Relaties
alle pijlers
Tegen beter weten in .......
zaterdag 12 november 2011 om 07:58
Ben een vrouw en inmiddels de 50 gepasseerd. Klinkt oud maar zo voel ik me niet hoor. Getrouwd geweest en naa een aantal jaren geen relatie te hebben gehad, heb ik me begin van het jaar weer op een datingsite ingeschreven. Ik kreeg al vrij snel een korte relatie. Dit werkte niet echt.
Kort daarna leerde ik een aardige man kennen. Niet direct mijn type maar ik voelde me toch tot hem aangetrokken. Ik was ook niet zijn type hahah maar het gevoel was wederzijds. Om een lang verhaal kort te maken. We kennen elkaar nu 7 maanden.
Hij was gescheiden maar zat nog in de afwikkeling hiervan. Dat betekende dat ex nog aantal dagen per week in de woning bivakkeerde. Vond dat een rare situatie maar kon er wel mee leven. Na 3 maanden was het allemaal geregeld en was ze verhuisd en kon ik meer met hem afspreken.
Hoewel ... hij heeft het altijd erg druk met zijn baan, sport, huis, hond en kind. Met mij wilde hij nooit afspraken maken omdat zijn leven al zo geregeld werd op zijn werk. Zijn agenda werd de hele dag volgepland. Ik wist van tevoren dus niet wanneer ik hem weer zou zien. Hij wilde het liefst op de dag zelf laten weten of we elkaar zouden zien. Niet handig natuurlijk want ik heb ook mijn agenda.
Deze onzekerheid was niet prettig voor mij maar daarover praten was heel moeilijk. Sowieso praten over zulke dingen daar werd hij kriegelig van. Gevolg was dat ik me ging aanpassen aan hem. Het initiatief voor contact kwam ook 9 van de 10 keer van mij uit. Dit voelde voor mij natuurlijk niet goed. Maar ik wilde er niet elke keer over hebben als we elkaar zagen.
Omdat dit toch een onbevredigende situatie was hadden we afgesproken om elkaar even niet te zien en geen contact te hebben. Hij ging met zijn zoon op vakantie en ik alleen. Dat was een tijdsbestek van 2 weken. Daarna zouden we verder kijken. Hij ging als eerste op vakantie en melde me via sms dat hij was aangekomen en mailde/smste elke dag wel een keer. Toen ging ik op vakantie en ook toen ging het smsverkeer door. Hij kwam me halen van het vliegveld en we gingen eigenlijk gewoon weer verder waar we waren gebleven zonder hierover te praten. Niet lang daarna verviel hij weer in zijn "oude" patroon door o.a. geen tijd voor me vrij kunnen (willen?) te maken.
We besloten samen om te stoppen maar kreeg dezelfde dag al een sms dat hij het niet kon bevatten, De dagen daarop belde en mailde hij omdat hij zich zorgen over mij maakte. Ik reageerde niet. Toen kreeg ik een laatste mail dat hij me niet meer zou contacten omdat hij geen stalker wilde zijn. Toen reageerde ik wel en hebben we weer afgesproken. Weer besloten om door te gaan met de afspraak dat we het anders gingen doen maar hebben niet echt concrete afspraken gemaakt, stom.
Dat ging dus maar 2 weken goed en toen was voor mij de maat vol. Ik had aangegeven dat we nu maar echt moesten stoppen ook omdat we allebei diep in ons hart voelden dat we niet de juiste partner voor elkaar waren. Dit spraken we pas uit nadat we hadden besloten om te stoppen. We hadden een afscheid gepland en dit was heel mooi.
De dagen daarna waren erg zwaar, viel 3 kg af in 2 dagen en was er echt ziek van. Wilde hem nog een keer spreken omdat er toch nog dingen waren die niet duidelijk zijn. Je raadt het al, toen we elkaar zagen, gingen we weer voor de bijl maar nu met de afspraak dat we elkaar in ieder geval elk weekend zouden zien. We gingen dus vooruit Dat ging nu 3 weken goed en het voelde ook goed.
Nu ben ik gisterenavond (vrijdag) via MSN zo verschrikkelijk boos op hem geworden omdat hij aangaf dat hij vandaag (zaterdag) naar een verjaardag gaat van een familielid. Zijn ex is daar ook. Hij was dit vergeten en dus ook vergeten om dat aan mij door te geven. Ben niet boos omdat hij daar naar toegaat maar omdat we dan dit weekend elkaar niet zullen zien. Ook omdat ik moet werken. Ik had me er ook al op verheugd. Als hij mij echt zou willen zien, zou hij zeggen dat hij even een uurtje gaat. Maar dat zegt hij niet, alleen dat het ingewikkeld is. Zijn ex woont nl in het noorden en zal dus ook bij hem thuis zijn. Misschien ben ik naief maar ik weet dat er niets meer speelt tussen hen. Ik vroeg hem toen wat nu belangrijker was, die verjaardag of ik.
Toen bleef hij stil. Ik vroeg waarom hij niets zei. Ik weet niet wat ik moet zeggen zei hij toen. Ik moet er even over nadenken. Toen werd ik zo boos en zei dat hij dat maar moest doen en heb mijn laptop dichtgeklapt. Even daarna kreeg ik een mail met dat ik dit niet verdien. Dat hij mij niet kan geven wat mij blij maakt. dat hij voelt dat hij geen tijd voor mij vrijmaakt omdat zijn zaken hem te veel in beslag nemen en dat hij bang is dat onze relatie niet lang stand zal houden en hij daardoor waarschijnlijk de relatie aan het afbreken is ipv opbouwen. Hij vindt het beter, zeker op termijn, dat wij onze eigen weg gaan. En dat ik een man verdien die mij vereert, verrast, aan het lachen maakt, arm om me heen slaat, liefheeft en koestert, mij aanvult en blij maakt.
Wat doet dit pijn. Misschien is dit een onsamenhangend verhaal.
Waarschijnlijk kom ik over als iemand die blind is, dom is en ga zo maar door.
Dat is niet zo, want, tuurlijk heb ik het allemaal gevoeld. Maar de momenten dat wij samen waren heb ik genoten, kon ik me ontspannen en zorgde hij goed voor me. Hij kookte lekker, heeft me veel geleerd, hielp me met het regelen van zaken, fijne seks en omgekeerd nam hij ook dingen van mij over.
Tegen beter weten ging ik met hem door omdat ik dacht dat hij meer tijd nodig had. Stom natuurlijk, ik had het kunnen weten.
Heb nog niet gereageerd op zijn mail, weet niet wat ik hiermee aan moet. Weet wel dat ik hem nu echt zal moeten vergeten, vrienden blijven kan ik niet, daarvoor hou ik teveel van hem.
Nu liggen er nog spullen van mij bij hem. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Zou graag reacties willen ontvangen hoe hiermee om te gaan.
Kort daarna leerde ik een aardige man kennen. Niet direct mijn type maar ik voelde me toch tot hem aangetrokken. Ik was ook niet zijn type hahah maar het gevoel was wederzijds. Om een lang verhaal kort te maken. We kennen elkaar nu 7 maanden.
Hij was gescheiden maar zat nog in de afwikkeling hiervan. Dat betekende dat ex nog aantal dagen per week in de woning bivakkeerde. Vond dat een rare situatie maar kon er wel mee leven. Na 3 maanden was het allemaal geregeld en was ze verhuisd en kon ik meer met hem afspreken.
Hoewel ... hij heeft het altijd erg druk met zijn baan, sport, huis, hond en kind. Met mij wilde hij nooit afspraken maken omdat zijn leven al zo geregeld werd op zijn werk. Zijn agenda werd de hele dag volgepland. Ik wist van tevoren dus niet wanneer ik hem weer zou zien. Hij wilde het liefst op de dag zelf laten weten of we elkaar zouden zien. Niet handig natuurlijk want ik heb ook mijn agenda.
Deze onzekerheid was niet prettig voor mij maar daarover praten was heel moeilijk. Sowieso praten over zulke dingen daar werd hij kriegelig van. Gevolg was dat ik me ging aanpassen aan hem. Het initiatief voor contact kwam ook 9 van de 10 keer van mij uit. Dit voelde voor mij natuurlijk niet goed. Maar ik wilde er niet elke keer over hebben als we elkaar zagen.
Omdat dit toch een onbevredigende situatie was hadden we afgesproken om elkaar even niet te zien en geen contact te hebben. Hij ging met zijn zoon op vakantie en ik alleen. Dat was een tijdsbestek van 2 weken. Daarna zouden we verder kijken. Hij ging als eerste op vakantie en melde me via sms dat hij was aangekomen en mailde/smste elke dag wel een keer. Toen ging ik op vakantie en ook toen ging het smsverkeer door. Hij kwam me halen van het vliegveld en we gingen eigenlijk gewoon weer verder waar we waren gebleven zonder hierover te praten. Niet lang daarna verviel hij weer in zijn "oude" patroon door o.a. geen tijd voor me vrij kunnen (willen?) te maken.
We besloten samen om te stoppen maar kreeg dezelfde dag al een sms dat hij het niet kon bevatten, De dagen daarop belde en mailde hij omdat hij zich zorgen over mij maakte. Ik reageerde niet. Toen kreeg ik een laatste mail dat hij me niet meer zou contacten omdat hij geen stalker wilde zijn. Toen reageerde ik wel en hebben we weer afgesproken. Weer besloten om door te gaan met de afspraak dat we het anders gingen doen maar hebben niet echt concrete afspraken gemaakt, stom.
Dat ging dus maar 2 weken goed en toen was voor mij de maat vol. Ik had aangegeven dat we nu maar echt moesten stoppen ook omdat we allebei diep in ons hart voelden dat we niet de juiste partner voor elkaar waren. Dit spraken we pas uit nadat we hadden besloten om te stoppen. We hadden een afscheid gepland en dit was heel mooi.
De dagen daarna waren erg zwaar, viel 3 kg af in 2 dagen en was er echt ziek van. Wilde hem nog een keer spreken omdat er toch nog dingen waren die niet duidelijk zijn. Je raadt het al, toen we elkaar zagen, gingen we weer voor de bijl maar nu met de afspraak dat we elkaar in ieder geval elk weekend zouden zien. We gingen dus vooruit Dat ging nu 3 weken goed en het voelde ook goed.
Nu ben ik gisterenavond (vrijdag) via MSN zo verschrikkelijk boos op hem geworden omdat hij aangaf dat hij vandaag (zaterdag) naar een verjaardag gaat van een familielid. Zijn ex is daar ook. Hij was dit vergeten en dus ook vergeten om dat aan mij door te geven. Ben niet boos omdat hij daar naar toegaat maar omdat we dan dit weekend elkaar niet zullen zien. Ook omdat ik moet werken. Ik had me er ook al op verheugd. Als hij mij echt zou willen zien, zou hij zeggen dat hij even een uurtje gaat. Maar dat zegt hij niet, alleen dat het ingewikkeld is. Zijn ex woont nl in het noorden en zal dus ook bij hem thuis zijn. Misschien ben ik naief maar ik weet dat er niets meer speelt tussen hen. Ik vroeg hem toen wat nu belangrijker was, die verjaardag of ik.
Toen bleef hij stil. Ik vroeg waarom hij niets zei. Ik weet niet wat ik moet zeggen zei hij toen. Ik moet er even over nadenken. Toen werd ik zo boos en zei dat hij dat maar moest doen en heb mijn laptop dichtgeklapt. Even daarna kreeg ik een mail met dat ik dit niet verdien. Dat hij mij niet kan geven wat mij blij maakt. dat hij voelt dat hij geen tijd voor mij vrijmaakt omdat zijn zaken hem te veel in beslag nemen en dat hij bang is dat onze relatie niet lang stand zal houden en hij daardoor waarschijnlijk de relatie aan het afbreken is ipv opbouwen. Hij vindt het beter, zeker op termijn, dat wij onze eigen weg gaan. En dat ik een man verdien die mij vereert, verrast, aan het lachen maakt, arm om me heen slaat, liefheeft en koestert, mij aanvult en blij maakt.
Wat doet dit pijn. Misschien is dit een onsamenhangend verhaal.
Waarschijnlijk kom ik over als iemand die blind is, dom is en ga zo maar door.
Dat is niet zo, want, tuurlijk heb ik het allemaal gevoeld. Maar de momenten dat wij samen waren heb ik genoten, kon ik me ontspannen en zorgde hij goed voor me. Hij kookte lekker, heeft me veel geleerd, hielp me met het regelen van zaken, fijne seks en omgekeerd nam hij ook dingen van mij over.
Tegen beter weten ging ik met hem door omdat ik dacht dat hij meer tijd nodig had. Stom natuurlijk, ik had het kunnen weten.
Heb nog niet gereageerd op zijn mail, weet niet wat ik hiermee aan moet. Weet wel dat ik hem nu echt zal moeten vergeten, vrienden blijven kan ik niet, daarvoor hou ik teveel van hem.
Nu liggen er nog spullen van mij bij hem. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Zou graag reacties willen ontvangen hoe hiermee om te gaan.
zaterdag 19 november 2011 om 00:14
quote:klaproosje1 schreef op 17 november 2011 @ 15:17:
[...]
Maarre voelde je je niet beetje schuldig om gelijk weer te gaan daten? En ben je hier toen eerlijk geweest tegenover je nieuwe date?Nee, ik voelde mij totaal niet schuldig. Naar wie toe? Hij maakte het uit. Ik voelde mij echt heel rot, dus dit leek mij juist wel een goede afleiding. En de man die ik toen ging daten wist wel dat ik daarvoor iemand had gehad, ja. En we hebben nu alweer 5 jaar een relatie, dus dat kan ook.
[...]
Maarre voelde je je niet beetje schuldig om gelijk weer te gaan daten? En ben je hier toen eerlijk geweest tegenover je nieuwe date?Nee, ik voelde mij totaal niet schuldig. Naar wie toe? Hij maakte het uit. Ik voelde mij echt heel rot, dus dit leek mij juist wel een goede afleiding. En de man die ik toen ging daten wist wel dat ik daarvoor iemand had gehad, ja. En we hebben nu alweer 5 jaar een relatie, dus dat kan ook.
zaterdag 19 november 2011 om 14:40
quote:liefie2003 schreef op 19 november 2011 @ 00:18:
Wat Klavier zegt vind ik een goeie. Wil je hem nog een keer zien? Anders idd nieuwe kopen. Waren ze duur? In dat geval kan hij ze wellicht opsturen naar je. Sterkte
Zijn speciale Nikes, via internet besteld, kon ik nergens anders vinden. maar dit terzijde. Misschien wil ik hem nog wel een keer zien maar alleen maar om hem te laten zien dat het goed met me gaat beslist niet om iets anders. Want daar ben ik echt helemaal klaar mee.
Heb daarom gisteren een mailtje gestuurd maar nog niets van hem gehoord. Is niets voor hem. Misschien is hij ook helemaal klaar met mij. Nou ja wacht maar even af.
Wat Klavier zegt vind ik een goeie. Wil je hem nog een keer zien? Anders idd nieuwe kopen. Waren ze duur? In dat geval kan hij ze wellicht opsturen naar je. Sterkte
Zijn speciale Nikes, via internet besteld, kon ik nergens anders vinden. maar dit terzijde. Misschien wil ik hem nog wel een keer zien maar alleen maar om hem te laten zien dat het goed met me gaat beslist niet om iets anders. Want daar ben ik echt helemaal klaar mee.
Heb daarom gisteren een mailtje gestuurd maar nog niets van hem gehoord. Is niets voor hem. Misschien is hij ook helemaal klaar met mij. Nou ja wacht maar even af.
zaterdag 19 november 2011 om 14:48
quote:huismuts schreef op 19 november 2011 @ 00:14:
[...]
Nee, ik voelde mij totaal niet schuldig. Naar wie toe? Hij maakte het uit. Ik voelde mij echt heel rot, dus dit leek mij juist wel een goede afleiding. En de man die ik toen ging daten wist wel dat ik daarvoor iemand had gehad, ja. En we hebben nu alweer 5 jaar een relatie, dus dat kan ook.heb afgelopen week toch de stoute schoenen aangetrokken en me ingeschreven op een datingsite. Heb een aantal reacties ontvangen waarvan er een uitsprong. En moet zeggen, word er erg blij van. Over en weer uitgebreide mails en smsjes. Vanavond gaat hij me bellen. Spannend! Moet zeggen dat ik een stuk lekkerder in mijn vel zit nu.
[...]
Nee, ik voelde mij totaal niet schuldig. Naar wie toe? Hij maakte het uit. Ik voelde mij echt heel rot, dus dit leek mij juist wel een goede afleiding. En de man die ik toen ging daten wist wel dat ik daarvoor iemand had gehad, ja. En we hebben nu alweer 5 jaar een relatie, dus dat kan ook.heb afgelopen week toch de stoute schoenen aangetrokken en me ingeschreven op een datingsite. Heb een aantal reacties ontvangen waarvan er een uitsprong. En moet zeggen, word er erg blij van. Over en weer uitgebreide mails en smsjes. Vanavond gaat hij me bellen. Spannend! Moet zeggen dat ik een stuk lekkerder in mijn vel zit nu.
dinsdag 22 november 2011 om 21:16
quote:klaproosje1 schreef op 19 november 2011 @ 14:48:
[...]
heb afgelopen week toch de stoute schoenen aangetrokken en me ingeschreven op een datingsite. Heb een aantal reacties ontvangen waarvan er een uitsprong. En moet zeggen, word er erg blij van. Over en weer uitgebreide mails en smsjes. Vanavond gaat hij me bellen. Spannend! Moet zeggen dat ik een stuk lekkerder in mijn vel zit nu.Morgen de eerste date. Het klikt erg goed. Ben benieuwd hoe het gaat, wish me luck.
[...]
heb afgelopen week toch de stoute schoenen aangetrokken en me ingeschreven op een datingsite. Heb een aantal reacties ontvangen waarvan er een uitsprong. En moet zeggen, word er erg blij van. Over en weer uitgebreide mails en smsjes. Vanavond gaat hij me bellen. Spannend! Moet zeggen dat ik een stuk lekkerder in mijn vel zit nu.Morgen de eerste date. Het klikt erg goed. Ben benieuwd hoe het gaat, wish me luck.
dinsdag 22 november 2011 om 22:06
dinsdag 22 november 2011 om 22:42
Als hij aangeeft dat hij nog niet toe is aan een nieuwe relatie wel, vind het lullig voor evt nieuwe partner.
Maar hij doet maar wat hij niet laten kan, ik heb er niets meer mee te maken. Zie nu in dat ik mezelf verschrikkelijk tekort heb gedaan.
Kreeg trouwens mailtje van hem hoe het met mij ging. Heb gezegd dat het goed ging, dat ik een date heb en heb hem veel geluk gewenst. Hij heeft niet meer gereageerd
Maar hij doet maar wat hij niet laten kan, ik heb er niets meer mee te maken. Zie nu in dat ik mezelf verschrikkelijk tekort heb gedaan.
Kreeg trouwens mailtje van hem hoe het met mij ging. Heb gezegd dat het goed ging, dat ik een date heb en heb hem veel geluk gewenst. Hij heeft niet meer gereageerd
dinsdag 22 november 2011 om 22:44
quote:Bim schreef op 22 november 2011 @ 22:06:
En vind je het nog steeds niet kunnen dat je vorige vriend meteen weer op een datingsite zit? Bedoel ik niet vervelend hoor, maar hij heeft gewoon net een paar dagen sneller wat afleiding en zelfbevestiging gezocht.
Ik wens je veel geluk!dank je wel, heb er alle vertrouwen in
En vind je het nog steeds niet kunnen dat je vorige vriend meteen weer op een datingsite zit? Bedoel ik niet vervelend hoor, maar hij heeft gewoon net een paar dagen sneller wat afleiding en zelfbevestiging gezocht.
Ik wens je veel geluk!dank je wel, heb er alle vertrouwen in