Thuis
alle pijlers
Zo verdrietig... kat opgenomen
woensdag 28 september 2011 om 15:39
Ik ging eerder vanmiddag met mijn kat naar de dierenarts en heb kat achter moeten laten. Pffff, heb even een jankmomentje
Kat at sinds afgelopen vrijdag niet goed meer, stonk uit z'n bek en leek lusteloos. Heb hem allemaal lekkere hapjes voorgezet en sinds zondag leek het weer wat op te knappen. Maar vond hem anders dan anders, dus daarom vandaag naar de da want ik vertrouwde het niet.
Er is bloed afgenomen en het is foute boel met de nierwaarden.
Die zijn veel te hoog. De da denkt aan acuut/ernstig nierfalen
Kat moest blijven, krijgt een infuus en later vandaag een echo.Ze willen hem waarschijnlijk zeker tot vrijdag daar houden.
Ik mis hem zo... ik weet dat ze goed voor hem zorgen maar ik wil hem zo graag bij me hebben en knuffelen.
Heb de afgelopen jaren aardig wat klappen te verwerken gekregen en dit kon er nou net even niet meer bij. Ik hoop met heel mijn hart dat mijn lieve kat er weer een beetje bovenop komt en nog een paar jaar bij me kan zijn.
Kan niet wachten tot ik hem weer op kan halen, het idee dat het beestje daar zo alleen zit breekt mijn hart...
Weet niet wat ik met dit topic wil, het is gewoon even fijn om het van me af te schrijven denk ik.
En nu maar hopen dat de uitslag van de echo niet nog heftiger is dan de nierwaarden.... k*t dit zeg
Kat at sinds afgelopen vrijdag niet goed meer, stonk uit z'n bek en leek lusteloos. Heb hem allemaal lekkere hapjes voorgezet en sinds zondag leek het weer wat op te knappen. Maar vond hem anders dan anders, dus daarom vandaag naar de da want ik vertrouwde het niet.
Er is bloed afgenomen en het is foute boel met de nierwaarden.
Die zijn veel te hoog. De da denkt aan acuut/ernstig nierfalen
Kat moest blijven, krijgt een infuus en later vandaag een echo.Ze willen hem waarschijnlijk zeker tot vrijdag daar houden.
Ik mis hem zo... ik weet dat ze goed voor hem zorgen maar ik wil hem zo graag bij me hebben en knuffelen.
Heb de afgelopen jaren aardig wat klappen te verwerken gekregen en dit kon er nou net even niet meer bij. Ik hoop met heel mijn hart dat mijn lieve kat er weer een beetje bovenop komt en nog een paar jaar bij me kan zijn.
Kan niet wachten tot ik hem weer op kan halen, het idee dat het beestje daar zo alleen zit breekt mijn hart...
Weet niet wat ik met dit topic wil, het is gewoon even fijn om het van me af te schrijven denk ik.
En nu maar hopen dat de uitslag van de echo niet nog heftiger is dan de nierwaarden.... k*t dit zeg
.
woensdag 21 december 2011 om 18:10
Yes hij doet het toch maar mooi. Tuurlijk is het nog niet helemaal goed maar kijk van welke waardes hij zich moet terug vechten. En hij is er gewoon nog, wie had dat kunnen denken bij het lezen van de OP.
Wat zal jij/jullie een fijne kerst hebben zeg.
Gaat het wat beter met het voer?
Wat zal jij/jullie een fijne kerst hebben zeg.
Gaat het wat beter met het voer?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
donderdag 22 december 2011 om 19:39
Dat is waar MV!
Hij doet het toch maar mooi en moet zich inderdaad van vreselijk hoge waardes terug vechten (crea 895 en ureum 45.....) dat is nogal wat. Het is met recht een vechter.
Maar net zoals met jouw Kane, is het geluk of is het een wonder? Maakt trouwens niet veel uit hoor, vind het allebei even fijn
Het zou echt fantastisch zijn als de waardes nog dalen, maar hij heeft nu echt een heel waardig poezeleven. Het gaat gewoon goed met hem, merk aan alles dat hij kwaliteit van leven heeft nu.
Enige is dat hij veel drinkt en vaak plast en doordat de waardes zo hoog waren, heeft hij waarschijnlijk iets van lichte hersenschade opgelopen.
Vandaar de schokjes ook, en zijn karakter/doen en laten is wat veranderd. Hij is nog net zo lief en aanhankelijk hoor, maar vind hem soms wat onrustig en schrikkerig.
Maar het is met recht het mooiste kerstcadeau ooit. En dat overdrijf ik niet. Materiële zaken kunnen hier niet tegenop wat mij betreft.
Ik hoopte, ik duimde, jullie duimden en het was echt even kantje boord, maar wat een ongelooflijk goede afloop.
Hij eet nog steeds geen niervoer helaas. Heb echt alles geprobeerd.
DA vindt het geen probleem, hij krijgt 2x daags de Ipakitine dus mag gelukkig ook gewoon voer eten. Geef hem wel zachtvoer omdat daar lekker veel vocht in zit.
Hij doet het toch maar mooi en moet zich inderdaad van vreselijk hoge waardes terug vechten (crea 895 en ureum 45.....) dat is nogal wat. Het is met recht een vechter.
Maar net zoals met jouw Kane, is het geluk of is het een wonder? Maakt trouwens niet veel uit hoor, vind het allebei even fijn
Het zou echt fantastisch zijn als de waardes nog dalen, maar hij heeft nu echt een heel waardig poezeleven. Het gaat gewoon goed met hem, merk aan alles dat hij kwaliteit van leven heeft nu.
Enige is dat hij veel drinkt en vaak plast en doordat de waardes zo hoog waren, heeft hij waarschijnlijk iets van lichte hersenschade opgelopen.
Vandaar de schokjes ook, en zijn karakter/doen en laten is wat veranderd. Hij is nog net zo lief en aanhankelijk hoor, maar vind hem soms wat onrustig en schrikkerig.
Maar het is met recht het mooiste kerstcadeau ooit. En dat overdrijf ik niet. Materiële zaken kunnen hier niet tegenop wat mij betreft.
Ik hoopte, ik duimde, jullie duimden en het was echt even kantje boord, maar wat een ongelooflijk goede afloop.
Hij eet nog steeds geen niervoer helaas. Heb echt alles geprobeerd.
DA vindt het geen probleem, hij krijgt 2x daags de Ipakitine dus mag gelukkig ook gewoon voer eten. Geef hem wel zachtvoer omdat daar lekker veel vocht in zit.
.
donderdag 29 december 2011 om 20:44
woensdag 1 februari 2012 om 17:17
Update.
Het ging prima met de kat al die tijd. Tot gisterenavond.
Ineens kreeg hij een epileptische aanval. Ben me kapot geschrokken, wat afschuwelijk was dat. Ik dacht dat hij ter plekke dood zou gaan, al stuiptrekkend...
In overleg met DA vandaag langs geweest (kat kwam vrij snel na de aanval weer wat bij waarna DA tips heeft gegeven over hoe verder te handelen) waar de bloedwaarden weer uitgebreid zijn gecheckt.
Het ziet er niet eens zo gek uit allemaal eigenlijk (gelukkig!).
Een nier voelde nu duidelijk kleiner (schrompelnier). Crea en ureum zijn stabiel.
Zijn fosfor en calciumwaarden waren iets verhoogd. Dus acuut minderen met de Ipakitine (waarschijnlijk heeft hij teveel daarvan gehad ).
Over een paar weken weer bloedonderzoek.
Helaas kunnen ze niets zeggen over of en wanneer hij weer een aanval krijgt maar dat hoop ik echt nooit meer mee te maken. En proberen niet in paniek te raken krijg je dan als advies..... tja..... ik zal wel een watje zijn dan
Het ging zo goed... dit was wel weer even een heftig gevalletje "met de neus op de feiten".
Kat is inmiddels weer redelijk zichzelf maar bibbers zijn er bij mij nog niet uit. Ik blijf dat beeld maar voor me zien. En zo onvoorspelbaar ook. Brrr.... En dan moet ik hem morgen weer alleen laten om te gaan werken
Het ging prima met de kat al die tijd. Tot gisterenavond.
Ineens kreeg hij een epileptische aanval. Ben me kapot geschrokken, wat afschuwelijk was dat. Ik dacht dat hij ter plekke dood zou gaan, al stuiptrekkend...
In overleg met DA vandaag langs geweest (kat kwam vrij snel na de aanval weer wat bij waarna DA tips heeft gegeven over hoe verder te handelen) waar de bloedwaarden weer uitgebreid zijn gecheckt.
Het ziet er niet eens zo gek uit allemaal eigenlijk (gelukkig!).
Een nier voelde nu duidelijk kleiner (schrompelnier). Crea en ureum zijn stabiel.
Zijn fosfor en calciumwaarden waren iets verhoogd. Dus acuut minderen met de Ipakitine (waarschijnlijk heeft hij teveel daarvan gehad ).
Over een paar weken weer bloedonderzoek.
Helaas kunnen ze niets zeggen over of en wanneer hij weer een aanval krijgt maar dat hoop ik echt nooit meer mee te maken. En proberen niet in paniek te raken krijg je dan als advies..... tja..... ik zal wel een watje zijn dan
Het ging zo goed... dit was wel weer even een heftig gevalletje "met de neus op de feiten".
Kat is inmiddels weer redelijk zichzelf maar bibbers zijn er bij mij nog niet uit. Ik blijf dat beeld maar voor me zien. En zo onvoorspelbaar ook. Brrr.... En dan moet ik hem morgen weer alleen laten om te gaan werken
.
woensdag 1 februari 2012 om 17:44
Ach jeetje toch .
Wat je hebt meegemaakt is secundaire epilepsie, dan wordt de aanval veroorzaakt door iets anders in het lichaam. In het geval van jouw kat is dat door het nierfalen waardoor zijn lichaam zichzelf langzaam vergiftigd en dit kan dan een aanval oproepen.
Dit is heel naar om te zien, maar niet levensbedreigend, al laat het feit dat hij dit kreeg en de schrompelnier wel zien dat zijn nierklachten helaas wel serieus zijn.
Wat je hebt meegemaakt is secundaire epilepsie, dan wordt de aanval veroorzaakt door iets anders in het lichaam. In het geval van jouw kat is dat door het nierfalen waardoor zijn lichaam zichzelf langzaam vergiftigd en dit kan dan een aanval oproepen.
Dit is heel naar om te zien, maar niet levensbedreigend, al laat het feit dat hij dit kreeg en de schrompelnier wel zien dat zijn nierklachten helaas wel serieus zijn.
woensdag 1 februari 2012 om 18:49
Bedankt voor je reactie Iris. Het is eigenlijk precies wat de DA ook vertelde.
Er is gelukkig (nog) niet gesproken over een slechte(re) prognose o.i.d., alleen weet ik zelf niet of ik het wel trek als hij vaker van die aanvallen krijgt. Vind het hartverscheurend om te zien, al schijnt het dat het beestje zelf niet lijdt.
Maar ben zo bang dat hij zich bezeerd als ik er niet bij ben...
Er is gelukkig (nog) niet gesproken over een slechte(re) prognose o.i.d., alleen weet ik zelf niet of ik het wel trek als hij vaker van die aanvallen krijgt. Vind het hartverscheurend om te zien, al schijnt het dat het beestje zelf niet lijdt.
Maar ben zo bang dat hij zich bezeerd als ik er niet bij ben...
.
woensdag 1 februari 2012 om 19:02
Lieve Soul,
Oh wat een vreselijke angst weer. Ik ga weer voor hem duimen, het moet weer goed komen.
Mijn grootste angst is ook dit met mijn kat weet je, als hij even anders doet dan normaal of iets raars doet dan krijg ikzelf meteen weer een angstaanval. Dat onverwachtse, en angst om je kat kwijt te raken en niets te kunnen doen dan wat je al doet, het is zo frustrerend.
Ik kan niet zien hoe jij en jouw kat erin staan en financieel is het een strop om je nek, daar komt mijn angst ook vandaan dat ik zo bang ben. Maar spreek dingen goed door met je da, wat de risicos verder nog zijn en de prognose en wat voor last je kat ervan heeft enz. Wanneer krijg je de uitslag van het onderzoek?
Denk aan jullie
Oh wat een vreselijke angst weer. Ik ga weer voor hem duimen, het moet weer goed komen.
Mijn grootste angst is ook dit met mijn kat weet je, als hij even anders doet dan normaal of iets raars doet dan krijg ikzelf meteen weer een angstaanval. Dat onverwachtse, en angst om je kat kwijt te raken en niets te kunnen doen dan wat je al doet, het is zo frustrerend.
Ik kan niet zien hoe jij en jouw kat erin staan en financieel is het een strop om je nek, daar komt mijn angst ook vandaan dat ik zo bang ben. Maar spreek dingen goed door met je da, wat de risicos verder nog zijn en de prognose en wat voor last je kat ervan heeft enz. Wanneer krijg je de uitslag van het onderzoek?
Denk aan jullie
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
woensdag 1 februari 2012 om 19:06
Ow dat had mijn kat vroeger ook dat is echt heel eng.
Hij werd dan ook helemaal hard enzo.
Ik weet dat mn vader een keer op zakenreis ging en mij de autosleutels gaf voor als de kat weer een aanval kreeg ik naar de dierenarts kon rijden.
Dat zal ik nooit vergeten want had mn rijbewijs toen nog niet was wel aan het lessen maar vond zn vertrouwen toen erg groot.
Ben je alleen dan en kan je niet naar de dierenarts rijden als je kat zo een aanval krijgt?
Inderdaad ik zou ook bang zijn dat hij zich bezeerd maar ja je zal toch gewoon naar je werk moeten.
Misschien is er iemand die 1 x per dag een bij hem kan kijken.
Nou heel veel succes en sterkte !
Hij werd dan ook helemaal hard enzo.
Ik weet dat mn vader een keer op zakenreis ging en mij de autosleutels gaf voor als de kat weer een aanval kreeg ik naar de dierenarts kon rijden.
Dat zal ik nooit vergeten want had mn rijbewijs toen nog niet was wel aan het lessen maar vond zn vertrouwen toen erg groot.
Ben je alleen dan en kan je niet naar de dierenarts rijden als je kat zo een aanval krijgt?
Inderdaad ik zou ook bang zijn dat hij zich bezeerd maar ja je zal toch gewoon naar je werk moeten.
Misschien is er iemand die 1 x per dag een bij hem kan kijken.
Nou heel veel succes en sterkte !
woensdag 1 februari 2012 om 19:23
Twis, thanks hon.
Trolletje, dank je en jij ook heel veel sterkte na het verlies van je kat (las je topic). Ik ken je verdriet, het is heel moeilijk. Neem er de tijd voor
MV, dat is mijn angst ook inderdaad. Nu nog een graadje erger helaas, want heb vorige week te horen gekregen dat ik over een paar maanden geen baan meer heb Maak me dus ernstig zorgen inmiddels.
Eigenlijk wil ik de kat echt alleen maar in laten slapen als ik vind dat hij geen katwaardig leven meer heeft. Juist nu ik het behoorlijk moeilijk heb hou ik hem graag nog bij me, maar hopelijk wel zonder al teveel kopzorgen en ik wil hem niet laten lijden
Nikki, ik ben alleen maar kan binnen een paar minuten op de fiets bij de kliniek zijn. Helaas heeft het niet zoveel zin de kat daar te brengen tijdens of vlak na de aanval, alleen als het te lang duurt of de aanvallen erg snel achter elkaar komen.
Erg lief van je vader dat hij je dat vertrouwen gaf, en ook dapper van jou. Jullie kat was in goede handen lees ik.
Zo'n aanval is echt erg om mee te maken ja, mijn kat verstijfde ook, kop helemaal achterover en lag heel heftig te stuiptrekken, eerst op zijn rug, toen op zijn zij en verloor urine. Heel heftig vond ik het. Heb er de hele nacht niet van kunnen slapen.
Het leek ook wel een eeuwigheid te duren, maar heeft al met al denk ik maar 1,5 minuut geduurd of zo.
Ik zal de buurvrouw vragen of zij een oogje in het zeil houdt morgen en overmorgen. Maar fijn voel ik me er niet bij. Maar inderdaad geen andere optie, helaas...
Trolletje, dank je en jij ook heel veel sterkte na het verlies van je kat (las je topic). Ik ken je verdriet, het is heel moeilijk. Neem er de tijd voor
MV, dat is mijn angst ook inderdaad. Nu nog een graadje erger helaas, want heb vorige week te horen gekregen dat ik over een paar maanden geen baan meer heb Maak me dus ernstig zorgen inmiddels.
Eigenlijk wil ik de kat echt alleen maar in laten slapen als ik vind dat hij geen katwaardig leven meer heeft. Juist nu ik het behoorlijk moeilijk heb hou ik hem graag nog bij me, maar hopelijk wel zonder al teveel kopzorgen en ik wil hem niet laten lijden
Nikki, ik ben alleen maar kan binnen een paar minuten op de fiets bij de kliniek zijn. Helaas heeft het niet zoveel zin de kat daar te brengen tijdens of vlak na de aanval, alleen als het te lang duurt of de aanvallen erg snel achter elkaar komen.
Erg lief van je vader dat hij je dat vertrouwen gaf, en ook dapper van jou. Jullie kat was in goede handen lees ik.
Zo'n aanval is echt erg om mee te maken ja, mijn kat verstijfde ook, kop helemaal achterover en lag heel heftig te stuiptrekken, eerst op zijn rug, toen op zijn zij en verloor urine. Heel heftig vond ik het. Heb er de hele nacht niet van kunnen slapen.
Het leek ook wel een eeuwigheid te duren, maar heeft al met al denk ik maar 1,5 minuut geduurd of zo.
Ik zal de buurvrouw vragen of zij een oogje in het zeil houdt morgen en overmorgen. Maar fijn voel ik me er niet bij. Maar inderdaad geen andere optie, helaas...
.
woensdag 22 augustus 2012 om 12:52
Hoogste tijd voor een update.
Mijn stoere bink is er nog en doet het redelijk goed! Bij laatste controle bleken waardes iets gestegen, maar gelukkig niet zorgwekkend.
Afspraak met DA is dat we het nu per half jaar bekijken.
Na de eerste epileptische aanval volgden er helaas meer, zo'n eens per maand nu. Ik raak er nu wat aan gewend, de paniek begint wat af te nemen. Het is heel naar om te zien, maar hij lijkt er zelf niet veel last van te hebben. Is alleen erg moe na een aanval.
Maar mijn lieverd eet als een bootwerker, is 7 ons aangekomen en geniet nog van zijn alledaagse bezigheden en is zó lief
Ik blijf hopen dat ik voorlopig nog even geen afscheid van hem moet nemen en nog lang van zijn gezelschap mag genieten.
Wordt vervolgd maar weer
Mijn stoere bink is er nog en doet het redelijk goed! Bij laatste controle bleken waardes iets gestegen, maar gelukkig niet zorgwekkend.
Afspraak met DA is dat we het nu per half jaar bekijken.
Na de eerste epileptische aanval volgden er helaas meer, zo'n eens per maand nu. Ik raak er nu wat aan gewend, de paniek begint wat af te nemen. Het is heel naar om te zien, maar hij lijkt er zelf niet veel last van te hebben. Is alleen erg moe na een aanval.
Maar mijn lieverd eet als een bootwerker, is 7 ons aangekomen en geniet nog van zijn alledaagse bezigheden en is zó lief
Ik blijf hopen dat ik voorlopig nog even geen afscheid van hem moet nemen en nog lang van zijn gezelschap mag genieten.
Wordt vervolgd maar weer
.
woensdag 22 augustus 2012 om 12:55
quote:Soulcats schreef op 22 augustus 2012 @ 12:52:
Hoogste tijd voor een update.
Mijn stoere bink is er nog en doet het redelijk goed! Bij laatste controle bleken waardes iets gestegen, maar gelukkig niet zorgwekkend.
Afspraak met DA is dat we het nu per half jaar bekijken.
Na de eerste epileptische aanval volgden er helaas meer, zo'n eens per maand nu. Ik raak er nu wat aan gewend, de paniek begint wat af te nemen. Het is heel naar om te zien, maar hij lijkt er zelf niet veel last van te hebben. Is alleen erg moe na een aanval.
Maar mijn lieverd eet als een bootwerker, is 7 ons aangekomen en geniet nog van zijn alledaagse bezigheden en is zó lief
Ik blijf hopen dat ik voorlopig nog even geen afscheid van hem moet nemen en nog lang van zijn gezelschap mag genieten.
Wordt vervolgd maar weer
Stoeien met zijn "zusje":
[afbeelding]
He Soul, even een van mij.
Wat naar nog eens per maand. Maar wel fijn dat je iig nog zo lang steeds van hem kan genieten. Zeker dat hij er geen last van heeft.
Hoop nog lang van die lieve updates met fotos te zien. Wat een leuke foto!
Hoogste tijd voor een update.
Mijn stoere bink is er nog en doet het redelijk goed! Bij laatste controle bleken waardes iets gestegen, maar gelukkig niet zorgwekkend.
Afspraak met DA is dat we het nu per half jaar bekijken.
Na de eerste epileptische aanval volgden er helaas meer, zo'n eens per maand nu. Ik raak er nu wat aan gewend, de paniek begint wat af te nemen. Het is heel naar om te zien, maar hij lijkt er zelf niet veel last van te hebben. Is alleen erg moe na een aanval.
Maar mijn lieverd eet als een bootwerker, is 7 ons aangekomen en geniet nog van zijn alledaagse bezigheden en is zó lief
Ik blijf hopen dat ik voorlopig nog even geen afscheid van hem moet nemen en nog lang van zijn gezelschap mag genieten.
Wordt vervolgd maar weer
Stoeien met zijn "zusje":
[afbeelding]
He Soul, even een van mij.
Wat naar nog eens per maand. Maar wel fijn dat je iig nog zo lang steeds van hem kan genieten. Zeker dat hij er geen last van heeft.
Hoop nog lang van die lieve updates met fotos te zien. Wat een leuke foto!
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
woensdag 22 augustus 2012 om 16:09
MV, ze zijn zo leuk samen die twee, net een Siamese tweeling soms. Altijd bij elkaar in de buurt.
Nog een positief puntje, kat is ook helemaal over op het niervoer, da's ook een overwinning. Het heeft even geduurd
Gelukkig eet hij het nu, het is gewoon veel beter voor hem.
Hoop dat het met jou ook wat beter gaat inmiddels. Ik las dat je alweer een tijdje thuis bent en je katten weer bij je hebt wat fijn!
Nog een positief puntje, kat is ook helemaal over op het niervoer, da's ook een overwinning. Het heeft even geduurd
Gelukkig eet hij het nu, het is gewoon veel beter voor hem.
Hoop dat het met jou ook wat beter gaat inmiddels. Ik las dat je alweer een tijdje thuis bent en je katten weer bij je hebt wat fijn!
.
donderdag 23 augustus 2012 om 00:39
donderdag 23 augustus 2012 om 06:12
Wat een achterlijke reactie primaat... sorry dat ik het zo botweg zeg maar jij kunt onmogelijk inschatten hoe deze kat zich voelt. Kat staat duidelijk onder goede controle bij de DA, heeft een vrouwtje dat goed voor hem zorgt en bij twijfel aan de bel trekt. Net als mensen krijgen ook dieren ziektes en kwalen en dieren hebben evenveel recht op hun leven als mensen. Zij het met medicatie. Er komt een punt dat het echt niet meer kan, en dan kun je uit liefde alleen nog maar loslaten, maar mij dunkt dat TO en dierenarts dat goed samen kunnen inschatten.
@ TO, super om te horen dat het al met al toch goed gaat ondanks de aanvallen nog. Je zou eens met de DA kunnen bespreken om dit voor te leggen aan een specialist, die weten vaak net even wat meer dan de gemiddelde dierenarts (DA is als huisarts). Het heeft mij meerdere keren geholpen met mijn moppies.
Verder heel veel sterkte met alles en een aai voor de monstertjes.
@ TO, super om te horen dat het al met al toch goed gaat ondanks de aanvallen nog. Je zou eens met de DA kunnen bespreken om dit voor te leggen aan een specialist, die weten vaak net even wat meer dan de gemiddelde dierenarts (DA is als huisarts). Het heeft mij meerdere keren geholpen met mijn moppies.
Verder heel veel sterkte met alles en een aai voor de monstertjes.
donderdag 23 augustus 2012 om 15:26
quote:neve81 schreef op 23 augustus 2012 @ 06:12:
Wat een achterlijke reactie primaat... sorry dat ik het zo botweg zeg maar jij kunt onmogelijk inschatten hoe deze kat zich voelt. Kat staat duidelijk onder goede controle bij de DA, heeft een vrouwtje dat goed voor hem zorgt en bij twijfel aan de bel trekt. Net als mensen krijgen ook dieren ziektes en kwalen en dieren hebben evenveel recht op hun leven als mensen. Zij het met medicatie. Er komt een punt dat het echt niet meer kan, en dan kun je uit liefde alleen nog maar loslaten, maar mij dunkt dat TO en dierenarts dat goed samen kunnen inschatten.
@ TO, super om te horen dat het al met al toch goed gaat ondanks de aanvallen nog. Je zou eens met de DA kunnen bespreken om dit voor te leggen aan een specialist, die weten vaak net even wat meer dan de gemiddelde dierenarts (DA is als huisarts). Het heeft mij meerdere keren geholpen met mijn moppies.
Verder heel veel sterkte met alles en een aai voor de monstertjes.
Even zeggen dat ik het met alle punten met je eens ben.
Hoe ik Soul ken is zij erg begaan met haar katten en zou ze die niet met pijn (onnodig) door laten lopen. Met onderstaande posting dan ook niet eens dat ze haar kat zou moeten laten inslapen. Zij (en de DA) houden goed toezicht op de gezondheid van de kat.
Mijn vriendin heeft diverse keren een specialist geraadpleegd (dierenkliniek ipv DA) en had daar idd goede adviezen en behandelingen. Wel erg duur.
Soul, ik kan gelukkig nu weer genieten van mijn katten. Wat kunnen weken lang duren . Maar ze hadden gelukkig een heel fijn oppasadres en tussendoor ben ik een keer wezen `knuffelen` en ze hadden het erg naar hun zin daar. Thuis is alleen geen thuis zonder katten dus ik geniet weer elke seconde van ze.
Wat een achterlijke reactie primaat... sorry dat ik het zo botweg zeg maar jij kunt onmogelijk inschatten hoe deze kat zich voelt. Kat staat duidelijk onder goede controle bij de DA, heeft een vrouwtje dat goed voor hem zorgt en bij twijfel aan de bel trekt. Net als mensen krijgen ook dieren ziektes en kwalen en dieren hebben evenveel recht op hun leven als mensen. Zij het met medicatie. Er komt een punt dat het echt niet meer kan, en dan kun je uit liefde alleen nog maar loslaten, maar mij dunkt dat TO en dierenarts dat goed samen kunnen inschatten.
@ TO, super om te horen dat het al met al toch goed gaat ondanks de aanvallen nog. Je zou eens met de DA kunnen bespreken om dit voor te leggen aan een specialist, die weten vaak net even wat meer dan de gemiddelde dierenarts (DA is als huisarts). Het heeft mij meerdere keren geholpen met mijn moppies.
Verder heel veel sterkte met alles en een aai voor de monstertjes.
Even zeggen dat ik het met alle punten met je eens ben.
Hoe ik Soul ken is zij erg begaan met haar katten en zou ze die niet met pijn (onnodig) door laten lopen. Met onderstaande posting dan ook niet eens dat ze haar kat zou moeten laten inslapen. Zij (en de DA) houden goed toezicht op de gezondheid van de kat.
Mijn vriendin heeft diverse keren een specialist geraadpleegd (dierenkliniek ipv DA) en had daar idd goede adviezen en behandelingen. Wel erg duur.
Soul, ik kan gelukkig nu weer genieten van mijn katten. Wat kunnen weken lang duren . Maar ze hadden gelukkig een heel fijn oppasadres en tussendoor ben ik een keer wezen `knuffelen` en ze hadden het erg naar hun zin daar. Thuis is alleen geen thuis zonder katten dus ik geniet weer elke seconde van ze.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven