Goede dag, slechte dag deel 5
vrijdag 19 augustus 2011 om 22:37
Aan mij de tweemalige eer om dit topic te openen (dat choco naast me zit doet daar zeker geen afbreuk aan)
Hier kan je schrijven over alles wat je bezig houdt en/of meemaakt.
Van de momenten en de momenten tot aan de momenten.
Iedereen is welkom wel is het fijn als je eerst even inleest en jezelf kort voorstelt.
Tot nu toe zijn de vaste schrijfsters:
Mama Chat, Tante Mika, onze IBI (volgens Choco), sportieve Sanne, Mellow Yellow en natuurlijk loco Choco.
Daarnaast hebben we enkele trouwe binnenvallers
Hier kan je schrijven over alles wat je bezig houdt en/of meemaakt.
Van de momenten en de momenten tot aan de momenten.
Iedereen is welkom wel is het fijn als je eerst even inleest en jezelf kort voorstelt.
Tot nu toe zijn de vaste schrijfsters:
Mama Chat, Tante Mika, onze IBI (volgens Choco), sportieve Sanne, Mellow Yellow en natuurlijk loco Choco.
Daarnaast hebben we enkele trouwe binnenvallers
zondag 11 december 2011 om 12:32
@watervrouw, ik erken wel dat het niet alleen aan mijn moeder ligt hé. Het is meer een wisselwerking tussen ons beiden en dat we te verschillend zijn.
En dan nog het feit dat ze moeder is, en dat ik in haar ogen altijd het kleine "kleutertje" zal blijven. .
Verder laat ik het hele verhaal lekker rusten, ik heb nog vlak voor de kerst een gesprek met de psycholoog, dan laat ik het hele verhaal maar vallen. En voorlopig ga ik toch nergens heen, want ik zou eerst het financiele uitmoeten zoeken, er is altijd een wachtlijst en ik ga in de zomer op vakantie voor 6 weken dus is het een beetje nutteloos om nu al op zoek te gaan.
DUs voorlopig maar het beste ervan maken
En dan nog het feit dat ze moeder is, en dat ik in haar ogen altijd het kleine "kleutertje" zal blijven. .
Verder laat ik het hele verhaal lekker rusten, ik heb nog vlak voor de kerst een gesprek met de psycholoog, dan laat ik het hele verhaal maar vallen. En voorlopig ga ik toch nergens heen, want ik zou eerst het financiele uitmoeten zoeken, er is altijd een wachtlijst en ik ga in de zomer op vakantie voor 6 weken dus is het een beetje nutteloos om nu al op zoek te gaan.
DUs voorlopig maar het beste ervan maken
zondag 11 december 2011 om 15:19
Ok, tussen de regels door lees/las ik: moeder en ik balen allebei, maar hebben niet evenveel begrip voor elkaars frustraties (jij meer dan andersom), dus vandaar "fijn zo'n moeder".
Maar ook als je al minstens 10 jaar het huis uit bent zien moeders je graag nog als klein... Of zou de mijne nou zo uitzonderlijk zijn hierin?
Maar ook als je al minstens 10 jaar het huis uit bent zien moeders je graag nog als klein... Of zou de mijne nou zo uitzonderlijk zijn hierin?
zondag 11 december 2011 om 15:45
quote:watervrouw2 schreef op 11 december 2011 @ 15:19:
Ok, tussen de regels door lees/las ik: moeder en ik balen allebei, maar hebben niet evenveel begrip voor elkaars frustraties (jij meer dan andersom), dus vandaar "fijn zo'n moeder".
Maar ook als je al minstens 10 jaar het huis uit bent zien moeders je graag nog als klein... Of zou de mijne nou zo uitzonderlijk zijn hierin?
Dat wat jij neerzet klopt eigenlijk wel hoor...alleen van mijn kant word om veel meer inlevingsvermogen gevraagd dan ik kan geven.
En tuurlijk ben ik ook wel gefrustreerd, maar ik ben niet iets makkelijker in de ander zijn eigen gang te laten gaan...
maar mijn ma is en blijft mijn ma, en die denk dat ze nog met een kind van 10 te maken heeft, die ze douche in moet sturen enz.
Maar ik denk niet dat jou moeder de uitzondering is hoor, ik denk dat zij eerder bij de "regel" hoort..
Ok, tussen de regels door lees/las ik: moeder en ik balen allebei, maar hebben niet evenveel begrip voor elkaars frustraties (jij meer dan andersom), dus vandaar "fijn zo'n moeder".
Maar ook als je al minstens 10 jaar het huis uit bent zien moeders je graag nog als klein... Of zou de mijne nou zo uitzonderlijk zijn hierin?
Dat wat jij neerzet klopt eigenlijk wel hoor...alleen van mijn kant word om veel meer inlevingsvermogen gevraagd dan ik kan geven.
En tuurlijk ben ik ook wel gefrustreerd, maar ik ben niet iets makkelijker in de ander zijn eigen gang te laten gaan...
maar mijn ma is en blijft mijn ma, en die denk dat ze nog met een kind van 10 te maken heeft, die ze douche in moet sturen enz.
Maar ik denk niet dat jou moeder de uitzondering is hoor, ik denk dat zij eerder bij de "regel" hoort..
maandag 12 december 2011 om 22:06
Bah, het zit niet mee sinds dit weekend.
Op het hele gedoe thuis met ma doen we er nog een schep bovenop. Waardoor ik me nu echt slecht voel.
Gisterenavond 2 uur 's nachts gaat de telefoon, mijn tante helemaal hysterisch, dat ze op dat moment met oma naar de kliniek gaan, en dat ze opgenomen word op de intensive care.
Onze slaap onderbroken en tot 5 uur 's nachts niet meer kunnen slapen, afwachtende wat er is.
Oma blijkt een beroerte te hebben gehad, en links helemaal verlamd en er is onherstelbaar hersenletsel(??), en ze is sinds dat moment vannacht buiten bewustzijn.
En de prognoses van de artsen zijn slecht, en er word binnen de familie al gesproken over afscheid nemen, en de arts zei nog tegen mijn tante dat ze blij moet zijn met die 6 extra jaren na haar eerste "mega-beroerte".
En ik weet dus niet hoe hiermee om te gaan, het is ook nog allemaal veel te onduidelijk en vaag. Maar er moeten nu 48 uur gewacht worden en kijken of er een reactie van oma's kant komt.
En hoe lullig ik het vind om dit te zeggen aan de ene kant vind ik het wel mooi geweest zo. Oma heeft de afgelopen jaren zoveel gehad, botbreuken, beroertes, hartproblemen, pace-maker en ga maar door. Dat ze wel rust verdiend, maar eigenlijk wil ik dat ook niet..
Maar goed, ik hoop dat er vannacht niet al te veel nieuws zal zijn, anders worden we weer wakker gebeld(4 uur tijdsverschil).
Maar goed..ik probeer me nu ff te ontspannen ga een serie kijken, en lekker vroeg licht uit en proberen te slapen.
Op het hele gedoe thuis met ma doen we er nog een schep bovenop. Waardoor ik me nu echt slecht voel.
Gisterenavond 2 uur 's nachts gaat de telefoon, mijn tante helemaal hysterisch, dat ze op dat moment met oma naar de kliniek gaan, en dat ze opgenomen word op de intensive care.
Onze slaap onderbroken en tot 5 uur 's nachts niet meer kunnen slapen, afwachtende wat er is.
Oma blijkt een beroerte te hebben gehad, en links helemaal verlamd en er is onherstelbaar hersenletsel(??), en ze is sinds dat moment vannacht buiten bewustzijn.
En de prognoses van de artsen zijn slecht, en er word binnen de familie al gesproken over afscheid nemen, en de arts zei nog tegen mijn tante dat ze blij moet zijn met die 6 extra jaren na haar eerste "mega-beroerte".
En ik weet dus niet hoe hiermee om te gaan, het is ook nog allemaal veel te onduidelijk en vaag. Maar er moeten nu 48 uur gewacht worden en kijken of er een reactie van oma's kant komt.
En hoe lullig ik het vind om dit te zeggen aan de ene kant vind ik het wel mooi geweest zo. Oma heeft de afgelopen jaren zoveel gehad, botbreuken, beroertes, hartproblemen, pace-maker en ga maar door. Dat ze wel rust verdiend, maar eigenlijk wil ik dat ook niet..
Maar goed, ik hoop dat er vannacht niet al te veel nieuws zal zijn, anders worden we weer wakker gebeld(4 uur tijdsverschil).
Maar goed..ik probeer me nu ff te ontspannen ga een serie kijken, en lekker vroeg licht uit en proberen te slapen.
dinsdag 13 december 2011 om 23:53
ik wil dit topic niet "vol"spammen, maar ik moet ergens mijn gal kwijt. En ik doe dat hier, want anderen kunnen er ook op reageren en mij andere inzichten geven. Dus posts die confronteren zijn meer dan welkom hoor.
Maar goed, ik zit nu met woede, omdat mijn ma eigenlijk dolgraag naar mijn oma wil..maar daarvoor bijna 2000 moet hebben, die wij gewoon niet hebben...en een andere oom, die een van de grootste egoisten is, en niks van zichzelf geeft behalve mooie woorden..en mooie verhaaltjes. Die is nu onderweg en ik durf haast te wedden dat iemand anders voor hem zijn reis betaalt.
Ik vind dat gewoon zo oneerlijk..en mijn ma doet wel stoer, van nee ik ga niet, en het geld dat ik heb gebruik ik om mee te helpen met de kosten. Maar ik heb echt zoiets van ga een keer voor jezelf, altijd als er financiele problemen zijn is zij de degene die samen met 2 andere broers/zussen die last dragen. Maar de rest..nee hoor iedere cent is teveel.
En dan gaan ze die egoistische oom ook nog de hemel in prijzen, van wat lief is hij, en dat hij speciaal voor deze gelegenheid ernaartoe reist samen met zijn zoon.
En ik baal gewoon zo enorm dat ik mijn reis heb geboekt anders had ik het geld nu aan mijn ma kunnen geven..zodat zij mischien toch zou kunnen gaan.
En ik weet dat dit eigenlijk oneerlijk is vanuit mijn kant richting mijn oom, want het is tenslotte ook zijn moeder. En het doet hem ook verdriet...
En ondertussen probeer ik me staande te houden maar weet bijna niet meer hoe...en ik kan er gewoon niet meer tegen. het enige onderwerp op de wereld is nu mijn "oma"..en ik heb er enorme moeite mee, want ik kan niet goed omgaan met emoties. En ik zit een soort van emotionele achtbaan. En op school is dat ook merkbaar aan mijn gedrag.En ik voelde mij al niet zo goed de laatste tijd
Maar goed, ik zit nu met woede, omdat mijn ma eigenlijk dolgraag naar mijn oma wil..maar daarvoor bijna 2000 moet hebben, die wij gewoon niet hebben...en een andere oom, die een van de grootste egoisten is, en niks van zichzelf geeft behalve mooie woorden..en mooie verhaaltjes. Die is nu onderweg en ik durf haast te wedden dat iemand anders voor hem zijn reis betaalt.
Ik vind dat gewoon zo oneerlijk..en mijn ma doet wel stoer, van nee ik ga niet, en het geld dat ik heb gebruik ik om mee te helpen met de kosten. Maar ik heb echt zoiets van ga een keer voor jezelf, altijd als er financiele problemen zijn is zij de degene die samen met 2 andere broers/zussen die last dragen. Maar de rest..nee hoor iedere cent is teveel.
En dan gaan ze die egoistische oom ook nog de hemel in prijzen, van wat lief is hij, en dat hij speciaal voor deze gelegenheid ernaartoe reist samen met zijn zoon.
En ik baal gewoon zo enorm dat ik mijn reis heb geboekt anders had ik het geld nu aan mijn ma kunnen geven..zodat zij mischien toch zou kunnen gaan.
En ik weet dat dit eigenlijk oneerlijk is vanuit mijn kant richting mijn oom, want het is tenslotte ook zijn moeder. En het doet hem ook verdriet...
En ondertussen probeer ik me staande te houden maar weet bijna niet meer hoe...en ik kan er gewoon niet meer tegen. het enige onderwerp op de wereld is nu mijn "oma"..en ik heb er enorme moeite mee, want ik kan niet goed omgaan met emoties. En ik zit een soort van emotionele achtbaan. En op school is dat ook merkbaar aan mijn gedrag.En ik voelde mij al niet zo goed de laatste tijd
woensdag 14 december 2011 om 10:21
quote:chocolover schreef op 14 december 2011 @ 09:30:
Nog maar een van mij.
Ik reageer deze week niet echt want ik heb zodirect een begrafenis en vanavond begint het project van man.
Het is even choco tijd. Binnenkort reageer ik weer..
jeetje hangt het in de lucht ofzo met al die ziektes, stertes ed.
Jij ook veel sterkte choc! en een knuff terug
Hier ook nog eens een lekkage in de wc, vanuit de douche vanuit de bovenburen..dus ik kan niet naar de wc nu.. en de halve wc is ondergelopen
Ik ben denk blij als dit jaar voorbij is
Nog maar een van mij.
Ik reageer deze week niet echt want ik heb zodirect een begrafenis en vanavond begint het project van man.
Het is even choco tijd. Binnenkort reageer ik weer..
jeetje hangt het in de lucht ofzo met al die ziektes, stertes ed.
Jij ook veel sterkte choc! en een knuff terug
Hier ook nog eens een lekkage in de wc, vanuit de douche vanuit de bovenburen..dus ik kan niet naar de wc nu.. en de halve wc is ondergelopen
Ik ben denk blij als dit jaar voorbij is
vrijdag 16 december 2011 om 17:56
sorry voor het schoppen van dit topic. Was niet mijn bedoeling, maar ik weet niet meer wat te doen met mezelf.
Want het is over, oma gaat vandaag naar huis en dan is het wachten tot het moment daar is. De artsen kunnen niks meer doen, oma is van alle medicatie gehaald en krijgt nu alleen nog (serum) volgens de online vertalers.
En ik weet niet meer wat te doen en te denken, ik kan echt nergens anders aan denken..en dit speelt al meer dan 6 uur non-stop in mijn hoofd.
En ik kan niet meer tegen het afwachten...het is al de hele week wachten..en nu nog langer. Ik word helemaal hysterisch van dat gewacht..
Want het is over, oma gaat vandaag naar huis en dan is het wachten tot het moment daar is. De artsen kunnen niks meer doen, oma is van alle medicatie gehaald en krijgt nu alleen nog (serum) volgens de online vertalers.
En ik weet niet meer wat te doen en te denken, ik kan echt nergens anders aan denken..en dit speelt al meer dan 6 uur non-stop in mijn hoofd.
En ik kan niet meer tegen het afwachten...het is al de hele week wachten..en nu nog langer. Ik word helemaal hysterisch van dat gewacht..
vrijdag 16 december 2011 om 21:24
vrijdag 16 december 2011 om 23:31
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 16 december 2011 @ 21:24:
sterkte met de rest van het ziekteproces van je oma aardbei. Ik bedoel het echt niet naar maar ik hoop dat het wachten voor jullie allemaal snel voorbij is. Patrick is overleden 3 dagen nadat hij thuis kwam en anderen zijn er nog weken.
Ik weet niet zo goed wat ik kan zeggen behalve en sterkte
Ibi, ik weet dat je het niet slecht bedoeld hoor. Zelf ik heb die gedachte..voor mezelf omdat ik van de spanning af wil. En ook voor mijn oma, al meer dan 2 jaar doet ze constant een stap achteruit en ze is al zo vaak opgenomen geweest, zelf een verkoudheid had zware gevolgen. En mentaal is/was mijn oma gewoon op. Dus ergens verdiend ze die rust wel. Hoe moeilijk het ook mag zijn voor mij. Ik weet dat ik die keren dat ik bij haar heb verbleven haar super blij heb gemaakt en dat ze me wel ontzettend miste, maar ik heb op minder leuke momenten toch een glimlach op haar gezicht weten te toveren en dat is alles meer dan waard!
En ergens ben ik blij dat ik niet daar aanwezig ben, want op deze manier kan ik haar herinneren zoals ik haar voor het laatst zag en niet als een persoon vol met buisjes
Maar zwaar is en blijft het..
sterkte met de rest van het ziekteproces van je oma aardbei. Ik bedoel het echt niet naar maar ik hoop dat het wachten voor jullie allemaal snel voorbij is. Patrick is overleden 3 dagen nadat hij thuis kwam en anderen zijn er nog weken.
Ik weet niet zo goed wat ik kan zeggen behalve en sterkte
Ibi, ik weet dat je het niet slecht bedoeld hoor. Zelf ik heb die gedachte..voor mezelf omdat ik van de spanning af wil. En ook voor mijn oma, al meer dan 2 jaar doet ze constant een stap achteruit en ze is al zo vaak opgenomen geweest, zelf een verkoudheid had zware gevolgen. En mentaal is/was mijn oma gewoon op. Dus ergens verdiend ze die rust wel. Hoe moeilijk het ook mag zijn voor mij. Ik weet dat ik die keren dat ik bij haar heb verbleven haar super blij heb gemaakt en dat ze me wel ontzettend miste, maar ik heb op minder leuke momenten toch een glimlach op haar gezicht weten te toveren en dat is alles meer dan waard!
En ergens ben ik blij dat ik niet daar aanwezig ben, want op deze manier kan ik haar herinneren zoals ik haar voor het laatst zag en niet als een persoon vol met buisjes
Maar zwaar is en blijft het..
maandag 19 december 2011 om 13:07
En straw, hoe is het?
Het event dat mijn man heeft opgezet is woensdagavond van start gegaan en ze zijn nu bezig met de laatste loodjes. Ze hebben ruim 5500 euro opgehaald voor de Hartstichting!
We zijn intens trots, dankbaar en moe haha..
En nu moet ik poetsen, wassen en afwassen als een gek omdat dat er niet is van gekomen de afgelopen dagen
Het event dat mijn man heeft opgezet is woensdagavond van start gegaan en ze zijn nu bezig met de laatste loodjes. Ze hebben ruim 5500 euro opgehaald voor de Hartstichting!
We zijn intens trots, dankbaar en moe haha..
En nu moet ik poetsen, wassen en afwassen als een gek omdat dat er niet is van gekomen de afgelopen dagen
maandag 19 december 2011 om 13:20
quote:chocolover schreef op 19 december 2011 @ 13:07:
En straw, hoe is het?
Het event dat mijn man heeft opgezet is woensdagavond van start gegaan en ze zijn nu bezig met de laatste loodjes. Ze hebben ruim 5500 euro opgehaald voor de Hartstichting!
We zijn intens trots, dankbaar en moe haha..
En nu moet ik poetsen, wassen en afwassen als een gek omdat dat er niet is van gekomen de afgelopen dagen
Hai..nou ik weet dus niet meer hoe het gaat...
Ik slaap mega slecht en neem eigenlijk onbewust afscheid van mijn oma.
Maar sinds gisteren ligt ze nog in "coma"maar ze kreunt en klaagt en sisn vandaag zegt ze soms water..
Dus gisterennacht hebben ze om 2 uur 's nachts de arts op zijn mobiel gebeld en hij is naar mijn oma gegaan en zei dat hij op dat moment niks kon zeggen. En dat ze vandaag bij oma thuis met meerdere artsen onderzoek gaan doen.
En wat iedereen nu heeft is zoiets, van wat gaat gebeuren, want als oma bijkomt gaat de hel losbarsten omdat ze waarschijnlijk niet volledige controle over haar lichaam meer zal hebben. Dus aan de ene wil iedereen eigenlijk dat ze gaat.
En ik weet of ik nou moet janken of lachen..het enige wat ik merk is dat ik kapot ga van de zenuwen en te onrustig ben..
En straw, hoe is het?
Het event dat mijn man heeft opgezet is woensdagavond van start gegaan en ze zijn nu bezig met de laatste loodjes. Ze hebben ruim 5500 euro opgehaald voor de Hartstichting!
We zijn intens trots, dankbaar en moe haha..
En nu moet ik poetsen, wassen en afwassen als een gek omdat dat er niet is van gekomen de afgelopen dagen
Hai..nou ik weet dus niet meer hoe het gaat...
Ik slaap mega slecht en neem eigenlijk onbewust afscheid van mijn oma.
Maar sinds gisteren ligt ze nog in "coma"maar ze kreunt en klaagt en sisn vandaag zegt ze soms water..
Dus gisterennacht hebben ze om 2 uur 's nachts de arts op zijn mobiel gebeld en hij is naar mijn oma gegaan en zei dat hij op dat moment niks kon zeggen. En dat ze vandaag bij oma thuis met meerdere artsen onderzoek gaan doen.
En wat iedereen nu heeft is zoiets, van wat gaat gebeuren, want als oma bijkomt gaat de hel losbarsten omdat ze waarschijnlijk niet volledige controle over haar lichaam meer zal hebben. Dus aan de ene wil iedereen eigenlijk dat ze gaat.
En ik weet of ik nou moet janken of lachen..het enige wat ik merk is dat ik kapot ga van de zenuwen en te onrustig ben..
maandag 19 december 2011 om 13:21
quote:chocolover schreef op 19 december 2011 @ 13:07:
En straw, hoe is het?
Het event dat mijn man heeft opgezet is woensdagavond van start gegaan en ze zijn nu bezig met de laatste loodjes. Ze hebben ruim 5500 euro opgehaald voor de Hartstichting!
We zijn intens trots, dankbaar en moe haha..
En nu moet ik poetsen, wassen en afwassen als een gek omdat dat er niet is van gekomen de afgelopen dagen Veel succes met het poetsen, en 5500 is niet niks zeg
En straw, hoe is het?
Het event dat mijn man heeft opgezet is woensdagavond van start gegaan en ze zijn nu bezig met de laatste loodjes. Ze hebben ruim 5500 euro opgehaald voor de Hartstichting!
We zijn intens trots, dankbaar en moe haha..
En nu moet ik poetsen, wassen en afwassen als een gek omdat dat er niet is van gekomen de afgelopen dagen Veel succes met het poetsen, en 5500 is niet niks zeg
maandag 19 december 2011 om 15:37
Sorry dat ik het laat afweten, iedereen een big van mij.
Ik ben de laatste weken steeds heel erg duizelig en ik maak me bestwel zorgen. En ik baal dat ik een nieterkende ziekte heb waar geen onderzoek naar wordt gedaan en waar dus nooit een behandeling voor komt. Ik blijf dus mijn hele leven zwaar beperkt als ik pech heb. En al die goede doelen die voorbij komen. Nooit wordt er eens geld opgehaald voor ME. Wat een kutwereld.
Zo dat moest er even uit. Verder gaat het wel goed hoor.
Ik ben de laatste weken steeds heel erg duizelig en ik maak me bestwel zorgen. En ik baal dat ik een nieterkende ziekte heb waar geen onderzoek naar wordt gedaan en waar dus nooit een behandeling voor komt. Ik blijf dus mijn hele leven zwaar beperkt als ik pech heb. En al die goede doelen die voorbij komen. Nooit wordt er eens geld opgehaald voor ME. Wat een kutwereld.
Zo dat moest er even uit. Verder gaat het wel goed hoor.
maandag 19 december 2011 om 17:18
Oh Chooc daar krijg ik tranen van in mijn ogen (heb geloof ik ook een beetje last van PMS). Dat vind ik echt tof. Je bent een schat, alleen al omdat je het overweegt.
Heeft je buuf de petitie al getekend?
http://petities.nl/petiti ... erende-biomedische-ziekte
Willen jullie ook tekenen misschien?
Ik zal later weer wat op jullie reageren, maar heb even genoeg aan mijn eige
Heeft je buuf de petitie al getekend?
http://petities.nl/petiti ... erende-biomedische-ziekte
Willen jullie ook tekenen misschien?
Ik zal later weer wat op jullie reageren, maar heb even genoeg aan mijn eige
maandag 19 december 2011 om 19:57
@Sabrina, wat irritant die situatie van dat je weet dat er niks aan gedaan kan worden.
En ik zo wel ff naar die petitie/teken hem wel.
Verder gaat het hier raar...blijkbaar had mijn oma een soort van mini bewustwording moment maar is ze weer "weg". En rond 10 uur NL tijd gaat de arts langs bij oma(arts doet nooit huisbezoek, maar nu wel) en dan geeft hij een definitieve order: Of oma thuislaten omdat er niks gedaan kan worden. Of oma weer hostpitalizeren omdat er ook maar enige verbetering is. Dus dat word afwachten.
Verder tja, botsing met de klassenvertegenwoordiger gehad(die gast van dat1e project), omdat ik vanmorgne per mail aangaf woensdag niet mee te kunnen met het etentje, en ik gaf dat vanmiddag nog persoon aan. En die gast viel me gelijk aan, met dat hij al gereserveerd heeft en dus voor 13 personen moet betalen. En dat ik het ruim 1,5 week van te voren had moeten melden.
En ik had het toen gehad want hij was aan het schreeuwen tegen mij zonder reden.
En toen zij op harde toon terug van dat ik 1,5 week geleden niet had kunnen weten dat mijn oma stervende zou zijn.
En hij bleef zeuren over de betaling. En toen zei ik van "we zien dat dan wel". Want hij had nieteens contact opgenomen om te kijke of er wat te regelen viel met 't restaurant ..
En ik zo wel ff naar die petitie/teken hem wel.
Verder gaat het hier raar...blijkbaar had mijn oma een soort van mini bewustwording moment maar is ze weer "weg". En rond 10 uur NL tijd gaat de arts langs bij oma(arts doet nooit huisbezoek, maar nu wel) en dan geeft hij een definitieve order: Of oma thuislaten omdat er niks gedaan kan worden. Of oma weer hostpitalizeren omdat er ook maar enige verbetering is. Dus dat word afwachten.
Verder tja, botsing met de klassenvertegenwoordiger gehad(die gast van dat1e project), omdat ik vanmorgne per mail aangaf woensdag niet mee te kunnen met het etentje, en ik gaf dat vanmiddag nog persoon aan. En die gast viel me gelijk aan, met dat hij al gereserveerd heeft en dus voor 13 personen moet betalen. En dat ik het ruim 1,5 week van te voren had moeten melden.
En ik had het toen gehad want hij was aan het schreeuwen tegen mij zonder reden.
En toen zij op harde toon terug van dat ik 1,5 week geleden niet had kunnen weten dat mijn oma stervende zou zijn.
En hij bleef zeuren over de betaling. En toen zei ik van "we zien dat dan wel". Want hij had nieteens contact opgenomen om te kijke of er wat te regelen viel met 't restaurant ..
dinsdag 20 december 2011 om 17:04
Knuffelterug Sabrina
Hier gaat er weer een discussie aan komen of dat vandaag word of een andere dag ik weet het niet.
Maar mijn moeder probeert door te gaan met kerst alsof er helemaal niks aan de hand is..en praat over cadeatjes enz.
En ik wil er dus echt niks van weten. Voor mijn ma ga ik morgen even snel naar de selexyz een boek zoeken maar ik ga echt alleen omdat een cadeau gekocht moet worden en ze dat boek als cadeau wilt.
Maar ik ben echt in alles behalve kerststemming En we hebben er vorige week al een enorme discussie bijna ruzie over gehad...en ik kan hem nu voelen aankomen, maar ik kan niks doen om het te vermijden
Hier gaat er weer een discussie aan komen of dat vandaag word of een andere dag ik weet het niet.
Maar mijn moeder probeert door te gaan met kerst alsof er helemaal niks aan de hand is..en praat over cadeatjes enz.
En ik wil er dus echt niks van weten. Voor mijn ma ga ik morgen even snel naar de selexyz een boek zoeken maar ik ga echt alleen omdat een cadeau gekocht moet worden en ze dat boek als cadeau wilt.
Maar ik ben echt in alles behalve kerststemming En we hebben er vorige week al een enorme discussie bijna ruzie over gehad...en ik kan hem nu voelen aankomen, maar ik kan niks doen om het te vermijden
dinsdag 20 december 2011 om 23:39
@ Sabrina dankjewel voor die woorden.
Tja het zit inderdaad niet echt mee. En tja kerst vieren, ik doe mijn best, maar heb zowieso heel veel moeite met kerst omdat ik dan het isolement heel erg merk.
En dan alles rondom mijn oma, waardoor ik dus verdrieting ben en als ik dan vreugde over mij heen krijg raak ik helemaal overstuur. Ik kan nu niet meer tegen emoties...en ik merk dat ik me echt zoveel mogelijk isoleer van prikkels. En dat is vermoeiend.
Verder tja, op mezelf wonen, het idee is er maar zowieso blijven die hangen tot na de kerst. Ik ben wel van plan me binnenkort ergens in te schrijven voor een wachtlijst want in de buurt van waar ik nu woon is er een soort studentenhuis, waarbij je student moet zijn en het zijn simpele studio's met eigne keuken/douche enz. En de prijs valt meestal wel mee max. 500.
Maar op dit moment laat ik dat wachten, om eerst de prikkels rondom het gebeuren van oma/kerst ed. te verwerken.
Vanmiddag toen ik thuiskwam heb ik van 5 tot 7 geslapen..en toen ik wakker werd ben ik geknapt.
Alles waar ik mee zit kwam naar boven..dus de situatie rondom oma, de wanhoop met dat ik op school het niet meer aankan en niks blijft hangen, het feit dat ik heel geisoleerd leef en maar klik weet te krijgen(geen mensen om me heen behalve ma en autisme) en dat ik het sociale leven mis. En dat ik er keihard aan werk maar dat het gewoon heel moeilijk gaat.
Alles kwam eruit en ben denk ik ongeveer 45 minuten totaal overstuur gestuurd. Daarna wat gegeten een serie gekeken.
maar toch 2 leuke momenten gehad, ma deed vandaag oppas voor een baby van een paar maanden en het broertje ervan (+/- 3 jaar) en die baby begon te brabbelen en te lachen naar mij..
en nu 's avonds is de kat van de buren op bezoek geweest, hij kwam naast me op de bank liggen en begon te knuffelen..
Morgen heb ik 4 uurtjes les met 4 tussenuren, waarin ik naar de stad wil om cadeau voor ma te zoeken(school is op 15 minutne lopen van centrum) en daarna wat schoolwerk proberen te maken. En donderdag nog, een wat langere dag van 11 tot 4. En dan is het tijdelijk even over...
En ik ga in de vakantie proberen wat voor te bereiden voor tentamens(ong. 1,5 na vakantie) en heb voor de woensdag na de vakantie gesprek met de decaan geregeld waarin we ff kijken hoe mijn situatie is en hoe dat school resultaten kan/gaat beinvloeden.
Voel je je alweer iets beter vergelen met een paar dagen geleden? trouwens ik moet zeggen dat ik het ME best herkenbaar vind, ook al heb ik het niet, maar autisme leid tot veel vermoeidheid om je je heel veel moet inspannen. Maar het is toch want anders dan bij jou.
O..enne die petitiek is getekend, en aangezien mijn ma gefacineerd is door psychologie en medische wereld heeft zij ook al getekend
En nu ga ik weer slapen want ik ben bekaf, en ik kan morgen redelijk uitslapen want ik begin om 11 uur
Tja het zit inderdaad niet echt mee. En tja kerst vieren, ik doe mijn best, maar heb zowieso heel veel moeite met kerst omdat ik dan het isolement heel erg merk.
En dan alles rondom mijn oma, waardoor ik dus verdrieting ben en als ik dan vreugde over mij heen krijg raak ik helemaal overstuur. Ik kan nu niet meer tegen emoties...en ik merk dat ik me echt zoveel mogelijk isoleer van prikkels. En dat is vermoeiend.
Verder tja, op mezelf wonen, het idee is er maar zowieso blijven die hangen tot na de kerst. Ik ben wel van plan me binnenkort ergens in te schrijven voor een wachtlijst want in de buurt van waar ik nu woon is er een soort studentenhuis, waarbij je student moet zijn en het zijn simpele studio's met eigne keuken/douche enz. En de prijs valt meestal wel mee max. 500.
Maar op dit moment laat ik dat wachten, om eerst de prikkels rondom het gebeuren van oma/kerst ed. te verwerken.
Vanmiddag toen ik thuiskwam heb ik van 5 tot 7 geslapen..en toen ik wakker werd ben ik geknapt.
Alles waar ik mee zit kwam naar boven..dus de situatie rondom oma, de wanhoop met dat ik op school het niet meer aankan en niks blijft hangen, het feit dat ik heel geisoleerd leef en maar klik weet te krijgen(geen mensen om me heen behalve ma en autisme) en dat ik het sociale leven mis. En dat ik er keihard aan werk maar dat het gewoon heel moeilijk gaat.
Alles kwam eruit en ben denk ik ongeveer 45 minuten totaal overstuur gestuurd. Daarna wat gegeten een serie gekeken.
maar toch 2 leuke momenten gehad, ma deed vandaag oppas voor een baby van een paar maanden en het broertje ervan (+/- 3 jaar) en die baby begon te brabbelen en te lachen naar mij..
en nu 's avonds is de kat van de buren op bezoek geweest, hij kwam naast me op de bank liggen en begon te knuffelen..
Morgen heb ik 4 uurtjes les met 4 tussenuren, waarin ik naar de stad wil om cadeau voor ma te zoeken(school is op 15 minutne lopen van centrum) en daarna wat schoolwerk proberen te maken. En donderdag nog, een wat langere dag van 11 tot 4. En dan is het tijdelijk even over...
En ik ga in de vakantie proberen wat voor te bereiden voor tentamens(ong. 1,5 na vakantie) en heb voor de woensdag na de vakantie gesprek met de decaan geregeld waarin we ff kijken hoe mijn situatie is en hoe dat school resultaten kan/gaat beinvloeden.
Voel je je alweer iets beter vergelen met een paar dagen geleden? trouwens ik moet zeggen dat ik het ME best herkenbaar vind, ook al heb ik het niet, maar autisme leid tot veel vermoeidheid om je je heel veel moet inspannen. Maar het is toch want anders dan bij jou.
O..enne die petitiek is getekend, en aangezien mijn ma gefacineerd is door psychologie en medische wereld heeft zij ook al getekend
En nu ga ik weer slapen want ik ben bekaf, en ik kan morgen redelijk uitslapen want ik begin om 11 uur