Relaties
alle pijlers
Man wilt vreemd gaan
maandag 21 november 2011 om 15:07
Ik ben 37 jaar en inmiddels 23 jaar samen met mijn man (18 jaar getrouwd)
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
maandag 21 november 2011 om 15:57
Ik snap dat je geen seks wilt als je je daar niet goed bij voelt, maar ik vind dat je je man wel tekort doet. Hij doet zijn best om in het gezin mee te draaien, dan vind ik dat jij best wel je best kunt doen om je man ook te geven waar hij recht op heeft. Want laten we wel zijn, dat heeft hij. En dan kun je wel boos zijn en blijven zeuren ookal danst hij naar je pijpen, dat hij dan over vreemdgaan begint vind ik, eerlijk gezegd, niet zo raar.
Het is net alsof je hem wilt laten boeten voor de afgelopen jaren dat hij fouten heeft gemaakt. Alsof hij een rekening bij je te vereffenen heeft. Dat idee is natuurlijk ridicuul.
Het is net alsof je hem wilt laten boeten voor de afgelopen jaren dat hij fouten heeft gemaakt. Alsof hij een rekening bij je te vereffenen heeft. Dat idee is natuurlijk ridicuul.
maandag 21 november 2011 om 15:58
quote:liselore schreef op 21 november 2011 @ 15:56:
[...]
heeft wuiles een geval???? dat had ik nou nooit achter haar gezocht
Eigenlijk de wet van Wuiles. Dat bedoelt ze dus: een gevalletje van de wet van Wuiles.
En voor wie die niet kent, die luidt: hoe langer de OP, hoe kanslozer de relatie. Maar dan waarschijnlijker iets gevatter geformuleerd.
En dit is een HEEEEEEL lange OP.
[...]
heeft wuiles een geval???? dat had ik nou nooit achter haar gezocht
Eigenlijk de wet van Wuiles. Dat bedoelt ze dus: een gevalletje van de wet van Wuiles.
En voor wie die niet kent, die luidt: hoe langer de OP, hoe kanslozer de relatie. Maar dan waarschijnlijker iets gevatter geformuleerd.
En dit is een HEEEEEEL lange OP.
Spreuken 18:2
maandag 21 november 2011 om 15:59
quote:Cameron10 schreef op 21 november 2011 @ 15:41:
Kinderlijk gedrag van je man. Hij wil 1 op 1 iets terug voor zijn hulp bij het huishouden en kids. Dat houdt dus in dat hij niet snapt waarom hij (uit zichzelf) zou moeten helpen.
Sukkel zeg.
Nou, ook lekker kort door de bocht.
Man en TO hebben relatieproblemen. Man en TO krijgen ruzie. Door ruzie wordt man van TO bewust van de onvrede die bij TO ligt. De ruzie ging over zijn gebrek aan deelname in het gezin/huishouden. Man zet zich in voor gezin en huishouden. Man zoekt weer toenadering bij TO. Man krijgt koude douche. TO is zelf nooit duidelijk geweest naar man waarom er een gebrek aan de zin in seks is. TO heeft man doen laten geloven dat dit op te vangen was door meer medewerking in gezin/huishouden. Man heeft hier aan voldaan/voldoet nog steeds. Man snapt dus niet wat het probleem nu is, en dat kan ik hem niet kwalijk nemen.
Kinderlijk gedrag van je man. Hij wil 1 op 1 iets terug voor zijn hulp bij het huishouden en kids. Dat houdt dus in dat hij niet snapt waarom hij (uit zichzelf) zou moeten helpen.
Sukkel zeg.
Nou, ook lekker kort door de bocht.
Man en TO hebben relatieproblemen. Man en TO krijgen ruzie. Door ruzie wordt man van TO bewust van de onvrede die bij TO ligt. De ruzie ging over zijn gebrek aan deelname in het gezin/huishouden. Man zet zich in voor gezin en huishouden. Man zoekt weer toenadering bij TO. Man krijgt koude douche. TO is zelf nooit duidelijk geweest naar man waarom er een gebrek aan de zin in seks is. TO heeft man doen laten geloven dat dit op te vangen was door meer medewerking in gezin/huishouden. Man heeft hier aan voldaan/voldoet nog steeds. Man snapt dus niet wat het probleem nu is, en dat kan ik hem niet kwalijk nemen.
maandag 21 november 2011 om 15:59
maandag 21 november 2011 om 16:00
maandag 21 november 2011 om 16:00
quote:satchel schreef op 21 november 2011 @ 15:58:
[...]
Eigenlijk de wet van Wuiles. Dat bedoelt ze dus: een gevalletje van de wet van Wuiles.
En voor wie die niet kent, die luidt: hoe langer de OP, hoe kanslozer de relatie. Maar dan waarschijnlijker iets gevatter geformuleerd.
En dit is een HEEEEEEL lange OP.en de wet van wuiles gaat over de kans op een langdurige relatie. Dat is deze al dus slaat nergens op.
[...]
Eigenlijk de wet van Wuiles. Dat bedoelt ze dus: een gevalletje van de wet van Wuiles.
En voor wie die niet kent, die luidt: hoe langer de OP, hoe kanslozer de relatie. Maar dan waarschijnlijker iets gevatter geformuleerd.
En dit is een HEEEEEEL lange OP.en de wet van wuiles gaat over de kans op een langdurige relatie. Dat is deze al dus slaat nergens op.
maandag 21 november 2011 om 16:04
Ergens in al die jaren samen zijn jullie elkaar kwijtgeraakt, er vanuitgaande dat jullie ooit wel een goede communicatie hadden. Hij heeft laten zien dat hij je gehoord heeft voor wat betreft helpen in huis en dergelijke, maar heb jij hem ook gehoord? Of ging het er alleen maar om dat aan jouw wensen werd voldaan?
De manier waarop hij zijn grieven uit zijn niet netjes, maar heb je ook wel eens verder gekeken dan dat? Je kunt niet alle verantwoording bij hem leggen voor het scheeflopen van jullie relatie, daar heb je zelf ook een aandeel in. Wat is jouw aandeel?
De manier waarop hij zijn grieven uit zijn niet netjes, maar heb je ook wel eens verder gekeken dan dat? Je kunt niet alle verantwoording bij hem leggen voor het scheeflopen van jullie relatie, daar heb je zelf ook een aandeel in. Wat is jouw aandeel?
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
maandag 21 november 2011 om 16:04
maandag 21 november 2011 om 16:05
Behoefte komt niet vanzelf. Ook niet als hij enorm zijn best blijft doen. Daar moet je wat aan doen. Behoefte krijg je juist door sex te hebben. Hoe langer je geen sex wil, hoe makkelijker je zonder kunt.Ik neem namelijk aan dat jullie echt al heel, heel lang geen sex meer hebben gehad. Je man voldoet nu aan je wensen, maar nog is het feitelijk niet goed. Kortom, ik ben daar vrij hard in, na zo'n lange tijd maak je maar gewoon een keer zin.... Of was hij alleen goed genoeg in bed toen je kinderwens vervuld moest worden?
maandag 21 november 2011 om 16:08
quote:liselore schreef op 21 november 2011 @ 16:05:
[...]
Volgens mij heeft wuiles geen wetboek als nalatenschap achtergelaten, slechts een wet die nu te pas en onpas wordt misbruikt
What's in a name.
De geldigheid of bruikbaarheid van een wet lijkt me een beter principse dan wie het heeft bedacht en hoe het destijds precies is geformuleerd. Maar als dit jou stoort, raad ik je aan een topic te openen over de wet van Wuiles en jou gedachten daar over en dat wij nu stoppen deze discussie hier te voeren, aangezien het eigenlijk off-topc is.
[...]
Volgens mij heeft wuiles geen wetboek als nalatenschap achtergelaten, slechts een wet die nu te pas en onpas wordt misbruikt
What's in a name.
De geldigheid of bruikbaarheid van een wet lijkt me een beter principse dan wie het heeft bedacht en hoe het destijds precies is geformuleerd. Maar als dit jou stoort, raad ik je aan een topic te openen over de wet van Wuiles en jou gedachten daar over en dat wij nu stoppen deze discussie hier te voeren, aangezien het eigenlijk off-topc is.
Spreuken 18:2
maandag 21 november 2011 om 16:10
Ik kan me goed voorstellen dat je er zo geen zin meer in hebt. Zoals ik het lees zitten jullie in een verkeerde spiraal. 3 Kinderen in 4 jaar waarbij nog een kind met extra zorg...dat vraagt veel van jullie...van jullie allebei. Blijf met elkaar praten. Weet je zeker dat je duidelijk hebt gezegd hoe jij de sex (en de relatie) zou willen?? Denk niet dat alles wel van je af te lezen is...Dat is namelijk niet zo. Ik liet me in die tijd bijna een uur op mijn rug kriebelen..en dan dacht ik soms (als ik niet in slaap was gevallen;-)) Oke, dan nu iets voor hem. En echt...daarna voelde we ons weer meer samen. Niet dat dat bij iedereen hetzelfde werkt...Gebruik sex niet als een machtsmiddel door het hem te onthouden.
Je vond hem 4 jaar geleden geweldig..nu door de moeheid en de regeldingen en zorgen ben je dat even kwijt...maar dat komt wel weer terug. Doe eens iets wat hij niet verwacht. Doe een avondje voor hem...Lekker eten en lekkere sex.( alles in 1 uur, zodat je daarna ook nog s=zelf wat aan je avond hebt;-)) Mannen denken nou eenmaal zo;-) Ze begrijpen ons ook niet...Op dit soort momenten is het moeilijk om elkaar te begrijpen. Probeer elkaar terug te vinden. Zoals jij al tijden roept dat je de sex niet zo wil, roept hij al tijden dat hij graag sex wilt....Jullie luisteren allebei niet echt. Iemand moet een keer toegeven. Als de kinderen ouder zijn ben je blij dat je in je gezin hebt geinvesteerd. Hoop dat je hier wat mee kunt.
Je vond hem 4 jaar geleden geweldig..nu door de moeheid en de regeldingen en zorgen ben je dat even kwijt...maar dat komt wel weer terug. Doe eens iets wat hij niet verwacht. Doe een avondje voor hem...Lekker eten en lekkere sex.( alles in 1 uur, zodat je daarna ook nog s=zelf wat aan je avond hebt;-)) Mannen denken nou eenmaal zo;-) Ze begrijpen ons ook niet...Op dit soort momenten is het moeilijk om elkaar te begrijpen. Probeer elkaar terug te vinden. Zoals jij al tijden roept dat je de sex niet zo wil, roept hij al tijden dat hij graag sex wilt....Jullie luisteren allebei niet echt. Iemand moet een keer toegeven. Als de kinderen ouder zijn ben je blij dat je in je gezin hebt geinvesteerd. Hoop dat je hier wat mee kunt.
maandag 21 november 2011 om 16:11
Als je man zo graag een intiem avondje met jou wil.
En als de tijden die hij hier voor kiest niet erg gelukkig gekozen zijn.
Waarom zorg jij dan niet voor een juist tijdstip?
Waarom maak jij het niet eens gezellig, kinderen de deur uit, of jullie zelf (weekendje) weg.
Je man smeekt bijna om seks, hij wil zo graag weer samen zijn. Dan maar eens onromantisch een romantisch avondje plannen. Hij heeft al laten zien dat hij meer wilt doen in jullie relatie, nu is het jouw beurt.
Begin toch vanavond, als hij thuis komt, met een knuffel of kus en ben blij dat hij weer thuis is.
(en mensen: de wet van Wuiles is voor net-aan relaties en zeker geen wet van Meden en Perzen)
En als de tijden die hij hier voor kiest niet erg gelukkig gekozen zijn.
Waarom zorg jij dan niet voor een juist tijdstip?
Waarom maak jij het niet eens gezellig, kinderen de deur uit, of jullie zelf (weekendje) weg.
Je man smeekt bijna om seks, hij wil zo graag weer samen zijn. Dan maar eens onromantisch een romantisch avondje plannen. Hij heeft al laten zien dat hij meer wilt doen in jullie relatie, nu is het jouw beurt.
Begin toch vanavond, als hij thuis komt, met een knuffel of kus en ben blij dat hij weer thuis is.
(en mensen: de wet van Wuiles is voor net-aan relaties en zeker geen wet van Meden en Perzen)
maandag 21 november 2011 om 16:15
quote:satchel schreef op 21 november 2011 @ 16:08:
[...]
What's in a name.
De geldigheid of bruikbaarheid van een wet lijkt me een beter principse dan wie het heeft bedacht en hoe het destijds precies is geformuleerd. Maar als dit jou stoort, raad ik je aan een topic te openen over de wet van Wuiles en jou gedachten daar over en dat wij nu stoppen deze discussie hier te voeren, aangezien het eigenlijk off-topc is. jajaja niet weten wat het inhoud en dan toch gebruiken. Een topic is niet nodig. hij is heel helder, en ooit een 'geintje' van een forummer wat in dit topic nogal ongepast is. zeker zo als jij hem uitlegt
[...]
What's in a name.
De geldigheid of bruikbaarheid van een wet lijkt me een beter principse dan wie het heeft bedacht en hoe het destijds precies is geformuleerd. Maar als dit jou stoort, raad ik je aan een topic te openen over de wet van Wuiles en jou gedachten daar over en dat wij nu stoppen deze discussie hier te voeren, aangezien het eigenlijk off-topc is. jajaja niet weten wat het inhoud en dan toch gebruiken. Een topic is niet nodig. hij is heel helder, en ooit een 'geintje' van een forummer wat in dit topic nogal ongepast is. zeker zo als jij hem uitlegt
maandag 21 november 2011 om 16:18
quote:Wellhello schreef op 21 november 2011 @ 16:01:
Volgens mij is dit gewoon pikstraf...
En dan nog raar staan te kijken als hij vreemd wil gaan.
TO het is al eerder gezegd, maar misschien moet je jezelf ook eens onder de loep nemen.
Misschien is de koek tussen jullie gewoon op. Dat kan natuurlijk ook.
Volgens mij is dit gewoon pikstraf...
En dan nog raar staan te kijken als hij vreemd wil gaan.
TO het is al eerder gezegd, maar misschien moet je jezelf ook eens onder de loep nemen.
Misschien is de koek tussen jullie gewoon op. Dat kan natuurlijk ook.
maandag 21 november 2011 om 16:21
quote:Aranea schreef op 21 november 2011 @ 16:18:
[...]
Misschien is de koek tussen jullie gewoon op. Dat kan natuurlijk ook.Het klinkt nog niet alsof ze allebei genoeg hun best hebben gedaand om die foute patronen te doorbreken. Ze hebben nog wel 3 jonge kinderen samen, relatietherapie lijkt me nog wel de moeite waard in dit geval.
[...]
Misschien is de koek tussen jullie gewoon op. Dat kan natuurlijk ook.Het klinkt nog niet alsof ze allebei genoeg hun best hebben gedaand om die foute patronen te doorbreken. Ze hebben nog wel 3 jonge kinderen samen, relatietherapie lijkt me nog wel de moeite waard in dit geval.
maandag 21 november 2011 om 16:23
