Relaties
alle pijlers
Tegen beter weten in .......
zaterdag 12 november 2011 om 07:58
Ben een vrouw en inmiddels de 50 gepasseerd. Klinkt oud maar zo voel ik me niet hoor. Getrouwd geweest en naa een aantal jaren geen relatie te hebben gehad, heb ik me begin van het jaar weer op een datingsite ingeschreven. Ik kreeg al vrij snel een korte relatie. Dit werkte niet echt.
Kort daarna leerde ik een aardige man kennen. Niet direct mijn type maar ik voelde me toch tot hem aangetrokken. Ik was ook niet zijn type hahah maar het gevoel was wederzijds. Om een lang verhaal kort te maken. We kennen elkaar nu 7 maanden.
Hij was gescheiden maar zat nog in de afwikkeling hiervan. Dat betekende dat ex nog aantal dagen per week in de woning bivakkeerde. Vond dat een rare situatie maar kon er wel mee leven. Na 3 maanden was het allemaal geregeld en was ze verhuisd en kon ik meer met hem afspreken.
Hoewel ... hij heeft het altijd erg druk met zijn baan, sport, huis, hond en kind. Met mij wilde hij nooit afspraken maken omdat zijn leven al zo geregeld werd op zijn werk. Zijn agenda werd de hele dag volgepland. Ik wist van tevoren dus niet wanneer ik hem weer zou zien. Hij wilde het liefst op de dag zelf laten weten of we elkaar zouden zien. Niet handig natuurlijk want ik heb ook mijn agenda.
Deze onzekerheid was niet prettig voor mij maar daarover praten was heel moeilijk. Sowieso praten over zulke dingen daar werd hij kriegelig van. Gevolg was dat ik me ging aanpassen aan hem. Het initiatief voor contact kwam ook 9 van de 10 keer van mij uit. Dit voelde voor mij natuurlijk niet goed. Maar ik wilde er niet elke keer over hebben als we elkaar zagen.
Omdat dit toch een onbevredigende situatie was hadden we afgesproken om elkaar even niet te zien en geen contact te hebben. Hij ging met zijn zoon op vakantie en ik alleen. Dat was een tijdsbestek van 2 weken. Daarna zouden we verder kijken. Hij ging als eerste op vakantie en melde me via sms dat hij was aangekomen en mailde/smste elke dag wel een keer. Toen ging ik op vakantie en ook toen ging het smsverkeer door. Hij kwam me halen van het vliegveld en we gingen eigenlijk gewoon weer verder waar we waren gebleven zonder hierover te praten. Niet lang daarna verviel hij weer in zijn "oude" patroon door o.a. geen tijd voor me vrij kunnen (willen?) te maken.
We besloten samen om te stoppen maar kreeg dezelfde dag al een sms dat hij het niet kon bevatten, De dagen daarop belde en mailde hij omdat hij zich zorgen over mij maakte. Ik reageerde niet. Toen kreeg ik een laatste mail dat hij me niet meer zou contacten omdat hij geen stalker wilde zijn. Toen reageerde ik wel en hebben we weer afgesproken. Weer besloten om door te gaan met de afspraak dat we het anders gingen doen maar hebben niet echt concrete afspraken gemaakt, stom.
Dat ging dus maar 2 weken goed en toen was voor mij de maat vol. Ik had aangegeven dat we nu maar echt moesten stoppen ook omdat we allebei diep in ons hart voelden dat we niet de juiste partner voor elkaar waren. Dit spraken we pas uit nadat we hadden besloten om te stoppen. We hadden een afscheid gepland en dit was heel mooi.
De dagen daarna waren erg zwaar, viel 3 kg af in 2 dagen en was er echt ziek van. Wilde hem nog een keer spreken omdat er toch nog dingen waren die niet duidelijk zijn. Je raadt het al, toen we elkaar zagen, gingen we weer voor de bijl maar nu met de afspraak dat we elkaar in ieder geval elk weekend zouden zien. We gingen dus vooruit Dat ging nu 3 weken goed en het voelde ook goed.
Nu ben ik gisterenavond (vrijdag) via MSN zo verschrikkelijk boos op hem geworden omdat hij aangaf dat hij vandaag (zaterdag) naar een verjaardag gaat van een familielid. Zijn ex is daar ook. Hij was dit vergeten en dus ook vergeten om dat aan mij door te geven. Ben niet boos omdat hij daar naar toegaat maar omdat we dan dit weekend elkaar niet zullen zien. Ook omdat ik moet werken. Ik had me er ook al op verheugd. Als hij mij echt zou willen zien, zou hij zeggen dat hij even een uurtje gaat. Maar dat zegt hij niet, alleen dat het ingewikkeld is. Zijn ex woont nl in het noorden en zal dus ook bij hem thuis zijn. Misschien ben ik naief maar ik weet dat er niets meer speelt tussen hen. Ik vroeg hem toen wat nu belangrijker was, die verjaardag of ik.
Toen bleef hij stil. Ik vroeg waarom hij niets zei. Ik weet niet wat ik moet zeggen zei hij toen. Ik moet er even over nadenken. Toen werd ik zo boos en zei dat hij dat maar moest doen en heb mijn laptop dichtgeklapt. Even daarna kreeg ik een mail met dat ik dit niet verdien. Dat hij mij niet kan geven wat mij blij maakt. dat hij voelt dat hij geen tijd voor mij vrijmaakt omdat zijn zaken hem te veel in beslag nemen en dat hij bang is dat onze relatie niet lang stand zal houden en hij daardoor waarschijnlijk de relatie aan het afbreken is ipv opbouwen. Hij vindt het beter, zeker op termijn, dat wij onze eigen weg gaan. En dat ik een man verdien die mij vereert, verrast, aan het lachen maakt, arm om me heen slaat, liefheeft en koestert, mij aanvult en blij maakt.
Wat doet dit pijn. Misschien is dit een onsamenhangend verhaal.
Waarschijnlijk kom ik over als iemand die blind is, dom is en ga zo maar door.
Dat is niet zo, want, tuurlijk heb ik het allemaal gevoeld. Maar de momenten dat wij samen waren heb ik genoten, kon ik me ontspannen en zorgde hij goed voor me. Hij kookte lekker, heeft me veel geleerd, hielp me met het regelen van zaken, fijne seks en omgekeerd nam hij ook dingen van mij over.
Tegen beter weten ging ik met hem door omdat ik dacht dat hij meer tijd nodig had. Stom natuurlijk, ik had het kunnen weten.
Heb nog niet gereageerd op zijn mail, weet niet wat ik hiermee aan moet. Weet wel dat ik hem nu echt zal moeten vergeten, vrienden blijven kan ik niet, daarvoor hou ik teveel van hem.
Nu liggen er nog spullen van mij bij hem. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Zou graag reacties willen ontvangen hoe hiermee om te gaan.
Kort daarna leerde ik een aardige man kennen. Niet direct mijn type maar ik voelde me toch tot hem aangetrokken. Ik was ook niet zijn type hahah maar het gevoel was wederzijds. Om een lang verhaal kort te maken. We kennen elkaar nu 7 maanden.
Hij was gescheiden maar zat nog in de afwikkeling hiervan. Dat betekende dat ex nog aantal dagen per week in de woning bivakkeerde. Vond dat een rare situatie maar kon er wel mee leven. Na 3 maanden was het allemaal geregeld en was ze verhuisd en kon ik meer met hem afspreken.
Hoewel ... hij heeft het altijd erg druk met zijn baan, sport, huis, hond en kind. Met mij wilde hij nooit afspraken maken omdat zijn leven al zo geregeld werd op zijn werk. Zijn agenda werd de hele dag volgepland. Ik wist van tevoren dus niet wanneer ik hem weer zou zien. Hij wilde het liefst op de dag zelf laten weten of we elkaar zouden zien. Niet handig natuurlijk want ik heb ook mijn agenda.
Deze onzekerheid was niet prettig voor mij maar daarover praten was heel moeilijk. Sowieso praten over zulke dingen daar werd hij kriegelig van. Gevolg was dat ik me ging aanpassen aan hem. Het initiatief voor contact kwam ook 9 van de 10 keer van mij uit. Dit voelde voor mij natuurlijk niet goed. Maar ik wilde er niet elke keer over hebben als we elkaar zagen.
Omdat dit toch een onbevredigende situatie was hadden we afgesproken om elkaar even niet te zien en geen contact te hebben. Hij ging met zijn zoon op vakantie en ik alleen. Dat was een tijdsbestek van 2 weken. Daarna zouden we verder kijken. Hij ging als eerste op vakantie en melde me via sms dat hij was aangekomen en mailde/smste elke dag wel een keer. Toen ging ik op vakantie en ook toen ging het smsverkeer door. Hij kwam me halen van het vliegveld en we gingen eigenlijk gewoon weer verder waar we waren gebleven zonder hierover te praten. Niet lang daarna verviel hij weer in zijn "oude" patroon door o.a. geen tijd voor me vrij kunnen (willen?) te maken.
We besloten samen om te stoppen maar kreeg dezelfde dag al een sms dat hij het niet kon bevatten, De dagen daarop belde en mailde hij omdat hij zich zorgen over mij maakte. Ik reageerde niet. Toen kreeg ik een laatste mail dat hij me niet meer zou contacten omdat hij geen stalker wilde zijn. Toen reageerde ik wel en hebben we weer afgesproken. Weer besloten om door te gaan met de afspraak dat we het anders gingen doen maar hebben niet echt concrete afspraken gemaakt, stom.
Dat ging dus maar 2 weken goed en toen was voor mij de maat vol. Ik had aangegeven dat we nu maar echt moesten stoppen ook omdat we allebei diep in ons hart voelden dat we niet de juiste partner voor elkaar waren. Dit spraken we pas uit nadat we hadden besloten om te stoppen. We hadden een afscheid gepland en dit was heel mooi.
De dagen daarna waren erg zwaar, viel 3 kg af in 2 dagen en was er echt ziek van. Wilde hem nog een keer spreken omdat er toch nog dingen waren die niet duidelijk zijn. Je raadt het al, toen we elkaar zagen, gingen we weer voor de bijl maar nu met de afspraak dat we elkaar in ieder geval elk weekend zouden zien. We gingen dus vooruit Dat ging nu 3 weken goed en het voelde ook goed.
Nu ben ik gisterenavond (vrijdag) via MSN zo verschrikkelijk boos op hem geworden omdat hij aangaf dat hij vandaag (zaterdag) naar een verjaardag gaat van een familielid. Zijn ex is daar ook. Hij was dit vergeten en dus ook vergeten om dat aan mij door te geven. Ben niet boos omdat hij daar naar toegaat maar omdat we dan dit weekend elkaar niet zullen zien. Ook omdat ik moet werken. Ik had me er ook al op verheugd. Als hij mij echt zou willen zien, zou hij zeggen dat hij even een uurtje gaat. Maar dat zegt hij niet, alleen dat het ingewikkeld is. Zijn ex woont nl in het noorden en zal dus ook bij hem thuis zijn. Misschien ben ik naief maar ik weet dat er niets meer speelt tussen hen. Ik vroeg hem toen wat nu belangrijker was, die verjaardag of ik.
Toen bleef hij stil. Ik vroeg waarom hij niets zei. Ik weet niet wat ik moet zeggen zei hij toen. Ik moet er even over nadenken. Toen werd ik zo boos en zei dat hij dat maar moest doen en heb mijn laptop dichtgeklapt. Even daarna kreeg ik een mail met dat ik dit niet verdien. Dat hij mij niet kan geven wat mij blij maakt. dat hij voelt dat hij geen tijd voor mij vrijmaakt omdat zijn zaken hem te veel in beslag nemen en dat hij bang is dat onze relatie niet lang stand zal houden en hij daardoor waarschijnlijk de relatie aan het afbreken is ipv opbouwen. Hij vindt het beter, zeker op termijn, dat wij onze eigen weg gaan. En dat ik een man verdien die mij vereert, verrast, aan het lachen maakt, arm om me heen slaat, liefheeft en koestert, mij aanvult en blij maakt.
Wat doet dit pijn. Misschien is dit een onsamenhangend verhaal.
Waarschijnlijk kom ik over als iemand die blind is, dom is en ga zo maar door.
Dat is niet zo, want, tuurlijk heb ik het allemaal gevoeld. Maar de momenten dat wij samen waren heb ik genoten, kon ik me ontspannen en zorgde hij goed voor me. Hij kookte lekker, heeft me veel geleerd, hielp me met het regelen van zaken, fijne seks en omgekeerd nam hij ook dingen van mij over.
Tegen beter weten ging ik met hem door omdat ik dacht dat hij meer tijd nodig had. Stom natuurlijk, ik had het kunnen weten.
Heb nog niet gereageerd op zijn mail, weet niet wat ik hiermee aan moet. Weet wel dat ik hem nu echt zal moeten vergeten, vrienden blijven kan ik niet, daarvoor hou ik teveel van hem.
Nu liggen er nog spullen van mij bij hem. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Zou graag reacties willen ontvangen hoe hiermee om te gaan.
zaterdag 12 november 2011 om 08:09
Je schrijft dat je 50+ bent, maar je komt eerlijk gezegd als een onzekere tiener op mij over. Hoe erg is het nu helemaal als je elkaar eens een weekend niet ziet?
Ik denk dat het grotere probleem is dat jij een bepaalde verwachting hebt bij hoe een relatie er uit moet zien. En daarbij vind jij 'elkaar zien' dus kennelijk heel belangrijk. Hij zal er ook zo zijn beelden bij hebben en bij hem staat het hebben van eigen activiteiten kennelijk heel hoog. En dat vind ik ook niet zo raar, eigenlijk.
Hoe dan ook, jullie verwachtingen verschillen teveel en dat gaat niet werken als jullie beiden vast blijven houden aan jullie eigen denkbeelden. Kennelijk is de wil om elkaar een stapje tegemoet te komen van beide kanten niet echt aanwezig.
Laat het dus gaan. Ga op zo kort mogelijke termijn je spulletjes ophalen en wens hem het beste. En dan gewoon geen contact meer opnemen. Wis hem uit je chat en telefoon ed, wees een poosje verdrietig, en ga dan weer leuke dingen doen.
Ik denk dat het grotere probleem is dat jij een bepaalde verwachting hebt bij hoe een relatie er uit moet zien. En daarbij vind jij 'elkaar zien' dus kennelijk heel belangrijk. Hij zal er ook zo zijn beelden bij hebben en bij hem staat het hebben van eigen activiteiten kennelijk heel hoog. En dat vind ik ook niet zo raar, eigenlijk.
Hoe dan ook, jullie verwachtingen verschillen teveel en dat gaat niet werken als jullie beiden vast blijven houden aan jullie eigen denkbeelden. Kennelijk is de wil om elkaar een stapje tegemoet te komen van beide kanten niet echt aanwezig.
Laat het dus gaan. Ga op zo kort mogelijke termijn je spulletjes ophalen en wens hem het beste. En dan gewoon geen contact meer opnemen. Wis hem uit je chat en telefoon ed, wees een poosje verdrietig, en ga dan weer leuke dingen doen.
zaterdag 12 november 2011 om 08:21
Hoi nummerzoveel,
Fijn zo'n snelle reactie. thnx.
Je slaat de spijker op zijn kop. Ik ben onzeker en voel dat ik bevestiging nodig heb. Zou niet onzeker moeten zijn maar toch is het zo. En het zijn inderdaad de verschillende verwachtingen die hier de kop op steken.
We zijn elkaar in de afgelopen maanden wel stapjes tegemoet gekomen maar ik moet nu inzien dat er niet meer inzit.
Het is hard. Denk dat ik morgen mijn spulletjes ga ophalen. Zie er heel erg tegenop.
Fijn zo'n snelle reactie. thnx.
Je slaat de spijker op zijn kop. Ik ben onzeker en voel dat ik bevestiging nodig heb. Zou niet onzeker moeten zijn maar toch is het zo. En het zijn inderdaad de verschillende verwachtingen die hier de kop op steken.
We zijn elkaar in de afgelopen maanden wel stapjes tegemoet gekomen maar ik moet nu inzien dat er niet meer inzit.
Het is hard. Denk dat ik morgen mijn spulletjes ga ophalen. Zie er heel erg tegenop.
zaterdag 12 november 2011 om 08:25
Klaproosje1: niet ertegenop zien, maar het zien als afsluiting. "Even" je verstand op 0 zetten, en denken: hierna begint de rest van mijn leven . . . .
En wanneer je een nieuw date-contact hebt, je niet zover vastbijten van: dit MOET een nieuwe relatie worden. Blijf bij je gevoel, als dat zegt: wij passen niet bij elkaar, dan moet je verder ook geen moeite doen. Dat bespaart je een hoop ellende.
En wanneer je een nieuw date-contact hebt, je niet zover vastbijten van: dit MOET een nieuwe relatie worden. Blijf bij je gevoel, als dat zegt: wij passen niet bij elkaar, dan moet je verder ook geen moeite doen. Dat bespaart je een hoop ellende.
zaterdag 12 november 2011 om 08:29
zaterdag 12 november 2011 om 09:02
Ik ben het niet eens met hipslala.
Het is niet duidelijk dat jullie niet voor elkaar bestemd zouden zijn, jullie hebben naar mijn idee wat moeite met het zoeken van de juiste manier.
Het is vaak zo dat wanneer je wat ouder bent, je beter weet wat je niet wilt en je ervaringen maken dat je in bepaalde situaties wellicht niet zo goed weet hoe iets aan te pakken.
Teveel aan ervaring kan een struikelblok zijn.
Kun je je verwachtingspatroon aanpassen TO?
Genieten van de momenten dat jullie wel bij elkaar zijn en er van uitgaan dat het wel goed zit tussen jullie?
(je haalt die ex er geregeld bij, steekt er toch niet iets bij je)?
Het is niet duidelijk dat jullie niet voor elkaar bestemd zouden zijn, jullie hebben naar mijn idee wat moeite met het zoeken van de juiste manier.
Het is vaak zo dat wanneer je wat ouder bent, je beter weet wat je niet wilt en je ervaringen maken dat je in bepaalde situaties wellicht niet zo goed weet hoe iets aan te pakken.
Teveel aan ervaring kan een struikelblok zijn.
Kun je je verwachtingspatroon aanpassen TO?
Genieten van de momenten dat jullie wel bij elkaar zijn en er van uitgaan dat het wel goed zit tussen jullie?
(je haalt die ex er geregeld bij, steekt er toch niet iets bij je)?
zaterdag 12 november 2011 om 09:05
Weet je zeker dat je 50 bent?
Ik zou echt gek worden van iemand die afspraken wil maken over hoe vaak en waneer we elkaar zien. Op je werk heb je verplichtingen, in een relatie niet...
Je komt idd over als een puber. Die man is net gescheiden. Laat m genieten van zijn vrijheid en wees daarin een leuke aanvulling in plaats van een belastende verplichting.
Dit verdien je zelf ook niet. Geniet van je leven, ga op stap met vrienden en laat hem aanhaken als hij kan/ wil.
Op deze manier lijkt het me kansloos....
Ik zou echt gek worden van iemand die afspraken wil maken over hoe vaak en waneer we elkaar zien. Op je werk heb je verplichtingen, in een relatie niet...
Je komt idd over als een puber. Die man is net gescheiden. Laat m genieten van zijn vrijheid en wees daarin een leuke aanvulling in plaats van een belastende verplichting.
Dit verdien je zelf ook niet. Geniet van je leven, ga op stap met vrienden en laat hem aanhaken als hij kan/ wil.
Op deze manier lijkt het me kansloos....
zaterdag 12 november 2011 om 09:10
De man heeft een punt achter de relatie gezet.
Genieten van wat er wel is kan dus niet meer.
De man geeft ook aan 'je verdient beter, je verdient iemand die etc.' Wanneer iemand zoiets aangeeft moet je wegwezen. Dat zeggen mensen die de relatie niet durven te verbreken en de boodschap 'ik vind je niet leuk genoeg' mooi proberen in te pakken.
Genieten van wat er wel is kan dus niet meer.
De man geeft ook aan 'je verdient beter, je verdient iemand die etc.' Wanneer iemand zoiets aangeeft moet je wegwezen. Dat zeggen mensen die de relatie niet durven te verbreken en de boodschap 'ik vind je niet leuk genoeg' mooi proberen in te pakken.
zaterdag 12 november 2011 om 09:25
Ik begrijp TO wel. Als ik een relatie heb, wil ik wel het gevoel hebben dat ik en hij samen zijn en niet dat ik de sluitpost in iemands agenda ben voor wanneer die persoon niets beters te doen heeft. Juist als je ouder bent heb je vaak ook prive een volle agenda met hobbys, vrienden en andere sociale verplichtingen.
Als je relatie dan ook voelt als een sociale verplichting ( zoals kennlijk bij vriend van TO het geval is), dan lijkt me dat je niet met de juiste persoon bent of niet echt verliefd.
Als je voldoende zekerheid van je partner krijgt dat het goed zit, dan maakt het ook niet uit als je elkaar eens een weekendje net ziet, of als er iets tussenkomt. Maar juist als het tijd maken voor ekaar al een probleem is in de relatie, dan frustreert het als iemand op het laatste moment toch weer afzegt, omdat je weer bevestigd wordt in het gevoel dat hij liever ergens anders is dan bij jou.
@ TO Deze man heeft in een ding gelijk; Hij heeft aangegeven hoe hij jouw plek in zijn leven ziet en gaat niet meer veranderen. Aangezien jij over je eigen grenzen moet gaan om het op zijn manier te doen, passen julie niet bijelkaar en uiteindelijk wordt jij ongelukkig van deze relatie. Dus beter nu even door de zure appel van liefdesverdriet heenbijten en voor de volgende keer weet jij dat een man die van jou geen prioriteit maakt voor jou geen optie is.
Als je relatie dan ook voelt als een sociale verplichting ( zoals kennlijk bij vriend van TO het geval is), dan lijkt me dat je niet met de juiste persoon bent of niet echt verliefd.
Als je voldoende zekerheid van je partner krijgt dat het goed zit, dan maakt het ook niet uit als je elkaar eens een weekendje net ziet, of als er iets tussenkomt. Maar juist als het tijd maken voor ekaar al een probleem is in de relatie, dan frustreert het als iemand op het laatste moment toch weer afzegt, omdat je weer bevestigd wordt in het gevoel dat hij liever ergens anders is dan bij jou.
@ TO Deze man heeft in een ding gelijk; Hij heeft aangegeven hoe hij jouw plek in zijn leven ziet en gaat niet meer veranderen. Aangezien jij over je eigen grenzen moet gaan om het op zijn manier te doen, passen julie niet bijelkaar en uiteindelijk wordt jij ongelukkig van deze relatie. Dus beter nu even door de zure appel van liefdesverdriet heenbijten en voor de volgende keer weet jij dat een man die van jou geen prioriteit maakt voor jou geen optie is.
zaterdag 12 november 2011 om 09:40
Wat naar dat je zo treurig bent over iemand die eigenlijk geen interesse heeft in een relatie met jou.
Druk zijn en een eigen leven hebben is natuurlijk prima maar zo te lezen is deze man simpelweg nog niet aan een nieuwe relatie toe en, hoe rot ook, in ieder geval niet geïnteresseerd is in een relatie met jou.
Ik ben het eens met degene die schreef dat je weg moet wezen als iemand zegt dat jij van alles en nog wat niet verdient. Dat betekent vrij vertaald 'ik heb geen zin in een relatie met jou maar om je niet te kwetsen trek ik de 'schuld' van waar het misging naar me toe'.
Probeer dit wat nuchterder te bekijken. Soms werkt een relatie niet. Niet iedere verhouding groeit uit tot een langdurige verbintenis. Deze keer mocht het niet zo zijn.
Zorg dat je je spulletjes terugkrijgt en sluit het contact daarmee af.
Je hart zal vast nog wel even zeer doen maar blijven investeren in iets wat niet groeit is zonde van je tijd.
Druk zijn en een eigen leven hebben is natuurlijk prima maar zo te lezen is deze man simpelweg nog niet aan een nieuwe relatie toe en, hoe rot ook, in ieder geval niet geïnteresseerd is in een relatie met jou.
Ik ben het eens met degene die schreef dat je weg moet wezen als iemand zegt dat jij van alles en nog wat niet verdient. Dat betekent vrij vertaald 'ik heb geen zin in een relatie met jou maar om je niet te kwetsen trek ik de 'schuld' van waar het misging naar me toe'.
Probeer dit wat nuchterder te bekijken. Soms werkt een relatie niet. Niet iedere verhouding groeit uit tot een langdurige verbintenis. Deze keer mocht het niet zo zijn.
Zorg dat je je spulletjes terugkrijgt en sluit het contact daarmee af.
Je hart zal vast nog wel even zeer doen maar blijven investeren in iets wat niet groeit is zonde van je tijd.
zaterdag 12 november 2011 om 09:50
Jullie waren niet echt elkaars types, en zijn toch een relatie begonnen. Nou, dat begint al niet echt goed.
Verder denk ik dat jouw verwachtingen hoog zijn, geeft niks, het zijn jouw verwachtingen, maar hij kan hier niet aan voldoen.
En deze man is nog niet zo lang gescheiden. Is hij wel aan een nieuwe relatie toe?
Verder zou het voor mij ook niks zijn als die ex nog zoveel in zijn leven is. ik lees een beetje tussen de regels door dat jij hier ook moeite mee hebt, klopt dat?
Verder denk ik dat jouw verwachtingen hoog zijn, geeft niks, het zijn jouw verwachtingen, maar hij kan hier niet aan voldoen.
En deze man is nog niet zo lang gescheiden. Is hij wel aan een nieuwe relatie toe?
Verder zou het voor mij ook niks zijn als die ex nog zoveel in zijn leven is. ik lees een beetje tussen de regels door dat jij hier ook moeite mee hebt, klopt dat?
zaterdag 12 november 2011 om 10:33
zaterdag 12 november 2011 om 10:55
Als je écht geïnteresseerd bent in iemand, dan máák je tijd voor elkaar, ook al heb je het nog zo druk.
Althans, zo zie ik dat (ik ben ook 50+).
Ik heb nu een rijk leven (ben ook alleengaand), heb hobby's, sport veel, werk 38 uur, onderhoud mijn vriendenkring en daarnaast ook huishouding . Maar mocht een leuke man zich aandienen, dan moet ik dingen anders gaan inrichten,als ik hem de moeite waard vind. Maar ik maak ook duidelijk dat een man een fijne aanvulling zou kunnen zijn, geen INvulling....
Althans, zo zie ik dat (ik ben ook 50+).
Ik heb nu een rijk leven (ben ook alleengaand), heb hobby's, sport veel, werk 38 uur, onderhoud mijn vriendenkring en daarnaast ook huishouding . Maar mocht een leuke man zich aandienen, dan moet ik dingen anders gaan inrichten,als ik hem de moeite waard vind. Maar ik maak ook duidelijk dat een man een fijne aanvulling zou kunnen zijn, geen INvulling....
zaterdag 12 november 2011 om 10:56
Waarom begin je in hemelsnaam iets met iemand die je type niet is en ook nog net uit een relatie komt ook. Dat is vragen om moeilijkheden.
Waarom? Was je het alleen zijn zo zat dat je dacht dit beter dan niets?
Jouw verwachtingen waren waarschijnlijk veel te hoog. Voor hem was het zo te lezen leuk wanneer het hem uitkwam. Die man was nog helemaal niet toe aan een nieuwe relatie zo kort na zijn huwelijk. En dat hij niet wil veranderen is zijn goed recht.
Sorry TO, maar je komt en beetje wanhopig over. En de volgende keer wat kieskeuriger zijn als je weer wilt gaan daten.
Waarom? Was je het alleen zijn zo zat dat je dacht dit beter dan niets?
Jouw verwachtingen waren waarschijnlijk veel te hoog. Voor hem was het zo te lezen leuk wanneer het hem uitkwam. Die man was nog helemaal niet toe aan een nieuwe relatie zo kort na zijn huwelijk. En dat hij niet wil veranderen is zijn goed recht.
Sorry TO, maar je komt en beetje wanhopig over. En de volgende keer wat kieskeuriger zijn als je weer wilt gaan daten.
zaterdag 12 november 2011 om 11:49
Ben blij met jullie reacties, wil hier graag op reageren.
Vind het natuurlijk niet leuk dat ik beetje wanhopig overkom. Daar baal ik echt van. Ben jaren alleen geweest en kan me prima alleen redden en ben ook gelukkig. Heb kinderen, kleinkinderen, een eigen zaak en sport ook regelmatig. Dus ik verveel me beslist niet, sterker nog, heb het behoorlijk druk. Dat betekent dat ik sowieso niet veel tijd heb voor andere dingen. En dat de tijd die ik met mijn partner doorbreng, qualitytime is.
En het is inderdaad geen ramp als je elkaar eens een weekend niet kan zien maar dan bespreek je dat vantevoren toch? En niet de avond ervoor?
Wat ik in een partner hoop te vinden is inderdaad een aanvulling en geen invulling. Daarvoor ontbreekt de tijd maar dat betekent niet dat ik daar niet veel moeite voor doe. Stuur soms een kaartje, verras hem met een klein cadeautje e.d. Omgekeerd was dat nauwelijks het geval. Maar wat hij o.a. wel deed vorige maand was mijn kinderen + aanhang bij hem thuis uitnodigen voor een etentje waarbij hij zelf heeft gekookt. En vorige week heb ik nog kennisgemaakt met zijn ouders in het buitenland.
Dus aan de ene kant wil hij wel maar aan de andere kant kan hij het niet. Denk zelf ook dat hij nog niet toe is aan een nieuwe relatie. Hoewel hij en zijn vrouw al jaren met elkaar omgingen als broer en zus.
En ja mijn verwachtingen heb ik al een aantal keren bijgesteld, eens houdt het op. Ik word van zijn gedrag erg onzeker.
En dat we elkaars type niet zijn, ja ik weet het ook niet. Weet wel dat ik erg gek op hem ben. Hij zegt het niet tegen mij maar zegt dat ik wel weet dat hij ook gek op mij is. Pfff. Als ik dit zo teruglees vind ik mezelf ook wel een beetje puberaal.
Vind het natuurlijk niet leuk dat ik beetje wanhopig overkom. Daar baal ik echt van. Ben jaren alleen geweest en kan me prima alleen redden en ben ook gelukkig. Heb kinderen, kleinkinderen, een eigen zaak en sport ook regelmatig. Dus ik verveel me beslist niet, sterker nog, heb het behoorlijk druk. Dat betekent dat ik sowieso niet veel tijd heb voor andere dingen. En dat de tijd die ik met mijn partner doorbreng, qualitytime is.
En het is inderdaad geen ramp als je elkaar eens een weekend niet kan zien maar dan bespreek je dat vantevoren toch? En niet de avond ervoor?
Wat ik in een partner hoop te vinden is inderdaad een aanvulling en geen invulling. Daarvoor ontbreekt de tijd maar dat betekent niet dat ik daar niet veel moeite voor doe. Stuur soms een kaartje, verras hem met een klein cadeautje e.d. Omgekeerd was dat nauwelijks het geval. Maar wat hij o.a. wel deed vorige maand was mijn kinderen + aanhang bij hem thuis uitnodigen voor een etentje waarbij hij zelf heeft gekookt. En vorige week heb ik nog kennisgemaakt met zijn ouders in het buitenland.
Dus aan de ene kant wil hij wel maar aan de andere kant kan hij het niet. Denk zelf ook dat hij nog niet toe is aan een nieuwe relatie. Hoewel hij en zijn vrouw al jaren met elkaar omgingen als broer en zus.
En ja mijn verwachtingen heb ik al een aantal keren bijgesteld, eens houdt het op. Ik word van zijn gedrag erg onzeker.
En dat we elkaars type niet zijn, ja ik weet het ook niet. Weet wel dat ik erg gek op hem ben. Hij zegt het niet tegen mij maar zegt dat ik wel weet dat hij ook gek op mij is. Pfff. Als ik dit zo teruglees vind ik mezelf ook wel een beetje puberaal.
zaterdag 12 november 2011 om 12:05
[quote]Nammma schreef op 12 november 2011 @ 10:55:
Als je écht geïnteresseerd bent in iemand, dan máák je tijd voor elkaar, ook al heb je het nog zo druk.
Althans, zo zie ik dat (ik ben ook 50+).
Helemaal mee eens. Als je elkaar de moeite waard vind, dan ben je elkaars prioriteit.
Ik ben ook 50+, en zou er niets voor voelen om met een man om te gaan die mij aan het lijntje houdt.
Als je écht geïnteresseerd bent in iemand, dan máák je tijd voor elkaar, ook al heb je het nog zo druk.
Althans, zo zie ik dat (ik ben ook 50+).
Helemaal mee eens. Als je elkaar de moeite waard vind, dan ben je elkaars prioriteit.
Ik ben ook 50+, en zou er niets voor voelen om met een man om te gaan die mij aan het lijntje houdt.
zaterdag 12 november 2011 om 14:22
Jij wordt van zijn gedrag onzeker en jij moet over je grenzen heengaan om zijn manier van in deze relatie zitten te kunnen accepteren.
Dan is het helemaal niet belangrijk of hij wel of niet heel erg gek op je is.
Wat belangrijk is is of deze relatie je gelukkig maakt, of in ieder geval gelukkiger dan je was zonder. Ik kan me niet voorstellen dat je met iemand die je onzeker maakt gelukkiger bent dan zonder. Dus hoe triest het ook is, hij kan je inderdaad niet geven wat jij in een relatie nodig hebt. Als jij al je verwachtingen naar beneden hebt geschoeft en voor hem blijft het zijn manier of niet, dan heb je nu net punt bereikt waarop je dan moet zeggen "Dan dus niet". Jij wilt een relatie met iemand die tijd voor je maakt op regelmatige basis, hij wil dat perse niet, dus geen match.
Dan is het helemaal niet belangrijk of hij wel of niet heel erg gek op je is.
Wat belangrijk is is of deze relatie je gelukkig maakt, of in ieder geval gelukkiger dan je was zonder. Ik kan me niet voorstellen dat je met iemand die je onzeker maakt gelukkiger bent dan zonder. Dus hoe triest het ook is, hij kan je inderdaad niet geven wat jij in een relatie nodig hebt. Als jij al je verwachtingen naar beneden hebt geschoeft en voor hem blijft het zijn manier of niet, dan heb je nu net punt bereikt waarop je dan moet zeggen "Dan dus niet". Jij wilt een relatie met iemand die tijd voor je maakt op regelmatige basis, hij wil dat perse niet, dus geen match.
zaterdag 12 november 2011 om 17:12
Gesterkt door jullie reacties heb ik hem vanmiddag gebeld om mijn spulletjes op te halen. Toen ik aankwam had hij, "someone like you" van Adele opstaan. Ik zei dat ik mijn spulletjes kwam ophalen en verdween naar boven.
Toen ik klaar was zei ik: ik ga. Hij keek naar me en draaide zich om. Het leek of hij huilde. Ik zei nog een keer dat ik wegging. Hij kwam naar me toe en had tranen in zijn ogen. We hielden elkaar vast en huilden allebei. Ik zei dat ik dom was geweest. Hij vroeg waarom. Ik zei omdat ik met je door ben gegaan tegen beter weten in, maar ik dacht dat je tijd nodig had. Hij zei dat hij dat dat ook zo was maar nog meer tijd nodig heeft. En dat het niet ligt aan zijn gevoelens voor mij, maar dat hij heeft gemerkt dat hij nog niet toe is aan een relatie. Ik had niet de behoefte om nog verder te praten, heb hem nog een kus gegeven en ging weg. Hij heeft me uitgelaten en gekeken hoe ik wegreed.
Het was gek, ik voelde me heel sterk, kwam denk ik ook omdat hij brak. Zo had ik hem nog niet gezien. Heb zijn telefoonnummer al gewist. Kan hem dus niet meer bellen.
Voel nu wel dat ik moet huilen.
Toen ik klaar was zei ik: ik ga. Hij keek naar me en draaide zich om. Het leek of hij huilde. Ik zei nog een keer dat ik wegging. Hij kwam naar me toe en had tranen in zijn ogen. We hielden elkaar vast en huilden allebei. Ik zei dat ik dom was geweest. Hij vroeg waarom. Ik zei omdat ik met je door ben gegaan tegen beter weten in, maar ik dacht dat je tijd nodig had. Hij zei dat hij dat dat ook zo was maar nog meer tijd nodig heeft. En dat het niet ligt aan zijn gevoelens voor mij, maar dat hij heeft gemerkt dat hij nog niet toe is aan een relatie. Ik had niet de behoefte om nog verder te praten, heb hem nog een kus gegeven en ging weg. Hij heeft me uitgelaten en gekeken hoe ik wegreed.
Het was gek, ik voelde me heel sterk, kwam denk ik ook omdat hij brak. Zo had ik hem nog niet gezien. Heb zijn telefoonnummer al gewist. Kan hem dus niet meer bellen.
Voel nu wel dat ik moet huilen.
zondag 13 november 2011 om 00:03
jij schreef :
Tegen beter weten ging ik met hem door omdat ik dacht dat hij meer tijd nodig had. Stom natuurlijk, ik had het kunnen weten.
Deze zin heb ik er even nog een keer uitgehaald, want nu je zoveel verdriet hebt, hoop ik dat je je toch straks realiseert dat je jezelf zo erg tekort hebt gedaan. Je nam genoegen met kruimels, en dat is niet goed. Want, weet je, jij verdient echt beter. Dat heeft hij ook tegen je gezegd.
Ga jezelf maar lekker verwennen, neem een warm bad, koop iets leuks voor jezelf, maak een mooie wandeling in het zonnetje, of weet ik veel wat.
En er komt een dag dat je blij bent dat je weer een ervaring rijker bent, dat je dit hebt mogen meemaken, want het brengt je alleen maar dichter bij jezelf.
Tegen beter weten ging ik met hem door omdat ik dacht dat hij meer tijd nodig had. Stom natuurlijk, ik had het kunnen weten.
Deze zin heb ik er even nog een keer uitgehaald, want nu je zoveel verdriet hebt, hoop ik dat je je toch straks realiseert dat je jezelf zo erg tekort hebt gedaan. Je nam genoegen met kruimels, en dat is niet goed. Want, weet je, jij verdient echt beter. Dat heeft hij ook tegen je gezegd.
Ga jezelf maar lekker verwennen, neem een warm bad, koop iets leuks voor jezelf, maak een mooie wandeling in het zonnetje, of weet ik veel wat.
En er komt een dag dat je blij bent dat je weer een ervaring rijker bent, dat je dit hebt mogen meemaken, want het brengt je alleen maar dichter bij jezelf.
zondag 13 november 2011 om 00:25
Hallo Klaproosje1, ik lees net je hele verhaal. Ik denk ook dat je een verstandige beslissing heb genomen. Het is moeilijk, dat kan ik mij voorstellen, maar beter nu stoppen dan doorgaan met deze relatie.
Ik weet dat het vinden van de juiste (nieuwe) partner moeilijk is, maar je moet gewoon geluk hebben denk ik. Iemand die 100% aansluit op je, zal moeilijk te vinden zijn, maar 90% moet toch mogelijk zijn.
Het belangrijkste is dat je in jezelf bij geloven en van jezelf blijf houden.
Ik weet dat het vinden van de juiste (nieuwe) partner moeilijk is, maar je moet gewoon geluk hebben denk ik. Iemand die 100% aansluit op je, zal moeilijk te vinden zijn, maar 90% moet toch mogelijk zijn.
Het belangrijkste is dat je in jezelf bij geloven en van jezelf blijf houden.
zondag 13 november 2011 om 06:04
Klaproosje,
Ik ben in de 40 en heb me zo ook eens een jaar aan het lijntje laten houden, nog niet zo heel lang terug. Hij wilde mij, maar ook al zijn andere bezigheden. Dat kwam uit op een avondje/ nachtje/ ochtendje in de 14 dagen dat ik hem zag. 1 Keer weekendje weg geweest samen.
Tja, hij had het ook druk! Maar er waren meer dan genoeg activiteiten ( tijdrovende hobby's) die hij wat had kunnen minderen. Als hij mij echt belangrijk had gevonden, dan had hij dat ook wel gedaan. Toch wist hij me lang te overtuigen dat hij me niet kwijt wilde....
Tot ik me realiseerde dat ik idd alleen maar kruimels van zijn tijd kreeg. Nooit zette hij iets van zijn hobby's opzij voor mij. Nee, ik werd in vrije momentjes gepropt. Dat voelt niet fijn, en ik heb er ook een punt achter gezet.
Het HAD mooi kunnen wezen, maar daar moeten beiden aan willen werken...
Ik ben in de 40 en heb me zo ook eens een jaar aan het lijntje laten houden, nog niet zo heel lang terug. Hij wilde mij, maar ook al zijn andere bezigheden. Dat kwam uit op een avondje/ nachtje/ ochtendje in de 14 dagen dat ik hem zag. 1 Keer weekendje weg geweest samen.
Tja, hij had het ook druk! Maar er waren meer dan genoeg activiteiten ( tijdrovende hobby's) die hij wat had kunnen minderen. Als hij mij echt belangrijk had gevonden, dan had hij dat ook wel gedaan. Toch wist hij me lang te overtuigen dat hij me niet kwijt wilde....
Tot ik me realiseerde dat ik idd alleen maar kruimels van zijn tijd kreeg. Nooit zette hij iets van zijn hobby's opzij voor mij. Nee, ik werd in vrije momentjes gepropt. Dat voelt niet fijn, en ik heb er ook een punt achter gezet.
Het HAD mooi kunnen wezen, maar daar moeten beiden aan willen werken...
