En nu?
vrijdag 11 november 2011 om 12:06
Vanavond hadden we afgesproken dat ik zou blijven slapen.
Staat zijn moeder ineens op de stoep (gisteren) met de mededeling dat ze tot zondag blijft.
Hij is kok, werkt veel en was hier al niet zo blij mee. Hij zei dan ook dat ik vrijdag op zaterdag zou blijven slapen.
Maar daar was mijn schoonmoeder niet zo blij mee. Ze was er nu, ze zou blijven en wilde tijd met haar zoon doorbrengen.
Ik wil haar best snappen, doe ik ook. Ze woont nu eenmaal niet om de hoek bij hem. Dat je je zoon wilt zien, ook dat snap ik. Maar wat ik dan niet snap is dat ik niet gewoon 1 nachtje kan/mag blijven slapen. Hij woont op zichzelf!
Hij zegt dat hij er alles aangedaan heeft, maar dat zij bij haar standpunt blijft. Ze wil me dit weekend gewoon niet zien, want dat zou hij zijn aandacht over twee vrouwen moeten verdelen en ze ziet hem toch al zo weinig...
Oh even dit, ze is 8 jaar geleden weggegaan bij zijn vader, verhuist naar een plek op ruim anderhalf uur reizen bij hem en de kinderen vandaan. Weinig omgekeken naar mn vriend en z'n broertje, want dat wilde haar nieuwe vriend niet.
Ik heb zo de neiging om vanavond toch naar hem toe te gaan, maar aan de andere kant.. Geen zin in ruzie en gebekvecht.
Wat vinden jullie?
Staat zijn moeder ineens op de stoep (gisteren) met de mededeling dat ze tot zondag blijft.
Hij is kok, werkt veel en was hier al niet zo blij mee. Hij zei dan ook dat ik vrijdag op zaterdag zou blijven slapen.
Maar daar was mijn schoonmoeder niet zo blij mee. Ze was er nu, ze zou blijven en wilde tijd met haar zoon doorbrengen.
Ik wil haar best snappen, doe ik ook. Ze woont nu eenmaal niet om de hoek bij hem. Dat je je zoon wilt zien, ook dat snap ik. Maar wat ik dan niet snap is dat ik niet gewoon 1 nachtje kan/mag blijven slapen. Hij woont op zichzelf!
Hij zegt dat hij er alles aangedaan heeft, maar dat zij bij haar standpunt blijft. Ze wil me dit weekend gewoon niet zien, want dat zou hij zijn aandacht over twee vrouwen moeten verdelen en ze ziet hem toch al zo weinig...
Oh even dit, ze is 8 jaar geleden weggegaan bij zijn vader, verhuist naar een plek op ruim anderhalf uur reizen bij hem en de kinderen vandaan. Weinig omgekeken naar mn vriend en z'n broertje, want dat wilde haar nieuwe vriend niet.
Ik heb zo de neiging om vanavond toch naar hem toe te gaan, maar aan de andere kant.. Geen zin in ruzie en gebekvecht.
Wat vinden jullie?
vrijdag 11 november 2011 om 12:35
Iedereen kan wel roepen dat je vriend een slappe hap is maar ik denk dat het handig is als je je realiseert dat kinderen (ook volwassen kinderen) altijd waardering en erkenning van hun ouders willen en bovendien een diepgewortelde loyaliteit naar hun ouders houden. Daarom is een breuk met ouders ook zo ontzettend pijnlijk. Ook voor de niet-slappe happen.
Hij zal het daarom vast heel moeilijk vinden dat dit nu zo gaat, zeker gezien zijn verleden. En zijn moeder en hij gaan misschien ook niet handig hier mee om maar ik denk dat je hem erg helpt door in deze situatie niet voor jezelf te kiezen maar om hem bij te staan. Anders moet hij vanavond dealen met zijn eigen gevoelens, met zijn moeder en met een koppige vriendin, dat is wel een beetje veel.
Als je je altijd maar houdt aan afspraak = afspraak dan wordt je leven wel een strijd hoor, ik zou dus kiezen voor meebuigen.
Hij zal het daarom vast heel moeilijk vinden dat dit nu zo gaat, zeker gezien zijn verleden. En zijn moeder en hij gaan misschien ook niet handig hier mee om maar ik denk dat je hem erg helpt door in deze situatie niet voor jezelf te kiezen maar om hem bij te staan. Anders moet hij vanavond dealen met zijn eigen gevoelens, met zijn moeder en met een koppige vriendin, dat is wel een beetje veel.
Als je je altijd maar houdt aan afspraak = afspraak dan wordt je leven wel een strijd hoor, ik zou dus kiezen voor meebuigen.
vrijdag 11 november 2011 om 12:35
Ik zou diep diep medelijden met vriend hebben dat hij in zo'n rotsituatie zit. Ik zou dus vertrekken om mezelf een naar weekend te besparen (zit helemaal niet op een confrontatie met zo'n heks te wachten) en om mijn vriend de emotionele spagaat te besparen. Lekker wat leuks doen dit weekend met vriendinnen en daarna met je vriend overleggen of dit nou de meest ideale manier was om dat gedoe met zijn moeder te regelen.
Wat eten we vanavond?
vrijdag 11 november 2011 om 12:37
Jouw vriend durft dus niet tegen zijn moeder in te gaan. Alleen kan jij daar niet veel aan doen, vrees ik, hooguit je ergernis daarover naar hem uitspreken.
Jouw vriend is degene die er wat aan kan doen, maar dat moet hij willen en durven. Doet hij dat niet, dan kan jij beslissen in hoeverre je daar in mee wenst te gaan (of niet)
Jouw vriend is degene die er wat aan kan doen, maar dat moet hij willen en durven. Doet hij dat niet, dan kan jij beslissen in hoeverre je daar in mee wenst te gaan (of niet)
vrijdag 11 november 2011 om 12:51
vrijdag 11 november 2011 om 12:56
Ik zou toch maar eens een goed gesprek met je vriend aangaan als ik jou was.
Dat deze moeder bij hem een poot aan de grond krijgt komt doordat hij het toelaat.
Het zal niet makkelijk voor hem zijn, maar hij moet hierin een keuze maken.
Wil hij zijn leven door zijn moeder laten regelen of wil hij zijn eigen keuzes maken.
Als hij hier geen stelling over in neemt en daar naar handelt,dan zou ik me als ik jou was, gaan afvragen of je met hem door moet gaan, of dat dit voor jou acceptabel is.
Persoonlijk denk ik dat een moeder met zo'n gedrag een behoorlijk obstakel in een relatie is en de relatie erg onder spanning kan zetten en zelfs stuk kan maken.
Maar de keuze is aan jou.
Dat deze moeder bij hem een poot aan de grond krijgt komt doordat hij het toelaat.
Het zal niet makkelijk voor hem zijn, maar hij moet hierin een keuze maken.
Wil hij zijn leven door zijn moeder laten regelen of wil hij zijn eigen keuzes maken.
Als hij hier geen stelling over in neemt en daar naar handelt,dan zou ik me als ik jou was, gaan afvragen of je met hem door moet gaan, of dat dit voor jou acceptabel is.
Persoonlijk denk ik dat een moeder met zo'n gedrag een behoorlijk obstakel in een relatie is en de relatie erg onder spanning kan zetten en zelfs stuk kan maken.
Maar de keuze is aan jou.
vrijdag 11 november 2011 om 12:57
Ik vind dit wel heel erg triest voor jouw vriend. Kennelijk is deze ongezonde moeder-zoon band al heel lang aan de gang, en kan hij hier ook niet zo makkelijk uitstappen.
Hij zit in een emotionele spagaat op deze manier, hij wil geen ruzie met zijn moeder, maar durft haar ook niet echt te zeggen wat hij nu wel wil.
Misschien een idee om dit topic aan je vriend te laten lezen? Ik hoop echt dat zijn ogen een keer opengaan, en hij sterk genoeg durft te zijn om met zijn moeder een hartig woordje te gaan spreken.
Hij zit in een emotionele spagaat op deze manier, hij wil geen ruzie met zijn moeder, maar durft haar ook niet echt te zeggen wat hij nu wel wil.
Misschien een idee om dit topic aan je vriend te laten lezen? Ik hoop echt dat zijn ogen een keer opengaan, en hij sterk genoeg durft te zijn om met zijn moeder een hartig woordje te gaan spreken.
vrijdag 11 november 2011 om 14:06
Het lijkt wel zo´n moeder uit dat programma : Wie trouwt mijn zoon. Daar waren ook een paar (schoon)moeders bij die hun zoon helemaal manipuleerden. Al zal dat wel een beetje in het kader van het programma geweest zijn.
Maar het gebeurt dus ook echt, zulke (schoon)moeders bestaan echt. Pff
Hoe lang zijn jullie al samen?
Maar het gebeurt dus ook echt, zulke (schoon)moeders bestaan echt. Pff
Hoe lang zijn jullie al samen?
vrijdag 11 november 2011 om 14:32
Voor hem is het zeker niet makkelijk, wil het hem ook niet nog moeilijker te maken.
Het is soms wel een slappe hap,maar hij is ook heel loyaal naar z'n ouders toe inderdaad, te loyaal.
Gelukkig is het niet de schoonmoeder op de foto.. Ahoewel, qua gedrag....
@Liesbeth, ik denk niet dat dat het geval is, hij had een verrassing voor mijn verjaardag gepland.. Hoewel het natuurlijk zo kan zijn, dat dat uitgesteld is (A).
Het is soms wel een slappe hap,maar hij is ook heel loyaal naar z'n ouders toe inderdaad, te loyaal.
Gelukkig is het niet de schoonmoeder op de foto.. Ahoewel, qua gedrag....
@Liesbeth, ik denk niet dat dat het geval is, hij had een verrassing voor mijn verjaardag gepland.. Hoewel het natuurlijk zo kan zijn, dat dat uitgesteld is (A).
vrijdag 11 november 2011 om 15:22
vrijdag 11 november 2011 om 15:42
Ik lees eigenlijk ook vol verbazing.
Wil je niet bang maken, TO, maar ik herkende situatie waar je in zit behoorlijk. Maakte zo'n beetje hetzelfde mee bij mijn ex. Het eindigde ermee dat ze bij ons introk en na een boel gedoe ben ik het huis (mijn eigen huis!) uit gemoeten omdat het haar niet naar de zin was.
Want "het is toch mijn zoon".
Als hij nog wat onopgeloste zaken heeft met zijn moeder dan kan dat zo zijn. Misschien is hij gewoon nog niet ver genoeg in zijn ontwikkeling om "neen" te verkopen aan zijn moeder. Dat kan, dat mag, het is zijn goed recht... Maar dat hoeft niet over jouw rug.
Voor de rest kan ik je alleen heel veel sterkte wensen.
Wil je niet bang maken, TO, maar ik herkende situatie waar je in zit behoorlijk. Maakte zo'n beetje hetzelfde mee bij mijn ex. Het eindigde ermee dat ze bij ons introk en na een boel gedoe ben ik het huis (mijn eigen huis!) uit gemoeten omdat het haar niet naar de zin was.
Want "het is toch mijn zoon".
Als hij nog wat onopgeloste zaken heeft met zijn moeder dan kan dat zo zijn. Misschien is hij gewoon nog niet ver genoeg in zijn ontwikkeling om "neen" te verkopen aan zijn moeder. Dat kan, dat mag, het is zijn goed recht... Maar dat hoeft niet over jouw rug.
Voor de rest kan ik je alleen heel veel sterkte wensen.
"Wat heeft de wetenschap ooit voor ons gedaan?!" typte zij op haar blog.
vrijdag 11 november 2011 om 17:01
vrijdag 11 november 2011 om 21:24
quote:angel__ schreef op 11 november 2011 @ 12:23:
Ze speelt altijd in op zijn schuldgevoel. En dat drijft ze dan ook echt door. Een keer gehad dat we hadden afgesproken om naar de dierentuin te gaan. Ze belde de dag ervoor op dat ze met haar nieuwe vriend langs zou komen. Wij gezegd dat ze niet kon komen, want wij waren er niet. Dan gingen we toch met z'n 4e? Nee, dat wilde mijn vriend niet, want hij had nog een verrassing naderhand. Komen we terug thuis van de leuke dag, zit ze binnen. "Je ziet me al zo weinig, dit is toch ook gezellig. Ik ben wel je moeder, he. Zal ik een lekker bakje voor ons zetten?"
Ze had hem woensdag gemaild, met de vraag of ze kon komen. Daar had hij nee op geantwoord. Vervolgens staat ze donderdag wel gewoon op de stoep.
Hij is boos geworden, maar uiteindelijk toch maar wel gelaten. Eerste plan was ook maar dat ze tot vandaag zou blijven, maar ze blijft nu toch maar tot zondag, want het is zo gezellig met hem. Daar was mn vriend ook niet zo blij mee, want wij hadden immers een afspraak. Bij hem is afspraak is afspraak. Dus hij vond het echt niet leuk. Wat hij gedaan heeft weet ik niet.
Ik denk dat je vriend in elk geval de sleutel moet terug vragen, dan kan ze niet meer zomaar naar binnen. En waarom zegt hij niet tegen zijn moeder, doeidoei, je blijft maar lekker alleen, ik ga naar mijn vriendin. En hij komt gewoon lekker naar jou toe?
Heel egocentrische vrouw, die moeder.
Ze speelt altijd in op zijn schuldgevoel. En dat drijft ze dan ook echt door. Een keer gehad dat we hadden afgesproken om naar de dierentuin te gaan. Ze belde de dag ervoor op dat ze met haar nieuwe vriend langs zou komen. Wij gezegd dat ze niet kon komen, want wij waren er niet. Dan gingen we toch met z'n 4e? Nee, dat wilde mijn vriend niet, want hij had nog een verrassing naderhand. Komen we terug thuis van de leuke dag, zit ze binnen. "Je ziet me al zo weinig, dit is toch ook gezellig. Ik ben wel je moeder, he. Zal ik een lekker bakje voor ons zetten?"
Ze had hem woensdag gemaild, met de vraag of ze kon komen. Daar had hij nee op geantwoord. Vervolgens staat ze donderdag wel gewoon op de stoep.
Hij is boos geworden, maar uiteindelijk toch maar wel gelaten. Eerste plan was ook maar dat ze tot vandaag zou blijven, maar ze blijft nu toch maar tot zondag, want het is zo gezellig met hem. Daar was mn vriend ook niet zo blij mee, want wij hadden immers een afspraak. Bij hem is afspraak is afspraak. Dus hij vond het echt niet leuk. Wat hij gedaan heeft weet ik niet.
Ik denk dat je vriend in elk geval de sleutel moet terug vragen, dan kan ze niet meer zomaar naar binnen. En waarom zegt hij niet tegen zijn moeder, doeidoei, je blijft maar lekker alleen, ik ga naar mijn vriendin. En hij komt gewoon lekker naar jou toe?
Heel egocentrische vrouw, die moeder.
vrijdag 11 november 2011 om 21:29
vrijdag 11 november 2011 om 21:33
vrijdag 11 november 2011 om 23:10
quote:mydwryl schreef op 11 november 2011 @ 15:42:
Ik lees eigenlijk ook vol verbazing.
Wil je niet bang maken, TO, maar ik herkende situatie waar je in zit behoorlijk. Maakte zo'n beetje hetzelfde mee bij mijn ex. Het eindigde ermee dat ze bij ons introk en na een boel gedoe ben ik het huis (mijn eigen huis!) uit gemoeten omdat het haar niet naar de zin was.
Want "het is toch mijn zoon".
Als het jouw eigen huis is, heb je toch ook wel flink over je heen laten lopen. In mijn huis geen ongewenste logees, dus ook geen schoonmoeders en al helemaal geen schoonmoeder die de sleutel krijgt. Op visite mag ze komen na het maken van 'n afspraak die door ons zou zijn goedgekeurd en that's it.
Ik lees eigenlijk ook vol verbazing.
Wil je niet bang maken, TO, maar ik herkende situatie waar je in zit behoorlijk. Maakte zo'n beetje hetzelfde mee bij mijn ex. Het eindigde ermee dat ze bij ons introk en na een boel gedoe ben ik het huis (mijn eigen huis!) uit gemoeten omdat het haar niet naar de zin was.
Want "het is toch mijn zoon".
Als het jouw eigen huis is, heb je toch ook wel flink over je heen laten lopen. In mijn huis geen ongewenste logees, dus ook geen schoonmoeders en al helemaal geen schoonmoeder die de sleutel krijgt. Op visite mag ze komen na het maken van 'n afspraak die door ons zou zijn goedgekeurd en that's it.
vrijdag 11 november 2011 om 23:11
hij woont nu ruim 7 jaar op zichzelf. Sinds de scheiding ongeveer. Hij is 24.
Ik snap dat hij zn moeder wil zien, heb ik ook alle begrip voor. Dat voorop. Maar waarom dan niet 1 nacht gecombineerd met mij. Ik wil haar ook echt beter leren kennen, heb haar misschien 5x gezien in 2 jaar. Heb heel veel aan jullie adviezen.
Ga volgende week met hem praten hierover. R
Ik snap dat hij zn moeder wil zien, heb ik ook alle begrip voor. Dat voorop. Maar waarom dan niet 1 nacht gecombineerd met mij. Ik wil haar ook echt beter leren kennen, heb haar misschien 5x gezien in 2 jaar. Heb heel veel aan jullie adviezen.
Ga volgende week met hem praten hierover. R
vrijdag 11 november 2011 om 23:30
Ik blijf erbij dat ik denk dat je het beste de situatie nu kunt laten zoals hij is, het is al lastig genoeg voor hem. En inderdaad, bespreek met hem hoe jullie dit in het vervolg aanpakken.
Het is denk ik veel makkelijker om uit dat gesprek te krijgen wat je wilt, als je nu toegeeft aan zijn wens. Het is namelijk ook weer niet zo'n mega-offer. Weet je al wat je wilt uit dat gesprek? Dat is wel belangrijk namelijk, niet alleen voor het verloop van het gesprek maar ook voor je eigen gemoedsrust.
Er zou ook best uit kunnen komen dat zijn moeder bijvoorbeeld twee keer per jaar opeens een weekend met haar zoon wil doorbrengen zonder jou en dat hij dat eigenlijk ook wel wil. Zou je daarmee kunnen leven?
Het is denk ik veel makkelijker om uit dat gesprek te krijgen wat je wilt, als je nu toegeeft aan zijn wens. Het is namelijk ook weer niet zo'n mega-offer. Weet je al wat je wilt uit dat gesprek? Dat is wel belangrijk namelijk, niet alleen voor het verloop van het gesprek maar ook voor je eigen gemoedsrust.
Er zou ook best uit kunnen komen dat zijn moeder bijvoorbeeld twee keer per jaar opeens een weekend met haar zoon wil doorbrengen zonder jou en dat hij dat eigenlijk ook wel wil. Zou je daarmee kunnen leven?