Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
vrijdag 6 januari 2012 om 22:10
Het gevoel volgt altijd later. Rationeel weet ik het wel, gevoelsmatig ben ik nog niet zo ver. Ik denk nu idd ook vooral terug aan de goede momenten en jaren (hij was de liefde van mijn leven dacht ik, met hem zou ik oud worden, hij was mijn beste vriend, mijn maatje, wat hield ik vreselijk veel van hem..).
Maar mijn grote valkuil zit met name in het feit dat ik nog steeds hoop dat hij verandert. En dat gaat niet gebeuren. Zijn gevoel voor mij zal niet veranderen, en zijn handelen ook niet. Verstandelijk weet ik dat wel, maar dat gevoel hè...
Maar mijn grote valkuil zit met name in het feit dat ik nog steeds hoop dat hij verandert. En dat gaat niet gebeuren. Zijn gevoel voor mij zal niet veranderen, en zijn handelen ook niet. Verstandelijk weet ik dat wel, maar dat gevoel hè...
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
vrijdag 6 januari 2012 om 22:15
Mijn man heeft geen ander maar zit/zat wel al 4 mnd met het gevoel: doorgaan of niet..
Ik heb dit niet geweten en voel mij dan ook een beetje belazerd. Vind dat hij zijn gevoel had moeten delen met mij zodat we misschien nog hadden kunnen praten of vechten voor de relatie.
Hij is voor mijn gevoel dan al 10 stappen verder maar handelt nu soms uit schuldgevoel. Dan bedoel ik zijn smsjes en zijn verdriet en tranen van afgelopen woensdagavond..
Ik heb het gevoel alsof de grond onder mijn voeten is weggezakt en ben elke dag zo verdrietig...Ik weet echt wel dat het verdriet moet slijten en dat het een plekje moet krijgen.
Ik val misschien in herhaling met mijn verhalen maar doet me zo goed om hier alles van mij af te schrijven...
Ik zit nu alleen thuis en heel stom maar ik vraag me dan wel eens af: zou hij gezellig in de kroeg staan???
Het is pas een week geleden maar weet het even niet meer en ben zo bang mezelf kwijt te raken....
Ik heb dit niet geweten en voel mij dan ook een beetje belazerd. Vind dat hij zijn gevoel had moeten delen met mij zodat we misschien nog hadden kunnen praten of vechten voor de relatie.
Hij is voor mijn gevoel dan al 10 stappen verder maar handelt nu soms uit schuldgevoel. Dan bedoel ik zijn smsjes en zijn verdriet en tranen van afgelopen woensdagavond..
Ik heb het gevoel alsof de grond onder mijn voeten is weggezakt en ben elke dag zo verdrietig...Ik weet echt wel dat het verdriet moet slijten en dat het een plekje moet krijgen.
Ik val misschien in herhaling met mijn verhalen maar doet me zo goed om hier alles van mij af te schrijven...
Ik zit nu alleen thuis en heel stom maar ik vraag me dan wel eens af: zou hij gezellig in de kroeg staan???
Het is pas een week geleden maar weet het even niet meer en ben zo bang mezelf kwijt te raken....
vrijdag 6 januari 2012 om 22:19
Soyli,
idd dat bedoel ik het gevoel hoe graag je ook wilt is niet altijd zomaar uit te schakelen.
Tijd en goed verstand gaat helpen maar de dooddoener dat kost tijd....
Ik wil ook mijn ex niet terug zoals hij nu is...
Maar ik mis wel mijn maatje de man van wie ik dacht dat ik er samen mee oud zou worden , mijn gezin..
Ik heb de hoop laten varen ook geen contact meer, maar was niet makkelijk.
Sterkte!!
idd dat bedoel ik het gevoel hoe graag je ook wilt is niet altijd zomaar uit te schakelen.
Tijd en goed verstand gaat helpen maar de dooddoener dat kost tijd....
Ik wil ook mijn ex niet terug zoals hij nu is...
Maar ik mis wel mijn maatje de man van wie ik dacht dat ik er samen mee oud zou worden , mijn gezin..
Ik heb de hoop laten varen ook geen contact meer, maar was niet makkelijk.
Sterkte!!
Het leven is geen lolletje maar een krentebolletje
vrijdag 6 januari 2012 om 22:21
@Soyli:
Meid wat kan ik mij vinden in jouw woorden...
Mijn man was ook mijn beste vriend, wilde ook met hem oud worden, hield heel veel van hem ( doe ik nog steeds want ik geloof niet dat dat zomaar verdwijnt ).
En wat jij ook zegt: die grote valkuil....mijn ex zei afgelopen woensdagavond gewoon: voor hetzelfde geldt krijg ik spijt na een paar weken...Wat moet ik daarmee?????
Misschien moeten wij meiden eens een dagje bij elkaar komen...;o)
Voel een grote verbintenis hier..
Meid wat kan ik mij vinden in jouw woorden...
Mijn man was ook mijn beste vriend, wilde ook met hem oud worden, hield heel veel van hem ( doe ik nog steeds want ik geloof niet dat dat zomaar verdwijnt ).
En wat jij ook zegt: die grote valkuil....mijn ex zei afgelopen woensdagavond gewoon: voor hetzelfde geldt krijg ik spijt na een paar weken...Wat moet ik daarmee?????
Misschien moeten wij meiden eens een dagje bij elkaar komen...;o)
Voel een grote verbintenis hier..
vrijdag 6 januari 2012 om 22:39
Thee_muts:
Dat maakt zeker niks goed; hij heeft mij door een hel laten gaan!
Hij heeft dit al eens gehad met zijn ex: zij hebben het na een poosje ook weer geprobeerd met als gevolg: weer uit elkaar!
Kan niet en wil niet nog een het verdriet voelen als hij dan weer gaat zeggen dat het toch niet lukt..
Voor nu: ik leef bij de dag en elke dag die ik doorkom ben ik weer ietsje sterker!
( Dat zeg ik heel wijs maar voelt echt niet zo nu )
Dat maakt zeker niks goed; hij heeft mij door een hel laten gaan!
Hij heeft dit al eens gehad met zijn ex: zij hebben het na een poosje ook weer geprobeerd met als gevolg: weer uit elkaar!
Kan niet en wil niet nog een het verdriet voelen als hij dan weer gaat zeggen dat het toch niet lukt..
Voor nu: ik leef bij de dag en elke dag die ik doorkom ben ik weer ietsje sterker!
( Dat zeg ik heel wijs maar voelt echt niet zo nu )
vrijdag 6 januari 2012 om 22:45
Belinda,
in jou geval is het lastiger want het kan alleen twijfel zijn....
Maar dan toch kijk idd uit voor de bekende valkuilen denk aan jezelf!!!
Voor de andere er is een ander in het spel dus denkt iedereen simpel, maar dat is niet zo wij hebben ook nog gevoel...
Jij een hele fijne nacht, en je komt er wel stapje voor stapje...
in jou geval is het lastiger want het kan alleen twijfel zijn....
Maar dan toch kijk idd uit voor de bekende valkuilen denk aan jezelf!!!
Voor de andere er is een ander in het spel dus denkt iedereen simpel, maar dat is niet zo wij hebben ook nog gevoel...
Jij een hele fijne nacht, en je komt er wel stapje voor stapje...
Het leven is geen lolletje maar een krentebolletje
vrijdag 6 januari 2012 om 23:03
Het liep vandaag best wel goed bij de mediator. Ex had naar aanleiding van ons telefoongesprek dinsdag een nieuw voorstel gemaakt dat werkelijk royaal te noemen is volgens mij, maar ik laat anderen er nog naar kijken. Want wat dat betreft blijf ik een sukkel die gelooft dat hij toch zo slecht niet kan zijn. Verder hoeven wij geen omgangsregeling te maken voor de kinderen en dat maakt het een stuk minder emotioneel. Het blijft vooral zakelijk. Het was wel even moeilijk, maar het viel me niet tegen. Natuurlijk ben ik ook nog steeds echt verdrietig en voel ik me afgewezen etc. De pijn is dan ook nog lang niet weg.
En ik mis hem zoals hij was, want we hadden veel gezamenlijke interesses en daarover konden we altijd goed praten. Het enige waar we niet goed over konden praten was onze relatie tot elkaar.
Verder mis ik gewoon de helft van ons duo. We lagen samen in bed, gingen meestal samen ergens naar toe, gingen samen met vakantie etc. En ik mis toch het redelijk onbezorgde leven wat we hadden. Financieel ging het eigenlijk behoorlijk voor de wind, kinderen raakten langzamerhand op hun plaats. En nu moet ik weer opnieuw beginnen zonder partner om op te steunen.
Ik ben wel blij dat ik mijn grenzen bepaald heb, want zo'n knipperlichtgedoe was niets voor mij geweest. Daar was ik kapot aan gegaan. Hoe pijnlijk het ook was dat het zo snel afgelopen was, ik kan nu wel verder.
Ik ben sterk, ik kan het, ik word weer gelukkig!
Liefs voor iedereen.
En ik mis hem zoals hij was, want we hadden veel gezamenlijke interesses en daarover konden we altijd goed praten. Het enige waar we niet goed over konden praten was onze relatie tot elkaar.
Verder mis ik gewoon de helft van ons duo. We lagen samen in bed, gingen meestal samen ergens naar toe, gingen samen met vakantie etc. En ik mis toch het redelijk onbezorgde leven wat we hadden. Financieel ging het eigenlijk behoorlijk voor de wind, kinderen raakten langzamerhand op hun plaats. En nu moet ik weer opnieuw beginnen zonder partner om op te steunen.
Ik ben wel blij dat ik mijn grenzen bepaald heb, want zo'n knipperlichtgedoe was niets voor mij geweest. Daar was ik kapot aan gegaan. Hoe pijnlijk het ook was dat het zo snel afgelopen was, ik kan nu wel verder.
Ik ben sterk, ik kan het, ik word weer gelukkig!
Liefs voor iedereen.
vrijdag 6 januari 2012 om 23:15
Lief Kunstje;
Fijn om even van je te horen! En wat fijn dat het goed ging vandaag! Heeft het je iets sterker gemaakt? Ik hoop het voor je....
Ik ben nu een week alleen ( 2 weken als je de time-out meerekent ) en mis ook het gevoel van het duo-zijn..Hij was mijn maatje gingen altijd samen naar onze gezamelijke vrienden enz..
Deze vrienden kiezen geen partij en willen voor ons beiden het beste maar ben zo bang om ze te verliezen..Ze zijn er voor me maar heb dan wel eens het gevoel van teveel te zijn of daar komt weer dat zelfde verhaal...
We gingen vaak met deze groep vrienden op stap: weekendjes weg, varen enz en ben bang dat dat nu niet meer kan. Zij kunnen ook geen partij kiezen natuurlijk en wil ik ook niet...
Het idee om hem een keer tegen te komen daar.....Als ik hem niet zie/ spreek of smsjes krijg van hem dan gaat het voor mijn gevoel steeds ietsjepietsje beter maar hij lijkt wel een soort van schuldgevoel te hebben...
Anyway: ik ben blij voor jou dat het vandaag goed ging!
Slaap lekker voor straks en we spreken elkaar weer snel oke?
Fijn om even van je te horen! En wat fijn dat het goed ging vandaag! Heeft het je iets sterker gemaakt? Ik hoop het voor je....
Ik ben nu een week alleen ( 2 weken als je de time-out meerekent ) en mis ook het gevoel van het duo-zijn..Hij was mijn maatje gingen altijd samen naar onze gezamelijke vrienden enz..
Deze vrienden kiezen geen partij en willen voor ons beiden het beste maar ben zo bang om ze te verliezen..Ze zijn er voor me maar heb dan wel eens het gevoel van teveel te zijn of daar komt weer dat zelfde verhaal...
We gingen vaak met deze groep vrienden op stap: weekendjes weg, varen enz en ben bang dat dat nu niet meer kan. Zij kunnen ook geen partij kiezen natuurlijk en wil ik ook niet...
Het idee om hem een keer tegen te komen daar.....Als ik hem niet zie/ spreek of smsjes krijg van hem dan gaat het voor mijn gevoel steeds ietsjepietsje beter maar hij lijkt wel een soort van schuldgevoel te hebben...
Anyway: ik ben blij voor jou dat het vandaag goed ging!
Slaap lekker voor straks en we spreken elkaar weer snel oke?
vrijdag 6 januari 2012 om 23:26
Ik moet zeggen dat het hier ook beter gaat als ik hem niet hoor of zie. Het is zo vreemd dat hij binnenkomt en me niet kust en dat ik hem niet aanraak. Maar zelfs terwijl hij een ander heeft, zegt hij nog van me te houden en me te missen. Dan laait toch telkens de hoop weer op dat het wel weer goedkomt (totale ontkenning van de situatie natuurlijk). Terwijl ik weet dat het niet kan, dat er teveel voorgevallen is, blijft het verlangen naar hoe het was. Maar het is net als met een beeldje wat stuk gevallen is: je kunt het lijmen, maar je blijft de barst zien.
Het zal wel een stuk schelen als we officieel uit elkaar zijn en het financiele gedeelte geregeld is, want dat leverde me een boel zorgen op.
Welterusten
Het zal wel een stuk schelen als we officieel uit elkaar zijn en het financiele gedeelte geregeld is, want dat leverde me een boel zorgen op.
Welterusten
zaterdag 7 januari 2012 om 12:09
Afgelopen nacht weer afschuwelijk gedroomd. Wij waren lekker aan het vrijen en in eens duwt hij mij aan de kant en zegt dat hij het liever met allerlei anderen doet. Werd helemaal overstuur wakker. Dat zit blijkbaar toch nog diep. Kan ik het overdag nog van me afzetten, komt het 's nachts terug!
Gisteren had ik nog het idee dat we misschien best nog wel eens iets samen zouden kunnen doen, maar vandaag maakt dat idee me weer super verdrietig. Het zou prettig zijn als die mallemolen eens ophield.
Gisteren had ik nog het idee dat we misschien best nog wel eens iets samen zouden kunnen doen, maar vandaag maakt dat idee me weer super verdrietig. Het zou prettig zijn als die mallemolen eens ophield.
zaterdag 7 januari 2012 om 13:40
quote:allalone schreef op 07 januari 2012 @ 13:30:
Dames..ben er nog wel hoor...lees ook nog steeds mee...
Er speelt op dit moment echter zo veel in mijn leven wat ik hier niet kwijt kan dat ik even afstand moet nemen...
Voor iedereen...sterkte...soms is het echt poep...
Theemuts...
Wat spijt me dat allalone, ik dacht eigenlijk dat je zo weinig hier was omdat het goed ging.
Heel, heel veel sterkte en
Dames..ben er nog wel hoor...lees ook nog steeds mee...
Er speelt op dit moment echter zo veel in mijn leven wat ik hier niet kwijt kan dat ik even afstand moet nemen...
Voor iedereen...sterkte...soms is het echt poep...
Theemuts...
Wat spijt me dat allalone, ik dacht eigenlijk dat je zo weinig hier was omdat het goed ging.
Heel, heel veel sterkte en
zaterdag 7 januari 2012 om 17:57
Dergelijke dromen zijn heel herkenbaar Kunstje.
Ik kan sowieso nogal bizar dromen maar heb ook langdurig dergelijke dingen gedroomd, waarna ik dan ook intens verdrietig wakker werd, zat helemaal in dat gevoel.
Het hoort allemaal bij het verwerken...
Adem in, adem uit, zet je ene voet steeds weer voor de andere, het heeft tijd nodig. Maar je klinkt al veel beter dan vorige week.
Die ups en downs horen erbij,je komt er wel.
Ik kan sowieso nogal bizar dromen maar heb ook langdurig dergelijke dingen gedroomd, waarna ik dan ook intens verdrietig wakker werd, zat helemaal in dat gevoel.
Het hoort allemaal bij het verwerken...
Adem in, adem uit, zet je ene voet steeds weer voor de andere, het heeft tijd nodig. Maar je klinkt al veel beter dan vorige week.
Die ups en downs horen erbij,je komt er wel.
zaterdag 7 januari 2012 om 19:04
Hallo lieve meiden,
@ allalone: heel veel sterkte en voor jou een dikke knuffel!
@Kunstje: wat leef ik met jou mee....het gevoel van overal verliefde mensen zien heb ik ook. Het valt nu allemaal extra op...Ik heb medicijnen voor het slapen van de huisarts en hoewel het lang duurt voordat ik in slaap val; het lukt uiteindelijk wel. Ik word 'smorgens steeds zo verdrietig wakker. Zie die lege plek naast me in bed...
Vandaag verder een redelijke dag gehad. Ben naar m'n moeder geweest en we hebben wat gewinkeld en geluncht. Was een goede afleiding...Maar weer zien hoe we ons morgen voelen; ik leef nu echt bij de dag!
@ allalone: heel veel sterkte en voor jou een dikke knuffel!
@Kunstje: wat leef ik met jou mee....het gevoel van overal verliefde mensen zien heb ik ook. Het valt nu allemaal extra op...Ik heb medicijnen voor het slapen van de huisarts en hoewel het lang duurt voordat ik in slaap val; het lukt uiteindelijk wel. Ik word 'smorgens steeds zo verdrietig wakker. Zie die lege plek naast me in bed...
Vandaag verder een redelijke dag gehad. Ben naar m'n moeder geweest en we hebben wat gewinkeld en geluncht. Was een goede afleiding...Maar weer zien hoe we ons morgen voelen; ik leef nu echt bij de dag!
zaterdag 7 januari 2012 om 20:22
Ik voel me vandaag gewoon verdomd alleen, heb ook geen zin om iemand te bellen of op bezoek te gaan. Ik wil alleen in een hoekje zitten huilen, maar zelfs dat lukt niet meer. De tranen zijn blijkbaar op. Ik weet niet wat ik moet doen: een boek lezen gaat nog steeds niet, tv ook niets te beleven. Als ik toch nergens plezier aan beleef, kan ik net zo goed de was gaan strijken. Is dat ook weer gebeurd. Kan ik morgen misschien iets leuks doen.
zaterdag 7 januari 2012 om 20:50
Meid: wat ontzettend vervelend voor je....Ik zit ook alleen thuis op de bank maar vandaag gaat het wel ietsje beter..Wat ik al zei: ik leef bij de dag en kijk ook niet uit naar morgen hoor..
Ik hoop echt voor je dat je morgen een betere dag hebt; en blijf schrijven hier hoor!!
Hoop dat je wat kunt slapen vannacht.
Ik hoop echt voor je dat je morgen een betere dag hebt; en blijf schrijven hier hoor!!
Hoop dat je wat kunt slapen vannacht.
zaterdag 7 januari 2012 om 21:54
In het begin was ik voornamelijk kwaad, en dan kun je nog vooruit. Ook was ik bezorgd over de toekomst mn financieel. Dat lijkt de goede kant op te gaan met zijn royale voorstel.
Maar nu is het echt rauw verdriet. Het stomme is dat ik nog steeds goed met hem kan praten. Hij kwam me gisteren halen om naar de mediator te gaan en we hebben een half uur samen in de auto gezeten en daar zag ik best tegen op. Maar zolang we het niet over de gevoelens tussen ons en zijn overspel hebben, praten we net zoals altijd. Ik mis dat ongelooflijk. Stom natuurlijk want hij is vreemd gegaan en bij me weggegaan. Dat zijn geen dingen waar je over heen kunt stappen, maar als we gewoon praten lijkt het weer of dat er niets aan de hand is. Dan lijkt hij weer mijn maatje en beste vriend en mis ik hem weer zo.
Dit is gewoon dom geklets en ik moet het achter me laten.
Vanavond maar een extra glaasje wijn, dan slaap ik wel.
Maar nu is het echt rauw verdriet. Het stomme is dat ik nog steeds goed met hem kan praten. Hij kwam me gisteren halen om naar de mediator te gaan en we hebben een half uur samen in de auto gezeten en daar zag ik best tegen op. Maar zolang we het niet over de gevoelens tussen ons en zijn overspel hebben, praten we net zoals altijd. Ik mis dat ongelooflijk. Stom natuurlijk want hij is vreemd gegaan en bij me weggegaan. Dat zijn geen dingen waar je over heen kunt stappen, maar als we gewoon praten lijkt het weer of dat er niets aan de hand is. Dan lijkt hij weer mijn maatje en beste vriend en mis ik hem weer zo.
Dit is gewoon dom geklets en ik moet het achter me laten.
Vanavond maar een extra glaasje wijn, dan slaap ik wel.
zondag 8 januari 2012 om 00:09
Misschien ben ik een beetje aan het drammen over het lezen Kunstje maar het nieuwe boek van Connie Palmen 'Logboek' gaat over die pure rauwe rouw. Misschien herken je je er in en vind je er troost in.
Langzaam beginnen, bladzijde voor bladzijde.
New Woman had ook een goede tip voor een boek over rouw.
Langzaam beginnen, bladzijde voor bladzijde.
New Woman had ook een goede tip voor een boek over rouw.
zondag 8 januari 2012 om 00:22
Zo strijken is weer achter de rug. Tenminste nog iets nuttigs.
Lezen gaat echt heel moeilijk nu. Vreemd, want ik kan me niet anders herinneren dan dat ik minstens 4 boeken per week lees. Als kind ging ik soms dezelfde middag nog terug naar de bibliotheek,
Ik zal Connie Palmen en Renate Rubinstein eens proberen.
Vandaag heb ik het gewoon even niet. Gisteren zag ik het helemaal zitten en voelde me goed. Ik denk dat die droom van vannacht me toch uit het lood gebracht heeft. Gewoon balen!
En ik weet niet eens waarom. Mis ik alleen hem, of het feit dat ik niet alleen was en een toekomst samen zag, het gezinnetje of alles samen.
Ik weet wel dat ik het idee om alleen te zijn moeilijk vind. Natuurlijk heb ik wel vrienden en familie, maar dat is toch anders dan een maatje.
Nog een glaasje en dan naar bed, is deze dag ook weer voorbij.
Lezen gaat echt heel moeilijk nu. Vreemd, want ik kan me niet anders herinneren dan dat ik minstens 4 boeken per week lees. Als kind ging ik soms dezelfde middag nog terug naar de bibliotheek,
Ik zal Connie Palmen en Renate Rubinstein eens proberen.
Vandaag heb ik het gewoon even niet. Gisteren zag ik het helemaal zitten en voelde me goed. Ik denk dat die droom van vannacht me toch uit het lood gebracht heeft. Gewoon balen!
En ik weet niet eens waarom. Mis ik alleen hem, of het feit dat ik niet alleen was en een toekomst samen zag, het gezinnetje of alles samen.
Ik weet wel dat ik het idee om alleen te zijn moeilijk vind. Natuurlijk heb ik wel vrienden en familie, maar dat is toch anders dan een maatje.
Nog een glaasje en dan naar bed, is deze dag ook weer voorbij.
zondag 8 januari 2012 om 08:45
Kunstje, dat lezen komt wel weer, je hebt de concentratie niet. Ik heb dat precies hetzelfde gehad nadat ik een burnout had van mijn werk. Het komt wel weer terug. Nu heeft dat geen zin omdat jouw gedachten er totaal niet bij zijn.
Zo te lezen had jij een hele hechte band met je man, je noemt hem jouw maatje. Des te feller is de pijn als de relatie over is, het gemis is groot. Als mensen uit elkaar groeien en uit elkaar gaan is de pijn er ook maar minder fel. Jouw rouwproces is in volle gang, je moet het proberen over je heen laten te komen. Rouwen gaat in fases, het is een proces want je sluit een deel van je leven onvrijwillig af. Je voelt je nu alsof je een deel van jezelf kwijt bent. Het rouwproces (stom woord maar toch) is nodig zodat je de scheiding gaat accepteren. De felle pijn zal na verloop van tijd minder worden, het verdriet zal blijven maar het zal je niet meer zo beheersen als nu.
Ontkenning, woede, onderhandelen en depressie en aanvaarding zijn fases die voorkomen. Hoef niet in die volgorde iedereen rouwt anders. Probeer ruimte te geven aan je gevoelens, het zijn jouw gevoelens en die mogen er zijn. De pijn voelen is niet leuk maar is wel de helende factor uiteindelijk.
Je wordt nu door de leegte overspoeld, het gemis is heel intens. Geef aandacht aan je eigen verdriet, ontloop het niet. Anders zal je een ander moment toch tegen die pijn aanlopen.
Natuurlijk ga je ook bij jezelf na (schuldgevoel) wat je misschien anders had moeten doen. Het is goed om daar over na te denken, je huwelijk aan een analyse te onderwerpen. Daar kan je van leren. Maar gebruik het nooit om jezelf de schuld te geven van het mislukken van je huwelijk.
Hoop dat je vandaag iets leuks gaat doen!
Zo te lezen had jij een hele hechte band met je man, je noemt hem jouw maatje. Des te feller is de pijn als de relatie over is, het gemis is groot. Als mensen uit elkaar groeien en uit elkaar gaan is de pijn er ook maar minder fel. Jouw rouwproces is in volle gang, je moet het proberen over je heen laten te komen. Rouwen gaat in fases, het is een proces want je sluit een deel van je leven onvrijwillig af. Je voelt je nu alsof je een deel van jezelf kwijt bent. Het rouwproces (stom woord maar toch) is nodig zodat je de scheiding gaat accepteren. De felle pijn zal na verloop van tijd minder worden, het verdriet zal blijven maar het zal je niet meer zo beheersen als nu.
Ontkenning, woede, onderhandelen en depressie en aanvaarding zijn fases die voorkomen. Hoef niet in die volgorde iedereen rouwt anders. Probeer ruimte te geven aan je gevoelens, het zijn jouw gevoelens en die mogen er zijn. De pijn voelen is niet leuk maar is wel de helende factor uiteindelijk.
Je wordt nu door de leegte overspoeld, het gemis is heel intens. Geef aandacht aan je eigen verdriet, ontloop het niet. Anders zal je een ander moment toch tegen die pijn aanlopen.
Natuurlijk ga je ook bij jezelf na (schuldgevoel) wat je misschien anders had moeten doen. Het is goed om daar over na te denken, je huwelijk aan een analyse te onderwerpen. Daar kan je van leren. Maar gebruik het nooit om jezelf de schuld te geven van het mislukken van je huwelijk.
Hoop dat je vandaag iets leuks gaat doen!
zondag 8 januari 2012 om 09:36
Goedemorgen.
Ik geloof dat je de naam goed gekozen hebt Ochtendmens. Op zondagmorgen al weer zo vroeg uit de veren.
Vanacht al weer over hem gedroomd. Je wordt dan weer met zo'n kater wakker en super verdrietig. Normaal gesproken droom ik 1 x in het half jaar bewust zodat ik het me 's morgens nog kan herinneren. Nu aan de lopende band.
Ik weet dat ik door het "rouwproces" moet en dat ik het verdriet moet toelaten, maar de pijn is zo vreselijk. En er lijkt wel geen ruimte te zijn voor iets anders. Ik neem aan dat het wel overgaat, maar ik vermoed dat het nog wel even gaat duren.
Vandaag maar eens de kerstboom opruimen en de kamer weer gezellig maken en vanavond naar mijn vrijwillersbaantje (altijd gezellig).
Ik geloof dat je de naam goed gekozen hebt Ochtendmens. Op zondagmorgen al weer zo vroeg uit de veren.
Vanacht al weer over hem gedroomd. Je wordt dan weer met zo'n kater wakker en super verdrietig. Normaal gesproken droom ik 1 x in het half jaar bewust zodat ik het me 's morgens nog kan herinneren. Nu aan de lopende band.
Ik weet dat ik door het "rouwproces" moet en dat ik het verdriet moet toelaten, maar de pijn is zo vreselijk. En er lijkt wel geen ruimte te zijn voor iets anders. Ik neem aan dat het wel overgaat, maar ik vermoed dat het nog wel even gaat duren.
Vandaag maar eens de kerstboom opruimen en de kamer weer gezellig maken en vanavond naar mijn vrijwillersbaantje (altijd gezellig).
