Kinderen
alle pijlers
Vriendin ex-partner
zondag 19 februari 2012 om 09:39
Ik heb een kindje van 2 jaar. Er is tot nu toe nauwelijks contact geweest met de vader. Nu neemt hij initiatief om het contact te herstellen. Ik denk er nu over na hoe ik dit vorm kan geven etc... Maar daar gaat mijn vraag niet over. De nieuwe vriendin van mijn ex probeert zich er nu tegenaan te bemoeien. Ze stuurt me berichtjes, mails etc. Zij geeft aan wat ik volgens haar niet goed doe (ze heeft mij en mijn kind nog nooit ontmoet) en zij zal er wel even op toezien dat het contact goed verloopt. Ik heb hier erge moeite mee. Ze heeft zelf geen kids plus haar mails staan vol leugens die mijn ex haar heeft gevoerd. Ik heb tot nu toe niet gereageerd. Mijn ex heeft gezegd dat ze toch ook een moederfiguur voor mijn kind zal worden. Dat laat mijn bloed echt koken. Hoe ga ik hiermee om??
zondag 19 februari 2012 om 12:07
quote:tassie22 schreef op 19 februari 2012 @ 12:02:
[...]
Heel goed van je! Dat is ook altijd mijn drijfveer geweest. Maar hou daarbij wel altijd het belang van je kindje voor ogen. Als het niet goed loopt en je kindje krijgt teveel onrust...dan maar wachten. Ik hoop alleen dat hij als vader dit ook inziet en niet alleen voor eigenbelang gaat.
Onrust krijg je toch. Dat is iets wat je in moet calculeren. En voor het kind is het natuurlijk wel fijn om haar vader te leren kennen. Ze is nog jong dus beweegt er vast makkelijk in mee.
En mbt alimentatie, dat is iets wat je onder de aandacht kunt brengen, ik zou het niet als ruilmiddel inzetten.
Voor jou zal het moeilijk zijn en onrust veroorzaken en dat is ontzettend rot en naar. Maar je kind heeft hier niet om gevraagd, dus probeer het op zijn minst, onder jouw strikte voorwaarden. Hoe moeilijk en lastig ook.
En die vriendin heeft zich er gewoon niet mee te bemoeien. Niet haar kind. PUNT.
[...]
Heel goed van je! Dat is ook altijd mijn drijfveer geweest. Maar hou daarbij wel altijd het belang van je kindje voor ogen. Als het niet goed loopt en je kindje krijgt teveel onrust...dan maar wachten. Ik hoop alleen dat hij als vader dit ook inziet en niet alleen voor eigenbelang gaat.
Onrust krijg je toch. Dat is iets wat je in moet calculeren. En voor het kind is het natuurlijk wel fijn om haar vader te leren kennen. Ze is nog jong dus beweegt er vast makkelijk in mee.
En mbt alimentatie, dat is iets wat je onder de aandacht kunt brengen, ik zou het niet als ruilmiddel inzetten.
Voor jou zal het moeilijk zijn en onrust veroorzaken en dat is ontzettend rot en naar. Maar je kind heeft hier niet om gevraagd, dus probeer het op zijn minst, onder jouw strikte voorwaarden. Hoe moeilijk en lastig ook.
En die vriendin heeft zich er gewoon niet mee te bemoeien. Niet haar kind. PUNT.
zondag 19 februari 2012 om 12:10
quote:cheerlesscard schreef op 19 februari 2012 @ 10:55:
Hier precies hetzelfde gehad.
Ik heb een heel vriendelijk mailtje teruggestuurt.
Dat ze het vast heel goed bedoelde en ik in haar positie mss hetzelfde had gedaan( niet waar natuurlijk ).
Zeker omdat ik veel Dingen in haar mails las die niet klopten.
Maar dat ik me ook zeker niet verplicht voelde naar haar verantwoording af te gaan leggen.
Dat ze de waarheid maar bij ex moest gaan halen.
Ex en ik weten allebei hoe het zit en dat hij er zelf voor heeft gekozen geen contact te willen terwijl jij er alles aan gedaan hebt om te zorgen dat er contact kwam.
Evt. Nog 1 andere leugen tegenpreken.
Daarna nog even erin dat je verder niet van plan bent dit soort zaken met haar te bespreken .
Niet omdat je iets tegen haar hebt, maar omdat je haar niet kent en zij geen partij in dit conflict is.
Onthou wel dat zij het moet doen met wat ex haar verteld en verliefd is.
Ze neemt alles van hem voor waarheid aan.
Hij zal wel een heel zielig getergde vader verhaal op hebben gehangen. En jou als heks af hebben geschilderd.
Daarom is vriendelijkheid de beste oplossing.
Dan gaat ze meteen doordenken of jij eigenlijk wel zo'n heks bent.Dit dus.
Hier precies hetzelfde gehad.
Ik heb een heel vriendelijk mailtje teruggestuurt.
Dat ze het vast heel goed bedoelde en ik in haar positie mss hetzelfde had gedaan( niet waar natuurlijk ).
Zeker omdat ik veel Dingen in haar mails las die niet klopten.
Maar dat ik me ook zeker niet verplicht voelde naar haar verantwoording af te gaan leggen.
Dat ze de waarheid maar bij ex moest gaan halen.
Ex en ik weten allebei hoe het zit en dat hij er zelf voor heeft gekozen geen contact te willen terwijl jij er alles aan gedaan hebt om te zorgen dat er contact kwam.
Evt. Nog 1 andere leugen tegenpreken.
Daarna nog even erin dat je verder niet van plan bent dit soort zaken met haar te bespreken .
Niet omdat je iets tegen haar hebt, maar omdat je haar niet kent en zij geen partij in dit conflict is.
Onthou wel dat zij het moet doen met wat ex haar verteld en verliefd is.
Ze neemt alles van hem voor waarheid aan.
Hij zal wel een heel zielig getergde vader verhaal op hebben gehangen. En jou als heks af hebben geschilderd.
Daarom is vriendelijkheid de beste oplossing.
Dan gaat ze meteen doordenken of jij eigenlijk wel zo'n heks bent.Dit dus.
zondag 19 februari 2012 om 12:12
Amand, inderdaad hebben kinderen recht op beide ouders. Maar dit uitgangspunt telt hier niet. Deze man heeft niet bewezen n ouder te zijn. Sterker, wettelijk heeft hij geen rol bij het kind.
Kinderen hebben als eerste recht op veiligheid om zich goed te kunnen ontwikkelen. Soms lukt dit beter met alleen n moeder of n vader dan met twee partijen.
Kinderen hebben als eerste recht op veiligheid om zich goed te kunnen ontwikkelen. Soms lukt dit beter met alleen n moeder of n vader dan met twee partijen.
zondag 19 februari 2012 om 12:13
quote:Marahbloem schreef op 19 februari 2012 @ 12:07:
[...]
Onrust krijg je toch. Dat is iets wat je in moet calculeren. .
Klopt, maar als het teveel wordt moet je misschien veranderen van methode/manier van aanpak.
Maar de vader en het kindje eerst aan elkaar laten wennen zou zeker mijn advies zijn! In een voor het kind bekende omgeving. Bij TO thuis ofzo.
[...]
Onrust krijg je toch. Dat is iets wat je in moet calculeren. .
Klopt, maar als het teveel wordt moet je misschien veranderen van methode/manier van aanpak.
Maar de vader en het kindje eerst aan elkaar laten wennen zou zeker mijn advies zijn! In een voor het kind bekende omgeving. Bij TO thuis ofzo.
zondag 19 februari 2012 om 12:34
Dit zijn altijd moeilijke situaties.
Ik ben het wel eens met Armand, dat een financiele bijdrage- alimentatie geen voorwaarde moet zijn (uiteraard wel aankaarten, maar niet als voorwaarde). Op het moment dat je dit doet, ben je jou frustraties met hem aan het uitvechten en gaat het helemaal niet over het kind in de siuaties. Het zal een kind niet uitmaken wie van beide ouders voor zijn kleding heeft betaald, daar is zo´n kind niet mee bezig. Een kinder ervaart alleen zijn moeder en zijn vader in het contact ... en we moeten kinderen ook niet opzadelen met hoe wij als volwassenen onze financiele zaken afhandelen.
Denk dat ieder kind zijn beide ouders wil kennen en vindt ook dat beide ouders elkaar daarvoor de ruimte moeten geven. Uiteraard staat het belang van het kind voorop als je bekijkt op welke manier dit dan zal moeten gaan.
Voor de rest zoals anderen al zeggen, jij bent de moeder en hebt alleen te maken met de vader op dit moment, niet met een nieuwe partner. Deze heeft geen enkele zeggenschap. En zoals anderen ook zeggen, stel je voorwaarden, kijk hoe het contact verloopt en bouw het langzaam op tot wat jij wenselijk acht in het belang van jullie kindje.
Ik heb zelf ook een zoontje van 1,5 met een ex die geen pluim verdient, maar daar kan mijn zoontje niks aan doen. Voor hem is zijn papa geweldig om mee te spelen. En dat is het voor nu. Als hij ouder wordt zal hij helaas zelf sowieso (passend bij de leeftijd) ontdekken/ ervaren hoe de verhoudingen zijn. Maar ik ga hem daar niet onnodig mee opzadelen.
Ik ben het wel eens met Armand, dat een financiele bijdrage- alimentatie geen voorwaarde moet zijn (uiteraard wel aankaarten, maar niet als voorwaarde). Op het moment dat je dit doet, ben je jou frustraties met hem aan het uitvechten en gaat het helemaal niet over het kind in de siuaties. Het zal een kind niet uitmaken wie van beide ouders voor zijn kleding heeft betaald, daar is zo´n kind niet mee bezig. Een kinder ervaart alleen zijn moeder en zijn vader in het contact ... en we moeten kinderen ook niet opzadelen met hoe wij als volwassenen onze financiele zaken afhandelen.
Denk dat ieder kind zijn beide ouders wil kennen en vindt ook dat beide ouders elkaar daarvoor de ruimte moeten geven. Uiteraard staat het belang van het kind voorop als je bekijkt op welke manier dit dan zal moeten gaan.
Voor de rest zoals anderen al zeggen, jij bent de moeder en hebt alleen te maken met de vader op dit moment, niet met een nieuwe partner. Deze heeft geen enkele zeggenschap. En zoals anderen ook zeggen, stel je voorwaarden, kijk hoe het contact verloopt en bouw het langzaam op tot wat jij wenselijk acht in het belang van jullie kindje.
Ik heb zelf ook een zoontje van 1,5 met een ex die geen pluim verdient, maar daar kan mijn zoontje niks aan doen. Voor hem is zijn papa geweldig om mee te spelen. En dat is het voor nu. Als hij ouder wordt zal hij helaas zelf sowieso (passend bij de leeftijd) ontdekken/ ervaren hoe de verhoudingen zijn. Maar ik ga hem daar niet onnodig mee opzadelen.
zondag 19 februari 2012 om 14:42
De hele kwestie financien blijft lastig.
Ik denk dat iedereen hier hetzelfde voor ogen heeft, dat is het belang van het kind.
Waarom er zoveel mensen zoveel meningen zijn is omdat iedereen in zijn omgeving wel dit soort situaties kent die allemaal weer anders zijn.
In mijn geval zie ik het los van elkaar.
Kind heeft contact met vader.
Vader betaald geen alimentatie, ziet hem 1x per week wat mij ook veel tijd kost. Vader heeft namelijk nogsteeds geen eigen woonruimte waar mijn zoontje mee naartoe kan.
Dus of ze zijn hier, of ze gaan ergens iets doen waarbij hij steeds midden op de dag komt.
Vader werkt zwart en heeft soos.
Mijn vriend en ik draaien voor alle kosten op.
Ik bekijk het zo.
De kleine man is nu vijf.
Ik wil dat jochie ten alle tijden recht aan kunnen kijken dat ik alles voor zijn bestwil heb gedaan.
Op dit moment is dat toch zijn vader zien al is het niet ideaal.
Voor een kind is het altijd beter een beeld van allebei de ouders te hebben. Al is dit maar met een uurtje om de week bij mij thuis.
Hij weet wie zijn vader is.
Natuurlijk stopt de omgang als vader weer bepaald gedrag gaat vertonen, maar dat is nu niet aan de orde.
Later als kleine man groot is mag vaders zelf uit gaan leggen waarom hij nooit een cent betaald heeft.
En waar hij de eerste jaren is geweest.
Ik ken genoeg jochies van een jaar of twaalf die zelf al bepaalde concluses trekken daardoor. Ze prikken zo door de gelegenheidspapa heen en daar vertrouw ik op. Zoonlief zal hier altijd eerlijk antwoord krijgen.
Waar ikzelf wel heel bang voor ben, en wat je ook vaak ziet.
Papa word weggehouden dus papa word rete interessant zodra de pubertijd om de hoek komt.
Afzetten tegen mama en thuisfront want bij papa is alles beter.
Alles wat vaders dan zegt word voor zoete koek geslikt en uiteindlijk krijgt het kind een gigantische teleurstelling tijdens een al moeilijke periode.
Het blijft altijd kiezen tussen twee kwaden.
Maar als in het geval van to er een rechtzaak komt gaat vader uiteindelijk ook omgang krijgen, allimentatie of niet.
Daarom zou ik het als ik haar was liever zelf in handen houden. Geen mediator oid.
Ik denk dat iedereen hier hetzelfde voor ogen heeft, dat is het belang van het kind.
Waarom er zoveel mensen zoveel meningen zijn is omdat iedereen in zijn omgeving wel dit soort situaties kent die allemaal weer anders zijn.
In mijn geval zie ik het los van elkaar.
Kind heeft contact met vader.
Vader betaald geen alimentatie, ziet hem 1x per week wat mij ook veel tijd kost. Vader heeft namelijk nogsteeds geen eigen woonruimte waar mijn zoontje mee naartoe kan.
Dus of ze zijn hier, of ze gaan ergens iets doen waarbij hij steeds midden op de dag komt.
Vader werkt zwart en heeft soos.
Mijn vriend en ik draaien voor alle kosten op.
Ik bekijk het zo.
De kleine man is nu vijf.
Ik wil dat jochie ten alle tijden recht aan kunnen kijken dat ik alles voor zijn bestwil heb gedaan.
Op dit moment is dat toch zijn vader zien al is het niet ideaal.
Voor een kind is het altijd beter een beeld van allebei de ouders te hebben. Al is dit maar met een uurtje om de week bij mij thuis.
Hij weet wie zijn vader is.
Natuurlijk stopt de omgang als vader weer bepaald gedrag gaat vertonen, maar dat is nu niet aan de orde.
Later als kleine man groot is mag vaders zelf uit gaan leggen waarom hij nooit een cent betaald heeft.
En waar hij de eerste jaren is geweest.
Ik ken genoeg jochies van een jaar of twaalf die zelf al bepaalde concluses trekken daardoor. Ze prikken zo door de gelegenheidspapa heen en daar vertrouw ik op. Zoonlief zal hier altijd eerlijk antwoord krijgen.
Waar ikzelf wel heel bang voor ben, en wat je ook vaak ziet.
Papa word weggehouden dus papa word rete interessant zodra de pubertijd om de hoek komt.
Afzetten tegen mama en thuisfront want bij papa is alles beter.
Alles wat vaders dan zegt word voor zoete koek geslikt en uiteindlijk krijgt het kind een gigantische teleurstelling tijdens een al moeilijke periode.
Het blijft altijd kiezen tussen twee kwaden.
Maar als in het geval van to er een rechtzaak komt gaat vader uiteindelijk ook omgang krijgen, allimentatie of niet.
Daarom zou ik het als ik haar was liever zelf in handen houden. Geen mediator oid.
zondag 19 februari 2012 om 16:08
@Armand,
Denk dat je mij heel erg verkeerd begrijpt. Ik zeg niet dat ze alimentatie als ruilmiddel moet gebruiken, maar wel dat ze dit moet aankaarten.
Ik vind dat je nooit het contact moet frustreren tussen vader (of moeder) en een kind. Waar hij die 2 jaar ook is geweest, hij is er nu.
Ik vind wel dat er gelijk duidelijke afspraken moeten worden gemaakt, niet dat hij straks komt en gaat wanneer hij wil.
Denk dat je mij heel erg verkeerd begrijpt. Ik zeg niet dat ze alimentatie als ruilmiddel moet gebruiken, maar wel dat ze dit moet aankaarten.
Ik vind dat je nooit het contact moet frustreren tussen vader (of moeder) en een kind. Waar hij die 2 jaar ook is geweest, hij is er nu.
Ik vind wel dat er gelijk duidelijke afspraken moeten worden gemaakt, niet dat hij straks komt en gaat wanneer hij wil.
zondag 19 februari 2012 om 16:42
TO had op het moment dat de vader uit beeld verdween al afspraken over KA moeten maken. Het heeft geen enkele relatie met de omgang.
TO opent hier een topic over de (potentiële) problemen die ze heeft met de nieuwe vriendin van de vader van haar kind. Nog op de eerste pagina verandert het onderwerp naar geld.
Daarna wordt openlijk gepredikt dat het kind in ruil voor geld eventueel, wanneer de moeder het goed vind, omgang met de vader mag krijgen. Ik vind het walgelijk. Daar ageerde ik tegen.
Ik doe even de aanname dat TO op het moment van bevruchting meerderjarig was, bij bewustzijn was en niet tot gemeenschap gedwongen werd. Beiden ouders dragen verantwoordelijkheid voor omgang van het kind met beide ouders.
Wat er tussen TO en de vader van haar kind is voorgevallen, weet ik niet. Hoe de situatie is ontstaan dat hij z'n kind al 2 jaar niet ziet, weten we ook niet. Ik lees uit de reakties dat er klakkeloos aangenomen wordt dat dat de vader eenvoudigweg bij z'n kind weggelopen is. Hiervoor bestaat geen enkele aanwijzing.
Toen de moeder van mijn dochter met haar vertrok (6 maanden oud) en mij een half jaar lang niet toestond voor mijn eigen kind te zorgen, heb ik serieus overwogen om haar voor altijd los te laten, omdat ik het emotioneel niet trok. Niet alle vaders zijn klaplopers en niet alle moeders laten zich leiden door het belang van hun kind.
TO opent hier een topic over de (potentiële) problemen die ze heeft met de nieuwe vriendin van de vader van haar kind. Nog op de eerste pagina verandert het onderwerp naar geld.
Daarna wordt openlijk gepredikt dat het kind in ruil voor geld eventueel, wanneer de moeder het goed vind, omgang met de vader mag krijgen. Ik vind het walgelijk. Daar ageerde ik tegen.
Ik doe even de aanname dat TO op het moment van bevruchting meerderjarig was, bij bewustzijn was en niet tot gemeenschap gedwongen werd. Beiden ouders dragen verantwoordelijkheid voor omgang van het kind met beide ouders.
Wat er tussen TO en de vader van haar kind is voorgevallen, weet ik niet. Hoe de situatie is ontstaan dat hij z'n kind al 2 jaar niet ziet, weten we ook niet. Ik lees uit de reakties dat er klakkeloos aangenomen wordt dat dat de vader eenvoudigweg bij z'n kind weggelopen is. Hiervoor bestaat geen enkele aanwijzing.
Toen de moeder van mijn dochter met haar vertrok (6 maanden oud) en mij een half jaar lang niet toestond voor mijn eigen kind te zorgen, heb ik serieus overwogen om haar voor altijd los te laten, omdat ik het emotioneel niet trok. Niet alle vaders zijn klaplopers en niet alle moeders laten zich leiden door het belang van hun kind.
zondag 19 februari 2012 om 17:18
quote:amand1969 schreef op 19 februari 2012 @ 16:42:
TO had op het moment dat de vader uit beeld verdween al afspraken over KA moeten maken. Het heeft geen enkele relatie met de omgang.
TO opent hier een topic over de (potentiële) problemen die ze heeft met de nieuwe vriendin van de vader van haar kind. Nog op de eerste pagina verandert het onderwerp naar geld.
Daarna wordt openlijk gepredikt dat het kind in ruil voor geld eventueel, wanneer de moeder het goed vind, omgang met de vader mag krijgen. Ik vind het walgelijk. Daar ageerde ik tegen.
Ik doe even de aanname dat TO op het moment van bevruchting meerderjarig was, bij bewustzijn was en niet tot gemeenschap gedwongen werd. Beiden ouders dragen verantwoordelijkheid voor omgang van het kind met beide ouders.
Wat er tussen TO en de vader van haar kind is voorgevallen, weet ik niet. Hoe de situatie is ontstaan dat hij z'n kind al 2 jaar niet ziet, weten we ook niet. Ik lees uit de reakties dat er klakkeloos aangenomen wordt dat dat de vader eenvoudigweg bij z'n kind weggelopen is. Hiervoor bestaat geen enkele aanwijzing.
Toen de moeder van mijn dochter met haar vertrok en mij een half jaar lang niet toestond voor mijn eigen kind te zorgen, heb ik serieus overwogen om haar voor altijd los te laten, omdat ik het emotioneel niet trok. Niet alle vaders zijn klaplopers en niet alle moeders laten zich leiden door het belang van hun kind.
Helemaal eens.
Iedereen vult maar in terwijl elke situatie anders is.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je dat overwoog.
Na een tijd heb je zekerheid nodig anders ga je kapot.
De wond is dan niet weg maar je kan iig met het verdriet gaan leren leven. Zolang als die strijd er is kan dat niet.
Ik zie bijna elke dag hoe moeilijk mijn vriend het heeft dat hij zijn dochter niet elke dag ziet.
Mijn ex is een doodloper eerste klas.
Hij snapt niks van opvoeding en verantwoordelijkheid
Maar toch weet ik wel dat hij op zijn eigen ( aparte ) manier van het mannetje houd.
Gevolg... Ik zit met een ex die eerder een grote broer voor hem is dan een vader.
Hij doet leuke dingen met hem en doet op zijn niveau z'n best.
moet ik mijn kind dat dan misgunnen?
Hij is nu geen slechte invloed op hem.
Is het eerlijk dat ik voor alles opdraai? Nee zeker niet.
Het kleine mannetje word vanzelf een grote vent die het verschil gaat zien tussen zijn vader en zijn stiefvader, die een heel positief voorbeeld is.
Tussen ons is er geen gelijkwaardig overleg mogelijk dus inspraak krijgt hij niet, maar omgang wel binnen mijn grenzen.
TO had op het moment dat de vader uit beeld verdween al afspraken over KA moeten maken. Het heeft geen enkele relatie met de omgang.
TO opent hier een topic over de (potentiële) problemen die ze heeft met de nieuwe vriendin van de vader van haar kind. Nog op de eerste pagina verandert het onderwerp naar geld.
Daarna wordt openlijk gepredikt dat het kind in ruil voor geld eventueel, wanneer de moeder het goed vind, omgang met de vader mag krijgen. Ik vind het walgelijk. Daar ageerde ik tegen.
Ik doe even de aanname dat TO op het moment van bevruchting meerderjarig was, bij bewustzijn was en niet tot gemeenschap gedwongen werd. Beiden ouders dragen verantwoordelijkheid voor omgang van het kind met beide ouders.
Wat er tussen TO en de vader van haar kind is voorgevallen, weet ik niet. Hoe de situatie is ontstaan dat hij z'n kind al 2 jaar niet ziet, weten we ook niet. Ik lees uit de reakties dat er klakkeloos aangenomen wordt dat dat de vader eenvoudigweg bij z'n kind weggelopen is. Hiervoor bestaat geen enkele aanwijzing.
Toen de moeder van mijn dochter met haar vertrok en mij een half jaar lang niet toestond voor mijn eigen kind te zorgen, heb ik serieus overwogen om haar voor altijd los te laten, omdat ik het emotioneel niet trok. Niet alle vaders zijn klaplopers en niet alle moeders laten zich leiden door het belang van hun kind.
Helemaal eens.
Iedereen vult maar in terwijl elke situatie anders is.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je dat overwoog.
Na een tijd heb je zekerheid nodig anders ga je kapot.
De wond is dan niet weg maar je kan iig met het verdriet gaan leren leven. Zolang als die strijd er is kan dat niet.
Ik zie bijna elke dag hoe moeilijk mijn vriend het heeft dat hij zijn dochter niet elke dag ziet.
Mijn ex is een doodloper eerste klas.
Hij snapt niks van opvoeding en verantwoordelijkheid
Maar toch weet ik wel dat hij op zijn eigen ( aparte ) manier van het mannetje houd.
Gevolg... Ik zit met een ex die eerder een grote broer voor hem is dan een vader.
Hij doet leuke dingen met hem en doet op zijn niveau z'n best.
moet ik mijn kind dat dan misgunnen?
Hij is nu geen slechte invloed op hem.
Is het eerlijk dat ik voor alles opdraai? Nee zeker niet.
Het kleine mannetje word vanzelf een grote vent die het verschil gaat zien tussen zijn vader en zijn stiefvader, die een heel positief voorbeeld is.
Tussen ons is er geen gelijkwaardig overleg mogelijk dus inspraak krijgt hij niet, maar omgang wel binnen mijn grenzen.
zondag 19 februari 2012 om 20:31
@ amand1969: ik snap heel goed jouw reactie. En zeker niet alle vaders die afwezig zijn zijn klaplopers. Volgens mij beweert ook niemand dat. Althans ik niet. Ik schrijf niet eens dat mijn ex een klaploper is. Ik schrijf alleen dat hij tot nu toe nooit zijn financiële verplichting is nagekomen.
Wat mijn hele verhaal is schrijf ik hier bewust niet uitgebreid neer maar ik kan je wel vertellen dat het niet aan mij ligt dat er geen contact is geweest. En nu laat ik het dus ook toe.
Maar..... dat was natuurlijk eigenlijk niet waar mijn vraag om ging. Het ging me om de bemoeienis van zijn nieuwe vriendin en hoe hiermee om te gaan. Dus iedereen (ook ik) dwaalt hier een beetje af!
Wat mijn hele verhaal is schrijf ik hier bewust niet uitgebreid neer maar ik kan je wel vertellen dat het niet aan mij ligt dat er geen contact is geweest. En nu laat ik het dus ook toe.
Maar..... dat was natuurlijk eigenlijk niet waar mijn vraag om ging. Het ging me om de bemoeienis van zijn nieuwe vriendin en hoe hiermee om te gaan. Dus iedereen (ook ik) dwaalt hier een beetje af!
zondag 19 februari 2012 om 20:36
zondag 19 februari 2012 om 20:47
Hoi msmom2012, ben ook wel benieuwd of je iets met de overige reacties kan. Denk toch wel dat de rode draad zo'n beetje bij iedereen hetzelfde is ...
Zij is niet de aangewezen persoon om jou te benaderen over de omgang tussen vader en kind. Helemaal niet omdat zij later in het verhaal is komen kijken en zij jou en de situaties helemaal niet (goed/ realistisch) kent. Ik zou dus in de eerste instantie haar netjes laten weten dat je met je ex in gesprek wil, 1 op 1 en niet met haar.
Mogelijk dat er in de toekomst wel een moment komt dat je ook met haar een gesprek aan wil knopen. Mocht er namelijk wel een goedlopend contact tussen je ex en jullie kind tot stand komen, dan zal zij wel in het leven van jullie kind aanwezig zijn. Maar met haar hoeft ook dan niet onderhandeld te worden, is niet haar positie, dat is tussen jou en je ex. Ik zou zelf alleen wel graag een beetje contact hebben met degene waar mijn kind mee te maken heeft, om te pijlen of alles oke is ... maar dat zeg ik nu, ik weet niet hoe ik dat zou vinden op het moment dat ik hier ooit mee te maken zal krijgen.
Succes!!
Zij is niet de aangewezen persoon om jou te benaderen over de omgang tussen vader en kind. Helemaal niet omdat zij later in het verhaal is komen kijken en zij jou en de situaties helemaal niet (goed/ realistisch) kent. Ik zou dus in de eerste instantie haar netjes laten weten dat je met je ex in gesprek wil, 1 op 1 en niet met haar.
Mogelijk dat er in de toekomst wel een moment komt dat je ook met haar een gesprek aan wil knopen. Mocht er namelijk wel een goedlopend contact tussen je ex en jullie kind tot stand komen, dan zal zij wel in het leven van jullie kind aanwezig zijn. Maar met haar hoeft ook dan niet onderhandeld te worden, is niet haar positie, dat is tussen jou en je ex. Ik zou zelf alleen wel graag een beetje contact hebben met degene waar mijn kind mee te maken heeft, om te pijlen of alles oke is ... maar dat zeg ik nu, ik weet niet hoe ik dat zou vinden op het moment dat ik hier ooit mee te maken zal krijgen.
Succes!!
zondag 19 februari 2012 om 21:45
Ik kan zeker wat met de reacties! Het belangrijkste is dat het contact tussen kind en vader hersteld wordt. Zij heeft hier niets mee te maken. Op het moment dat mijn kind mee mag dan wordt het een ander verhaal en wil ik haar ook graag ontmoeten. Maar voorlopig is dit nog lang niet aan de orde. Eerst maar eens bekijken hoe serieus de intenties zijn.
