Relaties
alle pijlers
Hoe te helpen?
donderdag 22 december 2011 om 07:31
Hallo allemaal, mijn man is diep teleurgesteld en bedroefd: hij had een heel langlopende sollicitatieprocedure waarover zijn gevoel heel goed was. Nu blijkt dat men vindt dat er geen 'klik' is. Ik kan dat zelf wat meer relativeren, kansen komen wel vaker, maar hij kan dat maar moeilijk en is helemaal bedroefd en zeer teleurgesteld. Ik heb geen idee hoe ik hem het best kan helpen of steunen...
donderdag 22 december 2011 om 07:45
Hij is niet de enige en het heeft niks met zijn kunnen en persoonlijkheid te maken. De werkgevers hebben momenteel zoveel keus!...Niet leuk meer als werkzoekende. Hij zal het wel moeten relativeren helaas.
ff een dagje of 2 er flink van balen en dan weer door.
Als ze die klik niet hadden, dan pas je uiteindelijk ook niet in dat bedrijf, en was je na een tijdje erg aan het balen geweest daar.
maarja allemaal dooddoeners voor je man op dit moment als ie zich zo kut voelt, geef hem maar een dikke knuffel en blijf er vertrouwen in hebben.
ff een dagje of 2 er flink van balen en dan weer door.
Als ze die klik niet hadden, dan pas je uiteindelijk ook niet in dat bedrijf, en was je na een tijdje erg aan het balen geweest daar.
maarja allemaal dooddoeners voor je man op dit moment als ie zich zo kut voelt, geef hem maar een dikke knuffel en blijf er vertrouwen in hebben.
donderdag 22 december 2011 om 07:45
Tja, ik snap dat hij er heel erg van baalt. Ik zou hem helpen relativeren want zo bedroefd zijn dat je echt steun en troost nodig hebt... Wat je zegt er komen vast wel meer kansen. Ik zou zeker niet mee gaan is zijn droevenis.
Ik kan zelf niet zo goed tegen mensen die niet goed om kunnen gaan met een teleurstelling, dat is dan weer mijn gebrek
Ik kan zelf niet zo goed tegen mensen die niet goed om kunnen gaan met een teleurstelling, dat is dan weer mijn gebrek
donderdag 22 december 2011 om 07:46
donderdag 22 december 2011 om 08:09
Ik kan me voorstellen dat hij er flink de smoor over in heeft..heel vervelend als iets wat je graag zou willen, en je voor ingezet hebt, niet doorgaat..
Maar diep teleurgesteld, en zeer bedroefd..? Hoe uit zich dat dan?
Komt hij zn bed niet meer uit, huilt hij hele dagen, is hij stilletjes?
Het is een serieuze vraag..want ik bedoel, misschien is het jouw manier van uitdrukken..waar ik me dan een bepaalde voorstelling bij maak.
Maar diep teleurgesteld, en zeer bedroefd..? Hoe uit zich dat dan?
Komt hij zn bed niet meer uit, huilt hij hele dagen, is hij stilletjes?
Het is een serieuze vraag..want ik bedoel, misschien is het jouw manier van uitdrukken..waar ik me dan een bepaalde voorstelling bij maak.
donderdag 22 december 2011 om 08:13
Ik vermoed zomaar dat er meer speelt dan alleen de teleurstelling op zich. Bijvoorbeeld het vooruitzicht dat hij nu dus ook niet uit de situatie komt waarin hij op dit moment zit, of een bevestiging van zijn eigen onzekerheid, angst voor de toekomst, of...
Sta hem toe om even te 'mokken'. Teleurgesteld zijn mag best. Het is ook gewoon niet leuk als je iets graag wilt, daar veel tijd en energie in steekt, en het dan toch niet lukt.
Als hij er aan toe is, pas gaan helpen met relativeren (of als het te lang duurt). En dan sluit ik me aan bij Christina. Dit was kennelijk gewoon niet 'DE baan' voor hem. En als de klik er niet was van hen uit, dat was hij al met achterstand begonnen. Dat moet je echt niet willen. Het is beter om daar nu achter te komen dan pas wanneer je er al werkt, want dat levert uiteindelijk nog veel meer teleurstelling op en kan funest zijn voor je zelfvertrouwen. Aan zijn kwaliteiten kan het niet liggen, want anders was hij in deze procedure nooit zover gekomen. En niet elke persoonlijkheid past nu eenmaal bij elk bedrijf, terwijl hij zelf ook zou moeten streven naar een klik op dat vlak. Dat maakt je dagelijkse werk namelijk zoveel leuker. Dit is dus eigenlijk gewoon een kans om nog even rond te kijken en een nog leukere baan te vinden die uiteindelijk nog beter bij hem zal passen.
Sta hem toe om even te 'mokken'. Teleurgesteld zijn mag best. Het is ook gewoon niet leuk als je iets graag wilt, daar veel tijd en energie in steekt, en het dan toch niet lukt.
Als hij er aan toe is, pas gaan helpen met relativeren (of als het te lang duurt). En dan sluit ik me aan bij Christina. Dit was kennelijk gewoon niet 'DE baan' voor hem. En als de klik er niet was van hen uit, dat was hij al met achterstand begonnen. Dat moet je echt niet willen. Het is beter om daar nu achter te komen dan pas wanneer je er al werkt, want dat levert uiteindelijk nog veel meer teleurstelling op en kan funest zijn voor je zelfvertrouwen. Aan zijn kwaliteiten kan het niet liggen, want anders was hij in deze procedure nooit zover gekomen. En niet elke persoonlijkheid past nu eenmaal bij elk bedrijf, terwijl hij zelf ook zou moeten streven naar een klik op dat vlak. Dat maakt je dagelijkse werk namelijk zoveel leuker. Dit is dus eigenlijk gewoon een kans om nog even rond te kijken en een nog leukere baan te vinden die uiteindelijk nog beter bij hem zal passen.
donderdag 22 december 2011 om 08:29
Weet je, ik heb in mijn leven al best vaak gesolliciteerd. En dat betekent dat ik natuurlijk ook de nodige afwijzingen heb gehad. Als ik er achteraf op terug kijk, dan was het altijd wel ergens goed voor.
Bijv. omdat ik in gedachten al allerlei concessies had gedaan, wat achteraf misschien toch niet zo slim zou zijn geweest. Denk aan een te laag salaris, een te lange reistijd, etc. Of een aspect van de baan waarvan je weet dat je er minder goed in bent of het minder leuk vindt, maar wat je op de koop toe had willen nemen omdat de rest zo leuk was. Een baan die achteraf in die fase van mijn leven te hoog gegrepen zou zijn geweest, maar wat ik pas begreep toen ik elders heel veel leerde. Of die keer dat ik veel had zullen gaan reizen, wat achteraf onverenigbaar had geweest met de omstandigheden in mijn priveleven die plots veranderden. Of simpelweg omdat er daarna nog een veel leukere baan op mijn pad kwam.
Ook al is het nu alleen maar enorm balen, ik weet zeker dat hij over een poos terug kijkt en dan zal denken 'wat een geluk dat die baan toen niet door is gegaan, want...'
Bijv. omdat ik in gedachten al allerlei concessies had gedaan, wat achteraf misschien toch niet zo slim zou zijn geweest. Denk aan een te laag salaris, een te lange reistijd, etc. Of een aspect van de baan waarvan je weet dat je er minder goed in bent of het minder leuk vindt, maar wat je op de koop toe had willen nemen omdat de rest zo leuk was. Een baan die achteraf in die fase van mijn leven te hoog gegrepen zou zijn geweest, maar wat ik pas begreep toen ik elders heel veel leerde. Of die keer dat ik veel had zullen gaan reizen, wat achteraf onverenigbaar had geweest met de omstandigheden in mijn priveleven die plots veranderden. Of simpelweg omdat er daarna nog een veel leukere baan op mijn pad kwam.
Ook al is het nu alleen maar enorm balen, ik weet zeker dat hij over een poos terug kijkt en dan zal denken 'wat een geluk dat die baan toen niet door is gegaan, want...'
donderdag 22 december 2011 om 09:17
TO, ik vind het heel goed van je dat je je dat afvraagt. Ik ben momenteel en 6 maanden al aan het solliciteren en het val me reuze tegen. En toen ik na de laatste gesprek en toets moest horen dat zij een ander gingen aannemen omdat ik te hoog gekwalificeerd ben (lees: ze hadden er geen vertrouw in dat ik er lang zou blijven) moest ik bijna huilen. Mijn vriend doet dit allemaal heel weinig, of zo voelt het iig. Hij wijst me wel op de fouten die ik volgens hem tijdens een gesprek gemaakt heb maar echt meeleven doet hij niet. Misschien wil hij mij laten zien dat hij optimistisch blijft... Maar ja, als je na 2 MA opleidingen en een PhD nergens nodig bent voelt het gewoon kut en je wilt dat dat gevoel ook gedeeld wordt. Wat mij ook help is een constructief gesprek in de trend van "wat heb ik geleerd?"
donderdag 22 december 2011 om 09:20
Een afwijzing is natuurlijk een flinke domper voor zijn zelfvertrouwen, en dan is rationeel nadenken moeilijk.. In combinatie met de huidige markt kan ik me voorstellen dat hij erg teleurgesteld is.
Het enige dat jij kunt doen is heel lief voor hem zijn en rationele gedachten uit te spreken
- het had misschien niet zo mogen zijn;
- er komt wel iets anders;
- gelukkig hebben ze nu afgeketst ipv hem aangenomen, dan kwam hij misschien in een niet leuke werksfeer terecht.
Het enige dat jij kunt doen is heel lief voor hem zijn en rationele gedachten uit te spreken
- het had misschien niet zo mogen zijn;
- er komt wel iets anders;
- gelukkig hebben ze nu afgeketst ipv hem aangenomen, dan kwam hij misschien in een niet leuke werksfeer terecht.
donderdag 22 december 2011 om 09:26
quote:christientjuh schreef op 22 december 2011 @ 08:11:
dat was allemaal juist het probleem: hij was wel de enige, en de functie blijft nu onvervuld. het is een baan waar op de gehele wereld misschien 5 of 6 mensen zijn die dit werk kunnen.
Ik kan mij voorstellen dat dit extra wrang voelt. Waarschijnlijk had hij in z'n hoofd al helemaal gerekend op de baan, en helemaal omdat de functie nu onvervuld blijft kan een flinke knauw aan zijn zelfvertrouwen geven. (als in: ben ik echt zo slecht dat ze liever niemand aannemen dan mij een kans geven?)
En nu lijkt z'n droom in duigen.
Probeer hem z'n gedachten om te zetten in vechtlust, de kans is misschien klein, maar als dit is wat hij wil moet hij z'n schouders eronder zetten en doorzoeken, jaag je dromen na.
Niemand heeft gezegd dat dat makkelijk is.
Dromen kosten tijd, energie en vooral doorzettingsvermogen.
Geef hem een kus en verwen hem een lekker dineetje oid, en geef hem daarna een lieftallige schop onder z'n derriëre.
dat was allemaal juist het probleem: hij was wel de enige, en de functie blijft nu onvervuld. het is een baan waar op de gehele wereld misschien 5 of 6 mensen zijn die dit werk kunnen.
Ik kan mij voorstellen dat dit extra wrang voelt. Waarschijnlijk had hij in z'n hoofd al helemaal gerekend op de baan, en helemaal omdat de functie nu onvervuld blijft kan een flinke knauw aan zijn zelfvertrouwen geven. (als in: ben ik echt zo slecht dat ze liever niemand aannemen dan mij een kans geven?)
En nu lijkt z'n droom in duigen.
Probeer hem z'n gedachten om te zetten in vechtlust, de kans is misschien klein, maar als dit is wat hij wil moet hij z'n schouders eronder zetten en doorzoeken, jaag je dromen na.
Niemand heeft gezegd dat dat makkelijk is.
Dromen kosten tijd, energie en vooral doorzettingsvermogen.
Geef hem een kus en verwen hem een lekker dineetje oid, en geef hem daarna een lieftallige schop onder z'n derriëre.
donderdag 22 december 2011 om 11:10
Mijn vriend is juist heel enthousiast ontvangen, en een paar maanden later kreeg hij ineens te horen dat het niet klikte..
Nu mag hij dus over een half jaar weer opzouten..je begrijpt dat hij niet echt gemotiveerd meer is. Dus ik denk dat je beter bij voorbaat la te horen kan krijgen dat het niet klikt.
Nu mag hij dus over een half jaar weer opzouten..je begrijpt dat hij niet echt gemotiveerd meer is. Dus ik denk dat je beter bij voorbaat la te horen kan krijgen dat het niet klikt.
donderdag 22 december 2011 om 11:13
ik denk dat het vooral aan hem ligt hoe je hem moet benaderen. Mijn vriend heeft ook pas te horen gekregen dat hij overgekwalificeerd was voor een functie, hij dus flink aan het balen. Bij hem heeft een flinke knuffel en de boel nuchter relativeren geholpen. maar dit om dat het ook mogelijk is, denk dat het in jouw geval anders is als het now or never is geweest.