voor.
Huismuts, sterkte met de situatie waar jij in zit, hopelijk vinden jullie er een weg in..
Huismuts, sterkte met de situatie waar jij in zit, hopelijk vinden jullie er een weg in..
zaterdag 7 januari 2012 om 18:19
Ik herken de relatie tussen mij en mijn vriend in jouw verhaal. Mijn tip is: ga lol maken, vergeet hem even en verken je marktwaarde (hiermee bedoel ik niet dat je vreemd moet gaan!) Maar heb gewoon lol met vriendinnen, dan zul je merken dat je niet eens meer zo veel aan hem denkt.
Mannen krijgen het over het algemeen Spaans benauwd van bezitterige vrouwen. Laat het eens even allemaal van zijn kant af komen. Ja, makkelijker gezegd dan gedaan, maar mannen moeten blijven jagen.
Denk ook niet te veel aan het verleden... Vergeleken met nu lijkt dat allemaal geweldig. Waarschijnlijk wou je oud met hem worden, maar ga je nu elkaars zwakke punten leren kennen. Probeer elkaar aan te vullen, maar dring je vooral niet op en ga het verleden niet verheerlijken.
Waarschijnlijk vindt hij het zo wel oké en wil hij jou niet kwijt. Maar komt hij een type dat meer uitdaging biedt tegen, dan moet je niet raar opkijken dat hij er met haar vandoor gaat.
Laat hem dus komen met telefoontjes en sms'jes, reageer niet meteen op een sms'je en wees gewoon lief. Probeer hem zo weinig mogelijk te verwijten - maar blijf zo dicht mogelijk bij jezelf! Als dingen je echt een doorn in het oog zijn kun je er, rustig, wat van zeggen.
Wil je hem houden, dan zul je wat afstand van hem moeten doen, en dat is verdomd (!) moeilijk.
Mannen krijgen het over het algemeen Spaans benauwd van bezitterige vrouwen. Laat het eens even allemaal van zijn kant af komen. Ja, makkelijker gezegd dan gedaan, maar mannen moeten blijven jagen.
Denk ook niet te veel aan het verleden... Vergeleken met nu lijkt dat allemaal geweldig. Waarschijnlijk wou je oud met hem worden, maar ga je nu elkaars zwakke punten leren kennen. Probeer elkaar aan te vullen, maar dring je vooral niet op en ga het verleden niet verheerlijken.
Waarschijnlijk vindt hij het zo wel oké en wil hij jou niet kwijt. Maar komt hij een type dat meer uitdaging biedt tegen, dan moet je niet raar opkijken dat hij er met haar vandoor gaat.
Laat hem dus komen met telefoontjes en sms'jes, reageer niet meteen op een sms'je en wees gewoon lief. Probeer hem zo weinig mogelijk te verwijten - maar blijf zo dicht mogelijk bij jezelf! Als dingen je echt een doorn in het oog zijn kun je er, rustig, wat van zeggen.
Wil je hem houden, dan zul je wat afstand van hem moeten doen, en dat is verdomd (!) moeilijk.
zaterdag 7 januari 2012 om 18:21
quote:aqua7 schreef op 02 januari 2012 @ 12:32:
Tegen mijn ouders zeg ik hier niets meer over en ik ben er niet zo emotioneel meer onder dus ze merken vrij weinig aan me
Hij had nu zo'n 2 weken opgesloten gezeten in zn eigen huis, donderdag heeft ie met een smoesje zijn broer zijn auto kunnen lenen en hij heeft daar gelijk weer behoorlijk misbruik van gemaakt.
Ik was even naar een klant en was mijn telefoon vergeten, dus kwam thuis en had gelijk meer dan 20 gemiste oproepen, dus ik dacht snel terug bellen wat er nou weer aan de hand is.. bleek dat het allemaal weer mis was gegaan..
Ik heb gezegt dat ie naar mijn huis moest rijden (was dicht bij waar die was)en dat ik hem dan thuis zo brengen, deed ie, en zeg maar 7 km bij mijn huis vandaan zijn we even gestopt om te praten.. had ik nooit moeten doen aangezien hij toen niet meer toeliet dat ik verder zou rijden met de auto omdat hij nog niet naar huis wilde (hij had de sleutel eruit gehaald en kreeg ik niet meer te pakken en verder zal ik de details voor me houden). Heb ben toen naar huis gelopen en heb zijn vader gebeld, die heeft hem opgehaald en nu zit hij weer thuis opgesloten.
Ben met oud en nieuw s nachts wel naar hem toegegaan want het was echt voor zijn doen zo lang goed gegaan met niet drinken, maargoed, ik was even op zijn computer aan het computeren en toen (was nieteens bewust aan het zoeken) zag ik bij zijn favorieten weer allemaal sites van escort dames staan, en toen kon ik het weer niet laten om zijn msn gespreken na te lezen en ja nouja niet zo leuk om het zo maar te zeggen dat hij daar wel geld aan uitgeeft, maar ik elke keer het eten moet betalen omdat ik medelijden heb dat hij nauwelijks nog inkomen heeft
Ik snap mezelf echt gewoon totaal niet, ben blij dat ik het hier zo kan plaatsen die berichten want dan zie ik nog eens duidelijk wat voor idioot ik ben.
Het ergste is eigenlijk gewoon dat ik gewoon niet spoor, het begint er bijna op te lijken dat ik me gewoon het meest op mijn gemak voel als ik niet gelukkig ben, anders was ik allang weggeweest
mja ik heb zijn telefoonnummer verwijderd en het niet opnemen van de telefoon lukt ook dus dat is denk wel een goede stap om alles met hem te doorbrekenIk lees dit nu pas! Wat vreselijk, sterkte!
Tegen mijn ouders zeg ik hier niets meer over en ik ben er niet zo emotioneel meer onder dus ze merken vrij weinig aan me
Hij had nu zo'n 2 weken opgesloten gezeten in zn eigen huis, donderdag heeft ie met een smoesje zijn broer zijn auto kunnen lenen en hij heeft daar gelijk weer behoorlijk misbruik van gemaakt.
Ik was even naar een klant en was mijn telefoon vergeten, dus kwam thuis en had gelijk meer dan 20 gemiste oproepen, dus ik dacht snel terug bellen wat er nou weer aan de hand is.. bleek dat het allemaal weer mis was gegaan..
Ik heb gezegt dat ie naar mijn huis moest rijden (was dicht bij waar die was)en dat ik hem dan thuis zo brengen, deed ie, en zeg maar 7 km bij mijn huis vandaan zijn we even gestopt om te praten.. had ik nooit moeten doen aangezien hij toen niet meer toeliet dat ik verder zou rijden met de auto omdat hij nog niet naar huis wilde (hij had de sleutel eruit gehaald en kreeg ik niet meer te pakken en verder zal ik de details voor me houden). Heb ben toen naar huis gelopen en heb zijn vader gebeld, die heeft hem opgehaald en nu zit hij weer thuis opgesloten.
Ben met oud en nieuw s nachts wel naar hem toegegaan want het was echt voor zijn doen zo lang goed gegaan met niet drinken, maargoed, ik was even op zijn computer aan het computeren en toen (was nieteens bewust aan het zoeken) zag ik bij zijn favorieten weer allemaal sites van escort dames staan, en toen kon ik het weer niet laten om zijn msn gespreken na te lezen en ja nouja niet zo leuk om het zo maar te zeggen dat hij daar wel geld aan uitgeeft, maar ik elke keer het eten moet betalen omdat ik medelijden heb dat hij nauwelijks nog inkomen heeft
Ik snap mezelf echt gewoon totaal niet, ben blij dat ik het hier zo kan plaatsen die berichten want dan zie ik nog eens duidelijk wat voor idioot ik ben.
Het ergste is eigenlijk gewoon dat ik gewoon niet spoor, het begint er bijna op te lijken dat ik me gewoon het meest op mijn gemak voel als ik niet gelukkig ben, anders was ik allang weggeweest
mja ik heb zijn telefoonnummer verwijderd en het niet opnemen van de telefoon lukt ook dus dat is denk wel een goede stap om alles met hem te doorbrekenIk lees dit nu pas! Wat vreselijk, sterkte!
woensdag 11 januari 2012 om 23:51
Even een update, ik moet zeggen dat het eigenlijk wel soort goed met me gaat. Ik ga niet beweren dat ik nooit meer contact met hem heb, maar als ik hem 2 dagen niet spreek doet het me eigenlijk niets meer. Heb de komende weekenden lekker vol geplant om met vrienden weg te gaan, heb waarschijnlijk een leuke stageplek gevonden en eigenlijk gaat alles wel soort goed zo.
Alleen nu andere vraag, hij wil graag dat het nog goed komt tussen ons maar ik wil dat niet. Denken jullie dat het oneerlijk is om best vrij veel contact te houden omdat ik hem dan misschien het idee geef dat het nog goed komt? Hij geeft aan veel te hebben aan het praten met mij, dan wil ik hem liever niet ineens helemaal in zijn eentje laten staan maar ik weet gewoon niet waar ik goed aan doe
Alleen nu andere vraag, hij wil graag dat het nog goed komt tussen ons maar ik wil dat niet. Denken jullie dat het oneerlijk is om best vrij veel contact te houden omdat ik hem dan misschien het idee geef dat het nog goed komt? Hij geeft aan veel te hebben aan het praten met mij, dan wil ik hem liever niet ineens helemaal in zijn eentje laten staan maar ik weet gewoon niet waar ik goed aan doe
