overblijf

Hoe zou jij je voelen als je giftige stoffen tot je neemt, waar jouw lichaam erg op reageert, waar je niets van snapt, maar je voelt je nooit lekker. Plus je hebt zware ADHD??

quote:threelittleducks schreef op 09 december 2011 @ 11:00:

[...]



Diep in mijn hart vind ik ook niet dat ze ADHD heeft.Wat dan?

Het is neit zo dat ADHD komt door een pinda-allergie. Door bepaalde voedingsstoffen niet meer aan te bieden, kan je kind zich anders gaan gedragen. ADHD gaat niet weg en wordt ook niet veroorzaakt door allergieën.

Wat Galadriel schrijft.



Een pleegjongetje wat ik begeleid, heeft ADHD. Hij reageert heel sterk op bepaald voedsel. Het was even puzzelen, maar we zijn er nu ahter welke voedingsmiddelen zijn gedrag triggeren. Zijn ADHD-gedrag is flink verminderd. Dat betekent dat hij waarschijnlijk geen medicijnen hoeft te gaan gebruiken, dat hij niet naar een andere school hoeft, dat hij geen ruzie meer heeft met kinderen in de buurt maar dat hij met vriendjes kan spelen, dat hij zelf naar de speeltuin kan lopen in plaats van onder begeleiding, dat hij rust en ruimte in zijn hoofd heeft om te leren lezen, om een puzzel te maken, om rustig aan een tekening te werken, om een film te kijken.



Dit dus. Best de moeite van het proberen waard, lijkt me. Het is relatief simpel.

Een vriend van mijn zoon heeft ook ADHD.

Op de basisschool kreeg hij medicijnen en een dieet,enkele voedingsproducten mocht hij niet of in zeer kleine hoeveelheid eten.Na 7 jaar is de ADHD een stuk minder geworden en krijgt hij nog wel medicatie maar geen dieet meer.Hij zit op het reguliere HAVO onderwijs

Als je twijfelt aan de diagnose, dan ga je terug naar de GGZ en vraag je opnieuw een onderzoek aan.



Ik denk dat je met deze houding het gedrag van je kind steunt.

Met name voor jonge kinderen geldt, dat er veel bekend is over de relatie tussen voeding en hyperactiviteit of ADHD. In iets mindere mate is er kennis van externe invloeden (waaronder ook voeding valt) bij autisme en vanuit de praktijk ook over depressiviteit en voeding. Vanuit de ervaring van patiënten onderzoeken de leden van de werkgroep Voeding & Gedrag een mogelijk verband tussen dyslexie en voedselovergevoeligheid. De basis van de kennis is gelegen in ervaringsdeskundigheid in combinatie met kennis van de onderzoeken die de laatste 20 jaar over deze problematiek zijn gedaan. De werkgroep beschikt over een breed netwerk voor diagnostiek en behandeling, zowel in de reguliere, als in de complementaire geneeskunde.



Het is bij reguliere artsen nog te weinig bekend dat voeding van invloed kan zijn op het gedrag. Onlangs zijn twee onderzoeken naar de invloed van voeding op ADHD gepubliceerd; in het “Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde’’ van december 2002 en in ‘’Kind en Adolescent’’ van februari 2003. Volgens deze wetenschappelijk en regulier uitgevoerde onderzoeken wordt bij 60% van de kinderen met ADHD deze gedragsstoornis veroorzaakt door de voeding.

Aangezien beide onderzoeken slechts oriënterende studies zijn, is verder wetenschappelijk onderzoek noodzakelijk. In “Kind en Adolescent” van december 2005 is een artikel verschenen over de mogelijke relatie tussen voedselovergevoeligheid en ADHD.



Uit buitenlandse onderzoeken, die dubbelblind en placebogecontroleerd zijn uitgevoerd blijkt, dat het meestal niet gaat om een overgevoeligheid voor kleurstoffen, suiker of andere additieven, maar om een individuele overgevoeligheid voor meerdere, veelal ook gezonde, voedingsmiddelen. Het ligt dan ook voor de hand dat de diagnostiek individueel en specialistisch is.



Veel voorkomende klachten bij jonge kinderen met gedragsproblemen

Wanneer de diagnose ADHD gesteld wordt, zou er eigenlijk altijd eerst onderzoek naar mogelijke oorzaak of oorzaken gedaan moeten worden. Maar zelfs al voordat er sprake is van een diagnose is het mogelijk om onderzoek in te stellen naar voedselovergevoeligheid. Dit kan bijvoorbeeld als een aantal van de volgende klachten enige tijd aanwezig is:

impulsief of onbeheerst gedrag;

sterk wisselend gedrag of juist ander gedrag dat bijvoorbeeld thuis wel voorkomt, maar op de peuterspeelzaal of in school niet bekend is, of andersom;

veel of druk praten; van het één naar het ander hollen;

moeite met stil zitten;

onverklaarbare driftbuien;

veel huilen;

concentratieproblemen;

zichzelf of andere kinderen pijn doen;

tics of dwangmatig handelen zoals trekken in het gezicht, dwangmatige aanrakingen, dwangmatige ordening van bijv. speelgoed;

vaak boos, ruziezoekend of opstandig gedrag;

onhandelbaar zijn;

moeite met inslapen en/of doorslapen;

soms ook als bijkomstigheid: lichte lichamelijke klachten als eczeem, diarree, hoofdpijn, hoge pijndrempel, vaker keel- en/of oorontstekingen.

Met dank aan de adviseurs van de werkgroep:Drs. L.M.J. Pelsser, wetenschappelijk onderzoeker van het Onderzoekscentrum ADHD en Voeding, Eindhoven. Tel.: 040 – 2488393.

Dr. A.A. M. Haagen, kinderarts/kinderneuroloog, Vie Curi Medisch Centrum, Venlo

Werkgroep voeding en gedrag

quote:threelittleducks schreef op 09 december 2011 @ 10:55:

Hmmm.... Ik ben behoorlijk sceptisch hoor. Maar wat nu wel even in mij opkomt: Ze heeft ook een aantal voedselallergieen volgens bloedtesten. Hier heeeft ze zich een tijdje aan gehouden, maar toen bleek al snel dat de problemen die ze had een andere oorzaak hadden en is ze dat gewoon weer gaan eten, omdat ze er niet lichamelijk op reageerde.



Denken jullie dat een voedselallergie van bijv. pinda/noten/eieren zich ook kan uiten in gedrag?Naast dat mijn zoon gewoon ziek wordt als hij voedsel binnenkrijgt waar hij allergisch op reageerd was hij bij tijd en wijle gewoon ronduit onhandelbaar. Nu had mijn zoon een hele andere leeftijd, hij was 2,5 toen we van volledig allergeenvrij zijn gaan opbouwen naar zijn huidige beperkte dieet, maar ik heb echt een ander kind met dieet dan zonder. Hij had enorme driftbuien die iedereen toeschreef aan de peuterpuberteit, maar die binnen een week na het starten met het dieet verdwenen waren en hij heeft daarna (hij is nu 4) nooit meer 1 driftbui gehad. Zo ook met slapen, dat was rampzalig, met 2,5 sliep hij nog steeds vaker net door dan wel, binnen een week sliep hij door en werd enkel nig wakker als er echt iets was (als hij ziek is). En nee een dieet is geen wondermiddel, inmiddels zit zoon op school en begint de vraag in hoeverre hij 'anders dan anders' is meer en meer de kop op te steken. Ik voorzie dat als we hem zouden laten testen er wel een diagnose (ik denk richting ass) uit zou komen, maar zijn gedrag is na het dieet zeker wel drastisch veranderd. Voedsel, zeker datgene waar je lichaam heftig op reageerd, uit zich niet enkel lichamelijk.

Tuurlijk is het gewoon jou dochter, maar waarschijnlijk staat erin de gebruiksaanwijzing ADHD.



Want kinderen die 'gewoon' een beetje druk zijn, worden niet overal geweerd.



Ga ik toch mee met LouisaVuitton, want ga je wel overal achterna? Of vind je eigenlijk dat andere mensen niet zo moeten zeuren en is dat waar je boos over bent en niet op de situatie?

TO: Misschien heb je het idee dat je er alleen voor staat maar dat is het niet. Door de viva-dames wordt hard meegedacht om de situatie voor jou dragelijker te maken zodat je dochter beter kan functioneren op alle gebieden van haar leven.



Wat stuit jou tegen de borst om dat dieet niet te proberen? Waarom geen medicatie (in 3 jaar veranderd jouw dochter ook hormonaal)?

Welke opties heb jij dan om je dochter te ondersteunen en went je die ook aan? Wat doe jij nu om haar te helpen?



Bespreek met haar dat je je zorgen maakt dat ze het niet gaat redden op het VO. Zorg dat zijn ook een deel 'probleemeigenaar' wordt, daar is ze al oud genoeg voor. Vraag haar of zij misschien een oplossing weet om alles in goede banen te leiden en kom hier regelmatig op terug.



Waar is trouwens de vader in het verhaal?

Je moet hoe dan ook in actie komen. In het belang van je dochter!

Nou wat raar dat je dat dieet zweverig noemt TO.

Mensen kunnen nu eenmaal allergisch zijn voor bepaalde voeding. Dat hoeft zich toch niet altijd te uiten in rode bulten.

Het kan best zo zijn dat het gedrag van je dochter wordt verergerd door bepaalde voedingsstoffen.

Van alcohol doen sommige mensen ook rare dingen. En chocolade maakt menig vrouw happy. Allemaal uit dat zich in hun gedrag. Misschien een beetje simpel deze voorbeelden, maar ik snap niet dat je het dieet geen kans geeft. Hier hoeft geen instantie aan te pas te komen. Geheel jouw eigen verantwoordelijkheid dus.

quote:threelittleducks schreef op 09 december 2011 @ 11:06:

[...]

Weet je iedereen zegt weer wat anders. Ik moet nu dus naar MEE, naar GGZ, aan een dieet, cognitieve therapie, medicatie, huisarts Ik zie door de bomen het bos niet meer en alle instanties waar we al geweest zijn en geen steek verder. Ik voel mij nog steeds moedeloos en verdrietig.



Nee, je hoeft alleen naar MEE. De huisarts zal je ws toch daarnaartoe verwijzen.

En verder kan MEE jullie goed begeleiden.

0900 999 88 88

De puber met ADHD is, makkelijker dan andere pubers, ontvankelijk voor allerlei ongewenst gedrag. Hij is gevoeliger voor verslavingen, probeert zijn gebrek aan kunde om te leren te compenseren met vervelend gedrag op school en kan crimineel gedrag gaan vertonen. Meer dan andere pubers worden pubers met ADHD onhandelbaar. In de pubertijd hebben pubers met ADHD behoefte aan een goede begeleiding eventueel met medicatie en therapie om te voorkomen dat zijn wegzakken naar een bedenkelijk niveau.

quote:threelittleducks schreef op 09 december 2011 @ 11:06:

[...]



Jammer



Weet je iedereen zegt weer wat anders. Ik moet nu dus naar MEE, naar GGZ, aan een dieet, cognitieve therapie, medicatie, huisarts Ik zie door de bomen het bos niet meer en alle instanties waar we al geweest zijn en geen steek verder. Ik voel mij nog steeds moedeloos en verdrietig.

Is is ook overweldigend, ga naar de huisarts of MEE en ga dan stap voor stap het 'traject' in. Maar je moet ergens beginnen, want straks is jouw ADHD dochter een hormoonbommetje met ADHD. Echt dit is de tijd waarin je wat moet gaan doen.



En al wil je het niet accepteren, het is een kwestie van lange adem. Ook wat betreft diëten, medicijnen en ook wat betreft je eigen geduld en liefde en aandacht.

Threelittleducks, relaties tussen ADHD en voeding hoeven niet zweverig te zijn, maar bij de publicaties waar in dit topic naar verwezen wordt, wordt ook aangegeven dat het dieet vooral effectief lijkt bij hele jonge kinderen, er is nogal wat kritiek op de opzet van de studies en er werd vooral gekeken naar korte termijn effecten. Het is helemaal niet onmogelijk dat je dochter baat zou kunnen hebben bij een aangepast dieet, maar doe dat dan wel in overleg met een arts of diëtist, want zomaar voedingsmiddelen weglaten bij een kind in de groei is ook niet altijd verstandig.

Ik zou als eerste met je dochter om tafel gaan zitten en een deel verantwoordelijkheid bij haar neer gaan eggen. De situatie is nu zoals hij is, ze is niet langer welkom op de tso of bij een vriendin dus ze zal met ngang van nu voor haar eigen boterham moeten gaan zorgen. Hoe gaat ze dat den en wat heeft ze nodig om dta goe dte laten gaan. En vandaaruit dat uitbreiden naar oraten over hoe ze zelf haar probleem ziet en wat zij nodig heeft om het volgend jaar te kunnen gaan redden. Met die hulpvraag zou je naar MEE kunnen gaan, zij zijn gespecialiseerd in de weg vinden in dat grote woud van alle regeltjes en weten de mogelijkheden en onmogelijkheden van het systeem zoals we dat in nederland hebben.

TLD, juist als je contact zoekt met stichting MEE zul je merken dat er deuren voor je opengaan. Je contactpersoon gaat jullie dan helpen om de juiste kanalen aan te boren.



Je hoeft dus niet zelf achter allerlei uitzoekwerk aan, je doet het dan samen en in overleg.



Dat zou dus een verstandige stap zijn, samen met een bezoek aan de huisarts om toch vast dat dieet te bespreken.



Want zo gaan jullie er echt niet uitkomen.

Misschien kan je dat zo zien: je hebt geen lastig kind, maar een kind met ADHD, zoals ik een kind heb met autisme en de buren een verlegen kind en die andere buren een kind met allergie. Misschien kan je ook zelf met een profesionaal praten of dit met de ouderbegeleider bespreken.

quote:threelittleducks schreef op 09 december 2011 @ 11:06:

[...]



Jammer



Weet je iedereen zegt weer wat anders. Ik moet nu dus naar MEE, naar GGZ, aan een dieet, cognitieve therapie, medicatie, huisarts Ik zie door de bomen het bos niet meer en alle instanties waar we al geweest zijn en geen steek verder. Ik voel mij nog steeds moedeloos en verdrietig.



Niets doen lijkt me anders helemaal geen optie. Of denk jij dat het vanzelf wel goed komt, allemaal?

Je dochter is niet " gewoon een beetje moeilijk ". Kennelijk weten sommige mensen, die ook van haar houden ( oma, vriendin ) zich echt geen raad (meer).

Heb je een Partner die je steunt? Waar is de vader van je kind in ditverhaal?