Recht op privacy?

14-11-2011 15:58 71 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik wil jullie mening graag weten over het volgende:



In hoeverre heb je, als moeder van een volwassen zoon (thuiswonend) recht op privacy?



Meer specifiek gaat het over het feit dat de vriendin van zoonlief het hele weekend bij mij is. Hoe aardig ik haar ook vind.... ik merk aan mezelf dat ik er soms wat kriegelig van wordt. Je bent, met een "vreemde" in huis, toch niet helemaal jezelf. Op zondagochtend badder ik graag uitgebreid en rommel graag wat door het huis. Ik sta er niet altijd om te springen om haar tegen te komen.



Mag je aan een volwassen zoon vragen om vriendinnen-bezoek wat minder frequent te laten plaatsvinden? De meningen in mn omgeving zijn nogal verdeeld. Veel moeders van volwassen kinderen redeneren dat dit nu eenmaal het logsiche gevolg is van het feit dat je grote kids thuis hebt wonen.



Ik gun mijn zoon zijn vriendin, maar gun mezelf ook mn vrijheid en privacy.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ratteke schreef op 14 november 2011 @ 16:12:

Niet heel goed gelezen. Ze zijn er het hele weekend en ook overdag dus. En op vrijdagavond.



Ik zou gewoon mijn eigen ding doen hoor Bergje. Gewoon je wijntje en je hapje en dekentje meenemen naar de bank, de afstandsbediening pakken en lekker gaan zappen. Jouw huis, jouw tv. Ik zou ook geen wijntje aan vriendinnetje aanbieden. Gewoon je eigen plan maken en uitvoeren.Tja, ik ben misschien te goed maar als die twee vervolgens geen plek hebben kan ik het niet over mn hart verkrijgen om languit te blijven liggen.....Ze neemt ook altijd wat lekkers mee voor de vrijdagavond. Nootjes, of een stuk oude brokkelkaas. Ze vinden het reuzegezellig om bij mij te zijn en eigenlijk mag ik me ook wel gevleid voelen. Ik ben echter liever helemaal alleen op vrijdagavond... schaam me bijna om het te zeggen
Alle reacties Link kopieren
Ander point of view: Ik ben ooit zo'n meisje geweest.

Waarvan de ouders zeiden: "niet onder ons dak!" Waardoor ik vele achterbanken van auto's, bosjes en industrieterreinen heb gezien. En door mijn moeder vanalles ben genoemd (tja, zeer katholiek opgevoed en ik sloeg een beetje los).



Tot ik een vriendje kreeg met een moeder als Bergje. Waar ik welkom was, ook langer dan een weekend. Waar we wel samen mochten zijn. Waar ik mocht eten en slapen. God, wat hield ik van dat mens!

Het is nu al jaren uit en nog steeds heb ik af en toe contact met haar.



Dat wil allemaal niet zeggen dat ik Bergje niet begrijp hoor, ik zou er ook moe van worden.
Huts!
Alle reacties Link kopieren
quote:ailien schreef op 14 november 2011 @ 16:25:

Huh je zoon is net begonnen met een opleiding en kan geen kamer betalen? Volgens mij doen de meeste studenten 't er gewoon mee hoor. Bijbaantje ernaast en walla, je kan een hokkie van 12 m2 betalen... Voor mij was dat een enorm goede belevenis op mijn 18e...onze/zijn situatie is anders. Doet geen gewone opleiding en heeft geen stufie. te lang om uit te leggen....
Alle reacties Link kopieren
quote:Bergje65 schreef op 14 november 2011 @ 16:53:

[...]



Tja, ik ben misschien te goed maar als die twee vervolgens geen plek hebben kan ik het niet over mn hart verkrijgen om languit te blijven liggen.....Ze neemt ook altijd wat lekkers mee voor de vrijdagavond. Nootjes, of een stuk oude brokkelkaas. Ze vinden het reuzegezellig om bij mij te zijn en eigenlijk mag ik me ook wel gevleid voelen. Ik ben echter liever helemaal alleen op vrijdagavond... schaam me bijna om het te zeggen

Lekker languit blijven liggen.

Klinkt trouwens als een leuke schoondochter.
Alle reacties Link kopieren
Maar als de band goed is, kunnen jullie het toch gewoon bespreken? 'Niet ieder weekend het hele weekend' is toch ook niet hetzelfde als 'nooit en hou die kaas ook maar bij je'?



Staan al heel goede suggesties!
Alle reacties Link kopieren
quote:BellatrixVanDetta schreef op 14 november 2011 @ 16:56:

Ander point of view: Ik ben ooit zo'n meisje geweest.

Waarvan de ouders zeiden: "niet onder ons dak!" Waardoor ik vele achterbanken van auto's, bosjes en industrieterreinen heb gezien. En door mijn moeder vanalles ben genoemd (tja, zeer katholiek opgevoed en ik sloeg een beetje los).



Tot ik een vriendje kreeg met een moeder als Bergje. Waar ik welkom was, ook langer dan een weekend. Waar we wel samen mochten zijn. Waar ik mocht eten en slapen. God, wat hield ik van dat mens!

Het is nu al jaren uit en nog steeds heb ik af en toe contact met haar.



Dat wil allemaal niet zeggen dat ik Bergje niet begrijp hoor, ik zou er ook moe van worden.weet je.. eigenlijk wil ik die moeder ook zijn (en ben ik het in mijn hart ook)... maar wel een beetje de kerk in het midden laten. Niet altijd maar soms... niet het hele weekend, maar een nachtje..
Alle reacties Link kopieren
quote:daydream schreef op 14 november 2011 @ 16:56:

[...]



Lekker languit blijven liggen.

Klinkt trouwens als een leuke schoondochter. zeker weten... dat maakt het dilemma alleen maar groter. Voor hetzelfde geld heeft hij een bitch van een griet aan de haak geslagen die ik nooit zie en waarbij ik maar moet raden waar ze uithangen...
Alle reacties Link kopieren
Gewoon bespreekbaar maken. Heeft de mama in mijn voorbeeld ook gedaan na verloop van tijd hoor, en dat begrepen vriend en ik heel goed op dat moment. Ze legde heel rustif en duidelijk op tafel waar zij "last" van had. En toen zagen wij dat ook wel in!
Huts!
Alle reacties Link kopieren
Ik zou het bespreken, om de week bij haar of maar 1 avond bij jou. Kunnen ze niet af en toe een nachtje bij vrienden slapen?



En anders hebben haar ouders maar pech, rare instelling dat ze er nog niet aan toe zijn.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Alle reacties Link kopieren
Okee, over een jaar of 10 schoppen we Snoezekind dus lekker naar zijn aanstaande schoonouders, lekker elk weekend kindvrij.





Kunnen je zoon en zijn vriendin van vrijdagavond niet een bioscoop/vrienden/ouwehoeravondje maken, buiten de deur ? Dan heb jij lekker even je rust.
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
Doe de deur van de badkamer gewoon op slot. Totdat je klaar bent. Als dat een paar zondagen achter elkaar een paar uur duurt valt het kwartje vanzelf.

Daarna is een goed gesprek waarschijnlijk héél goed mogelijk.
Alle reacties Link kopieren
quote:jo12345 schreef op 14 november 2011 @ 16:01:

Als kinderen volwassen worden, wordt het tijd dat zij een eigen huis gaan zoeken. Tot die tijd bepaal jij de regels en ik vind het helemaal niet raar dat je grenzen stelt aan vriendinnenbezoek.Dat vind ik zo raar altijd. Zo'n houding van: nu ben je 18, en nou oprotten. Mijn vriend en ik hebben allebei lang thuis gewoond en dat is altijd prima gegaan van beide kanten.
Gewoon helder zijn, om het weekend, kun je er ook geen gedoe over krijgen (stel ze blijft wekelijks van vrijdag op zaterdag, wanneer houdt de zaterdag dan 'op'?)



En als ze er het HELE weekend zijn kunnen ze ook wel een avond koken..
Je klinkt als een lieve (schoon)moeder Bergje. Ik hoop ook voor vriendin dat zij later met net zulke gevoelens aan je terugdenkt als de schoonmoeder van Bellatrix.



Ik snap je heel goed hoor. Toen mijn stiefkinderen kleiner waren, waren ze élk weekend bij ons. Daar heb ik best aan moeten wennen. Nu ben ik gewend, zijn ze 15 en 18 en elke dag en nacht de hort op Ze slapen nu vaak bij hun moeder. Daar staat het twee persoonsbed en hebben ze veel meer ruimte.



Probeer het toch maar eens te zeggen, dat je gek op ze bent maar dat je graag na alle drukte van de werkweek ook wel eens alleen wilt zijn. Dus niet dat ze niet welkom zijn, maar zo af en toe eens een vrijdagavondje bij iemand anders zitten zou fijn zijn. En als ze op zaterdag wat te doen hebben, ga vooral je gang.



Ik kan me voorstellen dat het wel lastig is om over te beginnen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ratteke schreef op 14 november 2011 @ 18:28:

Je klinkt als een lieve (schoon)moeder Bergje. Ik hoop ook voor vriendin dat zij later met net zulke gevoelens aan je terugdenkt als de schoonmoeder van Bellatrix.



Ik snap je heel goed hoor. Toen mijn stiefkinderen kleiner waren, waren ze élk weekend bij ons. Daar heb ik best aan moeten wennen. Nu ben ik gewend, zijn ze 15 en 18 en elke dag en nacht de hort op Ze slapen nu vaak bij hun moeder. Daar staat het twee persoonsbed en hebben ze veel meer ruimte.



Probeer het toch maar eens te zeggen, dat je gek op ze bent maar dat je graag na alle drukte van de werkweek ook wel eens alleen wilt zijn. Dus niet dat ze niet welkom zijn, maar zo af en toe eens een vrijdagavondje bij iemand anders zitten zou fijn zijn. En als ze op zaterdag wat te doen hebben, ga vooral je gang.



Ik kan me voorstellen dat het wel lastig is om over te beginnen.Lief van je dat je dit over me zegt/denkt. Ik probeer in elk geval lief en goed te zijn. wil graag een warm huis bieden aan mijn kinderen en alles wat er met ze meekomt. Ik ga er gewoon eens over beginnen... die band heb ik wel met mn zoon dus het zal ons niet schaden..
quote:Bergje65 schreef op 14 november 2011 @ 17:01:

[...]





weet je.. eigenlijk wil ik die moeder ook zijn (en ben ik het in mijn hart ook)... maar wel een beetje de kerk in het midden laten. Niet altijd maar soms... niet het hele weekend, maar een nachtje..



Heel begrijpelijk en herkenbaar ook.

Volgens mij ben je een hartstikke lieve schoonmoeder in spe ( ) en helemaal niet te beroerd om voor jullie allemaal een goede oplossing te vinden.

Ik denk dat je zelf al best een goede oplossing aandraagt. Niet het hele weekend rondhangen, maar bijv. wel de zaterdagavond en dat ze dan mag blijven slapen.
quote:Bergje65 schreef op 14 november 2011 @ 16:53:

[...]





.....Ze neemt ook altijd wat lekkers mee voor de vrijdagavond. Nootjes, of een stuk oude brokkelkaas. Ze vinden het reuzegezellig om bij mij te zijn en eigenlijk mag ik me ook wel gevleid voelen.



Wat lief zeg!



Moeilijke situatie inderdaad. Kan me voorstellen dat jij je prive wilt maar je wilt ze ook niet het gevoel geven niet welkom te zijn.
Alle reacties Link kopieren
Ik was ook veel liever bij mn ex-schoonouders dan thuis. Maar ik begrijp jou ook TO.



Ik zou het ze proberen uit te leggen. 'Hartstikke gezellig dat jullie het hier zo leuk vinden, maar soms is het mij te gezellig. Dus gaan jullie vrijdag met zn tweeën naar de film, dan zie ik jullie zaterdagochtend wel aan het ontbijt.'



Uiteindelijk is het jouw huis en horen ze zich aan jouw regels te houden. Maar ik kan me van vroeger herinneren dat ik het prettig vond als dingen werden besproken/toegelicht ipv meegedeeld.
Mijn moeder had het er in het begin ook wel wat moeilijker mee dat er iemand anders bij haar in huis sliep, douchte etc. Gewoon, omdat ze volgens zichzelf niet alles kon doen wat ze normaal wel deed. Vader had er geen problemen mee. Die vond en vind vriend nog steeds perfect.

Nu is mijn moeder erover heen. Doucht ze, dan doet ze de deur op slot. Verder doet ze haar ding. Loopt gerust in een pyama beneden als vriend er is. Maakt niets uit.

Ouders van vriend hebben ook totaal geen moeite met mij volgens mij. Ze vinden juist dat ik af en toe wat meer mezelf moet zijn in hun huis. Zelf alles moet kunnen pakken, in de kasten snuffelen etc. Daar heb ik zelf een hekel aan, dus alleen als het moet doe ik dit.

Ik kan me heel goed voorstellen dat het 'vervelend' is als je voor je gevoel je eigen ding niet meer kunt doen in je eigen huis.

De ouders van het meisje vind ik ook erg vreemd. Hoe weet je dat je er niet aan toe bent als je het nog niet hebt toegelaten?
quote:Soppie300 schreef op 14 november 2011 @ 17:52:

[...]





Dat vind ik zo raar altijd. Zo'n houding van: nu ben je 18, en nou oprotten. Mijn vriend en ik hebben allebei lang thuis gewoond en dat is altijd prima gegaan van beide kanten.Oprotten hoeft niet, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat er maar de hele tijd gelogeerd moet worden. Lijkt me niet meer dan schappelijk als de ouders het beperken tot 1 nacht per week.
quote:Nammma schreef op 14 november 2011 @ 16:12:

Hoe kunnen haar ouders dat nu aanvoelen??? Ik vind dat een meisje (of jongen) vanaf een jaar of 15 zelf wel weet of zij/hij er wel aan toe is of niet. Ik heb altijd tegen mijn dochter gezegd: Nooit er aan toegeven omdat een ander dit wil, maar kijken of jij er aan toe bent!



Toen mijn dochter 16 was en voor het eerst een serieuze vriend had, bleef deze na een half jaar ook wel eens slapen. Maar niet ieder weekend hoor. Op zaterdagavond mocht hij wel eens blijven slapen.



Het gekke was dat het bij hém thuis niet mocht...



Zijn vader zei eens (behoorlijk hypocriet): Wat gij buiten de deur doet, hmoet hij zelf weten, maar niet onder mijn dak...nou ja!Vind ik ook raar die uitspraak, maar ik herken hem wel. Mijn moeder zei altijd "mijn huis is geen hoerenkeet." Ik vond en vind dat nogal onbeschoft, want zo lijkt het net alsof ik de hele buurt mee naar bed wilde nemen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven