Kinderen
alle pijlers
Dochter ligt dwars
zondag 18 maart 2012 om 21:51
Help! Mijn dochter ligt dwars met zoveel mogelijk als ze kan verzinnen. Ze is nu bijna 2,5 jaar oud en heeft net haar "nee"-periode achter de rug, gelukkig. Maar wat ze nu doet vind ik toch nog moeilijker om mee om te gaan. Als ik haar wat vraag of een opdracht geef reageert ze volgens 3 opties waaruit ze kiest:
- Ze doet net alsof ze afwezig is en negeert me compleet (terwijl ze me wel hoort, dat zie ik in haar ogen en lichaamstaal)
- Ze zegt dat ze dat niet wil en gaat hard huilen, als ik aandring gaat het huilen harder en trekt ze er ook nog kronkelen, draaien, spartelen en op de grond jammeren bij
- Ze luistert netjes en doet wat gevraagt wordt
Niet nodig te vertellen dat optie 3 vaak genegeerd wordt Maar wat ik nou moeilijk vind, hoe zorg ik dat die eerste twee opties niet altijd gekozen worden? Ik merk namelijk dat het steeds meer een ritueel wordt, en voordat het een standaard gedragskenmerk wordt wil ik dit voor zijn.
Een voorbeeld: bij iedere maaltijd krijgt ze een beker melk. Die beker (een plastic ikea-bekertje, men kent ze wel) zit niet helemaal vol ivm klots-knoeigevaar. Dus, ik vind het belangrijk dat ze die hoeveelheid melk wel opdrinkt. Na het eten zit er vaak nog flink wat melk in die beker, dus sporen wij haar aan dat ook op te drinken. Daar probeert ze onderuit te komen. Soms zitten we wel een half uur met die beker melk voor d'r neus. Dit is zomaar een voorbeeld, niet het enige moment dat ze zulk gedrag vertoont.
Goed, lang verhaal, hebben jullie tips?
Ik weet dat positief en vrolijk blijven helpt, maar mama is ook niet altijd blij natuurlijk, en mijn geduld raakt ook wel eens op. Hoe buig ik onze strijd om?
- Ze doet net alsof ze afwezig is en negeert me compleet (terwijl ze me wel hoort, dat zie ik in haar ogen en lichaamstaal)
- Ze zegt dat ze dat niet wil en gaat hard huilen, als ik aandring gaat het huilen harder en trekt ze er ook nog kronkelen, draaien, spartelen en op de grond jammeren bij
- Ze luistert netjes en doet wat gevraagt wordt
Niet nodig te vertellen dat optie 3 vaak genegeerd wordt Maar wat ik nou moeilijk vind, hoe zorg ik dat die eerste twee opties niet altijd gekozen worden? Ik merk namelijk dat het steeds meer een ritueel wordt, en voordat het een standaard gedragskenmerk wordt wil ik dit voor zijn.
Een voorbeeld: bij iedere maaltijd krijgt ze een beker melk. Die beker (een plastic ikea-bekertje, men kent ze wel) zit niet helemaal vol ivm klots-knoeigevaar. Dus, ik vind het belangrijk dat ze die hoeveelheid melk wel opdrinkt. Na het eten zit er vaak nog flink wat melk in die beker, dus sporen wij haar aan dat ook op te drinken. Daar probeert ze onderuit te komen. Soms zitten we wel een half uur met die beker melk voor d'r neus. Dit is zomaar een voorbeeld, niet het enige moment dat ze zulk gedrag vertoont.
Goed, lang verhaal, hebben jullie tips?
Ik weet dat positief en vrolijk blijven helpt, maar mama is ook niet altijd blij natuurlijk, en mijn geduld raakt ook wel eens op. Hoe buig ik onze strijd om?
dinsdag 20 maart 2012 om 13:51
dinsdag 20 maart 2012 om 19:50
:-DDD Ik ben zooooooooo blij met dit forum hè, het helpt echt even van me af te schrijven en met een afstandje naar mijn eigen gedrag te kijken. Door jullie tips vanavond een hele beker leeg, en ze vroeg om meer! (ging ook op, ze was zo trots als een pauw dus wat sandt schreef gaat zeker op!) En doordat dit (ons grootste strijdpunt) nu minder beladen is, gaat de rest ook een stuk makkelijker. Ze luistert beter, en ik kan er makkelijker in meegaan als ze even een flink boefje is. Dank dank dank! Mijn dank is groot, maar dat moge duidelijk zijn
dinsdag 20 maart 2012 om 20:00
ik heb niet alles gelezen dus mogelijk mosterd.........maar grapjes, humor, e.d. werken bij ons echt het beste. tuurlijk ben ik ook soms chagerijnig en heb geen centimeter geduld meer maar ik heb enkel mezelf er mee.........immers dat werkt als een rode lap op een stier.
hier ook een ruim 2,5 jarige die alles uitprobeert, zeker ook vanwege een kleiner zusje erbij met jaloerse buien e.d.
ik trek er maar gekke gezichten bij, doe haar met gek stemmetje na, doe alsof haar buik kan praten (echt "..." er zit echt nog een plekje in de buik voor dat stukje brood mmmmm lekker" of hand omhoog met 5 vingers (nu nog 5 hapjes!!) en bij elke slok, hap een vinger laten verdwijnen, vaak eet ze uiteindelijk 20 happen meer.
zo min mogelijk vragen stellen, keuzes laten, of enkel vragen als ze echt de vrije keuze heeft. veel dingen gewoon mede delen, ze kunnen nog zo moeilijk dingen afwegen en geeft dan enkel onrust in haar hoofd.
- nu gaan we eten
- nu gaan we slapen
enz.
en ook gewoon veel uitleggen waarom iets wel of niet mag, waarom je iets wel of niet leuk vindt..........op de lange termijn werkt dat toch ook het beste.
heel soms negeer ik haar gewoon even volkomen, ga gewoon iets anders doen, laat haar met haar bui zitten waar ze zit.........soms moet ze daar gewoon even doorheen (duurt nooit echt heel lang) en is daarna poeslief. of niet willen eten, dan maar niet en gewoon verder het ritueel afwerken van naar bed gaan enz. tuurlijk jammer van de bereidde maaltijd maar gelukkig is haar zusje op dit moment een veelvraat.....
succes en sterkte, en echt het gaat voorbij en ...........dan komen er gewoon weer andere "buien"
hier ook een ruim 2,5 jarige die alles uitprobeert, zeker ook vanwege een kleiner zusje erbij met jaloerse buien e.d.
ik trek er maar gekke gezichten bij, doe haar met gek stemmetje na, doe alsof haar buik kan praten (echt "..." er zit echt nog een plekje in de buik voor dat stukje brood mmmmm lekker" of hand omhoog met 5 vingers (nu nog 5 hapjes!!) en bij elke slok, hap een vinger laten verdwijnen, vaak eet ze uiteindelijk 20 happen meer.
zo min mogelijk vragen stellen, keuzes laten, of enkel vragen als ze echt de vrije keuze heeft. veel dingen gewoon mede delen, ze kunnen nog zo moeilijk dingen afwegen en geeft dan enkel onrust in haar hoofd.
- nu gaan we eten
- nu gaan we slapen
enz.
en ook gewoon veel uitleggen waarom iets wel of niet mag, waarom je iets wel of niet leuk vindt..........op de lange termijn werkt dat toch ook het beste.
heel soms negeer ik haar gewoon even volkomen, ga gewoon iets anders doen, laat haar met haar bui zitten waar ze zit.........soms moet ze daar gewoon even doorheen (duurt nooit echt heel lang) en is daarna poeslief. of niet willen eten, dan maar niet en gewoon verder het ritueel afwerken van naar bed gaan enz. tuurlijk jammer van de bereidde maaltijd maar gelukkig is haar zusje op dit moment een veelvraat.....
succes en sterkte, en echt het gaat voorbij en ...........dan komen er gewoon weer andere "buien"
