Gezondheid
alle pijlers
Verloren van de leukemie
woensdag 5 december 2007 om 13:12
Het is over. De strijd is gestreden. Geen behandelingen meer. 18 juni 2007 is mijn vriend, Patrick, opgenomen met acute leukemie. 3 chemokuren laten kregen we op 3 december te horen dat de leukemie alweer terug was (dit was inmiddels de 2e keer, op 18 oktober kregen we hetzelfde te horen) met de mededeling dat dit het was. Klaar, je kunt naar huis. Meer chemo's heeft geen zin. Hoe verwerk je zoiets? Na 13 jaar samen te zijn geweest moeten we ongewild afscheid gaan nemen van elkaar. En dat na een tijd van bijna alleen maar in het ziekenhuis te hebben gelegen. Het is oneerlijk, zoiets verwacht je niet als je 33 bent (op een andere leeftijd overigens ook niet). We zijn nog niet klaar om afscheid te nemen van elkaar, we wilden nog zoveel doen.
Iedere ochtend is er een moment dat ik denk dat ik het allemaal gedroomd heb, maar als ik een seconde later echt wakker ben dan bingelen de tranen over mijn wangen omdat het helaas geen droom blijkt te zijn.
Ik ben gebroken.
Iedere ochtend is er een moment dat ik denk dat ik het allemaal gedroomd heb, maar als ik een seconde later echt wakker ben dan bingelen de tranen over mijn wangen omdat het helaas geen droom blijkt te zijn.
Ik ben gebroken.
woensdag 20 februari 2008 om 22:22
Summer dat hopen wij ook van !
Alleen wordt het vooralsnog niet fraaier. We weten welke bacterie de infectie veroorzaakt en dat is een hardnekkige. Daarbij moet eigenlijk de infectie geopend worden (beetje vieze praatjes) zodat alle prut eruit kan. Maar snijden in een patient zonder bloedplaatjes (die zorgen voor de stolling van het bloed) is een beetje lastig. Morgen zijn we weer in het ziekenhuis en dan horen we wat ze ermee kunnen doen.
Ik begin zo langzamerhand te veranderen in zuster Kris, en dat geeft niet, maar ik ben veel liever zijn Liefje in plaats van zijn verpleegster, maar ja..........
Alleen wordt het vooralsnog niet fraaier. We weten welke bacterie de infectie veroorzaakt en dat is een hardnekkige. Daarbij moet eigenlijk de infectie geopend worden (beetje vieze praatjes) zodat alle prut eruit kan. Maar snijden in een patient zonder bloedplaatjes (die zorgen voor de stolling van het bloed) is een beetje lastig. Morgen zijn we weer in het ziekenhuis en dan horen we wat ze ermee kunnen doen.
Ik begin zo langzamerhand te veranderen in zuster Kris, en dat geeft niet, maar ik ben veel liever zijn Liefje in plaats van zijn verpleegster, maar ja..........
maandag 25 februari 2008 om 18:21
Thnx!!
Er is nog niet veel veranderd. Donderdag gaf de arts aan liever niet in de ontsteking te willen snijden, mede omdat dit meer risico's geeft op nieuwe infecties. Hij heeft nieuwe antibiotica voorgeschreven en nu maar hopen dat de bacterie hiermee bestreden kan worden (en dat de bacterie niet al aan de wandel is gegaan).
Het is alleen jammer dat we de ontsteking ook echt niet kleiner zien worden, maar misschien moeten we meer geduld hebben (tja we hebben alle tijd van de wereld maar niet heus). Geduld is een schone zaak, dat weet ik, maar in onze situatie maakt het je alleen maar extra zenuwachtig als herstel te lang op zich laat wachten.
Pat heeft in ieder geval geen koorts meer gekregen dus de antibiotica doet naar alle waarschijnlijkheid wel iets. Hij voelt zich ook weer wat beter en is weer wat actiever dan de afgelopen week. Vorige week lag hij alleen op bed of op de bank.
Vandaag de bedrijfsarts gesproken die gelukkig heel erg begripvol is en zich goed kan verplaatsen in onze realiteit.
Hoop snel weer wat betere berichten te hebben!!!
Er is nog niet veel veranderd. Donderdag gaf de arts aan liever niet in de ontsteking te willen snijden, mede omdat dit meer risico's geeft op nieuwe infecties. Hij heeft nieuwe antibiotica voorgeschreven en nu maar hopen dat de bacterie hiermee bestreden kan worden (en dat de bacterie niet al aan de wandel is gegaan).
Het is alleen jammer dat we de ontsteking ook echt niet kleiner zien worden, maar misschien moeten we meer geduld hebben (tja we hebben alle tijd van de wereld maar niet heus). Geduld is een schone zaak, dat weet ik, maar in onze situatie maakt het je alleen maar extra zenuwachtig als herstel te lang op zich laat wachten.
Pat heeft in ieder geval geen koorts meer gekregen dus de antibiotica doet naar alle waarschijnlijkheid wel iets. Hij voelt zich ook weer wat beter en is weer wat actiever dan de afgelopen week. Vorige week lag hij alleen op bed of op de bank.
Vandaag de bedrijfsarts gesproken die gelukkig heel erg begripvol is en zich goed kan verplaatsen in onze realiteit.
Hoop snel weer wat betere berichten te hebben!!!
maandag 25 februari 2008 om 18:56
Lieverd,
Ben blij dat je even iets laat horen.
Geduld zal idd heel moeilijk op te brengen zijn nu, dat geloof ik graag.
Maar jullie kunnen nu helaas niets anders dan afwachten, hoe k*t dat ook is.
Gelukkig voelt Patrick zich weer wat beter en heeft hij geen koorts meer.
Hopelijk slaat deze antibiotica snel aan en kunnen jullie snel te horen krijgen hoe of wat nu verder.
Deze zinnetjes komen misschien wat vreemd over, gewoon omdat ik eigenlijk niet weet wat te zeggen, maar weet dat ze uit een goed hart komen.
Vele vele en van Red
Ben blij dat je even iets laat horen.
Geduld zal idd heel moeilijk op te brengen zijn nu, dat geloof ik graag.
Maar jullie kunnen nu helaas niets anders dan afwachten, hoe k*t dat ook is.
Gelukkig voelt Patrick zich weer wat beter en heeft hij geen koorts meer.
Hopelijk slaat deze antibiotica snel aan en kunnen jullie snel te horen krijgen hoe of wat nu verder.
Deze zinnetjes komen misschien wat vreemd over, gewoon omdat ik eigenlijk niet weet wat te zeggen, maar weet dat ze uit een goed hart komen.
Vele vele en van Red
maandag 25 februari 2008 om 19:00
Lieve Kris, niet echt met grote sprongen vooruit, maar wat actiever en geen koorts meer is toch al een klein beetje positiever, gelukkig.
Kan me enorm goed voorstellen dat het echter gewoon niet is waar je nu iets aan hebt. Patrick moet gewoon beter zijn, en naar Gent kunnen... Ik duim door!
Liefs..
Kan me enorm goed voorstellen dat het echter gewoon niet is waar je nu iets aan hebt. Patrick moet gewoon beter zijn, en naar Gent kunnen... Ik duim door!
Liefs..
Computer says nooooo
maandag 25 februari 2008 om 19:34
Weet je Lieve Red en Summer, we moeten het er gewoon mee doen. Hoop houden en positief blijven is het enige wat we kunnen doen en dat doen we dan ook. En de virtuele steun op dit forum helpt daar absoluut bij !!! Soms beginnen we hoop te verliezen, maar op de een of andere manier krikken we ons weer op en gaan gewoon weer verder met hopen op een wonder voor Pat!!
En jullie lieve berichten hebben daar een grote bijdrage aan!!
&
En jullie lieve berichten hebben daar een grote bijdrage aan!!
&
maandag 25 februari 2008 om 19:43
