Man wilt vreemd gaan
maandag 21 november 2011 om 15:07
Ik ben 37 jaar en inmiddels 23 jaar samen met mijn man (18 jaar getrouwd)
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
maandag 21 november 2011 om 17:16
Leo, ik ben het op bepaalde punten wel met je eens hoor, alleen vraag ik me af hoe e.e.a. naar elkaar is gecommuniceerd. Misschien heeft haar man het opgevat als wanneer hij meer helpt, zij weer zin in seks krijgt
Praten lijkt me de enige mogelijkheid en idd samen in therapie, voor mijn part bij een seksuologe
Praten lijkt me de enige mogelijkheid en idd samen in therapie, voor mijn part bij een seksuologe
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
maandag 21 november 2011 om 17:18
quote:Beauke schreef op 21 november 2011 @ 17:10:
[...]
Tja, dan verschillen we van mening, maar het lijkt eerder of zij seks als dwangmiddel gebruikt. Want het begon met dat ze geen zin had omdat ze zo veel moest doen, als hij nou eens meehielp dan...
Verder praat je over hem alsof het zomaar iemand, een man, is. Maar het is haar man, met wie ze getrouwd is en wat iemand al
zei niet een verkrachter.
Kan best wezen, zij voelt zich niet goed bij seks met hem. En dan houdt het op. Of hij er nou behoefte aan heeft of niet.
Ze zegt zelf dat ze seksonthouding niet als dwangmiddel gebruikt, kun jij het uit haar verhaal halen, wil nog niet zeggen dat ze dat ook doet. Ze heeft oprecht geen zin in seks met hem. Om voor haar deugdelijke redenen. Hoe rot ook en hoezeer ze ook getrouwd zijn.
[...]
Tja, dan verschillen we van mening, maar het lijkt eerder of zij seks als dwangmiddel gebruikt. Want het begon met dat ze geen zin had omdat ze zo veel moest doen, als hij nou eens meehielp dan...
Verder praat je over hem alsof het zomaar iemand, een man, is. Maar het is haar man, met wie ze getrouwd is en wat iemand al
zei niet een verkrachter.
Kan best wezen, zij voelt zich niet goed bij seks met hem. En dan houdt het op. Of hij er nou behoefte aan heeft of niet.
Ze zegt zelf dat ze seksonthouding niet als dwangmiddel gebruikt, kun jij het uit haar verhaal halen, wil nog niet zeggen dat ze dat ook doet. Ze heeft oprecht geen zin in seks met hem. Om voor haar deugdelijke redenen. Hoe rot ook en hoezeer ze ook getrouwd zijn.
maandag 21 november 2011 om 17:18
Ik begrijp dat je man al een paar maanden goed zijn best doet om jou te helpen in het huishouden en in de zorg voor de kinderen. Wordt het dan niet eens tijd om hem die moeilijke tijd te vergeven? Je kunt niet altijd verbolgen blijven over fouten die hij heeft gemaakt, daar schiet niemand wat mee op.
Verder; er waren eerst twee problemen in jullie relatie. het ene lag aan hem: hij deed niks in het huishouden en voor de kinderen. Het andere lag bij jou: jij wilde geen seks meer met hem. Hij heeft aan het eerste probleem hard gewerkt. Ik vind het dan niet zo heel gek dat hij van jou verwacht dat je wat aan het tweede probleem doet. Jij zegt dat het gevoel er niet meer is: wat kan hij in hemelsnaam nog doen om het gevoel terug te krijgen? Als hij eens in je billen knijpt of iets, dan zie jij dat meteen als een seksbeluste move, maar misschien kun je het eens zien als zijn manier om jou te laten weten dat je mooi en sexy bent. Geef hem gewoon eens een kans.
Verder; er waren eerst twee problemen in jullie relatie. het ene lag aan hem: hij deed niks in het huishouden en voor de kinderen. Het andere lag bij jou: jij wilde geen seks meer met hem. Hij heeft aan het eerste probleem hard gewerkt. Ik vind het dan niet zo heel gek dat hij van jou verwacht dat je wat aan het tweede probleem doet. Jij zegt dat het gevoel er niet meer is: wat kan hij in hemelsnaam nog doen om het gevoel terug te krijgen? Als hij eens in je billen knijpt of iets, dan zie jij dat meteen als een seksbeluste move, maar misschien kun je het eens zien als zijn manier om jou te laten weten dat je mooi en sexy bent. Geef hem gewoon eens een kans.
maandag 21 november 2011 om 17:21
quote:prutteldepruttel schreef op 21 november 2011 @ 17:19:
[...]
Ik denk dat hij het heel goed begrijpt maar dat het er voor hem niet zo toe doet hoe jij je voelt, wat voor jou belangrijk is en wat jij wilt.Wat een onzin: hij heeft toch de laatste maanden bewezen dat hem dat wel wat interesseert? Hij begrijpt gewoon niet wat hij eraan kan doen zodat zij weer zin heeft in seks, en ik begrijp het ook niet!
[...]
Ik denk dat hij het heel goed begrijpt maar dat het er voor hem niet zo toe doet hoe jij je voelt, wat voor jou belangrijk is en wat jij wilt.Wat een onzin: hij heeft toch de laatste maanden bewezen dat hem dat wel wat interesseert? Hij begrijpt gewoon niet wat hij eraan kan doen zodat zij weer zin heeft in seks, en ik begrijp het ook niet!
maandag 21 november 2011 om 17:22
Hallo lentebloem!
Volgens mij willen jij en je man beide wel graag dat het anders wordt?? Als dat zo is , is het oplossen van jullie probleem toch belangrijker dan - thuis of hier - proberen uit te vinden wie de "dader" is ?
Steeds het negatieve benadrukken zal zeker niets aan de situatie veranderen . En jullie hebben een druk gezin, dus het is begrijpelijk dat alles nu anders is dan daarvoor.
Als jullie nu de punten bij elkaar leggen die je beide wel graag wilt, kun je mss een plan maken.
Jij wilt graag gezellige avondjes...hij wil sex. Dusss...
- plan avondjes samen (en dan NIET voor de tv gaan zitten!!!) Ga eens een avondje weg, eet los van de kinderen en/of ga gewoon eerder naar bed om fijn te praten (en dan niet over stress dingen!) Of doe bv een (spannend of gewoon) spel
-Koop iets moois voor jezelf (zodat jij je ook weer trots op jezelf voelt!!) Je kunt dit ook samen doen, in een winkel of online. Alleen al het kijken en praten over wat ieder van jullie mooi/sexy vindt kan heel fijn en spannend zijn . (ga elkaar niet afkeuren...dat doen mensen in het begin van een relatie nml ook niet)
- spreek eventueel af dat je elkaar overal mag aanraken...maar niet op de intiemste plekken. Je kunt dit afspreken voor een week..of korter/langer. Dit kan jou rust geven en je leert elkaar wel weer kennen en liefhebben. Grote kans dat jij uiteindelijk verder wilt gaan...gewoon omdat je ontspannen bent (deze tip krijg je bij therapie mss ook!)
Ik merk uit je verhaal dat jij ook verdrietig bent over alles ..en dat is ook niet zo raar. Hopelijk kun je je man ook begrijpen..ook al voelt het voor jou heeeel anders.
Ga dus niet opzoek naar "wie gelijk heeft of had". Luister weer open en positief naar elkaar...zonder te oordelen. Kijk wat je samen met jullie wensen kunt doen. Ook kleine stapjes / korte dates zijn goed. Maar maak tijd!!! Echt hoor!! Zet het anders maar in de agenda!
Als je 1maal weer op t juiste spoor zit...krijg je beide meer zin in sex en wordt het "gewone " ook weer fijn, gezellig en spannend. Misschien komen de vlinders wel terug! Maar je moet ze wel een kans geven.
Je kunt zoveel leuke dingen doen op een samen date. Kijk bv ook eens een lekker filmpje..en heb het erover. En dan niet direct denken "dat moet ik ook doen"...of "ik ben niet goed". Het gaat om inzicht in elkaar en het plezier er om heen. Benadruk de fijne dingen . Vertel elkaar waar je toen op viel (en nu vast nog op valt ...maar beide even vergeten bent door alle drukte en emoties)
Je man is heel eerlijk en jij komt hier uitgebreid je verhaal doen. Ik denk dat jullie dus niet zover van elkaar af zitten als het lijkt.
Nu nog de oplossingen bij elkaar brengen...en de verwijten achter jullie laten! EN TIJD MAKEN!!!
Ennn ja...sex geeft ECHT zin in sex. Ook na een mindere tijd.. kan sex echt weer heeeeel fijn worden .
Heel veel succes joh
Volgens mij willen jij en je man beide wel graag dat het anders wordt?? Als dat zo is , is het oplossen van jullie probleem toch belangrijker dan - thuis of hier - proberen uit te vinden wie de "dader" is ?
Steeds het negatieve benadrukken zal zeker niets aan de situatie veranderen . En jullie hebben een druk gezin, dus het is begrijpelijk dat alles nu anders is dan daarvoor.
Als jullie nu de punten bij elkaar leggen die je beide wel graag wilt, kun je mss een plan maken.
Jij wilt graag gezellige avondjes...hij wil sex. Dusss...
- plan avondjes samen (en dan NIET voor de tv gaan zitten!!!) Ga eens een avondje weg, eet los van de kinderen en/of ga gewoon eerder naar bed om fijn te praten (en dan niet over stress dingen!) Of doe bv een (spannend of gewoon) spel
-Koop iets moois voor jezelf (zodat jij je ook weer trots op jezelf voelt!!) Je kunt dit ook samen doen, in een winkel of online. Alleen al het kijken en praten over wat ieder van jullie mooi/sexy vindt kan heel fijn en spannend zijn . (ga elkaar niet afkeuren...dat doen mensen in het begin van een relatie nml ook niet)
- spreek eventueel af dat je elkaar overal mag aanraken...maar niet op de intiemste plekken. Je kunt dit afspreken voor een week..of korter/langer. Dit kan jou rust geven en je leert elkaar wel weer kennen en liefhebben. Grote kans dat jij uiteindelijk verder wilt gaan...gewoon omdat je ontspannen bent (deze tip krijg je bij therapie mss ook!)
Ik merk uit je verhaal dat jij ook verdrietig bent over alles ..en dat is ook niet zo raar. Hopelijk kun je je man ook begrijpen..ook al voelt het voor jou heeeel anders.
Ga dus niet opzoek naar "wie gelijk heeft of had". Luister weer open en positief naar elkaar...zonder te oordelen. Kijk wat je samen met jullie wensen kunt doen. Ook kleine stapjes / korte dates zijn goed. Maar maak tijd!!! Echt hoor!! Zet het anders maar in de agenda!
Als je 1maal weer op t juiste spoor zit...krijg je beide meer zin in sex en wordt het "gewone " ook weer fijn, gezellig en spannend. Misschien komen de vlinders wel terug! Maar je moet ze wel een kans geven.
Je kunt zoveel leuke dingen doen op een samen date. Kijk bv ook eens een lekker filmpje..en heb het erover. En dan niet direct denken "dat moet ik ook doen"...of "ik ben niet goed". Het gaat om inzicht in elkaar en het plezier er om heen. Benadruk de fijne dingen . Vertel elkaar waar je toen op viel (en nu vast nog op valt ...maar beide even vergeten bent door alle drukte en emoties)
Je man is heel eerlijk en jij komt hier uitgebreid je verhaal doen. Ik denk dat jullie dus niet zover van elkaar af zitten als het lijkt.
Nu nog de oplossingen bij elkaar brengen...en de verwijten achter jullie laten! EN TIJD MAKEN!!!
Ennn ja...sex geeft ECHT zin in sex. Ook na een mindere tijd.. kan sex echt weer heeeeel fijn worden .
Heel veel succes joh
maandag 21 november 2011 om 17:26
quote:lente_bloem schreef op 21 november 2011 @ 16:33:
Zin maken heb ik vaak gedaan tijdens die 1,5 jaar maar voor mij persoonlijk werkt dat op dit moment niet. Als onze relatie goed was geweest dan was dat een minder groot probleem.
Zin maken heb je wel gedaan, in de afgelopen anderhalfjaar, maar toch heb je al twee jaar geen seks gehad? Ik nie snap nie.
Zin maken heb ik vaak gedaan tijdens die 1,5 jaar maar voor mij persoonlijk werkt dat op dit moment niet. Als onze relatie goed was geweest dan was dat een minder groot probleem.
Zin maken heb je wel gedaan, in de afgelopen anderhalfjaar, maar toch heb je al twee jaar geen seks gehad? Ik nie snap nie.
maandag 21 november 2011 om 17:32
Goede reacties zijn er al gegeven, blijft mooi dit forum.
Ergens herken ik het wel. Ben ook eind 20 en met perioden (die godzijdank hooguit twee weken en geen 2 jaar duren..) loop ik ook wel tegen dit probleem aan (al werk ik wel zelf). Druk, irritaties over kinderen en huishouden, een man die aan je zit te plukken terwijl je hem al zovaak vertelde dat dat niet de methode is.
Maar het is wel zo, seksen = zin krijgen. Als de basis nog goed zit. Als de irritaties gewoon oppervlakkig zijn. Niet als er echt iets scheef zit. Dan is seks "tegen je zin" ook echt zinloos (alleen maar slecht, denk ik).
Als ik na zo'n periode seks heb gehad met mijn man word ik ook écht blij wakker. Geef ik hem weer een dikke kus en zeg ik tegen hem hoe blij ik met hem ben. Het maakt gewoon blij, je bent weer samen.
Staar je niet teveel blind op wat hij MOET. Genegenheid zonder te "plukken" is niet voor iedereen zo makkelijk. En seks is gewoon belangrijk in een relatie, ik zie dat ook wel een beetje als mijn "taak".
Nog wat gedachten: seks hoeft niet altijd neuken te zijn.. Maak een begin. Zorg dat je zelf in een goede mood bent. Zie in wat hij wél doet, communiceer (volgens mij, zo aan je schrijfstijl te zien dan, kun je dat prima). En inderdaad, beslis of er nog een basis is. je geeft aan dat er dingen zijn voorgevallen die je hier niet wil delen, dus geen idee hoe ernstig dat is geweest. Maar probeer in elk geval uit dit cirkeldenken te komen.
Succes!
Ergens herken ik het wel. Ben ook eind 20 en met perioden (die godzijdank hooguit twee weken en geen 2 jaar duren..) loop ik ook wel tegen dit probleem aan (al werk ik wel zelf). Druk, irritaties over kinderen en huishouden, een man die aan je zit te plukken terwijl je hem al zovaak vertelde dat dat niet de methode is.
Maar het is wel zo, seksen = zin krijgen. Als de basis nog goed zit. Als de irritaties gewoon oppervlakkig zijn. Niet als er echt iets scheef zit. Dan is seks "tegen je zin" ook echt zinloos (alleen maar slecht, denk ik).
Als ik na zo'n periode seks heb gehad met mijn man word ik ook écht blij wakker. Geef ik hem weer een dikke kus en zeg ik tegen hem hoe blij ik met hem ben. Het maakt gewoon blij, je bent weer samen.
Staar je niet teveel blind op wat hij MOET. Genegenheid zonder te "plukken" is niet voor iedereen zo makkelijk. En seks is gewoon belangrijk in een relatie, ik zie dat ook wel een beetje als mijn "taak".
Nog wat gedachten: seks hoeft niet altijd neuken te zijn.. Maak een begin. Zorg dat je zelf in een goede mood bent. Zie in wat hij wél doet, communiceer (volgens mij, zo aan je schrijfstijl te zien dan, kun je dat prima). En inderdaad, beslis of er nog een basis is. je geeft aan dat er dingen zijn voorgevallen die je hier niet wil delen, dus geen idee hoe ernstig dat is geweest. Maar probeer in elk geval uit dit cirkeldenken te komen.
Succes!
maandag 21 november 2011 om 17:35
Lieve lente_bloem. Wat een rotsituatie. Ik kan goed begrijpen dat je niet meer weet hoe je hier uit moet komen.
Vervelend dat je man geen relatietherapie wil.
Misschien is hij wel bereid een boek te lezen? Kennen jullie het boek "De vijf talen van de liefde" van Gary Chapman al? Dat lijkt me voor jullie allebei een aanrader.
In dat boek leer je welke liefdestaal jijzelf en je partner spreekt. Daardoor kunnen jullie effectiever naar elkaar toe groeien.
O.a. hier kun je er meer over lezen, ook reviews van andere lezers.
Veel sterkte in deze moeilijke situatie. Ik hoop van harte dat jullie de liefde in elkaar weer zullen terugvinden.
Vervelend dat je man geen relatietherapie wil.
Misschien is hij wel bereid een boek te lezen? Kennen jullie het boek "De vijf talen van de liefde" van Gary Chapman al? Dat lijkt me voor jullie allebei een aanrader.
In dat boek leer je welke liefdestaal jijzelf en je partner spreekt. Daardoor kunnen jullie effectiever naar elkaar toe groeien.
O.a. hier kun je er meer over lezen, ook reviews van andere lezers.
Veel sterkte in deze moeilijke situatie. Ik hoop van harte dat jullie de liefde in elkaar weer zullen terugvinden.
maandag 21 november 2011 om 17:47
quote:duistercontinent schreef op 21 november 2011 @ 17:09:
De man zorgt er voor dat er 5 bekkies te eten krijgt en TO zorgt ervoor dat er zo goed mogelijk mee om wordt gegaan. Wat is dat gezeik toch als een man de kostwinner is, dat een vrouw dan automatisch zich als een mindere moet gedragen?
Wie zegt dat? Niemand schuift TO een onderdanige rol toe. Het gebeurt eerder andersom: Man moet hard werken, moet meehelpen in huishouden, moet TO ondersteunen. Prima. Maar als het om sex gaat, moet hij kruipen. Zo komt het een beetje over.
Zij werkt ook net zo hard, ze heeft kinderen, ze heeft hem benaderd toen het mis ging. Dat het kwartje viel duurde te lang.En nu het kwartje gevallen is, moet alles gelijk weer goed zijn en moet ze dan maar zin maken.
Hij moest toch ook een beetje snel in de benen komen toen het écht fout liep bij TO? En nu puntje bij 't paaltje komt, kan TO zijn aanraking niet eens verdragen. Daar heeft ze zeeën van tijd voor nodig
Zo simpel ligt dat niet,je kan al vrouw best alle zorgen op je nemen, maar bovenstaande vrouwen die hier over pochen zullen ongetwijfeld meer aan hun relatie hebben, dan zij hier heeft gehad.Ja, en dus?
De man zorgt er voor dat er 5 bekkies te eten krijgt en TO zorgt ervoor dat er zo goed mogelijk mee om wordt gegaan. Wat is dat gezeik toch als een man de kostwinner is, dat een vrouw dan automatisch zich als een mindere moet gedragen?
Wie zegt dat? Niemand schuift TO een onderdanige rol toe. Het gebeurt eerder andersom: Man moet hard werken, moet meehelpen in huishouden, moet TO ondersteunen. Prima. Maar als het om sex gaat, moet hij kruipen. Zo komt het een beetje over.
Zij werkt ook net zo hard, ze heeft kinderen, ze heeft hem benaderd toen het mis ging. Dat het kwartje viel duurde te lang.En nu het kwartje gevallen is, moet alles gelijk weer goed zijn en moet ze dan maar zin maken.
Hij moest toch ook een beetje snel in de benen komen toen het écht fout liep bij TO? En nu puntje bij 't paaltje komt, kan TO zijn aanraking niet eens verdragen. Daar heeft ze zeeën van tijd voor nodig
Zo simpel ligt dat niet,je kan al vrouw best alle zorgen op je nemen, maar bovenstaande vrouwen die hier over pochen zullen ongetwijfeld meer aan hun relatie hebben, dan zij hier heeft gehad.Ja, en dus?
maandag 21 november 2011 om 17:54
maandag 21 november 2011 om 17:59
quote:eleonora schreef op 21 november 2011 @ 16:56:
[...]
Bij haar wel.
Bij mij ook. Ik wil geen seks met iemand op wie ik boos ben en in wie ik teleurgesteld ben..
Ik geloof je, hoor. Maar bij mij werkt dat toch anders. Ik kan ( praat ik over 100 jaar geleden, we hebben eigenlijk nooit ruzie ) tegen m'n man zeggen " ik vind je een lul, straks vind ik je ook weer een klojo, maar zullen we nu even rollenbollen? " Maar goed, dan is de basis anders, lijkt mij.
Maar..... vraag ik me toch nog steeds af; heeft TO op zich wel zin in sex, of dat ook niet?
[...]
Bij haar wel.
Bij mij ook. Ik wil geen seks met iemand op wie ik boos ben en in wie ik teleurgesteld ben..
Ik geloof je, hoor. Maar bij mij werkt dat toch anders. Ik kan ( praat ik over 100 jaar geleden, we hebben eigenlijk nooit ruzie ) tegen m'n man zeggen " ik vind je een lul, straks vind ik je ook weer een klojo, maar zullen we nu even rollenbollen? " Maar goed, dan is de basis anders, lijkt mij.
Maar..... vraag ik me toch nog steeds af; heeft TO op zich wel zin in sex, of dat ook niet?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 21 november 2011 om 18:00
Lente-bloem, sorry als ik het zeg, maar ik vind je behoorlijk zwaar op de hand. Eerlijk gezegd begrijp ik je man wel.
En eerlijk gezegd snap ik zulke (potentiële) vreemdgangers ook wel een beetje. Hij snakt niet alleen naar sex, maar volgens mij bovenal naar aandacht.
Vrouw heeft thuis voor alles en iedereen tijd en aandacht, behalve voor haar eigen kerel.
En eerlijk gezegd snap ik zulke (potentiële) vreemdgangers ook wel een beetje. Hij snakt niet alleen naar sex, maar volgens mij bovenal naar aandacht.
Vrouw heeft thuis voor alles en iedereen tijd en aandacht, behalve voor haar eigen kerel.
maandag 21 november 2011 om 18:03
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Ik kan me dus voorstellen dat als hij zo zijn best doet, hij er ook graag wat voor terug wil. Heel zwart wit gezegd. Ik vind ook dat je overal veel te lang in blijft hangen. Je maakt het jezelf heel moeilijk zo.
Ik kan me dus voorstellen dat als hij zo zijn best doet, hij er ook graag wat voor terug wil. Heel zwart wit gezegd. Ik vind ook dat je overal veel te lang in blijft hangen. Je maakt het jezelf heel moeilijk zo.
maandag 21 november 2011 om 18:05
quote:Nova78 schreef op 21 november 2011 @ 18:00:
Lente-bloem, sorry als ik het zeg, maar ik vind je behoorlijk zwaar op de hand. Eerlijk gezegd begrijp ik je man wel.
En eerlijk gezegd snap ik zulke (potentiële) vreemdgangers ook wel een beetje. Hij snakt niet alleen naar sex, maar volgens mij bovenal naar aandacht.
Vrouw heeft thuis voor alles en iedereen tijd en aandacht, behalve voor haar eigen kerel.Bravo!
Lente-bloem, sorry als ik het zeg, maar ik vind je behoorlijk zwaar op de hand. Eerlijk gezegd begrijp ik je man wel.
En eerlijk gezegd snap ik zulke (potentiële) vreemdgangers ook wel een beetje. Hij snakt niet alleen naar sex, maar volgens mij bovenal naar aandacht.
Vrouw heeft thuis voor alles en iedereen tijd en aandacht, behalve voor haar eigen kerel.Bravo!
maandag 21 november 2011 om 18:11
Ik denk dat dit probleem vaker voorkomt dat je denkt bij langdurige relatie en/of relaties met kleine kinderen, waarbij de vrouw het gevoel heeft er alleen voor te staan en de man sexueel tekort komt.
Hoewel ik dat laatste goed begrijp van haar man vind ik dat hij 2 dingen fout doet:
1. hij doet sterk aan "voor wat hoort wat", dus ik doe meer in het huishouden maar dan krijg ik sex terug en vervolgens loopt hij erg aan te dringen bij TO wanneer zij er eindelijk klaar voor is. Dat is pushy en dat werkt meestal eerder remmend dan erotiserend.
2. hij weigert in relatietherapie te gaan, omdat er slechts sex ontbreekt. Dit is een zeer kortzichtige redenatie, want er is geen sex omdat de relatie niet lekker loopt en dus moet je eerst werken aan de relatie.
Ook TO is niet helemaal schuldloos:
1. Ze houdt te lang vast aan oude koeien: het feit dat hij ooit niet mee deed in het huishouden.
2. Ze realiseert zich niet voldoende dat de meeste mannen anders tegenover sex staan dan de meeste vrouwen en dat dit voor hem ook een lijmmiddel van de relatie kan zijn.
Relatietherapie lijkt hier een oplossing te kunnen zijn, maar het is geen wondermiddel als de koek op is. TO en haar man moeten dan ook vooral daar achter zien te komen.
Hoewel ik dat laatste goed begrijp van haar man vind ik dat hij 2 dingen fout doet:
1. hij doet sterk aan "voor wat hoort wat", dus ik doe meer in het huishouden maar dan krijg ik sex terug en vervolgens loopt hij erg aan te dringen bij TO wanneer zij er eindelijk klaar voor is. Dat is pushy en dat werkt meestal eerder remmend dan erotiserend.
2. hij weigert in relatietherapie te gaan, omdat er slechts sex ontbreekt. Dit is een zeer kortzichtige redenatie, want er is geen sex omdat de relatie niet lekker loopt en dus moet je eerst werken aan de relatie.
Ook TO is niet helemaal schuldloos:
1. Ze houdt te lang vast aan oude koeien: het feit dat hij ooit niet mee deed in het huishouden.
2. Ze realiseert zich niet voldoende dat de meeste mannen anders tegenover sex staan dan de meeste vrouwen en dat dit voor hem ook een lijmmiddel van de relatie kan zijn.
Relatietherapie lijkt hier een oplossing te kunnen zijn, maar het is geen wondermiddel als de koek op is. TO en haar man moeten dan ook vooral daar achter zien te komen.
maandag 21 november 2011 om 18:17
Ik lees hier jonge vrouwen die overtuigingen verkondigen waarvan ik dacht dat ze 50 jaar geleden in Nederland al waren uitgestorven.
Mijnheer heeft geen recht op seks, ook niet na x maal afwassen of stofzuigen en TO hoeft zich niet te verantwoorden voor haar proces en timing. Als hij tekorten oploopt die schadelijk zijn voor zijn gezondheid, dan kan hij bij de huisarts een afspraak maken en een recept vragen voor suppletie. Dat hij zijn vrouw niet respecteert en vervolgens dreigt met vreemdgaan omdat hij zijn oubollige zinnetje niet krijgt vind ik van de pot gerukt.
Mijnheer heeft geen recht op seks, ook niet na x maal afwassen of stofzuigen en TO hoeft zich niet te verantwoorden voor haar proces en timing. Als hij tekorten oploopt die schadelijk zijn voor zijn gezondheid, dan kan hij bij de huisarts een afspraak maken en een recept vragen voor suppletie. Dat hij zijn vrouw niet respecteert en vervolgens dreigt met vreemdgaan omdat hij zijn oubollige zinnetje niet krijgt vind ik van de pot gerukt.
maandag 21 november 2011 om 18:23
Ach kom nou, voor wat hoort wat? Die vent staat al meer dan twee jaar droog!!!!
Arme man. Goed genoeg om als fokstier te dienen, goed genoeg om als wandelende portemonnee te dienen, en dan elke dag gezeik naar je hoofd krijgen dat je niet genoeg doet, dat ze het hele huishouden alleen moet doen (ehm... daarom heet het wellicht ook huisvrouw??? zomaar een ideetje hoor) , dat je niet genoeg tijd aan je kinderen besteed (nee, dat salaris komt vanzelf, wou je zeggen? misschien is die man wel gewoon moe?) en krijgt ie ook nog eens geen seks. En als ie dan naar haar grillen danst, en als een pussy-whipped sukkel dan braaf van supermarkt naar vuilnis buiten zetten naar luisteren wat voor oninteressants er nou weer op het schoolplein is gebeurd hobbelt, en haar eens een aai of een kus geeft, dan krijgt ie de wind van voren dat ie het Niet Begrijpt en dat ie een Seksbeluste Hufter is.
Mijn god, je zou van minder depressief worden, een minnares zoeken of naar de hoeren gaan.
Wilde hij trouwens die drie koters wel, of was dat vooral jouw idee, TO?
Arme man. Goed genoeg om als fokstier te dienen, goed genoeg om als wandelende portemonnee te dienen, en dan elke dag gezeik naar je hoofd krijgen dat je niet genoeg doet, dat ze het hele huishouden alleen moet doen (ehm... daarom heet het wellicht ook huisvrouw??? zomaar een ideetje hoor) , dat je niet genoeg tijd aan je kinderen besteed (nee, dat salaris komt vanzelf, wou je zeggen? misschien is die man wel gewoon moe?) en krijgt ie ook nog eens geen seks. En als ie dan naar haar grillen danst, en als een pussy-whipped sukkel dan braaf van supermarkt naar vuilnis buiten zetten naar luisteren wat voor oninteressants er nou weer op het schoolplein is gebeurd hobbelt, en haar eens een aai of een kus geeft, dan krijgt ie de wind van voren dat ie het Niet Begrijpt en dat ie een Seksbeluste Hufter is.
Mijn god, je zou van minder depressief worden, een minnares zoeken of naar de hoeren gaan.
Wilde hij trouwens die drie koters wel, of was dat vooral jouw idee, TO?
Am Yisrael Chai!
maandag 21 november 2011 om 18:31
Nou ehh eerste wat ik dacht.. Tjonge jonge vanaf je 14e bij hem.
Kan me voorstellen dat het dan wat saai word.
Ik vind zelf dat jullie beidden er hard aan moeten werken.
Ik zie ook nergens dat je eens rustig met hem gepraat hebt en hebt aangegeven dat dat gepluk alleen maar averechts werkt..
Tja en jij vind het belangrijk dat je geen sex met hem hebt en hij wil graag sex.
Jij wil je zin doordrijven en wat heeft hij?
Een goed gesprek zou niet verkeerd zijn en je kunt ook voorstellen om elkaar lekker te masseren zonder sex in eerste instantie/of wat handwerk.
Maar je zou ook eens verrassend uit de hoek kunnen komen,kinderen uitlenen en onverwachts eens met mooie lingerie gaan meehobbelen en je uit liefde over die onoverkomelijke niet sex willen hebben heenzetten.
Kan maar zo dat je het zelf dan ook weer als leuk gaat ervaren
Hij helpt mee, doet zn best en misschien dat jij over 2 jaar hem weer eens fysiek toelaat??
Die onduidelijkheid daar hebben mannen niets aan.
Daarbij als je hem niet aantrekkelijk meer vind en dat laat blijken... Tja dan zou ik niet gek opkijken dat hij een x buiten de deur wipt.
Iedereen zoekt bevestiging dat iemand hem/haar wilt en lief vind..
Kan me voorstellen dat het dan wat saai word.
Ik vind zelf dat jullie beidden er hard aan moeten werken.
Ik zie ook nergens dat je eens rustig met hem gepraat hebt en hebt aangegeven dat dat gepluk alleen maar averechts werkt..
Tja en jij vind het belangrijk dat je geen sex met hem hebt en hij wil graag sex.
Jij wil je zin doordrijven en wat heeft hij?
Een goed gesprek zou niet verkeerd zijn en je kunt ook voorstellen om elkaar lekker te masseren zonder sex in eerste instantie/of wat handwerk.
Maar je zou ook eens verrassend uit de hoek kunnen komen,kinderen uitlenen en onverwachts eens met mooie lingerie gaan meehobbelen en je uit liefde over die onoverkomelijke niet sex willen hebben heenzetten.
Kan maar zo dat je het zelf dan ook weer als leuk gaat ervaren
Hij helpt mee, doet zn best en misschien dat jij over 2 jaar hem weer eens fysiek toelaat??
Die onduidelijkheid daar hebben mannen niets aan.
Daarbij als je hem niet aantrekkelijk meer vind en dat laat blijken... Tja dan zou ik niet gek opkijken dat hij een x buiten de deur wipt.
Iedereen zoekt bevestiging dat iemand hem/haar wilt en lief vind..
Straks blijken mijn statiegeld flessen.... De enige stabiele valuta te zijn!
maandag 21 november 2011 om 18:37
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 18:27:
Sex is geen verplichting toch? En het hoort in mijn ogen ook geen ruilmiddel te zijn.
Het lijkt me daarom beter dat ze aan hun relatie gaan werken dan dat zij als zaadopvangbakje gaat dienen omdat hij tekort komt.Voor heel veel mensen is seks een heleboel meer dan dat.
Sex is geen verplichting toch? En het hoort in mijn ogen ook geen ruilmiddel te zijn.
Het lijkt me daarom beter dat ze aan hun relatie gaan werken dan dat zij als zaadopvangbakje gaat dienen omdat hij tekort komt.Voor heel veel mensen is seks een heleboel meer dan dat.
maandag 21 november 2011 om 18:38
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 18:27:
Sex is geen verplichting toch? En het hoort in mijn ogen ook geen ruilmiddel te zijn.
Het lijkt me daarom beter dat ze aan hun relatie gaan werken dan dat zij als zaadopvangbakje gaat dienen omdat hij tekort komt.
Zij is volgens mij degene die sex als ruilmiddel inzet, niet hij. Anders stond hij niet al twee jaar droog.
Ik vind het echt schandalig om iemand twee jaar seks te ontzeggen als er geen medische reden is waardoor het niet mag ofzo. Heb dan gewoon ballen en ga uit elkaar, als je eigen vent je zo tegenstaat. Maar ja, het salaris zal nog steeds wel aantrekkelijk zijn, gok ik zo.
Sex is geen verplichting toch? En het hoort in mijn ogen ook geen ruilmiddel te zijn.
Het lijkt me daarom beter dat ze aan hun relatie gaan werken dan dat zij als zaadopvangbakje gaat dienen omdat hij tekort komt.
Zij is volgens mij degene die sex als ruilmiddel inzet, niet hij. Anders stond hij niet al twee jaar droog.
Ik vind het echt schandalig om iemand twee jaar seks te ontzeggen als er geen medische reden is waardoor het niet mag ofzo. Heb dan gewoon ballen en ga uit elkaar, als je eigen vent je zo tegenstaat. Maar ja, het salaris zal nog steeds wel aantrekkelijk zijn, gok ik zo.
Am Yisrael Chai!
maandag 21 november 2011 om 18:42
quote:blijfgewoonbianca schreef op 21 november 2011 @ 17:59:
[...]
Ik geloof je, hoor. Maar bij mij werkt dat toch anders. Ik kan ( praat ik over 100 jaar geleden, we hebben eigenlijk nooit ruzie ) tegen m'n man zeggen " ik vind je een lul, straks vind ik je ook weer een klojo, maar zullen we nu even rollenbollen? " Maar goed, dan is de basis anders, lijkt mij.
Maar..... vraag ik me toch nog steeds af; heeft TO op zich wel zin
in sex, of dat ook niet?
Ze schrijft dat ze hem niet meer aantrekkelijk vindt. Misschien is er dus wel wat meer aan de hand dan 'gewoon geen zin in seks'. De therapietip lijkt me in deze relatie daarom ook een goeie.
En ik snap ook wat jij bedoelt (je weet och....) maar jouw ruzie/boosheid/teleurstelling duurt dan ook niet anderhalf jaar. Ze hebben wel meer problemen dan haar geen zin in seks zo te zien.
[...]
Ik geloof je, hoor. Maar bij mij werkt dat toch anders. Ik kan ( praat ik over 100 jaar geleden, we hebben eigenlijk nooit ruzie ) tegen m'n man zeggen " ik vind je een lul, straks vind ik je ook weer een klojo, maar zullen we nu even rollenbollen? " Maar goed, dan is de basis anders, lijkt mij.
Maar..... vraag ik me toch nog steeds af; heeft TO op zich wel zin
in sex, of dat ook niet?
Ze schrijft dat ze hem niet meer aantrekkelijk vindt. Misschien is er dus wel wat meer aan de hand dan 'gewoon geen zin in seks'. De therapietip lijkt me in deze relatie daarom ook een goeie.
En ik snap ook wat jij bedoelt (je weet och....) maar jouw ruzie/boosheid/teleurstelling duurt dan ook niet anderhalf jaar. Ze hebben wel meer problemen dan haar geen zin in seks zo te zien.