Relaties
alle pijlers
Partner duwt mij weg.....
zaterdag 31 december 2011 om 10:16
Hallo,
Willen jullie even met mij meedenken?
Ik heb sinds drie maanden een relatie met een nogal gecompliceerde man. Hij heeft een negatief zelfbeeld (wat voortkomt uit zijn jeugd, waarbij zijn vader hem altijd kritiek leverde en zei dat hij niks kon en niks waard was).
De afgelopen 2,5 maand waren als een achtbaan. Vanaf de start waren de emoties en gevoelens tussen ons heel heftig, we zijn er vol ingedoken en het ging perfect voor ons allebei.
Natuurlijk zag ik dat hij veel piekerde (over zijn werk, over zijn kinderen) en dat hij dan de schuld vaak bij zichzelf lag. Hij heeft in het begin van onze relatie opgebiecht dat hij in het verleden veel naar parenclubs ging (alleen), maar dat hij dat niet meer wil en dat hij rust zoekt. Ik vond dat het hem sierde dat hij dat opbiechtte en begreep ook uit zijn verhalen dat het hem steeds maar niet lukte om een echte relatie met iemand te hebben.
Ik ben zelf een behoorlijk constant en stabiel iemand en heb geprobeerd met hem te praten over hoe hij zich voelde en waarom hij de keuzes maakte die hij maakte. Waarom hij bij moeilijke situaties wegloopt bijvoorbeeld. Dat waren soms intensieve gesprekken.
De laatste twee weken zijn de zaken veranderd. Hij heeft er een punt achter gezet, tot twee keer toe. Want na de eerste keer, stond hij na een week toch weer voor mijn deur. De redenen die hij geeft waarom hij wil stoppen zijn klein en totaal niet relevant voor als een relatie echt goed is en je er voor wil vechten. Ook wisselt de reden steeds bij hem en erkent hij tegelijkertijd dat het gevoel tussen ons nog steeds heel heftig is. Toen we elkaar de laatste keer zagen, zaten we in elkaars armen, konden we elkaar niet loslaten, bij de voordeur hield hij me vast en maakte hij zich na een half uur met moeite los van mij.
Enfin, een heel verhaal....maar wat ik dus vermoed is dat hij mij wegduwt omdat ik te dichtbij kom. Zijn negatieve zelfbeeld weerhoud hem ervan om iemand echt van hem te laten houden, omdat hij slecht over zichzelf denkt. Dit weekend ga ik met hem praten, voor de laatste keer, want ik wil er voor vechten. Maar ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen om hem in te laten zien dat ik hem een mooi mens vind en dat echte liefde helemaal niet eng hoeft te zijn.
Heeft iemand ervaring met dit soort dingen? En kan iemand me zeggen waar ik goed aan doe?
Willen jullie even met mij meedenken?
Ik heb sinds drie maanden een relatie met een nogal gecompliceerde man. Hij heeft een negatief zelfbeeld (wat voortkomt uit zijn jeugd, waarbij zijn vader hem altijd kritiek leverde en zei dat hij niks kon en niks waard was).
De afgelopen 2,5 maand waren als een achtbaan. Vanaf de start waren de emoties en gevoelens tussen ons heel heftig, we zijn er vol ingedoken en het ging perfect voor ons allebei.
Natuurlijk zag ik dat hij veel piekerde (over zijn werk, over zijn kinderen) en dat hij dan de schuld vaak bij zichzelf lag. Hij heeft in het begin van onze relatie opgebiecht dat hij in het verleden veel naar parenclubs ging (alleen), maar dat hij dat niet meer wil en dat hij rust zoekt. Ik vond dat het hem sierde dat hij dat opbiechtte en begreep ook uit zijn verhalen dat het hem steeds maar niet lukte om een echte relatie met iemand te hebben.
Ik ben zelf een behoorlijk constant en stabiel iemand en heb geprobeerd met hem te praten over hoe hij zich voelde en waarom hij de keuzes maakte die hij maakte. Waarom hij bij moeilijke situaties wegloopt bijvoorbeeld. Dat waren soms intensieve gesprekken.
De laatste twee weken zijn de zaken veranderd. Hij heeft er een punt achter gezet, tot twee keer toe. Want na de eerste keer, stond hij na een week toch weer voor mijn deur. De redenen die hij geeft waarom hij wil stoppen zijn klein en totaal niet relevant voor als een relatie echt goed is en je er voor wil vechten. Ook wisselt de reden steeds bij hem en erkent hij tegelijkertijd dat het gevoel tussen ons nog steeds heel heftig is. Toen we elkaar de laatste keer zagen, zaten we in elkaars armen, konden we elkaar niet loslaten, bij de voordeur hield hij me vast en maakte hij zich na een half uur met moeite los van mij.
Enfin, een heel verhaal....maar wat ik dus vermoed is dat hij mij wegduwt omdat ik te dichtbij kom. Zijn negatieve zelfbeeld weerhoud hem ervan om iemand echt van hem te laten houden, omdat hij slecht over zichzelf denkt. Dit weekend ga ik met hem praten, voor de laatste keer, want ik wil er voor vechten. Maar ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen om hem in te laten zien dat ik hem een mooi mens vind en dat echte liefde helemaal niet eng hoeft te zijn.
Heeft iemand ervaring met dit soort dingen? En kan iemand me zeggen waar ik goed aan doe?
zaterdag 31 december 2011 om 10:20
Tsja wat jij vermoed kan waar of niet waar zijn maar ik geloof oprecht dat een begin van een relatie vooral leuk moet zijn.
En met begin bedoel ik dan niet de eerste weken, maar zeker de eerste maanden.
Als iemand me binnen al 2 keer aan de kant zet zal het mij eerlijk gezegd jeuken waar dat vandaan komt.
Zo ga je namelijk niet met mensen om, en al helemaal niet met mij.
Ik ben geen jojo, ongeacht wat je achtergrond dan ook mag zijn.
En met begin bedoel ik dan niet de eerste weken, maar zeker de eerste maanden.
Als iemand me binnen al 2 keer aan de kant zet zal het mij eerlijk gezegd jeuken waar dat vandaan komt.
Zo ga je namelijk niet met mensen om, en al helemaal niet met mij.
Ik ben geen jojo, ongeacht wat je achtergrond dan ook mag zijn.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
zaterdag 31 december 2011 om 10:21
Laat hem professionele hulp zoeken. Jullie relatie hoort gelijkwaardig te zijn en niet een waarin jij de hulpverlener bent en hij alleen maar de afhankelijke is met alle problemen. Tuurlijk kun je hem ondersteunen, maar jij bent niet de aangewezen persoon om het probleem op te lossen. Dat moet je ook niet willen.
zaterdag 31 december 2011 om 10:23
En ben jij zijn hulpverlener? Ik zou als ik jou was me aan me woord houden dus als hij het niet in ziet verder gaan met mijn leven. Succes met je gesprek
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 31 december 2011 om 10:24
quote:everybodyisshuffling schreef op 31 december 2011 @ 10:16:
Hallo,
Ik heb sinds drie maanden een relatie met een nogal gecompliceerde man.
Kijk, hier zou het voor mij al ophouden.
Na 3 maanden ben je verliefd, zit je op de roze wolk en zijn er geen complicaties.
Gelijk der vol ingaan, emotionele achtbaan. Allemaal een no-go. De liefde hoort, zeker als deze zo pril is, geweldig te zijn.
Nu zijn er ook veel relaties gebaseerd op mensen met problemen, die het hebben van die problemen en die zorg voor elkaar voor lief nemen als een soort drugs. Als de liefde maar moeilijk genoeg is, dan zal deze ook wel sterk genoeg zijn om alles aan te kunnen. Maar dat betwijfel ik.
Mijn ervaring leert dat het niks dan ellende brengt, van die gecompliceerde mannen. Die getroost en gesteund moeten worden. Waar je je naar moet schikken, want och "hij heeft het zo moeilijk en hierna zal hij alleen nog maar meer van mij houden." Dat hoop je toch?
Nee meiske, ik zou hier een punt achter zetten. Voor je het weet heb je geen vent meer waar je je aandacht op kan richten. Dit soort tiepes keren de boel in no-time om zodat jij de afhankelijke word en alles voor hem opzij zet. Zonder dat je er ooit wat voor terugkrijgt.
Bedenk maar of dat het waard is.
Hallo,
Ik heb sinds drie maanden een relatie met een nogal gecompliceerde man.
Kijk, hier zou het voor mij al ophouden.
Na 3 maanden ben je verliefd, zit je op de roze wolk en zijn er geen complicaties.
Gelijk der vol ingaan, emotionele achtbaan. Allemaal een no-go. De liefde hoort, zeker als deze zo pril is, geweldig te zijn.
Nu zijn er ook veel relaties gebaseerd op mensen met problemen, die het hebben van die problemen en die zorg voor elkaar voor lief nemen als een soort drugs. Als de liefde maar moeilijk genoeg is, dan zal deze ook wel sterk genoeg zijn om alles aan te kunnen. Maar dat betwijfel ik.
Mijn ervaring leert dat het niks dan ellende brengt, van die gecompliceerde mannen. Die getroost en gesteund moeten worden. Waar je je naar moet schikken, want och "hij heeft het zo moeilijk en hierna zal hij alleen nog maar meer van mij houden." Dat hoop je toch?
Nee meiske, ik zou hier een punt achter zetten. Voor je het weet heb je geen vent meer waar je je aandacht op kan richten. Dit soort tiepes keren de boel in no-time om zodat jij de afhankelijke word en alles voor hem opzij zet. Zonder dat je er ooit wat voor terugkrijgt.
Bedenk maar of dat het waard is.
zaterdag 31 december 2011 om 10:27
zaterdag 31 december 2011 om 10:27
Hij heeft je na 3 maanden al lekker in de tang, want hij kan heerlijk onder het mom van "ik heb het zo moeilijk" lekker gaan en staan waar hij wilt met de verkering en jou in onzekerheid laten bungelen. Sterker nog, je wilt voor hem vechten en hem in laten zien dat je een mooi mens bent. Hij zou je niet anders MOETEN zien, na zo'n korte tijd.
Hoe oud ben je, als ik vragen mag?
Hoe oud ben je, als ik vragen mag?
zaterdag 31 december 2011 om 10:29
sluit me volledig aan bij de eerdere reacties. Het hoort na zo'n korte tijd nog niet zo moeilijk te zijn. Je doet jezelf en hem uiteindelijk ook, een groot plezier door dit af te kappen en aan te geven dat hij beter professionele hulp kan gaan zoeken als hij zo'n moeite heeft met het aangaan van een normale relatie. Vrouwen hebben regelmatig de neiging om in zo'n situatie juist het omgekeerde te doen, want ze zijn zo verliefd en willen hem graag helpen, troosten, veranderen. Maar dat moet hij zelf doen en jij kwetst alleen jezelf ermee door daar zo dichtbij betrokken te blijven.
zaterdag 31 december 2011 om 10:29
3 maanden, dan zouden de vonken er nog van af moeten spatten.
Je vergalt je leven met deze man, die zo heerlijk in het middelpunt van de belangstelling staat met zijn gedrag, dat wordt alleen maar erger.
Voor mensen zoals hij bestaat hulpverlening. Jij hebt daar niet voor gestudeerd.
Geen hand vol maar een land vol meid. Ga op zoek naar een leuke man, waar je gelukkig mee kan zijn.
Je vergalt je leven met deze man, die zo heerlijk in het middelpunt van de belangstelling staat met zijn gedrag, dat wordt alleen maar erger.
Voor mensen zoals hij bestaat hulpverlening. Jij hebt daar niet voor gestudeerd.
Geen hand vol maar een land vol meid. Ga op zoek naar een leuke man, waar je gelukkig mee kan zijn.
zaterdag 31 december 2011 om 10:29
quote:everybodyisshuffling schreef op 31 december 2011 @ 10:16:
Heeft iemand ervaring met dit soort dingen? En kan iemand me zeggen waar ik goed aan doe?
Nee, hier heb ik geen ervaring mee, want liefde moet voor mij persoonlijk vooral erg leuk zijn. En als het binnen 3 maanden al zo slecht gaat, dan kap ik er zelf wel mee.
Wat je er aan kunt doen? Run Forrest, run!
Heeft iemand ervaring met dit soort dingen? En kan iemand me zeggen waar ik goed aan doe?
Nee, hier heb ik geen ervaring mee, want liefde moet voor mij persoonlijk vooral erg leuk zijn. En als het binnen 3 maanden al zo slecht gaat, dan kap ik er zelf wel mee.
Wat je er aan kunt doen? Run Forrest, run!
zaterdag 31 december 2011 om 10:33
Je klinkt meer als zijn hulpverlener dan als zijn geliefde.
Wat een gedoe in zo'n korte tijd.
Dit is toch kansloos met hem en jou?
Waarom wil je zo graag iemand die jou blijft dumpen?
Je maakt er een romantisch verhaal van, maar er is niets romantisch aan. Het is een drama, waar je zelf uit kan stappen.
Wat een gedoe in zo'n korte tijd.
Dit is toch kansloos met hem en jou?
Waarom wil je zo graag iemand die jou blijft dumpen?
Je maakt er een romantisch verhaal van, maar er is niets romantisch aan. Het is een drama, waar je zelf uit kan stappen.
zaterdag 31 december 2011 om 10:38
Jullie zeggen hetzelfde als mijn vriendinnen, ik ben niet verrast. Ik ben begin veertig en heb een aantal relaties achter de rug. Ik weet ondertussen dat ik altijd thuis kom met mannen die niet zo sterk zijn als ik zelf ben, waarschijnlijk is het mijn type of voel ik me daar prettiger bij.
Ik gebruik het woord vechten enkel en alleen omdat ik gezien, gehoord en gevoeld heb hoe heftig de emotie tussen ons is als we bij elkaar zijn. Maar ook omdat ik na behoorlijk wat relatie en datingervaring weet wanneer wat ik voel diep gaat. Daar kan niemand anders dan hij en ik een oordeel over hebben.
Als een vriendin mij dit verhaal zou zeggen zou ik ook roepen: laat gaan die vent, teveel problemen. Maar het feit dat ik hem nog niet kan loslaten betekent dat ik veel voor hem voel. Het doet me dan verdriet om te zien dat hij zo worstelt met zichzelf en iets wat mooi is wil stoppen gewoon omdat hij bang is.
En tijd zegt mij niets, wat een ander opbouwt in een jaar, daar doet een ander korter over. In de maanden dat we bij elkaar waren hebben we elkaar 5 van de 7 dagen per week gezien, en elke dag continue contact met elkaar gehad. We konden niet van elkaar wegblijven, we werden naar elkaar toegetrokken.
Ik ben het eens met jullie dat ik niet zijn hulpverlener moet zijn. Ik wil hem ook helpen om hulp te gaan zoeken. Ik denk dan ook dat de intense gesprekken die we hebben gevoerd, dingen bij hem hebben losgemaakt en dat hij daardoor is gaan bewegen en keuzes heeft gemaakt.
Ik gebruik het woord vechten enkel en alleen omdat ik gezien, gehoord en gevoeld heb hoe heftig de emotie tussen ons is als we bij elkaar zijn. Maar ook omdat ik na behoorlijk wat relatie en datingervaring weet wanneer wat ik voel diep gaat. Daar kan niemand anders dan hij en ik een oordeel over hebben.
Als een vriendin mij dit verhaal zou zeggen zou ik ook roepen: laat gaan die vent, teveel problemen. Maar het feit dat ik hem nog niet kan loslaten betekent dat ik veel voor hem voel. Het doet me dan verdriet om te zien dat hij zo worstelt met zichzelf en iets wat mooi is wil stoppen gewoon omdat hij bang is.
En tijd zegt mij niets, wat een ander opbouwt in een jaar, daar doet een ander korter over. In de maanden dat we bij elkaar waren hebben we elkaar 5 van de 7 dagen per week gezien, en elke dag continue contact met elkaar gehad. We konden niet van elkaar wegblijven, we werden naar elkaar toegetrokken.
Ik ben het eens met jullie dat ik niet zijn hulpverlener moet zijn. Ik wil hem ook helpen om hulp te gaan zoeken. Ik denk dan ook dat de intense gesprekken die we hebben gevoerd, dingen bij hem hebben losgemaakt en dat hij daardoor is gaan bewegen en keuzes heeft gemaakt.
