is dit het nou?
zondag 18 december 2011 om 21:58
dat is de vraag die ik mezelf weleens stel.
Getrouwd, twee wolken van kinderen, een baan met begripvolle collega's, een huis waar we altijd van gedroomd hebben en een man. Een man die veel van zijn kinderen houdt en die een goede baan heeft. Toch ben ik mezelf kwijt. Mijn leven bestaat uit zorgen voor kinderen en honden, het huishouden en heel af en toe (als we eens samen vrij zijn) een keer op bezoek bij vrienden.
Mijn man zou na ons tweede kindje wat minder gaan werken en wat meer thuis zijn. Hij is eigenlijk alleen maar meer gaan werken ondanks dat we hier heel veel gesprekken over hebben gevoerd. Dit was zelfs een van mijn voorwaarden voordat we aan een tweede kindje zouden beginnen. Hij is nu alleen maar werken, of moe, of chagrijnig. Als ik eens vraag om me te helpen in het huishouden (ik heb bloedarmoede een lage bloeddruk en ben herstellende van een depressie) is dat ook teveel gevraagd en reageert hij dit meestal af op de kinderen of op de honden.
De honden is eigenlijk het enige dat echt voor zijn rekening komt, omdat we een grote zware lobbes hebben, maar hij heeft ineens geen zin meer in de honden dus ook dat komt voor mijn rekening, of ze worden gewoon niet meer uitgelaten. Ik heb een zoontje van 2 en een dochtertje van 4 maanden. Het is dus een hele onderneming.
Het extra geld hebben we niet nodig, maar mijn man kan gewoon echt geen maat houden waar het zijn bedrijf aangaat.
Dit is niet een topic waarmee ik mijn man wil afkraken. Ik zal ook zo mijn tekortkomingen hebben. Ik vraag me alleen af of het normaal is dat ikme hierbij niet goed voel, of dat dit nu eenmaal het leven is van een vrouw met 2 jonge kindjes en ik gewoon niet moet zeuren.
Ik ben gek van mijn kindjes natuurlijk, maar mijn leven bestaat echt alleen nog maar uit zorgen voor....
Getrouwd, twee wolken van kinderen, een baan met begripvolle collega's, een huis waar we altijd van gedroomd hebben en een man. Een man die veel van zijn kinderen houdt en die een goede baan heeft. Toch ben ik mezelf kwijt. Mijn leven bestaat uit zorgen voor kinderen en honden, het huishouden en heel af en toe (als we eens samen vrij zijn) een keer op bezoek bij vrienden.
Mijn man zou na ons tweede kindje wat minder gaan werken en wat meer thuis zijn. Hij is eigenlijk alleen maar meer gaan werken ondanks dat we hier heel veel gesprekken over hebben gevoerd. Dit was zelfs een van mijn voorwaarden voordat we aan een tweede kindje zouden beginnen. Hij is nu alleen maar werken, of moe, of chagrijnig. Als ik eens vraag om me te helpen in het huishouden (ik heb bloedarmoede een lage bloeddruk en ben herstellende van een depressie) is dat ook teveel gevraagd en reageert hij dit meestal af op de kinderen of op de honden.
De honden is eigenlijk het enige dat echt voor zijn rekening komt, omdat we een grote zware lobbes hebben, maar hij heeft ineens geen zin meer in de honden dus ook dat komt voor mijn rekening, of ze worden gewoon niet meer uitgelaten. Ik heb een zoontje van 2 en een dochtertje van 4 maanden. Het is dus een hele onderneming.
Het extra geld hebben we niet nodig, maar mijn man kan gewoon echt geen maat houden waar het zijn bedrijf aangaat.
Dit is niet een topic waarmee ik mijn man wil afkraken. Ik zal ook zo mijn tekortkomingen hebben. Ik vraag me alleen af of het normaal is dat ikme hierbij niet goed voel, of dat dit nu eenmaal het leven is van een vrouw met 2 jonge kindjes en ik gewoon niet moet zeuren.
Ik ben gek van mijn kindjes natuurlijk, maar mijn leven bestaat echt alleen nog maar uit zorgen voor....
zondag 18 december 2011 om 22:01
Je zeurt absoluut niet niet.
je man komt zijn afspraak niet na, dat hij minder zou gaan werken.
Bespreek je dat nogmaals met hem? laat je het hem ook weten dat het je teveel wordt?
Mannen moet je alles voorkauwen, die merken amper wat.
Is het een idee dat je kinderen 1 dag naar een kdv gaan of een oppasmoeder? En dan niet een paar uurtjes, maar bv van 8.30 tot 15.00 uur.
Zodat je echt een dagje voor jezelf hebt.
je man komt zijn afspraak niet na, dat hij minder zou gaan werken.
Bespreek je dat nogmaals met hem? laat je het hem ook weten dat het je teveel wordt?
Mannen moet je alles voorkauwen, die merken amper wat.
Is het een idee dat je kinderen 1 dag naar een kdv gaan of een oppasmoeder? En dan niet een paar uurtjes, maar bv van 8.30 tot 15.00 uur.
Zodat je echt een dagje voor jezelf hebt.
zondag 18 december 2011 om 22:05
zondag 18 december 2011 om 22:07
bedankt voor je antwoord.
Mijn man en ik hebben er de laatste keer zelfs zo'n heftige ruzie over gehad dat ik naar mijn ouders ben gegaan en zij hem ook even wakker hebben geschud. Dit was ongeveer 1 maand geleden. Hij heeft toen heel even wat rustiger aan gedaan, maar nu is hij alweer de hele week met zijn bedrijf bezig en verzint allerhande excuses. Het is kerst, mensen moeten nog snel dit en dat geregeld hebben... Ik kan klanten niet laten wachten. Hij is wel iets minder gaan doen maar omdat hij zo moe is en nu ook een dieet volgt (hij werd veel te dik. familiegeschiedenis met hart en vaatziekten) is hij daardoor weer chagrijnig. Vanavond kon hij niks hebben van ons oudste zoontje,die heb ik in bed gelegd. Hij ging even met onze dochter naar boven om haar in bed te leggen en is zelf naar bed gegaan. IK heb hem de hele avond niet meer gezien terwijl dit de enige avond samen zou zijn van de afgelopen week.
Ik krijg het gewoon niet aan zijn verstand. Hij heeft ook geen tijd voor zichzelf en helemaal geen vrienden meer, echt workaholic.
Mijn man en ik hebben er de laatste keer zelfs zo'n heftige ruzie over gehad dat ik naar mijn ouders ben gegaan en zij hem ook even wakker hebben geschud. Dit was ongeveer 1 maand geleden. Hij heeft toen heel even wat rustiger aan gedaan, maar nu is hij alweer de hele week met zijn bedrijf bezig en verzint allerhande excuses. Het is kerst, mensen moeten nog snel dit en dat geregeld hebben... Ik kan klanten niet laten wachten. Hij is wel iets minder gaan doen maar omdat hij zo moe is en nu ook een dieet volgt (hij werd veel te dik. familiegeschiedenis met hart en vaatziekten) is hij daardoor weer chagrijnig. Vanavond kon hij niks hebben van ons oudste zoontje,die heb ik in bed gelegd. Hij ging even met onze dochter naar boven om haar in bed te leggen en is zelf naar bed gegaan. IK heb hem de hele avond niet meer gezien terwijl dit de enige avond samen zou zijn van de afgelopen week.
Ik krijg het gewoon niet aan zijn verstand. Hij heeft ook geen tijd voor zichzelf en helemaal geen vrienden meer, echt workaholic.
zondag 18 december 2011 om 22:10
o ja, hij denkt zelf dat hij zijn afspraken wel nakomt. Mijn voorbeelden worden in de wind geslagen en ik wordt vervolgens als de zeurende echtgenoot neergezet want hij zorgt er toch voor dat we luxe hebben. IK heb daar nooit om gevraagd en ben nog steeds net zo als voordat we de luxe hadden, dwz zuinig met geld. Maar goed, hij koopt ook niks voor zichzelf. Volgens mij houdt hijgewoon van sparen??
zondag 18 december 2011 om 22:16
Ik snap wat je bedoelt, en ik snap ook dat je je er rot over voelt, maar het is zijn eigen bedrijf kennelijk.
Kán hij wel een stapje terug doen?
Het is niet de beste tijd om een eigen zaak te hebben, en je daar niet voor de volle 100% voor in te zetten.
Hij kan klanten idd niet laten wachten, want dan gaan ze naar een ander.
Nogmaals, ik snap dat jij meer tijd samen wilt, maar is dat echt realistisch?
Als jullie samen het gesprek hierover aangaan, hoe gaat dat dan?
Jij geeft goed aan wat je wilt denk ik, maar komen jullie ook tot manieren om dit mogelijk te maken?
Kán hij wel een stapje terug doen?
Het is niet de beste tijd om een eigen zaak te hebben, en je daar niet voor de volle 100% voor in te zetten.
Hij kan klanten idd niet laten wachten, want dan gaan ze naar een ander.
Nogmaals, ik snap dat jij meer tijd samen wilt, maar is dat echt realistisch?
Als jullie samen het gesprek hierover aangaan, hoe gaat dat dan?
Jij geeft goed aan wat je wilt denk ik, maar komen jullie ook tot manieren om dit mogelijk te maken?
zondag 18 december 2011 om 22:17
bedankt, het is indd zaak dat ik mezelf weer een beetje wordt. afgelopen week ook 1x weg geweest, maar dat gaat dan wel meteen ten koste van een avond samen. als ik dan dus zeg dat we weinig bij elkaar zijn wordt mijn 1e avond afwezigheid als schuld aangegeven en niet zijn afwezigheid i.v.m. zijn bedrijf want hij zorgt tenslotte dan voor inkomen.
Relatietherapie wil hij niet, vind hij tijd verspilling. we hebben hier echt al zoveel over gepraat, ik ben er echt doodmoe van.
we zijn allebei begin 30
Relatietherapie wil hij niet, vind hij tijd verspilling. we hebben hier echt al zoveel over gepraat, ik ben er echt doodmoe van.
we zijn allebei begin 30
zondag 18 december 2011 om 22:18
Je zeurt niet hoor, ik herken veel erin, maar vergis je niet in wat een depressie van een partner erin kan hakken bij de ánder, althans mijn man kakt nu ook in nu het met mijzelf beter gaat, we hebben ook 2 jonge kindjes, het is geen onwil van hem maar hij is nu zelf ook moe en even 'klaar met de situatie'. Ik ben herstellende van een paniekstoornis....heeft me 2 jaar gekost...succes ermee, ik hoop dat het beter zal gaan bij je naar verloop van tijd...
zondag 18 december 2011 om 22:18
quote:judith29 schreef op 18 december 2011 @ 21:58:
Ik ben gek van mijn kindjes natuurlijk, maar mijn leven bestaat echt alleen nog maar uit zorgen voor....Wat kan jij gaan doen om dit te veranderen? Jouw man heeft nl niets te veranderen in jouw gevoelens hoor alleen in de zijne. Alleen jij kan zorgen dat je dit dus niet meer voelt. Dus vertel, wat wilde je altijd nog eens doen?
Ik ben gek van mijn kindjes natuurlijk, maar mijn leven bestaat echt alleen nog maar uit zorgen voor....Wat kan jij gaan doen om dit te veranderen? Jouw man heeft nl niets te veranderen in jouw gevoelens hoor alleen in de zijne. Alleen jij kan zorgen dat je dit dus niet meer voelt. Dus vertel, wat wilde je altijd nog eens doen?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 18 december 2011 om 22:21
quote:judith29 schreef op 18 december 2011 @ 22:17:
bedankt, het is indd zaak dat ik mezelf weer een beetje wordt. afgelopen week ook 1x weg geweest, maar dat gaat dan wel meteen ten koste van een avond samen. als ik dan dus zeg dat we weinig bij elkaar zijn wordt mijn 1e avond afwezigheid als schuld aangegeven en niet zijn afwezigheid i.v.m. zijn bedrijf want hij zorgt tenslotte dan voor inkomen.
Relatietherapie wil hij niet, vind hij tijd verspilling. we hebben hier echt al zoveel over gepraat, ik ben er echt doodmoe van.
we zijn allebei begin 30Neem een oppas en ga je avond delen met mensen die het wel leuk vinden om jou te zien. Doordat jullie een hobby delen ofzoiets.
bedankt, het is indd zaak dat ik mezelf weer een beetje wordt. afgelopen week ook 1x weg geweest, maar dat gaat dan wel meteen ten koste van een avond samen. als ik dan dus zeg dat we weinig bij elkaar zijn wordt mijn 1e avond afwezigheid als schuld aangegeven en niet zijn afwezigheid i.v.m. zijn bedrijf want hij zorgt tenslotte dan voor inkomen.
Relatietherapie wil hij niet, vind hij tijd verspilling. we hebben hier echt al zoveel over gepraat, ik ben er echt doodmoe van.
we zijn allebei begin 30Neem een oppas en ga je avond delen met mensen die het wel leuk vinden om jou te zien. Doordat jullie een hobby delen ofzoiets.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 18 december 2011 om 22:23
meds, klopt helemaal, hij is zoals hij is.
mcclean, hij is manager bij een bedrijf waar hij nog parttime werkt en daarnaast runt hij een bedrijf dat eigenlijk begon als iets voor erbij. Gewoon omdat hij het leuk vond om ook een 'dingetje' voor zichzelf te hebben. Hij verdient met zijn gewone baan genoeg maar hij wil zijn bedrijfje er graag naast houden. Prima! Ik wil hem niet demotiveren of in de weg staan, maar inmiddels is het uitgegroeid tot een bedrijf waar hij fulltime mee bezig moet zijn en hij blijft maar nieuwe dingen bedenken en klussen aannemen. Leuk hoor! Als je vrijgezel bent, maar niet met 2 jonge kinderen en een vrouw die ook nog een leven heeft. Ik ben er al 1 dag minder voor gaan werken. Ik heb best een goede baan, maar heb ook ingeleverd omdat ik heel graag tijd in mijn gezin wil stoppen. IK kan dat ook weer oppakken als de kinderen wat groter zijn. Mijn man gaat echter gestaag door met het opbouwen en steeds groter maken van zijn bedrijf.
Nogmaals hij is lief voor de kinderen hoor, als is hij soms wat chagrijnig, hij houdt van ze en als hij thuis is zorgt hij ook voor ze.
mcclean, hij is manager bij een bedrijf waar hij nog parttime werkt en daarnaast runt hij een bedrijf dat eigenlijk begon als iets voor erbij. Gewoon omdat hij het leuk vond om ook een 'dingetje' voor zichzelf te hebben. Hij verdient met zijn gewone baan genoeg maar hij wil zijn bedrijfje er graag naast houden. Prima! Ik wil hem niet demotiveren of in de weg staan, maar inmiddels is het uitgegroeid tot een bedrijf waar hij fulltime mee bezig moet zijn en hij blijft maar nieuwe dingen bedenken en klussen aannemen. Leuk hoor! Als je vrijgezel bent, maar niet met 2 jonge kinderen en een vrouw die ook nog een leven heeft. Ik ben er al 1 dag minder voor gaan werken. Ik heb best een goede baan, maar heb ook ingeleverd omdat ik heel graag tijd in mijn gezin wil stoppen. IK kan dat ook weer oppakken als de kinderen wat groter zijn. Mijn man gaat echter gestaag door met het opbouwen en steeds groter maken van zijn bedrijf.
Nogmaals hij is lief voor de kinderen hoor, als is hij soms wat chagrijnig, hij houdt van ze en als hij thuis is zorgt hij ook voor ze.
zondag 18 december 2011 om 22:24
quote:judith29 schreef op 18 december 2011 @ 22:17:
als ik dan dus zeg dat we weinig bij elkaar zijn wordt mijn 1e avond afwezigheid als schuld aangegeven en niet zijn afwezigheid i.v.m. zijn bedrijf want hij zorgt tenslotte dan voor inkomen.
Waarom zeg je dit dan? Was je avond weg leuk? Ga genieten van wat je wel doet en wat je wel hebt ipv op te letten wat je niet hebt. Word je vanzelf een vrolijker en blijer mens van.
als ik dan dus zeg dat we weinig bij elkaar zijn wordt mijn 1e avond afwezigheid als schuld aangegeven en niet zijn afwezigheid i.v.m. zijn bedrijf want hij zorgt tenslotte dan voor inkomen.
Waarom zeg je dit dan? Was je avond weg leuk? Ga genieten van wat je wel doet en wat je wel hebt ipv op te letten wat je niet hebt. Word je vanzelf een vrolijker en blijer mens van.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 18 december 2011 om 22:25
quote:mclean72 schreef op 18 december 2011 @ 22:16:
Ik snap wat je bedoelt, en ik snap ook dat je je er rot over voelt, maar het is zijn eigen bedrijf kennelijk.
Kán hij wel een stapje terug doen?
Het is niet de beste tijd om een eigen zaak te hebben, en je daar niet voor de volle 100% voor in te zetten.
Hij kan klanten idd niet laten wachten, want dan gaan ze naar een ander.
Nogmaals, ik snap dat jij meer tijd samen wilt, maar is dat echt realistisch?
Als jullie samen het gesprek hierover aangaan, hoe gaat dat dan?
Jij geeft goed aan wat je wilt denk ik, maar komen jullie ook tot manieren om dit mogelijk te maken?
Dit dus. Zo te lezen is je man nu alleen verantwoordelijk voor het inkomen en werk jij niet. Stel dat hij zich minder inzet en het bedrijf gaat failliet dan zit je met je gezinnetje in de bijstand.
Ja dan is je man veel thuis maar is dat dan wat je wil?
Als je zelf niet werkt is het wel heel makkelijk zeggen dat je partner minder moet gaan werken maar zorg dan eerst maar eens dat je zelf gaat werken zodat jullie minder afhankelijk worden van zijn inkomen. Het huishouden kun je met de franse slag doen een bedrijf runnen niet.
Ik snap wat je bedoelt, en ik snap ook dat je je er rot over voelt, maar het is zijn eigen bedrijf kennelijk.
Kán hij wel een stapje terug doen?
Het is niet de beste tijd om een eigen zaak te hebben, en je daar niet voor de volle 100% voor in te zetten.
Hij kan klanten idd niet laten wachten, want dan gaan ze naar een ander.
Nogmaals, ik snap dat jij meer tijd samen wilt, maar is dat echt realistisch?
Als jullie samen het gesprek hierover aangaan, hoe gaat dat dan?
Jij geeft goed aan wat je wilt denk ik, maar komen jullie ook tot manieren om dit mogelijk te maken?
Dit dus. Zo te lezen is je man nu alleen verantwoordelijk voor het inkomen en werk jij niet. Stel dat hij zich minder inzet en het bedrijf gaat failliet dan zit je met je gezinnetje in de bijstand.
Ja dan is je man veel thuis maar is dat dan wat je wil?
Als je zelf niet werkt is het wel heel makkelijk zeggen dat je partner minder moet gaan werken maar zorg dan eerst maar eens dat je zelf gaat werken zodat jullie minder afhankelijk worden van zijn inkomen. Het huishouden kun je met de franse slag doen een bedrijf runnen niet.
zondag 18 december 2011 om 22:27
quote:sugarmiss schreef op 18 december 2011 @ 22:25:
[...]
Dit dus. Zo te lezen is je man nu alleen verantwoordelijk voor het inkomen en werk jij niet. Stel dat hij zich minder inzet en het bedrijf gaat failliet dan zit je met je gezinnetje in de bijstand.
Ja dan is je man veel thuis maar is dat dan wat je wil?
Als je zelf niet werkt is het wel heel makkelijk zeggen dat je partner minder moet gaan werken maar zorg dan eerst maar eens dat je zelf gaat werken zodat jullie minder afhankelijk worden van zijn inkomen. Het huishouden kun je met de franse slag doen een bedrijf runnen niet.
LEZEN! Zij werkt wel (is juist minder gaan werken om meer tijd smaen te hebben). Man heeft een baan die voldoende geld oplevert, maar wil daarnaast ook eigen bedrijf runnen en steeds verder uitbreiden...
TO: als het financieel mogelijk is en zijn bedrijf ook gewoon kan blijven bestaan zonder telkens nieuwe dingen aan te nemen e.d., dan mag je van hem verwachten om meer tijd in jullie samen te besteden.
Ik kan me wel voorstellen dat jouw depressie hem ook veel energie etc. heeft gekost, moet hij daar nu niet even van bijkomen om het zo maar te zeggen?
[...]
Dit dus. Zo te lezen is je man nu alleen verantwoordelijk voor het inkomen en werk jij niet. Stel dat hij zich minder inzet en het bedrijf gaat failliet dan zit je met je gezinnetje in de bijstand.
Ja dan is je man veel thuis maar is dat dan wat je wil?
Als je zelf niet werkt is het wel heel makkelijk zeggen dat je partner minder moet gaan werken maar zorg dan eerst maar eens dat je zelf gaat werken zodat jullie minder afhankelijk worden van zijn inkomen. Het huishouden kun je met de franse slag doen een bedrijf runnen niet.
LEZEN! Zij werkt wel (is juist minder gaan werken om meer tijd smaen te hebben). Man heeft een baan die voldoende geld oplevert, maar wil daarnaast ook eigen bedrijf runnen en steeds verder uitbreiden...
TO: als het financieel mogelijk is en zijn bedrijf ook gewoon kan blijven bestaan zonder telkens nieuwe dingen aan te nemen e.d., dan mag je van hem verwachten om meer tijd in jullie samen te besteden.
Ik kan me wel voorstellen dat jouw depressie hem ook veel energie etc. heeft gekost, moet hij daar nu niet even van bijkomen om het zo maar te zeggen?
zondag 18 december 2011 om 22:30
Ah, hij moet dus een keuze maken.
Moeilijk meid, je zou idd de kinderen een dag naar het KDV kunnen brengen zodat je meer aan jezelf toekomt, maar ja, het gaat natuurlijk juist meer om tijd met je hele gezin.
Het klinkt een beetje alsof de bom nu eerst moet barsten voor hij inziet dat het zo niet goed gaat.
Ik wens je veel wijsheid, en hoop dat je dat kunt voorkomen.
Moeilijk meid, je zou idd de kinderen een dag naar het KDV kunnen brengen zodat je meer aan jezelf toekomt, maar ja, het gaat natuurlijk juist meer om tijd met je hele gezin.
Het klinkt een beetje alsof de bom nu eerst moet barsten voor hij inziet dat het zo niet goed gaat.
Ik wens je veel wijsheid, en hoop dat je dat kunt voorkomen.
zondag 18 december 2011 om 22:30
Ik denk dat je, los van hem, gewoon wat dingen voor jezelf moet gaan zoeken. Als hij 2 banen naast elkaar heeft, heb jij wel een punt dat dat niet nodig is. Jij bent minder gaan werken, zodat hij zijn bedrijf verder uit kan bouwen. De volgende stap kan zijn dat hij minder gaat werken bij z'n parttime baan, lijkt mij. Je kunt natuurlijk ook gewoon opschrijven wie wanneer aan/afwezig is en 'm dat onder z'n neus duwen.
Mijn ervaring met kleine kinderen is, en 4 maanden is nogal klein, dat het lastig is om wat voor jezelf te gaan doen. Voor de vrouw vaak lastiger dan voor de man. Voor jou helemaal, omdat je man z'n tijd neemt. Wil je van het 'is dit het nou?" gevoel af, moet JIJ wat gaan zoeken naast kinderen, baan, honden, man en alles wat met je gezin te maken heeft. Iets helemaal jou. Al is het maar één keer per week een boek gaan zitten lezen in een café.
En probeer toch te blijven praten. Maak inderdaad een lijstje. Vraag aan hem waar hij dan ziet dat hij zich aan z'n afspraak houdt.
Mijn ervaring met kleine kinderen is, en 4 maanden is nogal klein, dat het lastig is om wat voor jezelf te gaan doen. Voor de vrouw vaak lastiger dan voor de man. Voor jou helemaal, omdat je man z'n tijd neemt. Wil je van het 'is dit het nou?" gevoel af, moet JIJ wat gaan zoeken naast kinderen, baan, honden, man en alles wat met je gezin te maken heeft. Iets helemaal jou. Al is het maar één keer per week een boek gaan zitten lezen in een café.
En probeer toch te blijven praten. Maak inderdaad een lijstje. Vraag aan hem waar hij dan ziet dat hij zich aan z'n afspraak houdt.
Later is nu
zondag 18 december 2011 om 22:31
@cestla, dat herken ik wel. Het zal voor hem ook erg zwaar zijn geweest en het gaat inderdaad met mij (gedeeltelijk kunstmatig; ad) wat beter. Ik ben ook zonder moeite zelfs nog slanker geworden dan ooit. Ik ben er best trots op, maar hij kan er alleen maar over zeuren in de vorm van. Eet je wel genoeg en als ik eens vraag of iets leuk staat dan is dat al teveel want dan weet ik dat toch zeker zelf wel. Nu kwam er laatst uit dat hij ervan baalt dat het mij wel lukt en hem niet.
@Enn, ik heb een paard waar nu al 2 jaar een bijrijdster (nu dus de enige ruiter) voor is omdat ik erzelf gewoon geen tijd meer voor heb. Nu ben ik ook nog herstellende van zeer ernstige bekkeninstabiliteit maar ja, ik kan er niet eens even heen omdat ik gewoon geen tijd en ruimte heb. Ik durf mijn jonge meisje nog even niet bij iemand alleen te laten, ze gaan al 2 dagen naar het kdv en dat vind ik voor zo'n jong meisje al best veel. Daarom zou het fijn zijn als mijn man er wat vaker was. Ik snap welwat je bedoelt hoor, daarom ben ik vd week ook even weg geweest. Gewoon op de koffie bij een vriendin, tot zijn grote ergernis want hij was moe van het werken en moest dan OOK NOG voor zijn kroost zorgen. och och... Wat ik ook altijd heb gewild is een volle lange bos haar. dus dinsdag staat er een afspraak om er wat haar bij te knippen. even wat anders. Maar dit zijn vaak maar tijdelijke hulpmiddeltjes tegen de eenzaamheid.
@Enn, ik heb een paard waar nu al 2 jaar een bijrijdster (nu dus de enige ruiter) voor is omdat ik erzelf gewoon geen tijd meer voor heb. Nu ben ik ook nog herstellende van zeer ernstige bekkeninstabiliteit maar ja, ik kan er niet eens even heen omdat ik gewoon geen tijd en ruimte heb. Ik durf mijn jonge meisje nog even niet bij iemand alleen te laten, ze gaan al 2 dagen naar het kdv en dat vind ik voor zo'n jong meisje al best veel. Daarom zou het fijn zijn als mijn man er wat vaker was. Ik snap welwat je bedoelt hoor, daarom ben ik vd week ook even weg geweest. Gewoon op de koffie bij een vriendin, tot zijn grote ergernis want hij was moe van het werken en moest dan OOK NOG voor zijn kroost zorgen. och och... Wat ik ook altijd heb gewild is een volle lange bos haar. dus dinsdag staat er een afspraak om er wat haar bij te knippen. even wat anders. Maar dit zijn vaak maar tijdelijke hulpmiddeltjes tegen de eenzaamheid.
zondag 18 december 2011 om 22:34
Klinkt alsof jullie allebei heel wat te verwerken hebben (depressie, bekkeninstabiliteit, afvallen versus niet afvallen, druk etc.). Ik zou niet teveel tegelijk willen, van jezelf maar ook van je man niet. Praten jullie ook wel eens gewoon over dingen? Ik doel er hiermee op je opmerking dat er laatst 'uitkwam' dat hij ervan baalt dat jij wel en hij niet afvalt, kunnen jullie over dat soort dingen praten? Of is het alleen maar negativiteit van beide kanten?
zondag 18 december 2011 om 22:34
Als je bij deze man wilt blijven en aangezien jullie twee kinderen hebben lijkt met dat voor hen belangrijk zal je toch echt moeten gaan leren dat jouw gevoel niet afhankelijk is van zijn gedoe.
Dan moppert hij maar en gefeliciteerd hij is vader geworden! Vriendelijk zwaaien en naar bijvoorbeeld de kapper dus.
Dan moppert hij maar en gefeliciteerd hij is vader geworden! Vriendelijk zwaaien en naar bijvoorbeeld de kapper dus.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.