Relaties
alle pijlers
Tegen beter weten in .......
zaterdag 12 november 2011 om 07:58
Ben een vrouw en inmiddels de 50 gepasseerd. Klinkt oud maar zo voel ik me niet hoor. Getrouwd geweest en naa een aantal jaren geen relatie te hebben gehad, heb ik me begin van het jaar weer op een datingsite ingeschreven. Ik kreeg al vrij snel een korte relatie. Dit werkte niet echt.
Kort daarna leerde ik een aardige man kennen. Niet direct mijn type maar ik voelde me toch tot hem aangetrokken. Ik was ook niet zijn type hahah maar het gevoel was wederzijds. Om een lang verhaal kort te maken. We kennen elkaar nu 7 maanden.
Hij was gescheiden maar zat nog in de afwikkeling hiervan. Dat betekende dat ex nog aantal dagen per week in de woning bivakkeerde. Vond dat een rare situatie maar kon er wel mee leven. Na 3 maanden was het allemaal geregeld en was ze verhuisd en kon ik meer met hem afspreken.
Hoewel ... hij heeft het altijd erg druk met zijn baan, sport, huis, hond en kind. Met mij wilde hij nooit afspraken maken omdat zijn leven al zo geregeld werd op zijn werk. Zijn agenda werd de hele dag volgepland. Ik wist van tevoren dus niet wanneer ik hem weer zou zien. Hij wilde het liefst op de dag zelf laten weten of we elkaar zouden zien. Niet handig natuurlijk want ik heb ook mijn agenda.
Deze onzekerheid was niet prettig voor mij maar daarover praten was heel moeilijk. Sowieso praten over zulke dingen daar werd hij kriegelig van. Gevolg was dat ik me ging aanpassen aan hem. Het initiatief voor contact kwam ook 9 van de 10 keer van mij uit. Dit voelde voor mij natuurlijk niet goed. Maar ik wilde er niet elke keer over hebben als we elkaar zagen.
Omdat dit toch een onbevredigende situatie was hadden we afgesproken om elkaar even niet te zien en geen contact te hebben. Hij ging met zijn zoon op vakantie en ik alleen. Dat was een tijdsbestek van 2 weken. Daarna zouden we verder kijken. Hij ging als eerste op vakantie en melde me via sms dat hij was aangekomen en mailde/smste elke dag wel een keer. Toen ging ik op vakantie en ook toen ging het smsverkeer door. Hij kwam me halen van het vliegveld en we gingen eigenlijk gewoon weer verder waar we waren gebleven zonder hierover te praten. Niet lang daarna verviel hij weer in zijn "oude" patroon door o.a. geen tijd voor me vrij kunnen (willen?) te maken.
We besloten samen om te stoppen maar kreeg dezelfde dag al een sms dat hij het niet kon bevatten, De dagen daarop belde en mailde hij omdat hij zich zorgen over mij maakte. Ik reageerde niet. Toen kreeg ik een laatste mail dat hij me niet meer zou contacten omdat hij geen stalker wilde zijn. Toen reageerde ik wel en hebben we weer afgesproken. Weer besloten om door te gaan met de afspraak dat we het anders gingen doen maar hebben niet echt concrete afspraken gemaakt, stom.
Dat ging dus maar 2 weken goed en toen was voor mij de maat vol. Ik had aangegeven dat we nu maar echt moesten stoppen ook omdat we allebei diep in ons hart voelden dat we niet de juiste partner voor elkaar waren. Dit spraken we pas uit nadat we hadden besloten om te stoppen. We hadden een afscheid gepland en dit was heel mooi.
De dagen daarna waren erg zwaar, viel 3 kg af in 2 dagen en was er echt ziek van. Wilde hem nog een keer spreken omdat er toch nog dingen waren die niet duidelijk zijn. Je raadt het al, toen we elkaar zagen, gingen we weer voor de bijl maar nu met de afspraak dat we elkaar in ieder geval elk weekend zouden zien. We gingen dus vooruit Dat ging nu 3 weken goed en het voelde ook goed.
Nu ben ik gisterenavond (vrijdag) via MSN zo verschrikkelijk boos op hem geworden omdat hij aangaf dat hij vandaag (zaterdag) naar een verjaardag gaat van een familielid. Zijn ex is daar ook. Hij was dit vergeten en dus ook vergeten om dat aan mij door te geven. Ben niet boos omdat hij daar naar toegaat maar omdat we dan dit weekend elkaar niet zullen zien. Ook omdat ik moet werken. Ik had me er ook al op verheugd. Als hij mij echt zou willen zien, zou hij zeggen dat hij even een uurtje gaat. Maar dat zegt hij niet, alleen dat het ingewikkeld is. Zijn ex woont nl in het noorden en zal dus ook bij hem thuis zijn. Misschien ben ik naief maar ik weet dat er niets meer speelt tussen hen. Ik vroeg hem toen wat nu belangrijker was, die verjaardag of ik.
Toen bleef hij stil. Ik vroeg waarom hij niets zei. Ik weet niet wat ik moet zeggen zei hij toen. Ik moet er even over nadenken. Toen werd ik zo boos en zei dat hij dat maar moest doen en heb mijn laptop dichtgeklapt. Even daarna kreeg ik een mail met dat ik dit niet verdien. Dat hij mij niet kan geven wat mij blij maakt. dat hij voelt dat hij geen tijd voor mij vrijmaakt omdat zijn zaken hem te veel in beslag nemen en dat hij bang is dat onze relatie niet lang stand zal houden en hij daardoor waarschijnlijk de relatie aan het afbreken is ipv opbouwen. Hij vindt het beter, zeker op termijn, dat wij onze eigen weg gaan. En dat ik een man verdien die mij vereert, verrast, aan het lachen maakt, arm om me heen slaat, liefheeft en koestert, mij aanvult en blij maakt.
Wat doet dit pijn. Misschien is dit een onsamenhangend verhaal.
Waarschijnlijk kom ik over als iemand die blind is, dom is en ga zo maar door.
Dat is niet zo, want, tuurlijk heb ik het allemaal gevoeld. Maar de momenten dat wij samen waren heb ik genoten, kon ik me ontspannen en zorgde hij goed voor me. Hij kookte lekker, heeft me veel geleerd, hielp me met het regelen van zaken, fijne seks en omgekeerd nam hij ook dingen van mij over.
Tegen beter weten ging ik met hem door omdat ik dacht dat hij meer tijd nodig had. Stom natuurlijk, ik had het kunnen weten.
Heb nog niet gereageerd op zijn mail, weet niet wat ik hiermee aan moet. Weet wel dat ik hem nu echt zal moeten vergeten, vrienden blijven kan ik niet, daarvoor hou ik teveel van hem.
Nu liggen er nog spullen van mij bij hem. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Zou graag reacties willen ontvangen hoe hiermee om te gaan.
Kort daarna leerde ik een aardige man kennen. Niet direct mijn type maar ik voelde me toch tot hem aangetrokken. Ik was ook niet zijn type hahah maar het gevoel was wederzijds. Om een lang verhaal kort te maken. We kennen elkaar nu 7 maanden.
Hij was gescheiden maar zat nog in de afwikkeling hiervan. Dat betekende dat ex nog aantal dagen per week in de woning bivakkeerde. Vond dat een rare situatie maar kon er wel mee leven. Na 3 maanden was het allemaal geregeld en was ze verhuisd en kon ik meer met hem afspreken.
Hoewel ... hij heeft het altijd erg druk met zijn baan, sport, huis, hond en kind. Met mij wilde hij nooit afspraken maken omdat zijn leven al zo geregeld werd op zijn werk. Zijn agenda werd de hele dag volgepland. Ik wist van tevoren dus niet wanneer ik hem weer zou zien. Hij wilde het liefst op de dag zelf laten weten of we elkaar zouden zien. Niet handig natuurlijk want ik heb ook mijn agenda.
Deze onzekerheid was niet prettig voor mij maar daarover praten was heel moeilijk. Sowieso praten over zulke dingen daar werd hij kriegelig van. Gevolg was dat ik me ging aanpassen aan hem. Het initiatief voor contact kwam ook 9 van de 10 keer van mij uit. Dit voelde voor mij natuurlijk niet goed. Maar ik wilde er niet elke keer over hebben als we elkaar zagen.
Omdat dit toch een onbevredigende situatie was hadden we afgesproken om elkaar even niet te zien en geen contact te hebben. Hij ging met zijn zoon op vakantie en ik alleen. Dat was een tijdsbestek van 2 weken. Daarna zouden we verder kijken. Hij ging als eerste op vakantie en melde me via sms dat hij was aangekomen en mailde/smste elke dag wel een keer. Toen ging ik op vakantie en ook toen ging het smsverkeer door. Hij kwam me halen van het vliegveld en we gingen eigenlijk gewoon weer verder waar we waren gebleven zonder hierover te praten. Niet lang daarna verviel hij weer in zijn "oude" patroon door o.a. geen tijd voor me vrij kunnen (willen?) te maken.
We besloten samen om te stoppen maar kreeg dezelfde dag al een sms dat hij het niet kon bevatten, De dagen daarop belde en mailde hij omdat hij zich zorgen over mij maakte. Ik reageerde niet. Toen kreeg ik een laatste mail dat hij me niet meer zou contacten omdat hij geen stalker wilde zijn. Toen reageerde ik wel en hebben we weer afgesproken. Weer besloten om door te gaan met de afspraak dat we het anders gingen doen maar hebben niet echt concrete afspraken gemaakt, stom.
Dat ging dus maar 2 weken goed en toen was voor mij de maat vol. Ik had aangegeven dat we nu maar echt moesten stoppen ook omdat we allebei diep in ons hart voelden dat we niet de juiste partner voor elkaar waren. Dit spraken we pas uit nadat we hadden besloten om te stoppen. We hadden een afscheid gepland en dit was heel mooi.
De dagen daarna waren erg zwaar, viel 3 kg af in 2 dagen en was er echt ziek van. Wilde hem nog een keer spreken omdat er toch nog dingen waren die niet duidelijk zijn. Je raadt het al, toen we elkaar zagen, gingen we weer voor de bijl maar nu met de afspraak dat we elkaar in ieder geval elk weekend zouden zien. We gingen dus vooruit Dat ging nu 3 weken goed en het voelde ook goed.
Nu ben ik gisterenavond (vrijdag) via MSN zo verschrikkelijk boos op hem geworden omdat hij aangaf dat hij vandaag (zaterdag) naar een verjaardag gaat van een familielid. Zijn ex is daar ook. Hij was dit vergeten en dus ook vergeten om dat aan mij door te geven. Ben niet boos omdat hij daar naar toegaat maar omdat we dan dit weekend elkaar niet zullen zien. Ook omdat ik moet werken. Ik had me er ook al op verheugd. Als hij mij echt zou willen zien, zou hij zeggen dat hij even een uurtje gaat. Maar dat zegt hij niet, alleen dat het ingewikkeld is. Zijn ex woont nl in het noorden en zal dus ook bij hem thuis zijn. Misschien ben ik naief maar ik weet dat er niets meer speelt tussen hen. Ik vroeg hem toen wat nu belangrijker was, die verjaardag of ik.
Toen bleef hij stil. Ik vroeg waarom hij niets zei. Ik weet niet wat ik moet zeggen zei hij toen. Ik moet er even over nadenken. Toen werd ik zo boos en zei dat hij dat maar moest doen en heb mijn laptop dichtgeklapt. Even daarna kreeg ik een mail met dat ik dit niet verdien. Dat hij mij niet kan geven wat mij blij maakt. dat hij voelt dat hij geen tijd voor mij vrijmaakt omdat zijn zaken hem te veel in beslag nemen en dat hij bang is dat onze relatie niet lang stand zal houden en hij daardoor waarschijnlijk de relatie aan het afbreken is ipv opbouwen. Hij vindt het beter, zeker op termijn, dat wij onze eigen weg gaan. En dat ik een man verdien die mij vereert, verrast, aan het lachen maakt, arm om me heen slaat, liefheeft en koestert, mij aanvult en blij maakt.
Wat doet dit pijn. Misschien is dit een onsamenhangend verhaal.
Waarschijnlijk kom ik over als iemand die blind is, dom is en ga zo maar door.
Dat is niet zo, want, tuurlijk heb ik het allemaal gevoeld. Maar de momenten dat wij samen waren heb ik genoten, kon ik me ontspannen en zorgde hij goed voor me. Hij kookte lekker, heeft me veel geleerd, hielp me met het regelen van zaken, fijne seks en omgekeerd nam hij ook dingen van mij over.
Tegen beter weten ging ik met hem door omdat ik dacht dat hij meer tijd nodig had. Stom natuurlijk, ik had het kunnen weten.
Heb nog niet gereageerd op zijn mail, weet niet wat ik hiermee aan moet. Weet wel dat ik hem nu echt zal moeten vergeten, vrienden blijven kan ik niet, daarvoor hou ik teveel van hem.
Nu liggen er nog spullen van mij bij hem. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Zou graag reacties willen ontvangen hoe hiermee om te gaan.
maandag 14 november 2011 om 23:38
Ik denk dat als je echt gek op elkaar bent, dan kun je elkaar inpassen in je leven.
Mijn vriend: eigen zaak. Ik: kinderen.
Maar toch maken we tijd voor elkaar, aan de andere kant laten we elkaar ook vrij , hij gunt me mijn tijd met de kinderen (tuurlijk is hij daar regelmatig bij want het klikt heel goed met elkaar), en ik geef hem alle ruimte om zijn werk, wat ook nog wel eens na 5en of op een zaterdagochtend moet gebeuren, te doen.
We wonen niet samen, wel dicht bij elkaar in de buurt,. Als hij komt eten en er komt onverhoopt toch iets tussen, en dat gebeurt zo af en toe met een eigen bedrijf, jammer maar niet onoverkomelijk.
Als hij bv zaterdagochtend toch nog even weg moet voor z´n werk, (in het weekend ben ik meestal bij hem), dan draai ik me nog even lekker om, en als hij bv kort weg is, dan ontbijten we samen als hij terugkomt. Duurt het naar verwachting langer, dan ga ik ook lekker m´n eigen gang.
Maar we proberen wel rond om onze beslommeringen genoeg tijd voor elkaar vrij te maken, en dat lukt prima.
Afgelopen week waren we elke dag bij elkaar, maar het gebeurt ook wel eens dat we elkaar 3 dagen niet zien (niet achter elkaar, maar in de week). hangt af van onze bezigheden.
Ik weet niet of jullie bij elkaar in de buurt wonen?
Ik zou i.i.g. niet meteen opnieuw gaan daten, even laten bezinken. Mss iets voor het nieuwe jaar.
Mijn vriend: eigen zaak. Ik: kinderen.
Maar toch maken we tijd voor elkaar, aan de andere kant laten we elkaar ook vrij , hij gunt me mijn tijd met de kinderen (tuurlijk is hij daar regelmatig bij want het klikt heel goed met elkaar), en ik geef hem alle ruimte om zijn werk, wat ook nog wel eens na 5en of op een zaterdagochtend moet gebeuren, te doen.
We wonen niet samen, wel dicht bij elkaar in de buurt,. Als hij komt eten en er komt onverhoopt toch iets tussen, en dat gebeurt zo af en toe met een eigen bedrijf, jammer maar niet onoverkomelijk.
Als hij bv zaterdagochtend toch nog even weg moet voor z´n werk, (in het weekend ben ik meestal bij hem), dan draai ik me nog even lekker om, en als hij bv kort weg is, dan ontbijten we samen als hij terugkomt. Duurt het naar verwachting langer, dan ga ik ook lekker m´n eigen gang.
Maar we proberen wel rond om onze beslommeringen genoeg tijd voor elkaar vrij te maken, en dat lukt prima.
Afgelopen week waren we elke dag bij elkaar, maar het gebeurt ook wel eens dat we elkaar 3 dagen niet zien (niet achter elkaar, maar in de week). hangt af van onze bezigheden.
Ik weet niet of jullie bij elkaar in de buurt wonen?
Ik zou i.i.g. niet meteen opnieuw gaan daten, even laten bezinken. Mss iets voor het nieuwe jaar.
dinsdag 15 november 2011 om 15:47
Voelde me gisteren zo sterk, vandaag is het helemaal niets.
Meesje, thnx, ga je mailen binnenkort.
Namita, wonen niet zo ver van elkaar, ong 25 min rijden, maar dat doet nu niet meer terzake. Als hij nu bij mij voor de deur zou staan, zou ik wel opendoen maar zou niet meer verder willen met hem. Hoeveel ik ook voor hem voel. Het zit er gewoon niet in.
Daten volgend jaar? ik weet het niet.
Kastanjezm Zannm, Beertje, Dunyadesie en anderen, thnx voor jullie reacties.
Meesje, thnx, ga je mailen binnenkort.
Namita, wonen niet zo ver van elkaar, ong 25 min rijden, maar dat doet nu niet meer terzake. Als hij nu bij mij voor de deur zou staan, zou ik wel opendoen maar zou niet meer verder willen met hem. Hoeveel ik ook voor hem voel. Het zit er gewoon niet in.
Daten volgend jaar? ik weet het niet.
Kastanjezm Zannm, Beertje, Dunyadesie en anderen, thnx voor jullie reacties.
dinsdag 15 november 2011 om 16:01
quote:klaproosje1 schreef op 15 november 2011 @ 15:47:
.
MeesjeDaten volgend jaar? ik weet het niet.
Kastanjezm Zannm, Beertje, Dunyadesie en anderen, thnx voor jullie reacties.
Je bent goed bezig.. en dat daten,dat komt wel weer..
Ach, toen het net uit was met mijn ex stond mijn hoofd ook niet naar daten..nu, een half jaar verder ga ik denk ik weer wat proberen op datingsites. Ik sta tenminste wel open voor een relatie zeg maar. Dat gevoel heb ik sinds een paar weken eigenlijk...Succes!!
.
MeesjeDaten volgend jaar? ik weet het niet.
Kastanjezm Zannm, Beertje, Dunyadesie en anderen, thnx voor jullie reacties.
Je bent goed bezig.. en dat daten,dat komt wel weer..
Ach, toen het net uit was met mijn ex stond mijn hoofd ook niet naar daten..nu, een half jaar verder ga ik denk ik weer wat proberen op datingsites. Ik sta tenminste wel open voor een relatie zeg maar. Dat gevoel heb ik sinds een paar weken eigenlijk...Succes!!
dinsdag 15 november 2011 om 18:57
dinsdag 15 november 2011 om 22:25
quote:klaproosje1 schreef op 15 november 2011 @ 18:57:
Had vanmiddag trouwens vrij, wilde veel doen maar heb niets gedaan, er komt niks uit mijn handen, heb in bed gelegen, baal ik van.
Weet wel dat dit ook weer overgaat maar dit is zo k..
Dit hoort erbij, dit rotgevoel, laat maar komen dit.
Als je je verstand maar niet in de steek laat........het komt wel goed
Had vanmiddag trouwens vrij, wilde veel doen maar heb niets gedaan, er komt niks uit mijn handen, heb in bed gelegen, baal ik van.
Weet wel dat dit ook weer overgaat maar dit is zo k..
Dit hoort erbij, dit rotgevoel, laat maar komen dit.
Als je je verstand maar niet in de steek laat........het komt wel goed
woensdag 16 november 2011 om 01:07
Lief klaproosje, ik heb met je te doen. Wat jammer dat je relatie zo is gelopen. Jullie start was natuurlijk ook niet gelijkwaardig. Hij zat nog middenin het proces van echtscheiding en kon zich misschien nog niet helemaal inzetten voor een nieuwe relatie. Je was als het ware de 'tussenvrouw'. Ik hoop dat je een fijne vriend vind die wel tijd voor je wilt vrijmaken en voor wie jij nr. 1 bent. Ik zou niet weten waarom je dat niet gelijk al zou doen, als je daar nu al behoefte aan hebt. Het leidt je lekker af.
woensdag 16 november 2011 om 11:45
Klaproosje.
Jammer van deze relatie voor je, maar waarschijnlijk is het helemaal niet gelijkwaardig. Anders waren er niet zoveel problemen tussen jullie. Een relatie moet gewoon lekker lopen en goed voelen en je het gevoel geven dat je er toe doet...
Die problemen en verwerking los je niet op door zijn ex dingen te vragen.
En dat jij op de site gaat ontdekken dat hij er weer ingelogd is geweest, tja, beetje sneu. Je vertrouwd hem niet en daarin zie je ook nog eens bevestiging.
Sterkte verder!!
Jammer van deze relatie voor je, maar waarschijnlijk is het helemaal niet gelijkwaardig. Anders waren er niet zoveel problemen tussen jullie. Een relatie moet gewoon lekker lopen en goed voelen en je het gevoel geven dat je er toe doet...
Die problemen en verwerking los je niet op door zijn ex dingen te vragen.
En dat jij op de site gaat ontdekken dat hij er weer ingelogd is geweest, tja, beetje sneu. Je vertrouwd hem niet en daarin zie je ook nog eens bevestiging.
Sterkte verder!!
woensdag 16 november 2011 om 14:06
quote:muzze schreef op 16 november 2011 @ 11:45:
Klaproosje.
Jammer van deze relatie voor je, maar waarschijnlijk is het helemaal niet gelijkwaardig. Anders waren er niet zoveel problemen tussen jullie. Een relatie moet gewoon lekker lopen en goed voelen en je het gevoel geven dat je er toe doet...
Die problemen en verwerking los je niet op door zijn ex dingen te vragen.
En dat jij op de site gaat ontdekken dat hij er weer ingelogd is geweest, tja, beetje sneu. Je vertrouwd hem niet en daarin zie je ook nog eens bevestiging.
Sterkte verder!!Muzze je hebt gelijk, thnx. Snap niet waarom ik zo heb aangemodderd. Voel me stom.
Klaproosje.
Jammer van deze relatie voor je, maar waarschijnlijk is het helemaal niet gelijkwaardig. Anders waren er niet zoveel problemen tussen jullie. Een relatie moet gewoon lekker lopen en goed voelen en je het gevoel geven dat je er toe doet...
Die problemen en verwerking los je niet op door zijn ex dingen te vragen.
En dat jij op de site gaat ontdekken dat hij er weer ingelogd is geweest, tja, beetje sneu. Je vertrouwd hem niet en daarin zie je ook nog eens bevestiging.
Sterkte verder!!Muzze je hebt gelijk, thnx. Snap niet waarom ik zo heb aangemodderd. Voel me stom.
woensdag 16 november 2011 om 14:11
quote:huismuts schreef op 16 november 2011 @ 01:07:
Lief klaproosje, ik heb met je te doen. Wat jammer dat je relatie zo is gelopen. Jullie start was natuurlijk ook niet gelijkwaardig. Hij zat nog middenin het proces van echtscheiding en kon zich misschien nog niet helemaal inzetten voor een nieuwe relatie. Je was als het ware de 'tussenvrouw'. Ik hoop dat je een fijne vriend vind die wel tijd voor je wilt vrijmaken en voor wie jij nr. 1 bent. Ik zou niet weten waarom je dat niet gelijk al zou doen, als je daar nu al behoefte aan hebt. Het leidt je lekker af.Huismuts, voor mij had hij al eerder een vriendin. Zij heeft afgehaakt omdat hij voor haar geen tijd vrijmaakte. Had de gespreksgeschiedenis gelezen. Vond deze toevallig op zijn laptop. Hij had geen geheimen voor mij. Zijn telefoon kon ik altijd bij en zijn laptop dus ook. Maar ik was dus niet de 1e tussenvrouw. Toen had er bij mij eigenlijk al een lampje moeten branden.
Lief klaproosje, ik heb met je te doen. Wat jammer dat je relatie zo is gelopen. Jullie start was natuurlijk ook niet gelijkwaardig. Hij zat nog middenin het proces van echtscheiding en kon zich misschien nog niet helemaal inzetten voor een nieuwe relatie. Je was als het ware de 'tussenvrouw'. Ik hoop dat je een fijne vriend vind die wel tijd voor je wilt vrijmaken en voor wie jij nr. 1 bent. Ik zou niet weten waarom je dat niet gelijk al zou doen, als je daar nu al behoefte aan hebt. Het leidt je lekker af.Huismuts, voor mij had hij al eerder een vriendin. Zij heeft afgehaakt omdat hij voor haar geen tijd vrijmaakte. Had de gespreksgeschiedenis gelezen. Vond deze toevallig op zijn laptop. Hij had geen geheimen voor mij. Zijn telefoon kon ik altijd bij en zijn laptop dus ook. Maar ik was dus niet de 1e tussenvrouw. Toen had er bij mij eigenlijk al een lampje moeten branden.
woensdag 16 november 2011 om 23:32
Ik zal je wat verklappen: Bij mij was het net andersom. Ik had een zgn. tussenman. Ik zat nog in de scheiding en hij was al een aantal jaren alleen. Ik kon hem niet bieden wat hij nodig had, ik was nog te gebonden. Hij wilde veel meer samen doen dan ik kon. Dus hij maakte het uit. Ik ben gelijk gaan daten om het te vergeten. Het was gelijk raak met een leuke man en we hebben nu alweer 6 jaar een relatie.
Heb je vriendinnen waar je veel steun aan hebt?
Heb je vriendinnen waar je veel steun aan hebt?
donderdag 17 november 2011 om 15:17
quote:huismuts schreef op 16 november 2011 @ 23:32:
Ik zal je wat verklappen: Bij mij was het net andersom. Ik had een zgn. tussenman. Ik zat nog in de scheiding en hij was al een aantal jaren alleen. Ik kon hem niet bieden wat hij nodig had, ik was nog te gebonden. Hij wilde veel meer samen doen dan ik kon. Dus hij maakte het uit. Ik ben gelijk gaan daten om het te vergeten. Het was gelijk raak met een leuke man en we hebben nu alweer 6 jaar een relatie.
Heb je vriendinnen waar je veel steun aan hebt?
Ja, heb gelukkig veel lieve mensen om me heen.
Maarre voelde je je niet beetje schuldig om gelijk weer te gaan daten? En ben je hier toen eerlijk geweest tegenover je nieuwe date?
Ik zal je wat verklappen: Bij mij was het net andersom. Ik had een zgn. tussenman. Ik zat nog in de scheiding en hij was al een aantal jaren alleen. Ik kon hem niet bieden wat hij nodig had, ik was nog te gebonden. Hij wilde veel meer samen doen dan ik kon. Dus hij maakte het uit. Ik ben gelijk gaan daten om het te vergeten. Het was gelijk raak met een leuke man en we hebben nu alweer 6 jaar een relatie.
Heb je vriendinnen waar je veel steun aan hebt?
Ja, heb gelukkig veel lieve mensen om me heen.
Maarre voelde je je niet beetje schuldig om gelijk weer te gaan daten? En ben je hier toen eerlijk geweest tegenover je nieuwe date?
donderdag 17 november 2011 om 15:20
quote:cip1 schreef op 17 november 2011 @ 02:48:
Ik heb niet alles gelezen, sorry. Maar wat me direct bekruipt is het gevoel dat die ex misschien niet zo ex is als hij je wil doen geloven. Is het niet een man met een dubbelleven?Nee, daar ben ik vrijwel zeker van. Hij liet zijn telefoon overal slingeren dus ik kon er in kijken als ik wilde, heb ik trouwens nooit gedaan. En als we weggingen gaf hij altijd zijn telefoon en portemonnaie aan mij om in mijn tas te bewaren. Dus als hij dubbelleven had, zou hij dat echt niet doen.
Ik heb niet alles gelezen, sorry. Maar wat me direct bekruipt is het gevoel dat die ex misschien niet zo ex is als hij je wil doen geloven. Is het niet een man met een dubbelleven?Nee, daar ben ik vrijwel zeker van. Hij liet zijn telefoon overal slingeren dus ik kon er in kijken als ik wilde, heb ik trouwens nooit gedaan. En als we weggingen gaf hij altijd zijn telefoon en portemonnaie aan mij om in mijn tas te bewaren. Dus als hij dubbelleven had, zou hij dat echt niet doen.
vrijdag 18 november 2011 om 22:03
quote:klaproosje1 schreef op 17 november 2011 @ 22:54:
Heb nieuw probleem, waarschijnlijk liggen mijn sportschoenen nog bij hem. Kan ze nergens vinden.
Baal hiervan, want wil eigenlijk geen contact met hem opnemen. Maar heb die schoenen wel nodig. Hoe kan ik dit nu het beste aanpakken?
Niet aanpakken, maar nieuwe kopen.
Die schoenen zijn een excuus van je om toch in contact te komen of een reactie te krijgen. Dat moet je niet willen.
Heb nieuw probleem, waarschijnlijk liggen mijn sportschoenen nog bij hem. Kan ze nergens vinden.
Baal hiervan, want wil eigenlijk geen contact met hem opnemen. Maar heb die schoenen wel nodig. Hoe kan ik dit nu het beste aanpakken?
Niet aanpakken, maar nieuwe kopen.
Die schoenen zijn een excuus van je om toch in contact te komen of een reactie te krijgen. Dat moet je niet willen.
