Twijfels, twijfels, twijfels

Dus omdat je een doorbraakbloeding heb gehad ging je weer twijfelen aan je geaardheid???

Van niemand hoef je voor 100% zeker te zeggen dat je hetero bent toch? Wat betekent het dan voor je als je bijvoorbeeld 75% hetero zou zijn?



Alsof je kunt meten hoeveel hetero je bent...

quote:misssummer schreef op 10 november 2011 @ 12:55:

[...]



Weet ik veel wat dat met je hormonen kan doen.... Misschien dat het daarvan komt. Dat weet ik dus ook niet.natuurlijk niet,die twijfels had je toch al eerder.

Jij maakt echt problemen die er niet zijn. Je hebt dus duidelijk nog niets in je leven meegemaakt dat je je hier druk over moet maken en als je niet weet wat hormomen met je kunnen doen moet je ff lekker op google gaan zoeken en lezen en snel volwassen worden.

Wat maakt je geaardheid uit, als je blij en gelukkig bent met je vriend?



Ik sluit niet uit dat ik verliefd zou kunnen worden op een vrouw, maar aangezien ik in een monogaam huwelijk zit, zal ik daar dan net zo weinig mee kunnen of willen doen als wanneer ik verliefd zou worden op een man.

quote:vlinder72 schreef op 10 november 2011 @ 13:07:

Jij maakt echt problemen die er niet zijn. Je hebt dus duidelijk nog niets in je leven meegemaakt dat je je hier druk over moet maken en als je niet weet wat hormomen met je kunnen doen moet je ff lekker op google gaan zoeken en lezen en snel volwassen worden.



Nou nou, ze ook nog maar 19 he! ze zit er mee, voor haar is het een groot probleem op dit moment.



Verder hoef je je niet zo'n zorgen maken denk ik. Misschien ben je wel een beetje Bi? is helemaal niet erg hoor. maar wil je hiermee expirimenteren dan zou ik het toch uitmaken met je vriendje.



Ik persoonlijk sluit ook niet uit dat ik ooit eens op een vrouw verliefd zou kunnen worden, maar heb nooit zo sterk de behoefte gehad dat ik hierachter wil komen. En het is nooit gebeurt overigens.

Volgens mij zijn veel vrouwen wel een beetje Bi...

Sterker nog, niemand is '100 procent hetero'. Hoeft toch ook niet? Zolang jij gelukkig bent met je vriend, is er niets aan de hand. En word je verliefd op iemand anders, man of vrouw, dan zie je wel weer verder.

Volgens mij hoef je je ook niet zo'n zorgen te maken (want al ben je lesbisch, dan is er nog geen man vrouw overboord) Maar goed daar heb je niet zoveel aan, want jij maakt je blijkbaar wel zorgen.

Misschien helpt het om die twijfels concreet te maken. Waar twijfel je precies aan? Waar komen die twijfels vandaan?

Word je bijv. seksueel opgewonden van vrouwen? Fantaseer je erover dat je met een ander vrouw vrijt als je seks hebt? (ik noem maar wat voorbeelden, hoor)

Wat is er veranderd? Want je vertelt dat je altijd alleen maar verliefd geweest bent op jongens. Waarom dan toch die twijfels?

Hoi ik herken wel wat van wat je schrijft, alleen zit het bij mij anders. Ik heb echt angst om lesbisch te zijn omdat ik mijn vriend dan kwijt raak. Ik hou heel veel van hem maar ik heb een angststoornis waardoor ik te veel pieker en te veel nadenk en te veel zekerheid zoek. Mijn psycholoog vertelde me dat het niet waarschijnlijk is dat ik opeens lesbisch ben, maar hij zei ook wat een aantal mensen hierboven zeiden; je weet het nooit zeker. Mannen die zichzelf wel 100% hetero noemen kunnen stiekem toch zich aangetrokken voelen tot een man. Je hebt ook mensen zie zeggen ik van voor 80% op mannen en 20% op vrouwen. Een echt label bestaat niet, en dat is misschien ook wel wat jou (en mij) onzeker maakt.

Verder kunnen vrouwen mij soms ook opwinden via plaatjes, meer dan mannen soms ook. Ik denk alleen dat wij echt niet de enigen zijn die dat zullen hebben. Vrouwen worden nou eenmaal neergezet als het meest sexy geslacht. In video-clips in reclames, noem maar op. Feit blijft dat ik geen behoefte heb om aan een vrouw te gaan zitten friemelen omdat ik er geen liefde bij voel en bij m'n vriend voel ik dat wel. Ik geniet er ook van om met mijn vriend naar bed te gaan, dus lesbisch zijn we dan sowieso niet. Trouwens fantasieën zeggen niks over de werkelijkheid he. Je kan iets heel spannend vinden in je hoofd, maar in werkelijkheid kan het vies tegenvallen.

Ik klink misschien nu heel zeker enzo maar ik kan op momenten ook heel onzeker zijn en denken dat ik lesbisch ben, terwijl ook ik nog nooit verliefd ben geweest op een meisje. Dan heb ik last van zo'n angstaanval en dan denk ik oh nee ik moet het uitmaken met mijn vriend want ik ben lesbisch. Maar dat hoeft niet, ik hoef het helemaal niet uit te maken, zelfs al zou ik 100% lesbisch zijn. Ik kies voor een relatie met hem.



Ik hoop dat je er wat aan hebt. En als je trouwens echt zo onzeker voelt in alles (dus over je toekomst en je school enz) kan het nooit kwaad om hulp te zoeken. Ga gewoon langs je huisarts en vertel wat je voelt, wie weet heb je er wat aan.

Je zit met 19 jaar nog midden in je adolecentie.

Je lijf en je hersenen zijn nog vol in verandering.

Twijffel en onzekerheid horen daar bij. Niks mis met je. Soms trekt de rook op je 20e op, soms pas als je al bijna 30 bent.

In de tussentijd gewoon doen wat je het beste lijkt en dingen uitproberen.



Wees verlieft op de mensen die je leuk vindt. Maakt niet uit welke sekse.



Ook wat studie en andere zaken betreft, twijffel is normaal.



Ik kan me nog herinneren dat ik me altijd vreselijk lomp en groot voelde. Op t einde van m'n bewegingen leek er altijd nog een stukje lichaam over te zijn. Altijd wijde kleren aan, nooit m'n figuur laten zien. Dansen bv. was een ramp. En ineens, ik was 25, zat ik op een feestje en ik weet nog dat ik letterlijk dacht: ik ben niet lomp meer, ik heb na een beweging niet meer een stuk lijf over. Later in m'n opleiding leerde ik dat toen m'n adolecentie dus min of meer voorbij was en m'n lijf en hersens eindelijk in harmonie gingen samen werken.