Kinderen
alle pijlers
Dochter ligt dwars
zondag 18 maart 2012 om 21:51
Help! Mijn dochter ligt dwars met zoveel mogelijk als ze kan verzinnen. Ze is nu bijna 2,5 jaar oud en heeft net haar "nee"-periode achter de rug, gelukkig. Maar wat ze nu doet vind ik toch nog moeilijker om mee om te gaan. Als ik haar wat vraag of een opdracht geef reageert ze volgens 3 opties waaruit ze kiest:
- Ze doet net alsof ze afwezig is en negeert me compleet (terwijl ze me wel hoort, dat zie ik in haar ogen en lichaamstaal)
- Ze zegt dat ze dat niet wil en gaat hard huilen, als ik aandring gaat het huilen harder en trekt ze er ook nog kronkelen, draaien, spartelen en op de grond jammeren bij
- Ze luistert netjes en doet wat gevraagt wordt
Niet nodig te vertellen dat optie 3 vaak genegeerd wordt Maar wat ik nou moeilijk vind, hoe zorg ik dat die eerste twee opties niet altijd gekozen worden? Ik merk namelijk dat het steeds meer een ritueel wordt, en voordat het een standaard gedragskenmerk wordt wil ik dit voor zijn.
Een voorbeeld: bij iedere maaltijd krijgt ze een beker melk. Die beker (een plastic ikea-bekertje, men kent ze wel) zit niet helemaal vol ivm klots-knoeigevaar. Dus, ik vind het belangrijk dat ze die hoeveelheid melk wel opdrinkt. Na het eten zit er vaak nog flink wat melk in die beker, dus sporen wij haar aan dat ook op te drinken. Daar probeert ze onderuit te komen. Soms zitten we wel een half uur met die beker melk voor d'r neus. Dit is zomaar een voorbeeld, niet het enige moment dat ze zulk gedrag vertoont.
Goed, lang verhaal, hebben jullie tips?
Ik weet dat positief en vrolijk blijven helpt, maar mama is ook niet altijd blij natuurlijk, en mijn geduld raakt ook wel eens op. Hoe buig ik onze strijd om?
- Ze doet net alsof ze afwezig is en negeert me compleet (terwijl ze me wel hoort, dat zie ik in haar ogen en lichaamstaal)
- Ze zegt dat ze dat niet wil en gaat hard huilen, als ik aandring gaat het huilen harder en trekt ze er ook nog kronkelen, draaien, spartelen en op de grond jammeren bij
- Ze luistert netjes en doet wat gevraagt wordt
Niet nodig te vertellen dat optie 3 vaak genegeerd wordt Maar wat ik nou moeilijk vind, hoe zorg ik dat die eerste twee opties niet altijd gekozen worden? Ik merk namelijk dat het steeds meer een ritueel wordt, en voordat het een standaard gedragskenmerk wordt wil ik dit voor zijn.
Een voorbeeld: bij iedere maaltijd krijgt ze een beker melk. Die beker (een plastic ikea-bekertje, men kent ze wel) zit niet helemaal vol ivm klots-knoeigevaar. Dus, ik vind het belangrijk dat ze die hoeveelheid melk wel opdrinkt. Na het eten zit er vaak nog flink wat melk in die beker, dus sporen wij haar aan dat ook op te drinken. Daar probeert ze onderuit te komen. Soms zitten we wel een half uur met die beker melk voor d'r neus. Dit is zomaar een voorbeeld, niet het enige moment dat ze zulk gedrag vertoont.
Goed, lang verhaal, hebben jullie tips?
Ik weet dat positief en vrolijk blijven helpt, maar mama is ook niet altijd blij natuurlijk, en mijn geduld raakt ook wel eens op. Hoe buig ik onze strijd om?
zondag 18 maart 2012 om 22:53
Ehm, die ´ik ben twee dus ik zeg nee´fase duurt echt wel langer dan tot 2,5 hoor. Ze brengen het alleen anders. Het simpele woordje nee wordt vervangen, nu door kronkelen of negeren en nog wat later door ´wacht effe´ en ´jahaa, doe ik zometeen wel´ (om het vervolgens glad te vergeten).
Afhankelijk van het thema kun je reageren. Bij de genoemde melk; sommige vitamines smaken best lekker, leg er eentje naast de beker. Die moet ná de melk. Of je geeft hem pas na de melk natuurlijk.
Als het gaat om schoenen aandoen; laat maar eens zien of je daar al groot genoeg voor bent. Sommige kinderen doen het veel sneller als je er een wedstrijdelement in brengt. Als ze ´gewonnen´ heeft kun je het eventueel belonen. Ah, je hebt je schoenen en jas al aan. Dan kunnen we naar oma.
Moet je naar de winkel; oh, dan mag jij straks de lege flessen in het apparaat doen/snoepjes kiezen/een kinderwinkelwagentje nemen.
Beetje flexibel reageren op je kind. Positief gedrag belonen, negatief gedrag negeren. Met negeren wordt niet bedoeld dat je je bewust omdraait, dat is in principe ook reageren, maar doorgaan met waar je mee bezig bent.
Ook belangrijk; zeg wat je gaat doen en doe dan wat je zegt. Dus als jij zegt; geen schoenen, dan niet naar oma en ze doet haar schoenen niet aan, doe jij dan ook jouw schoenen uit, bel oma en zeg dat je niet komt. Bedenk dus bij elke ´straf´ die je wilt geven of je hem ook daadwerkelijk kunt en wilt uitvoeren. Want als jij dreigt met iets dat je vervolgens toch niet uitvoert, heeft je kind geen enkele reden om te luisteren.
Afhankelijk van het thema kun je reageren. Bij de genoemde melk; sommige vitamines smaken best lekker, leg er eentje naast de beker. Die moet ná de melk. Of je geeft hem pas na de melk natuurlijk.
Als het gaat om schoenen aandoen; laat maar eens zien of je daar al groot genoeg voor bent. Sommige kinderen doen het veel sneller als je er een wedstrijdelement in brengt. Als ze ´gewonnen´ heeft kun je het eventueel belonen. Ah, je hebt je schoenen en jas al aan. Dan kunnen we naar oma.
Moet je naar de winkel; oh, dan mag jij straks de lege flessen in het apparaat doen/snoepjes kiezen/een kinderwinkelwagentje nemen.
Beetje flexibel reageren op je kind. Positief gedrag belonen, negatief gedrag negeren. Met negeren wordt niet bedoeld dat je je bewust omdraait, dat is in principe ook reageren, maar doorgaan met waar je mee bezig bent.
Ook belangrijk; zeg wat je gaat doen en doe dan wat je zegt. Dus als jij zegt; geen schoenen, dan niet naar oma en ze doet haar schoenen niet aan, doe jij dan ook jouw schoenen uit, bel oma en zeg dat je niet komt. Bedenk dus bij elke ´straf´ die je wilt geven of je hem ook daadwerkelijk kunt en wilt uitvoeren. Want als jij dreigt met iets dat je vervolgens toch niet uitvoert, heeft je kind geen enkele reden om te luisteren.
zondag 18 maart 2012 om 22:56
zondag 18 maart 2012 om 23:54
" Wie het eerste.... " werkt vaak. " Kan jij ....als een giraffe/hond/oma/baby/etc.? " is ook een goede.
Laten kiezen ( en de minst gewenste optie heel vervelend beschrijven ) zorgt ook voor minder strijd; " wil je je laarzen aan waar je héél erg hard mee kunt rennen of je schoenen? "
Laten kiezen ( en de minst gewenste optie heel vervelend beschrijven ) zorgt ook voor minder strijd; " wil je je laarzen aan waar je héél erg hard mee kunt rennen of je schoenen? "
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 19 maart 2012 om 08:23
maandag 19 maart 2012 om 08:31
quote:blijfgewoonbianca schreef op 18 maart 2012 @ 23:54:
" Wie het eerste.... " werkt vaak. " Kan jij ....als een giraffe/hond/oma/baby/etc.? " is ook een goede.
Laten kiezen ( en de minst gewenste optie heel vervelend beschrijven ) zorgt ook voor minder strijd; " wil je je laarzen aan waar je héél erg hard mee kunt rennen of je schoenen? "
Zo doen wij het hier ook. Alles relaxed en zoveel minder strijd. En met eten heb ik de strijd allang opgegeven. Hij groeit op de een of andere manier ook goed als hij niet goed eet.
" Wie het eerste.... " werkt vaak. " Kan jij ....als een giraffe/hond/oma/baby/etc.? " is ook een goede.
Laten kiezen ( en de minst gewenste optie heel vervelend beschrijven ) zorgt ook voor minder strijd; " wil je je laarzen aan waar je héél erg hard mee kunt rennen of je schoenen? "
Zo doen wij het hier ook. Alles relaxed en zoveel minder strijd. En met eten heb ik de strijd allang opgegeven. Hij groeit op de een of andere manier ook goed als hij niet goed eet.
maandag 19 maart 2012 om 08:40
maandag 19 maart 2012 om 08:45
Geen strijd aangaan. Zij voelt feilloos aan dat die strijd bij die beker melk ligt. Ze komt in de fase dat ze merkt dat ze een eigen inbreng heeft. Dus haar gewoon zelf laten bepalen hoeveel ze opdrinkt. Daarnaast is melk niet zo belangrijk hoor, het is namelijk niet eens zo gezond.
Verder: laat haar het gevoel krijgen dar ze zelf een keuze heeft. Als ik bijv aan mijn zoon van 3 jaar vraag wat hij op zijn boterham wil (dan zeg ik dus eigenlijk al: je gaat brood eten), dan geef ik hem 2 keuzes: wil je appelstroop of kaas? Kind heeft het gevoel dat hij het zelf bepaalt en jij houdt het in de hand.
Lees eens het boek: how2talk2kids, staan heel veel goede tips in.
Verder: laat haar het gevoel krijgen dar ze zelf een keuze heeft. Als ik bijv aan mijn zoon van 3 jaar vraag wat hij op zijn boterham wil (dan zeg ik dus eigenlijk al: je gaat brood eten), dan geef ik hem 2 keuzes: wil je appelstroop of kaas? Kind heeft het gevoel dat hij het zelf bepaalt en jij houdt het in de hand.
Lees eens het boek: how2talk2kids, staan heel veel goede tips in.
maandag 19 maart 2012 om 08:46
"Strijd over eten en drinken werkt (bijna) altijd averechts bij kinderen. Je creeert er alleen maar een slechte relatie mee en jeudtrauma's.
Onderzoek heeft al lang aangetoond dat zelfs baby's prima zelf kunnen regelen wat zij wel of niet eten, zo lang er maar voldoende variatie wordt aangeboden.
Ik begrijp echt niet waarom ouders dit nog niet weten."
Klopt inderdaad. Maar als je naar een willekeurig CB gaat, wordt je in het begin nog altijd wijs gemaakt dat je kind daar zoveel en zoveel van moet eten. Ik heb het ook altijd onzin gevonden, maar als je het niet weet kan je daar knap onzeker van worden natuurlijk.
Onderzoek heeft al lang aangetoond dat zelfs baby's prima zelf kunnen regelen wat zij wel of niet eten, zo lang er maar voldoende variatie wordt aangeboden.
Ik begrijp echt niet waarom ouders dit nog niet weten."
Klopt inderdaad. Maar als je naar een willekeurig CB gaat, wordt je in het begin nog altijd wijs gemaakt dat je kind daar zoveel en zoveel van moet eten. Ik heb het ook altijd onzin gevonden, maar als je het niet weet kan je daar knap onzeker van worden natuurlijk.
maandag 19 maart 2012 om 08:51
Overigens maak ik echt nooit een strijd van het eten. En ik doe ook niet aan belonen ('als je je bord leeg eet, dan..'). Kinderen moeten eten omdat ze dat zelf willen, niet omdat mama dat nou zo graag wil. Ze moeten zelf het nut er van in zien.
Ik zie het verschil bij ons thuis en bij mijn zwager thuis. Mijn zwager roept voordat ze aan tafel gaan al: 'je moet je bord opeten, anders ga je naar de gang!' gevolg? Kind eet niks, moet naar de gang, het is élke avond janken.
Kwam ze eens bij ons, wij besteden geen aandacht aan hoeveel ze eten en hopla, mevrouw at zo haar bord leeg.
Waarom altijd zo moeilijk doen over eten?
Ik zie het verschil bij ons thuis en bij mijn zwager thuis. Mijn zwager roept voordat ze aan tafel gaan al: 'je moet je bord opeten, anders ga je naar de gang!' gevolg? Kind eet niks, moet naar de gang, het is élke avond janken.
Kwam ze eens bij ons, wij besteden geen aandacht aan hoeveel ze eten en hopla, mevrouw at zo haar bord leeg.
Waarom altijd zo moeilijk doen over eten?
maandag 19 maart 2012 om 11:28
Bedankt voor alle reacties. Ik wil wel even zeggen, het was zomaar een voorbeeld van de melk, dit gedrag vertoont ze niet alleen aan tafel.quote:Annie.Ooi schreef op 18 maart 2012 @ 22:11:
Qua melk, nog minder melk in de beker doen> Liever een paar bodempjes inschenken dan een halve beker weggooien?
Als je wilt dat ze iets doet? Niet vragen of ze dat doet. Dus als je wilt dat ze naar bed gaat, niet vragen; Ga je naar bed? Maar bijvoorbeeld. Kom, je gaat naar bed. Wil je die of die pyjama aan.
Ik denk dat ik hier maar eens mee ga beginnen. Als haar bekertje bijna leeg is gaat het ineens als een trein en is ze enorm trots dat ze het op heeft.
Dingen vragen doe ik niet, tenzij ze mag weigeren. Als iets echt moet gebeuren is het idd een mededeling.
quote:elastiekje schreef op 18 maart 2012 @ 22:13:
Dit klinkt misschien een beetje "ongepast" maar zoek eens op het boek Sociaal Onhandig. [...] Wie weet heb je er iets aan.
Vanmiddag ga ik toch naar de bieb, ik zal eens zoeken. Bedankt!
quote:Annie.Ooi schreef op 18 maart 2012 @ 22:13:
[...]
Hier ben ik het niet mee eens. Het gaat niet om de macht van ouders, maar om de onzekerheid. Dat herken ik tenminste in mezelf, je wilt dat je kind goed eet, daar groeit het immers goed van. Ik weet nu ook dat je niet niet strijden om eten, werkt alleen maar averechts. Dus eten mijn kinderen niet goed? Dan eten we de volgende dag iets, waarvan ik zeker weet dat ze het wel goed eten. Maar in mijn ogen gaat dat strijden niet om macht maar om onzekerheid.
Dat is het zeker, als je aan alle kanten advies krijgt over wat je kind allemaal al zou moeten kunnen, moet eten, moet wegen, praten, kleuren etc. etc. ... ik word er gek en onzeker van. Dus ook van bijv. de adviezen van het consultatiebureau dat ze genoeg melk moet drinken. Ik wil het zo graag goed doen voor mijn dochter. Maar ja, ruzie/machtsstrijd is ook niet goed natuurlijk, vandaar dit topic.
quote:exces schreef op 18 maart 2012 @ 22:53:
Ehm, die ´ik ben twee dus ik zeg nee´fase duurt echt wel langer dan tot 2,5 hoor. Ze brengen het alleen anders. Het simpele woordje nee wordt vervangen, nu door kronkelen of negeren en nog wat later door ´wacht effe´ en ´jahaa, doe ik zometeen wel´ (om het vervolgens glad te vergeten).
Ja dat bedoel ik ook. De nee is eraf dus we kunnen beter met haar communiceren. Maar dat maakt het ook weer lastig omdat zij nu ook weer beter tegen ons in kan gaan.
Qua melk, nog minder melk in de beker doen> Liever een paar bodempjes inschenken dan een halve beker weggooien?
Als je wilt dat ze iets doet? Niet vragen of ze dat doet. Dus als je wilt dat ze naar bed gaat, niet vragen; Ga je naar bed? Maar bijvoorbeeld. Kom, je gaat naar bed. Wil je die of die pyjama aan.
Ik denk dat ik hier maar eens mee ga beginnen. Als haar bekertje bijna leeg is gaat het ineens als een trein en is ze enorm trots dat ze het op heeft.
Dingen vragen doe ik niet, tenzij ze mag weigeren. Als iets echt moet gebeuren is het idd een mededeling.
quote:elastiekje schreef op 18 maart 2012 @ 22:13:
Dit klinkt misschien een beetje "ongepast" maar zoek eens op het boek Sociaal Onhandig. [...] Wie weet heb je er iets aan.
Vanmiddag ga ik toch naar de bieb, ik zal eens zoeken. Bedankt!
quote:Annie.Ooi schreef op 18 maart 2012 @ 22:13:
[...]
Hier ben ik het niet mee eens. Het gaat niet om de macht van ouders, maar om de onzekerheid. Dat herken ik tenminste in mezelf, je wilt dat je kind goed eet, daar groeit het immers goed van. Ik weet nu ook dat je niet niet strijden om eten, werkt alleen maar averechts. Dus eten mijn kinderen niet goed? Dan eten we de volgende dag iets, waarvan ik zeker weet dat ze het wel goed eten. Maar in mijn ogen gaat dat strijden niet om macht maar om onzekerheid.
Dat is het zeker, als je aan alle kanten advies krijgt over wat je kind allemaal al zou moeten kunnen, moet eten, moet wegen, praten, kleuren etc. etc. ... ik word er gek en onzeker van. Dus ook van bijv. de adviezen van het consultatiebureau dat ze genoeg melk moet drinken. Ik wil het zo graag goed doen voor mijn dochter. Maar ja, ruzie/machtsstrijd is ook niet goed natuurlijk, vandaar dit topic.
quote:exces schreef op 18 maart 2012 @ 22:53:
Ehm, die ´ik ben twee dus ik zeg nee´fase duurt echt wel langer dan tot 2,5 hoor. Ze brengen het alleen anders. Het simpele woordje nee wordt vervangen, nu door kronkelen of negeren en nog wat later door ´wacht effe´ en ´jahaa, doe ik zometeen wel´ (om het vervolgens glad te vergeten).
Ja dat bedoel ik ook. De nee is eraf dus we kunnen beter met haar communiceren. Maar dat maakt het ook weer lastig omdat zij nu ook weer beter tegen ons in kan gaan.
maandag 19 maart 2012 om 11:35
quote:priempje schreef op 18 maart 2012 @ 22:56:
een tip een rietje helpt hier heel goed dan is de beker melk zo leeg
Check, rietjes toevallig pas gekocht, gaan we proberen!
How 2 talk 2 kids gaan we ook bij de bieb meenemen en verders in het algemeen ga ik echt proberen er geen nadruk op te leggen en we moeten gewoon wat losser omgaan met ons meisje. Dat gaat wat gedragsveranderingen van ons als ouders vergen maar dat lijkt me wel belangrijk. We gaan zo lunchen dus we zullen wel zien hoe het loopt met jullie tips. Thanks!
Ik besef heel goed dat ik zelf iets fout doe overigens, maar dit kindermishandeling noemen vind ik nogal ver gaan.
een tip een rietje helpt hier heel goed dan is de beker melk zo leeg
Check, rietjes toevallig pas gekocht, gaan we proberen!
How 2 talk 2 kids gaan we ook bij de bieb meenemen en verders in het algemeen ga ik echt proberen er geen nadruk op te leggen en we moeten gewoon wat losser omgaan met ons meisje. Dat gaat wat gedragsveranderingen van ons als ouders vergen maar dat lijkt me wel belangrijk. We gaan zo lunchen dus we zullen wel zien hoe het loopt met jullie tips. Thanks!
Ik besef heel goed dat ik zelf iets fout doe overigens, maar dit kindermishandeling noemen vind ik nogal ver gaan.
maandag 19 maart 2012 om 11:35
Cherry, dat ze bij jullie wel at, hoeft niet per se te komen door jullie briljante pedagogische aanpak
Veel kinderen gedragen zich buitenshuis anders dan thuis, dat heeft waarschijnlijk ook meegespeeld. Ik ben het met je eens dat wat je zwager doet (een strijd maken van eten) niet handig is, maar het is ook niet zo dat relaxt zijn met eten altijd een goede eter oplevert, of dat goede eters ouders hebben die ontspannen met eten omgaan. Sommige kinderen zijn nu eenmaal veel makkelijkere eters dan andere, en daar heb je als ouder maar beperkt invloed op.
Veel kinderen gedragen zich buitenshuis anders dan thuis, dat heeft waarschijnlijk ook meegespeeld. Ik ben het met je eens dat wat je zwager doet (een strijd maken van eten) niet handig is, maar het is ook niet zo dat relaxt zijn met eten altijd een goede eter oplevert, of dat goede eters ouders hebben die ontspannen met eten omgaan. Sommige kinderen zijn nu eenmaal veel makkelijkere eters dan andere, en daar heb je als ouder maar beperkt invloed op.
maandag 19 maart 2012 om 11:47
maandag 19 maart 2012 om 11:49
quote:Madieken schreef op 19 maart 2012 @ 08:40:
helene23: ik heb je even geloept, en nu ook gestaft. Dat is de eerste keer dat ik staf voor iets anders dan spam, maar deze opmerking kan echt niet, en gezien het loepje heeft discussie met je verder ook geen zin.
Verder geen bijdrage, alleen een geïnteresseerde meelezer.Huh ik zie helemaal geen bijdrage van helene23?
helene23: ik heb je even geloept, en nu ook gestaft. Dat is de eerste keer dat ik staf voor iets anders dan spam, maar deze opmerking kan echt niet, en gezien het loepje heeft discussie met je verder ook geen zin.
Verder geen bijdrage, alleen een geïnteresseerde meelezer.Huh ik zie helemaal geen bijdrage van helene23?
maandag 19 maart 2012 om 12:42
Soms helpt tot 3 tellen hier ook. Op de één of andere manier wordt het dan gelijk een leuk spelletje voor hun. Ik hoef niet eens een consequentie te noemen ( als bijv. Als je bij 3 niet... dan.... Dat is niet nodig.) Dus het wordt geen gedreig gelukkig. Nu is het hier een spelletje geworden dat ik ga tellen en dat zij bij 1 al reageren. Waarbij ik natuurlijk: bij 1 al?! Wat snel, tsjonge jonge etc.
Niet dat ik de hele dag loop te tellen hoor, maar het is handig om een arsenaal aan tactieken te hebben en dit is er 1 van.
Niet dat ik de hele dag loop te tellen hoor, maar het is handig om een arsenaal aan tactieken te hebben en dit is er 1 van.
maandag 19 maart 2012 om 12:42
Net lunch gehad, meisje heeft zelf gezegd dat ze genoeg melk had (was nog niet op), ik heb er verder geen aandacht aan besteed en het staat nu in de koelkast voor vanavond. We hebben de lunch iig gezelliger afgesloten dan normaal gesproken. Ik heb een rietje gebruikt, maar ook daar was ze niet echt van onder de indruk.
Ben allang blij dat ik door tips van een ander ietsjes beter weet hoe ik hiermee om kan gaan. Beide boeken zijn uitgeleend èn gereserveerd overigens, maar ik ga ze wel onthouden.
Ben allang blij dat ik door tips van een ander ietsjes beter weet hoe ik hiermee om kan gaan. Beide boeken zijn uitgeleend èn gereserveerd overigens, maar ik ga ze wel onthouden.
maandag 19 maart 2012 om 12:55
hier nog een tip waar je misschien iets aan hebt:
laat haar een keer haar eigen beker uitzoeken bij de blokker of iets dergelijks.
Dit heeft mijn moeder ooit bij mij en mn broers toegepast. En wat waren wij trots. Belangrijk is wel dat ook alleen het kind uit die beker mag drinken, dus niet een keer per ongeluk zelf koffie ofzo indoen.
laat haar een keer haar eigen beker uitzoeken bij de blokker of iets dergelijks.
Dit heeft mijn moeder ooit bij mij en mn broers toegepast. En wat waren wij trots. Belangrijk is wel dat ook alleen het kind uit die beker mag drinken, dus niet een keer per ongeluk zelf koffie ofzo indoen.
maandag 19 maart 2012 om 13:06
heel herkenbaar hoor, dochter is 2 jr en 2 maanden en ook hier is het 1 van de 3 opties. Ik heb/had vooral moeite met het negeren, maar je leert hierin snel heb ik gemerkt.
Als ik bijvoorbeeld vraag wil je kaas of worst op je boterham negeert ze me. Inmiddels weet ik dat ze dan in beide geen zin heeft dus kan ik kiezen voor of " dan kiest mama voor jou" waarna ze vaak alsnog zelf kiest of ik bied haar een 3e optie aan. Negeren staat hier gelijk aan Nee, dat wil ik niet.
overigens merk ik dat haar, zoals jij het noemt, 'dwarse' gedrag vooral voorkomt als ze moe is, ziekig of als ik zelf moe of gestrest ben. Ik probeer altijd eerst te kijken naar de omstandigheden achter het gedrag, dat helpt mij om uit de strijd te bijven en aan te sluiten bij wat dochter op dat moment nodig heeft.
Als ik bijvoorbeeld vraag wil je kaas of worst op je boterham negeert ze me. Inmiddels weet ik dat ze dan in beide geen zin heeft dus kan ik kiezen voor of " dan kiest mama voor jou" waarna ze vaak alsnog zelf kiest of ik bied haar een 3e optie aan. Negeren staat hier gelijk aan Nee, dat wil ik niet.
overigens merk ik dat haar, zoals jij het noemt, 'dwarse' gedrag vooral voorkomt als ze moe is, ziekig of als ik zelf moe of gestrest ben. Ik probeer altijd eerst te kijken naar de omstandigheden achter het gedrag, dat helpt mij om uit de strijd te bijven en aan te sluiten bij wat dochter op dat moment nodig heeft.
dinsdag 20 maart 2012 om 12:58
quote:mamaria schreef op 19 maart 2012 @ 12:42:
Net lunch gehad, meisje heeft zelf gezegd dat ze genoeg melk had (was nog niet op), ik heb er verder geen aandacht aan besteed en het staat nu in de koelkast voor vanavond. We hebben de lunch iig gezelliger afgesloten dan normaal gesproken. Ik heb een rietje gebruikt, maar ook daar was ze niet echt van onder de indruk.
Ben allang blij dat ik door tips van een ander ietsjes beter weet hoe ik hiermee om kan gaan. Beide boeken zijn uitgeleend èn gereserveerd overigens, maar ik ga ze wel onthouden.
In plaats van de melk weg te zetten, zou je ook minder kunnen inschenken. Ze ervaart dan het succes van iets leegdrinken. (Mits jij natuurlijk dan wel een reuze compliment maakt.) Als ze dan een paar dagen haar melk helemaal heeft opgedronken doe je er steeds een slokje meer in. Het wordt dan vanzelf een gewoonte om een beker leeg te drinken.
Op deze manier kun je veel dingen aanpakken, zorgen dat iets een succes wordt door de lat lager te leggen. Zorgen dat je kind het einde van iets bereikt, iets afmaakt. Kleine kinderen kunnen vaak kort echt hun aandacht ergens bij houden, maar juist het einde bereiken zorgt voor succes ervaringen. Doe veel voorwerk als je samen iets gaat doen en laat haar pas meedoen op het laatste moment.
Net lunch gehad, meisje heeft zelf gezegd dat ze genoeg melk had (was nog niet op), ik heb er verder geen aandacht aan besteed en het staat nu in de koelkast voor vanavond. We hebben de lunch iig gezelliger afgesloten dan normaal gesproken. Ik heb een rietje gebruikt, maar ook daar was ze niet echt van onder de indruk.
Ben allang blij dat ik door tips van een ander ietsjes beter weet hoe ik hiermee om kan gaan. Beide boeken zijn uitgeleend èn gereserveerd overigens, maar ik ga ze wel onthouden.
In plaats van de melk weg te zetten, zou je ook minder kunnen inschenken. Ze ervaart dan het succes van iets leegdrinken. (Mits jij natuurlijk dan wel een reuze compliment maakt.) Als ze dan een paar dagen haar melk helemaal heeft opgedronken doe je er steeds een slokje meer in. Het wordt dan vanzelf een gewoonte om een beker leeg te drinken.
Op deze manier kun je veel dingen aanpakken, zorgen dat iets een succes wordt door de lat lager te leggen. Zorgen dat je kind het einde van iets bereikt, iets afmaakt. Kleine kinderen kunnen vaak kort echt hun aandacht ergens bij houden, maar juist het einde bereiken zorgt voor succes ervaringen. Doe veel voorwerk als je samen iets gaat doen en laat haar pas meedoen op het laatste moment.
dinsdag 20 maart 2012 om 13:50
quote:_Cherry_ schreef op 19 maart 2012 @ 08:46:
"Strijd over eten en drinken werkt (bijna) altijd averechts bij kinderen. Je creeert er alleen maar een slechte relatie mee en jeudtrauma's.
Onderzoek heeft al lang aangetoond dat zelfs baby's prima zelf kunnen regelen wat zij wel of niet eten, zo lang er maar voldoende variatie wordt aangeboden.
Ik begrijp echt niet waarom ouders dit nog niet weten."
Klopt inderdaad. Maar als je naar een willekeurig CB gaat, wordt je in het begin nog altijd wijs gemaakt dat je kind daar zoveel en zoveel van moet eten. Ik heb het ook altijd onzin gevonden, maar als je het niet weet kan je daar knap onzeker van worden natuurlijk.
Bijna alle baby's dan....mijn baby kon dat niet. Die kreeg dus sondevoeding, omdat hij zich zelf uithongerde.
Maar ik ben het wel met je eens dat je geen strijd van eten moet maken
"Strijd over eten en drinken werkt (bijna) altijd averechts bij kinderen. Je creeert er alleen maar een slechte relatie mee en jeudtrauma's.
Onderzoek heeft al lang aangetoond dat zelfs baby's prima zelf kunnen regelen wat zij wel of niet eten, zo lang er maar voldoende variatie wordt aangeboden.
Ik begrijp echt niet waarom ouders dit nog niet weten."
Klopt inderdaad. Maar als je naar een willekeurig CB gaat, wordt je in het begin nog altijd wijs gemaakt dat je kind daar zoveel en zoveel van moet eten. Ik heb het ook altijd onzin gevonden, maar als je het niet weet kan je daar knap onzeker van worden natuurlijk.
Bijna alle baby's dan....mijn baby kon dat niet. Die kreeg dus sondevoeding, omdat hij zich zelf uithongerde.
Maar ik ben het wel met je eens dat je geen strijd van eten moet maken
Ik ben hier al sinds 2003, maar dat schijnt Viva niet te kunnen weergeven
dinsdag 20 maart 2012 om 13:51
