Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
woensdag 11 januari 2012 om 07:56
Goedemorgen Kunstje,
Jij mag verdrietig zijn nu jouw hele leven staat op de kop, wat jazz zegt er zijn altijd ergere dingen op deze wereld. Iedereen heeft recht op zijn eigen verdriet. Maar wees niet verdrietig om het feit dat hij je niet meer wil (ik lees: hij wil een ander en voor mij is dat niet automatisch dat hij dan jou niet meer wil!)
Je hebt en krijgt nu de kans je leven om te gooien, iets wat je eigenlijk toch al wilde alleen is het nu abrupt.
Je bent het niet gewend dat mensen jou aandacht geven omdat jij altijd diegene was die dat deed, dat doen de mensen nu omdat ze begaan zijn met je. Ze zien dat je er slecht uit ziet en vragen zich af wat er aan de hand is met je. Zie dit als een geschenk en niet als een vloek als je breekt.
Hopelijk heb je vandaag met je schoonouders een leuke dag!
Jij mag verdrietig zijn nu jouw hele leven staat op de kop, wat jazz zegt er zijn altijd ergere dingen op deze wereld. Iedereen heeft recht op zijn eigen verdriet. Maar wees niet verdrietig om het feit dat hij je niet meer wil (ik lees: hij wil een ander en voor mij is dat niet automatisch dat hij dan jou niet meer wil!)
Je hebt en krijgt nu de kans je leven om te gooien, iets wat je eigenlijk toch al wilde alleen is het nu abrupt.
Je bent het niet gewend dat mensen jou aandacht geven omdat jij altijd diegene was die dat deed, dat doen de mensen nu omdat ze begaan zijn met je. Ze zien dat je er slecht uit ziet en vragen zich af wat er aan de hand is met je. Zie dit als een geschenk en niet als een vloek als je breekt.
Hopelijk heb je vandaag met je schoonouders een leuke dag!
woensdag 11 januari 2012 om 08:39
woensdag 11 januari 2012 om 11:36
woensdag 11 januari 2012 om 12:01
@Gianna, dat neem ik me ook vaak voor, lukt alleen even vaak niet
Sterkte vandaag!
@Kunstje, ik schrijf hier niet veel meer, lees nog wel mee. Komt ook doordat ik met twee mensen van dit forum mail/sms kontakt heb en daar bijna elke dag wel mijn ei bij kwijt kan. Komt ook gedeeltelijk omdat ik het gewoon heel erg zwaar vind af en toe om ook jullie pijn en verdriet te lezen, merk dat dat mij af en toe 'meezuigt', als je begrijpt wat ik bedoel...
Maar goed, hoe is het met mij?
Afgelopen week weer even heel zwaar geweest. Zijn echt periodes; soms ben ik heel sterk en duidelijk en weet ik zo ontzettend goed wat ik wil en niet meer wil. Maar soms ben ik helemaal niet meer sterk...
Bijna-ex en ik hebben elkaar met de feestdagen veel gezien, aantal dingen met gezin gedaan, was erg gezellig en te vertrouwd. Hij blijft ook weer steeds langer hangen bij mij thuis, het is niet meer 'kids afzetten, vijf minuten praten en weg'.
Heb van de week een emotioneel gesprek gehad met hem.
Dan zitten we allebei weer in tranen, hij weet nog steeds niet wat hij wil maar wil eigenlijk ook niet scheiden. Bij alle zinnen gebruikt hij nog steeds de woorden: 'misschien...' of 'ik weet het niet'. Hij is nog steeds heel erg in de war en maakt mij ook daarmee in de war. Hij zegt nog steeds veel van mij te houden en zich ook nog tot me aangetrokken te voelen, hij zegt alleen niet te weten of we niet te ver uit elkaar zijn gegroeid.
En ik... ik word daar moe van, dat hij nog steeds niet weet wat hij wil... Met dat getwijfel weet hij mij elke keer ook weer aan het twijfelen te brengen, want ik hou nog steeds wel veel van hem.
Maar goed, we zijn langzaam aan wel aan het voorbereidende proces voor een scheiding begonnen (ik neem het voortouw hierin). We moeten eerst een traject bij de notaris in omdat we onze huwelijkse voorwaarden anders willen en ik denk dat dat hele traject zeker wel een maand of twee duurt en verwacht/hoop dat ik tegen die tijd niet meer zo snel van mijn stuk te brengen ben door hem...
Ook veel problemen met oudste, hij is zich erg aan het verzetten tegen de situatie nu en aan alle kanten aan het opspelen. Moeilijk en zeer verdrietig...
Blijf dan ook maar huilen de laatste week, met name door wat het met onze kinderen doet (die weten overigens niks van zijn/mijn twijfelen hoor, die weten alleen maar dat we gaan scheiden en dat houden we zo).
Ik vind het heel, heel zwaar allemaal. Zelfs, moet ik toegeven (misschien klinkt het raar) zwaarder dan het overlijden van mijn moeder 7 jaar geleden....
Denk ook veel aan de toekomst. Kan me namelijk niet voorstellen dat ik ooit een man zou vinden die mij met drie thuiswonende kinderen zou willen... Natuurlijk is dat iets voor in de verre toekomst, maar toch... ik vind mezelf te jong om mijn hele leven alleen te blijven dus dat vind ik toch wel een schrikbeeld....
Maar ik doe dat altijd; teveel over de toekomst piekeren. Heb als het ware alle 1688 mogelijke rampscenario's voor de nabije en verdergelegen toekomst al door mijn hoofd laten gaan...
Slapen is ook nog steeds een drama. Heb een paar weekjes redelijk geslapen, nu is het weer elke nacht rond half drie/drie uur wakker, dan malen/piekeren/draaien tot een uurtje of 6/half 7. Dan val ik weer in slaap en gaat de wekker om half 7/7 uur...
Zie er dus niet meer echt fraai uit, haha!
Maar goed, hoort er allemaal bij, gaat allemaal weer over en we gaan gewoon door... Veel keus hebben we niet
Sterkte vandaag!
@Kunstje, ik schrijf hier niet veel meer, lees nog wel mee. Komt ook doordat ik met twee mensen van dit forum mail/sms kontakt heb en daar bijna elke dag wel mijn ei bij kwijt kan. Komt ook gedeeltelijk omdat ik het gewoon heel erg zwaar vind af en toe om ook jullie pijn en verdriet te lezen, merk dat dat mij af en toe 'meezuigt', als je begrijpt wat ik bedoel...
Maar goed, hoe is het met mij?
Afgelopen week weer even heel zwaar geweest. Zijn echt periodes; soms ben ik heel sterk en duidelijk en weet ik zo ontzettend goed wat ik wil en niet meer wil. Maar soms ben ik helemaal niet meer sterk...
Bijna-ex en ik hebben elkaar met de feestdagen veel gezien, aantal dingen met gezin gedaan, was erg gezellig en te vertrouwd. Hij blijft ook weer steeds langer hangen bij mij thuis, het is niet meer 'kids afzetten, vijf minuten praten en weg'.
Heb van de week een emotioneel gesprek gehad met hem.
Dan zitten we allebei weer in tranen, hij weet nog steeds niet wat hij wil maar wil eigenlijk ook niet scheiden. Bij alle zinnen gebruikt hij nog steeds de woorden: 'misschien...' of 'ik weet het niet'. Hij is nog steeds heel erg in de war en maakt mij ook daarmee in de war. Hij zegt nog steeds veel van mij te houden en zich ook nog tot me aangetrokken te voelen, hij zegt alleen niet te weten of we niet te ver uit elkaar zijn gegroeid.
En ik... ik word daar moe van, dat hij nog steeds niet weet wat hij wil... Met dat getwijfel weet hij mij elke keer ook weer aan het twijfelen te brengen, want ik hou nog steeds wel veel van hem.
Maar goed, we zijn langzaam aan wel aan het voorbereidende proces voor een scheiding begonnen (ik neem het voortouw hierin). We moeten eerst een traject bij de notaris in omdat we onze huwelijkse voorwaarden anders willen en ik denk dat dat hele traject zeker wel een maand of twee duurt en verwacht/hoop dat ik tegen die tijd niet meer zo snel van mijn stuk te brengen ben door hem...
Ook veel problemen met oudste, hij is zich erg aan het verzetten tegen de situatie nu en aan alle kanten aan het opspelen. Moeilijk en zeer verdrietig...
Blijf dan ook maar huilen de laatste week, met name door wat het met onze kinderen doet (die weten overigens niks van zijn/mijn twijfelen hoor, die weten alleen maar dat we gaan scheiden en dat houden we zo).
Ik vind het heel, heel zwaar allemaal. Zelfs, moet ik toegeven (misschien klinkt het raar) zwaarder dan het overlijden van mijn moeder 7 jaar geleden....
Denk ook veel aan de toekomst. Kan me namelijk niet voorstellen dat ik ooit een man zou vinden die mij met drie thuiswonende kinderen zou willen... Natuurlijk is dat iets voor in de verre toekomst, maar toch... ik vind mezelf te jong om mijn hele leven alleen te blijven dus dat vind ik toch wel een schrikbeeld....
Maar ik doe dat altijd; teveel over de toekomst piekeren. Heb als het ware alle 1688 mogelijke rampscenario's voor de nabije en verdergelegen toekomst al door mijn hoofd laten gaan...
Slapen is ook nog steeds een drama. Heb een paar weekjes redelijk geslapen, nu is het weer elke nacht rond half drie/drie uur wakker, dan malen/piekeren/draaien tot een uurtje of 6/half 7. Dan val ik weer in slaap en gaat de wekker om half 7/7 uur...
Zie er dus niet meer echt fraai uit, haha!
Maar goed, hoort er allemaal bij, gaat allemaal weer over en we gaan gewoon door... Veel keus hebben we niet
woensdag 11 januari 2012 om 15:23
@Hova, Jammer dat het nog steeds niet echt beter gaat. Moet inderdaad heel moeilijk voor je zijn, vooral als je ziet dat de kinderen er onder lijden. En dan die voortdurenden onzekerheid! Leef met je mee.
Als het je een troost is, de mijne heeft me verlaten voor een vrouw van 45 met 3 kinderen! Dus je hebt nog een kans op nieuw geluk.
Als het je een troost is, de mijne heeft me verlaten voor een vrouw van 45 met 3 kinderen! Dus je hebt nog een kans op nieuw geluk.
woensdag 11 januari 2012 om 15:50
Kunstje, gaat met periodes beter... De periodes dat ik me beter/sterk voel komen wel steeds vaker voor hoor! En echt onzekerheid is er ook niet: ik wil scheiden, maar soms knaagt er nog een sprankje twijfel veroorzaakt door bijna-ex' twijfels...
En eh... Liever nooit meer een vent dan een getrouwde vent... Waar ik nu doorheen ga, ga ik echt nooit van zijn leven een andere vrouw aandoen...
En eh... Liever nooit meer een vent dan een getrouwde vent... Waar ik nu doorheen ga, ga ik echt nooit van zijn leven een andere vrouw aandoen...
woensdag 11 januari 2012 om 18:21
woensdag 11 januari 2012 om 20:42
Dilemma; scheiding was hier rond in twee maanden en een week; een soort record. Zo wou ik het. Wegwezen!
OZO en Hova; mijn lieve Mr. X heeft geen kinderen en dat vind ik wel erg prettig. Dat maakt het namelijk nóg gecompliceerder! Hij was ooit 'bewust kinderloos' (is 12 jaar geleden gescheiden omdat zijn vrouw er vandoor ging met een vriend). En een hoog opgeleide mevrouw met 4 kinderen stond niet op zijn verlanglijst. Maar hij stond wel op mijn verlanglijst. (Mijn 'eisen"? Ik droomde van een lange, lieve, donkerharige man, die niet bezitterig zou zeuren en waarmee ik lekker in mijn eigen dialect zou kunnen praten. Zoiets. Rare lijst he? Maar hij voldoet eraan! )
OZO en Hova; mijn lieve Mr. X heeft geen kinderen en dat vind ik wel erg prettig. Dat maakt het namelijk nóg gecompliceerder! Hij was ooit 'bewust kinderloos' (is 12 jaar geleden gescheiden omdat zijn vrouw er vandoor ging met een vriend). En een hoog opgeleide mevrouw met 4 kinderen stond niet op zijn verlanglijst. Maar hij stond wel op mijn verlanglijst. (Mijn 'eisen"? Ik droomde van een lange, lieve, donkerharige man, die niet bezitterig zou zeuren en waarmee ik lekker in mijn eigen dialect zou kunnen praten. Zoiets. Rare lijst he? Maar hij voldoet eraan! )
woensdag 11 januari 2012 om 21:23
Kwam er vandaag achter van wie ex die gevoelige natuur heeft. Schoonvader zei vandaag: dat ex mij in de steek gelaten had, kon gebeuren. Maar hoe ex dit zijn ouders kon aandoen, kon hij niet begrijpen???
Daar kan ik het dan mee doen. Ben nog steeds super verdrietig. Ex heeft kinderen uitgenodigd voor zijn verjaardag in de plaats waar hij werkt (dus niet bij mevr. Wijdbeens, en die komt ook niet). Ben van de ene kant blij dat hij daar aan denkt, maar aan de andere kant heel verdrietig dat ik daar nu niet meer bij hoor.
Hoop dat bij ons de scheiding ook een beetje snel verloopt. Hangt af van hoe snel de mediator de papieren in orde maakt. Wij zijn er zelf al uit hoe het verder moet. Zoals gezegd een royale regeling en die kan ik maar beter snel op papier hebben, voordat hij van gedachten verandert.
Daar kan ik het dan mee doen. Ben nog steeds super verdrietig. Ex heeft kinderen uitgenodigd voor zijn verjaardag in de plaats waar hij werkt (dus niet bij mevr. Wijdbeens, en die komt ook niet). Ben van de ene kant blij dat hij daar aan denkt, maar aan de andere kant heel verdrietig dat ik daar nu niet meer bij hoor.
Hoop dat bij ons de scheiding ook een beetje snel verloopt. Hangt af van hoe snel de mediator de papieren in orde maakt. Wij zijn er zelf al uit hoe het verder moet. Zoals gezegd een royale regeling en die kan ik maar beter snel op papier hebben, voordat hij van gedachten verandert.
woensdag 11 januari 2012 om 21:40
quote:kunstje schreef op 11 januari 2012 @ 21:23:
Kwam er vandaag achter van wie ex die gevoelige natuur heeft. Schoonvader zei vandaag: dat ex mij in de steek gelaten had, kon gebeuren. Maar hoe ex dit zijn ouders kon aandoen, kon hij niet begrijpen???
Daar kan ik het dan mee doen. Ben nog steeds super verdrietig. Ex heeft kinderen uitgenodigd voor zijn verjaardag in de plaats waar hij werkt (dus niet bij mevr. Wijdbeens, en die komt ook niet). Ben van de ene kant blij dat hij daar aan denkt, maar aan de andere kant heel verdrietig dat ik daar nu niet meer bij hoor.
Hoop dat bij ons de scheiding ook een beetje snel verloopt. Hangt af van hoe snel de mediator de papieren in orde maakt. Wij zijn er zelf al uit hoe het verder moet. Zoals gezegd een royale regeling en die kan ik maar beter snel op papier hebben, voordat hij van gedachten verandert.
Op papier Kunstje maar zorg ervoor dat het dan uitgesproken word door de rechter.
Dan sta je zeker sterk als hij misschien van gedachten veranderd met zijn royale regeling.
Kwam er vandaag achter van wie ex die gevoelige natuur heeft. Schoonvader zei vandaag: dat ex mij in de steek gelaten had, kon gebeuren. Maar hoe ex dit zijn ouders kon aandoen, kon hij niet begrijpen???
Daar kan ik het dan mee doen. Ben nog steeds super verdrietig. Ex heeft kinderen uitgenodigd voor zijn verjaardag in de plaats waar hij werkt (dus niet bij mevr. Wijdbeens, en die komt ook niet). Ben van de ene kant blij dat hij daar aan denkt, maar aan de andere kant heel verdrietig dat ik daar nu niet meer bij hoor.
Hoop dat bij ons de scheiding ook een beetje snel verloopt. Hangt af van hoe snel de mediator de papieren in orde maakt. Wij zijn er zelf al uit hoe het verder moet. Zoals gezegd een royale regeling en die kan ik maar beter snel op papier hebben, voordat hij van gedachten verandert.
Op papier Kunstje maar zorg ervoor dat het dan uitgesproken word door de rechter.
Dan sta je zeker sterk als hij misschien van gedachten veranderd met zijn royale regeling.
woensdag 11 januari 2012 om 22:01
Ja Kunstje ik had ook een royale regeling en gelukkig vastgelegt door de rechter,
En maar goed ook want na een paar maanden trok hij zich nergens meer wat van aan.en betaalde niet meer.
En dankzij die uitspraak van de rechter kon ik maatregelingen treffen,hoe moeilijk ik dat ook vond om dat te doen maar nu krijg ik waar ik recht op heb.
En maar goed ook want na een paar maanden trok hij zich nergens meer wat van aan.en betaalde niet meer.
En dankzij die uitspraak van de rechter kon ik maatregelingen treffen,hoe moeilijk ik dat ook vond om dat te doen maar nu krijg ik waar ik recht op heb.
woensdag 11 januari 2012 om 23:57
donderdag 12 januari 2012 om 00:34
quote:Meds schreef op 11 januari 2012 @ 23:57:
[...]
Ze heeft volgens mij een stevig drankprobleem, zat zelfs dronken bij Paul Witteman om haar boek toe te lichten
Bedankt voor de tip, heb het net bekeken en ze heeft overduidelijk een borrel teveel op maar dit heeft ze ook in Logboek beschreven, dat dit iets is wat ze altijd heeft gedaan en licht dat ook tot in de diepte in het boek toe.
Afgezien daarvan vind ik het zo'n belangrijk boek omdat zij als schrijfster de woorden van het verlies en met name het langzaamaan opkrabbelen zo treffend en diepzinnig beschrijft, in hapklare brokjes, per dag.
En oh man, wat heeft zij een hoop verliezen geleden.
[...]
Ze heeft volgens mij een stevig drankprobleem, zat zelfs dronken bij Paul Witteman om haar boek toe te lichten
Bedankt voor de tip, heb het net bekeken en ze heeft overduidelijk een borrel teveel op maar dit heeft ze ook in Logboek beschreven, dat dit iets is wat ze altijd heeft gedaan en licht dat ook tot in de diepte in het boek toe.
Afgezien daarvan vind ik het zo'n belangrijk boek omdat zij als schrijfster de woorden van het verlies en met name het langzaamaan opkrabbelen zo treffend en diepzinnig beschrijft, in hapklare brokjes, per dag.
En oh man, wat heeft zij een hoop verliezen geleden.
donderdag 12 januari 2012 om 09:39
Kan me nog steeds niet concentreren op een boek lezen, zelfs de krant gaat in vogelvlucht. Ik denk niet dat ik van deze periode veel nieuws meekrijg. Ik baal hier ontzettend van, want lezen was altijd mijn vlucht uit het dagelijkse leven. Dan was ik tijdelijk helemaal ergens anders. Kon ook goed hele nacht opblijven om een boek uit te lezen.
Zal wel weer terugkomen hoop ik. Zo meteen weer naar therapie, weet eigenlijk ook niet meer wat ik daar nog doe. Het ziet er naar uit dat dit weer zo'n dag wordt dat ik niets gedaan krijg en me wentel in zelfmedelijden. Misschien dat ik na therapie maar even de stad inga om mezelf op te vrolijken?
Zal wel weer terugkomen hoop ik. Zo meteen weer naar therapie, weet eigenlijk ook niet meer wat ik daar nog doe. Het ziet er naar uit dat dit weer zo'n dag wordt dat ik niets gedaan krijg en me wentel in zelfmedelijden. Misschien dat ik na therapie maar even de stad inga om mezelf op te vrolijken?
donderdag 12 januari 2012 om 10:20
