Entertainment
alle pijlers
How the other half live
woensdag 25 januari 2012 om 23:13
woensdag 25 januari 2012 om 23:14
woensdag 25 januari 2012 om 23:20
quote:Tickel schreef op 25 januari 2012 @ 23:14:
[...]
En hoe lang zijn ze dan onder curatele geweest?Ze moeten 30 jaar, dus nog 2jaar en dan is het voorbij. De laatste 10jaar is het wel veel minder geworden en kunnen ze heel veel doen. Maar de eerste 10jaar was echt heel erg, geen auto geen nieuwe tv als de oude kapot was. Niets nieuw alles 2de hands en daar heb ik van geleerd dat dat ook goed was. Toen ik 16 was (ook gespaard) heb ik voor paps een brommer gekocht op mijn naam zodat hij zelf schilderij-lijsten kon halen. en niet dat hij moest wachten totdat iemand hem bracht.
[...]
En hoe lang zijn ze dan onder curatele geweest?Ze moeten 30 jaar, dus nog 2jaar en dan is het voorbij. De laatste 10jaar is het wel veel minder geworden en kunnen ze heel veel doen. Maar de eerste 10jaar was echt heel erg, geen auto geen nieuwe tv als de oude kapot was. Niets nieuw alles 2de hands en daar heb ik van geleerd dat dat ook goed was. Toen ik 16 was (ook gespaard) heb ik voor paps een brommer gekocht op mijn naam zodat hij zelf schilderij-lijsten kon halen. en niet dat hij moest wachten totdat iemand hem bracht.
woensdag 25 januari 2012 om 23:22
woensdag 25 januari 2012 om 23:23
quote:steph schreef op 25 januari 2012 @ 23:20:
[...]
Ze moeten 30 jaar, dus nog 2jaar en dan is het voorbij. De laatste 10jaar is het wel veel minder geworden en kunnen ze heel veel doen. Maar de eerste 10jaar was echt heel erg, geen auto geen nieuwe tv als de oude kapot was. Niets nieuw alles 2de hands en daar heb ik van geleerd dat dat ook goed was. Toen ik 16 was (ook gespaard) heb ik voor paps een brommer gekocht op mijn naam zodat hij zelf schilderij-lijsten kon halen. en niet dat hij moest wachten totdat iemand hem bracht.
Wat ontzettend lief van je!
Maar 30 jaar, pfff wat lang zeg. Lijkt me ook vreselijk voor je ouders dat andere bepalen wat je met je geld mag doen.
Natuurlijk moeten schulden afgelost worden, maar toch lijkt het me heel erg naar.
Mijn ouders hadden een eigen zaak, en daar liep het ook wel eens flink minder.
Mijn moeder spaarde dan de lege flessen op om van het statiegeld eten te kopen.
[...]
Ze moeten 30 jaar, dus nog 2jaar en dan is het voorbij. De laatste 10jaar is het wel veel minder geworden en kunnen ze heel veel doen. Maar de eerste 10jaar was echt heel erg, geen auto geen nieuwe tv als de oude kapot was. Niets nieuw alles 2de hands en daar heb ik van geleerd dat dat ook goed was. Toen ik 16 was (ook gespaard) heb ik voor paps een brommer gekocht op mijn naam zodat hij zelf schilderij-lijsten kon halen. en niet dat hij moest wachten totdat iemand hem bracht.
Wat ontzettend lief van je!
Maar 30 jaar, pfff wat lang zeg. Lijkt me ook vreselijk voor je ouders dat andere bepalen wat je met je geld mag doen.
Natuurlijk moeten schulden afgelost worden, maar toch lijkt het me heel erg naar.
Mijn ouders hadden een eigen zaak, en daar liep het ook wel eens flink minder.
Mijn moeder spaarde dan de lege flessen op om van het statiegeld eten te kopen.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
woensdag 25 januari 2012 om 23:29
woensdag 25 januari 2012 om 23:31
quote:steph schreef op 25 januari 2012 @ 23:29:
Ik had echt lang gespaard, vond het normaal omdat ik het zo goed bij pap en mam had (nog steeds hoor maar ik woon nu allang samen). Zij hadden ook een zaak maar die liep steeds slechter en omdat opa en oma ermee zijn begonnen wilde ze niet stoppen.Dat is de pest met familiebedrijven. Die van ons is uiteindelijk wél verkocht. Dat moest ook wel, anders was het verzuipen.
Ik had echt lang gespaard, vond het normaal omdat ik het zo goed bij pap en mam had (nog steeds hoor maar ik woon nu allang samen). Zij hadden ook een zaak maar die liep steeds slechter en omdat opa en oma ermee zijn begonnen wilde ze niet stoppen.Dat is de pest met familiebedrijven. Die van ons is uiteindelijk wél verkocht. Dat moest ook wel, anders was het verzuipen.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
woensdag 25 januari 2012 om 23:38
Steph: ik heb mijn hele leven gezegd dat mijn voornaamste ambitie is om een kind goed af te leveren, als in 'zelfstandig en gelukkig in zijn vel, met aandacht voor de omgeving'. Hoewel ik ook qua werk behoorlijk ambitieus ben, blijft dat voorop staan. Ik heb helaas (nog) geen kinderen, maar jouw ouders hebben die ambitie alvast volbracht.