Wat te doen?

Ik wist niet zo goed bij welke pijler ik dit het beste kon plaatsen. Wanneer het verkeerd staat mag het verplaatst worden.



De vader van een vriendin van mij is 7 jaar geleden overleden. Dit was natuurlijk verschrikkelijk en iedereen was ontzettend verdrietig. Een aantal gezinsleden hebben hulp gehad, omdat ze doordat het overlijden zo plotseling was het moeilijk vonden om tot rouwverwerking te komen. Moeder heeft eerst heel goed haar schouders er onder gezet en haar best gedaan om met zijn allen proberen verder te gaan. Op een gegeven moment ging het steeds verder bergafwaarts en heeft ze om hulp gevraagd bij verschillende instanties. Deze hulp werd afgewezen en vanaf dat moment heeft ze alles laten vallen.



We zijn nu 6 jaar verder vanaf dat moment en moeder is enorm depressief. Inmiddels zijn zowel de broer en zus van mijn vriendin al het huis uit. Alleen haar broertje van 14, zij en haar vriend wonen nog bij haar moeder in. Vanaf het moment dat haar moeder geen hulp kreeg toegewezen heeft ze letterlijk alles laten vallen. Ze doet niks meer in huis. Doet af en toe nog boodschappen, maar dit bestaat vooral uit kant en klaar maaltijden en ongezond/makkelijk eten. Het is daar in huis ontzettend smerig en er staat regelmatig gewoon rottend eten in de koelkast. Ze verwaarloosd ook zichzelf enorm. Ze eet amper en drinkt alleen nog alcohol en sloten koffie en rookt als een ketter. De laatste keer dat ze gedoucht heeft is misschien 3 jaar geleden. Maar wat eigenlijk het ergste is is, dat ze niets meer aan de opvoeding van het broertje wat nog thuis woont doet. Hij komt en gaat wanneer hij wil, gaat ontzettend laat op bed, gaat al een paar jaar bijna nooit meer naar school, eet ongezond enz. HIj krijgt compleet geen sturing. Hij heeft door zijn ongezonde leefstijl ook een ik vermoed inmiddels gevaarlijk gewicht. Hij is nu in een leeftijd dat hij duidelijke grenzen nodig heeft en hij vraagt hier af en toe ook letterlijk om, maar het enige antwoord dat hij van zijn moeder krijgt is dat hij niet zo moet zeuren.



Hij heeft letterlijk geen moeder meer en krijgt al 6 jaar lang totaal geen opvoeding meer. Het gezin heeft een jaar lang hulp gehad van een instantie, maar op een gegeven moment kwam moeder daar gewoon niet meer opdagen en is de hulp stop gezet.

Ik ken het gezin al heel lang en ik vind het echt verschrikkelijk om te zien hoe iedereen de afgrond in gesleept word door moeder. Vooral het broertje van mijn vriendin. Die jongen zijn toekomst word nu gewoon vergooit door zijn moeder.



Nu vroeg ik me dus af wat ik hier aan kan doen. Ik heb er over nagedacht om een melding te maken bij het anoniem meldpunt van kindermishandeling, maar ik weet niet of dat wel de juiste instantie is om naar toe te gaan en of er dan wel echt wat mee gedaan word.

Ik had vanmiddag gebeld, maar toen vertelde een secretaresse mij dat ze vanf 14.00 - 17.00 open waren en ik op andere tijdstippen geen melding kon doen. Ik had tussen 14.00 - 17.00 geen mogelijkheid om te bellen, dus ik ga morgen bellen.